Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Table of Provisions (277)
Statutory Text (277 Articles)
1.
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek
kapitałowych w organizacji, zwanych dalej „podatnikami”.
2
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających
osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem
ust. 1 i 3.
3
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek niemających osobowości prawnej
mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego
tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu
od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
1.
Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających
osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi
grupami kapitałowymi”.
2.
Podatkowa grupa kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie następujące
warunki
1)
podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli
a
przeciętny kapitał zakładowy, określony w sposób, o którym mowa w art. 16 ust. 7,
przypadający na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż 1 000 000 zł,
b
jedna ze spółek, zwana dalej „spółką dominującą”, posiada bezpośredni 95% udział w
kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego pozostałych spółek, zwanych
dalej „spółkami zależnymi”, która na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji
nie została nieodpłatnie lub na zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników,
rolników lub rybaków albo która nie stanowi rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele
reprywatyzacji,
c
spółki zależne nie posiadają udziałów w kapitale zakładowym innych spółek tworzących
tę grupę,
d)
w spółkach tych nie występują zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód
budżetu państwa;
2
spółka dominująca i spółki zależne zawarły, w formie aktu notarialnego, umowę o utworzeniu,
na okres co najmniej 3 lat podatkowych, podatkowej grupy kapitałowej i umowa ta, zwana
dalej „umową”, została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego;
3)
po utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę spełniają warunki
wymienione w pkt 1 lit. a-c, a ponadto
a
nie korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw,
b)
nie pozostają w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w
art. 11, z podatnikami podatku dochodowego niewchodzącymi w skład podatkowej grupy
kapitałowej;
4
podatkowa grupa kapitałowa osiągnie za każdy rok podatkowy udział dochodów w przychodach,
określony zgodnie z art. 7a ust. 1, w wysokości co najmniej 3%.
2a
Warunek określony w ust. 2 pkt 1 lit. d uważa się za spełniony również wtedy, gdy
spółka po przystąpieniu do podatkowej grupy kapitałowej dokona korekty deklaracji
podatkowej i ureguluje tę zaległość wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od
dnia złożenia korekty deklaracji albo w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji
organu pierwszej instancji, określającej wysokość zobowiązania, ureguluje tę zaległość
wraz z należnymi odsetkami.
3.
Umowa musi zawierać co najmniej
1
wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich kapitału zakładowego;
2
informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale zakładowym
w spółce dominującej i w spółkach zależnych tworzących podatkową grupę kapitałową,
posiadających co najmniej 5% udziałów (akcji) tych spółek;
3)
określenie czasu trwania umowy;
4)
wskazanie spółki reprezentującej podatkową grupę kapitałową w zakresie obowiązków
wynikających z ustawy oraz z przepisów Ordynacji podatkowej;
5)
określenie przyjętego roku podatkowego.
4
Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę, wskazaną zgodnie z ust. 3 pkt 4, do właściwego
według jej siedziby naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 3 miesiące przed
rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Organ ten
jest właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym podatkowej grupy kapitałowej.
5
Naczelnik urzędu skarbowego dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy. W tej samej
formie naczelnik urzędu skarbowego odmówi zarejestrowania umowy, jeżeli nie zostaną
spełnione warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 i 4.
6.
Po rejestracji umowy nie może być ona rozszerzona na inne spółki.
7.
Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane
przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 4. Spółce tej nie przysługuje wynagrodzenie
z tytułu terminowego wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych należnego od podatkowej
grupy kapitałowej.
8
Spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 4, obowiązana jest zgłosić naczelnikowi urzędu
skarbowego, o którym mowa w ust. 4, wszelkie zmiany umowy oraz zmiany w kapitale zakładowym
spółek tworzących podatkową grupę kapitałową - w terminie 30 dni od dnia zaistnienia
tych okoliczności.
9
Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie
nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego naczelnika
urzędu skarbowego.
10.
W razie gdy w okresie obowiązywania umowy wystąpią zmiany w stanie faktycznym lub
w stanie prawnym, zależne od którejkolwiek ze stron umowy, które naruszają warunki
uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego, dzień naruszenia
któregokolwiek z tych warunków, z zastrzeżeniem ust. 12, oznacza utratę statusu podatnika
oraz koniec jej roku podatkowego.
11
Zbycie udziałów (akcji), objętych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji
lub w związku z reprywatyzacją, oraz dalszy obrót tymi udziałami (akcjami) przez ich
posiadaczy nie stanowi naruszenia warunków uznania podatkowej grupy kapitałowej za
podatnika podatku dochodowego.
12
W przypadku niezachowania warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, za dzień utraty statusu
podatnika przez podatkową grupę kapitałową uznaje się ostatni dzień miesiąca, w którym
złożono zeznanie podatkowe, nie później jednak niż dzień, na który, zgodnie z art.
