Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby (DU_2011_452) | PL

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

§ 1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

§ 1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się program

1) zwalczania

2) mający na celu wykrycie występowania zakażeń

wirusami wywołującymi grypę ptaków (Avian influenza) oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka

wystąpienia tej choroby, który jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załącznik nr 1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załącznik nr 1

Załącznik nr 2

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

§ 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ww

w.

rcl

a) wścieklizny (Rabies), który jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

b) gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy — BSE), który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

.go

v.p

l

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załączniki do programu zwalczania wścieklizny Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załączniki do programu zwalczania wścieklizny

ww

w.

rcl

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załącznik nr 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załącznik nr 2

PROGRAM ZWALCZANIA GĄBCZASTEJ ENCEFALOPATII BYDŁA

(BOVINE SPONGIFORM ENCEPHALOPATHY — BSE)

1. Identyfikacja programu

tomstwa, aktywnym nadzorze nad grupą bydła powyżej 30 miesiąca życia przeznaczonego do uboju w celu

spożycia przez ludzi, bydła padłego oraz innych grup

ryzyka bydła powyżej 24 miesiąca życia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania

niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn.

zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”.

Państwo członkowskie: Rzeczpospolita Polska

Choroba: Bovine spongiform encephalopathy (BSE)

Rok wdrażania: 2011

2. Opis programu

Celem realizacji programu jest wykrycie każdego

przypadku gąbczastej encefalopatii bydła, zwanej dalej „BSE”, w populacji bydła w Rzeczypospolitej Polskiej. Wykrywanie jest pierwszym krokiem zapobiegającym przedostaniu się czynnika przenośnych gąbczastych encefalopatii przeżuwaczy, zwanych dalej „TSE”,

do łańcucha pokarmowego ludzi i zwierząt.

3. Opis sytuacji epidemiologicznej choroby

Regularny monitoring BSE, zgodny z wymaganiami UE, rozpoczął się w listopadzie 2001 r. W pierwszych dwóch miesiącach monitoringu zbadano

30 309 sztuk bydła. Odpowiednio w 2002 r. zostało

zbadanych 286 592, w 2003 r. — 455 413, w 2004 r. —

481 116, w 2005 r. — 515 976, w 2006 r. — 594 121,

w 2007 r. — 603 810, w 2008 r. — 611 566, a w 2009 r.

— 639 010 sztuk bydła.

Środki zapobiegawcze oraz zwalczanie polegają

na usuwaniu zwierząt ze stad, w których stwierdzono

przypadki BSE, poddaniu ubojowi kohorty oraz poTabela 1.1

rcl

Dane z podziałem na grupy objęte monitoringiem

Bydło

poddane

ubojowi

sanitarnemu

powyżej 24

mies. życia

Okres

Ubój bydła

powyżej

30 mies. życia

Bydło

poddane

ubojowi

z konieczności

powyżej 24

mies. życia

2001 XI—XII

29 882

347

0

2002 I—XII

278 709

4 709

2003 I—XII

428 452

9 401

Ogółem

80

0

30 309

1 183

1 944

47

286 592

2 757

14 715

88

455 413

w.

Bydło

podejrzane

o chorobę

Bydło padłe

powyżej

24 mies. życia

445 198

9 259

2 134

24 449

76

481 116

2005 I—XII

472 028

10 495

648

32 552

253

515 976

2006 I—XII

540 148

10 035

382

43 328

228

594 121

2007 I—XII

546 243

9 529

61

47 883

94

603 810

2008 I—XII

556 583

8 758

19

46 184

22

611 566

2009 I—XII

587 339

6 811

9

43 958

13

638 133

ww

2004 I—XII

Pierwszy przypadek BSE wykryto w drugim roku

prowadzenia monitoringu (w 2002 r.). W tym też roku

ogólna liczba wykrytych przypadków wyniosła 4.

W 2003 r. wykryto dalszych 5 przypadków,

w 2004 r. obserwowano dalszy wzrost tej liczby; do

końca 2004 r. wykryto 11 przypadków BSE. W 2005 r.

wykryto ogółem 20 przypadków BSE, co stanowi największą roczną liczbę przypadków w Rzeczpospolitej

Polskiej. W 2006 r. wykryto ogółem 10 przypadków,

w 2007 r. wykryto 9 przypadków, w 2008 r. wykryto

5 przypadków, a w 2009 r. wykryto 4 przypadki.

Tabela 1.2

2002

styczeń

luty

marzec

kwiecień

maj

podkarpackie

podlaskie

pomorskie

śląskie

świętokrzyskie

warmińsko-mazurskie

wielkopolskie

zachodniopomorskie

10

12

14

16

18

20

22

24

26

28

30

32

1

czerwiec

lipiec

sierpień

1

wrzesień

1

listopad

grudzień

0

2003

styczeń

0

2

0

1

0

1

0

1

w.

luty

rcl

październik

Suma: 4

.go

v.p

l

08

opolskie

lubuskie

06

mazowieckie

lubelskie

04

małopolskie

kujawsko-pomorskie

02

łódzkie

dolnośląskie

Zestawienie występowania przypadków BSE, z podziałem na lata oraz województwa

marzec

kwiecień

maj

czerwiec

lipiec

sierpień

1

ww

wrzesień

1

październik

listopad

1

grudzień

Suma: 5

0

1

0

1

2

0

1

2004

styczeń

1

luty

marzec

1

maj

1

czerwiec

1

lipiec

sierpień

1

wrzesień

październik

listopad

0

1

2005

styczeń

2

1

0

1

0

1

2

1

luty

1

marzec

2

kwiecień

1

2

1

maj

1

czerwiec

1

lipiec

1

sierpień

1

październik

listopad

rcl

wrzesień

1

grudzień

Suma: 20

1

grudzień

Suma: 11

.go

v.p

l

kwiecień

1

3

2006

styczeń

0

2

1

4

0

1

4

1

0

5

0

1

w.

luty

1

marzec

kwiecień

1

maj

czerwiec

1

lipiec

sierpień

1

ww

wrzesień

październik

listopad

grudzień

Suma: 10

2007

styczeń

luty

marzec

0

1

0

1

0

1

0

2

0

1

maj

1

czerwiec

1

lipiec

1

wrzesień

październik

listopad

grudzień

1

0

2008

styczeń

1

3

1

0

2

0

1

luty

marzec

kwiecień

1

maj

czerwiec

1

lipiec

wrzesień

październik

listopad

grudzień

0

2009

0

2

0

w.

styczeń

rcl

sierpień

Suma: 5

1

sierpień

Suma: 9

1

.go

v.p

l

kwiecień

Poz. 452

luty

1

0

1

0

1

0

2

0

1

marzec

1

kwiecień

1

maj

czerwiec

lipiec

ww

sierpień

wrzesień

październik

listopad

grudzień

Suma: 4

0

1

0

1

0

2

0

3

2

6

1

7

5

11

2

3

9

0

2

5

11

2002—2009

Suma: 68

zoru pasywnego” wykryto zaledwie kilka przypadków

BSE.

.go

v.p

l

Największą liczbę przypadków wykryto w ramach

tzw. „aktywnego nadzoru” w grupie zdrowego bydła

kierowanego do normalnego uboju. W ramach „nadTabela 1.3

Poz. 452

Poszczególne grupy, w których stwierdzono przypadki BSE

Rok

Liczba

przypadków

BSE

Poddane

ubojowi

jako zdrowe

Poddane

ubojowi

z konieczności

Z objawami

klinicznymi

Padłe

Kohorta

2002

4

3

0

1

0

2003

5

4

0

1

0

2004

11

8

2

0

1

0

2005

20

16

0

1

2

1

2006

10

7

0

3

0

2007

9

6

1

0

2

0

2008

5

4

1

0

2009

4

3

0

1

0

Suma

68

51

4

3

9

1

każonych. Od 2002 r. liczba tych przypadków systematycznie rosła i przedstawiała się następująco

w okresie

W ostatnich 4 latach sytuacja w zakresie BSE stale podlegała zmianom, przy utrzymującej się przez

pewien okres (2002—2005) tendencji wzrostowej.

Wprowadzenie programu monitoringu, zgodnego

z wytycznymi UE, pozwoliło na wykrycie zwierząt za-

3) od 2004 do 2005 r. wzrost wynosił 82%.

rcl

Wszystkie sztuki bydła, u których wykryto BSE,

były polskiego pochodzenia. Dochodzenia epizootyczne prowadzone w celu wyjaśnienia dróg zakażeń

wskazywały, iż najbardziej prawdopodobną drogą było zakażenie przez spożycie paszy zawierającej białko

pochodzące od ssaków lub preparatów mlekozastępczych zawierających tłuszcz zwierzęcy.

1) od 2002 do 2003 r. wzrost wynosił 25%;

2) od 2003 do 2004 r. wzrost wynosił 120%;

w.

W 2006 r. zaznaczyła się pierwsza tendencja spadkowa, liczba zakażeń osiągnęła poziom niższy niż

w 2004 r.

ww

Liczba przypadków BSE w latach 2002—2009, odzwierciedlająca tendencję wzrostową i spadkową

Biorąc pod uwagę wiek krów, u których stwierdzono BSE, można zauważyć, że najwyższą liczbę przypadków zaobserwowano u bydła urodzonego od 1994

do 2000 r. Najwyższy odsetek zakażeń dotyczy zwierząt

urodzonych w 1996 r. i 1997 r. Najliczniej zakażoną

grupę stanowi bydło w wieku od 5 do 9 roku życia.

Tabela 1.4

.go

v.p

l

Zestawienie liczby przypadków BSE, w odniesieniu do roku urodzenia

Przypadki

1990

1

1991

0

1992

3

1993

2

1994

4

1995

7

1996

11

1997

8

1998

5

1999

10

2000

7

2001

5

2002

0

2003

3

2004

1

2005

1

rcl

Rok urodzenia

ww

w.

SUMA

Tabela 1.5

.go

v.p

l

Zestawienie liczby przypadków BSE, w odniesieniu do wieku zwierząt

Liczba sztuk

2

1

3

1

4

3

5

7

6

7

9

8

11

9

12

10

3

11

3

12

6

13

3

14

2

SUMA

68

w.

rcl

Wiek (lata)

4. Środki przewidziane w programie

ww

4.1. Władza centralna odpowiedzialna za nadzór i koordynację w województwach, na których obszarze będzie realizowany program

Za realizację programu będą odpowiedzialne

organy Inspekcji Weterynaryjnej szczebla powiatowego i wojewódzkiego.

Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213,

poz. 1342, z późn. zm.) organ szczebla centralnego —

Główny Lekarz Weterynarii — nadzoruje realizację

programu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt.

Ponadto, w przypadku programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, Główny Lekarz

Weterynarii informuje Komisję Europejską o postępach w jego realizacji, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej.

4.2. Opis i określenie obszarów geograficznych

i administracyjnych, na których program będzie

realizowany

Program monitorowania i zwalczania BSE jest

i nadal będzie realizowany na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie działa 16 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla wojewódzkiego (wojewódzcy lekarze weterynarii) oraz 305 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla powiatowego (powiatowi

lekarze weterynarii). Wojewódzki lekarz weterynarii

kieruje działaniem Inspekcji Weterynaryjnej na obszarze województwa.

rcl

.go

v.p

l

Rzeczpospolita Polska — podział na województwa

1) ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;

Gospodarstwa w Rzeczypospolitej Polskiej są rejestrowane w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ) prowadzonej przez

Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Kwestię tę regulują następujące akty prawne

2) rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła

i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów

z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie

Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000,

str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248, z późn. zm.);

w.

4.3. Regulacje prawne dotyczące rejestracji gospodarstw

1) ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76,

z późn. zm.);

ww

2) ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 204,

poz. 1281, z późn. zm.);

3) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

3) rozporządzeniem Komisji nr 911/2004 z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie kolczyków, paszportów

i rejestrów gospodarstw (Dz. Urz. UE L 163

z 30.04.2004, str. 65, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 242,

z późn. zm.);

4.4. Regulacje prawne dotyczące systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt

4) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 494/98 z dnia

27 lutego 1998 r. ustanawiającym szczegółowe

przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady

(WE) nr 820/97 w odniesieniu do stosowania minimalnych sankcji administracyjnych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła (Dz. Urz. WE

L 60 z 28.02.1998, str. 78, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 12,

z późn. zm.).

Identyfikacja i rejestracja bydła w Rzeczypospolitej

Polskiej są prowadzone zgodnie z

W Rzeczypospolitej Polskiej bydło podlega obowiązkowi oznakowania za pomocą pary kolczyków

Wymienione powyżej akty prawne określają szczegółowe zasady dotyczące identyfikacji i rejestracji

zwierząt, gospodarstw oraz osób zajmujących się

utrzymywaniem zwierząt gospodarskich.

zwierząt, ale także z powodów ochrony zdrowia zwierząt. Istniejący system, w przypadku wystąpienia choroby zakaźnej, może zostać użyty do śledzenia przemieszczeń zwierząt.

.go

v.p

l

oraz podlega rejestracji w Centralnej Bazie Danych

IRZ. Każdy kolczyk zawiera indywidualny numer rejestracyjny zwierzęcia oraz zakodowane inne dodatkowe informacje. Posiadacz bydła ma obowiązek oznakować za pomocą pary kolczyków nowo narodzone

cielę niezwłocznie po urodzeniu i przesłać zgłoszenie

o urodzeniu do Centralnej Bazy Danych. Na wykonanie tych czynności posiadacz ma 7 dni od dnia urodzenia zwierzęcia.

Poz. 452

Wszystkie sztuki bydła są zaopatrzone w paszporty, które towarzyszą zwierzętom od urodzenia do

śmierci. Wszystkie zdarzenia, w tym przemieszczenie

z gospodarstwa do gospodarstwa, rzeźni, zakładu utylizacyjnego, padnięcie, powinny być zgłoszone do bazy danych.

Gospodarstwa są zarejestrowane w Centralnej Bazie Danych i każde z nich posiada indywidualny numer

siedziby stada. W każdym gospodarstwie posiadacz

bydła prowadzi rejestr stada. Wszystkie sztuki bydła

znajdujące się w gospodarstwie muszą być wpisane

do tego rejestru. Rejestr zawiera następujące informacje: datę urodzenia, zakupów, sprzedaży, padnięcia

bydła.

Informacje o ww. zdarzeniach są przekazywane

także do Centralnej Bazy Danych.

Tabela 1.6

W Rzeczypospolitej Polskiej BSE jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z przepisów

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli

i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii;

2) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

Nie naruszając prawa wspólnotowego, w ww.

ustawie określono obowiązek zgłaszania podejrzenia

wystąpienia chorób zakaźnych zwierząt, w tym BSE.

