Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie szczegółowych kryteriów obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe kryteria

klasyfikacji obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych decydujące o zaliczeniu obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych do kategorii A, zwanego dalej „obiektem kategorii A”.

§ 4. 1. Oceny kryterium, o którym mowa w § 3

ust. 1 pkt 1, dokonuje się na podstawie przewidywanych skutków awarii w wyniku utraty stateczności

obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

lub niewłaściwej eksploatacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) stateczność obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych — zdolność obiektu do zatrzymywania odpadów wewnątrz obiektu w sposób zgodny z jego projektem;

2) niewłaściwa eksploatacja obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych — eksploatacja

obiektu, która może prowadzić do poważnego wypadku, w tym nieprawidłowe funkcjonowanie

środków mających na celu ochronę środowiska

oraz wadliwe bądź niewystarczające założenia projektowe, zwłaszcza w zakresie odnoszącym się do

właściwości i wielkości obiektu.

§ 3. 1. Określa się następujące szczegółowe kryteria klasyfikacji obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych decydujące o zaliczeniu do obiektów

kategorii A

1) przewidywane w perspektywie krótkoterminowej

lub długoterminowej skutki awarii w wyniku utraty stateczności obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, obejmującej wszelkie możliwe awarie mechanizmów związanych z konstrukcją danego obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych, lub w wyniku niewłaściwej eksploatacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, mogą prowadzić do

2. W ocenie zagrożenia, jakie może stanowić obiekt

unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, uwzględnia się cały okres eksploatacji obiektu oraz okres po

jego zamknięciu.

3. Ryzyka utraty życia, o którym mowa w § 3 ust. 1

pkt 1 lit. a, nie uznaje się za znaczne, jeżeli osoby inne

niż pracownicy obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych, których to ryzyko może dotyczyć, nie

przebywają stale lub przez dłuższe okresy na terenach

potencjalnie zagrożonych.

4. Zagrożenia dla zdrowia ludzi, o którym mowa

w § 3 ust. 1 pkt 1 lit b, nie uznaje się za poważne, jeżeli osoby inne niż pracownicy obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, których to zagrożenie

może dotyczyć, nie przebywają stale lub przez dłuższe

okresy na terenach potencjalnie zagrożonych; urazy

prowadzące do niepełnosprawności lub dłuższych

okresów złego stanu zdrowia uznaje się za poważne

zagrożenie dla zdrowia ludzi.

5. Zagrożenia dla środowiska, o którym mowa

w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c, nie uznaje się za poważne, jeżeli

1) intensywność potencjalnego natężenia źródła zanieczyszczeń znacząco się zmniejsza w krótkim

okresie;

ww

a) znacznego ryzyka utraty życia,

b) poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi,

c) poważnego zagrożenia dla środowiska;

2) w składowanych odpadach wydobywczych są zawarte odpady niebezpieczne;

3) w składowanych odpadach wydobywczych zawarte są substancje lub mieszaniny niebezpieczne.

1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządo-

wej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra

Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

2) awaria nie prowadzi do trwałych bądź długotrwałych szkód w środowisku;

3) środowisko dotknięte awarią może zostać odtworzone w drodze podjęcia niewielkich wysiłków

w zakresie oczyszczania i przywrócenia do stanu

poprzedniego.

6. Ocena skutków utraty stateczności w wyniku

awarii obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych obejmuje analizę bezpośredniego oddziaływania jakichkolwiek materiałów przemieszczanych lub

przemieszczających się z obiektu unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych oraz krótkotrwałe i długotrwałe efekty tego oddziaływania.

2. Podczas ustalania ryzyka utraty życia oraz zagrożenia dla zdrowia ludzi uwzględnia się co najmniej

1) efekty krótkotrwałych i długotrwałych emisji zanieczyszczeń;

1) wielkość i właściwości obiektu unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych, w tym jego projekt;

2) okres eksploatacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych oraz okres po zamknięciu

obiektu;

2) ilość i jakość, w tym właściwości fizykochemiczne,

odpadów składowanych w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;

3) wskazanie wystąpienia możliwych zagrożeń, jakie

stanowią obiekty, w których znajdują się odpady

wydobywcze mogące podlegać przemianom chemicznym (odpady reaktywne), niezależnie od klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne bądź inne

niż niebezpieczne.

