Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej

sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień,

nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną

lub nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwanie szkolenia, stażu, przygotowania

zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych, robót publicznych lub

prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i

instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w

zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do

odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania

świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.

”

;

2)

po art. 16 dodaje się art. 16a i 16b w brzmieniu

„

Art. 16a.

1.

Gmina, powiat i samorząd województwa przygotowują ocenę zasobów pomocy społecznej

w oparciu o analizę lokalnej sytuacji społecznej i demograficznej.

2.

Zasoby, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności infrastrukturę, kadrę, organizacje

pozarządowe i nakłady finansowe na zadania pomocy społecznej bez względu na podmiot

je finansujący i realizujący.

3.

Ocena, o której mowa w ust. 1, obejmuje osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej,

rodzaje ich problemów oraz ich rozkład ilościowy.

4.

Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego przedstawia co roku do dnia 30

kwietnia odpowiednio radzie gminy, radzie powiatu, a do dnia 30 czerwca sejmikowi

województwa właściwej jednostki samorządu terytorialnego ocenę, o której mowa w ust.

1. Ocena wraz z rekomendacjami jest podstawą do planowania budżetu na rok następny.

Art. 16b.

1.

Gmina i powiat opracowują strategię rozwiązywania problemów społecznych, a samorząd

województwa strategię w zakresie polityki społecznej.

2.

Strategia, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

diagnozę sytuacji społecznej;

2)

prognozę zmian w zakresie objętym strategią;

3)

określenie

a)

celów strategicznych projektowanych zmian,

b)

kierunków niezbędnych działań,

c)

sposobu realizacji strategii oraz jej ram finansowych,

d)

wskaźników realizacji działań.

”

;

3)

w art. 17 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sporządzanie, zgodnie z art. 16a, oceny w zakresie pomocy społecznej;

”

;

4)

w art. 19 pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

sporządzanie, zgodnie z art. 16a, oceny w zakresie pomocy społecznej;

”

;

5)

w art. 21 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

sporządzanie oceny, o której mowa w art. 16a, na podstawie ocen sporządzonych przez

gminy i powiaty z obszaru województwa, uwzględniającej kwestie i problemy społeczne

wynikające z przyjętej strategii wraz z projektami, o których mowa w pkt 3 i przekazanie

ich właściwemu wojewodzie do dnia 31 lipca każdego roku;

”

;

6)

w art. 22 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

analiza stanu i skuteczności pomocy społecznej w oparciu o ocenę zasobów pomocy społecznej

przyjętą przez samorząd województwa z uwzględnieniem założeń przewidzianych w strategii;

”

;

7)

w art. 38 po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

W przypadku podjęcia zatrudnienia przez osobę objętą kontraktem socjalnym pobierającą

zasiłek okresowy, może być on wypłacany nadal niezależnie od dochodu, do dnia wynikającego

z decyzji przyznającej zasiłek okresowy, nie dłużej jednak niż do 2 miesięcy od dnia,

w którym osoba została zatrudniona.

4b.

Zasiłek okresowy jest wypłacany niezależnie od dochodu w sytuacji określonej w ust.

4a nie częściej niż raz na 2 lata.

”

;

8)

po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu

„

Art. 39a.

1.

Zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu

socjalnego.

2.

Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1, może być wypłacany niezależnie od dochodu,

przez okres do 2 miesięcy od dnia, w którym osoba objęta kontraktem socjalnym, w trakcie

jego realizacji, stała się osobą zatrudnioną.

”

;

9)

w art. 51a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Okres korzystania z miejsca całodobowego pobytu w środowiskowym domu samopomocy nie

może być jednorazowo dłuższy niż 3 miesiące, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy

w uzasadnionych przypadkach, przy czym maksymalny okres pobytu całodobowego osoby

w roku kalendarzowym nie może być dłuższy niż 8 miesięcy.

”

;

10)

w art. 52 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W przypadku braku możliwości zapewnienia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania

osoba wymagająca z powodu wieku lub niepełnosprawności pomocy innych osób może korzystać

z usług opiekuńczych i bytowych w formie rodzinnego domu pomocy.

