Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w ust. 1

-

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

założyciel uczelni niepublicznej - osobę, o której mowa w pkt 3, która utworzyła uczelnię

lub prowadzi uczelnię na podstawie art. 26 ust. 3;

5)

studia wyższe - studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia

magisterskie, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;

”

,

-

uchyla się pkt 6,

-

pkt 7-11 otrzymują brzmienie

„

7)

studia pierwszego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji pierwszego stopnia;

8)

studia drugiego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

co najmniej kwalifikacje pierwszego stopnia, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji

drugiego stopnia;

9)

jednolite studia magisterskie - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci

posiadający świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji drugiego

stopnia;

10)

studia trzeciego stopnia - studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę

organizacyjną uczelni, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy

lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

utworzony na podstawie odrębnych przepisów, na które są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje drugiego stopnia, kończące się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia;

11)

studia podyplomowe - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje co najmniej pierwszego stopnia, prowadzoną w uczelni, instytucie naukowym

Polskiej Akademii Nauk, instytucie badawczym lub Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego,

kończące się uzyskaniem kwalifikacji podyplomowych;

”

,

-

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

forma studiów - studia stacjonarne i studia niestacjonarne;

”

,

-

pkt 12-14 otrzymują brzmienie

„

12)

studia stacjonarne - formę studiów wyższych, w której co najmniej połowa programu

kształcenia jest realizowana w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego

udziału nauczycieli akademickich i studentów;

13)

studia niestacjonarne - formę studiów wyższych, inną niż studia stacjonarne, wskazaną

przez senat uczelni;

14)

kierunek studiów - wyodrębnioną część jednego lub kilku obszarów kształcenia, realizowaną

w uczelni w sposób określony przez program kształcenia;

”

,

-

po pkt 14 dodaje się pkt 14a i 14b w brzmieniu

„

14a)

obszar kształcenia - zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jednego z obszarów wiedzy

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.;

14b)

program kształcenia - opis określonych przez uczelnię spójnych efektów kształcenia,

zgodny z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, oraz opis procesu

kształcenia, prowadzącego do osiągnięcia tych efektów, wraz z przypisanymi do poszczególnych

modułów tego procesu punktami ECTS;

”

,

-

uchyla się pkt 15-17,

-

pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

standardy kształcenia - zbiór reguł kształcenia na studiach przygotowujących do wykonywania

zawodu nauczyciela oraz zawodów, dla których wymagania dotyczące procesu kształcenia

i jego efektów są określone w przepisach prawa Unii Europejskiej;

”

,

-

po pkt 18 dodaje się pkt 18a-18m w brzmieniu

„

18a)

Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego - opis, przez określenie efektów

kształcenia, kwalifikacji zdobywanych w polskim systemie szkolnictwa wyższego;

18b)

kwalifikacje - efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świadectwem, certyfikatem

lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie

zakładanych efektów kształcenia;

18c)

efekty kształcenia - zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskanych

w procesie kształcenia przez osobę uczącą się;

18d)

punkty ECTS - punkty zdefiniowane w europejskim systemie akumulacji i transferu punktów

zaliczeniowych jako miara średniego nakładu pracy osoby uczącej się, niezbędnego do

uzyskania zakładanych efektów kształcenia;

18e)

profil kształcenia - profil praktyczny, obejmujący moduł zajęć służących zdobywaniu

przez studenta umiejętności praktycznych albo profil ogólnoakademicki, obejmujący

moduł zajęć służących zdobywaniu przez studenta pogłębionych umiejętności teoretycznych;

18f)

kwalifikacje pierwszego stopnia - efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia,

zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego

określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18g)

kwalifikacje drugiego stopnia - efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych

uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określonego

kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18h)

kwalifikacje trzeciego stopnia - uzyskanie, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego

na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki

lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej,

potwierdzone odpowiednim dyplomem;

18i)

kwalifikacje podyplomowe - osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia na studiach

podyplomowych, potwierdzone świadectwem;

18j)

filia uczelni - zamiejscową jednostkę organizacyjną uczelni, w której skład wchodzą

co najmniej dwie podstawowe jednostki organizacyjne uczelni;

18k)

student - osobę kształcącą się na studiach wyższych;

18l)

doktorant - uczestnika studiów doktoranckich;

18m)

słuchacz - uczestnika studiów podyplomowych;

”

,

-

uchyla się pkt 20 i 21;

-

pkt 29 otrzymuje brzmienie

„

29)

podstawowa jednostka organizacyjna - wydział lub inną jednostkę organizacyjną uczelni

określoną w statucie, prowadzącą co najmniej jeden kierunek studiów, studia doktoranckie

lub badania co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej;

”

,

-

pkt 33 otrzymuje brzmienie

„

33)

podstawowe miejsce pracy - uczelnię albo jednostkę naukową, w której nauczyciel akademicki

lub pracownik naukowy jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie

stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy; w tym samym czasie

podstawowe miejsce pracy może być tylko jedno;

”

,

-

po pkt 33 dodaje się pkt 34 w brzmieniu

„

34)

jednostka naukowa - instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy albo

międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych przepisów, działający

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

studiach bez bliższego określenia - rozumie się przez to studia wyższe;

2)

poziomie kształcenia - rozumie się przez to studia pierwszego stopnia, studia drugiego

stopnia lub jednolite studia magisterskie albo studia trzeciego stopnia;

3)

związku uczelni, bez bliższego określenia - rozumie się przez to związek uczelni publicznych

albo związek uczelni niepublicznych;

4)

tytule zawodowym - rozumie się przez to tytuł licencjata, inżyniera, magistra, magistra

inżyniera lub tytuł równorzędny.

”

;

2)

w art. 3 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu

dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin

nauki

1)

humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicznych;

2)

matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych;

3)

biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych.

2.

Wyrazy „uniwersytet techniczny” mogą być używane w nazwie uczelni, której jednostki

organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej

w dziesięciu dyscyplinach, w tym co najmniej sześć uprawnień w zakresie nauk technicznych.

”

;

3)

w art. 4

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania, badań naukowych i twórczości artystycznej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Uczelnie współpracują z otoczeniem społeczno-gospodarczym, w szczególności w zakresie

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz podmiotów gospodarczych, w

wyodrębnionych formach działalności, w tym w drodze utworzenia spółki celowej, o której

mowa w art. 86a, a także przez udział przedstawicieli pracodawców w opracowywaniu

programów kształcenia i w procesie dydaktycznym.

”

;

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Uczelnia ma w szczególności prawo do

1)

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków;

2)

współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji

badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy

z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców;

3)

wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez

przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455);

4)

prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia,

jednolitych studiach magisterskich i studiach doktoranckich zgodnie z przysługującymi

jej uprawnieniami, w tym

a)

ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach

studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym, w zakresie

w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 9,

b)

ustalania planów studiów i programów kształcenia, uwzględniających efekty kształcenia

zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi

Ramami Kwalifikacji”, dla obszarów kształcenia określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2;

5)

prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;

6)

wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego

oraz świadectw ukończenia studiów podyplomowych i kursów dokształcających.

2.

Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mają prawo nadawania stopni naukowych doktora

i doktora habilitowanego oraz występowania o nadanie tytułu naukowego profesora na

zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki.

”

;

5)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta na określony

kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego roku studiów. Kierunek

studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo

łącznie przez kilka takich jednostek.

2.

Uczelnia, która ma co najmniej cztery uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora

habilitowanego może organizować indywidualne studia międzyobszarowe, obejmujące co

najmniej dwa obszary kształcenia i prowadzące do uzyskania dyplomu na co najmniej

jednym kierunku studiów, prowadzonym w danej uczelni przez podstawową jednostkę organizacyjną,

mającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze wiedzy związanym

z tym kierunkiem.

3.

Liczbę studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej, finansowanych z budżetu

państwa na poszczególnych kierunkach studiów określa senat uczelni, w drodze uchwały,

kierując się zasadą odpowiedzialności za jakość kształcenia oraz możliwościami zapewnienia

finansowania ich ze środków publicznych.

4.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej powyżej

2% ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych studiujących w poprzednim roku akademickim

następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego albo

właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, podjętej

w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniającej

1)

liczbę studentów na poszczególnych kierunkach studiów, w tym kierunkach priorytetowych

dla rozwoju kraju;

2)

oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akredytacyjną;

3)

zasadę równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na obszarze kraju.

5.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego nie wymaga decyzji,

o której mowa w ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 4, uwzględniając terminy składania

wniosków i zakres danych niezbędnych do podjęcia decyzji.

7.

Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie obszaru kształcenia, z którym

związany jest co najmniej jeden kierunek studiów prowadzony przez uczelnię.

8.

W przypadku gdy program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa

w ust. 7, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny

w poszczególnych uczelniach, uwzględniając zasady określone w ust. 4, możliwości dydaktyczne

uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków.

10.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki

studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach wojskowych,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc

na kierunki studiów strażaków w służbie kandydackiej oraz strażaków w służbie stałej,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

”

;

6)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Studia podyplomowe trwają nie krócej niż dwa semestry. Program kształcenia powinien

umożliwiać uzyskanie przez słuchacza co najmniej 60 punktów ECTS, przy czym uczelnia

jest obowiązana do określenia ich efektów kształcenia oraz sposobu ich weryfikowania

i dokumentacji.

”

;

7)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie musi spełniać opis kwalifikacji pierwszego i drugiego stopnia, uwzględniając

przyporządkowanie kwalifikacji do obszarów kształcenia oraz dziedzin i dyscyplin określonych

na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki;

2)

Krajowe Ramy Kwalifikacji, w tym opis efektów kształcenia dla obszarów kształcenia,

z uwzględnieniem poziomów i profili kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wzorcowe efekty

kształcenia dla wybranych kierunków studiów, uwzględniając poziom i profil kształcenia

w poszczególnych obszarach kształcenia.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić studia na określonym

kierunku i poziomie kształcenia, a w szczególności

a)

liczbę nauczycieli akademickich, posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy lub

osób, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na

podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zaliczanych do minimum kadrowego,

b)

proporcje liczby pracowników, o których mowa w lit. a, do liczby studentów na danym

kierunku studiów

- z uwzględnieniem zasad, określonych w art. 9a i art. 112a;

2)

warunki, jakie musi spełniać program kształcenia uwzględniając

a)

zakładane efekty kształcenia,

b)

opis procesu kształcenia prowadzącego do uzyskania tych efektów z punktami ECTS przypisanymi

do poszczególnych modułów,

c)

sposób weryfikacji efektów;

3)

warunki oceny programowej, o której mowa w art. 48a ust. 3, uwzględniając w szczególności

a)

spełnianie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

działanie wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia w zakresie analizy

efektów kształcenia

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

4)

warunki oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, uwzględniając w szczególności

a)

funkcjonowanie i doskonalenie systemów zapewnienia jakości kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

wyniki oceny programowej kierunków studiów prowadzonych w podstawowej jednostce organizacyjnej

uczelni

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

5)

szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii oraz zamiejscowej podstawowej

jednostki organizacyjnej, uwzględniając obowiązek spełnienia warunków określonych

w przepisach wydanych na podstawie pkt 1, odrębnie dla każdego kierunku studiów.

”

;

8)

po art. 9 dodaje się art. 9a-9c w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zalicza do minimum kadrowego tylko nauczyciela

akademickiego zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie złożonego

przez niego oświadczenia, o którym mowa w art. 112a.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadząca studia pierwszego stopnia o

profilu praktycznym może zaliczyć do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub osoby,

która nabyła uprawnienie równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dwie osoby posiadające stopień naukowy doktora.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, może zaliczyć

do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego posiadającego stopień naukowy

doktora, dwie osoby posiadające tytuł zawodowy magistra i znaczne doświadczenie zawodowe

zdobyte poza uczelnią w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

4.

Liczba osób, o których mowa w ust. 2 lub 3, nie może przekroczyć 50% liczby osób zaliczanych

do minimum kadrowego, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3

pkt 1, w grupie nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne

z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, a także 50% liczby osób zaliczonych do grupy nauczycieli akademickich posiadających

stopień naukowy doktora.

Art. 9b.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia dla kierunków

studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa,

uwzględniając wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania

zawodu lekarza, lekarza-dentysty, farmaceuty, pielęgniarki i położnej, określone w

przepisach Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

standardy kształcenia dla kierunków studiów weterynarii oraz architektury, uwzględniając

wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii oraz architekta, określone w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 9c.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, mając na uwadze wymagania

rynku pracy, standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,

uwzględniając

1)

efekty kształcenia w zakresie

a)

wiedzy merytorycznej i metodycznej,

b)

wiedzy pedagogicznej i psychologicznej, w tym w zakresie wychowania, z uwzględnieniem

przygotowania do pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych,

c)

przygotowania w zakresie stosowania technologii informacyjnej,

d)

poziomu znajomości języka obcego;

2)

czas trwania studiów oraz studiów podyplomowych, wymiar i sposób organizacji praktyk.

”

;

9)

uchyla się art. 10;

10)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia

naukowego doktora habilitowanego i spełniająca warunki określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1, może prowadzić studia na określonym przez senat

uczelni, w drodze uchwały, kierunku studiów i poziomie kształcenia, w ramach obszarów

kształcenia oraz dziedzin odpowiadających uprawnieniom do nadawania stopnia naukowego

doktora habilitowanego. Uchwała senatu uczelni określa efekty kształcenia, do których

są dostosowane plany studiów i programy kształcenia, odpowiednio do poziomu i profilu

kształcenia.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego, może prowadzić studia na określonym kierunku,

poziomie i profilu kształcenia zgodnie z

1)

wzorcowym opisem efektów kształcenia dla kierunku i poziomu kształcenia określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 lub

2)

opisem efektów kształcenia określonym przez senat uczelni dla kierunku innego niż

kierunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów,

o których mowa w ust. 2, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, wydanej po zasięgnięciu opinii ministra nadzorującego uczelnię oraz Polskiej

Komisji Akredytacyjnej w zakresie spełniania warunków określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1. W przypadku kierunku studiów innego niż określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 jest wymagana również opinia Polskiej

Komisji Akredytacyjnej o efektach kształcenia określonych przez senat uczelni.

4.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, spełniająca warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art.

9c, może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów na kierunku, o którym mowa w art.

9b, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej i ministra nadzorującego uczelnię.

5.

Do prowadzenia studiów przez jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne, a także

jednostki organizacyjne związku uczelni stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-4.

”

;

11)

po art. 11 dodaje się art. 11a-11d w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną o uruchomieniu kształcenia na kierunku studiów,

w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kształcenia na tym kierunku.

2.

Polska Komisja Akredytacyjna ocenia jakość kształcenia na danym kierunku studiów,

uwzględniając jego efekty, a także spełnianie warunków określonych w art. 9a oraz

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art. 9c. Ocena

ta może być również dokonana na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

W przypadku wątpliwości co do spełniania warunków do prowadzenia studiów określonych

w art. 9a oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub

art. 9c, przez podstawowe jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 11, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego niezwłocznie, po zawiadomieniu go przez rektora

o uruchomieniu kształcenia, występuje do Polskiej Komisji Akredytacyjnej z wnioskiem

o dokonanie oceny.

Art. 11b.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące,

o zaprzestaniu spełniania przez podstawową jednostkę organizacyjną warunków do prowadzenia

studiów, w tym o zmianach w stanie zatrudnienia wpływających na uprawnienie do prowadzenia

studiów. Jeżeli w terminie dwunastu miesięcy od zaprzestania spełniania wymaganych

warunków podstawowa jednostka organizacyjna nie spełni tych warunków, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienia podstawowej

jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie

kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zawiesza uprawnienia podstawowej jednostki

organizacyjnej uczelni do prowadzenia studiów na danym kierunku studiów i poziomie

kształcenia w przypadku niezawiadomienia przez rektora w wyznaczonym terminie o zaprzestaniu

spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów.

3.

W przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną,

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj

i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powiadamia Polską Komisję Akredytacyjną

o podjętych decyzjach w sprawie zawieszenia lub cofnięcia podstawowej jednostce organizacyjnej

uprawnień do prowadzenia studiów, o których mowa w ust. 1-3 oraz o decyzjach o wygaśnięciu

uprawnienia lub uchyleniu zawieszenia, o których mowa w art. 11c ust. 4 i 6.

Art. 11c.

1.

W terminie nie dłuższym niż dwanaście miesięcy od dnia podjęcia decyzji o zawieszeniu

uprawnień, o którym mowa w art. 11b ust. 1-3, uczelnia jest obowiązana do usunięcia

stwierdzonych naruszeń.

2.

W okresie zawieszenia uprawnień podstawowej jednostki organizacyjnej do prowadzenia

studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają wstrzymane przyjęcia

studentów na ten kierunek i poziom kształcenia.

3.

W terminie nie dłuższym niż trzy miesiące po upływie terminu, o którym mowa w ust.

1, Polska Komisja Akredytacyjna wydaje opinię dotyczącą przywrócenia zawieszonych

uprawnień.

4.

W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o wygaśnięciu zawieszonego uprawnienia.

5.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

i określonym poziomie kształcenia, o których mowa w ust. 4 i w art. 11b ust. 3, rektor

uczelni zapewnia studentom możliwość kontynuowania studiów na tym kierunku.

6.

W przypadku pozytywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o uchyleniu decyzji zawieszającej uprawnienie.

7.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

kształcenia z ponownym wnioskiem o przyznanie uprawnień do prowadzenia studiów na

tym samym kierunku, poziomie i profilu kształcenia uczelnia może wystąpić po upływie

co najmniej dwunastu miesięcy.

Art. 11d.

1.

W przypadku połączenia podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni lub zmiany nazwy

jednostki, uprawnienia do prowadzenia kierunków studiów pozostają przy nowo utworzonej

jednostce organizacyjnej lub jednostce o nowej nazwie, jeżeli spełniają one warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1.

2.

W przypadku nieuruchomienia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia w okresie

dwóch lat od dnia uzyskania uprawnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 3, uprawnienie

to wygasa.

3.

W przypadku podziału podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni posiadane uprawnienia

do prowadzenia kierunków studiów zachowują te nowo utworzone jednostki organizacyjne

uczelni, które spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9 ust. 3 pkt 1.

4.

Rektor uczelni jest obowiązany powiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra nadzorującego uczelnię oraz Polską Komisję Akredytacyjną o decyzjach

w sprawach, o których mowa w ust. 1 lub 3, w terminie miesiąca od dnia podjęcia uchwały

przez senat uczelni.

”

;

12)

w art. 13 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kształcenie studentów w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych

w pracy zawodowej;

”

,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń w celu kształcenia nowych umiejętności

niezbędnych na rynku pracy w systemie uczenia się przez całe życie;

”

,

c)

w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia

i w badaniach naukowych.

”

;

13)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

Uczelnia monitoruje kariery zawodowe swoich absolwentów w celu dostosowania kierunków

studiów i programów kształcenia do potrzeb rynku pracy, w szczególności po trzech

i pięciu latach od dnia ukończenia studiów.

”

;

14)

art. 15

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Polskiej Komisji Akredytacyjnej są zapewniane

w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego. Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego oraz komisji dyscyplinarnej przy tej Radzie są zapewniane w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i

minister właściwy do spraw nauki. Funkcjonowanie Rzecznika Praw Absolwenta przy Radzie

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest finansowane w ramach środków przyznanych

Radzie.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób obsługi administracyjnej i finansowej Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego,

komisji dyscyplinarnej przy

Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Rzecznika Praw Absolwenta przy Radzie

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, mając na uwadze zapewnienie sprawnej obsługi

prowadzonych przez nich prac;

2)

wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej

Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, wyznaczanych przez nie recenzentów i ekspertów, rzeczników dyscyplinarnych

przy komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz

Rzecznika Praw Absolwenta, uwzględniając zasadę, że wysokość wynagrodzenia członków

Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Rzecznika

Praw Absolwenta i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego

będzie ustalana w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora

zwyczajnego, określonej w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich, w wysokości

adekwatnej do wykonywanych zadań.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Zwrot kosztów podróży członkom Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej

Komisji Akredytacyjnej i komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, wyznaczonym przez nie recenzentom i ekspertom, rzecznikom dyscyplinarnym

przy komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz

Rzecznikowi Praw Absolwenta następuje na zasadach określonych dla pracowników zatrudnionych

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

”

;

15)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Utworzenie publicznej uczelni akademickiej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną uczelnią publiczną następują w drodze ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6.

2.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze rozporządzenia ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

Likwidacja uczelni publicznej, jej połączenie z inną uczelnią publiczną oraz zmiana

jej nazwy następują po zasięgnięciu opinii senatu lub senatów uczelni, których te

akty dotyczą.

4.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy albo połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują odpowiednio na wniosek sejmiku województwa

lub rektora albo sejmiku województwa lub rektorów uczelni.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się akt notarialny zawierający zobowiązanie

przeniesienia, z dniem utworzenia publicznej uczelni zawodowej, na jej rzecz własności

nieruchomości niezbędnych do prawidłowego działania.

6.

Do włączenia uczelni publicznej do innej uczelni publicznej stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1 i 3, z tym że włączenie publicznej uczelni zawodowej do publicznej

uczelni akademickiej następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego na wniosek rektorów uczelni po zaopiniowaniu przez ich senaty.

7.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji wojskowej uczelni zawodowej, jej połączenia

z inną wojskową uczelnią zawodową oraz zmiany jej nazwy wykonuje Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

8.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji uczelni zawodowej służb państwowych, jej połączenia

z inną uczelnią zawodową służb państwowych oraz zmiany jej nazwy wykonuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego.

”

;

16)

w art. 20

a)

ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 5 i 6, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

wydaje bez zasięgania opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

8.

Pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na czas nieokreślony.

”

,

b)

uchyla się ust. 9-12;

17)

w art. 26 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Postawienie uczelni niepublicznej w stan likwidacji następuje z dniem, w którym decyzja

o cofnięciu ostatniego uprawnienia do prowadzenia kierunku studiów stała się ostateczna

albo z dniem wydania decyzji o powołaniu likwidatora, wydanej na podstawie art. 37

ust. 4; dzień ten jest dniem otwarcia likwidacji.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek osoby, której udzielono

pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, przenosi to pozwolenie w drodze decyzji,

na rzecz innej osoby fizycznej lub prawnej, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki

zawarte w pozwoleniu oraz nie zachodzą przesłanki określone w art. 20 ust. 5 lub 6.

”

;

18)

w art. 28

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Utworzenie związku uczelni publicznych następuje w drodze aktu prawnego właściwego

dla utworzenia uczelni wchodzących w jego skład, z zastrzeżeniem ust. 4, po przyjęciu

przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych uczelni jednobrzmiącej uchwały o

utworzeniu związku, określającej w szczególności uczestników związku, jego zadania

oraz składniki mienia przekazywane przez uczestników w celu wykonywania zadań związku

oraz statut związku.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Utworzenie związku uczelni niepublicznych następuje w drodze decyzji ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego, po przyjęciu przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych

uczelni jednobrzmiącej uchwały o utworzeniu związku, określającej w szczególności

uczestników związku, jego zadania oraz składniki mienia przekazywane przez uczestników

w celu wykonywania zadań związku oraz statut związku.

”

,

c)

ust. 4-7 otrzymują brzmienie

„

4.

Utworzenie związku publicznej uczelni akademickiej i publicznej uczelni zawodowej

następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

5.

Statut związku uczelni określa jego uczestników, ustrój, w tym organy jednoosobowe

i kolegialne, tryb ich wyboru, odwołania i uzupełniania składu oraz kompetencje, zasady

zatrudniania przez związek pracowników, w tym pracowników uczestników związku, zasady

funkcjonowania oraz zasady finansowania związku ze środków jego uczestników, a także

zasady i tryb likwidacji związku, w tym przeznaczenie jego majątku pozostałego po

likwidacji.

6.

Regulamin samorządu studenckiego i samorządu doktorantów związku uczelni określa także

zasady działania samorządu studenckiego i samorządu doktorantów tego związku. Przepisy

art. 202 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

7.

Związek uczelni może zostać przekształcony w uczelnię w trybie właściwym dla utworzenia

uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych. Przepis ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

”

;

19)

w art. 29 w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając dane, jakie musi zawierać wniosek o wpisanie

uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, w tym rodzaj

dokumentów, które założyciele są obowiązani dołączyć do wniosku, nazwy rubryk rejestru,

tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz warunki wykreślenia z rejestru;

”

;

20)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

Udzielenie albo odmowa udzielenia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub

związku uczelni niepublicznych, cofnięcie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych, nadanie i odmowa nadania uprawnienia do prowadzenia

studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, uzyskanie, zawieszenie i cofnięcie

uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, pozwolenie

na połączenie uczelni niepublicznych, wpis albo odmowa wpisu uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, zarządzenie wpisu w rejestrze, zawieszenie

działalności albo nakaz likwidacji uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych,

nakaz zaprzestania oraz usunięcia skutków działalności niezgodnej z przepisami ustawy,

statutem lub pozwoleniem, następują w drodze decyzji administracyjnej.

”

;

21)

w art. 31 ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Uczelnia może na podstawie umowy utworzyć centrum naukowe z innymi uczelniami, instytutami

naukowymi Polskiej Akademii Nauk oraz instytutami badawczymi, w tym również z zagranicznymi

jednostkami naukowymi i instytutami międzynarodowymi prowadzącymi działalność naukowo-badawcza.

Centrum naukowe tworzy rektor, wskazując podstawową jednostkę organizacyjną uczelni,

która wchodzi w skład centrum. Uczelnia może również utworzyć centrum naukowe w ramach

swojej struktury.

2.

Rektor wskazuje również podstawową jednostkę organizacyjną uczelni, która będzie reprezentować

uczelnię w centrum Polskiej Akademii Nauk lub w centrum naukowo-przemysłowym utworzonym

przez instytut badawczy.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa

1)

organizację, sposób funkcjonowania i finansowania centrum naukowego, w tym własność

aparatury badawczej, praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej,

a także podział środków uzyskanych w wyniku komercjalizacji badań;

2)

sposób wykorzystania infrastruktury centrum naukowego oraz zasobów naukowych do prowadzenia

wspólnych studiów doktoranckich.

4.

Do zadań centrum naukowego należy

1)

prowadzenie, wspieranie i koordynowanie badań naukowych i prac rozwojowych;

2)

inicjowanie i koordynowanie udziału uczelni i innych jednostek naukowych w międzynarodowych

programach badawczych;

3)

inicjowanie organizowania środowiskowych centrów aparaturowych i nadzór nad nimi;

4)

współdziałanie w organizowaniu środowiskowych studiów doktoranckich;

5)

wspieranie mobilności pracowników naukowych uczelni, instytutów naukowych Polskiej

Akademii Nauk i instytutów badawczych;

6)

rozwijanie programów staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora w instytutach centrum;

7)

pozyskiwanie i obsługa projektów badawczych międzynarodowych, wspólnych projektów

badawczych krajowych i projektów finansowanych z funduszy europejskich.

”

;

22)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

1.

Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć jednostki międzyuczelniane

i jednostki wspólne.

2.

Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także z innymi

podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również zagranicznymi.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób funkcjonowania i

finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki wspólnej, zasady prowadzenia

studiów i kształcenia w innych formach, określonych w art. 13 ust. 1 pkt 6, oraz zasady

wydawania dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia kształcenia.

”

;

23)

w art. 34 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Protokół może zawierać wnioski i zalecenia pokontrolne.

”

;

24)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi System Informacji o Szkolnictwie

Wyższym, obejmujący dane, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 i

3, oraz wykazy, o których mowa w art. 129a i art. 170c. System może być prowadzony

w formie elektronicznej.

2.

W przypadku prowadzenia Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym w formie elektronicznej

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić instytutowi badawczemu

administrowanie bazami danych Systemu, zapewniając na ten cel środki finansowe.

”

;

25)

w art. 35

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rektor uczelni przedstawia w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku

sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego sprawozdanie z

wykonania planu rzeczowo-finansowego.

”

,

b)

w ust. 3 uchyla się pkt 4,

c)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, przekazują dane, o których mowa w ust. 1 i 2

oraz ust. 3 pkt 2 i 3 również ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, ministrem właściwym do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz

ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia,

wzory sprawozdań, w tym sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając cele

polityki rozwoju nauki i szkolnictwa wyższego.

”

;

26)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej prowadzą działalność niezgodną

z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem, o którym mowa w art. 20 ust. 2, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wzywa organy uczelni lub założyciela uczelni

niepublicznej do zaprzestania tej działalności i usunięcia jej skutków, wyznaczając

w tym celu odpowiedni termin.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia, że uczelnia lub założyciel

uczelni niepublicznej nie realizują wniosków i zaleceń, sporządzonych w wyniku kontroli

działalności uczelni, o której mowa w art. 34 ust. 1.

3.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej w rażący sposób naruszają przepisy

ustawy, statut lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, w szczególności nie

realizują zaleceń lub wniosków, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wszczyna postępowanie w sprawie likwidacji uczelni publicznej

albo cofa pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej oraz nakazuje jej likwidację

przez założyciela w wyznaczonym terminie.

4.

Jeżeli założyciel uczelni niepublicznej nie przystąpi w wyznaczonym terminie do likwidacji

uczelni zgodnie z nakazem, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz wyznacza termin zakończenia likwidacji.

Koszty likwidacji uczelni i wynagrodzenia likwidatora są pokrywane z majątku uczelni.

”

;

27)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

1.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia organizuje lub prowadzi kształcenie prowadzące

do wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych bez pozwolenia lub wymaganych uprawnień,

o których mowa w ustawie, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje

uczelni zaprzestanie prowadzenia studiów. Decyzji w sprawie zaprzestania prowadzenia

studiów nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Organizowanie lub prowadzenie kształcenia prowadzącego do wydania dyplomu ukończenia

studiów, bez pozwolenia lub uprawnień wymaganych ustawą, stanowi podstawę do odpowiedzialności

rektora na zasadach określonych dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę organizacyjną niezgodnie

z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje likwidację

tej jednostki. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1-3

i w art. 37 ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,

medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust.

2 w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

”

;

28)

w art. 38 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku rażącego naruszenia prawa przez rektora, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego może odwołać rektora po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego oraz odpowiednio Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich albo Konferencji

Rektorów Zawodowych Szkół Polskich i wyznaczyć termin do powołania rektora w trybie

określonym w statucie uczelni.