3) topografię miejsca lokalizacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w tym elementy

tamujące;

8. Ustalając ryzyko utraty życia, zagrożenie dla

zdrowia ludzi lub zagrożenie dla środowiska, uwzględnia się szczegółowy zakres możliwego oddziaływania

pomiędzy źródłem emisji zanieczyszczeń, drogą ich

migracji a odbiorcą; w przypadku braku drogi migracji

między źródłem emisji zanieczyszczeń a odbiorcą,

obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

nie klasyfikuje się jako obiekt kategorii A.

5) prędkość rozprzestrzeniania się fali powodziowej;

w.

rcl

.go

v.p

l

7. Ocena emisji zanieczyszczeń powstałych w wyniku niewłaściwej eksploatacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych obejmuje

§ 5. 1. W przypadku osuwisk na hałdach ryzyko

utraty życia lub zagrożenie dla zdrowia ludzi występuje, jeżeli w granicach zasięgu przemieszczających się

mas odpadów przebywają pracownicy lub inne osoby.

2. Podczas ustalania ryzyka utraty życia oraz zagrożenia dla zdrowia ludzi, o których mowa w ust. 1,

uwzględnia się co najmniej

1) wielkość i właściwości obiektu unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych, w tym jego projekt;

2) ilość i jakość, w tym właściwości fizykochemiczne,

odpadów składowanych w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;

3) kąt nachylenia skarpy hałdy;

4) możliwość nagromadzenia się wewnętrznych wód

gruntowych w hałdzie;

5) stabilność podłoża;

6) topografię;

ww

7) odległość od cieków wodnych;

8) odległość od obiektów budowlanych;

9) występowanie wyrobisk górniczych;

4) czas dotarcia potencjalnej fali powodziowej do obszarów, na których znajdują się ludzie;

6) przewidywany poziom wody lub szlamu;

7) tempo wzrastania poziomu wody lub szlamu;

8) czynniki istotne dla danej lokalizacji.

§ 7. 1. Klasyfikacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, na podstawie kryterium, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, dokonuje się, jeżeli stosunek suchej masy całości odpadów niebezpiecznych,

w przypadku których oczekuje się, że będą występować w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych pod koniec planowanego okresu eksploatacji — do odpadów, w przypadku których oczekuje się,

że będą występować w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych pod koniec planowanego okresu eksploatacji, przekracza wartość progową 5%.

2. Obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych można nie klasyfikować jako obiektu kategorii A, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1) wartość progowa, o której mowa w ust. 1, nie przekracza 50%;

2) z oceny ryzyka przeprowadzonej dla danej lokalizacji w ramach klasyfikacji na podstawie oceny

przewidywanych skutków awarii w wyniku utraty

stateczności obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych lub niewłaściwej eksploatacji

obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu

odpadów niebezpiecznych, wynika, że obiekt nie

powinien zostać klasyfikowany jako obiekt kategorii A na podstawie zawartości odpadów niebezpiecznych.

10) pozostałe czynniki charakterystyczne dla danej

lokalizacji, które mogą w znaczny sposób przyczyniać się do zwiększenia zagrożenia, jakie stanowi

obiekt unieszkodliwiania odpadów.

§ 8. 1. Klasyfikacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, na podstawie kryterium określonego w § 3 ust. 1 pkt 3, dokonuje się, jeżeli

§ 6. 1. W przypadku utraty stateczności tam w stawach osadowych ryzyko utraty życia występuje

w przypadku, gdy poziom wypływającej wody lub

szlamu wynosi co najmniej 0,7 m ponad poziomem

podłoża, lub w przypadku, gdy prędkość wypływającej wody lub szlamu przekracza 0,5 m/s.

1) faza wodna została uznana za substancję lub mieszaninę niebezpieczną w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach

chemicznych i ich mieszaninach (Dz. U. Nr 63,

poz. 322) na podstawie oszacowania maksymalnych rocznych stężeń (C max);

3. Metodyka klasyfikacji obiektu, o której mowa

w ust. 2, jest określona w załączniku do rozporządzenia.

3) odcieki po zakończeniu wymywania, podczas zamykania obiektu, zostały uznane za mieszaninę

niebezpieczną w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach na podstawie badań prowadzonych w celu wyodrębnienia substancji niebezpiecznych w oparciu o wykaz zastosowanych

ługów i stężeń resztkowych tych ługów w odcieku.