Nie przewiduje się kar za zgłoszenie, w wyniku którego nie zostanie potwierdzona choroba. Nie przewiduje się również zwrotu kosztów przez osobę zgłaszającą

podejrzenie, jeśli podejrzenie to nie potwierdzi się.

4.6. Monitorowanie bydła

rcl

Wszystkie ww. środki są ustanowione zgodnie

z zasadami określonymi w przepisach Unii Europejskiej, nie tylko ze względu na identyfikację i rejestrację

4.5. Regulacje prawne dotyczące obowiązku powiadamiania o BSE

Przewidywana liczba badań bydła w kierunku BSE, które będą przeprowadzone w roku 2011

Szacunkowa liczba badań

60 000

Zwierzęta określone w załączniku III — rozdział A część I pkt 2.2

rozporządzenia nr 999/2001

580 000

w.

Zwierzęta określone w załączniku III — rozdział A część I pkt 2.1,

pkt 3 i 4 rozporządzenia nr 999/2001

Inne: zwierzęta podejrzane o BSE

60

Suma badań

4.7. Regulacje prawne stanowiące podstawę do zwalczania BSE

ww

4.7.1. Środki podejmowane w przypadku stwierdzenia BSE

640 060

W przypadku otrzymania dodatniego wyniku,

w zależności od sytuacji, są podejmowane w szczególności następujące środki

1) wszystkie części tuszy zakażonego zwierzęcia są

całkowicie niszczone;

Działania urzędowych lekarzy weterynarii związane z wystąpieniem przypadku BSE w Rzeczypospolitej

Polskiej regulują następujące akty prawne

2) wszystkie części tuszy zwierząt sąsiadujących z zakażoną tuszą na linii ubojowej (co najmniej jedna

przed i dwie po) są całkowicie niszczone;

1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli

i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii;

3) prowadzone jest dochodzenie epizootyczne.

2) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

Dochodzenie epizootyczne ma na celu

1) określenie liczby i zidentyfikowanie wszystkich

sztuk przeżuwaczy w gospodarstwie pochodzenia

zwierzęcia zakażonego BSE;

2) ustalenie historii krów i miejsca pobytu potomstwa chorej krowy;

5. Koszty

.go

v.p

l

3) ustalenie kohorty dla tego przypadku;

4) ustalenie możliwej przyczyny choroby i drogi jej

przeniesienia;

5.1. Analiza kosztów

5) ustalenie innych zwierząt, zarówno przebywających w gospodarstwie, w którym stwierdzono

chorobę, jak i przebywających w innych gospodarstwach, które mogły mieć kontakt z tym samym

źródłem zakażenia BSE co zakażona krowa;

Ogólne oszacowanie kosztów programu monitoringu BSE na 2011 r. przewiduje wielkość wydatków

na poziomie 12 801 200 zł, co przy przeliczeniu

1 euro = 3,9690 zł (według średniego kursu NBP na

dzień 3 lutego 2010 r.) stanowi równowartość

3 225 296,04 euro. Do tego należy dodać koszt odszkodowań za bydło, przyznawanych na podstawie pkt 2

lit. a załącznika VII do rozporządzenia nr 999/2001, który szacunkowo wyniesie 105 000 zł, co stanowi równoważność 26 455,03 euro.

6) ustalenie przemieszczenia potencjalnie zakażonej

paszy lub innych czynników mogących być przyczyną zakażenia w tym lub innym gospodarstwie.

Wszystkie zwierzęta, które zostały w trakcie dochodzenia uznane za potencjalnie zakażone, są zabijane,

a produkty z nich pozyskane poddaje się unieszkodliwieniu.

4.7.2. Zwalczanie ogniska BSE

Przewidywana liczba zwierząt, które będą zabite

w ramach zwalczania ogniska BSE, zgodnie z załącznikiem VII rozdział A pkt 2.1 do rozporządzenia

nr 999/2001, wynosi 30 sztuk.

W okresie przygotowania kalkulacji koszt jednego

badania wynosił około 20 zł, co stanowiło równowartość 5,04 euro.

Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków przewidzianych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

5.2. Szczegółowa analiza kosztów programu

1

1.

Przeznaczenie kosztów

2

Ogółem

kwota

w euro

3

4

5

6

7

8

Test:2)

640 060

20/5,04

Test

N/A3)

12 801 200 3 225 296,04

TAK

Testy na trzęsawkę owiec

2.1. Szybkie badania

NIE

Badania odróżniające

w.

3.

Ogółem

kwota

w zł

Wyszczególnienie

Badania w kierunku BSE1)

1.1. Szybkie badania

2.

Liczba

jednostek

Wniosek

o finansowanie

wspólnotowe

(tak/nie)

rcl

Lp.

Koszt

jednostkowy

w zł/euro

3.1. Wstępne badania molekularne

Test

N/A

NIE

4.1. Określenie genotypu zwierząt

w ramach środków w zakresie

monitorowania i zwalczania

ustanowionych rozporządzeniem nr 999/2001

Metoda

N/A

NIE

4.2. Określenie genotypu zwierząt

w ramach programu hodowlanego ustanowionego zgodnie

z

decyzją

Komisji

2003/100/WE

Metoda

N/A

NIE

Określanie genotypów

ww

4.

5.

Obowiązkowy ubój zwierząt

5.1. Odszkodowanie za bydło, które ma być zabite lub poddane

ubojowi zgodnie z wymogami

określonymi w rozporządzeniu nr 999/2001 w załączniku

VII — rozdział A pkt 2.14)

30

3 500/881,83

105 000

26 455,03

TAK

5.2. Odszkodowanie za owce i kozy, które mają być zabite lub

poddane ubojowi zgodnie

z wymogami określonymi

w rozporządzeniu nr 999/2001

w

załączniku VII — rozdział A pkt 2.1

3

4

Poz. 452

5

6

7

8

.go

v.p

l

1

— 5061 —

N/A

Ogółem w zł: 12 906 200 3 251 751,07

1) Określone w pkt 4.6.

2) Określone w pkt 4.6.

3) Dowolny spośród szybkich testów wymienionych w załączniku X do rozporządzenia nr 999/2001 w odniesieniu do bydła.

4) N/A — nie stosuje się.

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załącznik nr 3 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załącznik nr 3

Załącznik nr 4

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załącznik nr 3 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załącznik nr 3

PROGRAM MAJĄCY NA CELU WYKRYCIE WYSTĘPOWANIA ZAKAŻEŃ WIRUSAMI WYWOŁUJĄCYMI

GRYPĘ PTAKÓW (AVIAN INFLUENZA) ORAZ POSZERZENIE WIEDZY NA TEMAT RYZYKA WYSTĄPIENIA

TEJ CHOROBY

1. Identyfikacja programu

rcl

Państwo członkowskie: Rzeczpospolita Polska

Choroba: grypa ptaków (Avian influenza)

2. Realizacja programu u drobiu

2.1. Cele, ogólne wymogi i kryteria nadzoru

2.1.1. Cele

2) wykrywanie zakażeń nisko zjadliwą grypą ptaków

podtypów H5 i H7 u specjalnie wybranych populacji drobiu szczególnie narażonych na zakażenie

z powodu systemu hodowli lub wrażliwości konkretnych gatunków;

ww

w.

Obowiązek prowadzenia nadzoru w celu wykrycia

występowania zakażeń wirusami grypy ptaków podtypami H5 i H7 u różnych gatunków drobiu wynika

z art. 4 dyrektywy Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia

2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylającej dyrektywę

92/40/EWG (Dz. Urz. UE L 10 z 14.01.2006, str. 16,

z późn. zm.). Szczegółowe wytyczne w zakresie wdrażania tego nadzoru zostały określone w decyzji Komisji 2007/268/WE z dnia 13 kwietnia 2007 r. w sprawie

wdrożenia programu nadzoru nad ptasią grypą u drobiu i dzikiego ptactwa w państwach członkowskich

i zmieniającej decyzję 2004/450/WE (Dz. Urz. UE L 115

z 03.05.2007, str. 3, z późn. zm.).

Nadzór u drobiu obejmuje występowanie nisko

zjadliwej grypy ptaków podtypów H5 lub H7.

Nadzór serologiczny nad nisko zjadliwą grypą ptaków podtypów H5 lub H7 u drobiu ma na celu

1) wykrywanie bezobjawowych zakażeń nisko zjadliwą grypą ptaków podtypów H5 i H7, mając na

uwadze wspomaganie systemów wczesnego wykrywania, a następnie zapobieganie możliwej mutacji tych wirusów w wysoce zjadliwą grypę ptaków;

3) wykazanie, że dane państwo, region lub dane gospodarstwo mają status wolny od grypy ptaków,

która podlega zgłoszeniu w ramach międzynarodowego obrotu handlowego zgodnie z zasadami

określonymi przez Światową Organizację Zdrowia

Zwierząt (OIE).

2.1.2. Ogólne wymogi i kryteria

1. Pobieranie próbek w ramach programu trwa od

dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2011 r.

W odniesieniu do drobiu pobieranie próbek dla

każdej kategorii drobiu obejmuje okres odpowiadający jednemu z okresów produkcyjnych.

2. Próbki do badań pobiera powiatowy lekarz weterynarii oraz przesyła je do krajowego laboratorium

referencyjnego ds. grypy ptaków w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym — Państwowym Instytucie

Badawczym (PIW-PIB) w Puławach.

3. Krajowe laboratorium referencyjne ds. grypy

ptaków w PIW-PIB w Puławach przeprowadza badania

próbek, a wyniki tych badań przekazuje właściwemu

miejscowo powiatowemu lekarzowi weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii oraz Wspólnotowemu Laboratorium Referencyjnemu ds. Grypy Ptaków.

4. Wykryte izolaty wirusów grypy ptaków krajowe

laboratorium referencyjne ds. grypy ptaków

w PIW-PIB w Puławach przekazuje Wspólnotowemu

Jeżeli w gospodarstwie znajduje się kilka kurników, należy odpowiednio zwiększyć liczbę próbek do

badań serologicznych z takiego gospodarstwa i pobierać próbki od co najmniej pięciu ptaków z jednego

kurnika.

.go

v.p

l

Laboratorium Referencyjnemu ds. Grypy Ptaków,

zgodnie z prawem wspólnotowym, chyba że przyznane zostanie odstępstwo zgodnie z rozdziałem V ust. 4

Podręcznika diagnostycznego ustanowionego decyzją

Komisji 2006/437/WE z dnia 4 sierpnia 2006 r. zatwierdzającej podręcznik diagnostyczny dotyczący grypy

ptaków, przewidziany w dyrektywie Rady 2005/94/WE

(Dz. Urz. UE L 237 z 31.08.2006, str. 1). Wirusy podtypu

H5 lub H7 zostaną niezwłocznie przesłane i poddane

standardowym charakterystykom (sekwencjonowanie

nukleotydów/IVPI), zgodnie z Podręcznikiem diagnostycznym.

Poz. 452

2.2. Koncepcja i wdrożenie programu dotyczącego

drobiu

Stada przyzagrodowe nie zostały uwzględnione

w programie z uwagi na bardzo wysoką liczbę tych

stad w relacji do liczby planowanych próbek.

3. Na podstawie oceny ryzyka na obszarze województwa, związanej z planowaniem pobierania próbek, wojewódzki lekarz weterynarii uwzględnia następujące elementy

1. W gospodarstwach, gdzie stwierdzono pozytywne wyniki badań laboratoryjnych, przeprowadza się

badania retrospektywne, a wnioski z tych badań krajowe laboratorium referencyjne ds. grypy ptaków

w PIW-PIB w Puławach przedstawia Głównemu Lekarzowi Weterynarii, Komisji Europejskiej i Wspólnotowemu Laboratorium Referencyjnemu ds. Grypy Ptaków.

1) rodzaj produkcji (np. chów na wolnym wybiegu)

i związane z nim ryzyko oraz uwzględnienie

innych czynników, takich jak zróżnicowany wiek,

wykorzystanie wód powierzchniowych, stosunkowo dłuższy okres życia, obecność więcej niż jednego gatunku w gospodarstwie lub inne ważne czynniki;

2. Dane dotyczące liczby próbek, które należy pobrać do badań na obszarze każdego z województw

oraz w każdym z gospodarstw hodujących poszczególne kategorie drobiu, określono w tabelach 1—7 na

podstawie analizy ryzyka, przeprowadzonej zgodnie

z lit. B załącznika I do decyzji Komisji 2007/268/WE.

Gospodarstwa zajmujące się hodowlą zwierzyny łownej lub ptaków bezgrzebieniowych zostały również

uwzględnione w niniejszym programie.

2) dostosowanie okresu pobierania próbek do innych

określonych na poziomie lokalnym okresów,

w których obecność innych gatunków drobiu

w danym gospodarstwie mogłaby zwiększyć ryzyko wystąpienia choroby.

rcl

Tabela 1

4. Próbki krwi do badań serologicznych od kaczek

i gęsi powiatowy lekarz weterynarii pobiera, jeżeli to

możliwe, od ptaków trzymanych na wybiegach.

Gospodarstwa utrzymujące kury nioski reprodukcyjne

Łączna liczba

gospodarstwb)

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

w.

Kod

NUTS(2)*a)

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

Metody badania

laboratoryjnego

38

3

10

60

HI (H5/H7)

PL12

206

12

10

240

HI (H5/H7)

PL21

17

2

10

40

HI (H5/H7)

PL22

43

4

10

80

HI (H5/H7)

PL31

14

2

10

40

HI (H5/H7)

PL32

5

1

10

20

HI (H5/H7)

PL33

38

3

10

60

HI (H5/H7)

PL34

50

5

10

100

HI (H5/H7)

PL41

52

5

10

100

HI (H5/H7)

PL42

75

6

10

120

HI (H5/H7)

PL43

9

1

10

20

HI (H5/H7)

PL51

27

4

10

80

HI (H5/H7)

PL52

48

5

10

100

HI (H5/H7)

PL61

28

3

10

60

HI (H5/H7)

PL62

11

1

10

20

HI (H5/H7)

ww

PL11

PL63

29

3

10

60

HI (H5/H7)

SUMA

690

60

—

1 200

—

.go

v.p

l

Tabela 2

Gospodarstwa utrzymujące kury nioski towarowe

Kod

NUTS(2)*a)

Łączna liczba

gospodarstwb)

PL11

52

PL12

195

PL21

95

PL22

114

PL31

38

PL32

32

PL33

29

PL34

27

PL41

192

PL42

37

PL43

52

PL51

103

PL52

31

PL61

44

PL62

51

52

1 144

Tabela 3

Metody badania

laboratoryjnego

3

10

60

HI (H5/H7)

9

10

180

HI (H5/H7)

5

10

100

HI (H5/H7)

6

10

120

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

9

10

180

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

3

10

60

HI (H5/H7)

5

10

100

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

2

10

40

HI (H5/H7)

3

10

60

HI (H5/H7)

3

10

60

HI (H5/H7)

1 200

—

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

Metody badania

laboratoryjnego

rcl

PL63

SUMA

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

60

—

Gospodarstwa utrzymujące indyki rzeźne i reprodukcyjne

Łączna liczba

gospodarstwb)

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

w.