2.

Rodzinny dom pomocy stanowi formę usług opiekuńczych i bytowych świadczonych całodobowo

przez osobę fizyczną lub organizację pożytku publicznego dla nie mniej niż trzech

i nie więcej niż ośmiu zamieszkujących wspólnie osób wymagających z powodu wieku lub

niepełnosprawności wsparcia w tej formie.

”

;

11)

w art. 53 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

rodzaj i zakres wsparcia świadczonego w mieszkaniach chronionych, warunki kierowania

i pobytu w mieszkaniach chronionych, kierując się potrzebą zapewnienia właściwego

wsparcia osobom kierowanym do mieszkania chronionego.

”

;

12)

dotychczasową treść art. 53a oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Udzielenie świadczeń w postaci wynagrodzenia za sprawowanie opieki nie wymaga przeprowadzenia

rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz wydania decyzji administracyjnej.

”

;

13)

w art. 61 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103 ust.

2

a)

w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium

dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu

opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,

b)

w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300%

kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu

opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie;

”

;

14)

w art. 68 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Jeżeli pokój zajmują wyłącznie osoby leżące może być on czteroosobowy, a jego powierzchnia

nie może być mniejsza niż 6 m

”

;

15)

w art. 103 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala w drodze umowy z małżonkiem, zstępnymi

przed wstępnymi mieszkańca domu wysokość wnoszonej przez nich opłaty za pobyt tego

mieszkańca w domu pomocy społecznej, biorąc pod uwagę wysokość dochodów i możliwości,

przy czym opłata ta nie powinna być zwiększana w przypadku gdy jedna z osób jest zwalniana

z odpłatności z mocy prawa lub z powodów, o których mowa w art. 64.

”

;

16)

w art. 107 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, składane jest pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

”

;

17)

w art. 108 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

W celu określenia sposobu współdziałania w rozwiązywaniu problemów osoby lub rodziny

znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej pracownik socjalny zatrudniony w ośrodku

pomocy społecznej lub w powiatowym centrum pomocy rodzinie może zawrzeć kontrakt socjalny

z tą osobą lub rodziną, w celu wzmocnienia aktywności i samodzielności życiowej, zawodowej

lub przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu.

2.

W przypadku osób bezrobotnych, o których mowa w art. 49 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy, podpisanie kontraktu socjalnego, w ramach którego są realizowane działania na rzecz

wzmocnienia aktywności osoby bezrobotnej, może być dokonywane na podstawie skierowania

powiatowego urzędu pracy na zasadach określonych w art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

”

;

18)

w art. 110

a)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Ośrodek pomocy społecznej zatrudnia pracowników socjalnych proporcjonalnie do liczby

ludności gminy w stosunku jeden pracownik socjalny zatrudniony w pełnym wymiarze czasu

pracy na 2000 mieszkańców lub proporcjonalnie do liczby rodzin i osób samotnie gospodarujących,

objętych pracą socjalną w stosunku jeden pracownik socjalny zatrudniony w pełnym wymiarze

czasu pracy na nie więcej niż 50 rodzin i osób samotnie gospodarujących.

”

,

b)

dodaje się ust. 12 w brzmieniu

„

12.

Ośrodek pomocy społecznej zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy nie mniej niż 3

pracowników socjalnych.

”

;

19)

po art. 110 dodaje się art. 110a w brzmieniu

„

Art. 110a.

1.

W ramach struktury organizacyjnej ośrodka pomocy społecznej może zostać wyodrębniony

zespół realizujący zadania tego ośrodka w zakresie pracy socjalnej i integracji społecznej.

2.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 1, wchodzi co najmniej trzech pracowników socjalnych.

3.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 1, mogą wchodzić także inni specjaliści realizujący

zadania w zakresie integracji społecznej.

”

;

20)

w art. 113 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Marszałek województwa może, udzielić upoważnienia dyrektorowi regionalnego ośrodka

polityki społecznej lub na jego wniosek, innym pracownikom tego ośrodka do wydawania

decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących

do właściwości samorządu województwa.