5. Obiekty unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w których jest prowadzone wymywanie hałd

(metale uzyskiwane są z hałd rudy za pomocą perkolacyjnych roztworów do wymywania), klasyfikuje się jako obiekt kategorii A na podstawie kryterium określonego w ust. 1 pkt 3.

w.

rcl

.go

v.p

l

2) faza wodna została uznana za substancję lub mieszaninę niebezpieczną w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach

chemicznych i ich mieszaninach na podstawie

oszacowania maksymalnych rocznych stężeń

(C max) lub na podstawie bezpośredniej analizy

chemicznej cieczy i ciał stałych znajdujących się

w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;

2. Projektowane stawy osadowe klasyfikuje się

jako obiekty unieszkodliwiania odpadów wydobywczych kategorii A na podstawie kryterium określonego

w ust. 1 pkt 1, zgodnie z metodyką klasyfikacji obiektu

unieszkodliwiania odpadów wydobywczych jako

obiektu kategorii A dla stawów osadowych.

4. Eksploatowane stawy osadowe klasyfikuje się

jako obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych kategorii A na podstawie kryterium określonego

w ust. 1 pkt 2.

§ 9. Obiekty unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, które zawierają odpady obojętne lub niezanieczyszczoną glebę, są klasyfikowane na podstawie

§ 2—6.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Środowiska: A. Kraszewski

Elektronicznie

podpisany przez

Jaroslaw Deminet

Data: 2011.04.22

15:07:32 +02'00'

Poz. 477

477

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA1)

z dnia 5 kwietnia 2011 r.

w sprawie szczegółowych kryteriów klasyfikacji obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca

2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz. U. Nr 138,

poz. 865 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 145) zarządza się, co

następuje

2. Obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych klasyfikuje się jako obiekt kategorii A, jeżeli jest

spełnione co najmniej jedno z kryteriów, o których

mowa w ust. 1.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska

z dnia 5 kwietnia 2011 r. (poz. 477)

METODYKA KLASYFIKACJI OBIEKTU UNIESZKODLIWIANIA ODPADÓW WYDOBYWCZYCH JAKO OBIEKTU

KATEGORII A DLA STAWÓW OSADOWYCH

Klasyfikacja obiektu unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych jako obiektu kategorii A dla stawów

osadowych obejmuje następujące działania

1) przeprowadzenie spisu substancji i mieszanin, zastosowanych w procesie przeróbki, a następnie

odprowadzonych wraz ze szlamem do stawu osadowego;

ww

2) oszacowanie rocznych ilości każdej substancji

i mieszaniny, zastosowanych w procesie przeróbki

dla każdego roku planowanej eksploatacji obiektu;

3) ustalenie w przypadku każdej substancji i mieszaniny, czy stanowią substancję niebezpieczną bądź

mieszaninę niebezpieczną;

4) obliczenie dla każdego roku planowanej eksploatacji rocznego przyrostu magazynowanej wody

(ΔQi) w stawie osadowym w warunkach stanu

ustalonego, zgodnie z wzorem określonym

w pkt 5;

5) średni roczny przyrost magazynowanej wody

w stawie osadowym ΔQ oblicza się zgodnie z wzorem

ΔQi = (ΔMi/D) x P

gdzie

ΔQi — roczny przyrost magazynowanej wody

w stawie osadowym (m3/rok) w roku „i”,

ΔMi — roczna masa odpadów przeróbczych odprowadzonych do stawu osadowego (ton

masy suchej/rok) w roku „i”,

D

— średnia gęstość suchego ładunku masowego składowanych odpadów przeróbczych (ton/m3),

P

— średnia porowatość osadowych odpadów

przeróbczych (m3/m3) definiowana jako

stosunek objętości porów do całkowitej

objętości osadowych odpadów przeróbczych.

Jeśli dokładne dane nie są dostępne, należy stosować następujące wartości domyślne: 1,4 ton/m3

— w odniesieniu do gęstości suchego ładunku

masowego oraz 0,5 m3/m3 — w odniesieniu do porowatości;

6) oszacowanie dla każdej substancji i mieszaniny

niebezpiecznej zidentyfikowanego zgodnie z pkt 3

maksymalnego rocznego stężenia (C max) w fazie

wodnej stanowiącego maksimum wartości Si/ΔQi,

gdzie Si jest roczną masą każdej substancji i mieszaniny określonych w pkt 3, odprowadzonych do

stawu osadowego w roku „i”.