Kod

NUTS(2)*a)

39

5

10

100

HI (H5/H7)

PL12

32

5

10

100

HI (H5/H7)

PL21

10

2

10

40

HI (H5/H7)

PL22

9

2

10

40

HI (H5/H7)

PL31

35

5

10

100

HI (H5/H7)

PL32

9

1

10

20

HI (H5/H7)

PL33

7

1

10

20

HI (H5/H7)

PL34

17

3

10

60

HI (H5/H7)

PL41

67

8

10

160

HI (H5/H7)

PL42

24

4

10

80

HI (H5/H7)

PL43

119

10

200

HI (H5/H7)

PL51

51

8

10

160

HI (H5/H7)

PL52

3

1

10

20

HI (H5/H7)

ww

PL11

PL61

34

4

10

80

HI (H5/H7)

PL62

375

26

10

520

HI (H5/H7)

PL63

37

5

10

100

HI (H5/H7)

SUMA

868

90

—

1 800

—

Gospodarstwa utrzymujące strusie

Kod

NUTS(2)*a)

Łączna liczba

gospodarstwb)

PL11

11

PL12

16

PL21

3

PL22

14

PL31

2

PL32

0

PL33

0

PL34

14

PL41

14

PL42

8

PL43

13

PL51

10

PL52

1

PL61

7

PL62

4

Tabela 5

5

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

Metody badania

laboratoryjnego

4

5

40

HI (H5/H7)

7

5

70

HI (H5/H7)

1

5

10

HI (H5/H7)

6

5

60

HI (H5/H7)

1

5

10

HI (H5/H7)

0

5

0

HI (H5/H7)

0

5

0

HI (H5/H7)

6

5

60

HI (H5/H7)

6

5

60

HI (H5/H7)

4

5

40

HI (H5/H7)

5

50

HI (H5/H7)

5

50

HI (H5/H7)

1

5

10

HI (H5/H7)

3

5

30

HI (H5/H7)

2

5

20

HI (H5/H7)

2

5

20

HI (H5/H7)

530

—

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

Metody badania

laboratoryjnego

rcl

PL63

SUMA

.go

v.p

l

Tabela 4

122

53

—

Gospodarstwa utrzymujące ptaki łowne

Łączna liczba

gospodarstwb)

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

w.

Kod

NUTS(2)*a)

6

4

10

80

HI (H5/H7)

PL12

6

4

10

80

HI (H5/H7)

PL21

1

10

20

HI (H5/H7)

PL22

6

4

10

80

HI (H5/H7)

PL31

3

1

10

20

HI (H5/H7)

PL32

0

10

0

HI (H5/H7)

PL33

2

1

10

20

HI (H5/H7)

PL34

1

10

20

HI (H5/H7)

PL41

8

5

10

100

HI (H5/H7)

PL42

0

10

0

HI (H5/H7)

PL43

12

9

10

180

HI (H5/H7)

PL51

1

10

20

HI (H5/H7)

PL52

7

4

10

80

HI (H5/H7)

PL61

8

5

10

100

HI (H5/H7)

PL62

1

10

20

HI (H5/H7)

ww

PL11

PL63

2

1

10

20

HI (H5/H7)

SUMA

64

42

—

.go

v.p

l

Tabela 6

Gospodarstwa utrzymujące kaczki rzeźne i reprodukcyjne

Kod

NUTS(2)*a)

Łączna liczba

gospodarstwb)

PL11

1

PL12

5

PL21

8

PL22

3

PL31

28

PL32

29

PL33

1

PL34

0

PL41

93

PL42

4

PL43

4

PL51

4

PL52

0

PL61

10

PL62

5

Tabela 7

2

Metody badania

laboratoryjnego

1

40

80

HI (H5/H7)

2

40

160

HI (H5/H7)

3

40

240

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

14

40

1 120

HI (H5/H7)

14

40

1 120

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

0

40

0

HI (H5/H7)

34

40

2 720

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

0

40

0

HI (H5/H7)

4

40

320

HI (H5/H7)

2

40

160

HI (H5/H7)

1

40

80

HI (H5/H7)

6 400

—

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

Metody badania

laboratoryjnego

rcl

PL63

SUMA

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

Szacunkowa

łączna liczba

badań, które

zostaną

wykonane

zgodnie z daną

metodą

197

80

—

Gospodarstwa utrzymujące gęsi rzeźne i reprodukcyjne

Łączna liczba

gospodarstwb)

Łączna liczba

Szacunkowa

gospodarstw,

liczba próbek

z których pobiera

na gospodarstwo

się próbki

w.

Kod

NUTS(2)*a)

60

7

40

560

HI (H5/H7)

PL12

68

7

40

560

HI (H5/H7)

PL21

11

2

40

160

HI (H5/H7)

PL22

14

2

40

160

HI (H5/H7)

PL31

161

11

40

880

HI (H5/H7)

PL32

18

2

40

160

HI (H5/H7)

PL33

91

8

40

640

HI (H5/H7)

PL34

58

6

40

480

HI (H5/H7)

PL41

314

19

40

1 520

HI (H5/H7)

PL42

17

2

40

160

HI (H5/H7)

PL43

53

6

40

480

HI (H5/H7)

PL51

16

2

40

160

HI (H5/H7)

PL52

10

2

40

160

HI (H5/H7)

PL61

83

7

40

560

HI (H5/H7)

PL62

59

6

40

480

HI (H5/H7)

ww

PL11

PL63

7

1

40

80

HI (H5/H7)

SUMA

1 040

90

—

7 200

—

.go

v.p

l

Objaśnienia do tabel 1—7

* Kod NUTS(2) — ang. Nomenclature of Units for Territorial Statistics — standard geokodowania przyjęty w Unii Europej-

skiej na potrzeby identyfikowania statystycznych jednostek terytorialnych, gdzie poszczególne kody oznaczają odpowiednio: PL51 — woj. dolnośląskie, PL61 — woj. kujawsko-pomorskie, PL31 — woj. lubelskie, PL43 —woj. lubuskie, PL11 —

woj. łódzkie, PL21 — woj. małopolskie, PL12 — woj. mazowieckie, PL52 — woj. opolskie, PL32 — woj. podkarpackie, PL34

— woj. podlaskie, PL63 — woj. pomorskie, PL22 — woj. śląskie, PL33 — woj. świętokrzyskie, PL62 — woj. warmińsko-mazurskie, PL41 — woj. wielkopolskie, PL42 — woj. zachodniopomorskie.

a) Położenie gospodarstwa pochodzenia. Jeżeli nie można użyć kodu NUTS(2), należy określić położenie w stopniach długości i szerokości geograficznej.

b) Łączna liczba gospodarstw jednej kategorii drobiu w danym regionie NUTS(2).

2.3. Opis zastosowanych badań laboratoryjnych

1. Procedury pobierania próbek oraz badania laboratoryjne przeprowadza się zgodnie z Podręcznikiem

diagnostycznym dotyczącym grypy ptaków (decyzja

Komisji 2006/437/WE). Badania w kierunku grypy ptaków przeprowadza się w krajowym laboratorium referencyjnym ds. grypy ptaków w PIW-PIB w Puławach.

2. Wszystkie pozytywne wyniki serologiczne są potwierdzane w krajowym laboratorium referencyjnym

ds. grypy ptaków w PIW-PIB w Puławach metodą hamowania hemaglutynacji, z użyciem wyznaczonych

szczepów dostarczonych przez Wspólnotowe Laboratorium Referencyjne ds. Grypy Ptaków, przy czym wykonuje się

1) dla H5

b) badanie wszystkich dodatnich próbek za pomocą szczepu chicken/Scotland/59 (H5N1) celem

wyeliminowania przeciwciał reagujących krzyżowo z N3;

2) dla H7

Realizacja programu dotyczącego dzikiego ptactwa obejmuje występowanie wirusów wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz nisko zjadliwej grypy ptaków.

Nadzór wirusologiczny nad grypą ptaków dzikiego

ptactwa służy określeniu ryzyka wprowadzenia wirusów grypy ptaków (nisko i wysoce zjadliwej) do drobiu domowego przez

rcl

a) wstępne badanie z użyciem szczepu teal/England/7894/06 (H5N3),

u ptaków wirusami grypy ptaków wynika z art. 4 dyrektywy Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r.

w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy

ptaków i uchylającej dyrektywę 92/40/EWG. Szczegółowe wytyczne w zakresie wdrażania tego nadzoru zostały określone w decyzji Komisji 2007/268/WE z dnia

13 kwietnia 2007 r. w sprawie wdrożenia programu

nadzoru nad ptasią grypą u drobiu i dzikiego ptactwa

w państwach członkowskich i zmieniającej decyzję

2004/450/WE.

a) wstępne badanie z użyciem szczepu Turkey/England/647/77 (H7N7),

w.

b) badanie wszystkich dodatnich próbek za pomocą szczepu African Starling/983/79 (H7N1) celem wyeliminowania przeciwciał reagujących

krzyżowo z N7.

3. Opis programu dotyczącego dzikiego ptactwa

3.1. Cele, ogólne wymogi i kryteria nadzoru

3.1.1. Cele

ww

Obowiązek prowadzenia nadzoru w celu poszerzenia wiedzy na temat zagrożeń pochodzących od dzikich ptaków związanych z wszelkimi występującymi

1) zapewnienie wczesnego wykrywania wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1, w drodze badania wzrostu zachorowalności lub śmiertelności

wśród dzikiego ptactwa;

2) prowadzenie obserwacji i badań żywego i padłego

dzikiego ptactwa w przypadku wykrycia u niego

wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1;

3) kontynuację obserwacji i badań różnych gatunków

ptaków wędrownych żyjących na wolności, jako

części ciągłego monitorowania wirusów nisko

zjadliwej grypy ptaków. Próbki pobiera się głównie od ptactwa z rzędu blaszkodziobych (ptactwo

wodne) i siewkowych (ptactwo brzegowe i mewy),

aby ocenić, czy są one nosicielami wirusa nisko

zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 i H7 (badanie

to również wykryłoby, jeżeli występują, wirusy

wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 i inne wirusy wysoce zjadliwej grypy ptaków). Badaniu należy poddać zwłaszcza gatunki o podwyższonym ryzyku związanym z grypą ptaków, wymienione w tabeli 8 programu.

.go

v.p

l

Tabela 8

Gatunki o podwyższonym ryzyku związanym z grypą ptaków*

Nazwa zwyczajowa

Łabędź czarnodzioby

Łabędź krzykliwy

Łabędź niemy

Nazwa naukowa

Cygnus columbianus

Cygnus cygnus

Cygnus olor

Gęsi

Gęś krótkodzioba

Gęś zbożowa

Anser brachyrhynchus

Anser fabalis

Gęś białoczelna (europejska rasa)

Anser albifrons albifrons

Gęś mała

Anser erythropus

Gęś gęgawa

Bernikla białolica

Bernikla obrożna

Bernikla rdzawoszyja

Bernikla kanadyjska

Anser anser

Branta leucopsis

Branta bernicla

Branta ruficollis

Branta canadensis

Kaczki

Świstun

Anas crecca

rcl

Cyraneczka

Anas penelope

Anas platyrhynchos

Rożeniec

Anas acuta

Cyranka

Anas querquedula

Płaskonos

Anas clypeata

Marmurka

Marmaronetta angustirostris

Hełmiatka

Netta rufina

Głowienka

Aythya ferina

Czernica

Aythya fuligula

w.

Krzyżówka

Ptaki siewkowe

Vanellus vanellus

Siewka złota

Pluvialis apricaria

Rycyk

Limosa limosa

Batalion

Philomachus pugnax

ww

Czajka

Mewy

Mewa śmieszka

Larus ridibundus

Mewa pospolita

Larus canus

* Wykaz nie jest wyczerpujący i służy jedynie wskazaniu gatunków wędrownych, które mogą stanowić wysokie ryzyko wpro-

wadzenia grypy ptaków do Wspólnoty, na podstawie ich tras wędrówek obejmujących obszary, na których u dzikiego ptactwa lub drobiu wystąpiła wysoce zjadliwa grypa ptaków H5N1. Wykaz ten opracowano na podstawie opinii naukowej na

temat ptaków wędrownych i ich prawdopodobnej roli w rozprzestrzenianiu wysoce zjadliwej grypy ptaków, przyjętej dnia

12 maja 2006 r. przez Panel ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA),

a także na podstawie prac przeprowadzonych przez Komitet ORNIS i wykonawców usług zleconych przez Dyrekcję Generalną ds. Środowiska Komisji Europejskiej. Aktualizacja tego wykazu jest możliwa po udostępnieniu wyników dalszych

badań naukowych i na podstawie oceny ryzyka przeprowadzonej przez organy krajowe z uwzględnieniem konkretnej sytuacji ornitologicznej.

Przy wyborze badanych gatunków na obszarze powiatu powiatowy lekarz weterynarii uwzględnia sytuację pod względem dominacji gatunków oraz wielkości populacji ptaków. Podczas pobierania próbek należy

uwzględnić sezonowość wędrówek, sposoby zachowania się gatunków ptaków, jeżeli dotyczy tras wędrówek, główne siedliska, instynkt stadny i mieszanie się

podczas przelotu, a także wyniki programów realizowanych w latach 2003—2008.

3.1.2. Ogólne wymogi i kryteria

W odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków

H5N1 należy uwzględnić wszystkie czynniki, aby móc

określić prawdopodobieństwo narażenia dzikiego ptactwa na zarażenie się od zakażonego drobiu i dzikich

ptaków na obszarach wystąpienia tej choroby oraz

prawdopodobieństwo kontaktu dzikiego ptactwa z drobiem domowym w wybiegowych systemach hodowli

drobiu.

.go

v.p

l

U dzikiego ptactwa nie stosuje się badań serologicznych, gdyż na ich podstawie nie można rozróżnić

wysoce i nisko zjadliwych szczepów wirusa, a stwierdzenie obecności przeciwciał nie umożliwia określenia

miejsca zarażenia dzikiego ptactwa. Metody te umożliwiają jednak rozróżnienie, u których gatunków ptaków

(osiadłych lub wędrownych) występuje zakażenie

wirusami H5/H7 lub wirusy te występują endemicznie.