”

;

21)

art. 115 otrzymuje brzmienie

„

Art. 115.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa

na dofinansowanie zadań własnych z zakresu pomocy społecznej, przy czym wysokość dotacji

nie może przekroczyć 80% kosztów realizacji zadania, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli środki przeznaczone na dotację, o której mowa w ust. 1, pochodzą z programów

rządowych, programów resortowych, pożyczek, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm. lub służą wypłacie zasiłków celowych na pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia

losowego, wysokość dotacji może przekroczyć 80% kosztów realizacji zadania.

”

;

22)

w art. 116 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Szkolenie w zakresie specjalizacji w zawodzie pracownika socjalnego mogą realizować

jednostki prowadzące kształcenie lub doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

”

;

23)

w art. 117

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy ministrze właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego działa Centralna Komisja

Egzaminacyjna do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych, zwana

dalej „Komisją”, której członków powołuje i odwołuje minister.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Koszty działalności Komisji, w tym wynagrodzenia członków Komisji, są pokrywane z

budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia

społecznego.

”

,

c)

w ust. 3

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

powoływanie i odwoływanie przewodniczącego i członków regionalnych komisji egzaminacyjnych

do spraw stopni specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego;

”

,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

opiniowanie dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego programów

szkoleń z zakresu I i II stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny i przedstawianie

informacji na temat zasobów jednostek, o których mowa w art. 116 ust. 3; opiniowanie

kandydatów na konsultantów prac dyplomowych na II stopień specjalizacji, o których

mowa w art. 118a pkt 8;

”

,

-

w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 9 w brzmieniu

„

9)

nadawanie certyfikatu superwizora pracy socjalnej i prowadzenie rejestru wydanych

certyfikatów.

”

,

d)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Za egzamin, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, w tym za egzamin poprawkowy, osoby przystępujące

do egzaminu wnoszą opłatę w wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej w poprzednim roku kalendarzowym.

5.

Komisja, w zakresie organizacji egzaminów na II stopień specjalizacji w zawodzie pracownik

socjalny, współpracuje z jednostką organizacyjną, nad którą nadzór sprawuje minister

właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego i której zakres działania obejmuje prowadzenie

działalności szkoleniowej adresowanej do służb społecznych oraz instytucji działających

w obszarze polityki społecznej.

”

;

24)

w art. 118

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy urzędach marszałkowskich działają regionalne komisje egzaminacyjne do spraw stopni

specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych, z zastrzeżeniem ust. 1a.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu

„

1a.

Decyzją marszałka województwa regionalna komisja egzaminacyjna może działać przy regionalnym

ośrodku polityki społecznej lub przy innym podmiocie, którego organem prowadzącym

jest samorząd województwa.

1b.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 2, członkom regionalnych komisji

egzaminacyjnych przysługują diety oraz inne należności za czas podróży, na zasadach

określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych pracowników na obszarze kraju.

1c.

Koszty działalności regionalnych komisji egzaminacyjnych, w tym wynagrodzenia członków

komisji, pokrywa urząd marszałkowski, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, regionalny

ośrodek polityki społecznej albo podmiot, którego organem prowadzącym jest samorząd

województwa.

1d.

Obsługę administracyjno-techniczną regionalnej komisji egzaminacyjnej zapewnia marszałek

danego województwa, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, dyrektor regionalnego

ośrodka polityki społecznej albo osoba kierująca innym podmiotem, którego organem

prowadzącym jest samorząd województwa.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Za egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, w tym za egzamin poprawkowy, osoby przystępujące

wnoszą opłatę w wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w

poprzednim roku kalendarzowym.