27 ust. 1, przypada termin złożenia tego zeznania.
13.
Przystąpienie do innej podatkowej grupy kapitałowej przez którąkolwiek ze spółek wchodzących
uprzednio w skład grupy, która utraciła ten status ze względu na naruszenie warunków,
o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, nie jest możliwe przed upływem roku podatkowego
spółki, następującego po roku, w którym podatkowa grupa kapitałowa utraciła prawo
do uznania jej za podatnika.
14.
Spółki tworzące podatkową grupę kapitałową odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania
z tytułu podatku dochodowego należnego za okres obowiązywania umowy.
15.
Informacje o zarejestrowaniu i wykreśleniu podatkowej grupy kapitałowej podlegają
ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
1.
W 1994 r. za koszt uzyskania przychodów w bankach, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, uważa
się przyrost rezerw w tym roku na pokrycie kredytów straconych w porównaniu ze stanem
rezerw, jaki banki miały obowiązek utworzyć na te kredyty i faktycznie je utworzyły
na dzień 31 grudnia 1993 r. w wysokości 100% tych kredytów, zgodnie ze stanem prawnym
obowiązującym w tym dniu.
2.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r., zgodnie z przepisami wydanymi po tym
dniu, miały obowiązek utworzyć rezerwy na pokrycie kredytów straconych w wysokości
70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów w 1994 r. uważa się przyrost rezerw
ponad ich stan obowiązujący w dniu 31 grudnia 1993 r.
3.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r. utworzyły rezerwy na pokrycie straconych
kredytów w wysokości wyższej niż 70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów
w 1994 r. uważa się przyrost rezerw ponad tę wysokość.
4.
W 1994 r. nie uważa się za koszt uzyskania przychodów przyrostu rezerw na pokrycie
kredytów straconych, jeżeli przyrost ten wynika z obniżenia stanu rezerw, o którym
mowa w ust. 1-3.
Podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2007 r. i zakończy
się po tym dniu, stosują w tym roku podatkowym przepisy ustawy zmienianej w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Nie dotyczy
to podatników, u których, na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1,
pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku 2007.
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do
1
przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji
rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów
wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e;
2)
przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;
3)
przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej
umowy;
4
przychodów (dochodów) armatora opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym
(Dz. U. Nr 183, poz. 1353 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1316), z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1a.
2
Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu
produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych
upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego,
hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod
folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja
materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu
przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy
przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny
wzrost, wynoszą co najmniej
1)
miesiąc - w przypadku roślin,
2)
16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3)
6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4)
2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
3.
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach
foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla
i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych
i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie
pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne
w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
5
Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt
w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2.
6
Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone
w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej
powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.
Przepisy wydane na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują
moc do czasu wydania przepisów na podstawie art. 15 ust. 5 w brzmieniu nadanym przez
art. 1 pkt 7 lit. a) niniejszej ustawy.
1.
Przepis art. 1 pkt 5 lit. a) - w części dotyczącej art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej
w art. 1 - ma zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu o
dopuszczalnej ładowności nieprzekraczającej 500 kilogramów, nabytego albo przyjętego
do odpłatnego korzystania i zaliczonego do środków trwałych podatnika - począwszy
od dnia 1 stycznia 1997 r.
2.
Przepis art. 1 pkt 5 lit. a) - w części dotyczącej art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy wymienionej
w art. 1 - ma zastosowanie do umów ubezpieczenia zawartych od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie do dochodów
uzyskanych od dnia 1 stycznia 1998 r.
1.
Przepisy art. 1 pkt 4 mają zastosowanie do strat poniesionych przez podatników w roku
podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 1998 r.
2.
Przepisy art. 1 pkt 12 lit. a) tiret czwarte mają zastosowanie do odsetek od dopłat
wynikających z uchwał właściwych organów osoby prawnej, podjętych po dniu 31 grudnia
1998 r.; w przypadku podjęcia stosownych uchwał przed dniem 31 grudnia 1998 r., podatnicy,
na rzecz których uchwalono dopłatę, są obowiązani, w terminie do dnia 31 stycznia
1999 r., zawiadomić urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę podatnika o podjęciu
stosownej uchwały i przesłać jej kopię. W przeciwnym przypadku przyjmuje się, że uchwała
została podjęta po dniu 31 grudnia 1998 r.
3.