1. Pobieranie próbek będzie miało miejsce od dnia

1 stycznia do dnia 31 grudnia 2011 r.

2. Próbki do badań pobiera powiatowy lekarz weterynarii oraz przesyła je do krajowego laboratorium

referencyjnego ds. grypy ptaków w PIW-PIB w Puławach.

3. Krajowe laboratorium referencyjne ds. grypy

ptaków w PIW-PIB w Puławach przeprowadza badania próbek, a wyniki tych badań przekazuje właściwemu miejscowo powiatowemu lekarzowi weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii oraz Wspólnotowemu Laboratorium Referencyjnemu ds. Grypy Ptaków.

1) obszary, na których występuje wzrost zachorowalności lub śmiertelności wśród dzikiego ptactwa;

2) obszary w pobliżu morza, jezior i wód, na których znaleziono padłe ptaki, a zwłaszcza jeżeli

obszary znajdują się w pobliżu gospodarstw

utrzymujących drób;

3) ptaki należące do gatunków o podwyższonym

ryzyku związanym z grypą ptaków oraz inne

dzikie ptactwo żyjące w ich bezpośrednim

sąsiedztwie.

rcl

4. Wykryte izolaty wirusów grypy ptaków występujące u dzikiego ptactwa krajowe laboratorium referencyjne ds. grypy ptaków w PIW-PIB w Puławach przekazuje do Wspólnotowego Laboratorium Referencyjnego ds. Grypy Ptaków zgodnie z prawem wspólnotowym, chyba że przyznane zostanie odstępstwo zgodnie z rozdziałem V ust. 4 Podręcznika diagnostycznego

ustanowionego decyzją Komisji 2006/437/WE. Wirusy

podtypu H5 lub H7 niezwłocznie przesyła się i poddaje

standardowym charakterystykom (sekwencjonowanie

nukleotydów/IVPI), zgodnie z Podręcznikiem diagnostycznym.

1. Nadzór bierny nad chorym i padłym dzikim ptactwem obejmuje przede wszystkim

w.

3.2. Koncepcja i wdrożenie programu dotyczącego

dzikiego ptactwa

3.2.1. Koncepcja programu dotyczącego dzikiego ptactwa

ww

Do celów opracowania programu dotyczącego

dzikiego ptactwa przy określeniu gatunków i optymalizacji pobierania próbek organy Inspekcji Weterynaryjnej współpracują z epidemiologami, ornitologami

i organami właściwymi ds. ochrony przyrody, a także

z instytucjami zajmującymi się ochroną lub obserwacją ptaków oraz ze stacjami obrączkowania.

Pobieranie próbek od żywych ptaków dzikich objętych ochroną gatunkową ścisłą lub częściową wymaga uzyskania zezwolenia Generalnego Dyrektora

Ochrony Środowiska lub właściwego miejscowo

regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

2. Nadzór czynny nad żywymi i klinicznie zdrowymi

lub klinicznie chorymi, zranionymi lub upolowanymi ptakami koncentruje się na

1) ptakach wędrownych z rzędu blaszkodziobych

(ptactwo wodne) i siewkowych (ptactwo brzegowe i mewy);

2) obszarach zidentyfikowanych pod względem

występowania dużej liczby ptaków wędrownych, na których dochodzi do mieszania się różnych gatunków tych ptaków, a zwłaszcza na obszarach w pobliżu gospodarstw drobiu;

3) wyborze gatunków o podwyższonym ryzyku

związanym z grypą ptaków.

3. Badania żywego i padłego dzikiego ptactwa na obszarach, gdzie wykryto przypadki H5N1 (nadzór

czynny i bierny), koncentrują się na

1) dzikim ptactwie w celu wykrycia nosicieli bezobjawowych;

2) ptakach na obszarach, na których istnieją związki epidemiologiczne z wykrytymi przypadkami;

3) ptakach, które mogą mieć bezpośrednią styczność z hodowlą drobiu (obszar zapowietrzony,

obszar zagrożony i obszar B) i które mogłyby

być „nosicielami pośrednimi”.

.go

v.p

l

Tabela 9

Liczba próbek, które należy pobrać od dzikiego ptactwa

Dzikie ptactwo,

od którego pobiera się

próbki

PL11

Liczba próbek,

które zostaną pobrane

w ramach czynnego

nadzoru

50

PL12

150

gatunki dzikiego ptactwa

o podwyższonym ryzyku związanym

z grypą ptaków (zgodnie z wykazem)

PL21

PL22

PL31

PL32

PL33

PL34

PL41

PL42

PL43

PL51

PL52

PL61

PL62

50

40

110

80

250

230

170

50

70

170

PL63

230

1 800

około 200

rcl

SUMA

Liczba próbek,

które zostaną pobrane

w ramach biernego

nadzoru

200 z całego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

KOD NUTS (2)a)

a) Odesłanie do miejsca pobrania próbek. Jeżeli nie można użyć kodu NUTS (2), należy określić położenie w stopniach dłu-

gości i szerokości geograficznej.

3.2.2. Procedury pobierania próbek

w.

1. Do badań wirusologicznych pobiera się wymazy

z jamy ustno-gardłowej i z kloaki od ptaków niewykazujących klinicznych objawów choroby, żyjących na

wolności. Jeżeli z jakiegokolwiek powodu pobranie

wymazów z kloaki od żywych ptaków jest niemożliwe,

można je zastąpić zebranymi próbkami świeżego kału.

Niemniej należy zapewnić spójność pomiarową

w przypadku miejsc mieszania się różnych gatunków

ptaków.

ww

2. W celu wyodrębnienia wirusa i wykrycia molekularnego (PCR) pobiera się próbki z kloaki i tchawicy

lub jamy ustno-gardłowej lub próbki tkanek (z mózgu,

serca, płuc, nerek i jelit) dzikich ptaków padłych lub

odstrzelonych.

3. Należy zwrócić uwagę na przechowywanie

i transport próbek. Wymazy muszą zostać natychmiast

schłodzone lodem lub żelowymi wkładami chłodzącymi i dostarczone do laboratorium w jak najkrótszym

czasie. Próbki nie powinny być zamrażane, chyba że

jest to bezwzględnie konieczne.

Wymazy muszą być umieszczone (zanurzone całkowicie) w specjalnym podłożu do transportu wirusów lub zbuforowanym płynie fizjologicznym (PBS)

z antybiotykami. Umieszczenie próbek we wspomnianym podłożu podczas transportu jest nieodzownym

i uzupełniającym działaniem i nie zastępuje schłodzenia.

W razie braku takiego podłoża wymazy należy

umieścić w pojemnikach i dostarczyć w postaci suchej.

Jeżeli niemożliwe jest zagwarantowanie szybkiego

przewiezienia do laboratorium w ciągu 48 godzin

(w podłożu transportowym i temperaturze 4°C), próbki należy niezwłocznie zamrozić, a następnie przewieźć

w suchym lodzie. Na przechowywanie i transport mogą wpływać różnorodne czynniki, zatem wybrana metoda musi być odpowiednia do zamierzonego celu.

4. Procedury pobierania próbek przeprowadza się

zgodnie z Podręcznikiem diagnostycznym dotyczącym

grypy ptaków (decyzja Komisji 2006/437/WE), ustanawiającym procedury diagnostyczne służące do stwierdzenia oraz rozpoznania różnicowego grypy ptaków.

3.3. Opis zastosowanych badań laboratoryjnych

1. Badania laboratoryjne przeprowadza się zgodnie z Podręcznikiem diagnostycznym dotyczącym grypy ptaków (decyzja Komisji 2006/437/WE), ustanawiającym procedury diagnostyczne służące do stwierdzenia oraz rozpoznania różnicowego grypy ptaków.

2. Wszystkie próbki pobrane w ramach programu

dotyczącego ptaków dzikich są możliwie najszybciej

poddane badaniu przy zastosowaniu technik molekularnych, jeżeli są dostępne, zgodnie z Podręcznikiem

diagnostycznym. Badania w kierunku grypy ptaków

przeprowadza się w krajowym laboratorium referen-

4) informacje o decyzjach administracyjnych wydanych w stosunku do podmiotu;

.go

v.p

l

cyjnym ds. grypy ptaków w PIW-PIB w Puławach.

Zaleca się wstępne badanie przesiewowe metodą PCR

dla genu M z szybkim przeprowadzeniem badań próbek pozytywnych na identyfikację podtypu H5 i H7

(w terminie 2 tygodni), a w przypadku pozytywnego

wyniku jak najszybciej należy przeprowadzić analizę

miejsca cięcia hemaglutyniny w celu ustalenia, czy

mamy do czynienia z wirusem wysoce zjadliwej grypy

ptaków czy nisko zjadliwej grypy ptaków. Jeżeli zostanie potwierdzona obecność wysoce zjadliwej grypy

ptaków podtyp H5, należy przeprowadzić dodatkowe

badania na określenie podtypu N (nawet jeżeli tym

sposobem możliwe jest tylko wykluczenie N1).

Poz. 452

3. W laboratorium można pulować do pięciu próbek pobranych od tego samego gatunku ptaków,

w tym samym miejscu i czasie, jeżeli zapewniona jest

możliwość powtórnego zidentyfikowania i zbadania

pojedynczych próbek w przypadku uzyskania pozytywnego wyniku.

4. Opis sytuacji epidemiologicznej w zakresie wysoce

zjadliwej grypy ptaków u drobiu w ostatnich pięciu

latach

4.1. Środki objęte programem dotyczącym drobiu

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii dane zawarte w rejestrze, a także informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze.

Ponadto powiatowy lekarz weterynarii rejestruje

podmioty prowadzące produkcję podstawową. Obowiązek ten wynika z rozporządzenia (WE) nr 853/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia

zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 3, t. 45, str. 14) oraz z ustawy z dnia 16 grudnia

2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127, z późn. zm.).

4.1.3. Regulacje prawne w zakresie przeprowadzania

szczepień

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt grypa ptaków należy do chorób zakaźnych zwierząt podlegających zakazowi szczepień.

5. Sytuacja epidemiologiczna w zakresie choroby

u dzikiego ptactwa w ostatnich pięciu latach

rcl

W 2007 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wykryto 9 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu hodowlanego. W latach wcześniejszych choroba nie występowała u drobiu hodowlanego. Program nadzoru prowadzony w latach

2003—2010 obejmował fermy kur niosek reprodukcyjnych, kur niosek towarowych, indyków, gęsi i kaczek,

strusi, ptaków łownych oraz ptaki dzikie. Próbki były

pobierane i badane w ciągu całego roku objętego programem.

5) datę wpisu i wykreślenia z rejestru.

4.1.1. Wyznaczenie organu centralnego odpowiedzialnego za realizację programu

w.

Organem centralnym odpowiedzialnym za realizację programu jest Główny Lekarz Weterynarii. Na

szczeblu województw organami odpowiedzialnymi za

nadzór nad wdrażaniem programu są wojewódzcy lekarze weterynarii. Za właściwe pobieranie i przesyłanie próbek odpowiedzialni są powiatowi lekarze weterynarii.

4.1.2. Wprowadzenie

darstw

systemu

rejestracji

gospo-

ww

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342,

z późn. zm.) powiatowy lekarz weterynarii prowadzi

rejestr podmiotów prowadzących działalność podlegającą nadzorowi.

Rejestr ten zawiera w szczególności

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo

nazwę, siedzibę i adres podmiotu;

2) weterynaryjny numer identyfikacyjny, jeżeli został

nadany;

3) określenie rodzaju i zakresu prowadzonej działalności nadzorowanej;

5.1. Środki objęte programem dotyczącym dzikiego

ptactwa

W 2006 r. wykryto 9 ognisk wysoce zjadliwej grypy

ptaków u ptaków dzikich podtyp H5N1. W 2007 r. wykryto jedno ognisko choroby. W latach wcześniejszych

wysoce zjadliwa grypa ptaków nie występowała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Program dotyczący

dzikiego ptactwa w kierunku grypy ptaków w latach

2003—2010 obejmował monitoring czynny oraz bierny.

5.1.1. Wyznaczenie organu centralnego odpowiedzialnego za realizację programu

Organem centralnym odpowiedzialnym za realizację programu jest Główny Lekarz Weterynarii. Na poziomie województw organami odpowiedzialnymi za

nadzór nad wdrażaniem programu są wojewódzcy lekarze weterynarii. Za właściwe pobieranie i przesyłanie próbek są odpowiedzialni powiatowi lekarze weterynarii.

5.1.2. Opis i określenie obszarów geograficznych

i administracyjnych, na których program zostanie wdrożony

Program dotyczący dzikiego ptactwa realizowany

jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwagi

na fakt, że na całym terytorium państwa występuje

duże zagęszczenie gospodarstw hodujących drób.

Przeprowadzona analiza potwierdziła, że ryzyko wystąpienia grypy ptaków jest wysokie na obszarze całego państwa. Nadzór u ptaków dzikich podzielony jest

na czynny oraz bierny.

Zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt podmioty świadczące usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej oraz laboratoria przekazują powiatowemu lekarzowi weterynarii informacje o podejrzeniu wystąpienia grypy ptaków niezwłocznie po powzięciu takiego podejrzenia.

.go

v.p

l

6. Regulacje prawne w zakresie powiadamiania o grypie ptaków

Poz. 452

Zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt w przypadku podejrzenia wystąpienia grypy ptaków posiadacz zwierzęcia obowiązany jest do

1) niezwłocznego zawiadomienia o tym organu

Inspekcji Weterynaryjnej albo najbliższego podmiotu świadczącego usługi z zakresu medycyny

weterynaryjnej, albo wójta (burmistrza, prezydenta miasta);

2) pozostawienia zwierząt w miejscu ich przebywania i niewprowadzania tam innych zwierząt;

3) uniemożliwienie osobom postronnym dostępu do

pomieszczeń lub miejsc, w których znajdują się

zwierzęta podejrzane o zakażenie lub chorobę lub

zwłoki zwierzęce;

4) wstrzymania się od wywożenia, wynoszenia i zbywania produktów, w szczególności mięsa, zwłok

zwierzęcych, środków żywienia zwierząt, wody,

ściółki, nawozów naturalnych;

5) udostępnienia organom Inspekcji Weterynaryjnej

zwierząt i zwłok zwierzęcych do badań i zabiegów

weterynaryjnych, a także udzielania pomocy przy

ich wykonywaniu;

Powiatowy lekarz weterynarii natychmiast informuje wojewódzkiego lekarza weterynarii, w tym w formie elektronicznej, o podejrzeniu lub wystąpieniu grypy ptaków oraz o czynnościach podjętych w celu wykrycia lub wykluczenia tej choroby.