”

,

d)

uchyla się ust. 3;

25)

po art. 118 dodaje się art. 118a w brzmieniu

„

Art. 118a.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb powoływania i odwoływania członków Komisji i regionalnych komisji egzaminacyjnych

oraz organizację pracy Komisji i regionalnych komisji egzaminacyjnych,

2)

minimum programowe dla specjalizacji I i II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

3)

specjalności obowiązujące dla specjalizacji II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

4)

tryb postępowania w sprawie nadawania stopni specjalizacji i wydawania dyplomów,

5)

wzory dyplomów uzyskania I i II stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny

stanowiące załącznik do rozporządzenia,

6)

warunki uzyskiwania przez pracowników socjalnych stopni specjalizacji zawodowej,

7)

wytyczne dotyczące prac dyplomowych dla kandydatów ubiegających się o uzyskanie II

stopnia specjalizacji,

8)

wymagania dotyczące kadry dydaktycznej szkoleń w zakresie specjalizacji I i II stopnia

w zawodzie pracownik socjalny i konsultantów prac dyplomowych szkoleń w zakresie specjalizacji

II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

9)

tryb kontrolowania, o którym mowa w art. 117 ust. 3 pkt 5,

10)

warunki, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w zakresie specjalizacji,

dla zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia,

11)

tryb wnoszenia odpłatności za egzamin na I i II stopień specjalizacji w zawodzie pracownik

socjalny,

12)

organizację i sposób przeprowadzania egzaminu na I i II stopień specjalizacji w zawodzie

pracownik socjalny,

13)

zasady wyboru jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 117 ust. 5, i warunki

jej współpracy z Komisją w zakresie organizacji egzaminów na II stopień specjalizacji

w zawodzie pracownik socjalny

- uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia, odpowiedniego

poziomu przygotowania pracowników socjalnych do wykonywania przez nich specjalistycznych

zadań z zakresu pracy socjalnej, odpowiedniego poziomu świadczonych usług przez pracowników

socjalnych, ujednolicenia wymogów dotyczących nadawania I i II stopnia specjalizacji

zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego, ujednolicenia wzoru dyplomu uzyskania

I i II stopnia specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego oraz ujednolicenia

wymogów prowadzenia szkoleń i przeprowadzania egzaminów z zakresu I i II stopnia specjalizacji

zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego.

”

;

26)

po art. 121 dodaje się art. 121a w brzmieniu

„

Art. 121a.

1.

Pracownik socjalny ma prawo do korzystania z poradnictwa prowadzonego przez superwizorów

pracy socjalnej, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie kompetencji zawodowych,

utrzymanie wysokiego poziomu świadczonych usług oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia

zawodowego w porozumieniu z pracodawcą co do wyboru formy i osoby udzielającej porad.

2.

Superwizorem pracy socjalnej może być osoba, która ukończyła szkolenie z zakresu superwizji

pracy socjalnej i uzyskała certyfikat superwizora pracy socjalnej.

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wytyczne i standard dla superwizji pracy socjalnej,

2)

minimum programowe dla szkolenia superwizorów pracy socjalnej, o którym mowa w ust.

2,

3)

sposób i tryb szkolenia superwizorów pracy socjalnej,

4)

tryb nadawania certyfikatu superwizora pracy socjalnej i odpłatności za postępowanie

związane z uzyskaniem certyfikatu,

5)

wzór certyfikatu superwizora pracy socjalnej, o którym mowa w ust. 2,

6)

tryb sporządzania i udostępniania do wiadomości publicznej list certyfikowanych superwizorów

pracy socjalnej,

7)

podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia z zakresu superwizji pracy socjalnej,

8)

zasady i tryb prowadzenia nadzoru merytorycznego nad szkoleniami dla superwizorów

pracy socjalnej

- uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia i przygotowania

superwizorów pracy socjalnej, odpowiedniego poziomu świadczonych usług, ujednolicenia

wymogów dotyczących nadawania certyfikatu superwizora, ujednolicenia wzoru certyfikatu,

oraz ujednolicenia wymogów prowadzenia szkoleń z zakresu superwizji pracy socjalnej.