”

;

29)

w art. 40 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w przypadku klęski żywiołowej lub

w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych, może zlecić uczelni wykonanie także

innych zadań, zapewniając środki na ich realizację.

”

;

30)

w art. 43

a)

w ust. 2 uchyla się pkt 1a,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne

na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i odbywać studia wyższe,

studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach

naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich, z tym

że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego

dla osób niepełnosprawnych i zapomóg, albo na zasadach określonych w ust. 3 i 4.

”

,

c)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Posiadacze ważnej Karty Polaka mogą podejmować studia wyższe, studia doktoranckie

oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach

rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich albo na zasadach określonych

w ust. 3 i 4.

”

,

d)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu

„

6a.

Rektor uczelni niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

oraz Komendanta Głównego Straży Granicznej o

1)

przyjęciu na studia cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4;

2)

niepodjęciu kształcenia przez cudzoziemców, o których mowa w ust. 3, lub skreśleniu

ich z listy studentów, podając imię i nazwisko, datę urodzenia, adres stałego zamieszkania,

informacje o posiadaniu Karty Polaka lub spełnieniu wymagań określonych w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, z późn. zm..

6b.

Rektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie

do 15 stycznia każdego roku, wykazy cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 i 4, sporządzone

według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, ze wskazaniem osób posiadających

Kartę Polaka lub spełniających wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji, zawierające: imię i nazwisko cudzoziemca, państwo zamieszkania, kierunek i rok studiów

lub inny rodzaj kształcenia oraz jednostkę organizacyjną uczelni, w której cudzoziemiec

odbywa kształcenie, a także warunki finansowe kształcenia.

”

,

e)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Cudzoziemcy, którzy spełniają wymagania określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji i studiujący w kraju swojego zamieszkania, mogą być stypendystami, o których mowa

w ust. 4 pkt 1.

”

;

31)

w dziale I tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie

„

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego

”

;

32)

art. 45 i 46 otrzymują brzmienie

„

Art. 45.

1.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą”, jest wybieralnym organem

przedstawicielskim nauki i szkolnictwa wyższego.

2.

Rada w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości.

3.

Rada współdziała z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym

do spraw nauki oraz z innymi organami władzy i administracji publicznej w ustalaniu

polityki państwa w zakresie szkolnictwa wyższego, polityki naukowej i innowacyjnej

państwa, a w szczególności

1)

wyraża z własnej inicjatywy opinie we wszystkich sprawach dotyczących szkolnictwa

wyższego, nauki, kultury i oświaty; może również zwracać się w tych sprawach do organów

władzy publicznej, jednostek naukowych i uczelni, w tym o udzielenie wyjaśnień i informacji,

zawiadamiając o tym ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i ministra właściwego

do spraw nauki oraz innych ministrów;

2)

sporządza opinie w sprawach przedstawionych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra właściwego do spraw nauki oraz inne organy władzy i administracji

publicznej lub z inicjatywy własnej;

3)

opiniuje projekty aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego oraz rozwoju nauki

i innowacyjności, a także zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki;

4)

wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, których dysponentami

są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw

nauki, w sprawach zasad przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa, a także

w sprawach środków na naukę i szkolnictwo wyższe przewidzianych w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2;

5)

opiniuje plany i sprawozdania z działalności Narodowego Centrum Nauki i Narodowego

Centrum Badań i Rozwoju;

6)

opiniuje wnioski o finansowanie inwestycji w zakresie dużej infrastruktury badawczej

oraz sprawozdania z jego wykorzystania, uwzględniając związki polskiej infrastruktury

badawczej z infrastrukturą europejską;

7)

wyraża opinie w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla obszarów kształcenia;

8)

wyraża opinie w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów, o których mowa

w art. 9b i 9c;

9)

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego propozycje dotyczące

wzorcowych opisów efektów kształcenia dla poszczególnych kierunków studiów, z uwzględnieniem

poziomu i profilu kształcenia, przypisanych do odpowiednich obszarów kształcenia.

4.

Rada może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.

Art. 46.

1.

W skład Rady wchodzą

1)

nauczyciele akademiccy wybrani przez Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich

oraz Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich spośród kandydatów wyłonionych

przez uczelnie na podstawie wyborów - w liczbie czternastu, z podziałem tej liczby

pomiędzy obie Konferencje proporcjonalnie do łącznej liczby studentów studiujących

w uczelniach członkowskich każdej z tych Konferencji;

2)

przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk, wybrani przez Prezydium Polskiej Akademii

Nauk - w liczbie pięciu;

3)

przedstawiciele instytutów badawczych, wybrani przez Radę Główną Instytutów Badawczych

- w liczbie czterech;

4)

studenci, wybrani przez Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej - w liczbie

czterech;

5)

doktoranci, wybrani przez Krajową Reprezentację Doktorantów - w liczbie dwóch;

6)

przedstawiciele pracodawców, wybrani przez organizacje pracodawców - w liczbie trzech.

2.

Kandydaci na członków Rady nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż siedemdziesiąt

lat.

3.

Podmioty wybierające kandydatów na członków Rady kierują się zasadami dążenia do wyrównywania

udziału kobiet i mężczyzn w pracach Rady oraz zapewnienia w jej składzie osobowym

właściwej reprezentacji instytucjonalnej i kadrowej.

”

;

33)

po art. 46 dodaje się art. 46a-46d w brzmieniu

„

Art. 46a.

1.

Członkostwa w Radzie nie można łączyć z członkostwem w

1)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

2)

Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów;

3)

Radzie Głównej Instytutów Badawczych;

4)

Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych.

2.

Członkiem Rady nie może być również osoba będąca założycielem uczelni niepublicznej

lub pełniąca funkcję

1)

rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

kanclerza uczelni;

3)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

4)

dyrektora instytutu badawczego;

5)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

6)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

7)

dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju lub Narodowego Centrum Nauki.

3.

Członkiem Rady może być osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

4.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Rady nie dłużej niż przez dwie następujące

po sobie kadencje.

5.

Kadencja Rady rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata. Przedstawiciele studentów

i doktorantów są powoływani na członków Rady na okres określony odpowiednio w statucie

Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej i Krajowej Reprezentacji Doktorantów.

Art. 46b.

1.

Przewodniczący Rady stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Rady w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 46a;

4)

nieuczestniczenia w pracach Rady przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady w trakcie kadencji dokonuje się na jego

miejsce wyboru nowej osoby w trybie określonym w art. 46, na okres do końca kadencji.

Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 46a ust. 4.

Art. 46c.

1.

Rada działa na posiedzeniach plenarnych i przez swoje organy. Organizację i tryb działania

Rady oraz jej organy i ich kompetencje określa statut, uchwalony przez Radę na posiedzeniu

plenarnym.

2.

W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele reprezentatywnych

organizacji związkowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm. działających w uczelniach, instytutach badawczych i Polskiej Akademii Nauk, po jednym

z każdego związku.

3.

Rektor, na wniosek członka Rady będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić go

całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.

Art. 46d.

1.

Przy Radzie działa Rzecznik Praw Absolwenta, powoływany przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Rzecznik Praw Absolwenta współdziała z Radą w zakresie ograniczenia barier w dostępie

do wykonywania zawodu zgodnego z kierunkiem studiów absolwenta. W tym celu Rzecznik

Praw Absolwenta analizuje sytuację absolwentów na rynku pracy i stopień ich dostępu

do określonych zawodów oraz przedstawia wnioski Radzie i ministrowi właściwemu do

spraw szkolnictwa wyższego.

”

;

34)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

1.

Rada zamieszcza uchwały podjęte w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 3, na swojej

stronie internetowej.

2.

Obsługę administracyjną Rady i Rzecznika Praw Absolwenta wykonują jednostki organizacyjne

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

”

;

35)

w dziale I tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie

„

Polska Komisja Akredytacyjna

”

;

36)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

1.

Polską Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej „Komisją”, powołuje minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje członków Komisji spośród

kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich,

Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Parlament Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej, senaty uczelni oraz ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców.

3.

Członkiem Komisji może być nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy

doktora, zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

4.

Powołując członków Komisji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia

wymóg reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli wszystkich obszarów kształcenia

oraz zapewnia co najmniej 30% udział kobiet w jej składzie.

5.

Kandydaci na członków Komisji nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż

siedemdziesiąt lat.

6.

Do członków Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 46a ust. 1-4.

7.

Członkiem Komisji z mocy prawa jest przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej.

8.

Przewodniczący Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Komisji z przyczyn określonych

w art. 46b ust. 1. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio przepis art.

46b ust. 2.

9.

Członek Komisji może być odwołany, na wniosek prezydium Komisji, przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio

przepis art. 46b ust. 2.

10.

Komisja liczy nie mniej niż siedemdziesięciu i nie więcej niż dziewięćdziesięciu członków.

11.

Kadencja Komisji rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata.

12.

Rektor, na wniosek członka Komisji będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić

go całkowicie lub częściowo z obowiązku prowadzenia zajęć dydaktycznych.

”

;

37)

po art. 48 dodaje art. 48a w brzmieniu

„

Art. 48a.

1.

Komisja jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia.

2.

Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości

oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet i mężczyzn w jej pracach.

3.

Komisja dokonuje oceny jakości kształcenia na kierunkach studiów (ocena programowa),

mając na uwadze efekty kształcenia odpowiadające Krajowym Ramom Kwalifikacji w zakresie

obszarów kształcenia i kierunków studiów oraz spełniania warunków niezbędnych do prowadzenia

studiów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1-4 oraz

art. 9b i 9c.

4.

Komisja może dokonywać oceny działalności podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni

(ocena instytucjonalna), w tym oceny jakości kształcenia na prowadzonych przez nią

studiach trzeciego stopnia i studiach podyplomowych; ocenę instytucjonalną przeprowadza

się w jednostce, w której wcześniej dokonano oceny programowej na większości prowadzonych

przez nią kierunków studiów.

5.

Komisja dokonuje ocen, o których mowa w ust. 3 i 4, z inicjatywy własnej lub na wniosek

uczelni oraz w przypadkach określonych w art. 11a ust. 2 i 3 i art. 49 ust. 4, na

wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

6.

Do członków oraz ekspertów Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.. Wyłączenia członka Komisji lub eksperta dokonuje przewodniczący Komisji.

”

;

38)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie i wnioski

dotyczące

1)

utworzenia uczelni oraz przyznania uczelni lub jej jednostce organizacyjnej uprawnień

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia;

2)

dokonanej oceny programowej, w tym kształcenia nauczycieli, oraz oceny instytucjonalnej,

a także przestrzegania warunków prowadzenia studiów;

3)

przywrócenia zawieszonych uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku

i poziomie kształcenia;

4)

utworzenia przez uczelnię zagraniczną uczelni lub filii, o której mowa w art. 85 ust.

5.

2.

Opinie i wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w odniesieniu do uczelni

wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich Komisja przekazuje

również odpowiednio ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2.

3.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Komisja może zwracać się do uczelni o udzielenie

wyjaśnień i informacji oraz przeprowadzać wizytacje uczelni.

4.

W uzasadnionych przypadkach na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

Komisja, poza przyjętym przez siebie harmonogramem prac, dokonuje oceny programowej

we wskazanej uczelni lub jej jednostce organizacyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt

2 lub dokonuje oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, w szczególności

dla zbadania przesłanek do podjęcia decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 4.

5.

Komisja może, na wniosek zainteresowanej uczelni, dokonywać oceny kształcenia, włączając

to zadanie do harmonogramu prac Komisji.

6.

Komisja dokonując ocen, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, stosuje skalę ocen

wyróżniająca, pozytywna, warunkowa, negatywna.

7.

Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5, Komisja wyraża w terminie

nie dłuższym niż cztery miesiące od dnia otrzymania wniosku, a oceny, o których mowa

w ust. 4, w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący

Komisji może wnioskować o przedłużenie tego terminu.

8.

Oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wraz z uzasadnieniem i wynikającymi z nich wnioskami,

Komisja przedstawia niezwłocznie po ich sporządzeniu.

9.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1-4, Komisja może przetwarzać

dane osobowe nauczycieli akademickich i studentów ocenianych uczelni w zakresie niezbędnym

do wykonania tych zadań.

”

;

39)

po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu

„

Art. 49a.

Komisja współpracuje z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego, w szczególności z tymi, których przedmiotem działania

jest ocena jakości kształcenia i akredytacja.

”

;

40)

w art. 50

a)

w ust. 3 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

dwaj przedstawiciele organizacji pracodawców.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

W skład Komisji wchodzą zespoły działające w ramach obszarów kształcenia określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2.

5.

W skład zespołu wchodzi co najmniej pięciu członków Komisji, będących przedstawicielami

obszaru kształcenia, w tym co najmniej trzech posiadających tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach lub dyscyplinach naukowych

związanych z tym obszarem kształcenia, a także co najmniej jeden przedstawiciel organizacji

pracodawców.

”

;

41)

w art. 52 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Prezydium podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 49 ust. 1 i 4, kierując

się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden spośród zespołów, o których mowa w art.

50 ust. 4.

2.

Strona niezadowolona z uchwały prezydium podjętej w sprawach, o których mowa w art.

49 ust. 1 i 4, może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek

kieruje się do Komisji w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia uchwały.

”

;

42)

w art. 53 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Organizację i tryb działania Komisji, szczegółowe kompetencje jej organów, szczegółowe

kryteria i tryb dokonywania ocen oraz sposób wyznaczania recenzentów określa statut

uchwalony przez Komisję na posiedzeniu plenarnym.

2.

Obsługę administracyjną i finansową Komisji wykonuje Biuro Polskiej Komisji Akredytacyjnej,

zwane dalej „biurem”.

”

;

43)

po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu

„

Art. 53a.

1.

Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej i w Biuletynie Informacji Publicznej

podjęte uchwały, dotyczące jakości kształcenia wraz z uzasadnieniem.

2.

Komisja może zamieszczać na swojej stronie internetowej raporty zespołów oceniających.

”

;

44)

w art. 55 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

wspierają i monitorują działania na rzecz systematycznego podnoszenia jakości kształcenia

oraz promowania jednostek oferujących kształcenie wysokiej jakości, co mogą realizować

poprzez środowiskowe komisje akredytacyjne.

”

;

45)

w art. 56

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Statut uczelni publicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale senatu.

”

,

b)

uchyla się ust. 3 i 4,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Statut uczelni wojskowej i uczelni służb państwowych wchodzi w życie z dniem wydania

odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych

decyzji zatwierdzającej statut, chyba że w statucie został określony termin późniejszy.

”

;

46)

art. 57 otrzymuje brzmienie

„

Art. 57.

1.

Statut publicznej uczelni teologicznej jest uchwalany przez właściwy organ uczelni

w porozumieniu z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych. Statut wchodzi

w życie z dniem określonym w tej uchwale.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych uczelni publicznych, w których działa

teologiczna podstawowa jednostka organizacyjna, z tym że porozumienie z właściwymi

władzami kościołów i związków wyznaniowych dotyczy tylko postanowień statutu związanych

z funkcjonowaniem teologicznej podstawowej jednostki organizacyjnej.

”

;

47)

w art. 58

a)

uchyla się ust. 3,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Statut uczelni niepublicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale organu kolegialnego

wskazanego w statucie lub w decyzji założyciela.

”

,

c)

uchyla się ust. 5;

48)

w art. 60

a)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Statut publicznej uczelni może przewidywać zamiast lub obok senatu inny organ kolegialny.

3.

Przepisy ustawy dotyczące senatu uczelni mogą być stosowane, w zakresie określonym

w statucie uczelni, do organu kolegialnego.

4.

W publicznej uczelni, jeżeli statut tak stanowi, obok senatu lub organu kolegialnego

może działać konwent.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W publicznej uczelni zawodowej działa konwent.

”

;

49)

art. 62 otrzymuje brzmienie

„

Art. 62.

1.

Kompetencje senatu uczelni określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych

w ustawie.

2.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, senat pełni również

funkcję rady takiej jednostki.

3.

Senat uczelni zatwierdza sprawozdanie finansowe uczelni zgodnie z przepisami o rachunkowości.

”

;

50)

w art. 63 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu nadzorowanych

przez niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki wojskowej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu

nadzorowanych przez niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki

właściwej służby państwowej.

”

;

51)

w art. 66

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Rektor opracowuje i realizuje strategię rozwoju uczelni, uchwalaną przez organ kolegialny

uczelni wskazany w statucie. Uchwała może określić środki na wdrażanie tej strategii,

w tym pochodzące z funduszu rozwoju uczelni.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki uczelni, w tym w zakresie zbycia lub

obciążenia mienia, do wysokości określonej w art. 90 ust. 4;

”

,

-

uchyla się pkt 2,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

sprawuje nadzór nad wdrożeniem i doskonaleniem uczelnianego systemu zapewnienia jakości

kształcenia;

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

52)

w art. 68

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu studenckiego, zgodnie

z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ kolegialny uczelni

niepublicznej, planów studiów i programów kształcenia;

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Senat uczelni uchyla uchwałę rady podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z

ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej,

regulaminami i innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszającą ważny interes

uczelni.

”

;

53)

w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kompetencje kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni określa statut.

Do kompetencji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni należy w szczególności

opracowanie strategii rozwoju jednostki zgodnej ze strategią rozwoju uczelni.

”

;

54)

w art. 71

a)

w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

czynne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi,

studentom oraz doktorantom;

3)

bierne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, którzy nie ukończyli sześćdziesiątego piątego roku

życia, a w przypadku osób posiadających tytuł profesora - siedemdziesiątego roku życia,

pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi, zatrudnionym w pełnym wymiarze

czasu pracy, studentom oraz doktorantom;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W publicznych uczelniach zawodowych czynne prawo wyborcze przysługuje także nauczycielom

akademickim zatrudnionym w uczelni jako dodatkowym miejscu pracy.

”

;

55)

w art. 72

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Rektor uczelni publicznej może być powołany w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

2.

Rektorem uczelni może być osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora. Warunkiem

pełnienia funkcji rektora jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Sposób powołania rektora, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełniać

kandydat na rektora oraz warunki i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

”

;

56)

art. 73 i 74 otrzymują brzmienie

„

Art. 73.

1.

Rektora uczelni wojskowej wyznacza Minister Obrony Narodowej, spośród żołnierzy zawodowych,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach Minister Obrony Narodowej może wyznaczyć rektora uczelni

wojskowej spośród oficerów niespełniających warunków określonych w art. 72 ust. 2,

posiadających co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni wojskowej jako jednostki wojskowej

wyznacza Minister Obrony Narodowej na wniosek rektora, spośród żołnierzy zawodowych.

Art. 74.

1.

Rektora uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej służby wyznacza

minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może wyznaczyć

rektora uczelni służb państwowych spośród oficerów, niespełniających warunków określonych

w art. 72 ust. 2, posiadających stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający

co najmniej stopniowi generała brygady.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni służb państwowych jako jednostek

organizacyjnych właściwej służby wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek rektora, spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.

”

;

57)

w art. 75

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prorektorzy w uczelni publicznej są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

Sposób powoływania prorektorów, ich liczbę, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz

warunki, zasady i tryb przeprowadzania konkursu określa statut. Warunkiem pełnienia

funkcji prorektora jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoba kandydująca na prorektora do spraw studenckich musi uzyskać zgodę większości

przedstawicieli studentów i doktorantów w organie dokonującym wyboru lub w komisji

rozstrzygającej konkurs. Niezajęcie stanowiska w terminie wskazanym w statucie uważa

się za wyrażenie zgody.

”

;

58)

w art. 76

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W uczelni publicznej kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub jego zastępcy

są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Sposób powoływania osób, o których mowa w ust. 1, liczbę zastępców kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz warunki, zasady

i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

59)

w art. 77 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

W uczelni publicznej ta sama osoba nie może być członkiem senatu lub członkiem konwentu

dłużej niż dwie następujące po sobie kadencje. Nie dotyczy to osób wchodzących w skład

senatu lub konwentu w związku z pełnieniem funkcji organu jednoosobowego uczelni.

2b.

Ograniczenia wynikające z ust. 2a nie dotyczą uczelni publicznych nadzorowanych przez

ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego.

”

;

60)

w art. 78

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Rektor i prorektor uczelni publicznej powołani w drodze wyborów mogą być odwołani

przez organ, który dokonał wyboru, a w przypadku rektora i prorektora powołanych w

drodze konkursu przez senat uczelni kwalifikowaną większością dwóch trzecich statutowego

składu senatu, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

2.

Wniosek o odwołanie rektora może być zgłoszony przez co najmniej połowę statutowego

składu senatu uczelni. Wniosek o odwołanie prorektora może być zgłoszony przez rektora,

a pisemny wniosek o odwołanie prorektora właściwego do spraw studenckich może być

zgłoszony również przez co najmniej trzy czwarte przedstawicieli studentów i doktorantów

wchodzących w skład senatu.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Rektora uczelni wojskowej i prorektora właściwego do realizacji zadań tej uczelni

jako jednostki wojskowej może odwołać Minister Obrony Narodowej w trybie określonym

w przepisach o służbie żołnierzy zawodowych.

6.

Rektora uczelni służb państwowych i prorektora właściwego do spraw realizacji zadań

tej uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby może odwołać minister właściwy

do spraw wewnętrznych w trybie określonym w przepisach o służbie funkcjonariuszy właściwej

służby państwowej.

”

;

61)

w art. 80 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organy jednoosobowe uczelni niepublicznej i ich zastępców powołuje i odwołuje założyciel

lub organ wskazany w statucie, po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. Założyciel zwołuje

posiedzenie senatu w celu zasięgnięcia opinii w sprawie powołania i odwołania organów

jednoosobowych i ich zastępców.

”

;

62)

w art. 84

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, w tym jednostki zamiejscowe, tworzy, przekształca

i likwiduje rektor po zasięgnięciu opinii senatu.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uczelni mogą być tworzone inne jednostki organizacyjne. Rodzaje, warunki i tryb

tworzenia, likwidacji i przekształcania tych jednostek, z zastrzeżeniem art. 85 ust.

1-4, określa statut.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W uczelni w celu organizacji indywidualnych studiów międzyobszarowych, o których mowa

w art. 8 ust. 2, może być utworzona międzywydziałowa jednostka organizacyjna uczelni,

której rada określa plany studiów i programy kształcenia.

”

,

e)

uchyla się ust. 4;

63)

po art. 84 dodaje się art. 84a i 84b w brzmieniu

„

Art. 84a.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni lub centrum naukowe działające w strukturze

uczelni, prowadzące badania naukowe na najwyższym poziomie w określonej dziedzinie

nauki, powiązane z prowadzonymi studiami doktoranckimi o najwyższej jakości, mogą

uzyskać status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego, zwanego dalej „KNOW”.

2.

Status KNOW może uzyskać również centrum naukowe, o którym mowa w art. 31 ust. 1,

i konsorcjum naukowe, o którym mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, jeżeli prowadzą studia doktoranckie wspólnie z jednostką organizacyjną uczelni.

Art. 84b.

1.

Status KNOW nadaje, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

na okres pięciu lat.

2.

KNOW jest wyłaniany w drodze konkursu przeprowadzanego w dziedzinowo określonych obszarach

wiedzy i kształcenia, ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

i ministra właściwego do spraw nauki.

3.

Liczba KNOW w jednym obszarze wiedzy i kształcenia nie może być większa niż 3.

4.

Konkurs przeprowadza komisja, powoływana przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego spośród ekspertów określonych dyscyplin naukowych, w tym także ekspertów

zagranicznych.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria, warunki i tryb ubiegania się o status KNOW, uwzględniając w szczególności

jakość prowadzonych badań naukowych oraz jakość kształcenia i współpracy z otoczeniem

społeczno-gospodarczym.

6.

KNOW jest dofinansowywany z dotacji na zadania projakościowe, o której mowa w art.

94b ust. 1 pkt 1.

7.

Status KNOW uwzględnia się przy ubieganiu się o środki z budżetu państwa i środki

z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na finansowanie inwestycji dotyczących

aparatury badawczej oraz inwestycji związanych z dydaktyką.

8.

Komisja, o której mowa w ust. 4, po pięciu latach od dnia uzyskania przez jednostkę

statusu KNOW dokonuje oceny efektów działania KNOW na podstawie raportu końcowego

prezentującego wyniki przeprowadzonych badań naukowych, ich powiązanie z osiągnięciami

naukowymi pracowników i doktorantów, powiązanie z procesem dydaktycznym, otoczeniem

społeczno-gospodarczym, a także na podstawie końcowego sprawozdania finansowego.

”

;

64)

art. 85 otrzymuje brzmienie

„

Art. 85.

1.

Uczelnia w celu realizacji zadań dydaktycznych może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową

jednostkę organizacyjną w formie

1)

podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

filii.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie w obiektach

położonych w tym samym co siedziba uczelni obszarze metropolitalnym, o którym mowa

w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm., bez potrzeby tworzenia zamiejscowych jednostek organizacyjnych.

3.

Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę organizacyjną o zadaniach

innych niż dydaktyczne, także w formie innej niż określona w ust. 1.

4.

Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanego w drodze decyzji administracyjnej,

po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

5.

Uczelnie zagraniczne mogą tworzyć uczelnie i filie z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Komisji.

6.

Uczelnię lub filię może tworzyć uczelnia zagraniczna, która uzyskała pozytywną ocenę

agencji oceniającej jakość kształcenia uznawanej przez władze macierzystego kraju

albo zarejestrowanej w Europejskim Rejestrze Agencji Akredytacyjnych (EQAR) lub agencji

innego kraju, której oceny są uznawane przez Komisję.

7.

Do uczelni i filii utworzonych przez uczelnie zagraniczne nie mają zastosowania przepisy

niniejszej ustawy, z wyjątkiem ust. 5 i 6.

”

;

65)

w art. 86 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Dyrektora akademickiego inkubatora przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii,

działających w formie ogólnouczelnianych jednostek organizacyjnych, powołuje rektor

po zasięgnięciu opinii senatu uczelni, spośród kandydatów przedstawionych przez rady

nadzorujące tych jednostek.

”

;

66)

po art. 86 dodaje się art. 86a-86c w brzmieniu

„

Art. 86a.

1.

Uczelnia, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych tworzy

spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną, zwaną dalej „spółką celową”.

Spółkę celową tworzy rektor za zgodą senatu uczelni lub innego organu kolegialnego

uczelni. Do zadań spółki celowej należy w szczególności obejmowanie udziałów w spółkach

kapitałowych lub tworzenie spółek kapitałowych, które powstają w celu wdrożenia wyników

badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych w uczelni.

2.

Rektor, w drodze umowy, może powierzyć spółce celowej zarządzanie prawami własności

przemysłowej uczelni w zakresie jej komercjalizacji.

3.

Uczelnia w celu realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2 przekazuje spółce celowej

w formie aportu wyniki badań naukowych i prac rozwojowych, w szczególności uzyskane

prawa własności przemysłowej.

4.

Wypłaconą dywidendę spółki celowej uczelnia przeznacza na działalność statutową uczelni.

Art. 86b.

1.

Spółka celowa może zostać utworzona przez kilka uczelni publicznych albo kilka uczelni

niepublicznych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, każda z uczelni może powierzyć spółce celowej

zadania określone w art. 86a ust. 1 i 2 w drodze odrębnej umowy, zawartej między rektorem

uczelni a spółką celową.

Art. 86c.

Senat, a w przypadku uczelni niepublicznej organ wskazany w statucie, uchwala regulamin

zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz prawami własności przemysłowej

oraz zasad komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, który określa

1)

prawa i obowiązki uczelni, pracowników oraz studentów i doktorantów w zakresie ochrony

i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej;

2)

zasady wynagradzania twórców;

3)

zasady i procedury komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych;

4)

zasady korzystania z majątku uczelni wykorzystywanego do komercjalizacji wyników badań

naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług naukowo-badawczych.

”

;

67)

art. 87 otrzymuje brzmienie

„

Art. 87.

Status szpitali uniwersyteckich będących bazą dydaktyczną i naukowo-badawcza uczelni

medycznych lub innych uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie

nauk medycznych regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm..

”

;

68)

w art. 90

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rozporządzanie przez uczelnię publiczną składnikami aktywów trwałych w rozumieniu

przepisów o rachunkowości, w zakresie określonym w ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm., wymaga zgody ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, w przypadkach gdy wartość

rynkowa przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 250 000

euro, obliczonej na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski,

według stanu z dnia wystąpienia o zgodę. Do wystąpienia dołącza się zgodę senatu uczelni.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W przypadku likwidacji publicznego szpitala uniwersyteckiego utworzonego na zasadach

i w trybie określonych w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej jego majątek, po

zaspokojeniu wierzycieli, staje się własnością Skarbu Państwa lub własnością publicznej

uczelni medycznej albo publicznej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą

w dziedzinie nauk medycznych, a o jego przeznaczeniu decyduje podmiot, który utworzył

publiczny zakład opieki zdrowotnej.

”

;

69)

w art. 92 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przychody własne uczelnia publiczna gromadzi na odrębnych rachunkach bankowych.

”

;

70)

w art. 94

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zadania związane z kształceniem studentów studiów stacjonarnych, w tym studentów,

o których mowa w art. 99 ust. 1a, z wyłączeniem kształcenia, o którym mowa w art.

99 ust. 1 pkt 1a, kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i kadr

naukowych oraz utrzymaniem uczelni, w tym na remonty;

”

,

-

pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

10)

dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym służących kształceniu

studentów i doktorantów, będących osobami niepełnosprawnymi - realizowanych w szczególności

z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub środków rozwojowych

pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych, o których mowa

w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 i Nr 157, poz. 1241);

11)

zadania związane ze stwarzaniem studentom i doktorantom, będącym osobami niepełnosprawnymi

warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

uczelni medycznej lub innej uczelni publicznej będącej podmiotem, który utworzył szpital

uniwersytecki, w części dotyczącej jednostek organizacyjnych tej uczelni prowadzących

działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, dotacje, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 7-11, są udzielane z części, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Uczelnia niepubliczna otrzymuje dotację na zadania związane ze stwarzaniem studentom

i doktorantom będącym osobami niepełnosprawnymi warunków do pełnego udziału w procesie

kształcenia.

”

,

d)

w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dotacje na dofinansowanie kosztów realizacji zadań wymienionych w ust. 1 pkt 1, 2,

4 i 5 oraz 8-10.