Wojewódzki lekarz weterynarii przekazuje natychmiast Głównemu Lekarzowi Weterynarii, w tym w formie elektronicznej, informacje o podejrzeniu lub wystąpieniu grypy ptaków oraz o czynnościach podjętych

w celu wykrycia lub wykluczenia tej choroby.

Główny Lekarz Weterynarii

1) informuje, wykonując postanowienia umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska

jest stroną, właściwe organizacje międzynarodowe o występowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej grypy ptaków;

rcl

6) udzielania organom Inspekcji Weterynaryjnej oraz

osobom działającym w imieniu tych organów wyjaśnień i podawania informacji, które mogą mieć

znaczenie dla wykrycia grypy ptaków i źródeł zakażenia lub zapobiegania jej szerzeniu.

Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia grypy ptaków

podejmuje natychmiast czynności w celu wykrycia lub

wykluczenia grypy ptaków.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie

informuje organ Inspekcji Weterynaryjnej o otrzymaniu zawiadomienia.

7. Koszty

7.1. Program dotyczący drobiu

w.

Tabela 10

2) powiadamia Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o przypadku

wystąpienia grypy ptaków oraz o wygaszaniu

ognisk tej choroby.

Środki kwalifikujące się do współfinansowania programu dotyczącego drobiu

ww

Metody badania

laboratoryjnego

Liczba

badań do

wykonania

według

danej

metody

Koszt

jednostkowy jednostkowy

badań

według

danej

metody

(w euro*)

(w zł)

Koszt

całkowity

(w zł)

Koszt

całkowity

(w euro*)

Finansowanie

unijne

(tak/nie)

1

2

3

4

5

6

7

Wstępne

serologiczne

badanie

przesiewowea)

—

Test zahamowania

hemaglutynacji

HI na obecność

H5/H7b)

19 170 + 960

(powtórne

badanie)

= 20 130

34/1 test

8,57/1 test

684 420

172 441,42

tak

Test izolacji

wirusa (bad.

retrospektywne)

8

280

70,55

2 240

564,37

tak

Test PCR (bad.

retrospektywne)

16

Inne środki, jakie

mają być objęte

—

Kontrola

wyrywkowa

—

Pozostałe

Pobieranie

i przesyłanie

próbek do

laboratorium

3

4

5

6

7

.go

v.p

l

1

Poz. 452

240

60,47

3 840

967,5

tak

—

8/próbkę

x 9 585

próbek

2,02/próbkę

x 9 585

próbek

76 680

19 319,73

tak

Razem

767 180

193 293,02

—

a) Określić badanie laboratoryjne, które należy zastosować.

b) Określić liczbę testów na obecność H5 i H7.

* Wyliczenie kosztów — według średniego kursu NBP na dzień 3 lutego 2010 r. (1 euro = 3,969 zł).

Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków przewidzianych na zwal-

czanie chorób zakaźnych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

7.2. Program dotyczący dzikiego ptactwa

Tabela 11

Środki kwalifikujące się do współfinansowania programu dotyczącego dzikiego ptactwa

Wstępne

serologiczne

badanie

przesiewowe

Koszt

jednostkowy

testów

według

danej

metody

(w euro*)

Koszt

całkowity

(w zł)

Koszt

całkowity

(w euro*)

Finansowanie

unijne

(tak/nie)

—

tak

w.

Test zahamowania

hemaglutynacji

HI na obecność

H5/H7

Koszt

jednostkowy

testów

według

danej

metody

(w zł)

rcl

Metody

badania

laboratoryjnego

Liczba

testów do

wykonania

według

danej

metody

20

280

70,55

5 600

1 410,93

Badanie PCR

500 (2000

próbek)

50

240

60,47

120 000

30 234,32

80

20,16

4 000

1 007,81

Inne środki, jakie

należy uwzględnić

—

Kontrola

wyrywkowa

—

Pobieranie

i przesyłanie

próbek do

laboratorium

20/próbkę x

2000 próbek

5,04 /próbkę x

2000 próbek

40 000

10 078,11

tak

Razem

169 600

42 731,17

—

ww

Test izolacji

wirusa

Pozostałe

tak

Szacunkowe koszty łącznie (badanie drobiu i ptaków dzikich)*

767 180 zł + 169 600 zł = 936 780 zł (236 024,19 euro)

Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków przewidzianych na zwalczanie

chorób zakaźnych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

* Wyliczenie kosztów — według średniego kursu NBP na dzień 3 lutego 2010 r. (1 euro = 3,969 zł).

rcl

w.

ww

.go

v.p

l

rcl

w.

ww

.go

v.p

l

rcl

w.

ww

.go

v.p

l

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

— 5076 —

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego

al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56

Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligraﬁi,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48

Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)

www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligraﬁi,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 1239/W/C/2011

ISSN 0867-3411

Cena 8,50 zł (w tym VAT)

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załącznik nr 5 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załącznik nr 5

Załącznik nr 6

.go

v.p

l

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Wstęp Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.04.19

21:26:02 +02'00'

Poz. 452

.go

v.p

l

452

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 marca 2011 r.

w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła

oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków

oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby

Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213,

poz. 1342 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372

i Nr 78, poz. 513) zarządza się, co następuje

Dz.U. 2011 nr 82 poz. 452 notInForce

Załączniki do rozporządzenia Rady Ministrów Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie wprowadzenia na 2011 r. programów zwalczania wścieklizny i gąbczastej encefalopatii bydła oraz programu mającego na celu wykrycie występowania zakażeń wirusami wywołującymi grypę ptaków oraz poszerzenie wiedzy na temat ryzyka wystąpienia tej choroby Open official source

Załączniki do rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 23 marca 2011 r. (poz. 452)

Załącznik nr 1

PROGRAM ZWALCZANIA WŚCIEKLIZNY (RABIES)

1. Identyfikacja programu

Państwo członkowskie: Rzeczpospolita Polska

Choroba: wścieklizna (Rabies)

Wniosek o współfinansowanie na rok: 2011

Wysłano do Komisji Europejskiej dnia: 30 kwietnia

2010 r.

2. Dane historyczne dotyczące sytuacji epizootycznej

w zakresie wścieklizny

W 1994 r. stwierdzono 2238 przypadków wścieklizny u zwierząt, w tym u zwierząt dzikich 1788, z czego

1506 u lisów.

W 1995 r. stwierdzono 1973 przypadki u zwierząt,

w tym 1528 u zwierząt dzikich, z czego 1280 u lisów.

W 1996 r. stwierdzono 2527 przypadków u zwierząt, w tym 2064 u zwierząt dzikich, z czego 1779

u lisów.

W 1997 r. stwierdzono 1494 przypadki u zwierząt,

w tym 1239 u zwierząt dzikich, z czego 1091 u lisów.

Efektem nieustającego przeprowadzania szczepień

w zachodniej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej był spadek liczby przypadków wścieklizny,

a zwłaszcza bardziej zadowalający fakt braku jej występowania od dłuższego czasu na obszarach województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego i dolnośląskiego.

rcl

W okresie międzywojennym oraz w pierwszych latach po II wojnie światowej głównym nosicielem

wścieklizny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

były psy. Wprowadzenie w 1949 r. obowiązkowego

szczepienia psów przeciwko wściekliźnie pozwoliło na

opanowanie problemu występowania tej choroby.

Liczba przypadków wścieklizny wśród zwierząt obniżyła się z ponad 3600 w 1946 r. do 73 przypadków

w 1956 r. Problem wścieklizny ponownie się pojawił,

kiedy zaczęto rejestrować coraz więcej przypadków tej

choroby w środowisku zwierząt wolno żyjących. W latach 1946—1956 zgłaszano rocznie od 1 do 6 przypadków wścieklizny wśród zwierząt dzikich. W 1956 r.

i 1957 r. nie zanotowano żadnego przypadku wścieklizny u zwierząt dzikich. W latach następnych zauważalny był wzrost zachorowań wśród zwierząt dzikich,

a w szczególności u lisów. Pod koniec lat siedemdziesiątych zachorowania u zwierząt dzikich przekraczały

liczbę zachorowań u zwierząt domowych.

W 1993 r. stwierdzono 2648 przypadków wścieklizny u zwierząt, w tym 2166 u zwierząt dzikich, z czego

1803 u lisów.

w.

W 1990 r. w Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzono

2045 przypadków wścieklizny, w tym 1668 przypadków wśród zwierząt dzikich (1374 przypadki u lisów).

Najwięcej przypadków wścieklizny zanotowano w ówczesnych województwach: poznańskim (157), opolskim (139), koszalińskim (133), szczecińskim (130),

bydgoskim (123), słupskim (103). Nie notowano ich

w bialskopodlaskim, a pojedyncze przypadki odnotowano w lubelskim, łomżyńskim, łódzkim, przemyskim.

ww

W 1991 r. stwierdzono 2287 przypadków wścieklizny, w tym 1864 u zwierząt dzikich, z czego 1513 przypadków u lisów. Wścieklizny nie odnotowano w ówczesnym województwie lubelskim, a pojedyncze przypadki wystąpiły w przemyskim, łódzkim, łomżyńskim,

krośnieńskim.

W 1992 r. stwierdzono 3084 przypadki wścieklizny, w tym u zwierząt dzikich 2549, z czego 2079

u lisów.

Z uwagi na rozprzestrzenianie się wścieklizny

w 1993 r. rozpoczęto akcję doustnych szczepień lisów

wolno żyjących przeciwko wściekliźnie.

W 1998 r. stwierdzono 1329 przypadków u zwierząt, w tym 1120 u zwierząt dzikich, z czego 927

u lisów.

W 1999 r. stwierdzono 1148 przypadków u zwierząt, w tym 721 u lisów.

W 2000 r. stwierdzono 2224 przypadki u zwierząt,

w tym u lisów 1583, a w 2001 r. stwierdzono 2964

przypadki u zwierząt, w tym u lisów 2224.

W trakcie przeprowadzanych akcji szczepień zaobserwowano „przemieszczanie się” wścieklizny do

wschodniej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czyli na obszary nieobjęte do tej pory szczepieniami, oraz występowanie pojedynczych przypadków

wścieklizny na terenach przygranicznych z Republiką

Czeską.

W 2002 r. liczba przypadków wścieklizny u zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyniosła

1119, z czego 1038 przypadków zanotowano u zwierząt dzikich, w tym 884 u lisów. W 2002 r. największą

liczbę przypadków wścieklizny zanotowano w województwie wielkopolskim — 339 przypadków.

W 2003 r. stwierdzono 388 przypadków u zwierząt,

w tym 314 u zwierząt dzikich, z czego 233 u lisów. Jak

wykazują dane za lata 2004—2009, liczba przypadków

wścieklizny na terytorium państwa uległa dalszemu,

znacznemu zmniejszeniu (załączniki nr 1—6 do programu).

W 1999 r. zmieniony został podział administracyjny państwa z 49 województw na 16 województw

i wówczas szczepieniami objęto całkowicie województwa: dolnośląskie, lubuskie, zachodniopomorskie,

wielkopolskie, śląskie, pomorskie, opolskie, małopolskie, natomiast częściowo województwa: kujawsko-pomorskie, lubelskie, łódzkie, warmińsko-mazurskie,

mazowieckie, podkarpackie. Natomiast w województwie podlaskim i świętokrzyskim nie prowadzono

szczepień.

.go

v.p

l

W ostatnich latach przypadki wścieklizny u zwierząt występują najczęściej na terenach położonych

wzdłuż północno-wschodniej i wschodniej granicy

Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie zauważono przechodzenie zwierząt zakażonych wścieklizną z terenów

Ukrainy oraz z terenów Federacji Rosyjskiej (obwód

kaliningradzki).

Poz. 452

Na przełomie 1991 r. i 1992 r. opracowano założenia do programu zwalczania wścieklizny w Rzeczypospolitej Polskiej.

1) w województwie zachodniopomorskim powiat

wałecki;

2) w województwie dolnośląskim powiaty: dzierżoniowski, ząbkowicki i kłodzki;

3) w województwie mazowieckim powiaty: warszawski zachodni, gostyniński, sochaczewski, żyrardowski, grodziski, pruszkowski, piaseczyński, grójecki, białobrzeski, przysuski, radomski, szydłowiecki, zwoleński, lipski, kozienicki, sierpecki, płoński,

nowodworski, ciechanowski, mławski, żuromiński,

przasnyski, ostrołęcki, makowski, legionowski

i pułtuski;

rcl

W pierwszym etapie realizacji programu zwalczania wścieklizny wykładanie szczepionki przeciwko

wściekliźnie miało objąć teren położony w pasie przygranicznym z Republiką Federalną Niemiec (Szczecin,

Gorzów Wielkopolski, Zielona Góra, Jelenia Góra,

Wałbrzych, Legnica, Opole, Wrocław, Poznań, Piła,

Leszno, Koszalin), gdzie wścieklizna u lisów wystąpiła

endemicznie i stwierdzano najczęściej przypadki tej

choroby. Zaproponowano wykładanie szczepionki

dwa razy w roku — wiosną i jesienią — po 16 dawek

(przynęt) na km2. Wykładanie szczepionki miało być

przeprowadzane ręcznie. Stopniowo akcja miała być

rozszerzana o kolejne województwa w kierunku

wschodnim. Wraz z wykładaniem szczepionki miała

być prowadzona kontrola szczepień określająca wskaźnik przyjęcia szczepionki przez lisy oraz wskaźnik nabytej odporności.

W 2000 r. obszar szczepień nie uległ zmianie.

W wyniku gwałtownego wzrostu zachorowań zwierząt

na wściekliznę na terenach, gdzie nie prowadzono

szczepień lisów przeciwko wściekliźnie, oraz na granicy „obszaru szczepionego” z „obszarem nieszczepionym” w 2001 r. wprowadzono zmodernizowany program szczepień lisów wolno żyjących przeciwko

wściekliźnie, w którym zrezygnowano w akcji wiosennej ze szczepień w zachodniej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie od dłuższego czasu nie

odnotowywano przypadków wścieklizny u zwierząt.

Obszar objęty szczepieniami to

Jednak w 1992 r. zmieniono sposób rozrzucania

szczepionki z ręcznego na wyrzucanie z samolotów,

a liczbę województw objętych szczepieniem zmieniono z 12 do 6. Odstąpiono od rozrzucania szczepionki

w ówczesnych województwach: opolskim, wrocławskim, leszczyńskim, pilskim, poznańskim, koszalińskim.

w.

Ostatecznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozpoczęto program szczepień lisów przeciwko

wściekliźnie w 1993 r.

W 1994 r. obszar szczepień został powiększony

o 6 ówczesnych województw: koszalińskie, słupskie,

pilskie, katowickie, bielskie, skierniewickie.

ww

W 1995 r. obszar szczepień został powiększony

o kolejne 10 ówczesnych województw: gdańskie, bydgoskie, konińskie, leszczyńskie, poznańskie, kaliskie,

wrocławskie, opolskie, częstochowskie, warszawskie.

W 1996 r. obszar szczepień został powiększony

o dalsze 4 ówczesne województwa: krośnieńskie, nowosądeckie, elbląskie, piotrkowskie.

W 1997 r. obszar szczepień został powiększony

o województwo krakowskie.

W 1998 r. obszar szczepień został powiększony

o kolejnych 5 województw: tarnowskie, sieradzkie, radomskie, łódzkie, lubelskie — 1 gmina.

4) w województwie lubelskim gmina Janowiec i część

gminy Puławy;

5) w województwie podkarpackim powiaty: bieszczadzki, brzozowski, dębicki, jasielski, kolbuszowski, krośnieński, łańcucki, mielecki, ropczycki, rzeszowski, sanocki, strzyżowski i tarnobrzeski w całości oraz powiat jarosławski, leżajski, niżański,

przemyski, przeworski i stalowowolski w części na

południe od linii rzeki San;

6) województwo warmińsko-mazurskie, kujawsko-pomorskie, wielkopolskie, małopolskie, opolskie,

śląskie, łódzkie, świętokrzyskie;

7) województwo pomorskie, z wyjątkiem powiatów

słupskiego, lęborskiego i bytowskiego.

Natomiast w akcji jesiennej 2001 r. szczepieniami

objęto większość terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

poza województwem podlaskim oraz częścią województw: lubelskiego i podkarpackiego.

Od 2002 r. akcja szczepień obejmuje całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

.go

v.p

l

Tabela 1

Wyniki badań monitoringowych akcji szczepień

Akcje szczepień

Obecność TC (%)

RFFIT (%)

Różnicowanie

szczepów wirusa

jesień 1998 r.

67,70

68,00

0

64,30

66,70

0

64,40

82,90

0

55,30

75,30

0

64,40

81,70

0

52,40

62,10

0

66,70

72,90

0

78,40

92,60

0

82,50

94,00

0

85,56

83,60

0

87,17

82,12

43

83,17

80,21

42

86,87

79,66

19

89,32

81,11

6

wiosna 1999 r.

jesień 1999 r.

wiosna 2000 r.

jesień 2000 r.

wiosna i jesień 2001 r.

wiosna i jesień 2002 r.

wiosna i jesień 2003 r.

wiosna i jesień 2004 r.

wiosna i jesień 2005 r.

wiosna i jesień 2006 r.

wiosna i jesień 2007 r.

wiosna i jesień 2008 r.

wiosna i jesień 2009 r.*

* Na podstawie wstępnych wyników badań.

Liczba dawek szczepionki zależy od stopnia zalesienia i ukształtowania terenu, populacji zwierząt dzikich oraz przyjętego sposobu podania szczepionki, ale

nie powinna być mniejsza niż 20 dawek na 1 km2 powierzchni.

rcl

3. Opis przedłożonego programu

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342,

z późn. zm.) wścieklizna należy do chorób zakaźnych

zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (załącznik nr 2 do

ustawy).

w.

Lisy wolno żyjące na obszarach określonych przez

ministra właściwego do spraw rolnictwa, zgodnie

z art. 56 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, podlegają obowiązkowemu szczepieniu

ochronnemu przeciwko wściekliźnie.

ww

Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania

ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie (Dz. U. Nr 142, poz. 1509) szczepienia

ochronne lisów wolno żyjących przeprowadza wojewódzki lekarz weterynarii. Zgodnie z tym rozporządzeniem szczepionka jest rozrzucana z samolotu lub wykładana ręcznie dwa razy w ciągu roku kalendarzowego na obszarach lasów oraz we wszystkich miejscach

bytowania lisów wolno żyjących. Szczepionka może

być podana raz w roku, jeżeli na terenie województwa

i na terenach województw graniczących z tym województwem nie stwierdzono przypadków wystąpienia

wścieklizny w okresie dwóch kolejnych lat. Natomiast

szczepień ochronnych nie przeprowadza się, jeżeli na

terenie województwa i na terenach województw graniczących z tym województwem nie stwierdzono

wścieklizny w okresie trzech kolejnych lat.

Badania monitoringowe, wykonywane w celu

określenia efektywności doustnych szczepień lisów

wolno żyjących przeciwko wściekliźnie, przeprowadza

się na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie

określenia jednostek chorobowych, sposobu prowadzenia kontroli oraz zakresu badań kontrolnych zakażeń zwierząt (Dz. U. Nr 282, poz. 2813, z późn. zm.).

Zgodnie z tym rozporządzeniem w celu kontroli wścieklizny pobiera się do badań tkankę mózgową, surowicę i żuchwę od 8 lisów odstrzelonych na każdych

100 km2 obszaru, na którym lisy wolno żyjące zostały

objęte szczepieniem ochronnym przeciwko wściekliźnie. Natomiast w celu izolacji i określenia szczepu wirusa wścieklizny do badań przesyła się tkankę mózgową lisów wolno żyjących, u których w badaniu laboratoryjnym potwierdzono wściekliznę.

4. Środki przewidziane w programie

4.1. Skrócony opis środków przewidzianych w programie

Rok: 2011

S kontrola

S zwalczanie

S badania

S szczepienia

S monitorowanie

Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie oraz przez krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach — przy użyciu

immunofluorescencji odcisków mózgowych z monowalentnym koniugatem antynukleokapsydowym. Ponadto badania izolacji wirusa na myszach wykonywane są przez 8 ZHW: we Wrocławiu, w Bydgoszczy,

Lublinie, Gorzowie Wielkopolskim, Krakowie, Krośnie,

Białymstoku i Szczecinie. Natomiast badania izolacji

wirusa na kulturach komórkowych neuroblastomy

wykonuje się w ZHW w Opolu oraz Poznaniu, a także

w krajowym laboratorium referencyjnym PIW-PIB

w Puławach. Genotypizację izolatów wirusa wścieklizny przeprowadza wyłącznie krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach.

.go

v.p

l

4.2. Organizacja i nadzór nad realizacją programu

Poz. 452

Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt Główny Lekarz Weterynarii

nadzoruje realizację programu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, a w przypadku programu współfinansowanego ze środków pochodzących z Unii Europejskiej — informuje Komisję Europejską o postępach

w jego realizacji zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej.

Organem odpowiedzialnym za nadzór i koordynację działań zapewniających realizację programu monitoringu i zwalczania wścieklizny jest na poziomie krajowym Główny Lekarz Weterynarii.

Odpowiedzialność terenowych organów Inspekcji

Weterynaryjnej za realizację programów została określona w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji

Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744,

z późn. zm.) oraz w ustawie z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

1) immunofluorescencji odcisków mózgowych —

badanie w kierunku wścieklizny w 16 ZHW

we Wrocławiu, w Bydgoszczy, Lublinie, Gorzowie

Wielkopolskim, Łodzi, Krakowie, Warszawie, Opolu, Krośnie, Białymstoku, Gdańsku, Katowicach,

Kielcach, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie oraz

w krajowym laboratorium referencyjnym PIW-PIB

w Puławach;

2) szlifów kostnych żuchwy — badania na obecność

markera (TC — tetracykliny) w 6 ZHW: w Opolu,

Ostrołęce, Bydgoszczy, Łodzi, Krośnie i Poznaniu

oraz w krajowym laboratorium referencyjnym

PIW-PIB w Puławach;

rcl

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 8, poz. 38)

wyznaczyło Zakład Wirusologii Państwowego Instytutu Weterynaryjnego — Państwowego Instytutu Badawczego (PIW-PIB) w Puławach jako krajowe laboratorium referencyjne dla wścieklizny.

Badania monitoringowe w celu sprawdzenia skuteczności szczepienia lisów wolno żyjących przeprowadza się przy zastosowaniu

w.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania

ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie szczepienia ochronne lisów wolno żyjących przeprowadzają wojewódzcy lekarze weterynarii. Diagnostyka wścieklizny przy wystąpieniu podejrzenia tej jednostki chorobowej jest przeprowadzana

przez 16 zakładów higieny weterynaryjnej (ZHW): we

Wrocławiu, w Bydgoszczy, Lublinie, Gorzowie Wielkopolskim, Łodzi, Krakowie, Warszawie, Opolu, Krośnie,

3) testu seroneutralizacji (RFFIT) — określenie miana

przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep

z serca lub płyn z klatki piersiowej) w 3 ZHW

w Opolu, Ostrołęce, Bydgoszczy oraz w krajowym

laboratorium referencyjnym PIW-PIB w Puławach;

4) zbierania i analizowania danych epidemiologicznych na temat zdiagnozowanych przypadków

wścieklizny na obszarze objętym szczepieniem.

4.3. Opis regionów administracyjnych, na których program ma być wdrożony

Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Całkowita powierzchnia województwa

(km2)

Powierzchnia objęta doustnym

szczepieniem lisów wolno żyjących

przeciwko wściekliźnie (km2)

1

2

3

19 947,00

15 958,00

kujawsko-pomorskie

17 972,00

16 533,40

lubelskie

25 122,00

22 441,00

lubuskie

13 988,00

13 054,00

łódzkie

18 219,00

16 970,00

małopolskie

15 183,00

mazowieckie

35 558,00

32 069,00

opolskie

9 412,00

8 000,00

podkarpackie

17 845,00

16 133,00

podlaskie

20 187,00

18 162,00

ww

Województwo

dolnośląskie

3

.go

v.p

l

1

Poz. 452

pomorskie

śląskie

świętokrzyskie

warmińsko-mazurskie

wielkopolskie

zachodniopomorskie

Razem

18 310,00

16 559,00

12 334,00

10 130,50

11 710,00

10 500,00

24 173,00

21 483,00

29 827,00

27 637,66

22 892,00

20 000,00

312 679,00

280 813,56

4.4. Opis środków przewidzianych w programie

4.4.1. Powiadomienie o chorobie

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (załącznik nr 2 do ustawy) wścieklizna

należy do chorób zakaźnych zwierząt podlegających

obowiązkowi zwalczania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 42 tej ustawy w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt obowiązek

niezwłocznego zawiadomienia organu Inspekcji Weterynaryjnej albo najbliższego podmiotu świadczącego

usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej, albo wójta

(burmistrza, prezydenta miasta) dotyczy wszystkich

osób mających kontakt ze zwierzętami, w szczególności w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych lub zawodowych. Wójt (burmistrz, prezydent

miasta) niezwłocznie informuje organ Inspekcji Weterynaryjnej o otrzymaniu ww. zawiadomienia. Podmiot

świadczący usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej

niezwłocznie informuje organ Inspekcji Weterynaryjnej, jeżeli na podstawie otrzymanego zawiadomienia

podejrzewa wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt

podlegającej obowiązkowi zwalczania.

4.4.2. Zwierzęta i populacja zwierząt objęte programem

Programem jest objęta populacja lisów wolno żyjących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

rcl

Metoda obliczania populacji: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

Szacunki liczebności populacji lisów wolno żyjących

Region

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

2007 r.

2008 r.

2009 r.

204 064

202 740

209 500

203 300

204 064

202 740

209 500

203 300

badania

i

plany

pobierania

w.

4.4.3. Zastosowane

próbek

2006 r.

Badania i analizy używane do diagnostyki wścieklizny i nadzoru nad programem szczepień

ww

1) badania serologiczne: test seroneutralizacji

(RFFIT) — zgodnie z Podręcznikiem OIE (rozdział 2.1.13. B.2.b) — wykonywany przez ZHW

w Opolu, Ostrołęce i Bydgoszczy, wyznaczone do

przeprowadzania badań monitoringowych określających efektywność szczepień doustnych lisów

wolno żyjących przeciwko wściekliźnie, oraz przez

krajowe laboratorium referencyjne dla wścieklizny

PIW-PIB w Puławach;

c) izolacja wirusa

— izolacja wirusa na myszach — zgodnie z Podręcznikiem OIE (rozdział 2.1.13 B.1.c.ii) — wykonywana przez 8 ZHW: we Wrocławiu, Bydgoszczy, Lublinie, Gorzowie Wielkopolskim,

Krakowie, Krośnie, Białymstoku i Szczecinie,

— izolacja wirusa wścieklizny w hodowli komórek mysiej neuroblastomy — zgodnie z Podręcznikiem OIE (rozdział 2.1.13 B.1.c.ii) — wykonywana jedynie przez krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach oraz

przez ZHW w Opolu i Poznaniu;

a) immunofluorescencja odcisków mózgowych

z monowalentnym koniugatem antynukleokapsydowym (FAT fluorescent antibody test) —

zgodnie z Podręcznikiem OIE (rozdział 2.1.13

B.1.c.i) — test w kierunku wścieklizny wykonywany przez 16 ZHW,

3) inne badania to szlify kostne żuchwy — badanie

na obecność markera (TC) — wykonywane przez

6 ZHW: w Opolu, Ostrołęce, Bydgoszczy, Łodzi,

Krośnie i Poznaniu, wyznaczonych do przeprowadzania testów monitoringowych w celu określenia

poziomu podjęcia szczepionki przez lisy wolno żyjące, oraz przez krajowe laboratorium referencyjne

PIW-PIB w Puławach;

b) różnicowanie szczepów wirusa wścieklizny —

badanie wykonywane jedynie przez krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach,

4) monitoring szczepień w Rzeczypospolitej Polskiej

obejmuje przeprowadzenie następujących badań

2) badania wirusologiczne i immunochemiczne

Badania monitoringowe (RFFIT, TC), wykonywane w celu określenia efektywności doustnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie,

przeprowadza się zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia

2004 r. w sprawie określenia jednostek chorobowych,

sposobu prowadzenia kontroli oraz zakresu badań

kontrolnych zakażeń zwierząt. Zgodnie z tym rozporządzeniem w celu kontroli wścieklizny pobiera się do

badań tkankę mózgową, surowicę i żuchwę od

8 lisów odstrzelonych na każdych 100 km2 obszaru,

na którym lisy zostały objęte szczepieniem ochronnym przeciwko wściekliźnie. Natomiast w celu izolacji

i określenia szczepu wirusa wścieklizny do badań

przesyła się tkankę mózgową lisów wolno żyjących,

u których badaniem laboratoryjnym potwierdzono

wściekliznę.