”

;

27)

w art. 122

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Szkolenie specjalizacyjne z zakresu organizacji pomocy społecznej mogą realizować

jednostki prowadzące kształcenie lub doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

”

,

b)

uchyla się ust. 4.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 66 w ust. 1 pkt 30 otrzymuje brzmienie

„

30)

osoby objęte indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego lub realizujące kontrakt

socjalny w wyniku zastosowania procedury, o której mowa w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy

(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm., niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

”

;

2)

w art. 75 ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 29 i 30, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego

ośrodek pomocy społecznej realizujący indywidualny program zatrudnienia socjalnego

lub indywidualny program wychodzenia z bezdomności lub ośrodek pomocy społecznej realizujący

kontrakt socjalny w wyniku zastosowania procedury, o której mowa w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

”

;

3)

w art. 86 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 29 i 30, opłaca ośrodek pomocy społecznej

realizujący indywidualny program wychodzenia z bezdomności lub kierujący do uczestnictwa

w zajęciach w centrum integracji społecznej lub ośrodek pomocy społecznej realizujący

kontrakt socjalny w wyniku zastosowania procedury, o której mowa w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy;

”

.

Ukończenie przed dniem 1 października 2012 r. studiów podyplomowych, w których programie

uwzględniono minimum programowe dla specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej,

uznaje się za równoznaczne z uzyskaniem przez absolwentów tych studiów specjalizacji

z zakresu organizacji pomocy społecznej.

1.

Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia warunkowe na prowadzenie domu

pomocy społecznej lub placówki opiekuńczo-wychowawczej zachowują moc, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 grudnia 2012 r.

2.

Domy pomocy społecznej oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze, o których mowa w ust.

1, są obowiązane w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do

dostosowania programów naprawczych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 52 ust. 3 i art. 118 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 52 ust. 3 i art. 118a ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej

jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 31 grudnia 2010 r.;

2)

art. 1 pkt 22 i 27 oraz art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2012 r.;

3)

art. 1 pkt 26, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2013 r.;

4)

art. 1 pkt 18, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Gmina, powiat i samorząd województwa przygotowują ocenę zasobów pomocy społecznej

w oparciu o analizę lokalnej sytuacji społecznej i demograficznej.

2.

Zasoby, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności infrastrukturę, kadrę, organizacje

pozarządowe i nakłady finansowe na zadania pomocy społecznej bez względu na podmiot

je finansujący i realizujący.

3.

Ocena, o której mowa w ust. 1, obejmuje osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej,

rodzaje ich problemów oraz ich rozkład ilościowy.

4.

Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego przedstawia co roku do dnia 30

kwietnia odpowiednio radzie gminy, radzie powiatu, a do dnia 30 czerwca sejmikowi

województwa właściwej jednostki samorządu terytorialnego ocenę, o której mowa w ust.

1. Ocena wraz z rekomendacjami jest podstawą do planowania budżetu na rok następny.

1.

Gmina i powiat opracowują strategię rozwiązywania problemów społecznych, a samorząd

województwa strategię w zakresie polityki społecznej.

2.

Strategia, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

diagnozę sytuacji społecznej;

2)

prognozę zmian w zakresie objętym strategią;

3)

określenie

a)

celów strategicznych projektowanych zmian,

b)

kierunków niezbędnych działań,

c)

sposobu realizacji strategii oraz jej ram finansowych,

d)

wskaźników realizacji działań.

1.

Zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu

socjalnego.

2.

Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 1, może być wypłacany niezależnie od dochodu,

przez okres do 2 miesięcy od dnia, w którym osoba objęta kontraktem socjalnym, w trakcie

jego realizacji, stała się osobą zatrudnioną.

1.

W ramach struktury organizacyjnej ośrodka pomocy społecznej może zostać wyodrębniony

zespół realizujący zadania tego ośrodka w zakresie pracy socjalnej i integracji społecznej.

2.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 1, wchodzi co najmniej trzech pracowników socjalnych.

3.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 1, mogą wchodzić także inni specjaliści realizujący

zadania w zakresie integracji społecznej.