”

,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Uczelnia może otrzymywać inne środki finansowe z budżetu państwa oraz z budżetów jednostek

samorządu terytorialnego lub ich związków, przy czym z budżetów tych jednostek i ich

związków może otrzymywać także dotacje celowe na zadania, o których mowa w ust. 1,

jeżeli dotowane zadanie jest związane z zadaniami własnymi jednostek samorządu terytorialnego.

”

;

71)

po art. 94 dodaje się art. 94a-94c w brzmieniu

„

Art. 94a.

Dotacje na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7, dla doktorantów w jednostkach

naukowych, w zakresie określonym w art. 199 ust. 1, są udzielane z części budżetu,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

Art. 94b.

1.

W budżecie państwa jest określana dotacja podmiotowa na dofinansowanie zadań projakościowych,

przeznaczona na

1)

dofinansowanie jednostek organizacyjnych mających status KNOW, w tym z tytułu dodatku

do wynagrodzenia dla pracowników oraz specjalnych stypendiów naukowych dla uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich oraz specjalnych stypendiów naukowych dla studentów;

2)

dofinansowanie podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni posiadających ocenę

wyróżniającą na podstawie opinii Komisji, dotyczącej oceny kształcenia, o której mowa

w art. 49 ust. 1 pkt 2 i ust. 5;

3)

dofinansowanie podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni w zakresie wdrażania

systemów poprawy jakości kształcenia oraz Krajowych Ram Kwalifikacji;

4)

finansowanie zadań związanych z kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

prowadzonych w uczelniach niepublicznych; dotacja nie przysługuje

a)

jeżeli wydano prawomocną decyzję o cofnięciu uprawnienia do prowadzenia w danej uczelni

jednego z kierunków studiów w okresie ostatnich pięciu lat lub

b)

istnieje zagrożenie ciągłości finansowania uczelni;

5)

finansowanie zwiększenia wysokości stypendiów doktoranckich, o których mowa w art.

200a, dla 30% najlepszych doktorantów, w uczelniach publicznych i niepublicznych.

2.

Zadania określone w ust. 1 pkt 3 są finansowane w drodze konkursu.

3.

Wydatki budżetu państwa planowane na dotację, o której mowa w ust. 1, są waloryzowane

corocznie co najmniej o średnioroczny wskaźnik, o którym mowa w art. 93 ust. 2.

4.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest udzielana z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

Art. 94c.

Środki finansowe przyznawane na finansowanie zadań, określonych w art. 94 ust. 1 pkt

1 -9 i 11 oraz art. 94b ust. 1 są przekazywane w formie dotacji podmiotowej, a środki

finansowe na dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, a także

zakupów środków trwałych służących kształceniu studentów i doktorantów, będących osobami

niepełnosprawnymi, określone w art. 94 ust. 1 pkt 10 są przekazywane w formie dotacji

celowej.

”

;

72)

w art. 95

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb występowania przez uczelnie niepubliczne o dotacje, o których mowa

w art. 94, oraz sposób kontroli ich wykorzystania, uwzględniając jakość kształcenia

w uczelni, liczbę nauczycieli akademickich, dla których uczelnia jest podstawowym

miejscem pracy, liczbę kształconych w uczelni studentów studiów stacjonarnych i uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich, zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy

materialnej uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

73)

art. 96 otrzymuje brzmienie

„

Art. 96.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb ustalania wskaźników kosztochłonności dla poszczególnych kierunków studiów

stacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia jednolitych studiów magisterskich oraz

obszarów kształcenia, a także dla stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych

dziedzinach nauki, mając na uwadze warunki związane z prowadzeniem tych studiów,

2)

sposób podziału dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4 oraz art. 94a,

biorąc pod uwagę w szczególności liczbę studentów i doktorantów, w tym znajdujących

się w trudnej sytuacji materialnej oraz liczbę studentów i doktorantów, będących osobami

niepełnosprawnymi,

3)

tryb udzielania oraz zasady i tryb rozliczania dotacji, o której mowa w art. 94 ust.

1 pkt 10

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków, z uwzględnieniem jakości kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw zdrowia, do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz do spraw gospodarki morskiej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1

pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust. 4a, biorąc pod uwagę w szczególności

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1 - kosztochłonność kierunków

studiów stacjonarnych i stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych dziedzinach

nauki oraz jakość kształcenia i liczbę studentów studiów stacjonarnych i uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich,

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 8 - dane o liczbie studentów

studiów stacjonarnych, w ramach kształcenia których są wykonywane zadania związane

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 11 i ust. 4a - dane o liczbie

studentów i doktorantów będących osobami niepełnosprawnymi

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków.

”

;

74)

po art. 96 dodaje się art. 96a w brzmieniu

„

Art. 96a.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób podziału i tryb przekazywania podmiotowej dotacji na dofinansowanie zadań projakościowych,

o których mowa w art. 94b ust. 1, biorąc pod uwagę

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 1 - możliwość ich dofinansowania

przez okres pięciu lat oraz przedłużenia dofinansowania na kolejny okres pięciu lat,

uwzględniając dane o liczbie pracowników, w tym nauczycieli akademickich, doktorantów

i studentów w jednostkach organizacyjnych mających status KNOW,

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 2 - możliwość dofinansowania

nie więcej niż dwudziestu pięciu podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni przez

okres trzech lat, uwzględniając dane o liczbie nauczycieli akademickich, studentów

i doktorantów w jednostkach organizacyjnych posiadających ocenę wyróżniającą Komisji,

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 3 - poprawę jakości kształcenia

oraz restrukturyzację organizacyjną i programową zgodną z Krajowymi Ramami Kwalifikacji,

4)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 4 - dane o liczbie doktorantów

na stacjonarnych studiach doktoranckich, dane o wynikach oceny kształcenia na kierunkach

studiów, dokonanej przez Komisję, uwzględniając zaprzestanie finansowania w przypadku

uzyskania przez uczelnię niepubliczną lub jej podstawową jednostkę organizacyjną negatywnej

oceny programowej,

5)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5 - możliwość zwiększania stypendiów

doktoranckich

- uwzględniając jakość badań naukowych i kształcenia oraz stopień ich konkurencyjności

w skali międzynarodowej.

”

;

75)

w art. 98 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dotacje z budżetu państwa, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz

art. 94b;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

odpłatności za świadczone usługi edukacyjne, w szczególności za kształcenie, o którym

mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1a, oraz za kształcenie na studiach i studiach doktoranckich

prowadzonych w formach niestacjonarnych, a także za świadczone przez uczelnie artystyczne

usługi artystyczne;

”

;

76)

w art. 99

a)

w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, jeżeli są to ich studia na drugim

lub kolejnym kierunku studiów w formie stacjonarnej;

1b)

kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, w przypadku korzystania z zajęć

poza dodatkowym limitem punktów ECTS określonym w art. 170a ust. 2;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Do studentów studiów stacjonarnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1a, nie zalicza się

1)

studentów, którzy po ukończeniu studiów pierwszego stopnia kontynuują studia do uzyskania

tytułu magistra lub równorzędnego;

2)

studentów, o których mowa w art. 170a ust. 3 i 4, studiujących drugi kierunek studiów

na studiach stacjonarnych bez wnoszenia opłat;

3)

studentów studiujących na kierunkach, o których mowa w art. 170b ust. 1.

1b.

W przypadku podjęcia studiów równocześnie na kilku kierunkach studiów stacjonarnych

uczelni publicznej pobiera się opłaty za drugi wskazany przez studenta kierunek studiów,

jeżeli nie posiada uprawnień do korzystania z zajęć bez wnoszenia opłat, o których

mowa w art. 170a ust. 3 i 4 oraz za każdy kolejny kierunek studiów.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala rektor uczelni publicznej, z tym że

opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a i 2, nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych

w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio studiów

lub studiów doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, oraz zajęć na studiach

i studiach doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem kosztów

przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności rozwoju kadr

naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i remontów.

”

,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Informację o wysokości opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości

kosztów ponoszonych w zakresie niezbędnym do świadczenia tych usług uczelnia zamieszcza

na swojej stronie internetowej.

”

,

e)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Senat uczelni publicznej określa zasady pobierania opłat, wiążące rektora przy zawieraniu

umów ze studentem, o których mowa w art. 160 ust. 3, oraz tryb i warunki zwalniania

- w całości lub części - z tych opłat studentów lub doktorantów, w szczególności osiągających

wybitne wyniki w nauce, a także tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.

”

,

f)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zasady pobierania opłat i wysokość opłat w uczelni niepublicznej określa organ wskazany

w statucie, z tym że opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem

studentów na studiach i studiach doktoranckich oraz opłaty związane z powtarzaniem

określonych zajęć na studiach i studiach doktoranckich nie mogą przekraczać kosztów

ponoszonych w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio

studiów lub studiów doktoranckich oraz zajęć na studiach lub studiach doktoranckich,

z uwzględnieniem kosztów przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności

rozwoju kadr naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i

remontów.

”

;

77)

po art. 99 dodaje się art. 99a w brzmieniu

„

Art. 99a.

Uczelnia nie pobiera opłat za rejestrację na kolejny semestr lub rok studiów, egzaminy,

w tym egzamin poprawkowy, egzamin komisyjny, egzamin dyplomowy, wydanie dziennika

praktyk zawodowych, złożenie i ocenę pracy dyplomowej oraz wydanie suplementu do dyplomu.

”

;

78)

w art. 100

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Uczelnia publiczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu rzeczowo-finansowego,

zatwierdzanego przez senat uczelni, zgodnie z przepisami o finansach publicznych oraz

o rachunkowości.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Uczelnia niepubliczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu

rzeczowo-finansowego, zatwierdzanego przez organ kolegialny wskazany w statucie uczelni,

zgodnie z przepisami o rachunkowości, a w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi

z budżetu państwa, również zgodnie z przepisami o finansach publicznych.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Plan rzeczowo-finansowy w terminie czternastu dni od jego uchwalenia

1)

uczelnia publiczna przekazuje ministrowi, który sprawuje nad nią nadzór, oraz ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych;

2)

uczelnia niepubliczna przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

”

;

79)

po art. 100 dodaje się art. 100a w brzmieniu

„

Art. 100a.

1.

Uczelnia publiczna, w której suma strat netto w okresie nie dłuższym niż pięć ostatnich

lat przekracza 25% kwoty dotacji z budżetu państwa otrzymanej w roku poprzedzającym

bieżący rok budżetowy na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1, jest obowiązana

do opracowania programu naprawczego.

2.

Uczelnia publiczna opracowuje program naprawczy nie później niż w okresie trzech miesięcy

od stwierdzenia straty, o której mowa w ust. 1.

3.

Program naprawczy obejmuje działania mające na celu odzyskanie równowagi finansowej

przez zrównoważenie planowanych kosztów działalności z przychodami określonymi w art.

98 ust. 1 w okresie nie dłuższym niż trzy lata od dnia uchwalenia programu naprawczego.

4.

Senat uczelni publicznej uchwala program naprawczy i przedkłada go ministrowi nadzorującemu

uczelnię. Senat uczelni publicznej przedkłada ministrowi okresowe sprawozdania z wykonania

programu naprawczego wraz ze sprawozdaniem z wykonania planu rzeczowo-finansowego,

o którym mowa w art. 35 ust. 2. Pierwsze sprawozdanie składa się w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym program naprawczy został uchwalony.

5.

W przypadku gdy uczelnia publiczna nie wprowadzi programu naprawczego w trybie określonym

w ust. 2-4 albo ocena rezultatów programu naprawczego przedstawianych w okresowych

sprawozdaniach, o których mowa w ust. 4, wskazuje, że nie zostaną osiągnięte jego

cele, minister nadzorujący tę uczelnię powołuje, na okres nie dłuższy niż trzy lata,

osobę pełniącą obowiązki rektora, powierzając jej zadania dotyczące opracowania i

wdrożenia programu naprawczego.

6.

Z dniem powołania osoby pełniącej obowiązki rektora

1)

dotychczasowy rektor uczelni publicznej zostaje zawieszony w pełnieniu obowiązków;

w okresie zawieszenia rektorowi nie przysługuje dodatek funkcyjny do wynagrodzenia;

2)

zawieszona zostaje działalność organów kolegialnych uczelni publicznej w zakresie

decydowania o gospodarce finansowej, w szczególności w zakresie kompetencji określonych

w art. 90 ust. 4; pozostałe kompetencje organów kolegialnych są realizowane na zasadach

dotychczasowych;

3)

osoba pełniąca obowiązki rektora staje się przewodniczącym senatu uczelni publicznej.

7.

Zawieszenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 i 2, pozostaje bez wpływu na upływ kadencji

rektora i członków organów kolegialnych. W przypadku gdy kadencja rektora upłynie

w trakcie okresu, na który została powołana osoba pełniąca obowiązki rektora, do końca

tego okresu nie przeprowadza się wyboru lub konkursu na rektora na kolejną kadencję.

8.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

zakres i tryb realizacji programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi

finansowej, uwzględniając poziom zadłużenia i specyfikę uczelni.

”

;

80)

w art. 101

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Uczelnia może utworzyć fundusz rozwoju uczelni.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zysk netto przeznacza się na fundusz zasadniczy, a w przypadku utworzenia funduszu

rozwoju uczelni, również na ten fundusz.

”

;

81)

w art. 103 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Fundusz, o którym mowa w ust. 1, tworzy się z

1)

dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, z wyłączeniem środków na stypendia

ministra, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4;

2)

opłat za korzystanie z domu studenckiego;

3)

opłat za korzystanie ze stołówki studenckiej;

4)

innych przychodów, w tym z opłat za wynajem pomieszczeń w donnach i stołówkach studenckich.

3.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 1, przeznacza się na wypłaty stypendiów i zapomóg, a w przypadku uczelni publicznej

także na remonty domów oraz stołówek studenckich. Dotacja przeznaczona na pomoc materialną

dla doktorantów nie może być mniejsza niż wynika to z proporcji liczby doktorantów

do liczby studentów oraz nie większa niż 6% wysokości dotacji określonej w ust. 2

pkt 1.

”

;

82)

po art. 103 dodaje się art. 103a w brzmieniu

„

Art. 103a.

Przepis art. 103 stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych prowadzących studia

doktoranckie.

”

;

83)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej

uczelni publicznych, w tym

1)

zasady sporządzania planu rzeczowo-finansowego,

2)

zasady tworzenia oraz zmian stanu funduszy, w tym funduszu rozwoju uczelni,

3)

zasady rozliczania, w tym ewidencji kosztów, biorąc pod uwagę

a)

rozliczanie kosztów według rodzajów działalności, z wyodrębnieniem finansowania z

dotacji z budżetu państwa oraz z przychodów własnych,

b)

rozliczanie kosztów w ramach działalności dydaktycznej w podziale na koszty kształcenia

na studiach stacjonarnych i studiach niestacjonarnych,

4)

sposób dostosowania dotychczasowych zasad gospodarki finansowej uczelni do postanowień

ustawy

- w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania środków publicznych.

”

;

84)

w art. 109 uchyla się ust. 2;

85)

w art. 110 uchyla się ust. 4;

86)

art. 111 otrzymuje brzmienie

„

Art. 111.

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

2.

Pracownicy naukowi mają obowiązki określone w ust. 1 pkt 2 i 3.

3.

Do obowiązków nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego należy również kształcenie kadry naukowej.

4.

Pracownicy dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

podnosić swoje kwalifikacje zawodowe;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

5.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni zawodowej mogą uczestniczyć w pracach

badawczych. Warunki prowadzenia tych prac określa organ kolegialny uczelni wskazany

w statucie.

”

;

87)

po art. 112 dodaje się art. 112a w brzmieniu

„

Art. 112a.

1.

Nauczyciel akademicki składa w uczelni oświadczenie, w którym upoważnia wybraną podstawową

jednostkę organizacyjną uczelni do zaliczania go do minimum kadrowego jednego kierunku

jednolitych studiów magisterskich albo jednego kierunku studiów pierwszego oraz drugiego

stopnia albo jednego kierunku studiów tylko pierwszego stopnia albo jednego kierunku

studiów tylko drugiego stopnia.

2.

Nauczyciel akademicki może dodatkowo złożyć w jednostce organizacyjnej tej samej uczelni

albo w jednostce organizacyjnej innej uczelni co najwyżej jedno oświadczenie, upoważniające

tę jednostkę do zaliczenia go do minimum kadrowego jednego kierunku studiów pierwszego

stopnia.

3.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się przed rozpoczęciem roku akademickiego,

nie później jednak niż do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok akademicki.

”

;

88)

w art. 114 uchyla się ust. 8;

89)

w art. 115

a)

ust. 2 uchyla się,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uczelni wojskowej na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona osoba

posiadająca co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W uczelni służb państwowych na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona

osoba posiadająca stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający co najmniej

stopniowi generała brygady.

”

,

d)

uchyla się ust. 4 i 5;

90)

w art. 118

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim następuje na podstawie mianowania

albo umowy o pracę. Na podstawie mianowania zatrudnia się wyłącznie nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy profesora. Zatrudnienie na podstawie mianowania następuje

w pełnym wymiarze czasu pracy.

”

,

b)

uchyla się ust. 4,

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Pomiędzy nauczycielem akademickim a zatrudnionym w tej samej uczelni jego małżonkiem,

krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia włącznie oraz osobą pozostającą w stosunku

przysposobienia, opieki lub kurateli nie może powstać stosunek bezpośredniej podległości

służbowej. Nie dotyczy to osób pełniących funkcje organów jednoosobowych uczelni,

dla których ustawa przewiduje powoływanie ich w drodze wyborów.

”

;

91)

po art. 118 dodaje się art. 118a w brzmieniu

„

Art. 118a.

1.

Zatrudnienie nauczyciela akademickiego w wymiarze przewyższającym połowę etatu na

czas określony lub nieokreślony w uczelni publicznej na stanowiskach, o których mowa

w art. 110, następuje po przeprowadzeniu otwartego konkursu. Tryb i warunki postępowania

konkursowego określa statut.

2.

Informację o konkursach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 72 ust. 1, art. 75 ust.

1 i art. 76 ust. 1, ogłasza się na stronach internetowych uczelni, urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra nadzorującego uczelnię,

a także na stronach internetowych Komisji Europejskiej w europejskim portalu dla mobilnych

naukowców, przeznaczonym do publikacji ofert pracy naukowców.

3.

Nauczyciela akademickiego, który nabył uprawnienia emerytalne, można zatrudnić ponownie

na tym samym stanowisku, w tej samej uczelni bez postępowania konkursowego.

”

;

92)

art. 120 otrzymuje brzmienie

„

Art. 120.

Okres zatrudnienia na stanowisku asystenta osoby nieposiadającej stopnia naukowego

doktora oraz okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta osoby nieposiadającej stopnia

naukowego doktora habilitowanego, a także warunki skracania i przedłużania oraz zawieszania

tych okresów określa statut, z tym że zatrudnienie na każdym z tych stanowisk osoby

nieposiadającej stopnia naukowego doktora lub doktora habilitowanego nie może trwać

dłużej niż osiem lat.

”

;

93)

w art. 121 uchyla się ust. 1 i 3;

94)

art. 124 otrzymuje brzmienie

„

Art. 124.

1.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim

w przypadku

1)

czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej niezdolności

przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza

poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, jeżeli okres ten przekracza dwa

lata;

2)

wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji uczelni;

3)

otrzymania przez nauczyciela akademickiego oceny negatywnej, o której mowa w art.

132;

4)

podjęcia lub wykonywania przez nauczyciela akademickiego dodatkowego zatrudnienia

bez zgody rektora, o której mowa w art. 129 ust. 1 i 10.

2.

Rektor rozwiązuje za wypowiedzeniem stosunek pracy z nauczycielem akademickim w przypadku

otrzymania przez nauczyciela akademickiego dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których

mowa w art. 132.

”

;

95)

art. 125 otrzymuje brzmienie

„

Art. 125.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany również z

innych ważnych przyczyn, po uzyskaniu opinii organu kolegialnego wskazanego w statucie

uczelni.

”

;

96)

w art. 127 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej

wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on sześćdziesiąty piąty rok

życia. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy

profesora, zatrudnionego na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub zwyczajnego w

uczelni publicznej, wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on siedemdziesiąty

rok życia.

”

;

97)

art. 128 i 129 otrzymują brzmienie

„

Art. 128.

1.

Rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielem akademickim następuje na

zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z tym że rozwiązanie stosunku pracy, za wypowiedzeniem następuje z końcem semestru.

2.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy nauczyciela akademickiego zatrudnionego

na podstawie umowy o pracę również w przypadku określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3.

Art. 129.

1.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni poblicznej może podjąć lub kontynuować

zatrudnienie w ramach stosunku pracy tylko u jednego dodatkowego pracodawcy prowadzącego

działalność dydaktyczną lub naukowo-badawcza. Podjęcie lub kontynuowanie przez nauczyciela

akademickiego dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy u pracodawcy, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, wymaga zgody rektora. Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego

zatrudnienia bez zgody rektora stanowi podstawę rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem

w uczelni publicznej stanowiącej podstawowe miejsce pracy.

2.

Rektor odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli świadczenie usług dydaktycznych

lub naukowych u innego pracodawcy zmniejsza zdolność prawidłowego funkcjonowania uczelni

lub wiąże się z wykorzystaniem jej urządzeń technicznych i zasobów uczelni.

3.

Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym rektora uczelni,

która jest dla niego podstawowym miejscem pracy.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nauczycieli akademickich podejmujących zatrudnienie

w ramach stosunku pracy

1)

w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach

urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.;

2)

w organach towarzystw naukowych i zawodowych;

3)

w organach wymiaru sprawiedliwości;

4)

w instytucjach kultury;

5)

we władzach Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności;

6)

w samorządowych kolegiach odwoławczych.

5.

Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy przez

nauczyciela akademickiego, będącego organem jednoosobowym uczelni publicznej wymaga

uzyskania zgody wskazanego w statucie organu kolegialnego uczelni. Zgoda jest wydawana

na okres kadencji. W przypadku powołania nauczyciela akademickiego do pełnienia funkcji

organu jednoosobowego kolejnej kadencji okres, którego dotyczy zgoda ulega przedłużeniu

o cztery miesiące.

6.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie dwóch miesięcy od dnia wystąpienia

o zgodę na podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia, a zgoda w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozpoczęcia kadencji organu

jednoosobowego.

7.

W terminie czterech miesięcy od dnia nieuzyskania zgody właściwego organu kolegialnego

na kontynuowanie przez nauczyciela akademickiego będącego organem jednoosobowym uczelni

publicznej dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy nauczyciel akademicki

jest obowiązany zaprzestać kontynuowania dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy. Niezaprzestanie kontynuowania dodatkowego zatrudnienia powoduje wygaśnięcie

mandatu organu jednoosobowego uczelni publicznej.

8.

Wypowiedzenie stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, następuje z końcem miesiąca

następującego po miesiącu, w którym rektor powziął wiadomość o niezaprzestaniu przez

nauczyciela akademickiego kontynuowania dodatkowego zatrudnienia, a w odniesieniu

odpowiednio do rektora uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej

oraz morskiej - właściwy minister wskazany w art. 33 ust. 2, z tym, że rozwiązanie

stosunku pracy następuje zgodnie z art. 128 ust. 1. Wygaśnięcie mandatu, o którym

mowa w ust. 7, następuje z dniem stwierdzenia niezaprzestania kontynuowania dodatkowego

zatrudnienia.

9.

Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu, o których mowa w ust. 1 i 7,

dokonuje lub stwierdza rektor, w stosunku do rektora uczelni publicznej, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w stosunku do rektora odpowiednio uczelni

wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej - właściwy minister

wskazany w art. 33 ust. 2, na wniosek senatu uczelni.

10.

W uczelni wojskowej żołnierze zawodowi pełniący służbę na stanowiskach nauczycieli

akademickich występują o zgodę, o której mowa w ust. 1, w trybie określonym w przepisach

o zawodowej służbie wojskowej. Podjęcie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy u innego pracodawcy bez uzyskania zgody skutkuje skierowaniem przez rektora

wniosku o zwolnienie ze stanowiska nauczyciela akademickiego, w trybie określonym

w przepisach o zawodowej służbie wojskowej.

11.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do uczelni niepublicznej, jeżeli statut

nie stanowi inaczej. Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu w stosunku

do rektora uczelni niepublicznej dokonuje lub stwierdza założyciel. Do rozwiązania

stosunku pracy stosuje się przepis art. 128 ust. 1.

12.

W przypadku gdy nauczyciel akademicki podejmuje dodatkowe zatrudnienie w innej uczelni,

instytucie naukowym lub pomocniczej jednostce naukowej Polskiej Akademii Nauk, instytucie

badawczym lub międzynarodowym instytucie naukowym utworzonym na podstawie odrębnych

przepisów, działającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rektor uczelni lub

dyrektor instytutu jest obowiązany powiadomić o tym, w terminie czternastu dni, ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. W zawiadomieniu wskazuje się podstawową

jednostkę organizacyjną nowej uczelni lub instytut, w którym nauczyciel akademicki

podjął dodatkowe zatrudnienie.

”

;

98)

po art. 129 dodaje się art. 129a w brzmieniu

„

Art. 129a.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi centralny wykaz nauczycieli

akademickich i pracowników naukowych.

2.

W centralnym wykazie nauczycieli akademickich i pracowników naukowych zamieszcza się

następujące dane

1)

imię i nazwisko nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

tytuł zawodowy, stopień naukowy lub tytuł naukowy;

3)

informacje o podstawowym miejscu zatrudnienia i miejscu dodatkowego zatrudnienia;

4)

informacje o zaliczeniu do minimum kadrowego.

3.

Dane w zakresie określonym w ust. 2 przekazują ministrowi uczelnie, instytuty naukowe

i pomocnicze jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze, państwowe

jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Sprawiedliwości, prowadzące działalność

naukową i badawczo-rozwojową oraz międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie

odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Dostęp do danych zawartych w centralnym wykazie nauczycieli akademickich i pracowników

naukowych przysługuje właściwym ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2, rektorom uczelni,

dyrektorom instytutów i państwowych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Sprawiedliwości, o których mowa w ust. 3, organom Centralnej Komisji do Spraw Stopni

i Tytułów, Radzie oraz Komisji.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia wykazu,

2)

terminy, w których uczelnie oraz instytuty, o których mowa w ust. 3, są obowiązane

przekazywać dane objęte wykazem,

3)

szczegółowy tryb i formę udostępniania wykazu

- mając na uwadze zapewnienie właściwej polityki kadrowej w uczelniach.

”

;

99)

w art. 130 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rektor może obniżyć wymiar zajęć dydaktycznych poniżej dolnej granicy wymiaru ustalonej

zgodnie z ust. 3, w przypadku powierzenia nauczycielowi akademickiemu wykonywania

ważnych zadań lub realizowania przez nauczyciela akademickiego projektów badawczych

lub innych zadań przewidzianych w statucie.

”

;

100)

w art. 131 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu kształcenia,

nauczyciel akademicki może być obowiązany prowadzić zajęcia dydaktyczne w godzinach

ponadwymiarowych, w rozmiarze nieprzekraczającym dla pracownika naukowo-dydaktycznego

1/4, a dla pracownika dydaktycznego 1/2 wymiaru obowiązków dydaktycznych, określonego

zgodnie z art. 130 ust. 3 i 4.

”

;

101)

w art. 132 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w zakresie

należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111, oraz przestrzegania

prawa autorskiego i praw pokrewnych, a także prawa własności przemysłowej.

2.

Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie uczelni, nie rzadziej niż raz na dwa lata

lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki

jest zatrudniony. Oceny nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora,

zatrudnionego na podstawie mianowania, dokonuje się nie rzadziej niż raz na cztery

lata. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania, z uwzględnieniem możliwości zasięgania

opinii ekspertów spoza uczelni, określa statut.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, przy dokonywaniu oceny nauczyciela akademickiego

w zakresie wypełniania przez niego obowiązków dydaktycznych uwzględnia ocenę przedstawianą

przez studentów i doktorantów, po zakończeniu każdego cyklu zajęć dydaktycznych. Zasady

dokonywania tej oceny i sposób jej wykorzystania określa statut uczelni.

”

;

102)

w art. 133 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Tryb udzielania urlopu wypoczynkowego określa senat uczelni lub organ wskazany w statucie.

”

;

103)

w art. 134

a)

uchyla się ust. 2,

b)

ust. 10-12 otrzymują brzmienie

„

10.

Pracownik korzystający z płatnego urlopu, o którym mowa w ust. 5, nie może w tym czasie

wykonywać pracy w ramach stosunku pracy ani prowadzić działalności gospodarczej.

11.

Wynagrodzenie za czas płatnych urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, oblicza się

jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy.

12.

Szczegółowe zasady i tryb udzielania urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, określa

statut.

”

;

104)

w art. 135 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do pracowników niebędących nauczycielami akademickimi stosuje się odpowiednio przepisy

art. 118 ust. 7 i art. 138 ust. 1.

”

;

105)

w art. 140 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Odpis orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej z uzasadnieniem włącza się do akt

osobowych nauczyciela akademickiego. Sentencje prawomocnych orzeczeń komisji dyscyplinarnych

do spraw nauczycieli akademickich, o których mowa w art. 142 ust. 1, orzekające karę,

o której mowa w ust. 1 pkt 4, są ogłaszane przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, w wydawanym przez niego dzienniku urzędowym.

”

;

106)

w art. 151

a)

w ust. 1 w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do poszczególnych

stanowisk oraz wysokość i warunki przyznawania innych składników wynagrodzenia, tak

aby wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej, w poszczególnych

grupach stanowisk pracowników w relacji do kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej

dla członków korpusu służby cywilnej wymienionych w art. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w

państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 431) nie była niższa

”

,

b)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Senat uczelni może przeznaczyć dodatkowe środki na zwiększenie wynagrodzeń, jeżeli

uczelnia posiada na ten cel środki pochodzące z innych źródeł niż określone w art.

94 ust. 1. Zasady podziału tych środków są ustalane z zachowaniem uprawnień związków

zawodowych.

”

;

107)

w art. 154

a)

uchyla się ust. 1 i 2,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatek za staż pracy w wysokości 1% wynagrodzenia

zasadniczego za każdy rok pracy, wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od

czwartego roku pracy, z tym że dodatek ten nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia

zasadniczego.

”

;

108)

w art. 157 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na jednego byłego pracownika uczelni

publicznej będącego emerytem lub rencistą wynosi za dany rok kalendarzowy 10% rocznej

sumy najniższej emerytury lub renty z roku poprzedniego, ustalonej zgodnie z art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm..