.go

v.p

l

a) test seroneutralizacji (RFFIT) w celu określenia

poziomu uodpornienia lisów wolno żyjących,

a tym samym efektywności szczepień doustnych, wykonywany przez 3 wyznaczone ZHW

w Bydgoszczy, Ostrołęce i Opolu oraz przez krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach,

b) badanie na obecność markera (TC) w celu określenia poziomu podjęcia szczepionki przez lisy

wolno żyjące, wykonywane przez 6 wyznaczonych ZHW: w Opolu, Ostrołęce, Bydgoszczy, Łodzi, Krośnie i Poznaniu oraz przez krajowe laboratorium referencyjne PIW-PIB w Puławach,

c) różnicowanie szczepów wirusa wścieklizny

w celu rozróżnienia terenowych szczepów wirusa od szczepów szczepionkowych, wykonywane przez krajowe laboratorium referencyjne

PIW-PIB w Puławach.

Poz. 452

Badania monitoringowe (RFFIT, TC) wykonywane w celu określenia efektywności doustnych szczepień

lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie

Powierzchnia

objęta programem

szczepień (km2)

1

dolnośląskie

kujawsko-pomorskie

lubelskie

lubuskie

łódzkie

małopolskie

mazowieckie

opolskie

podkarpackie

podlaskie

pomorskie

śląskie

świętokrzyskie

warmińsko-mazurskie

wielkopolskie

zachodniopomorskie

Razem

2

19 947,00

17 972,00

25 122,00

13 988,00

18 219,00

15 183,00

35 558,00

9 412,00

17 845,00

20 187,00

18 310,00

12 334,00

11 710,00

24 173,00

29 827,00

22 892,00

312 679,00

3

15 958,00

16 533,40

22 441,00

13 054,00

16 970,00

15 183,00

32 069,00

8 000,00

16 133,00

18 162,00

16 559,00

10 130,50

10 500,00

21 483,00

27 637,66

20 000,00

280 813,56

Liczba lisów,

która powinna

zostać odstrzelona

w ramach

programu

monitoringu,

w ciągu roku

ww

w.

rcl

Województwo

Całkowita

powierzchnia

województwa

(km2)

Całkowita

powierzchnia bytowania

lisów wolno żyjących

na terenie województwa,

z którego lisy powinny

zostać odstrzelone

i dostarczone do badań

monitoringowych (km2)

4

15 410,35

16 132,28

22 441,00

12 108,00

16 970,00

15 183,00

32 069,00

8 000,00

16 133,00

14 687,00

15 424,00

10 042,00

10 500,00

21 483,00

27 637,66

16 018,26

270 238,55

5

1 233

1 291

1 795

969

1 358

1 215

2 566

640

1 291

1 175

1 234

803

840

1 719

2 211

1 281

21 621

Choroba: wścieklizna Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Region

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Rodzaj badania

Populacja docelowa

Rodzaj

próbki

Cel

Liczba

planowanych

badań

RFFIT

lisy wolno żyjące

surowica

kontrola szczepień,

monitoring akcji

21 621

test na obecność

markera (TC)

lisy wolno żyjące

żuchwa

kontrola szczepień,

monitoring akcji

21 621

43 242

powinna być mniejsza niż 20 dawek na 1 km2 powierzchni.

.go

v.p

l

4.4.4. Zastosowane szczepionki i programy szczepień

Stosowane szczepionki: zgodne z wytycznymi

Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz standardami

UE (Raport Komitetu Naukowego ds. Zdrowia Zwierząt i Ochrony Zwierząt przyjęty dnia 23 października

2002 r.), dopuszczone do stosowania w Polsce zgodnie z odrębnymi przepisami krajowymi. Szczepionkami obecnie zarejestrowanymi w Polsce są Fuchsoral

(SAD B19) i Lysvulpen (SAD Bern). Jest dostępna także szczepionka Rabigen SAG2 (SAG2) zarejestrowana

w EMEA. Szczepionki używane w akcji szczepień są

wybierane corocznie w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. — Prawo zamówień publicznych (Dz. U.

z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.). Oferty na zakup

szczepionki są składane na początku roku w każdym

województwie. Szczepionka jest poddawana badaniu,

w celu kontroli jakości, w kierunku określenia miana

wirusa.

4.4.5. Środki podejmowane w przypadku uzyskania

dodatniego wyniku badania laboratoryjnego

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 stycznia 2005 r. w sprawie

zwalczania wścieklizny (Dz. U. Nr 13, poz. 103), w przypadku stwierdzenia choroby powiatowy lekarz weterynarii wyznacza ognisko choroby oraz obejmuje je

nadzorem, a także niezwłocznie powiadamia państwowego powiatowego inspektora sanitarnego o wyznaczeniu ogniska choroby oraz wyznacza obszar zagrożony wokół ogniska choroby.

Powiatowy lekarz weterynarii podejmuje również

pozostałe czynności, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 stycznia 2005 r. w sprawie zwalczania wścieklizny.

Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania

ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie szczepienia ochronne lisów wolno żyjących przeprowadza wojewódzki lekarz weterynarii.

Zgodnie z tym rozporządzeniem szczepionka jest rozrzucana z samolotu lub wykładana ręcznie dwa razy

w ciągu roku kalendarzowego na obszarach lasów

oraz we wszystkich miejscach bytowania lisów wolno

żyjących. Szczepionka może być podana raz w roku,

jeżeli na terenie województwa i na terenach województw graniczących z tym województwem nie

stwierdzono przypadków wystąpienia wścieklizny

w okresie dwóch kolejnych lat. Natomiast szczepień

ochronnych nie przeprowadza się, jeżeli na terenie

województwa i na terenach województw graniczących

z tym województwem nie stwierdzono wścieklizny

w okresie trzech kolejnych lat.

4.4.6. Kontrola wdrażania programu i sprawozdawczość

rcl

Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt Główny Lekarz Weterynarii

nadzoruje realizację programu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, a w przypadku programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej — informuje Komisję Europejską o postępach w jego realizacji zgodnie z przepisami Unii Europejskiej.

Celem programu jest spadek liczby przypadków

wścieklizny u zwierząt dzikich.

6. Dane epidemiologiczne dotyczące rozwoju choroby w ciągu ostatnich pięciu lat

w.

Liczba dawek szczepionki zależy od stopnia zalesienia i ukształtowania terenu, populacji zwierząt dzikich

oraz przyjętego sposobu podania szczepionki, ale nie

5. Korzyści programu

Rok: 2005

6.1. Dane rozwarstwione dotyczące nadzoru i przeprowadzonych badań laboratoryjnych

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne: RFFIT

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek*

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

13 936

83,60%

24 456

84

20 038

85,56%

Razem

13 936

83,60%

24 456

84

20 038

85,56%

ww

Region

* W tym 258 próbek przebadano również testem izolacji wirusa na myszach.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test seroneutralizacji — RFFIT [określenie

miana przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny (badanie w ramach monitoringu oraz badanie przy wystąpieniu

podejrzenia tej jednostki chorobowej).

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (tetracykliny).

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2006

— 5035 —

Badania serologiczne: RFFIT

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek*

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

14 155

82,12%

23 257

43

20 572

87,17%

Razem

14 155

82,12%

23 257

43

20 572

87,17%

Region

* W tym 198 próbek przebadano również testem izolacji wirusa na myszach.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test seroneutralizacji — RFFIT [określenie

miana przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny (badanie w ramach monitoringu oraz badanie przy wystąpieniu

podejrzenia tej jednostki chorobowej).

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (tetracykliny).

Rok: 2007

Choroba: wścieklizna

Region

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Inne testy: TC

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek*

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

13 592

80,21%

22 055

42

19 217

83,17%

13 592

80,21%

22 055

42

19 217

83,17%

w.

Razem

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

rcl

Badania serologiczne: RFFIT

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

* W tym 182 próbki przebadano również testem izolacji wirusa na myszach oraz 5 próbek przebadano testem izolacji wirusa

na kulturach komórkowych neuroblastomy.

ww

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test seroneutralizacji — RFFIT [określenie

miana przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny (badanie w ramach monitoringu oraz przy wystąpieniu podejrzenia

tej jednostki chorobowej).

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (tetracykliny).

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2008

— 5036 —

Badania serologiczne: RFFIT

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek*

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

14 744

79,66%

21 293

19

19 788

86,87%

Razem

14 744

79,66%

21 293

19

19 788

86,87%

Region

* W tym 117 próbek przebadano również testem izolacji wirusa na myszach oraz 10 próbek przebadano testem izolacji wiru-

sa na kulturach komórkowych neuroblastomy.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test seroneutralizacji — RFFIT [określenie

miana przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny (badanie w ramach monitoringu oraz badanie przy wystąpieniu

podejrzenia tej jednostki chorobowej).

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (tetracykliny).

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne: RFFIT

Region

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek**

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

10 204*

81,11%

23 153

6

16 494

89,32%

10 204*

81,11%

23 153

6

16 494

89,32%

w.

Razem

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

rcl

Rok: 2009

* Na podstawie wstępnych wyników badań.

** W tym 107 próbek przebadano również testem izolacji wirusa na myszach oraz 7 próbek przebadano testem izolacji wirusa

na kulturach komórkowych neuroblastomy.

ww

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test seroneutralizacji — RFFIT [określenie

miana przeciwciał wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny (badanie w ramach monitoringu oraz przy wystąpieniu podejrzenia

tej jednostki chorobowej).

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (tetracykliny).

Rok: 2005

Choroba: wścieklizna

Region

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Rok: 2005

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Rok: 2006

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

—

84

—

84

Gatunek zwierząt: inne gatunki wrażliwe

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

—

54

—

54

Choroba: wścieklizna

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

—

43

—

43

rcl

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Rok: 2006

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Choroba: wścieklizna

Region

Razem

.go

v.p

l

6.2. Dane dotyczące zakażenia

Choroba: wścieklizna

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

—

39

Razem

—

39

w.

Region

Gatunek zwierząt: inne gatunki wrażliwe

Rok: 2007

Choroba: wścieklizna

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

—

42

Razem

—

42

ww

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Rok: 2007

Choroba: wścieklizna

Region

Gatunek zwierząt: inne gatunki wrażliwe

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

—

28

Razem

—

Choroba: wścieklizna

Region

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Rok: 2008

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Rok: 2009

Liczba zakażonych zwierząt

—

19

—

19

Gatunek zwierząt: inne gatunki wrażliwe

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

—

10

—

10

Choroba: wścieklizna

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

—

6

—

6

rcl

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

Rok: 2009

Liczba zakażonych stad

Choroba: wścieklizna

Region

Razem

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2008

Poz. 452

Choroba: wścieklizna

Liczba zakażonych stad

Liczba zakażonych zwierząt

terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

—

2

Razem

—

2

w.

Region

Gatunek zwierząt: inne gatunki wrażliwe

6.3. Dane dotyczące programów szczepień lub leczenia

Choroba: wścieklizna

ww

Rok: 2004

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Informacja o programach szczepień lub leczenia

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

11 269 876

—

Razem

—

11 269 876

—

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2005

Poz. 452

Informacja o programach szczepień lub leczenia

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

Razem

—

Rok: 2006

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

—

11 271 760

—

11 271 760

—

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Informacja o programach szczepień lub leczenia

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

—

12 906 008

—

12 906 008

—

w.

Razem

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

rcl

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

Rok: 2007

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Informacja o programach szczepień lub leczenia

ww

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

11 735 940

—

Razem

—

11 735 940

—

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2008

Poz. 452

Informacja o programach szczepień lub leczenia

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

Razem

—

Rok: 2009

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

—

11 713 553

—

11 713 553

—

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Informacja o programach szczepień lub leczenia

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

leczeniu leczeniu dawek leku

—

11 681 566

—

11 681 566

—

w.

Razem

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

rcl

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

Rok: 2010

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Informacja o programach szczepień lub leczenia

ww

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastozaszcze- zaszczesowanych

danych danych

pionych pionych

*

leczeniu leczeniu dawek leku

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

11 269 876

—

Razem

—

11 269 876

—

* Planowana do wyłożenia liczba dawek szczepionki.

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2011

Poz. 452

Informacja o programach szczepień lub leczenia

Region

Całkowita Całkowita

liczba

zwierząt

stad

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

—

Razem

—

liczba stad

objętych

programem

szczepień

lub

leczenia

liczba

zwierząt wyłożonych

stad

młodorosdawek

zaszcze- zaszczedych

łych

pionych pionych szczepionki

zwierząt zwierząt

lub pod- lub pod- lub zastosozaszcze- zaszczewanych

danych danych

pionych pionych

*

leczeniu leczeniu dawek leku

—

11 232 542

—

11 232 542

—

* Planowana do wyłożenia liczba dawek szczepionki.

Opis stosowanych szczepień, działań terapeutycznych lub innych: wiosenna i jesienna akcja szczepień

w 2011 r. obejmie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze 280 813,56 km2. Akcje będą prowadzone na

tych samych zasadach co w latach poprzednich. Planuje się wyłożenie co najmniej 20 dawek szczepionki/km2.

W sumie zostaną zastosowane 11 232 542 dawki szczepionki.

6.4. Dane dotyczące dzikiej zwierzyny

6.4.1. Oszacowanie liczebności populacji dzikiej zwierzyny

Rok: 2005

Metody szacowania: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

gatunek

lis wolno żyjący

gatunek: sarna

gatunek: jeleń

gatunek: dzik

186 737

620 980

109 960

152 393

186 737

620 980

109 960

152 393

Metody szacowania: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

w.