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa

na dofinansowanie zadań własnych z zakresu pomocy społecznej, przy czym wysokość dotacji

nie może przekroczyć 80% kosztów realizacji zadania, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli środki przeznaczone na dotację, o której mowa w ust. 1, pochodzą z programów

rządowych, programów resortowych, pożyczek, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm. lub służą wypłacie zasiłków celowych na pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia

losowego, wysokość dotacji może przekroczyć 80% kosztów realizacji zadania.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb powoływania i odwoływania członków Komisji i regionalnych komisji egzaminacyjnych

oraz organizację pracy Komisji i regionalnych komisji egzaminacyjnych,

2)

minimum programowe dla specjalizacji I i II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

3)

specjalności obowiązujące dla specjalizacji II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

4)

tryb postępowania w sprawie nadawania stopni specjalizacji i wydawania dyplomów,

5)

wzory dyplomów uzyskania I i II stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny

stanowiące załącznik do rozporządzenia,

6)

warunki uzyskiwania przez pracowników socjalnych stopni specjalizacji zawodowej,

7)

wytyczne dotyczące prac dyplomowych dla kandydatów ubiegających się o uzyskanie II

stopnia specjalizacji,

8)

wymagania dotyczące kadry dydaktycznej szkoleń w zakresie specjalizacji I i II stopnia

w zawodzie pracownik socjalny i konsultantów prac dyplomowych szkoleń w zakresie specjalizacji

II stopnia w zawodzie pracownik socjalny,

9)

tryb kontrolowania, o którym mowa w art. 117 ust. 3 pkt 5,

10)

warunki, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w zakresie specjalizacji,

dla zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia,

11)

tryb wnoszenia odpłatności za egzamin na I i II stopień specjalizacji w zawodzie pracownik

socjalny,

12)

organizację i sposób przeprowadzania egzaminu na I i II stopień specjalizacji w zawodzie

pracownik socjalny,

13)

zasady wyboru jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 117 ust. 5, i warunki

jej współpracy z Komisją w zakresie organizacji egzaminów na II stopień specjalizacji

w zawodzie pracownik socjalny

- uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia, odpowiedniego

poziomu przygotowania pracowników socjalnych do wykonywania przez nich specjalistycznych

zadań z zakresu pracy socjalnej, odpowiedniego poziomu świadczonych usług przez pracowników

socjalnych, ujednolicenia wymogów dotyczących nadawania I i II stopnia specjalizacji

zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego, ujednolicenia wzoru dyplomu uzyskania

I i II stopnia specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego oraz ujednolicenia

wymogów prowadzenia szkoleń i przeprowadzania egzaminów z zakresu I i II stopnia specjalizacji

zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego.

1.

Pracownik socjalny ma prawo do korzystania z poradnictwa prowadzonego przez superwizorów

pracy socjalnej, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie kompetencji zawodowych,

utrzymanie wysokiego poziomu świadczonych usług oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia

zawodowego w porozumieniu z pracodawcą co do wyboru formy i osoby udzielającej porad.

2.

Superwizorem pracy socjalnej może być osoba, która ukończyła szkolenie z zakresu superwizji

pracy socjalnej i uzyskała certyfikat superwizora pracy socjalnej.

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wytyczne i standard dla superwizji pracy socjalnej,

2)

minimum programowe dla szkolenia superwizorów pracy socjalnej, o którym mowa w ust.

2,

3)

sposób i tryb szkolenia superwizorów pracy socjalnej,

4)

tryb nadawania certyfikatu superwizora pracy socjalnej i odpłatności za postępowanie

związane z uzyskaniem certyfikatu,

5)

wzór certyfikatu superwizora pracy socjalnej, o którym mowa w ust. 2,

6)

tryb sporządzania i udostępniania do wiadomości publicznej list certyfikowanych superwizorów

pracy socjalnej,

7)

podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia z zakresu superwizji pracy socjalnej,

8)

zasady i tryb prowadzenia nadzoru merytorycznego nad szkoleniami dla superwizorów

pracy socjalnej

- uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu szkolenia i przygotowania

superwizorów pracy socjalnej, odpowiedniego poziomu świadczonych usług, ujednolicenia

wymogów dotyczących nadawania certyfikatu superwizora, ujednolicenia wzoru certyfikatu,

oraz ujednolicenia wymogów prowadzenia szkoleń z zakresu superwizji pracy socjalnej.