”

;

109)

w art. 160 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Studia w uczelni są prowadzone według planów studiów i programów kształcenia.

3.

Warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust.

1, określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej.

”

;

110)

w art. 161 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uczelniach wojskowych oraz w uczelniach służb państwowych regulamin studiów wchodzi

w życie po zatwierdzeniu odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

”

;

111)

w art. 162

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów w uczelniach, uwzględniając

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

tryb przeprowadzania, na wniosek studenta lub promotora, otwartego egzaminu dyplomowego;

”

,

c)

w pkt 5 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

odbywania studiów według indywidualnego planu studiów i programu kształcenia,

”

,

d)

w pkt 5 w lit. g kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

warunki właściwej realizacji procesu dydaktycznego, z uwzględnieniem szczególnych

potrzeb studentów będących osobami niepełnosprawnymi.

”

;

112)

po art. 164 dodaje się art. 164a w brzmieniu

„

Art. 164a.

1.

Wynikającym z planu studiów i programu kształcenia zajęciom zaliczonym przez studenta

przypisuje się punkty ECTS.

2.

W celu uzyskania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia student jest obowiązany

uzyskać co najmniej 180 punktów ECTS, studiów drugiego stopnia - co najmniej 90 punktów

ECTS, jednolitych studiów magisterskich - co najmniej 300 punktów ECTS w systemie

studiów pięcioletnich oraz 360 punktów ECTS w systemie studiów sześcioletnich.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może określić, w drodze rozporządzenia,

wyższą liczbę punktów ECTS konieczną do uzyskania dyplomu ukończenia studiów uwzględniając

obszary kształcenia, kierunki studiów i poziomy kształcenia.

”

;

113)

art. 165 otrzymuje brzmienie

„

Art. 165.

1.

Regulamin studiów uwzględnia przenoszenie i uznawanie zajęć zaliczonych przez studenta

w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub w innej uczelni, w tym zagranicznej,

zgodnie z zasadami systemu przenoszenia osiągnięć.

2.

Studentowi przenoszącemu zajęcia zaliczone w uczelni innej niż macierzysta, w tym

zagranicznej, z przypisanymi punktami ECTS, zajęcia te zalicza się do osiągnięć wyrażonych

w punktach ECTS w uczelni macierzystej.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta, w tym wyrażonych w punktach

ECTS, mając na uwadze konieczność zapewnienia kontynuacji kształcenia, przyjmując

minimalną liczbę 30 punktów ECTS wymaganą do zaliczenia semestru.

”

;

114)

w art. 166

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Studia licencjackie trwają co najmniej sześć semestrów, a studia inżynierskie co najmniej

siedem semestrów.

2.

Do okresu studiów pierwszego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich zalicza

się praktykę zawodową studenta.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Do okresu studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich

strażaków w służbie kandydackiej zalicza się praktykę zawodową studenta.

”

;

115)

w art. 167

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Absolwenci studiów otrzymują uczelniane dyplomy ukończenia studiów, potwierdzające

uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego i suplementy do dyplomów. Absolwenci studiów

podyplomowych i kursów dokształcających otrzymują świadectwa ukończenia tych studiów

lub kursów.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wzór dyplomu zatwierdza senat uczelni. Rektor przekazuje zatwierdzony wzór dyplomu

niezwłocznie ministrowi nadzorującemu uczelnię oraz ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia, zachowuje prawa studenta do dnia

31 października roku, w którym ukończyła te studia.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tytuły zawodowe nadawane absolwentom studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych

studiów magisterskich, uwzględniając istniejące tytuły zawodowe;

2)

warunki wydawania i niezbędne elementy dyplomów, w tym dyplomów wspólnych i świadectw

studiów podyplomowych, biorąc pod uwagę poziomy i formę kształcenia oraz rodzaje tytułów

zawodowych;

3)

wzór suplementu do dyplomu, uwzględniając zakres niezbędnych informacji.

”

;

116)

art. 168 otrzymuje brzmienie

„

Art. 168.

1.

Studia pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie mogą być prowadzone

wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, w tym z udziałem zagranicznych

uczelni i instytucji naukowych, na podstawie zawartego przez nie porozumienia.

2.

Przedmiotem porozumienia może być prowadzenie studiów na kierunku i poziomie kształcenia,

w którym podstawowe jednostki organizacyjne uczelni polskich będących stronami porozumienia

mają uprawnienia do prowadzenia studiów na poziomie kształcenia nie niższym niż poziom

określony w porozumieniu.

3.

Absolwenci studiów, o których mowa w ust. 1, mogą otrzymać dyplom wspólny, spełniający

wymogi określone w przepisach wydanych na podstawie art. 167 ust. 3.

”

;

117)

po art. 168 dodaje się art. 168a w brzmieniu

„

Art. 168a.

1.

Uczelnia może prowadzić studia o profilu praktycznym z udziałem podmiotów gospodarczych.

2.

Sposób prowadzenia i organizację studiów, o których mowa w ust. 1, określa umowa zawarta

w formie pisemnej między uczelnią a podmiotem gospodarczym. Umowa może określać

1)

możliwość prowadzenia zajęć ze studentami, w szczególności praktycznych, przez pracowników

podmiotów gospodarczych;

2)

udział podmiotu gospodarczego w opracowaniu programu nauczania;

3)

sposób dofinansowania studiów przez podmiot gospodarczy;

4)

efekty kształcenia;

5)

sposób realizacji praktyk i staży.

”

;

118)

art. 169 otrzymuje brzmienie

„

Art. 169.

1.

Do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji

ustalone przez uczelnię oraz ma

1)

świadectwo dojrzałości - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego

stopnia lub jednolite studia magisterskie;

2)

tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone

na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia.

2.

Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej,

dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej

nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała

dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. W przypadku

uruchomienia nowego kierunku studiów lub nowo utworzonej uczelni senat podejmuje uchwałę

i przesyła ją ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i ministrowi nadzorującemu

uczelnię, podając ją niezwłocznie do publicznej wiadomości.

3.

Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie

stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w trybie określonym na

podstawie ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na

studia.

4.

Uczelnia może przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym na podstawie

ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień artystycznych, sprawności

fizycznej lub szczególnych predyspozycji do podejmowania studiów na danym kierunku

niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego, lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie

na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane za granicą. Egzaminy te nie mogą

dotyczyć przedmiotów objętych egzaminem maturalnym.

5.

Warunki i tryb rekrutacji w przypadku egzaminów wstępnych, o których mowa w ust. 4,

powinny uwzględniać szczególne potrzeby kandydatów na studia, będących osobami niepełnosprawnymi.

6.

Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości, senat uczelni

może podjąć uchwałę o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych, w trybie określonym na

podstawie ust. 2.

7.

Przepisy ust. 3 i 4 dotyczące egzaminu maturalnego oraz jego wyników stosuje się odpowiednio

do egzaminu maturalnego potwierdzonego świadectwem maturalnym, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. oraz egzaminu przeprowadzanego w ramach programu Matury Międzynarodowej, którego

zdanie potwierdza dyplom IB (International Baccalaureate) wydany przez organizację

International Baccalaureate Organization z siedzibą w Genewie, oraz wyników tego egzaminu.

8.

Szczegółowe zasady przyjmowania na studia w uczelni publicznej laureatów oraz finalistów

olimpiad stopnia centralnego określa senat uczelni na okres co najmniej trzech lat.

9.

Senat uczelni może określić szczegółowe zasady przyjmowania na studia laureatów konkursów

międzynarodowych oraz ogólnopolskich, w tym organizowanych przez uczelnię.

10.

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna

podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia.

11.

Komisji rekrutacyjnej nie powołuje się w przypadku gdy wstęp na studia jest wolny.

Decyzje w sprawie przyjęcia na studia podejmuje w takim przypadku kierownik podstawowej

jednostki organizacyjnej uczelni lub inny organ wskazany w statucie.

12.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym

w statucie.

13.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni lub innego organu

wskazanego w statucie służy odwołanie do rektora, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji.

14.

Podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w ust. 12 i 13, może być jedynie

wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z

ust. 2.

15.

Po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 12 decyzję podejmuje uczelniana

komisja rekrutacyjna, a po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 13 decyzję

podejmuje rektor. Decyzja ta jest ostateczna.

16.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

17.

W uczelni wojskowej i w uczelni służb państwowych warunki i tryb przyjęcia na studia

kandydatów na żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy służb państwowych ustala, na

wniosek senatu, odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

”

;

119)

w art. 170 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Student rozpoczynający studia ma prawo do przeszkolenia w zakresie praw i obowiązków

studenta.

3.

Szkolenia prowadzi Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej w porozumieniu z

samorządem studenckim uczelni.

”

;

120)

po art. 170 dodaje się art. 170a-170c w brzmieniu

„

Art. 170a.

1.

Student studiów stacjonarnych w uczelni publicznej ma prawo bez wnoszenia opłat do

korzystania z zajęć, za które może uzyskać liczbę punktów ECTS, o których mowa w art.

164a.

2.

Poza limitem punktów ECTS, o którym mowa w art. 164a, student, o którym mowa w ust.

1, ma prawo bez wnoszenia opłat do korzystania z zajęć na określonym poziomie studiów,

za które może uzyskać dodatkowo nie więcej niż 30 punktów ECTS, a student realizujący

kształcenie w ramach indywidualnych studiów międzyobszarowych, o których mowa w art.

8 ust. 2 - nie więcej niż 90 punktów ECTS.

3.

Student lub absolwent pierwszego kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej

ma prawo podjąć studia na drugim kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej

bez wnoszenia opłat.

4.

Do kontynuowania studiów bez wnoszenia opłat w kolejnym roku studiów, o których mowa

w ust. 3, ma prawo student, który w poprzednim roku studiów spełnił kryteria, o których

mowa w art. 181 ust. 1, z uwzględnieniem art. 174 ust. 4.

5.

Student, który na pierwszym roku studiów, o których mowa w ust. 3, nie spełnił kryteriów,

o których mowa w art. 181 ust. 1, obowiązany jest wnieść opłaty za pierwszy rok studiów,

zgodnie z umową, o której mowa w art. 160 ust. 3, i na zasadach określonych przez

senat, o których mowa w art. 99 ust. 3.

6.

Student, o którym mowa w ust. 3 i 4, ma prawo bez wnoszenia opłat do korzystania z

zajęć, za które może uzyskać po raz drugi limit punktów ECTS, o których mowa w art.

164a.

7.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, jest jednorazowe.

8.

Decyzje dotyczące prawa studenta do korzystania z zajęć bez wnoszenia opłat podejmuje

rektor, na wniosek studenta zaopiniowany przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni.

9.

Kandydat na studia stacjonarne w uczelni publicznej jest obowiązany do złożenia oświadczenia

o spełnianiu warunków do podjęcia i kontynuowania studiów bez wnoszenia opłat.

10.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór oświadczenia studenta o spełnianiu warunków do podjęcia i kontynuowania studiów

bez wnoszenia opłat, mając na uwadze zakres i sposób wykorzystania punktów ECTS, o

których mowa w art. 164a oraz uprawnienie do studiowania bez wnoszenia opłat drugiego

kierunku studiów stacjonarnych w uczelni publicznej.

Art. 170b.

1.

Kierunki studiów związane z dyscyplinami artystycznymi, które ze względu na swoją

specyfikę i poziom, wymagają wiedzy i umiejętności uzyskanych w drodze wcześniejszego

ukończenia studiów drugiego stopnia, mogą być studiowane na studiach stacjonarnych

w uczelni publicznej jako drugi kierunek studiów bez wnoszenia opłat.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz kierunków związanych z dyscyplinami artystycznymi, na których można studiować

w uczelni publicznej na studiach stacjonarnych drugi kierunek bez wnoszenia opłat,

uwzględniając potrzeby związane z rozwojem sztuki oraz wszechstronne przygotowanie

do wykonywania zawodów artystycznych.

Art. 170c.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz studentów,

z wyłączeniem studentów uczelni wojskowych będących żołnierzami.

2.

W ogólnopolskim wykazie studentów zamieszcza się następujące informacje uczelni o

każdym studencie

1)

imię i nazwisko studenta;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

3)

sumę uzyskanych przez studenta punktów ECTS w rozbiciu na kierunki studiów;

4)

sumę punktów ECTS, które student mógł uzyskać łącznie na zajęciach, w których uczestniczył

bez wnoszenia opłat w ramach studiów stacjonarnych w uczelni publicznej;

5)

liczbę punktów ECTS, które student może jeszcze wykorzystać na studiach stacjonarnych

w uczelni publicznej bez wnoszenia opłat, o których mowa w art. 170a ust. 1 i 2, z

uwzględnieniem uprawnień nadanych mu przez uczelnię publiczną do realizacji studiów

na drugim kierunku studiów stacjonarnych, o których mowa w art. 170a ust. 3-5 oraz

uprawnień, o których mowa w art. 170b ust. 1;

6)

rodzaj przyznanych świadczeń pomocy materialnej w uczelni publicznej i niepublicznej.

3.

Dostęp do danych zawartych w ogólnopolskim wykazie studentów przysługuje właściwym

ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2, rektorom uczelni, Radzie oraz Komisji.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 2,

2)

terminy i formę ich przekazywania przez uczelnię

- mając na uwadze zapewnienie równego dostępu do kształcenia bez wnoszenia opłat i

do pomocy materialnej.

”

;

121)

w art. 171 uchyla się ust. 1;

122)

w art. 173 w ust. 1

a)

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

stypendium rektora dla najlepszych studentów;

4)

stypendium ministra za wybitne osiągnięcia;

”

,

b)

uchyla się pkt 5-7;

123)

w art. 173b ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady.

3.

Zasady przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich zatwierdza minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii właściwych ministrów wskazanych

w art. 33 ust. 2 oraz Rady.

”

;

124)

w art. 174

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, przyznaje się ze środków

funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Środki z dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, przeznaczone na

stypendia rektora dla najlepszych studentów przyznawane w liczbie nie większej niż

10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w uczelni stanowią nie

więcej niż 40% środków przeznaczonych łącznie na stypendia rektora dla najlepszych

studentów, stypendia socjalne oraz zapomogi.

”

;

125)

art. 175 otrzymuje brzmienie

„

Art. 175.

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 -2 i 8, są przyznawane na wniosek

studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej.

2.

Stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez

rektora.

3.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawie stypendium socjalnego,

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi studentowi przysługuje

odwołanie do rektora, składane w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji.

W przypadku decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje

wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

4.

Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki

organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium

socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium

rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej

komisji stypendialnej.

”

;

126)

art. 176 otrzymuje brzmienie

„

Art. 176.

1.

W uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej świadczenia, o których

mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, są przyznawane na wniosek studenta przez rektora.

2.

Od decyzji rektora, o której mowa w ust. 1, przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne

rozpatrzenie sprawy w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji.

3.

Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego rektor przekazuje uprawnienie,

o którym mowa w ust. 1, komisji stypendialnej, a w zakresie rozpatrywania wniosku,

o którym mowa w ust. 2, odwoławczej komisji stypendialnej.

”

;

127)

art. 178 otrzymuje brzmienie

„

Art. 178.

1.

Stypendia ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej

jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki

organizacyjnej - przez senat uczelni.

2.

Wniosek o przyznanie stypendium, o którym mowa w ust. 1, dla studentów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich wymaga opinii odpowiednio

ministra wskazanego w art. 33 ust. 2.

”

;

128)

w art. 179

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego ustala wysokość

dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającą do ubiegania się o stypendium socjalne.

3.

Wysokość dochodu, o której mowa w ust. 2, nie może być niższa niż 1,30 kwoty, o której

mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm., oraz wyższa niż 1,30 sumy kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach

rodzinnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm..

”

,

b)

w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przy ustalaniu wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania się o stypendium

socjalne uwzględnia się dochody osiągane przez

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Miesięczną wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania

się o stypendium socjalne ustala się na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, z uwzględnieniem ust. 4, z zastrzeżeniem, że do dochodu nie wlicza się

1)

dochodów, o których mowa w ust. 4 pkt 3, jeżeli student jest samodzielny finansowo;

2)

świadczeń pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, otrzymywanych na podstawie

przepisów ustawy;

3)

stypendiów przyznawanych uczniom, studentom i doktorantom w ramach

a)

funduszy strukturalnych Unii Europejskiej,

b)

niepodlegających zwrotowi środków pochodzących z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

c)

umów międzynarodowych lub programów wykonawczych, sporządzanych do tych umów albo

międzynarodowych programów stypendialnych;

4)

świadczeń pomocy materialnej dla uczniów otrzymywanych na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

5)

świadczeń, o których mowa w art. 173a, 173b, 199a i art. 200 ust. 1.

”

,

d)

w ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

jego miesięczny dochód w okresach, o których mowa w pkt 1 i 2, nie jest mniejszy niż

1,30 sumy kwot określonych w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach

rodzinnych;

”

,

e)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W przypadku gdy do ustalania wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania

się o stypendium socjalne przyjmuje się dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego,

dochód ten ustala się na podstawie powierzchni użytków rolnych w hektarach przeliczeniowych

i wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z

1 ha przeliczeniowego, ogłaszanego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.. W przypadku uzyskiwania dochodów z gospodarstwa rolnego oraz dochodów pozarolniczych

dochody te sumuje się.

”

,

f)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

W uzasadnionych przypadkach kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej albo odpowiednio

komisja stypendialna lub odwoławcza komisja stypendialna, o których mowa w art. 177,

mogą zażądać doręczenia opinii jednostki w systemie pomocy społecznej odpowiedzialnej

za ustalenie sytuacji dochodowej i majątkowej osób i rodzin, i uwzględnić ją w postępowaniu.

”

;

129)

w art. 181

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał

za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub

wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym.

2.

Stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi szczególnie

wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne

lub sportowe.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

O przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów lub stypendium ministra

za wybitne osiągnięcia może ubiegać się również student pierwszego roku studiów drugiego

stopnia rozpoczętych w terminie roku od ukończenia studiów pierwszego stopnia, który

spełnił kryteria określone odpowiednio w ust. 1 lub 2 na ostatnim roku studiów pierwszego

stopnia.

”

,

c)

uchyla się ust. 5,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Student może równocześnie otrzymywać stypendium rektora dla najlepszych studentów

i stypendium ministra za wybitne osiągnięcia. Otrzymanie tych stypendiów nie wyklucza

prawa studenta do świadczeń pomocy materialnej oraz prawa do otrzymywania stypendium

przyznawanego przez organy samorządu terytorialnego oraz pracodawców, a także pochodzących

ze środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej.

”

;

130)

art. 182 otrzymuje brzmienie

„

Art. 182.

1.

Student studiów stacjonarnych znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej może otrzymać

stypendium socjalne w zwiększonej wysokości z tytułu zamieszkania w domu studenckim

lub w obiekcie innym niż dom studencki, jeżeli codzienny dojazd z miejsca stałego

zamieszkania do uczelni uniemożliwiałby lub w znacznym stopniu utrudniał studiowanie.

2.

Student studiów stacjonarnych w przypadku, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać stypendium

socjalne w zwiększonej wysokości również z tytułu zamieszkania z niepracującym małżonkiem

lub dzieckiem studenta w domu studenckim lub w obiekcie innym niż dom studencki.

”

;

131)

w art. 184

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Student może otrzymywać stypendia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3, w danym

roku akademickim przez okres do dziesięciu miesięcy, a gdy ostatni rok studiów trwa

jeden semestr przez okres do pięciu miesięcy.

2.

Stypendia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3, są przyznawane na semestr lub

na rok akademicki, a stypendium ministra, o którym mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4, na

rok akademicki, z wyjątkiem przypadku gdy ostatni rok studiów, zgodnie z planem studiów,

trwa jeden semestr.

”

,

b)

w ust. 3

-

wyrazy „o których mowa w ust. 2” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 173”,

-

po wyrazach „co miesiąc” dodaje się wyrazy „z wyjątkiem stypendium ministra za wybitne osiągnięcia wypłacanego jednorazowo, nie

później niż do 15 grudnia danego roku”,

c)

ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Student studiujący równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać stypendium

socjalne, stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych, zapomogę, stypendium rektora

dla najlepszych studentów i stypendium ministra za wybitne osiągnięcia tylko na jednym,

wskazanym przez studenta kierunku studiów.

5.

Studentowi, który po ukończeniu jednego kierunku studiów kontynuuje naukę na drugim

kierunku studiów, nie przysługują świadczenia, o których mowa w art. 173, chyba że

kontynuuje on studia po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w celu uzyskania tytułu

zawodowego magistra lub równorzędnego, jednakże nie dłużej niż przez okres trzech

lat.

6.

Łączna miesięczna wysokość stypendiów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 i 3,

nie może być większa niż 90% najniższego wynagrodzenia zasadniczego asystenta ustalonego

w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

”

,

d)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Student jest obowiązany do złożenia oświadczenia o niepobieraniu świadczeń pomocy

materialnej na więcej niż jednym kierunku.

”

;

132)

w art. 186 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy

materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 -3 i 8, w tym szczegółowe

kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków

o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń

na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta

ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego.

”

;

133)

art. 187 otrzymuje brzmienie

„

Art. 187.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania stypendium ministra za wybitne

osiągnięcia, liczbę stypendiów i maksymalną wysokość stypendium oraz wzór wniosku

o przyznanie stypendium ministra, uwzględniając rodzaje osiągnięć naukowych oraz innych

osiągnięć studenta poświadczających ich wybitny poziom oraz sposób udokumentowania

tych osiągnięć.

”

;

134)

po art. 187 dodaje się art. 187a w brzmieniu

„

Art. 187a.

Wybitnie uzdolnieni absolwenci studiów licencjackich i inżynierskich oraz studenci

po ukończeniu trzeciego roku jednolitych studiów magisterskich, łącznie nie więcej

niż 100 osób, mogą w drodze konkursu, realizowanego w ramach programu ministra właściwego

do spraw nauki „Diamentowy Grant”, otrzymać środki na badania naukowe, finansowane

ze środków przewidzianych w budżecie państwa na naukę.

”

;

135)

w art. 188

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Studentowi przysługuje prawo do korzystania z 50% ulgi w opłatach za przejazdy publicznymi

środkami komunikacji miejskiej. Osobom, które ukończyły studia pierwszego stopnia,

prawo to przysługuje do dnia 31 października roku, w którym ukończyły te studia.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą podjąć decyzję o przyznaniu ulgi w opłatach

za przejazdy publicznymi środkami komunikacji miejskiej dla doktorantów.

”

;

136)

po art. 191 dodaje się art. 191a w brzmieniu

„

Art. 191a.

1.

Dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie szkolnictwa wyższego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzający

ukończenie

1)

trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej trzy lata

- potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie

studiów pierwszego stopnia;

2)

studiów drugiego stopnia - potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wyższego

wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia;

3)

co najmniej czteroletnich studiów jednolitych - potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej

posiadanie wyższego wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli jest

uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia w kraju wydania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dyplomów potwierdzających ukończenie studiów

wyższych prowadzonych wspólnie przez uczelnie działające w systemach szkolnictwa wyższego

państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

3.

Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów wyższych za granicą daje prawo do

kontynuacji kształcenia lub otwarcia przewodu doktorskiego w państwie, w którego systemie

szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która ten dyplom wydała, uprawnia on również

do kontynuacji kształcenia odpowiednio

1)

na studiach drugiego stopnia w polskiej uczelni lub studiach podyplomowych w polskiej

uczelni, instytucie naukowym Polskiej Akademii Nauk lub instytucie badawczym albo

2)

na studiach trzeciego stopnia w polskiej uczelni, studiach doktoranckich w jednostce

naukowej lub do otwarcia przewodu doktorskiego w polskiej uczelni lub jednostce naukowej.

4.

Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów wyższych prowadzonych wspólnie przez

uczelnie zagraniczne daje prawo do kontynuacji kształcenia lub otwarcia przewodu doktorskiego

przynajmniej w jednym państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego było prowadzone

kształcenie, uprawnia on również do kontynuacji kształcenia odpowiednio

1)

na studiach drugiego stopnia w polskiej uczelni lub studiach podyplomowych w polskiej

uczelni, instytucie naukowym Polskiej Akademii Nauk lub instytucie badawczym albo

2)

na studiach trzeciego stopnia w polskiej uczelni, studiach doktoranckich w jednostce

naukowej lub do otwarcia przewodu doktorskiego w polskiej uczelni lub jednostce naukowej.

5.

Dyplomy potwierdzające ukończenie studiów wyższych za granicą nie nadają w Rzeczypospolitej

Polskiej uprawnień, o których mowa w ust. 1-4, jeżeli

1)

instytucje, które je wydały lub instytucje, w których prowadzone było kształcenie

a)

w rozumieniu prawa wewnętrznego państw, w których systemach szkolnictwa wyższego działają

te instytucje, nie były akredytowanymi uczelniami w dniu wydania dyplomu lub realizowały

program studiów nieposiadający akredytacji w dniu wydania dyplomu lub

b)

nie działają w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa lub

2)

program studiów wyższych albo jego część była realizowana niezgodnie z przepisami

państwa, na którego terenie było prowadzone kształcenie.

6.

W przypadku wątpliwości dotyczących właściwości dyplomu lub statusu uczelni zagranicznej,

o których mowa w ust. 1-5, na wniosek zainteresowanego podmiotu minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego lub upoważniony przez niego podmiot wydają w tym przedmiocie

opinię lub zaświadczenie. Przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, z tym że termin, o którym mowa w art. 217 § 3 tej ustawy,

wynosi dwadzieścia jeden dni.

7.

Dyplom ukończenia studiów wyższych lub tytuł zawodowy uzyskany za granicą mogą być

uznane za równoważne odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na podstawie

umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej braku w drodze

nostryfikacji.

8.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb nostryfikacji,

2)

organy przeprowadzające postępowanie nostryfikacyjne,

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację dyplomu ukończenia

studiów,

4)

terminy, w których należy przeprowadzić postępowanie nostryfikacyjne,

5)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, uwzględniając

możliwość obniżania lub zwalniania z opłat oraz sposób wnoszenia opłat,

6)

wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań oraz

przejrzyste zasady ich prowadzenia.

9.

Osoba, której tytuł zawodowy na podstawie umowy międzynarodowej lub w drodze przeprowadzonego

postępowania nostryfikacyjnego został uznany za równoważny polskiemu tytułowi zawodowemu,

może posługiwać się odpowiednim polskim tytułem zawodowym.

10.

Zasady uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

określają odrębne przepisy.

”

;

137)

w art. 192

a)

w ust. 1 po pkt 9 dodaje się przecinek oraz pkt 10 w brzmieniu

„

10)

sposób postępowania z dokumentacją przebiegu studiów oraz zasady wydawania dokumentów

stwierdzających ukończenie studiów w przypadku likwidacji uczelni

”

,

b)

uchyla się ust. 2-4;

138)

po art. 192 dodaje się art. 192a w brzmieniu

„

Art. 192a.

W przypadku likwidacji uczelni jej likwidator przekazuje dokumentację przebiegu studiów

do właściwego miejscowo archiwum państwowego.

Koszty przechowywania dokumentacji pokrywa się z majątku likwidowanej uczelni.

”

;

139)

art. 194 otrzymuje brzmienie

„

Art. 194.

Przepisów art. 172-187 oraz art. 191 nie stosuje się do studentów będących kandydatami

na żołnierzy zawodowych, będących żołnierzami zawodowymi oraz funkcjonariuszami służb

państwowych.

”

;

140)

w art. 195

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Jednostki organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe posiadające uprawnienie do

nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego albo co najmniej dwa uprawnienia

do nadawania stopnia naukowego doktora mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie

dyscyplin odpowiadających tym uprawnieniom.

2.

Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi, prowadzonymi przez jednostki

organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe. Zadania poszczególnych jednostek oraz

sposób finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi jednostkami.

3.

Przepisy art. 164 stosuje się odpowiednio do doktorantów i studiów doktoranckich prowadzonych

w jednostkach organizacyjnych uczelni oraz jednostkach naukowych.

”

,

b)

ust. 6-9 otrzymują brzmienie

„

6.

Studia doktoranckie w uczelni są tworzone przez rektora na wniosek rady jednostki

organizacyjnej, a w jednostkach naukowych - przez dyrektora jednostki na wniosek rady

naukowej jednostki naukowej.

7.

Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki organizacyjnej

uczelni albo rada naukowa jednostki naukowej prowadzącej te studia.

8.

Stacjonarne studia doktoranckie w uczelniach publicznych oraz w publicznych jednostkach

naukowych są bezpłatne.

9.

Niestacjonarne studia doktoranckie mogą być odpłatne. Wysokość opłat nieprzekraczającą

kosztów kształcenia ustala rektor uczelni lub dyrektor jednostki naukowej, w której

są prowadzone te studia.

”

,

c)

po ust. 9 dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Warunki odpłatności za studia doktoranckie określa umowa zawarta, w formie pisemnej,

między uczelnią lub jednostką naukową a doktorantem.

”

;

141)

art. 196 otrzymuje brzmienie

„

Art. 196.

1.

Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiada

tytuł zawodowy magistra lub równorzędny.

2.

Rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki

i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a

w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się

odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30

kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała

dotyczy.

3.

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki

organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują

decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie.

4.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą

odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia

doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej

jest ostateczna.

5.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

6.

Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie oraz

w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Regulamin uchwala

w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa, co najmniej na pięć miesięcy

przed rozpoczęciem zajęć. Do uchwalania regulaminu stosuje się odpowiednio przepisy

art. 161 i 162.

”

;

142)

po art. 196 dodaje się art. 196a w brzmieniu

„

Art. 196a.

Osoba przyjęta na studia doktoranckie nabywa prawa doktoranta z chwilą złożenia ślubowania,

którego treść określa statut uczelni albo jednostki naukowej.

”

;

143)

w art. 197 ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Uczestnicy studiów doktoranckich prowadzonych w uczelni mają także obowiązek odbywania

praktyk zawodowych w formie prowadzenia zajęć dydaktycznych lub uczestniczenia w ich

prowadzeniu. Maksymalny wymiar zajęć dydaktycznych prowadzonych przez doktorantów

nie może przekraczać dziewięćdziesięciu godzin rocznie.

4.

Doktoranci, którzy nie wywiązują się z obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą

zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzję o skreśleniu podejmuje

kierownik studiów.

5.

Od decyzji, o której mowa w ust. 4, służy odwołanie odpowiednio do rektora albo dyrektora

jednostki naukowej prowadzącej studia. Decyzja rektora albo dyrektora jednostki jest

ostateczna.