Rok: 2006

rcl

Szacunki liczebności populacji danego gatunku zwierząt wolno żyjących

Region

Szacunki liczebności populacji danego gatunku zwierząt wolno żyjących

Region

gatunek: sarna

gatunek: jeleń

gatunek: dzik

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

204 064

635 215

115 748

156 043

Razem

204 064

635 215

115 748

156 043

ww

gatunek

lis wolno żyjący

Rok: 2007

Metody szacowania: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

Szacunki liczebności populacji danego gatunku zwierząt wolno żyjących

Region

gatunek

lis wolno żyjący

gatunek: sarna

gatunek: jeleń

gatunek: dzik

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

202 740

646 006

123 038

159 268

Razem

202 740

646 006

123 038

159 268

Metody szacowania: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

.go

v.p

l

Rok: 2008

— 5042 —

Szacunki liczebności populacji danego gatunku zwierząt wolno żyjących

Region

gatunek

lis wolno żyjący

gatunek: sarna

gatunek: jeleń

gatunek: dzik

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

209 500

760 200

163 700

211 800

Razem

209 500

760 200

163 700

211 800

Rok: 2009

Metody szacowania: statystyki myśliwskie, wskaźnik nocnego liczenia, liczenie lisich jam

Szacunki liczebności populacji danego gatunku zwierząt wolno żyjących

Region

gatunek

lis wolno żyjący

gatunek: sarna

gatunek: jeleń

gatunek: dzik

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

203 300

827 500

176 100

251 000

Razem

203 300

827 500

176 100

251 000

6.4.2. Monitorowanie dzikiej zwierzyny

Rok: 2005

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne

— RFFIT

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

odsetek

liczba

próbek

przebadanych

z dodatnim

próbek

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

13 936

83,60%

20 636

84

20 038

85,56%

13 936

83,60%

20 636

84

20 038

85,56%

rcl

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

w.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test RFFIT [określenie miana przeciwciał

wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny.

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (TC — tetracykliny).

Rok: 2006

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne

— RFFIT

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

odsetek

liczba

próbek

przebadanych

z dodatnim

próbek

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

14 155

82,12%

21 418

43

20 572

87,17%

Razem

14 155

82,12%

21 418

43

20 572

87,17%

ww

Region

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test RFFIT [określenie miana przeciwciał

wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny.

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (TC — tetracykliny).

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

.go

v.p

l

Rok: 2007

Poz. 452

Badania serologiczne

— RFFIT

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

odsetek

liczba

próbek

przebadanych

z dodatnim

próbek

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

13 592

80,21%

20 296

42

19 217

83,17%

Razem

13 592

80,21%

20 296

42

19 217

83,17%

Region

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test RFFIT [określenie miana przeciwciał

wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny.

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (TC — tetracykliny).

Rok: 2008

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne

— RFFIT

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

Razem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

liczba

przebadanych

próbek

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

rcl

Region

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Inne testy: TC

odsetek

liczba

próbek

przebadanych

z dodatnim

próbek

wynikiem

14 744

79,66%

20 166

19

19 788

86,87%

14 744

79,66%

20 166

19

19 788

86,87%

w.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test RFFIT [określenie miana przeciwciał

wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny.

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (TC — tetracykliny).

Rok: 2009

Choroba: wścieklizna

Badania serologiczne

— RFFIT

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Badania mikrobiologiczne

lub wirusologiczne

Inne testy: TC

odsetek

liczba

próbek

przebadanych

z dodatnim

próbek

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek

odsetek

próbek

z dodatnim

wynikiem

liczba

przebadanych

próbek*

liczba

próbek

z dodatnim

wynikiem

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

10 204

81,11%

20 308

6

16 494

89,32%

Razem

10 204

81,11%

20 308

6

16 494

89,32%

ww

Region

* Na podstawie wstępnych wyników badań.

Opis zastosowanych badań serologicznych: badanie serologiczne — test RFFIT [określenie miana przeciwciał

wirusa wścieklizny w surowicy (skrzep krwi z serca lub płyn z klatki piersiowej)].

Opis zastosowanych badań mikrobiologicznych lub wirusologicznych: immunofluorescencja odcisków mózgowych — badanie w kierunku wścieklizny.

Opis innych zastosowanych badań: szlify kości żuchwy — badanie na obecność markera (TC — tetracykliny).

Rok: 2011

Choroba: wścieklizna

Region

(województwo)

Powierzchnia

(km2)

dolnośląskie

kujawsko-pomorskie

lubelskie

lubuskie

łódzkie

małopolskie

mazowieckie

opolskie

pomorskie

śląskie

świętokrzyskie

19 947,00*

15 958,00**

17 972,00*

16 533,40**

25 122,00*

22 441,00**

13 988,00*

13 054,00**

18 219,00*

16 970,00**

15 183,00*

15 183,00**

35 558,00*

32 069,00**

9 412,00*

8 000,00**

17 845,00*

16 133,00**

20 187,00*

18 162,00**

18 310,00*

16 559,00**

12 334,00*

10 130,50**

11 710,00*

10 500,00**

24 173,00*

21 483,00**

29 827,00*

27 637,66**

22 892,00*

20 000,00**

312 679,00***

280 813,56****

Program szczepienia lub leczenia

całkowita liczba

liczba dawek

dawek szczepionki

szczepionki

lub produktu

liczba akcji

leczniczego, która

zostanie wyłożona

lub podana

638 320

2 (wiosenna i jesienna)

638 320

661 336

2 (wiosenna i jesienna)

661 336

897 640

2 (wiosenna i jesienna)

897 640

522 160

2 (wiosenna i jesienna)

522 160

678 800

2 (wiosenna i jesienna)

678 800

607 320

2 (wiosenna i jesienna)

607 320

1 282 760

2 (wiosenna i jesienna)

1 282 760

320 000

2 (wiosenna i jesienna)

320 000

645 320

2 (wiosenna i jesienna)

645 320

726 480

2 (wiosenna i jesienna)

726 480

662 360

2 (wiosenna i jesienna)

662 360

405 220

2 (wiosenna i jesienna)

405 220

420 000

2 (wiosenna i jesienna)

420 000

859 320

2 (wiosenna i jesienna)

859 320

1 105 506

2 (wiosenna i jesienna)

1 105 506

800 000

2 (wiosenna i jesienna)

800 000

11 232 542

2 (wiosenna i jesienna)

11 232 542

w.

warmińsko-mazurskie

wielkopolskie

zachodniopomorskie

Razem

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

rcl

podkarpackie

podlaskie

.go

v.p

l

6.4.3. Dane dotyczące szczepień lub leczenia dzikiej zwierzyny

ww

* Całkowita powierzchnia województwa.

** Powierzchnia województwa objęta szczepieniem.

*** Całkowita powierzchnia Rzeczypospolitej Polskiej.

**** Powierzchnia Rzeczypospolitej Polskiej objęta programem szczepień.

Opis zastosowanego programu szczepień, terapeutycznego lub innego

Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie szczepienia ochronne lisów wolno żyjących przeprowadza wojewódzki lekarz weterynarii. Zgodnie z ww.

rozporządzeniem szczepionka jest rozrzucana z samolotu lub wykładana ręcznie dwa razy w ciągu roku kalendarzowego na obszarach lasów oraz we wszystkich miejscach bytowania lisów wolno żyjących. Szczepionka

może być podana raz w roku, jeżeli na terenie województwa i na terenach województw graniczących z tym województwem nie stwierdzono przypadków wystąpienia wścieklizny w okresie dwóch kolejnych lat. Natomiast

szczepień ochronnych nie przeprowadza się, jeżeli na terenie województwa i na terenach województw graniczących z tym województwem nie stwierdzono wścieklizny w okresie trzech kolejnych lat.

Liczba dawek szczepionki zależy od stopnia zalesienia i ukształtowania terenu, populacji zwierząt dzikich oraz

przyjętego sposobu podania szczepionki, ale nie powinna być mniejsza niż 20 dawek na 1 km2 powierzchni.

7.1. Założenia związane z badaniami

.go

v.p

l

7. Założenia programu

7.1.1. Założenia w zakresie badań diagnostycznych

Rok: 2011

Choroba: wścieklizna

Gatunek zwierząt: lisy wolno żyjące

Populacja

docelowa

Rodzaj

próbki

Cel

Liczba

planowanych

badań

terytorium

immunofluorescencja

Rzeczypospolitej

odcisków mózgowych

Polskiej

lisy wolno żyjące

mózg

kontrola szczepień,

monitoring akcji

21 621

terytorium

Rzeczypospolitej

Polskiej

lisy wolno żyjące

surowica

kontrola szczepień,

monitoring akcji

21 621

lisy wolno żyjące

żuchwa

kontrola szczepień,

monitoring akcji

21 621

Region

Rodzaj badania

RFFIT

terytorium

test na obecność marRzeczypospolitej

kera (TC)

Polskiej

Razem

64 863

7.1.2. Założenia w zakresie szczepień lub leczenia

dzikiej zwierzyny

rcl

Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania

ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie szczepienia ochronne lisów wolno żyjących przeprowadza wojewódzki lekarz weterynarii.

Zgodnie z tym rozporządzeniem szczepionka jest rozrzucana z samolotu lub wykładana ręcznie dwa razy

w ciągu roku kalendarzowego na obszarach lasów

oraz we wszystkich miejscach bytowania lisów wolno

żyjących. Szczepionka może być podana raz w roku,

jeżeli na terenie województwa i na terenach województw graniczących z tym województwem nie

stwierdzono przypadków wystąpienia wścieklizny

w okresie dwóch kolejnych lat. Natomiast szczepień

ochronnych nie przeprowadza się, jeżeli na terenie

województwa i na terenach województw graniczących

z tym województwem nie stwierdzono wścieklizny

w okresie trzech kolejnych lat.

Choroba: wścieklizna

w.

Rok: 2011

Liczba dawek szczepionki zależy od stopnia zalesienia i ukształtowania terenu, populacji zwierząt dzikich oraz przyjętego sposobu podania szczepionki, ale

nie powinna być mniejsza niż 20 dawek na 1 km2 powierzchni.

Gatunek zwierzęcia: lisy wolno żyjące

Cele programu szczepienia lub leczenia

liczba dawek

szczepionki lub

produktu leczniczego

planowana

do wyłożenia

lub podania

w ramach akcji

planowana

liczba akcji

całkowita liczba

dawek szczepionki

lub produktu

leczniczego

planowana

do wyłożenia

lub podania

Powierzchnia

(km2)

1

2

3

4

5

dolnośląskie

19 947,00*

15 958,00**

319 160

2 (wiosenna i jesienna)

638 320

kujawsko-pomorskie

17 972,00*

16 533,40**

330 668

2 (wiosenna i jesienna)

661 336

lubelskie

25 122,00*

22 441,00**

448 820

2 (wiosenna i jesienna)

897 640

lubuskie

13 988,00*

13 054,00**

261 080

2 (wiosenna i jesienna)

522 160

łódzkie

18 219,00*

16 970,00**

339 400

2 (wiosenna i jesienna)

678 800

małopolskie

15 183,00*

15 183,00**

303 660

2 (wiosenna i jesienna)

607 320

ww

Region

(województwo)

3

4

5

.go

v.p

l

1

Poz. 452

mazowieckie

35 558,00*

32 069,00**

opolskie

9 412,00*

8 000,00**

podkarpackie

17 845,00*

16 133,00**

podlaskie

20 187,00*

18 162,00**

pomorskie

18 310,00*

16 559,00**

śląskie

12 334,00*

10 130,50**

świętokrzyskie

11 710,00*

10 500,00**

warmińsko-mazurskie

24 173,00*

21 483,00**

wielkopolskie

29 827,00*

27 637,66**

zachodniopomorskie

22 892,00*

20 000,00**

Razem

312 679,00***

280 813,56****

641 380

2 (wiosenna i jesienna)

1 282 760

160 000

2 (wiosenna i jesienna)

320 000

322 660

2 (wiosenna i jesienna)

645 320

363 240

2 (wiosenna i jesienna)

726 480

331 180

2 (wiosenna i jesienna)

662 360

202 610

2 (wiosenna i jesienna)

405 220

210 000

2 (wiosenna i jesienna)

420 000

429 660

2 (wiosenna i jesienna)

859 320

552 753

2 (wiosenna i jesienna)

1 105 506

400 000

2 (wiosenna i jesienna)

800 000

5 616 271

2 (wiosenna i jesienna)

11 232 542

rcl

* Całkowita powierzchnia województwa.

** Powierzchnia województwa objęta szczepieniem.

*** Całkowita powierzchnia Rzeczypospolitej Polskiej.

**** Powierzchnia Rzeczypospolitej Polskiej objęta programem szczepień.

8. Szacunkowa analiza kosztów programu1)

Kwota

całkowita

w zł*

Koszt

jednostkowy

w euro**

Kwota

całkowita

w euro*

Wniosek

o dofinansowanie

z funduszy

Wspólnoty

(tak/nie)

4

5

6

7

8

1. Badania laboratoryjne — w 2011

21 621

1.1. Koszty

test: RFFIT

badań

21 621

test: TC

20,81

449 933,01

5,24

113 361,81

tak

2,73

59 025,33

0,69

14 871,59

tak

30

150,00

4 500,00

37,79

1 133,79

tak

test: jakość

szczepionki

(kontrola serii)

56

233,61

13 082,16

58,86

3 296,08

tak

test: immunofluorescencja odcisków

mózgowych

— badanie

w ramach

monitoringu

21 621

20,22

437 176,62

5,09

110 147,80

tak

Wyszczególnienie

Ilość

jednostek

Koszt

jednostkowy

w zł

w.

Koszty

związane z

1

2

ww

test: różnicowanie szczepów wirusa

wścieklizny

1) Nie wlicza się kosztów stałych. Wszystkie wartości podane bez VAT.

test: immunofluorescencja odcisków

mózgowych

— badanie

przy wystąpieniu podejrzenia wścieklizny

1 443

20,22

29 177,46

5,09

7 351,34

tak

test: izolacji

wirusa na

myszach

149

1 009,84

150 466,16

254,43

37 910,34

tak

7

352,46

2 467,22

88,80

621,62

tak

1.2. Koszty po- dostarczenie

lisów do babierania

dania

próbek

21 621

35,00

756 735,00

8,82

190 661,37

tak

dowóz próbek do laboratorium (do

badań przy

wystąpieniu

podejrzenia

wścieklizny

oraz badań

w ramach

monitoringu)

769

partii

(po

30 lisów)

x 160 km

0,83

102 123,20

0,21

25 730,21

nie

Razem

rcl

test: izolacji

wirusa na

kulturach komórkowych

neuroblastomy

5

6

7

8

.go

v.p

l

2

1

4

Poz. 452

2 004 686,16

505 085,95

2. Szczepienie — w 2011 r.

2.1. Zakup

szczepionki

1,86

20 892 528,12

0,47

5 263 927,47

tak

11 232 542

1,05

11 794 169,10

0,26

2 971 571,96

tak

w.

2.2. Koszty

dystrybucji

11 232 542

Razem (poz. 2.1 i 2.2)

32 686 697,22

8 235 499,43

tak

Razem

34 691 383,38

8 740 585,38

tak

* Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków zaplanowanych na zwalczanie chorób zakaź-

nych zwierząt w ustawie budżetowej na rok 2011.

ww

** Wyliczenie kosztów według średniego kursu NBP na dzień 3 lutego 2010 r. (1 euro = 3,9690 zł).

.go

v.p

l

Table of Provisions (10)

Statutory Text (10 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?