”

;

144)

art. 199 otrzymuje brzmienie

„

Art. 199.

1.

Doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie

1)

stypendium socjalnego;

2)

zapomogi;

3)

stypendium dla najlepszych doktorantów;

4)

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych;

5)

stypendium ministra za wybitne osiągnięcia.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, przyznaje się ze środków funduszu pomocy

materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103, na zasadach określonych

przez rektora w uzgodnieniu z uczelnianym organem samorządu doktorantów.

3.

W przypadku studiów doktoranckich prowadzonych w jednostce naukowej świadczenia, o

których mowa w ust. 1 pkt 1-4, przyznaje się ze środków funduszu pomocy materialnej

dla doktorantów, o której mowa w art. 103, na zasadach określonych przez dyrektora

jednostki w uzgodnieniu z samorządem doktorantów.

4.

Do przyznawania świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, stosuje się odpowiednio

przepisy o pomocy materialnej dla studentów, z wyłączeniem art. 174 ust. 4 oraz z

zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Stypendium, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może być przyznane

1)

na pierwszym roku studiów doktoranckich - doktorantowi, który osiągnął bardzo dobre

wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym;

2)

na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich - doktorantowi, który w roku

akademickim poprzedzającym przyznanie stypendium spełnił łącznie następujące warunki

a)

uzyskał bardzo dobre lub dobre wyniki egzaminów objętych programem studiów doktoranckich,

b)

wykazał się postępami w pracy naukowej i przygotowywaniu rozprawy doktorskiej,

c)

podczas studiów doktoranckich prowadzonych przez uczelnię wykazał się szczególnym

zaangażowaniem w pracy dydaktycznej.

”

;

145)

po art. 199b dodaje się art. 199c w brzmieniu

„

Art. 199c.

1.

Stypendia ministra za wybitne osiągnięcia są przyznawane doktorantom przez ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez

radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej

jednostki organizacyjnej - przez senat uczelni.

2.

Wniosek o przyznanie stypendium, o którym mowa w ust. 1, dla doktorantów uczelni wojskowych,

służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich wymaga opinii odpowiednio

ministra wskazanego w art. 33 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania stypendium ministra za wybitne

osiągnięcia, liczbę stypendiów i maksymalną wysokość stypendium oraz wzór wniosku

o przyznanie stypendium ministra, uwzględniając rodzaje osiągnięć naukowych oraz innych

osiągnięć doktoranta poświadczających ich wybitny poziom oraz sposób udokumentowania

tych osiągnięć.

”

;

146)

w art. 200

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Decyzję o przyznaniu stypendium doktoranckiego, okresie jego pobierania oraz wysokości

podejmuje w uczelni rektor, a w jednostce naukowej - jej dyrektor.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Stypendia, o których mowa w ust. 1, w uczelni publicznej są finansowane w szczególności

w ramach środków, o których mowa w art. 98 ust. 1, a w jednostkach naukowych w szczególności

w ramach środków przewidzianych na rozwój kadr naukowych w przepisach o finansowaniu

nauki.

”

;

147)

po art. 200 dodaje się art. 200a w brzmieniu

„

Art. 200a.

1.

Zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej, o której mowa w art.

94b ust. 1 pkt 5, przysługuje doktorantom wyróżniającym się w pracy naukowej i dydaktycznej.

Tryb przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego określa regulamin określony

przez rektora po uzyskaniu opinii właściwego organu samorządu doktorantów, z uwzględnieniem

zasady, że uprawnienie do otrzymywania tego stypendium przysługuje nie więcej niż

30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich.

2.

Doktorantowi znajdującemu się w grupie 30% najlepszych doktorantów, któremu nie przyznano

stypendium doktoranckiego, przyznaje się środki finansowe w wysokości kwoty zwiększenia

stypendium, o którym mowa w ust. 1. Zwiększenie to staje się stypendium doktoranckim.

”

;

148)

art. 201 otrzymuje brzmienie

„

Art. 201.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb organizowania, prowadzenia i odbywania studiów doktoranckich, przyznawania

stypendiów doktoranckich oraz zwiększania stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej

na dofinansowanie zadań projakościowych, a także minimalną wysokość kwoty zwiększenia

stypendium doktoranckiego, uwzględniając

1)

czas trwania studiów i możliwość przedłużania go, w tym prawo do dodatkowego przedłużenia

okresu odbywania studiów doktoranckich o czas trwania urlopu macierzyńskiego, określonego

w odrębnych przepisach, mając na uwadze potrzebę prawidłowego przygotowania do przeprowadzenia

przewodu doktorskiego;

2)

szczegółowe uprawnienia organu tworzącego studia doktoranckie, rady jednostki organizacyjnej

i kierownika studiów doktoranckich, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego przebiegu

studiów i wysokiej jakości kształcenia;

3)

wymóg sprawowania opieki naukowej i prowadzenia zajęć dydaktycznych przez pracowników

posiadających aktualny dorobek naukowy, opublikowany w okresie ostatnich pięciu lat;

4)

wzór legitymacji doktoranta;

5)

wysokość opłat za wydanie legitymacji, nie wyższą niż koszty wydania dokumentu;

6)

tryb i okresy przyznawania stypendiów doktoranckich.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

reguły kształcenia na studiach doktoranckich, uwzględniając efekty kształcenia i warunki

ich uzyskania,

2)

zajęcia fakultatywne rozwijające umiejętności dydaktyczne lub zawodowe, minimalny

wymiar zajęć oraz liczbę punktów ECTS,

3)

wymiar praktyk, w tym realizowanych w formie zajęć dydaktycznych na studiach doktoranckich

prowadzonych w uczelni,

4)

wymagania dla poszczególnych form studiów doktoranckich

- mając na uwadze konieczność zapewnienia najwyższej jakości kształcenia, prowadzącego

do uzyskania kwalifikacji trzeciego stopnia, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 18h.

”

;

149)

w art. 202 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Uczelniane samorządy studentów są obowiązane do opracowania i promowania kodeksu etyki

studenta.

”

;

150)

w art. 203 uchyla się ust. 6;

151)

po art. 203 dodaje się art. 203a w brzmieniu

„

Art. 203a.

1.

Parlament Studentów ma osobowość prawną.

2.

Do Parlamentu Studentów stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1 i 2, art. 11, art. 25, art. 29, art. 33-35 ustawy z dnia 7 kwietnia

1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 oraz z 2007 r. Nr 112, poz. 766), z zachowaniem przepisów niniejszej ustawy.

3.

Organem nadzorującym Parlament Studentów jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przekazuje Parlamentowi Studentów

środki finansowe niezbędne do jego funkcjonowania, w tym na zadania wynikające z przepisów

art. 170 ust. 3, w formie dotacji.

”

;

152)

w art. 207 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych

przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej

w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad

działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego,

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

”

;

153)

w art. 208

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Uczestnicy studiów doktoranckich prowadzonych w uczelni lub jednostce naukowej tworzą

samorząd doktorantów.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Uczelniane samorządy doktorantów są obowiązane do opracowania i promowania kodeksu

etyki doktoranta.

”

;

154)

art. 209 otrzymuje brzmienie

„

Art. 209.

1.

Przedstawiciele samorządów doktorantów w uczelniach i jednostkach naukowych tworzą

Krajową Reprezentację Doktorantów.

2.

Krajowa Reprezentacja Doktorantów ma osobowość prawną.

3.

Krajowa Reprezentacja Doktorantów ma prawo do wyrażania opinii i przedstawiania wniosków

w sprawach dotyczących ogółu doktorantów, w tym do opiniowania aktów normatywnych

dotyczących doktorantów. Projekty aktów normatywnych przedkłada Krajowej Reprezentacji

Doktorantów minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. Termin wyrażenia opinii

w sprawie projektu aktu normatywnego wynosi miesiąc od dnia jego przedłożenia.

4.

Najwyższym organem Krajowej Reprezentacji Doktorantów jest zjazd delegatów.

5.

Do Krajowej Reprezentacji Doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy art. 203 ust.

4 i 5 i art. 203a ust. 2 i 3.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przekazuje Krajowej Reprezentacji

Doktorantów środki finansowe niezbędne do jej funkcjonowania, w formie dotacji.

”

;

155)

w art. 226 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Za naruszenie przepisów obowiązujących w jednostce naukowej oraz za czyny uchybiające

godności doktoranta doktorant w jednostce naukowej podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej

na zasadach określonych w ust. 1-3.

”

;

156)

w art. 229 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1 i 2, podjętą z powodu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi

lub mienia w znacznych rozmiarach, wraz z uzasadnieniem, rektor niezwłocznie przekazuje

do wiadomości

1)

organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, ochronę ludności i zarządzanie kryzysowe,

o których mowa w odrębnych przepisach, właściwych ze względu na położenie uczelni

lub jej jednostek organizacyjnych;

2)

właściwego ministra nadzorującego, wskazanego w art. 33.

”

.

W ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. Nr 65, poz. 595, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 oraz z 2010 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 182, poz. 1228) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, zwanej dalej

„Centralną Komisją”, dziedziny nauki i sztuki oraz dyscypliny naukowe i artystyczne,

mając na uwadze istniejące stopnie i tytuły, a także rozwój dziedzin i dyscyplin nauki

oraz dziedzin sztuki i dyscyplin artystycznych oraz obszary wiedzy, z uwzględnieniem

obszarów kształcenia określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym.

2.

Dyscyplina naukowa (artystyczna) może być tożsama z dziedziną nauki (sztuki).

”

;

2)

w art. 4 pkt 3-5 otrzymują brzmienie

„

3)

„jednostce organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to wydział,

inną jednostkę organizacyjną szkoły wyższej, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk,

instytut badawczy albo międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych

przepisów, działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

„radzie jednostki organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to

radę wydziału, radę innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej, radę naukową instytutu

naukowego Polskiej Akademii Nauk, radę naukową instytutu badawczego albo radę naukową

międzynarodowego instytutu naukowego utworzonego na podstawie odrębnych przepisów,

działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

„rozprawie doktorskiej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to również pracę

doktorską w zakresie sztuki.

”

;

3)

w art. 5

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nadaje Centralna Komisja na wniosek jednostki

organizacyjnej, biorąc pod uwagę poziom działalności naukowej lub artystycznej jednostki

oraz liczbę zatrudnionych w niej osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego, określoną w art. 6. Centralna Komisja nadaje to uprawnienie po zasięgnięciu

opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wyrażonej w terminie trzech miesięcy

od dnia otrzymania przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniosku o wyrażenie

opinii.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku łączenia jednostek organizacyjnych szkoły wyższej, z których co najmniej

jedna posiada uprawnienia do nadawania stopni, jednostka powstała w wyniku połączenia

zachowuje uprawnienia do nadawania tych stopni. O połączeniu nowo utworzona jednostka

organizacyjna zawiadamia Centralną Komisję w terminie 7 dni od dnia połączenia.

”

;

4)

w art. 6 ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora może otrzymać jednostka organizacyjna, która

zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej osiem osób posiadających tytuł

profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne

z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, dla których ta jednostka jest podstawowym miejscem pracy, w rozumieniu ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm., reprezentujących dziedzinę nauki lub dziedzinę sztuki, w zakresie której jednostka

organizacyjna ma otrzymać uprawnienie.

2.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego może otrzymać jednostka organizacyjna,

która zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej dwanaście osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, dla których ta jednostka jest podstawowym miejscem pracy, w rozumieniu ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, reprezentujących dziedziny nauki lub dziedziny sztuki, w których zakresie jednostka

organizacyjna ma otrzymać uprawnienie, w tym co najmniej 3 osoby posiadające tytuł

profesora.

3.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora i doktora habilitowanego może obejmować tylko

te dyscypliny naukowe lub artystyczne, które w danej jednostce organizacyjnej są reprezentowane

przez co najmniej pięć osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a.

4.

Osoby posiadające tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego lub osoby, które

nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a, mogą być wliczane do minimalnej liczby osób zatrudnionych, o której mowa

w ust. 1-3, tylko w jednej jednostce organizacyjnej i o ile są zatrudnione w tej jednostce

nie krócej niż rok.

”

;

5)

w art. 7 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

imienny wykaz osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego

oraz osób, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, zatrudnionych w tej jednostce;

”

,

b)

w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

opinię Polskiej Komisji Akredytacyjnej o jakości kształcenia w jednostce, jeżeli prowadzi

ona kształcenie.

”

;

6)

w art. 8

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Centralna Komisja określa warunki kontynuowania przewodów doktorskich wszczętych przed

dniem zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 2, przez tę jednostkę organizacyjną

albo wskazuje inną jednostkę organizacyjną, w której te przewody są kontynuowane.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Postępowania habilitacyjne wszczęte przed dniem zawieszenia uprawnień, o którym mowa

w ust. 2, są kontynuowane przez komisję powołaną na podstawie art. 18a ust. 5. Centralna

Komisja wskazuje jednostkę organizacyjną, która w trybie art. 18a ust. 11, podejmie

uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.

”

;

7)

w art. 9 ust. 1 -3 otrzymują brzmienie

„

1.

Centralna Komisja dokonuje okresowej oceny spełniania warunków do nadawania stopni

doktora i doktora habilitowanego, wykonywania uprawnień przez jednostkę organizacyjną

uprawnioną do nadawania stopni, a także zasadności uchwał, o których mowa w art. 14

ust. 2 pkt 5 i art. 18a ust. 11, w sprawie nadawania tych stopni.

2.

Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 1, jest negatywna, Centralna Komisja może

1)

ograniczyć uprawnienie przez zobowiązanie jednostki organizacyjnej do przedstawiania

Centralnej Komisji do zatwierdzenia każdej uchwały o nadaniu stopnia doktora lub doktora

habilitowanego;

2)

zawiesić uprawnienie na czas określony, nie dłuższy niż trzy lata;

3)

cofnąć uprawnienie.

3.

W przypadku zawieszenia lub cofnięcia uprawnienia czynności związane z zakończeniem

przewodów doktorskich i postępowań habilitacyjnych przeprowadza się zgodnie z przepisami

art. 8 ust. 4 i 5.

”

;

8)

art. 10-13 otrzymują brzmienie

„

Art. 10.

W razie braku w kraju jednostki organizacyjnej właściwej do przeprowadzenia określonego

przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego Centralna Komisja, na wniosek

jednostki organizacyjnej lub z urzędu, zarządza uzupełnienie składu rady wskazanej

przez siebie jednostki o osoby niebędące członkami tej rady. Osoby te mają uprawnienia

członka danej rady w sprawach tego przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego.

Art. 11.

1.

Stopień doktora jest nadawany w drodze przewodu doktorskiego, a stopień doktora habilitowanego

w drodze postępowania habilitacyjnego, wszczętych na wniosek osoby ubiegającej się

o nadanie stopnia.

2.

Warunkiem wszczęcia przewodu doktorskiego jest posiadanie wydanej lub przyjętej do

druku publikacji naukowej w formie książki lub co najmniej jednej publikacji naukowej

w recenzowanym czasopiśmie naukowym o zasięgu co najmniej krajowym, określonym przez

ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania

nauki lub w recenzowanym sprawozdaniu z międzynarodowej konferencji naukowej lub publiczna

prezentacja dzieła artystycznego.

Art. 12.

1.

Stopień doktora nadaje się osobie, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny

lub posiada dyplom, o którym mowa w art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

2)

zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę jednostki organizacyjnej;

3)

przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską;

4)

zdała egzamin z nowożytnego języka obcego lub posiada certyfikat potwierdzający znajomość

nowożytnego języka obcego, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt

5.

2.

Egzaminy doktorskie są przeprowadzane w zakresie

1)

dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej;

2)

dyscypliny dodatkowej;

3)

obcego języka nowożytnego, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o nadanie stopnia

doktora nie posiada certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego, o którym

mowa w ust. 1 pkt 4.

Art. 13.

1.

Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora albo pod opieką promotora

i promotora pomocniczego, o którym mowa w art. 20 ust. 7, powinna stanowić oryginalne

rozwiązanie problemu naukowego lub oryginalne dokonanie artystyczne oraz wykazywać

ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej

oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

2.

Rozprawa doktorska może mieć formę maszynopisu książki, książki wydanej lub spójnego

tematycznie zbioru rozdziałów w książkach wydanych, spójnego tematycznie zbioru artykułów

opublikowanych lub przyjętych do druku w czasopismach naukowych, określonych przez

ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania

nauki, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

3.

Rozprawę doktorską może stanowić praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna lub

artystyczna, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

4.

Rozprawę doktorską może także stanowić samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej,

jeżeli wykazuje ona indywidualny wkład kandydata przy opracowywaniu koncepcji, wykonywaniu

części eksperymentalnej, opracowaniu i interpretacji wyników tej pracy, odpowiadający

warunkom określonym w ust. 1.

5.

Za zgodą rady jednostki przeprowadzającej przewód, rozprawa doktorska może być przedstawiona

w języku innym niż polski.

6.

Rozprawa doktorska powinna być opatrzona streszczeniem w języku angielskim, a rozprawa

doktorska przygotowana w języku obcym również streszczeniem w języku polskim. W przypadkach,

gdy rozprawa doktorska nie ma formy pisemnej powinna być opatrzona opisem w języku

polskim i angielskim.

7.

Streszczenie rozprawy doktorskiej łącznie z recenzjami zamieszcza się na stronie internetowej

szkoły wyższej lub jednostki organizacyjnej przeprowadzającej przewód doktorski. Streszczenie

rozprawy doktorskiej zamieszcza się w dniu podjęcia przez radę jednostki uchwały o

przyjęciu rozprawy doktorskiej, a recenzje w dniu ich przekazania przez recenzentów.

Streszczenie rozprawy i recenzje pozostają na stronie internetowej co najmniej do

dnia nadania stopnia doktora. Warunek zamieszczenia streszczenia rozprawy doktorskiej

i recenzji nie dotyczy rozprawy doktorskiej, której przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

8.

Recenzje podlegające zamieszczeniu na stronie internetowej przekazuje się niezwłocznie

po ich złożeniu do Centralnej Komisji w celu ich opublikowania w Biuletynie Informacji

Publicznej.

”

;

9)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych,

stopień doktora można nadać osobie, która posiada co najmniej tytuł zawodowy licencjata,

inżyniera lub równorzędny i uzyskała „Diamentowy Grant” w ramach programu ustanowionego

przez ministra właściwego do spraw nauki oraz spełniła warunki określone w art. 12

ust. 1 pkt 2-4 i ust. 2 oraz art. 13.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie wyklucza możliwości uzyskania tytułu zawodowego

magistra, magistra inżyniera, lekarza lub innego równorzędnego w trakcie realizowania

projektu badawczego „Diamentowy Grant”.

”

;

10)

w art. 14

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w innej jednostce organizacyjnej - rada naukowa.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora, a także promotora pomocniczego,

w przypadku jego udziału w przewodzie;

”

;

11)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Przewody doktorskie mogą być przeprowadzane wspólnie, na podstawie porozumienia, przez

rady jednostek organizacyjnych szkół wyższych lub innych jednostek organizacyjnych,

w tym także zagranicznych, jeżeli posiadają one uprawnienia do nadawania stopnia doktora.

2.

W przypadku szkoły wyższej stroną porozumienia, o którym mowa w ust. 1, jest szkoła

wyższa, której jednostki posiadają uprawnienia do nadawania stopnia doktora.

3.

W przypadku gdy przewód doktorski jest prowadzony wspólnie z inną szkołą wyższą lub

inną jednostką organizacyjną, w tym zagraniczną, czynności przewodu doktorskiego,

o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2 i 5, kończą się uchwałami podejmowanymi w

trybie określonym w porozumieniu, z zachowaniem przepisu art. 14 ust. 2 pkt 4.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, uprawnienie do podejmowania uchwał, o których

mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4, przysługuje komisji powołanej przez rady jednostek

prowadzących przewód doktorski.

5.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, wydają osobie, której nadano stopień doktora,

wspólny dyplom według wzoru określonego w porozumieniu i zawierającego niezbędne elementy

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt 7.

”

;

12)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Do postępowania habilitacyjnego może zostać dopuszczona osoba, która posiada stopień

doktora oraz osiągnięcia naukowe lub artystyczne, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora,

stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej

oraz wykazuje się istotną aktywnością naukową lub artystyczną.

2.

Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1, może stanowić

1)

dzieło opublikowane w całości lub w zasadniczej części, albo jednotematyczny cykl

publikacji;

2)

zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub

artystyczne;

3)

część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego zagadnienia jest indywidualnym

wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego.

3.

Obowiązek publikacji nie dotyczy osiągnięć, których przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria oceny osiągnięć osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego,

biorąc pod uwagę osiągnięcia naukowo-badawcze w dziedzinach nauki i sztuki lub obszarach

wiedzy, współpracę międzynarodową, dorobek dydaktyczny i popularyzatorski oraz uzyskane

nagrody.

”

;

13)

uchyla się art. 17;

14)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

Stopień doktora habilitowanego nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej;

2)

w innej jednostce organizacyjnej - rada naukowa.

”

;

15)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Postępowanie habilitacyjne wszczyna się na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie

stopnia doktora habilitowanego, skierowany wraz z autoreferatem do Centralnej Komisji.

2.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wskazuje we wniosku

jednostkę organizacyjną posiadającą uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego,

wybraną do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego. Datą wszczęcia postępowania

jest dzień doręczenia wniosku Centralnej Komisji.

3.

W przypadku gdy rada jednostki organizacyjnej wskazanej przez wnioskodawcę w trybie

ust. 1 i 2 nie wyrazi zgody na przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego, postępowanie

prowadzi jednostka organizacyjna posiadająca uprawnienia do nadawania stopnia doktora

habilitowanego wyznaczona przez Centralną Komisję.

4.

Centralna Komisja w terminie 7 dni dokonuje oceny formalnej wniosku. W przypadku uznania

wniosku za niekompletny lub nieodpowiadający wymogom ustawy Centralna Komisja wzywa

do jego uzupełnienia, wskazując sposób i wyznaczając termin uzupełnienia wniosku.

5.

Centralna Komisja w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku spełniającego wymagania

formalne powołuje komisję habilitacyjną w celu przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego.

Komisja składa się z

1)

czterech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym przewodniczącego

i dwóch recenzentów, wyznaczonych przez Centralną Komisję spoza jednostki, o której

mowa w ust. 2 lub 3;

2)

trzech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym sekretarza

i recenzenta, wyznaczonych przez jednostkę, o której mowa w ust. 2 lub 3.

6.

Centralna Komisja w dniu powołania komisji habilitacyjnej przekazuje jej dokumenty,

o których mowa w ust. 1.

7.

W terminie nie dłuższym niż sześć tygodni od dnia powołania komisji habilitacyjnej

recenzenci, o których mowa w ust. 5, oceniają czy osiągnięcia naukowe wnioskodawcy

spełniają kryteria określone w art. 16 i przygotowują recenzje.

8.

Po przedstawieniu recenzji i zapoznaniu się z autoreferatem członkowie komisji habilitacyjnej

w głosowaniu jawnym podejmują uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy

nadania stopnia doktora habilitowanego.

9.

Głosowanie, o którym mowa w ust. 8, na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia

doktora habilitowanego, przeprowadza się w trybie tajnym.

10.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych wątpliwościami komisji habilitacyjnej dotyczącymi

dokumentacji osiągnięć naukowych, komisja może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę

o jego osiągnięciach i planach naukowych.

11.

Komisja habilitacyjna w terminie 21 dni od dnia otrzymania recenzji przedkłada radzie

jednostki organizacyjnej uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania

stopnia doktora habilitowanego, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem i pełną

dokumentacją postępowania habilitacyjnego, w tym recenzjami osiągnięć naukowych. Na

podstawie tej opinii rada jednostki organizacyjnej, w terminie miesiąca, podejmuje

uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.

12.

Rada jednostki organizacyjnej zamieszcza na stronie internetowej wniosek osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wraz z autoreferatem, informację o składzie

komisji habilitacyjnej, harmonogram przebiegu postępowania oraz uchwałę o nadaniu

lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, wraz z uzasadnieniem.

13.

Rozbieżność pomiędzy opiniami komisji habilitacyjnej a uchwałami rady jednostki organizacyjnej,

po przeprowadzeniu przez Centralną Komisję postępowania wyjaśniającego, mogą stanowić

przesłankę do działań Centralnej Komisji, o których mowa w art. 9 ust. 1-3.

”

;

16)

art. 19 i 20 otrzymują brzmienie

„

Art. 19.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora habilitowanego staje się prawomocna z chwilą jej

podjęcia.

Art. 20.

1.

Uchwały, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, są podejmowane w głosowaniu

tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów przy obecności co najmniej

połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania.

2.

Do głosowania, o którym mowa w ust. 1, są uprawnieni członkowie właściwej rady jednostki

organizacyjnej posiadający tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego oraz osoby,

które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a.

3.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje ponadto osobom wymienionym w art.

10, a w czynnościach przewodu doktorskiego - także recenzentom i promotorowi rozprawy

doktorskiej.

4.

W przewodach doktorskich prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej, o których

mowa w art. 14a ust. 1, można powołać kopromotora.

5.

W przewodach doktorskich powołuje się co najmniej dwóch recenzentów spośród osób zatrudnionych

w szkole wyższej lub jednostce organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest

osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora i niebędących członkami rady jednostki

organizacyjnej przeprowadzającej przewód.

6.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej

lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej

lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej.

7.

Promotorem pomocniczym w przewodzie doktorskim, który pełni istotną funkcję pomocniczą

w opiece nad doktorantem, w tym w szczególności w procesie planowania badań, ich realizacji

i analizy wyników może być osoba posiadająca stopień doktora w zakresie danej lub

pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej i nie posiadająca uprawnień do pełnienia

funkcji promotora w przewodzie doktorskim.

8.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej

lub instytucji naukowej, niespełniająca wymogów określonych w ust. 6, jeżeli rada

jednostki organizacyjnej przeprowadzająca przewód doktorski lub, w przypadku postępowania

habilitacyjnego, rada jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 18a ust. 2 lub

3 lub Centralna Komisja, uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której

dotyczy rozprawa doktorska lub postępowanie habilitacyjne.

”

;

17)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść

od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne,

odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca

od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Rada przekazuje odwołanie Centralnej

Komisji wraz ze swoją opinią i aktami sprawy w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia

odwołania.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku utrzymania w mocy uchwały osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora

habilitowanego może wystąpić z ponownym wnioskiem o wszczęcie postępowania habilitacyjnego

po upływie co najmniej trzech lat. Okres ten może zostać skrócony do 12 miesięcy w

przypadku znacznego zwiększenia dorobku naukowego lub artystycznego.

”

;

18)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Osoby, które uzyskały stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i

podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowały samodzielnie zespołami

badawczymi oraz posiadają znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudnione w szkole

wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywają

uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego

na podstawie decyzji rektora. O swojej decyzji rektor zawiadamia Centralną Komisję.

2.

Rektor szkoły wyższej przekazuje Centralnej Komisji wraz z zawiadomieniem również

decyzję określoną w ust. 1, oraz opis kariery zawodowej i wykaz publikacji osoby,

o której mowa w ust. 1.

3.

Decyzja rektora wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia zawiadomienia Centralnej

Komisji, która w tym okresie może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić sprzeciw

i uchylić decyzję rektora w sprawie nabycia uprawnień równoważnych uprawnieniom wynikającym

z posiadania stopnia doktora habilitowanego.

4.

Na decyzję Centralnej Komisji przysługuje rektorowi w terminie 30 dni od dnia jej

otrzymania skarga do właściwego sądu administracyjnego.

”

;

19)

art. 22-27 otrzymują brzmienie

„

Art. 22.

1.

Osobom, którym wszczęto przewód doktorski, mogą być przyznawane stypendia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, w tym

1)

tryb i kryteria przyznawania stypendiów, uzależniając możliwość ich otrzymania od

stopnia zaawansowania rozprawy;

2)

tryb i kryteria cofania i zwrotu stypendiów w przypadku niewykazywania dostatecznych

postępów w pracy naukowej;

3)

organ uprawniony do podejmowania decyzji, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

maksymalny okres, na który stypendia mogą być przyznawane;

5)

wysokość stypendiów doktorskich w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

określonego dla asystenta w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

Art. 23.

1.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, przygotowującemu

rozprawę doktorską, przysługuje, na jego wniosek, w uzgodnionym z pracodawcą terminie,

urlop w wymiarze dwudziestu ośmiu dni, które w rozumieniu odrębnych przepisów są dla

tego pracownika dniami pracy, na przygotowanie obrony rozprawy doktorskiej oraz zwolnienie

od pracy na przeprowadzenie obrony rozprawy doktorskiej.

2.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, na którego

wniosek zostało wszczęte postępowanie o nadanie stopnia doktora habilitowanego, przysługuje

na jego wniosek zwolnienie od pracy na przeprowadzenie rozmowy, o której mowa w art.

18a ust. 10.

3.

Za okres urlopu oraz zwolnienia od pracy, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje

pracownikowi wynagrodzenie ustalane jak za urlop wypoczynkowy.

Art. 24.

1.

Stopień naukowy lub stopień w zakresie sztuki nadany przez uznaną instytucję posiadającą

uprawnienie do jego nadawania działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, jest równoważny ze stopniem naukowym lub stopniem w zakresie

sztuki, o których mowa w ustawie.

2.

Listę instytucji, o których mowa w ust. 1, prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego lub upoważniona przez niego podległa jednostka.

3.

Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inną niż ta, o

której mowa w ust. 1, może być uznany za równoważny z odpowiednim polskim stopniem

naukowym lub stopniem w zakresie sztuki na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku

jej braku w drodze nostryfikacji.

4.

Stopień doktora przyznany przez Europejski Instytut Uniwersytecki, zgodnie z Konwencją powołującą Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzoną we Florencji dnia

19 kwietnia 1972 r.

(Dz. U. z 2005 r. Nr 150, poz. 1236), jest równoważny z odpowiednim polskim stopniem doktora.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego

oraz zakres kompetencji ich organów,

2)

tryb i terminy nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych

za granicą, uwzględniając możliwość i warunki zwalniania z całości lub części postępowania

nostryfikacyjnego,

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację stopni naukowych

i stopni w zakresie sztuki,

4)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, w

tym możliwość obniżania lub zwalniania z opłat, oraz sposób wnoszenia opłat,

5)

wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań oraz

przejrzyste zasady ich prowadzenia.

Art. 25.

Tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wniosku Centralnej

Komisji, o którym mowa w art. 28 ust. 3.

Art. 26.

1.

Tytuł profesora może być nadany osobie, która uzyskała stopień doktora habilitowanego

lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, oraz

1)

ma osiągnięcia naukowe znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu habilitacyjnym;

2)

posiada doświadczenie w kierowaniu zespołami badawczymi, realizującymi projekty finansowane

w drodze konkursów krajowych i zagranicznych;

3)

posiada osiągnięcia w opiece naukowej - uczestniczyła co najmniej trzy razy w charakterze

promotora lub promotora pomocniczego w przewodzie doktorskim, w tym co najmniej raz

w charakterze promotora, oraz co najmniej dwa razy w charakterze recenzenta w przewodzie

doktorskim lub postępowaniu habilitacyjnym, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;

4)

odbyła staże naukowe i prowadziła prace naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych.

2.

Tytuł profesora w zakresie sztuki może być nadany również osobie, która uzyskała stopień

doktora habilitowanego lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami

doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, posiadającej

1)

osiągnięcia artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu

habilitacyjnym;

2)

osiągnięcia w kształceniu młodej kadry.

3.

Centralna Komisja może, w szczególnych przypadkach, na wniosek rady właściwej jednostki

organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego

dopuścić do wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora osobie, która uzyskała

stopień doktora i posiada wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne.

4.

Za dorobek naukowy uważa się również wybitne, zrealizowane osiągnięcia projektowe,

konstrukcyjne lub technologiczne, a za dorobek artystyczny - wybitne dzieło artystyczne.

Art. 27.

1.

Postępowanie o nadanie tytułu profesora przeprowadzają rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego w zakresie danej

dziedziny nauki lub sztuki, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie tytułu. Przepis

art. 10 stosuje się odpowiednio.

2.

Czynności postępowania w sprawach o nadanie tytułu profesora kończą się uchwałami

rady w przedmiocie

1)

wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wyznaczenia kandydatów na recenzentów;

3)

poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora.

3.

Rada jednostki organizacyjnej przekazuje Centralnej Komisji listę co najmniej dziesięciu

kandydatów na recenzentów, spośród osób zatrudnionych w szkole wyższej lub jednostce

organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest osoba ubiegająca się o nadanie

tytułu i niebędących członkami rady jednostki organizacyjnej przeprowadzającej postępowanie.

4.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora Centralna Komisja powołuje pięciu recenzentów

o renomie międzynarodowej spośród osób zaproponowanych przez radę jednostki organizacyjnej

lub spośród innych osób.

5.

Recenzentem w postępowaniu o nadanie tytułu profesora może być osoba posiadająca tytuł

profesora w zakresie danej lub pokrewnej dziedziny nauki lub sztuki lub osoba posiadająca

stopień doktora zatrudniona przez co najmniej pięć lat w zagranicznej szkole wyższej

lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która przez okres co najmniej pięciu

lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym, była promotorem co najmniej dwóch osób,

które uzyskały stopień doktora oraz posiada znaczny dorobek naukowy.

”

;

20)

art. 30 i 31 otrzymują brzmienie

„

Art. 30.

1.

Przyjęcie funkcji promotora, promotora pomocniczego, członka komisji egzaminacyjnej

w przewodzie doktorskim, recenzenta w przewodzie doktorskim lub postępowaniu habilitacyjnym

oraz postępowaniu o nadanie tytułu profesora, a także sporządzenie opinii na wniosek

Centralnej Komisji jest obowiązkiem nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego.

2.

Jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski, postępowanie habilitacyjne

lub o nadanie tytułu zawiera z recenzentem umowę, która określa w szczególności termin

sporządzenia recenzji, nie krótszy niż wskazany w art. 18a ust. 7, wysokość wynagrodzenia

oraz kary umowne za niedotrzymanie jej warunków.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i warunki wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności, że

1)

wysokość wynagrodzenia ustala się w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

profesora zwyczajnego, określonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich;

2)

wynagrodzenie wypłaca jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski,

postępowanie habilitacyjne lub postępowanie o nadanie tytułu, z tym że jednostka zatrudniająca

osobę ubiegającą się o nadanie stopnia lub tytułu lub ta osoba może przejąć ten obowiązek.

Art. 31.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Centralnej

Komisji, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przeprowadzania

czynności w przewodach doktorskich, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu

o nadanie tytułu profesora, a w szczególności

1)

dokumenty, jakie powinna przedstawić osoba ubiegająca się o wszczęcie przewodu doktorskiego,

postępowania habilitacyjnego lub postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wzór ankiety oceny osiągnięć naukowych lub artystycznych osoby ubiegającej się o nadanie

tytułu profesora, uwzględniając różne dziedziny nauki i sztuki;

3)

skład oraz tryb działania komisji i zespołów powoływanych przez rady jednostek organizacyjnych

przeprowadzających przewody doktorskie lub postępowanie o nadanie tytułu profesora,

uwzględniając możliwość powoływania do składu komisji i zespołów osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, a w przypadku

postępowania o nadanie tytułu naukowego - wyłącznie osób z tytułem profesora;

4)

możliwość i warunki powtórnego zdawania egzaminów doktorskich;

5)

wykaz certyfikatów potwierdzających znajomość języka obcego;

6)

sposób przedstawiania i oceniania rozpraw doktorskich, w tym także będących pracami

zbiorowymi, z uwzględnieniem zróżnicowania ze względu na dziedziny nauk i sztuki,

a także podejmowania uchwał o nadaniu stopnia doktora lub doktora habilitowanego;

7)

niezbędne elementy dyplomów doktorskiego i habilitacyjnego, uwzględniając zasadę,

że dyplom doktorski zawiera godło szkoły wyższej lub innej jednostki organizacyjnej

oraz podpisy rektora (dyrektora innej jednostki organizacyjnej), przewodniczącego

rady, promotora, a dyplom habilitacyjny - godło szkoły wyższej lub innej jednostki

organizacyjnej oraz podpisy rektora (dyrektora innej jednostki organizacyjnej), przewodniczącego

rady i przewodniczącego komisji habilitacyjnej;

8)

określenie wysokości opłat za wydanie dyplomu doktorskiego i habilitacyjnego oraz

ich duplikatów i odpisów w języku angielskim, nieprzekraczających kosztów sporządzenia

dokumentów;

9)

wzór zawiadomień ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz Centralnej

Komisji o nadaniu stopni doktora i doktora habilitowanego oraz sposób ogłaszania nazwisk

osób, którym nadano te stopnie;

10)

sposób publikowania przez Centralną Komisję w Biuletynie Informacji Publicznej, recenzji

złożonych w przewodach o nadanie stopni doktora, doktora habilitowanego oraz tytułu

profesora oraz sposób i zasady przekazywania przez szkołę wyższą lub inną jednostkę

organizacyjną przeprowadzającą przewód doktorski recenzji złożonych w tym przewodzie.

”

;

21)

w art. 32

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Za wyróżnione rozprawy doktorskie i wysoko ocenione osiągnięcia będące podstawą nadania

stopnia doktora habilitowanego oraz za osiągnięcia naukowe, naukowo-techniczne lub

artystyczne mogą być przyznawane nagrody Prezesa Rady Ministrów, zwane dalej „nagrodami”.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Prezes Rady Ministrów może przyznać nagrodę specjalną za ważne dla kraju osiągnięcia

naukowe poza trybem określonym na podstawie ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może przyznawać nagrody za wybitne

osiągnięcia naukowe oraz za osiągnięcia w opiece naukowej i dydaktycznej.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

liczbę, wysokość oraz warunki i tryb przyznawania nagród, o których mowa w ust. 4,

uwzględniając

1)

skład i kompetencje zespołu do spraw nagród;

2)

czas trwania kadencji zespołu;

3)

wysokość wynagrodzeń członków zespołu oraz osób opiniujących wnioski, a także warunki

zwrotu kosztów podróży członkom zespołu;

4)

jednostki uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie nagrody;

5)

wykaz niezbędnej dokumentacji oraz sposób i termin jej przekazywania;

6)

datę przyznawania nagród.

”

;

22)

w art. 33

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Zadaniem Centralnej Komisji jest zapewnienie harmonijnego rozwoju kadry naukowej zgodnie

z najwyższymi standardami jakości badań wymaganych do uzyskania stopni naukowych i

tytułu naukowego.

1b.

Centralna Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i

przejrzystości realizowanych działań oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet

i mężczyzn w jej pracach.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Centralna Komisja opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących spraw związanych

z nadawaniem stopni doktora i doktora habilitowanego oraz tytułu profesora, a także

wyraża opinie w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego

osób nieposiadających stopnia doktora habilitowanego, z wyłączeniem osób o których

mowa w art. 21a. Termin wyrażenia opinii w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na

stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby nieposiadającej stopnia doktora habilitowanego

wynosi trzy miesiące od dnia przedstawienia wniosku.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Środki finansowe niezbędne do finansowania działalności Centralnej Komisji są zapewniane

w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

”

,

d)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Obsługę Centralnej Komisji sprawuje Biuro Centralnej Komisji. Do pracowników Biura

Centralnej Komisji stosuje się przepisy dotyczące pracowników urzędów państwowych.

5.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji oraz warunki zwrotu

kosztów podróży jej członkom i wyznaczanym przez nią recenzentom, uwzględniając w

szczególności, że wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji będzie ustalana

w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego określonej

w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

”

,

e)

po ust. 5 dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu

„

6.

Biuro Centralnej Komisji jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków

ustalanych w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

7.

Dyrektora Biura Centralnej Komisji powołuje i odwołuje przewodniczący Centralnej Komisji.

Pozostałych pracowników zatrudnia dyrektor.

8.

Szczegółowy zakres działalności Biura Centralnej Komisji oraz jego organizację określa

regulamin nadany przez przewodniczącego Centralnej Komisji.

”

;

23)

w art. 34

a)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Członkiem Centralnej Komisji może zostać obywatel polski posiadający tytuł profesora

i aktualny dorobek naukowy, opublikowany w okresie ostatnich pięciu lat. Członkiem

Centralnej Komisji może zostać również osoba posiadająca tytuł profesora o wiodącym

dorobku w danej dziedzinie.

3.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Centralnej Komisji nie dłużej niż przez

dwie następujące po sobie kadencje.

4.

Członkostwa w Centralnej Komisji nie można łączyć z członkostwem w Radzie Głównej

Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Radzie Głównej Instytutów

Badawczych, Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych, Radzie Narodowego Centrum Nauki

oraz Radzie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, a także z funkcją rektora, prorektora,

kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej oraz prezesa i wiceprezesa

Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności lub jednoosobowego organu

jednostki naukowej.

”

,

b)

uchyla się ust. 5,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Osoba wybrana na członka Centralnej Komisji traci z mocy prawa członkostwo w Radzie

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Radzie Głównej

Instytutów Badawczych, Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych, Radzie Narodowego

Centrum Nauki lub Radzie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, jeżeli była ich członkiem,

z dniem rozpoczęcia kadencji Centralnej Komisji, na którą została wybrana.

”

;

24)

po art. 34 dodaje się art. 34a-34c w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Członkowie Centralnej Komisji są wybierani przez osoby posiadające tytuł profesora.

Kandydatów na członków Centralnej Komisji mogą przedstawiać rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienie do nadawania stopnia doktora. Kandydatem nie może być osoba,

która ukończyła siedemdziesiąty rok życia.

2.

W skład Centralnej Komisji wchodzi co najmniej trzech przedstawicieli każdej dziedziny

nauki i dziedziny sztuki, określonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.

3 ust. 1.

3.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, liczbę członków Centralnej Komisji oraz warunki i tryb ich wyboru,

w szczególności

1)

liczbę członków reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i dziedziny sztuki oraz

dyscypliny naukowe i artystyczne;

2)

liczbę kandydatów zgłaszanych z każdej dyscypliny naukowej i artystycznej, w której

jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, posiada uprawnienia;

3)

możliwość wskazania przez komisję wyborczą jednostek organizacyjnych, które będą zgłaszały

dodatkowych kandydatów, w przypadku gdy liczba przedstawionych kandydatów nie przekracza

liczby członków Centralnej Komisji ustalonej dla danej dziedziny nauki lub dziedziny

sztuki oraz dyscypliny naukowej lub artystycznej;

4)

skład i tryb działania komisji wyborczej powołanej przez Prezesa Rady Ministrów;

5)

sposób podejmowania przez rady jednostek organizacyjnych uchwał w sprawie zgłoszenia

kandydatów oraz warunki ważności głosów oddanych w czasie wyborów.

Art. 34b.

Do członków Centralnej Komisji stosuje się odpowiednio przepis art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 34c.

1.

Przewodniczący Centralnej Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Centralnej

Komisji w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 34 ust. 2-4;

4)

nieuczestniczenia w pracach Centralnej Komisji przez okres dłuższy niż sześć miesięcy;

5)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Centralnej Komisji w skład jej wchodzą na

okres do końca kadencji osoby, które w poszczególnych dziedzinach nauki i dyscyplinach

naukowych lub dziedzinach sztuki i dyscyplinach artystycznych uzyskały kolejno największą

liczbę ważnych głosów w ostatnich wyborach. Przy równej liczbie głosów o kolejności

rozstrzyga głosowanie przeprowadzone przez komisję wyborczą. Niepełnej kadencji nie

wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 34 ust. 3.

”

;

25)

w art. 35 po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Statut Centralnej Komisji zatwierdza Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia.

”

;

26)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

1.

Centralna Komisja prowadzi, aktualizuje i zamieszcza na swojej stronie internetowej

1)

informacje o jednostkach organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni wraz z wykazem

tych stopni;

2)

informacje o jednostkach organizacyjnych prowadzących studia doktoranckie;

3)

wykaz osób posiadających stopień doktora habilitowanego oraz osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, uprawnionych

do recenzowania w przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych, w podziale

na dziedziny nauki i dziedziny sztuki;

4)

wykaz osób posiadających tytuł profesora, uprawnionych do recenzowania w postępowaniach

o nadanie tytułu, w podziale na dziedziny nauki i dziedziny sztuki;

5)

informacje o prowadzonych postępowaniach habilitacyjnych i w sprawie nadania tytułu

profesora;

6)

recenzje złożone w przewodach o nadanie stopni doktora, doktora habilitowanego oraz

tytułu profesora.

2.

Centralna Komisja przesyła jednostkom organizacyjnym uprawnionym do nadawania stopni

roczne sprawozdanie ze swojej działalności.

”

;

27)

uchyla się rozdział 6.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, zwanej dalej

„Centralną Komisją”, dziedziny nauki i sztuki oraz dyscypliny naukowe i artystyczne,

mając na uwadze istniejące stopnie i tytuły, a także rozwój dziedzin i dyscyplin nauki

oraz dziedzin sztuki i dyscyplin artystycznych oraz obszary wiedzy, z uwzględnieniem

obszarów kształcenia określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym.

2.

Dyscyplina naukowa (artystyczna) może być tożsama z dziedziną nauki (sztuki).

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 pkt 39 i 40 otrzymują brzmienie

„

39)

stypendia otrzymywane na podstawie przepisów o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stypendia doktoranckie otrzymywane na

podstawie przepisów - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz inne stypendia naukowe i za

wyniki w nauce, których zasady przyznawania zostały zatwierdzone przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego albo przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania;

40)

świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich

i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa,

budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni

- przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym;

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego

w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie biletów jednorazowych,

są uprawnieni studenci do ukończenia 26 roku życia; osobom, które ukończyły studia

pierwszego stopnia przysługuje to prawo do dnia 31 października roku, w którym ukończyły

te studia.

”

,

b)

po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu

„

4b.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego

w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie biletów jednorazowych,

są uprawnieni doktoranci do ukończenia 35 roku życia.

”

,

c)

ust. 6a otrzymuje brzmienie

„

6a.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego

w pociągach osobowych i pospiesznych, na podstawie imiennych biletów miesięcznych,

są uprawnieni studenci do ukończenia 26 roku życia; osobom, które ukończyły studia

pierwszego stopnia przysługuje to prawo do dnia 31 października roku, w którym ukończyły

te studia.

”

,

d)

po ust. 6a dodaje się ust. 6b w brzmieniu

„

6b.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego

w pociągach osobowych i pospiesznych, na podstawie imiennych biletów miesięcznych,

są uprawnieni doktoranci do ukończenia 35 roku życia.

”

;

2)

w art. 5

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego

w komunikacji zwykłej i przyspieszonej, na podstawie biletów imiennych miesięcznych,

są uprawnieni studenci do ukończenia 26 roku życia; osobom, które ukończyły studia

pierwszego stopnia przysługuje to prawo do dnia 31 października roku, w którym ukończyły

te studia.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Do ulgi 51% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego

w komunikacji zwykłej i przyspieszonej, na podstawie biletów imiennych miesięcznych,

są uprawnieni doktoranci do ukończenia 35 roku życia.

”

.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857, z późn. zm. w art. 16 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej

i Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, określi, w drodze rozporządzenia

”

.

1.

Uczelnia ma w szczególności prawo do

1)

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków;

2)

współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji

badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy

z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców;

3)

wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez

przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455);

4)

prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia,

jednolitych studiach magisterskich i studiach doktoranckich zgodnie z przysługującymi

jej uprawnieniami, w tym

a)

ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach

studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym, w zakresie

w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 9,

b)

ustalania planów studiów i programów kształcenia, uwzględniających efekty kształcenia

zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi

Ramami Kwalifikacji”, dla obszarów kształcenia określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2;

5)

prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;

6)

wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego

oraz świadectw ukończenia studiów podyplomowych i kursów dokształcających.

2.

Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mają prawo nadawania stopni naukowych doktora

i doktora habilitowanego oraz występowania o nadanie tytułu naukowego profesora na

zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki.

W ustawie z dnia 17 lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich

(Dz. U. Nr 108, poz. 685, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prawo do otrzymania pożyczek i kredytów, zwanych dalej „pożyczkami studenckimi” i

„kredytami studenckimi”, na zasadach określonych w ustawie, mają studenci i doktoranci

uczelni, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm., będący osobami cywilnymi, zwani dalej „studentami”.

”

;

2)

w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, zasady zawierania

umów, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego udzielania

kredytów.

”

;

3)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Warunku posiadania obywatelstwa polskiego nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy

lub umowy międzynarodowe stanowią inaczej, a także wobec

1)

cudzoziemców, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się;

2)

cudzoziemców posiadających status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

cudzoziemców korzystających z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

pracowników migrujących, będących obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członków

ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

cudzoziemców, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia

na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;

6)

cudzoziemców, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia

na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.;

7)

cudzoziemców, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

8)

obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

lub Konfederacji Szwajcarskiej i członków ich rodzin, posiadających prawo stałego

pobytu.

”

;

4)

w art. 10 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

śmierć kredytobiorcy.

”

;

5)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje Komisję do Spraw Pożyczek

i Kredytów Studenckich, zwaną dalej „Komisją”.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

dwaj przedstawiciele ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, z których

jeden pełni funkcję przewodniczącego,

2)

dwaj przedstawiciele ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Tryb pracy Komisji określa uchwalony przez nią regulamin. Regulamin zatwierdza minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze zarządzenia.

”

;

6)

w art. 12

a)

w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

sytuacji materialnej i socjalno-bytowej studentów i przedstawianie ministrowi właściwemu

do spraw szkolnictwa wyższego wniosków i propozycji działań zmierzających do jej poprawy.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zapewnia obsługę administracyjną oraz

środki finansowe niezbędne dla funkcjonowania Komisji.

”

;

7)

w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Fundusz działa na podstawie rocznego planu finansowego, wyodrębnionego w planie finansowym

Banku Gospodarstwa Krajowego, ustalonego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

szkolnictwa wyższego i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

”

;

8)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego, nie później niż do dnia 31 maja, sprawozdanie z działalności oraz wyników

Funduszu, obejmujące także bilans i rachunek wyników za poprzedni rok obrotowy, wraz

z wnioskami co do wysokości dotacji budżetowej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt

1.

2.

Sprawozdanie z działalności oraz wyników Funduszu zatwierdza minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego po zasięgnięciu opinii Komisji.

”

;

9)

w art. 15 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

”

.

W ustawie z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim

(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224) w art. 11 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

działalności dydaktycznej i naukowej szkół wyższych, szkół i klas z obcym językiem

wykładowym lub dwujęzycznych, nauczycielskich kolegiów języków obcych, nauczania innych

przedmiotów oraz studiów doktoranckich i działalności naukowej w jednostkach naukowych,

jeżeli jest to zgodne z przepisami szczególnymi,

”

.

1.

Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta na określony

kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego roku studiów. Kierunek

studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo

łącznie przez kilka takich jednostek.

2.

Uczelnia, która ma co najmniej cztery uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora

habilitowanego może organizować indywidualne studia międzyobszarowe, obejmujące co

najmniej dwa obszary kształcenia i prowadzące do uzyskania dyplomu na co najmniej

jednym kierunku studiów, prowadzonym w danej uczelni przez podstawową jednostkę organizacyjną,

mającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze wiedzy związanym

z tym kierunkiem.

3.

Liczbę studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej, finansowanych z budżetu

państwa na poszczególnych kierunkach studiów określa senat uczelni, w drodze uchwały,

kierując się zasadą odpowiedzialności za jakość kształcenia oraz możliwościami zapewnienia

finansowania ich ze środków publicznych.

4.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej powyżej

2% ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych studiujących w poprzednim roku akademickim

następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego albo

właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, podjętej

w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniającej

1)

liczbę studentów na poszczególnych kierunkach studiów, w tym kierunkach priorytetowych

dla rozwoju kraju;

2)

oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akredytacyjną;

3)

zasadę równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na obszarze kraju.

5.

Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego nie wymaga decyzji,

o której mowa w ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 4, uwzględniając terminy składania

wniosków i zakres danych niezbędnych do podjęcia decyzji.

7.

Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie obszaru kształcenia, z którym

związany jest co najmniej jeden kierunek studiów prowadzony przez uczelnię.

8.

W przypadku gdy program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa

w ust. 7, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego.

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny

w poszczególnych uczelniach, uwzględniając zasady określone w ust. 4, możliwości dydaktyczne

uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków.

10.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki

studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach wojskowych,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc

na kierunki studiów strażaków w służbie kandydackiej oraz strażaków w służbie stałej,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 53, poz. 273) w art. 37 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej

i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

”

.

Studia podyplomowe trwają nie krócej niż dwa semestry. Program kształcenia powinien

umożliwiać uzyskanie przez słuchacza co najmniej 60 punktów ECTS, przy czym uczelnia

jest obowiązana do określenia ich efektów kształcenia oraz sposobu ich weryfikowania

i dokumentacji.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie musi spełniać opis kwalifikacji pierwszego i drugiego stopnia, uwzględniając

przyporządkowanie kwalifikacji do obszarów kształcenia oraz dziedzin i dyscyplin określonych

na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki;

2)

Krajowe Ramy Kwalifikacji, w tym opis efektów kształcenia dla obszarów kształcenia,

z uwzględnieniem poziomów i profili kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wzorcowe efekty

kształcenia dla wybranych kierunków studiów, uwzględniając poziom i profil kształcenia

w poszczególnych obszarach kształcenia.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić studia na określonym

kierunku i poziomie kształcenia, a w szczególności

a)

liczbę nauczycieli akademickich, posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy lub

osób, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na

podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zaliczanych do minimum kadrowego,

b)

proporcje liczby pracowników, o których mowa w lit. a, do liczby studentów na danym

kierunku studiów

- z uwzględnieniem zasad, określonych w art. 9a i art. 112a;

2)

warunki, jakie musi spełniać program kształcenia uwzględniając

a)

zakładane efekty kształcenia,

b)

opis procesu kształcenia prowadzącego do uzyskania tych efektów z punktami ECTS przypisanymi

do poszczególnych modułów,

c)

sposób weryfikacji efektów;

3)

warunki oceny programowej, o której mowa w art. 48a ust. 3, uwzględniając w szczególności

a)

spełnianie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

działanie wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia w zakresie analizy

efektów kształcenia

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

4)

warunki oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, uwzględniając w szczególności

a)

funkcjonowanie i doskonalenie systemów zapewnienia jakości kształcenia,

b)

akredytacje lub certyfikaty instytucji międzynarodowych,

c)

wyniki oceny programowej kierunków studiów prowadzonych w podstawowej jednostce organizacyjnej

uczelni

- mając na uwadze zapewnienie właściwej jakości kształcenia;

5)

szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii oraz zamiejscowej podstawowej

jednostki organizacyjnej, uwzględniając obowiązek spełnienia warunków określonych

w przepisach wydanych na podstawie pkt 1, odrębnie dla każdego kierunku studiów.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 39 w ust. 4 w pkt 3 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

środowiska naukowego - wskazanych przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

”

;

2)

w art. 42 w ust. 2 w pkt 3 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

środowiska naukowego - wskazanych przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

”

.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zalicza do minimum kadrowego tylko nauczyciela

akademickiego zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie złożonego

przez niego oświadczenia, o którym mowa w art. 112a.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadząca studia pierwszego stopnia o

profilu praktycznym może zaliczyć do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub osoby,

która nabyła uprawnienie równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dwie osoby posiadające stopień naukowy doktora.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, może zaliczyć

do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego posiadającego stopień naukowy

doktora, dwie osoby posiadające tytuł zawodowy magistra i znaczne doświadczenie zawodowe

zdobyte poza uczelnią w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

4.

Liczba osób, o których mowa w ust. 2 lub 3, nie może przekroczyć 50% liczby osób zaliczanych

do minimum kadrowego, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3

pkt 1, w grupie nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne

z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, a także 50% liczby osób zaliczonych do grupy nauczycieli akademickich posiadających

stopień naukowy doktora.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia dla kierunków

studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa,

uwzględniając wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania

zawodu lekarza, lekarza-dentysty, farmaceuty, pielęgniarki i położnej, określone w

przepisach Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

standardy kształcenia dla kierunków studiów weterynarii oraz architektury, uwzględniając

wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii oraz architekta, określone w przepisach Unii Europejskiej.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, mając na uwadze wymagania

rynku pracy, standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,

uwzględniając

1)

efekty kształcenia w zakresie

a)

wiedzy merytorycznej i metodycznej,

b)

wiedzy pedagogicznej i psychologicznej, w tym w zakresie wychowania, z uwzględnieniem

przygotowania do pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych,

c)

przygotowania w zakresie stosowania technologii informacyjnej,

d)

poziomu znajomości języka obcego;

2)

czas trwania studiów oraz studiów podyplomowych, wymiar i sposób organizacji praktyk.

W razie braku w kraju jednostki organizacyjnej właściwej do przeprowadzenia określonego

przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego Centralna Komisja, na wniosek

jednostki organizacyjnej lub z urzędu, zarządza uzupełnienie składu rady wskazanej

przez siebie jednostki o osoby niebędące członkami tej rady. Osoby te mają uprawnienia

członka danej rady w sprawach tego przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. Nr 104, poz. 708, z późn. zm. w art. 26 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej

i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

”

.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia

naukowego doktora habilitowanego i spełniająca warunki określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1, może prowadzić studia na określonym przez senat

uczelni, w drodze uchwały, kierunku studiów i poziomie kształcenia, w ramach obszarów

kształcenia oraz dziedzin odpowiadających uprawnieniom do nadawania stopnia naukowego

doktora habilitowanego. Uchwała senatu uczelni określa efekty kształcenia, do których

są dostosowane plany studiów i programy kształcenia, odpowiednio do poziomu i profilu

kształcenia.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego, może prowadzić studia na określonym kierunku,

poziomie i profilu kształcenia zgodnie z

1)

wzorcowym opisem efektów kształcenia dla kierunku i poziomu kształcenia określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 lub

2)

opisem efektów kształcenia określonym przez senat uczelni dla kierunku innego niż

kierunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów,

o których mowa w ust. 2, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, wydanej po zasięgnięciu opinii ministra nadzorującego uczelnię oraz Polskiej

Komisji Akredytacyjnej w zakresie spełniania warunków określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1. W przypadku kierunku studiów innego niż określony

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 jest wymagana również opinia Polskiej

Komisji Akredytacyjnej o efektach kształcenia określonych przez senat uczelni.

4.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, spełniająca warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art.

9c, może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów na kierunku, o którym mowa w art.

9b, na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej i ministra nadzorującego uczelnię.

5.

Do prowadzenia studiów przez jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne, a także

jednostki organizacyjne związku uczelni stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-4.

1.

Stopień doktora jest nadawany w drodze przewodu doktorskiego, a stopień doktora habilitowanego

w drodze postępowania habilitacyjnego, wszczętych na wniosek osoby ubiegającej się

o nadanie stopnia.

2.

Warunkiem wszczęcia przewodu doktorskiego jest posiadanie wydanej lub przyjętej do

druku publikacji naukowej w formie książki lub co najmniej jednej publikacji naukowej

w recenzowanym czasopiśmie naukowym o zasięgu co najmniej krajowym, określonym przez

ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania

nauki lub w recenzowanym sprawozdaniu z międzynarodowej konferencji naukowej lub publiczna

prezentacja dzieła artystycznego.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu

Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm. w art. 41 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej

i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

”

.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną o uruchomieniu kształcenia na kierunku studiów,

w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kształcenia na tym kierunku.

2.

Polska Komisja Akredytacyjna ocenia jakość kształcenia na danym kierunku studiów,

uwzględniając jego efekty, a także spełnianie warunków określonych w art. 9a oraz

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub art. 9c. Ocena

ta może być również dokonana na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

W przypadku wątpliwości co do spełniania warunków do prowadzenia studiów określonych

w art. 9a oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i art. 9b lub

art. 9c, przez podstawowe jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 11, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego niezwłocznie, po zawiadomieniu go przez rektora

o uruchomieniu kształcenia, występuje do Polskiej Komisji Akredytacyjnej z wnioskiem

o dokonanie oceny.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące,

o zaprzestaniu spełniania przez podstawową jednostkę organizacyjną warunków do prowadzenia

studiów, w tym o zmianach w stanie zatrudnienia wpływających na uprawnienie do prowadzenia

studiów. Jeżeli w terminie dwunastu miesięcy od zaprzestania spełniania wymaganych

warunków podstawowa jednostka organizacyjna nie spełni tych warunków, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze decyzji, zawiesza uprawnienia podstawowej

jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie

kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zawiesza uprawnienia podstawowej jednostki

organizacyjnej uczelni do prowadzenia studiów na danym kierunku studiów i poziomie

kształcenia w przypadku niezawiadomienia przez rektora w wyznaczonym terminie o zaprzestaniu

spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów.

3.

W przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną,

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj

i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powiadamia Polską Komisję Akredytacyjną

o podjętych decyzjach w sprawie zawieszenia lub cofnięcia podstawowej jednostce organizacyjnej

uprawnień do prowadzenia studiów, o których mowa w ust. 1-3 oraz o decyzjach o wygaśnięciu

uprawnienia lub uchyleniu zawieszenia, o których mowa w art. 11c ust. 4 i 6.

1.

W terminie nie dłuższym niż dwanaście miesięcy od dnia podjęcia decyzji o zawieszeniu

uprawnień, o którym mowa w art. 11b ust. 1-3, uczelnia jest obowiązana do usunięcia

stwierdzonych naruszeń.

2.

W okresie zawieszenia uprawnień podstawowej jednostki organizacyjnej do prowadzenia

studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają wstrzymane przyjęcia

studentów na ten kierunek i poziom kształcenia.

3.

W terminie nie dłuższym niż trzy miesiące po upływie terminu, o którym mowa w ust.

1, Polska Komisja Akredytacyjna wydaje opinię dotyczącą przywrócenia zawieszonych

uprawnień.

4.

W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o wygaśnięciu zawieszonego uprawnienia.

5.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

i określonym poziomie kształcenia, o których mowa w ust. 4 i w art. 11b ust. 3, rektor

uczelni zapewnia studentom możliwość kontynuowania studiów na tym kierunku.

6.

W przypadku pozytywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o uchyleniu decyzji zawieszającej uprawnienie.

7.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na danym kierunku

kształcenia z ponownym wnioskiem o przyznanie uprawnień do prowadzenia studiów na

tym samym kierunku, poziomie i profilu kształcenia uczelnia może wystąpić po upływie

co najmniej dwunastu miesięcy.

1.

W przypadku połączenia podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni lub zmiany nazwy

jednostki, uprawnienia do prowadzenia kierunków studiów pozostają przy nowo utworzonej

jednostce organizacyjnej lub jednostce o nowej nazwie, jeżeli spełniają one warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1.

2.

W przypadku nieuruchomienia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia w okresie

dwóch lat od dnia uzyskania uprawnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 3, uprawnienie

to wygasa.

3.

W przypadku podziału podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni posiadane uprawnienia

do prowadzenia kierunków studiów zachowują te nowo utworzone jednostki organizacyjne

uczelni, które spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9 ust. 3 pkt 1.

4.

Rektor uczelni jest obowiązany powiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra nadzorującego uczelnię oraz Polską Komisję Akredytacyjną o decyzjach

w sprawach, o których mowa w ust. 1 lub 3, w terminie miesiąca od dnia podjęcia uchwały

przez senat uczelni.

1.

Stopień doktora nadaje się osobie, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny

lub posiada dyplom, o którym mowa w art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

2)

zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę jednostki organizacyjnej;

3)

przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską;

4)

zdała egzamin z nowożytnego języka obcego lub posiada certyfikat potwierdzający znajomość

nowożytnego języka obcego, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt

5.

2.

Egzaminy doktorskie są przeprowadzane w zakresie

1)

dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej;

2)

dyscypliny dodatkowej;

3)

obcego języka nowożytnego, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o nadanie stopnia

doktora nie posiada certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego, o którym

mowa w ust. 1 pkt 4.

W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm. w art. 4 pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

rektor i prorektor publicznej lub niepublicznej szkoły wyższej, członek Rady Głównej

Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej i Centralnej Komisji

do Spraw Stopni i Tytułów;

”

.

1.

Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora albo pod opieką promotora

i promotora pomocniczego, o którym mowa w art. 20 ust. 7, powinna stanowić oryginalne

rozwiązanie problemu naukowego lub oryginalne dokonanie artystyczne oraz wykazywać

ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej

oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

2.

Rozprawa doktorska może mieć formę maszynopisu książki, książki wydanej lub spójnego

tematycznie zbioru rozdziałów w książkach wydanych, spójnego tematycznie zbioru artykułów

opublikowanych lub przyjętych do druku w czasopismach naukowych, określonych przez

ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania

nauki, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

3.

Rozprawę doktorską może stanowić praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna lub

artystyczna, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

4.

Rozprawę doktorską może także stanowić samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej,

jeżeli wykazuje ona indywidualny wkład kandydata przy opracowywaniu koncepcji, wykonywaniu

części eksperymentalnej, opracowaniu i interpretacji wyników tej pracy, odpowiadający

warunkom określonym w ust. 1.

5.

Za zgodą rady jednostki przeprowadzającej przewód, rozprawa doktorska może być przedstawiona

w języku innym niż polski.

6.

Rozprawa doktorska powinna być opatrzona streszczeniem w języku angielskim, a rozprawa

doktorska przygotowana w języku obcym również streszczeniem w języku polskim. W przypadkach,

gdy rozprawa doktorska nie ma formy pisemnej powinna być opatrzona opisem w języku

polskim i angielskim.

7.

Streszczenie rozprawy doktorskiej łącznie z recenzjami zamieszcza się na stronie internetowej

szkoły wyższej lub jednostki organizacyjnej przeprowadzającej przewód doktorski. Streszczenie

rozprawy doktorskiej zamieszcza się w dniu podjęcia przez radę jednostki uchwały o

przyjęciu rozprawy doktorskiej, a recenzje w dniu ich przekazania przez recenzentów.

Streszczenie rozprawy i recenzje pozostają na stronie internetowej co najmniej do

dnia nadania stopnia doktora. Warunek zamieszczenia streszczenia rozprawy doktorskiej

i recenzji nie dotyczy rozprawy doktorskiej, której przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

8.

Recenzje podlegające zamieszczeniu na stronie internetowej przekazuje się niezwłocznie

po ich złożeniu do Centralnej Komisji w celu ich opublikowania w Biuletynie Informacji

Publicznej.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

centrum naukowe Polskiej Akademii Nauk - centrum Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu

ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk;

”

,

b)

po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu

„

16a)

centrum naukowe uczelni - centrum naukowe uczelni w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

”

;

2)

w art. 5 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

tworzenie warunków rozwoju naukowego wybitnie uzdolnionych absolwentów studiów pierwszego

stopnia oraz studentów, którzy ukończyli trzeci rok jednolitych studiów magisterskich,

w tym ustanowienie programu „Diamentowy Grant”;

”

;

3)

w art. 10 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

centra naukowe uczelni;

”

.

Uczelnia monitoruje kariery zawodowe swoich absolwentów w celu dostosowania kierunków

studiów i programów kształcenia do potrzeb rynku pracy, w szczególności po trzech

i pięciu latach od dnia ukończenia studiów.

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych,

stopień doktora można nadać osobie, która posiada co najmniej tytuł zawodowy licencjata,

inżyniera lub równorzędny i uzyskała „Diamentowy Grant” w ramach programu ustanowionego

przez ministra właściwego do spraw nauki oraz spełniła warunki określone w art. 12

ust. 1 pkt 2-4 i ust. 2 oraz art. 13.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie wyklucza możliwości uzyskania tytułu zawodowego

magistra, magistra inżyniera, lekarza lub innego równorzędnego w trakcie realizowania

projektu badawczego „Diamentowy Grant”.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego, nie później niż do dnia 31 maja, sprawozdanie z działalności oraz wyników

Funduszu, obejmujące także bilans i rachunek wyników za poprzedni rok obrotowy, wraz

z wnioskami co do wysokości dotacji budżetowej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt

1.

2.

Sprawozdanie z działalności oraz wyników Funduszu zatwierdza minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego po zasięgnięciu opinii Komisji.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju

(Dz. U. Nr 96, poz. 616 i Nr 257, poz. 1726) w art. 37 w ust. 1

1)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

centra Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. Nr 96, poz. 619);

”

;

2)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

centra naukowe uczelni w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.;

”

.

1.

Przewody doktorskie mogą być przeprowadzane wspólnie, na podstawie porozumienia, przez

rady jednostek organizacyjnych szkół wyższych lub innych jednostek organizacyjnych,

w tym także zagranicznych, jeżeli posiadają one uprawnienia do nadawania stopnia doktora.

2.

W przypadku szkoły wyższej stroną porozumienia, o którym mowa w ust. 1, jest szkoła

wyższa, której jednostki posiadają uprawnienia do nadawania stopnia doktora.

3.

W przypadku gdy przewód doktorski jest prowadzony wspólnie z inną szkołą wyższą lub

inną jednostką organizacyjną, w tym zagraniczną, czynności przewodu doktorskiego,

o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2 i 5, kończą się uchwałami podejmowanymi w

trybie określonym w porozumieniu, z zachowaniem przepisu art. 14 ust. 2 pkt 4.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, uprawnienie do podejmowania uchwał, o których

mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4, przysługuje komisji powołanej przez rady jednostek

prowadzących przewód doktorski.

5.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, wydają osobie, której nadano stopień doktora,

wspólny dyplom według wzoru określonego w porozumieniu i zawierającego niezbędne elementy

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt 7.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. Nr 96, poz. 619) w art. 50 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

studia doktoranckie na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.;

”

.

1.

Do postępowania habilitacyjnego może zostać dopuszczona osoba, która posiada stopień

doktora oraz osiągnięcia naukowe lub artystyczne, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora,

stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej

oraz wykazuje się istotną aktywnością naukową lub artystyczną.

2.

Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1, może stanowić

1)

dzieło opublikowane w całości lub w zasadniczej części, albo jednotematyczny cykl

publikacji;

2)

zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub

artystyczne;

3)

część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego zagadnienia jest indywidualnym

wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego.

3.

Obowiązek publikacji nie dotyczy osiągnięć, których przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria oceny osiągnięć osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego,

biorąc pod uwagę osiągnięcia naukowo-badawcze w dziedzinach nauki i sztuki lub obszarach

wiedzy, współpracę międzynarodową, dorobek dydaktyczny i popularyzatorski oraz uzyskane

nagrody.

1.

Jednostki organizacyjne uczelni niespełniające wymagań określonych w art. 11 ust.

2-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzące

w dniu wejścia w życie ustawy studia na kierunku studiów i poziomie kształcenia bez

konieczności uzyskania decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego mogą

je prowadzić do zakończenia całego cyklu kształcenia.

2.

Wszczęte i niezakończone postępowania dotyczące uprawnień do prowadzenia kierunku

studiów w sprawach zaopiniowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez

Państwową Komisję Akredytacyjną są rozpatrywane na zasadach i w trybie określonych

w przepisach dotychczasowych.

3.

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, o których mowa w ust. 1, posiadające uprawnienia

do prowadzenia kształcenia na określonym kierunku studiów i poziomie kształcenia zachowują

te uprawnienia bez konieczności uzyskania decyzji ministra, o której mowa w art. 11

ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli

w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dostosują programy kształcenia

1)

do wzorcowych efektów kształcenia, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, albo

2)

do opisu efektów kształcenia opracowanego przez senat uczelni.

4.

Jeżeli dostosowanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wymaga dokonania w programie kształcenia

zmiany zajęć dydaktycznych, za które można uzyskać więcej niż 30% punktów ECTS, podstawowa

jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie na określonym kierunku

studiów i poziomie kształcenia po pozytywnym zaopiniowaniu opisu efektów kształcenia

przez Polską Komisję Akredytacyjną.

5.

W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na

danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

1.

Studia podyplomowe prowadzone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są prowadzone

do ich zakończenia na zasadach dotychczasowych.

2.

Wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach wniosków o udzielenie zgody na prowadzenie

studiów podyplomowych, zaopiniowane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego są rozpatrywane na zasadach i w trybie określonych

w przepisach dotychczasowych.

3.

Wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach wniosków o udzielenie zgody na prowadzenie

studiów podyplomowych, niezaopiniowane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przez

Radę Główną Szkolnictwa Wyższego umarza się.

1.

Utworzenie publicznej uczelni akademickiej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną uczelnią publiczną następują w drodze ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6.

2.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze rozporządzenia ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

Likwidacja uczelni publicznej, jej połączenie z inną uczelnią publiczną oraz zmiana

jej nazwy następują po zasięgnięciu opinii senatu lub senatów uczelni, których te

akty dotyczą.

4.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy albo połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują odpowiednio na wniosek sejmiku województwa

lub rektora albo sejmiku województwa lub rektorów uczelni.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się akt notarialny zawierający zobowiązanie

przeniesienia, z dniem utworzenia publicznej uczelni zawodowej, na jej rzecz własności

nieruchomości niezbędnych do prawidłowego działania.

6.

Do włączenia uczelni publicznej do innej uczelni publicznej stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1 i 3, z tym że włączenie publicznej uczelni zawodowej do publicznej

uczelni akademickiej następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego na wniosek rektorów uczelni po zaopiniowaniu przez ich senaty.

7.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji wojskowej uczelni zawodowej, jej połączenia

z inną wojskową uczelnią zawodową oraz zmiany jej nazwy wykonuje Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

8.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji uczelni zawodowej służb państwowych, jej połączenia

z inną uczelnią zawodową służb państwowych oraz zmiany jej nazwy wykonuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego.

Stopień doktora habilitowanego nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej;

2)

w innej jednostce organizacyjnej - rada naukowa.

1.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania

w sprawach dotyczących pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub przeniesienia

pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej na rzecz innej osoby fizycznej lub

prawnej są rozpatrywane na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadkach pozwoleń na utworzenie uczelni zaopiniowanych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy przez Państwową Komisję Akredytacyjną minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego nie zasięga ponownie opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

3.

Wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozwolenia na utworzenie uczelni

niepublicznych na czas określony stają się pozwoleniami na czas nieokreślony, jeżeli

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy uczelnia prowadzi kształcenie. Minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy dokona odpowiednich zmian w rejestrze uczelni niepublicznych.

1.

Postępowanie habilitacyjne wszczyna się na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie

stopnia doktora habilitowanego, skierowany wraz z autoreferatem do Centralnej Komisji.

2.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wskazuje we wniosku

jednostkę organizacyjną posiadającą uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego,

wybraną do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego. Datą wszczęcia postępowania

jest dzień doręczenia wniosku Centralnej Komisji.

3.

W przypadku gdy rada jednostki organizacyjnej wskazanej przez wnioskodawcę w trybie

ust. 1 i 2 nie wyrazi zgody na przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego, postępowanie

prowadzi jednostka organizacyjna posiadająca uprawnienia do nadawania stopnia doktora

habilitowanego wyznaczona przez Centralną Komisję.

4.

Centralna Komisja w terminie 7 dni dokonuje oceny formalnej wniosku. W przypadku uznania

wniosku za niekompletny lub nieodpowiadający wymogom ustawy Centralna Komisja wzywa

do jego uzupełnienia, wskazując sposób i wyznaczając termin uzupełnienia wniosku.

5.

Centralna Komisja w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku spełniającego wymagania

formalne powołuje komisję habilitacyjną w celu przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego.

Komisja składa się z

1)

czterech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym przewodniczącego

i dwóch recenzentów, wyznaczonych przez Centralną Komisję spoza jednostki, o której

mowa w ust. 2 lub 3;

2)

trzech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym sekretarza

i recenzenta, wyznaczonych przez jednostkę, o której mowa w ust. 2 lub 3.

6.

Centralna Komisja w dniu powołania komisji habilitacyjnej przekazuje jej dokumenty,

o których mowa w ust. 1.

7.

W terminie nie dłuższym niż sześć tygodni od dnia powołania komisji habilitacyjnej

recenzenci, o których mowa w ust. 5, oceniają czy osiągnięcia naukowe wnioskodawcy

spełniają kryteria określone w art. 16 i przygotowują recenzje.

8.

Po przedstawieniu recenzji i zapoznaniu się z autoreferatem członkowie komisji habilitacyjnej

w głosowaniu jawnym podejmują uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy

nadania stopnia doktora habilitowanego.

9.

Głosowanie, o którym mowa w ust. 8, na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia

doktora habilitowanego, przeprowadza się w trybie tajnym.

10.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych wątpliwościami komisji habilitacyjnej dotyczącymi

dokumentacji osiągnięć naukowych, komisja może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę

o jego osiągnięciach i planach naukowych.

11.

Komisja habilitacyjna w terminie 21 dni od dnia otrzymania recenzji przedkłada radzie

jednostki organizacyjnej uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania

stopnia doktora habilitowanego, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem i pełną

dokumentacją postępowania habilitacyjnego, w tym recenzjami osiągnięć naukowych. Na

podstawie tej opinii rada jednostki organizacyjnej, w terminie miesiąca, podejmuje

uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.

12.

Rada jednostki organizacyjnej zamieszcza na stronie internetowej wniosek osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wraz z autoreferatem, informację o składzie

komisji habilitacyjnej, harmonogram przebiegu postępowania oraz uchwałę o nadaniu

lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, wraz z uzasadnieniem.

13.

Rozbieżność pomiędzy opiniami komisji habilitacyjnej a uchwałami rady jednostki organizacyjnej,

po przeprowadzeniu przez Centralną Komisję postępowania wyjaśniającego, mogą stanowić

przesłankę do działań Centralnej Komisji, o których mowa w art. 9 ust. 1-3.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora habilitowanego staje się prawomocna z chwilą jej

podjęcia.

1.

Członkowie Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Państwowej Komisji Akredytacyjnej

stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy członkami Rady Głównej Nauki i

Szkolnictwa Wyższego oraz Polskiej Komisji Akredytacyjnej i pełnią swoje funkcje do

końca kadencji, na którą zostali wybrani.

2.

Osoby, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zostaną z dniem 1 stycznia 2012 r. włączone

do składu Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Osoby te będą pełnić funkcje

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego do końca kadencji na którą zostali

wybrani.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, wybiorą spośród siebie zastępcę przewodniczącego Rady

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

4.

Kobiety stanowią co najmniej 10% składu Polskiej Komisji Akredytacyjnej pierwszej

kadencji członków powołanych na podstawie przepisów art. 48 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz co najmniej 20% składu Komisji

drugiej kadencji.

1.

Uchwały, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, są podejmowane w głosowaniu

tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów przy obecności co najmniej

połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania.

2.

Do głosowania, o którym mowa w ust. 1, są uprawnieni członkowie właściwej rady jednostki

organizacyjnej posiadający tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego oraz osoby,

które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a.

3.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje ponadto osobom wymienionym w art.

10, a w czynnościach przewodu doktorskiego - także recenzentom i promotorowi rozprawy

doktorskiej.

4.

W przewodach doktorskich prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej, o których

mowa w art. 14a ust. 1, można powołać kopromotora.

5.

W przewodach doktorskich powołuje się co najmniej dwóch recenzentów spośród osób zatrudnionych

w szkole wyższej lub jednostce organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest

osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora i niebędących członkami rady jednostki

organizacyjnej przeprowadzającej przewód.

6.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej

lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej

lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej.

7.

Promotorem pomocniczym w przewodzie doktorskim, który pełni istotną funkcję pomocniczą

w opiece nad doktorantem, w tym w szczególności w procesie planowania badań, ich realizacji

i analizy wyników może być osoba posiadająca stopień doktora w zakresie danej lub

pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej i nie posiadająca uprawnień do pełnienia

funkcji promotora w przewodzie doktorskim.

8.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej

lub instytucji naukowej, niespełniająca wymogów określonych w ust. 6, jeżeli rada

jednostki organizacyjnej przeprowadzająca przewód doktorski lub, w przypadku postępowania

habilitacyjnego, rada jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 18a ust. 2 lub

3 lub Centralna Komisja, uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której

dotyczy rozprawa doktorska lub postępowanie habilitacyjne.

1.

Właściwe organy uczelni w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

mogą przekształcić zamiejscowe ośrodki dydaktyczne w jednostki, o których mowa w art.

85 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku nieprzekształcenia zamiejscowych ośrodków dydaktycznych w podstawowe jednostki

organizacyjne uczelni lub filie mogą one prowadzić kształcenie do zakończenia cyklu

kształcenia. Zamiejscowe ośrodki dydaktyczne nie dokonują po dniu wejścia w życie

ustawy rekrutacji na studia.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z dużymi nakładami uczelni na infrastrukturę,

wysoką jakością kadry naukowo-dydaktycznej, a także dostępem do kształcenia, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić

zgodę na wydłużenie okresu, o którym mowa w ust. 1 lub 2.

1.

Organy jednoosobowe i kolegialne uczelni pełnią swoją funkcję do końca kadencji, na

którą zostały wybrane.

2.

Uprawnione organy uczelni, w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, dostosują statuty uczelni do przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

3.

Uprawnione organy uczelni wojskowych i uczelni służb państwowych przedłożą odpowiednio

Ministrowi Obrony Narodowej albo ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych do zatwierdzenia

statuty odpowiadające przepisom ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, w terminie określonym w ust. 2.

1.

Osoby, które uzyskały stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i

podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowały samodzielnie zespołami

badawczymi oraz posiadają znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudnione w szkole

wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywają

uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego

na podstawie decyzji rektora. O swojej decyzji rektor zawiadamia Centralną Komisję.

2.

Rektor szkoły wyższej przekazuje Centralnej Komisji wraz z zawiadomieniem również

decyzję określoną w ust. 1, oraz opis kariery zawodowej i wykaz publikacji osoby,

o której mowa w ust. 1.

3.

Decyzja rektora wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia zawiadomienia Centralnej

Komisji, która w tym okresie może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić sprzeciw

i uchylić decyzję rektora w sprawie nabycia uprawnień równoważnych uprawnieniom wynikającym

z posiadania stopnia doktora habilitowanego.

4.

Na decyzję Centralnej Komisji przysługuje rektorowi w terminie 30 dni od dnia jej

otrzymania skarga do właściwego sądu administracyjnego.

1.

Osobom, którym wszczęto przewód doktorski, mogą być przyznawane stypendia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, w tym

1)

tryb i kryteria przyznawania stypendiów, uzależniając możliwość ich otrzymania od

stopnia zaawansowania rozprawy;

2)

tryb i kryteria cofania i zwrotu stypendiów w przypadku niewykazywania dostatecznych

postępów w pracy naukowej;

3)

organ uprawniony do podejmowania decyzji, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

maksymalny okres, na który stypendia mogą być przyznawane;

5)

wysokość stypendiów doktorskich w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

określonego dla asystenta w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

1.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowisku docenta, na podstawie

mianowania na czas nieokreślony albo umowy o pracę na czas nieokreślony, pozostaje

na tym stanowisku, jednak nie dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym ukończyła

sześćdziesiąty piąty rok życia.

2.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowisku docenta, na podstawie

mianowania na czas określony albo umowy o pracę na czas określony, pozostaje na tym

stanowisku do czasu upływu okresu wskazanego w akcie zatrudnienia.

1.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, przygotowującemu

rozprawę doktorską, przysługuje, na jego wniosek, w uzgodnionym z pracodawcą terminie,

urlop w wymiarze dwudziestu ośmiu dni, które w rozumieniu odrębnych przepisów są dla

tego pracownika dniami pracy, na przygotowanie obrony rozprawy doktorskiej oraz zwolnienie

od pracy na przeprowadzenie obrony rozprawy doktorskiej.

2.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, na którego

wniosek zostało wszczęte postępowanie o nadanie stopnia doktora habilitowanego, przysługuje

na jego wniosek zwolnienie od pracy na przeprowadzenie rozmowy, o której mowa w art.

18a ust. 10.

3.

Za okres urlopu oraz zwolnienia od pracy, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje

pracownikowi wynagrodzenie ustalane jak za urlop wypoczynkowy.

1.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania albo

umowy o pracę na czas nieokreślony pozostaje zatrudniona w tej samej formie stosunku

pracy.

2.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania albo

umowy o pracę na czas określony pozostaje zatrudniona na dotychczasowym stanowisku

do czasu upływu okresu zatrudnienia wskazanego w akcie mianowania albo w umowie o

pracę.

1.

Stopień naukowy lub stopień w zakresie sztuki nadany przez uznaną instytucję posiadającą

uprawnienie do jego nadawania działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, jest równoważny ze stopniem naukowym lub stopniem w zakresie

sztuki, o których mowa w ustawie.

2.

Listę instytucji, o których mowa w ust. 1, prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego lub upoważniona przez niego podległa jednostka.

3.

Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inną niż ta, o

której mowa w ust. 1, może być uznany za równoważny z odpowiednim polskim stopniem

naukowym lub stopniem w zakresie sztuki na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku

jej braku w drodze nostryfikacji.

4.

Stopień doktora przyznany przez Europejski Instytut Uniwersytecki, zgodnie z Konwencją powołującą Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzoną we Florencji dnia

19 kwietnia 1972 r.

(Dz. U. z 2005 r. Nr 150, poz. 1236), jest równoważny z odpowiednim polskim stopniem doktora.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego

oraz zakres kompetencji ich organów,

2)

tryb i terminy nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych

za granicą, uwzględniając możliwość i warunki zwalniania z całości lub części postępowania

nostryfikacyjnego,

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację stopni naukowych

i stopni w zakresie sztuki,

4)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, w

tym możliwość obniżania lub zwalniania z opłat, oraz sposób wnoszenia opłat,

5)

wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań oraz

przejrzyste zasady ich prowadzenia.

Nauczyciel akademicki, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonuje dodatkowe

zatrudnienie w ramach stosunku pracy może je wykonywać przez okres nie dłuższy niż

3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że uzyska zgodę na podstawie

art. 129 ust. 1, 5 lub 10 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wniosku Centralnej

Komisji, o którym mowa w art. 28 ust. 3.

Nauczycielom akademickim, którym wszczęto przewód habilitacyjny na podstawie przepisów

dotychczasowych, przygotowującym rozprawę habilitacyjną przysługuje w okresie dwóch

lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy płatny urlop naukowy na dotychczasowych

zasadach.

1.

Tytuł profesora może być nadany osobie, która uzyskała stopień doktora habilitowanego

lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, oraz

1)

ma osiągnięcia naukowe znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu habilitacyjnym;

2)

posiada doświadczenie w kierowaniu zespołami badawczymi, realizującymi projekty finansowane

w drodze konkursów krajowych i zagranicznych;

3)

posiada osiągnięcia w opiece naukowej - uczestniczyła co najmniej trzy razy w charakterze

promotora lub promotora pomocniczego w przewodzie doktorskim, w tym co najmniej raz

w charakterze promotora, oraz co najmniej dwa razy w charakterze recenzenta w przewodzie

doktorskim lub postępowaniu habilitacyjnym, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;

4)

odbyła staże naukowe i prowadziła prace naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych.

2.

Tytuł profesora w zakresie sztuki może być nadany również osobie, która uzyskała stopień

doktora habilitowanego lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami

doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, posiadającej

1)

osiągnięcia artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu

habilitacyjnym;

2)

osiągnięcia w kształceniu młodej kadry.

3.

Centralna Komisja może, w szczególnych przypadkach, na wniosek rady właściwej jednostki

organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego

dopuścić do wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora osobie, która uzyskała

stopień doktora i posiada wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne.

4.

Za dorobek naukowy uważa się również wybitne, zrealizowane osiągnięcia projektowe,

konstrukcyjne lub technologiczne, a za dorobek artystyczny - wybitne dzieło artystyczne.

Pracownicy uczelni niepublicznych otrzymujący przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy dodatek za staż pracy zachowują prawo do tego dodatku w wysokości przysługującej

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Postępowanie o nadanie tytułu profesora przeprowadzają rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego w zakresie danej

dziedziny nauki lub sztuki, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie tytułu. Przepis

art. 10 stosuje się odpowiednio.

2.

Czynności postępowania w sprawach o nadanie tytułu profesora kończą się uchwałami

rady w przedmiocie

1)

wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wyznaczenia kandydatów na recenzentów;

3)

poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora.

3.

Rada jednostki organizacyjnej przekazuje Centralnej Komisji listę co najmniej dziesięciu

kandydatów na recenzentów, spośród osób zatrudnionych w szkole wyższej lub jednostce

organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest osoba ubiegająca się o nadanie

tytułu i niebędących członkami rady jednostki organizacyjnej przeprowadzającej postępowanie.

4.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora Centralna Komisja powołuje pięciu recenzentów

o renomie międzynarodowej spośród osób zaproponowanych przez radę jednostki organizacyjnej

lub spośród innych osób.

5.

Recenzentem w postępowaniu o nadanie tytułu profesora może być osoba posiadająca tytuł

profesora w zakresie danej lub pokrewnej dziedziny nauki lub sztuki lub osoba posiadająca

stopień doktora zatrudniona przez co najmniej pięć lat w zagranicznej szkole wyższej

lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która przez okres co najmniej pięciu

lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym, była promotorem co najmniej dwóch osób,

które uzyskały stopień doktora oraz posiada znaczny dorobek naukowy.

1.

Za przypadające po dniu wejścia w życie ustawy okresy niezdolności do pracy, spowodowane

przyczynami, o których mowa w art. 92 Kodeksu pracy, oraz inne okresy usprawiedliwionej nieobecności w pracy, nauczycielom akademickim

przysługują świadczenia, określone w przepisach dotyczących świadczeń pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Przepis zdania pierwszego

ma zastosowanie także do przypadków, gdy okres niezdolności do pracy lub innej usprawiedliwionej

nieobecności w pracy zaczął biec przed dniem wejścia w życie ustawy i trwa nadal po

tym dniu.

2.

Wskazane w ust. 1 okresy niezdolności do pracy lub innej usprawiedliwionej nieobecności

w pracy, zakończone lub rozpoczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, za które nauczyciel

akademicki otrzymał wynagrodzenie, wlicza się do okresów pobierania świadczeń, na

zasadach określonych w przepisach dotyczących świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Uczelnie dostosują stosunki pracy powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy do wymogów przepisów art. 118 ust. 7 i art. 135 ust. 2 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie dwunastu miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz w roku

akademickim 2011/2012 studiują według programów opracowanych na podstawie dotychczasowych

przepisów do końca okresu studiów przewidzianego w programie i planie studiów.

2.

Studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz w roku

akademickim 2011/2012

1)

studiujący bez opłat za kształcenie na więcej niż jednym kierunku studiów nie wnoszą

opłat, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, do końca okresu studiów przewidzianego w programie i planie

studiów;

2)

wnoszący opłaty za kształcenie wnoszą opłaty na dotychczasowych zasadach do końca

okresu studiów przewidzianego w programie i planie studiów.

Udzielenie albo odmowa udzielenia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej lub

związku uczelni niepublicznych, cofnięcie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych, nadanie i odmowa nadania uprawnienia do prowadzenia

studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, uzyskanie, zawieszenie i cofnięcie

uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i poziomie kształcenia, pozwolenie

na połączenie uczelni niepublicznych, wpis albo odmowa wpisu uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, zarządzenie wpisu w rejestrze, zawieszenie

działalności albo nakaz likwidacji uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych,

nakaz zaprzestania oraz usunięcia skutków działalności niezgodnej z przepisami ustawy,

statutem lub pozwoleniem, następują w drodze decyzji administracyjnej.

1.

Przyjęcie funkcji promotora, promotora pomocniczego, członka komisji egzaminacyjnej

w przewodzie doktorskim, recenzenta w przewodzie doktorskim lub postępowaniu habilitacyjnym

oraz postępowaniu o nadanie tytułu profesora, a także sporządzenie opinii na wniosek

Centralnej Komisji jest obowiązkiem nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego.

2.

Jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski, postępowanie habilitacyjne

lub o nadanie tytułu zawiera z recenzentem umowę, która określa w szczególności termin

sporządzenia recenzji, nie krótszy niż wskazany w art. 18a ust. 7, wysokość wynagrodzenia

oraz kary umowne za niedotrzymanie jej warunków.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i warunki wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności, że

1)

wysokość wynagrodzenia ustala się w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

profesora zwyczajnego, określonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich;

2)

wynagrodzenie wypłaca jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski,

postępowanie habilitacyjne lub postępowanie o nadanie tytułu, z tym że jednostka zatrudniająca

osobę ubiegającą się o nadanie stopnia lub tytułu lub ta osoba może przejąć ten obowiązek.

W pierwszym roku następującym po roku wejścia w życie niniejszej ustawy podstawę do

ustalenia procentu zwiększenia liczby studentów studiów stacjonarnych ustalanego na

podstawie art. 8 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stanowi liczba studentów studiów stacjonarnych studiujących w danej uczelni

w roku akademickim 2009/2010.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Centralnej

Komisji, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przeprowadzania

czynności w przewodach doktorskich, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu

o nadanie tytułu profesora, a w szczególności

1)

dokumenty, jakie powinna przedstawić osoba ubiegająca się o wszczęcie przewodu doktorskiego,

postępowania habilitacyjnego lub postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wzór ankiety oceny osiągnięć naukowych lub artystycznych osoby ubiegającej się o nadanie

tytułu profesora, uwzględniając różne dziedziny nauki i sztuki;

3)

skład oraz tryb działania komisji i zespołów powoływanych przez rady jednostek organizacyjnych

przeprowadzających przewody doktorskie lub postępowanie o nadanie tytułu profesora,

uwzględniając możliwość powoływania do składu komisji i zespołów osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, a w przypadku

postępowania o nadanie tytułu naukowego - wyłącznie osób z tytułem profesora;

4)

możliwość i warunki powtórnego zdawania egzaminów doktorskich;

5)

wykaz certyfikatów potwierdzających znajomość języka obcego;

6)

sposób przedstawiania i oceniania rozpraw doktorskich, w tym także będących pracami

zbiorowymi, z uwzględnieniem zróżnicowania ze względu na dziedziny nauk i sztuki,

a także podejmowania uchwał o nadaniu stopnia doktora lub doktora habilitowanego;

7)

niezbędne elementy dyplomów doktorskiego i habilitacyjnego, uwzględniając zasadę,

że dyplom doktorski zawiera godło szkoły wyższej lub innej jednostki organizacyjnej

oraz podpisy rektora (dyrektora innej jednostki organizacyjnej), przewodniczącego

rady, promotora, a dyplom habilitacyjny - godło szkoły wyższej lub innej jednostki

organizacyjnej oraz podpisy rektora (dyrektora innej jednostki organizacyjnej), przewodniczącego

rady i przewodniczącego komisji habilitacyjnej;

8)

określenie wysokości opłat za wydanie dyplomu doktorskiego i habilitacyjnego oraz

ich duplikatów i odpisów w języku angielskim, nieprzekraczających kosztów sporządzenia

dokumentów;

9)

wzór zawiadomień ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz Centralnej

Komisji o nadaniu stopni doktora i doktora habilitowanego oraz sposób ogłaszania nazwisk

osób, którym nadano te stopnie;

10)

sposób publikowania przez Centralną Komisję w Biuletynie Informacji Publicznej, recenzji

złożonych w przewodach o nadanie stopni doktora, doktora habilitowanego oraz tytułu

profesora oraz sposób i zasady przekazywania przez szkołę wyższą lub inną jednostkę

organizacyjną przeprowadzającą przewód doktorski recenzji złożonych w tym przewodzie.

Student studiów stacjonarnych przyjęty na studia przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy jest obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 184 ust. 7 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie trzech miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć jednostki międzyuczelniane

i jednostki wspólne.

2.

Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także z innymi

podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również zagranicznymi.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób funkcjonowania i

finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki wspólnej, zasady prowadzenia

studiów i kształcenia w innych formach, określonych w art. 13 ust. 1 pkt 6, oraz zasady

wydawania dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia kształcenia.

Jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopni naukowych na podstawie dotychczasowych

przepisów dostosują warunki do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego,

określone w art. 6 ust. 1-4 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli w tym

okresie jednostka nie spełni wymagań określonych w niniejszej ustawie, traci uprawnienie.

1.

Przewody doktorskie i habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu profesora,

niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2.

W okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, na wniosek osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego albo tytułu profesora, mogą

być prowadzone przewody doktorskie i habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu

profesora na podstawie przepisów dotychczasowych albo przewody doktorskie, postępowania

habilitacyjne oraz postępowania o nadanie tytułu profesora na podstawie przepisów

ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w dotychczasowym składzie pełni swoje

funkcje do dnia 31 grudnia 2012 r.

2.

W terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Centralna Komisja

do Spraw Stopni i Tytułów dostosuje swój statut do wymogów niniejszej ustawy i przedłoży

Prezesowi Rady Ministrów do zatwierdzenia.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi System Informacji o Szkolnictwie

Wyższym, obejmujący dane, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 i

3, oraz wykazy, o których mowa w art. 129a i art. 170c. System może być prowadzony

w formie elektronicznej.

2.

W przypadku prowadzenia Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym w formie elektronicznej

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić instytutowi badawczemu

administrowanie bazami danych Systemu, zapewniając na ten cel środki finansowe.

1.

Członkowie Centralnej Komisji są wybierani przez osoby posiadające tytuł profesora.

Kandydatów na członków Centralnej Komisji mogą przedstawiać rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienie do nadawania stopnia doktora. Kandydatem nie może być osoba,

która ukończyła siedemdziesiąty rok życia.

2.

W skład Centralnej Komisji wchodzi co najmniej trzech przedstawicieli każdej dziedziny

nauki i dziedziny sztuki, określonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.

3 ust. 1.

3.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, liczbę członków Centralnej Komisji oraz warunki i tryb ich wyboru,

w szczególności

1)

liczbę członków reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i dziedziny sztuki oraz

dyscypliny naukowe i artystyczne;

2)

liczbę kandydatów zgłaszanych z każdej dyscypliny naukowej i artystycznej, w której

jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, posiada uprawnienia;

3)

możliwość wskazania przez komisję wyborczą jednostek organizacyjnych, które będą zgłaszały

dodatkowych kandydatów, w przypadku gdy liczba przedstawionych kandydatów nie przekracza

liczby członków Centralnej Komisji ustalonej dla danej dziedziny nauki lub dziedziny

sztuki oraz dyscypliny naukowej lub artystycznej;

4)

skład i tryb działania komisji wyborczej powołanej przez Prezesa Rady Ministrów;

5)

sposób podejmowania przez rady jednostek organizacyjnych uchwał w sprawie zgłoszenia

kandydatów oraz warunki ważności głosów oddanych w czasie wyborów.

Do członków Centralnej Komisji stosuje się odpowiednio przepis art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Przewodniczący Centralnej Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Centralnej

Komisji w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 34 ust. 2-4;

4)

nieuczestniczenia w pracach Centralnej Komisji przez okres dłuższy niż sześć miesięcy;

5)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Centralnej Komisji w skład jej wchodzą na

okres do końca kadencji osoby, które w poszczególnych dziedzinach nauki i dyscyplinach

naukowych lub dziedzinach sztuki i dyscyplinach artystycznych uzyskały kolejno największą

liczbę ważnych głosów w ostatnich wyborach. Przy równej liczbie głosów o kolejności

rozstrzyga głosowanie przeprowadzone przez komisję wyborczą. Niepełnej kadencji nie

wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 34 ust. 3.

1.

Biuro Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów działające na podstawie przepisów

dotychczasowych staje się z dniem 1 stycznia 2012 r. Biurem Centralnej Komisji do

Spraw Stopni i Tytułów określonym w art. 33 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 2,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Pracownicy Biura Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów działającego na podstawie

przepisów dotychczasowych stają się pracownikami Biura Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów określonym w art. 33 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Centralna Komisja prowadzi, aktualizuje i zamieszcza na swojej stronie internetowej

1)

informacje o jednostkach organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni wraz z wykazem

tych stopni;

2)

informacje o jednostkach organizacyjnych prowadzących studia doktoranckie;

3)

wykaz osób posiadających stopień doktora habilitowanego oraz osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, uprawnionych

do recenzowania w przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych, w podziale

na dziedziny nauki i dziedziny sztuki;

4)

wykaz osób posiadających tytuł profesora, uprawnionych do recenzowania w postępowaniach

o nadanie tytułu, w podziale na dziedziny nauki i dziedziny sztuki;

5)

informacje o prowadzonych postępowaniach habilitacyjnych i w sprawie nadania tytułu

profesora;

6)

recenzje złożone w przewodach o nadanie stopni doktora, doktora habilitowanego oraz

tytułu profesora.

2.

Centralna Komisja przesyła jednostkom organizacyjnym uprawnionym do nadawania stopni

roczne sprawozdanie ze swojej działalności.

Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego z siedzibą w Warszawie zachowuje uprawnienia

do prowadzenia studiów doktoranckich i studiów podyplomowych w dziedzinie nauk medycznych

na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą. Na prowadzenie tych studiów Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego otrzymuje

dotacje z budżetu państwa ze środków pozostających w dyspozycji ministra właściwego

do spraw zdrowia.

1.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej prowadzą działalność niezgodną

z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem, o którym mowa w art. 20 ust. 2, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wzywa organy uczelni lub założyciela uczelni

niepublicznej do zaprzestania tej działalności i usunięcia jej skutków, wyznaczając

w tym celu odpowiedni termin.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia, że uczelnia lub założyciel

uczelni niepublicznej nie realizują wniosków i zaleceń, sporządzonych w wyniku kontroli

działalności uczelni, o której mowa w art. 34 ust. 1.

3.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej w rażący sposób naruszają przepisy

ustawy, statut lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, w szczególności nie

realizują zaleceń lub wniosków, o których mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego wszczyna postępowanie w sprawie likwidacji uczelni publicznej

albo cofa pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej oraz nakazuje jej likwidację

przez założyciela w wyznaczonym terminie.

4.

Jeżeli założyciel uczelni niepublicznej nie przystąpi w wyznaczonym terminie do likwidacji

uczelni zgodnie z nakazem, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz wyznacza termin zakończenia likwidacji.

Koszty likwidacji uczelni i wynagrodzenia likwidatora są pokrywane z majątku uczelni.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 6 ust. 3, art. 9, art. 15 ust. 3, art. 29 ust. 7, art. 96, 105, 162, art. 165

ust. 2, art. 167 ust. 3, art. 187, art. 192 ust. 1 i 4 i art. 201 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 8 ust. 9, art. 9, 9b, 9c, art. 15 ust. 3, art. 29 ust. 7, art. 96,

105, 162, art. 165 ust. 3, art. 167 ust. 3, art. 187, art. 191a ust. 8, art. 192 ust.

1 i art. 201 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

art. 7 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 24 ust. 4, art. 30 ust. 2, art. 31, art. 33 ust.

5 i art. 34 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 1, art. 22 ust. 2,

art. 24 ust. 5, art. 30 ust. 3, art. 31, art. 33 ust. 5 i art. 34a ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia organizuje lub prowadzi kształcenie prowadzące

do wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych bez pozwolenia lub wymaganych uprawnień,

o których mowa w ustawie, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje

uczelni zaprzestanie prowadzenia studiów. Decyzji w sprawie zaprzestania prowadzenia

studiów nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Organizowanie lub prowadzenie kształcenia prowadzącego do wydania dyplomu ukończenia

studiów, bez pozwolenia lub uprawnień wymaganych ustawą, stanowi podstawę do odpowiedzialności

rektora na zasadach określonych dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę organizacyjną niezgodnie

z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje likwidację

tej jednostki. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1-3

i w art. 37 ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,

medycznych oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust.

2 w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2011 r., z wyjątkiem

1)

przepisów art. 1 pkt 68-70, pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94b i 94c, pkt 73-79,

pkt 81 w zakresie dotyczącym art. 103 ust. 2, pkt 106, pkt 147, pkt 154 w zakresie

dotyczącym art. 209 ust. 6, art. 4 pkt 1 lit. b i d oraz pkt 2 lit. b, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.;

2)

przepisów art. 1 pkt 71 w zakresie dotyczącym art. 94a, pkt 82, pkt 119, pkt 122 w

zakresie dotyczącym art. 173 ust. 1 pkt 4 i 5, pkt 127, pkt 129 w zakresie dotyczącym

art. 181 ust. 2, pkt 131 lit. b tiret drugie, pkt 133, pkt 144 w zakresie dotyczącym

art. 199 ust. 3 i pkt 145, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2012 r.;

3)

przepisu art. 20 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 r.;

4)

przepisu art. 1 pkt 83 w zakresie dotyczącym art. 105, który wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 2013 r.;

5)

przepisu art. 1 pkt 92, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.

1.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą”, jest wybieralnym organem

przedstawicielskim nauki i szkolnictwa wyższego.

2.

Rada w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości.

3.

Rada współdziała z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym

do spraw nauki oraz z innymi organami władzy i administracji publicznej w ustalaniu

polityki państwa w zakresie szkolnictwa wyższego, polityki naukowej i innowacyjnej

państwa, a w szczególności

1)

wyraża z własnej inicjatywy opinie we wszystkich sprawach dotyczących szkolnictwa

wyższego, nauki, kultury i oświaty; może również zwracać się w tych sprawach do organów

władzy publicznej, jednostek naukowych i uczelni, w tym o udzielenie wyjaśnień i informacji,

zawiadamiając o tym ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i ministra właściwego

do spraw nauki oraz innych ministrów;

2)

sporządza opinie w sprawach przedstawionych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra właściwego do spraw nauki oraz inne organy władzy i administracji

publicznej lub z inicjatywy własnej;

3)

opiniuje projekty aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego oraz rozwoju nauki

i innowacyjności, a także zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki;

4)

wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, których dysponentami

są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw

nauki, w sprawach zasad przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa, a także

w sprawach środków na naukę i szkolnictwo wyższe przewidzianych w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2;

5)

opiniuje plany i sprawozdania z działalności Narodowego Centrum Nauki i Narodowego

Centrum Badań i Rozwoju;

6)

opiniuje wnioski o finansowanie inwestycji w zakresie dużej infrastruktury badawczej

oraz sprawozdania z jego wykorzystania, uwzględniając związki polskiej infrastruktury

badawczej z infrastrukturą europejską;

7)

wyraża opinie w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla obszarów kształcenia;

8)

wyraża opinie w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów, o których mowa

w art. 9b i 9c;

9)

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego propozycje dotyczące

wzorcowych opisów efektów kształcenia dla poszczególnych kierunków studiów, z uwzględnieniem

poziomu i profilu kształcenia, przypisanych do odpowiednich obszarów kształcenia.

4.

Rada może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.

1.

W skład Rady wchodzą

1)

nauczyciele akademiccy wybrani przez Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich

oraz Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich spośród kandydatów wyłonionych

przez uczelnie na podstawie wyborów - w liczbie czternastu, z podziałem tej liczby

pomiędzy obie Konferencje proporcjonalnie do łącznej liczby studentów studiujących

w uczelniach członkowskich każdej z tych Konferencji;

2)

przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk, wybrani przez Prezydium Polskiej Akademii

Nauk - w liczbie pięciu;

3)

przedstawiciele instytutów badawczych, wybrani przez Radę Główną Instytutów Badawczych

- w liczbie czterech;

4)

studenci, wybrani przez Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej - w liczbie

czterech;

5)

doktoranci, wybrani przez Krajową Reprezentację Doktorantów - w liczbie dwóch;

6)

przedstawiciele pracodawców, wybrani przez organizacje pracodawców - w liczbie trzech.

2.

Kandydaci na członków Rady nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż siedemdziesiąt

lat.

3.

Podmioty wybierające kandydatów na członków Rady kierują się zasadami dążenia do wyrównywania

udziału kobiet i mężczyzn w pracach Rady oraz zapewnienia w jej składzie osobowym

właściwej reprezentacji instytucjonalnej i kadrowej.

1.

Członkostwa w Radzie nie można łączyć z członkostwem w

1)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

2)

Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów;

3)

Radzie Głównej Instytutów Badawczych;

4)

Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych.

2.

Członkiem Rady nie może być również osoba będąca założycielem uczelni niepublicznej

lub pełniąca funkcję

1)

rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

kanclerza uczelni;

3)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

4)

dyrektora instytutu badawczego;

5)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

6)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

7)

dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju lub Narodowego Centrum Nauki.

3.

Członkiem Rady może być osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

4.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Rady nie dłużej niż przez dwie następujące

po sobie kadencje.

5.

Kadencja Rady rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata. Przedstawiciele studentów

i doktorantów są powoływani na członków Rady na okres określony odpowiednio w statucie

Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej i Krajowej Reprezentacji Doktorantów.

1.

Przewodniczący Rady stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Rady w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 46a;

4)

nieuczestniczenia w pracach Rady przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady w trakcie kadencji dokonuje się na jego

miejsce wyboru nowej osoby w trybie określonym w art. 46, na okres do końca kadencji.

Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 46a ust. 4.

1.

Rada działa na posiedzeniach plenarnych i przez swoje organy. Organizację i tryb działania

Rady oraz jej organy i ich kompetencje określa statut, uchwalony przez Radę na posiedzeniu

plenarnym.

2.

W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele reprezentatywnych

organizacji związkowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm. działających w uczelniach, instytutach badawczych i Polskiej Akademii Nauk, po jednym

z każdego związku.

3.

Rektor, na wniosek członka Rady będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić go

całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.

1.

Przy Radzie działa Rzecznik Praw Absolwenta, powoływany przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Rzecznik Praw Absolwenta współdziała z Radą w zakresie ograniczenia barier w dostępie

do wykonywania zawodu zgodnego z kierunkiem studiów absolwenta. W tym celu Rzecznik

Praw Absolwenta analizuje sytuację absolwentów na rynku pracy i stopień ich dostępu

do określonych zawodów oraz przedstawia wnioski Radzie i ministrowi właściwemu do

spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Rada zamieszcza uchwały podjęte w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 3, na swojej

stronie internetowej.

2.

Obsługę administracyjną Rady i Rzecznika Praw Absolwenta wykonują jednostki organizacyjne

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Polską Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej „Komisją”, powołuje minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje członków Komisji spośród

kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich,

Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, Parlament Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej, senaty uczelni oraz ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców.

3.

Członkiem Komisji może być nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy

doktora, zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

4.

Powołując członków Komisji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia

wymóg reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli wszystkich obszarów kształcenia

oraz zapewnia co najmniej 30% udział kobiet w jej składzie.

5.

Kandydaci na członków Komisji nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż

siedemdziesiąt lat.

6.

Do członków Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 46a ust. 1-4.

7.

Członkiem Komisji z mocy prawa jest przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej

Polskiej.

8.

Przewodniczący Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Komisji z przyczyn określonych

w art. 46b ust. 1. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio przepis art.

46b ust. 2.

9.

Członek Komisji może być odwołany, na wniosek prezydium Komisji, przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego. Do powołania nowego członka stosuje się odpowiednio

przepis art. 46b ust. 2.

10.

Komisja liczy nie mniej niż siedemdziesięciu i nie więcej niż dziewięćdziesięciu członków.

11.

Kadencja Komisji rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata.

12.

Rektor, na wniosek członka Komisji będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić

go całkowicie lub częściowo z obowiązku prowadzenia zajęć dydaktycznych.

1.

Komisja jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia.

2.

Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości

oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet i mężczyzn w jej pracach.

3.

Komisja dokonuje oceny jakości kształcenia na kierunkach studiów (ocena programowa),

mając na uwadze efekty kształcenia odpowiadające Krajowym Ramom Kwalifikacji w zakresie

obszarów kształcenia i kierunków studiów oraz spełniania warunków niezbędnych do prowadzenia

studiów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1-4 oraz

art. 9b i 9c.

4.

Komisja może dokonywać oceny działalności podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni

(ocena instytucjonalna), w tym oceny jakości kształcenia na prowadzonych przez nią

studiach trzeciego stopnia i studiach podyplomowych; ocenę instytucjonalną przeprowadza

się w jednostce, w której wcześniej dokonano oceny programowej na większości prowadzonych

przez nią kierunków studiów.

5.

Komisja dokonuje ocen, o których mowa w ust. 3 i 4, z inicjatywy własnej lub na wniosek

uczelni oraz w przypadkach określonych w art. 11a ust. 2 i 3 i art. 49 ust. 4, na

wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

6.

Do członków oraz ekspertów Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.. Wyłączenia członka Komisji lub eksperta dokonuje przewodniczący Komisji.

1.

Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie i wnioski

dotyczące

1)

utworzenia uczelni oraz przyznania uczelni lub jej jednostce organizacyjnej uprawnień

do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia;

2)

dokonanej oceny programowej, w tym kształcenia nauczycieli, oraz oceny instytucjonalnej,

a także przestrzegania warunków prowadzenia studiów;

3)

przywrócenia zawieszonych uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku

i poziomie kształcenia;

4)

utworzenia przez uczelnię zagraniczną uczelni lub filii, o której mowa w art. 85 ust.

5.

2.

Opinie i wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w odniesieniu do uczelni

wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich Komisja przekazuje

również odpowiednio ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2.

3.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Komisja może zwracać się do uczelni o udzielenie

wyjaśnień i informacji oraz przeprowadzać wizytacje uczelni.

4.

W uzasadnionych przypadkach na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

Komisja, poza przyjętym przez siebie harmonogramem prac, dokonuje oceny programowej

we wskazanej uczelni lub jej jednostce organizacyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt

2 lub dokonuje oceny instytucjonalnej, o której mowa w art. 48a ust. 4, w szczególności

dla zbadania przesłanek do podjęcia decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 4.

5.

Komisja może, na wniosek zainteresowanej uczelni, dokonywać oceny kształcenia, włączając

to zadanie do harmonogramu prac Komisji.

6.

Komisja dokonując ocen, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, stosuje skalę ocen

wyróżniająca, pozytywna, warunkowa, negatywna.

7.

Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5, Komisja wyraża w terminie

nie dłuższym niż cztery miesiące od dnia otrzymania wniosku, a oceny, o których mowa

w ust. 4, w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący

Komisji może wnioskować o przedłużenie tego terminu.

8.

Oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wraz z uzasadnieniem i wynikającymi z nich wnioskami,

Komisja przedstawia niezwłocznie po ich sporządzeniu.

9.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1-4, Komisja może przetwarzać

dane osobowe nauczycieli akademickich i studentów ocenianych uczelni w zakresie niezbędnym

do wykonania tych zadań.

Komisja współpracuje z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego, w szczególności z tymi, których przedmiotem działania

jest ocena jakości kształcenia i akredytacja.

1.

Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej i w Biuletynie Informacji Publicznej

podjęte uchwały, dotyczące jakości kształcenia wraz z uzasadnieniem.

2.

Komisja może zamieszczać na swojej stronie internetowej raporty zespołów oceniających.

1.

Statut publicznej uczelni teologicznej jest uchwalany przez właściwy organ uczelni

w porozumieniu z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych. Statut wchodzi

w życie z dniem określonym w tej uchwale.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych uczelni publicznych, w których działa

teologiczna podstawowa jednostka organizacyjna, z tym że porozumienie z właściwymi

władzami kościołów i związków wyznaniowych dotyczy tylko postanowień statutu związanych

z funkcjonowaniem teologicznej podstawowej jednostki organizacyjnej.

1.

Kompetencje senatu uczelni określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych

w ustawie.

2.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, senat pełni również

funkcję rady takiej jednostki.

3.

Senat uczelni zatwierdza sprawozdanie finansowe uczelni zgodnie z przepisami o rachunkowości.

1.

Rektora uczelni wojskowej wyznacza Minister Obrony Narodowej, spośród żołnierzy zawodowych,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach Minister Obrony Narodowej może wyznaczyć rektora uczelni

wojskowej spośród oficerów niespełniających warunków określonych w art. 72 ust. 2,

posiadających co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni wojskowej jako jednostki wojskowej

wyznacza Minister Obrony Narodowej na wniosek rektora, spośród żołnierzy zawodowych.

1.

Rektora uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej służby wyznacza

minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może wyznaczyć

rektora uczelni służb państwowych spośród oficerów, niespełniających warunków określonych

w art. 72 ust. 2, posiadających stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający

co najmniej stopniowi generała brygady.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni służb państwowych jako jednostek

organizacyjnych właściwej służby wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek rektora, spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni lub centrum naukowe działające w strukturze

uczelni, prowadzące badania naukowe na najwyższym poziomie w określonej dziedzinie

nauki, powiązane z prowadzonymi studiami doktoranckimi o najwyższej jakości, mogą

uzyskać status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego, zwanego dalej „KNOW”.

2.

Status KNOW może uzyskać również centrum naukowe, o którym mowa w art. 31 ust. 1,

i konsorcjum naukowe, o którym mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, jeżeli prowadzą studia doktoranckie wspólnie z jednostką organizacyjną uczelni.

1.

Status KNOW nadaje, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

na okres pięciu lat.

2.

KNOW jest wyłaniany w drodze konkursu przeprowadzanego w dziedzinowo określonych obszarach

wiedzy i kształcenia, ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

i ministra właściwego do spraw nauki.

3.

Liczba KNOW w jednym obszarze wiedzy i kształcenia nie może być większa niż 3.

4.

Konkurs przeprowadza komisja, powoływana przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego spośród ekspertów określonych dyscyplin naukowych, w tym także ekspertów

zagranicznych.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria, warunki i tryb ubiegania się o status KNOW, uwzględniając w szczególności

jakość prowadzonych badań naukowych oraz jakość kształcenia i współpracy z otoczeniem

społeczno-gospodarczym.

6.

KNOW jest dofinansowywany z dotacji na zadania projakościowe, o której mowa w art.

94b ust. 1 pkt 1.

7.

Status KNOW uwzględnia się przy ubieganiu się o środki z budżetu państwa i środki

z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej na finansowanie inwestycji dotyczących

aparatury badawczej oraz inwestycji związanych z dydaktyką.

8.

Komisja, o której mowa w ust. 4, po pięciu latach od dnia uzyskania przez jednostkę

statusu KNOW dokonuje oceny efektów działania KNOW na podstawie raportu końcowego

prezentującego wyniki przeprowadzonych badań naukowych, ich powiązanie z osiągnięciami

naukowymi pracowników i doktorantów, powiązanie z procesem dydaktycznym, otoczeniem

społeczno-gospodarczym, a także na podstawie końcowego sprawozdania finansowego.

1.

Uczelnia w celu realizacji zadań dydaktycznych może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową

jednostkę organizacyjną w formie

1)

podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

filii.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie w obiektach

położonych w tym samym co siedziba uczelni obszarze metropolitalnym, o którym mowa

w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm., bez potrzeby tworzenia zamiejscowych jednostek organizacyjnych.

3.

Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę organizacyjną o zadaniach

innych niż dydaktyczne, także w formie innej niż określona w ust. 1.

4.

Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanego w drodze decyzji administracyjnej,

po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

5.

Uczelnie zagraniczne mogą tworzyć uczelnie i filie z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Komisji.

6.

Uczelnię lub filię może tworzyć uczelnia zagraniczna, która uzyskała pozytywną ocenę

agencji oceniającej jakość kształcenia uznawanej przez władze macierzystego kraju

albo zarejestrowanej w Europejskim Rejestrze Agencji Akredytacyjnych (EQAR) lub agencji

innego kraju, której oceny są uznawane przez Komisję.

7.

Do uczelni i filii utworzonych przez uczelnie zagraniczne nie mają zastosowania przepisy

niniejszej ustawy, z wyjątkiem ust. 5 i 6.

1.

Uczelnia, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych tworzy

spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną, zwaną dalej „spółką celową”.

Spółkę celową tworzy rektor za zgodą senatu uczelni lub innego organu kolegialnego

uczelni. Do zadań spółki celowej należy w szczególności obejmowanie udziałów w spółkach

kapitałowych lub tworzenie spółek kapitałowych, które powstają w celu wdrożenia wyników

badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych w uczelni.

2.

Rektor, w drodze umowy, może powierzyć spółce celowej zarządzanie prawami własności

przemysłowej uczelni w zakresie jej komercjalizacji.

3.

Uczelnia w celu realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2 przekazuje spółce celowej

w formie aportu wyniki badań naukowych i prac rozwojowych, w szczególności uzyskane

prawa własności przemysłowej.

4.

Wypłaconą dywidendę spółki celowej uczelnia przeznacza na działalność statutową uczelni.

1.

Spółka celowa może zostać utworzona przez kilka uczelni publicznych albo kilka uczelni

niepublicznych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, każda z uczelni może powierzyć spółce celowej

zadania określone w art. 86a ust. 1 i 2 w drodze odrębnej umowy, zawartej między rektorem

uczelni a spółką celową.

Senat, a w przypadku uczelni niepublicznej organ wskazany w statucie, uchwala regulamin

zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz prawami własności przemysłowej

oraz zasad komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, który określa

1)

prawa i obowiązki uczelni, pracowników oraz studentów i doktorantów w zakresie ochrony

i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej;

2)

zasady wynagradzania twórców;

3)

zasady i procedury komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych;

4)

zasady korzystania z majątku uczelni wykorzystywanego do komercjalizacji wyników badań

naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług naukowo-badawczych.