Podatnicy, którzy zawarli umowy pożyczki (kredytów), o których mowa w art. 1 pkt 12
lit. a) tiret siedemnaste, przed dniem wejścia w życie ustawy - z wyjątkiem podatników,
którzy kopię takiej umowy przekazali uprzednio urzędowi skarbowemu i opłacili stosowną
opłatę skarbową - są obowiązani, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy,
zawiadomić urzędy skarbowe, właściwe ze względu na siedzibę podatnika, o zawarciu
takich umów i przesłać tym urzędom ich wykazy zawierające dane określające strony
takiej umowy, wysokość odsetek, zabezpieczenie umowy oraz okres, na jaki umowa została
zawarta; w przeciwnym przypadku przyjmuje się, że umowa została zawarta po dniu wejścia
w życie ustawy.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1999 r. ponieśli wydatki na budowę budynku
mieszkalnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem,
oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku i nabyli prawo do odliczeń,
na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 1999 r.
1)
zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 1998 r., na zasadach określonych
w tej ustawie,
2)
w razie zaistnienia okoliczności powodujących obowiązek zwiększenia dochodu lub zmniejszenia
straty - również w przypadku zbycia działki pod budowę tego budynku - dokonują takiego
zwiększenia lub zmniejszenia po dniu 31 grudnia 1998 r., w zakresie i na zasadach
określonych w tej ustawie.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1 stycznia
1999 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2001 r., poniosą wydatki na kontynuację
budowy tego budynku mieszkalnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych
na wynajem, oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku.
6.
Zasady, o których mowa w art. 1 pkt 15, mają zastosowanie również do podatników, którzy
korzystali z odliczeń od dochodu przed dniem 1 stycznia 1999 r., oraz do podatników,
którym przysługuje prawo do odliczeń na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań podatkowych
w związku z likwidacją skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r.
(Dz. U. Nr 113, poz. 736 i z 1998 r. Nr 94, poz. 593).
7.
Przepisy art. 1 pkt 17 mają zastosowanie do rozliczenia podatku dochodowego od dochodu
uzyskanego w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 1998 r.
8.
Przepis art. 21 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia
31 grudnia 1998 r., zachowuje moc obowiązującą w odniesieniu do przychodów wynikających
z umów zawartych przed dniem 1 stycznia 1999 r.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych
(Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 486 i Nr 90, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany
1)
skreśla się art. 24;
2)
w art. 31 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu
„
4)
podatków dochodowych.
”
1.
Przepisy art. 1 pkt 5 lit. b) w zakresie dochodów z umorzenia udziałów (akcji) objętych
w zamian za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część oraz art. 1 pkt 6 lit. a)
tiret trzecie stosuje się do dochodu uzyskanego z umorzenia udziałów (akcji), jeżeli
te udziały (akcje) zostały objęte po dniu 31 grudnia 2002 r.
2.
Podatnicy, którzy ponieśli koszty, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 1 ustawy wymienionej
w art. 1, przed dniem 1 stycznia 2003 r., mogą
1)
dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art.
1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r.,
2)
niezamortyzowaną część kosztów zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów
w 2003 r.
3.
Podatnicy ustalają, zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r., indywidualne stawki amortyzacyjne
dla budynków wymienionych w poz. 02 Wykazu stawek amortyzacyjnych, stanowiącego załącznik
nr 1 do ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2002 r., wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych do dnia 31 grudnia 2002 r.
1.
Stawka, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, ma zastosowanie do opodatkowania dochodów (strat) uzyskanych
1)
od dnia 1 stycznia 2003 r. - jeżeli rokiem podatkowym podatnika jest rok kalendarzowy
albo
2)
od początku roku podatkowego rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2002 r. - jeżeli
rokiem podatkowym podatnika jest inny okres niż rok kalendarzowy.
2.
Jeżeli rok podatkowy podatnika rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2003 r., do końca
tego roku podatkowego podatnik stosuje stawkę podatku obowiązującą go w pierwszym
dniu tego roku podatkowego.
Podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2007 r. i zakończy
się po tym dniu, stosują do przyjętego przez siebie roku podatkowego ustawę, o której
mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.
Przepis art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a) ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym
stosuje się do podatkowej grupy kapitałowej, jeżeli umowa o jej utworzeniu została
zarejestrowana przez urząd skarbowy przed dniem 1 stycznia 1997 r. - w całym okresie,
w którym ta grupa będzie uznawana za podatnika podatku dochodowego.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Przepisy
1)
art. 16g ust. 15 stosuje się odpowiednio do korekty wartości początkowej środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania lub ulepszonych przed
dniem 1 stycznia 2000 r.; w tym przypadku dla określenia wartości początkowej tych
środków i wartości stosuje się przepisy obowiązujące w miesiącu oddania ich do używania
lub ich ulepszenia, przy uwzględnieniu przyjętych w tej dacie zasad dokonywania odpisów
amortyzacyjnych,
2)
art. 16i ust. 1-6 można stosować także do środków trwałych oddanych do używania przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o dokonanych odpisach amortyzacyjnych, rozumie się przez
to również odpisy amortyzacyjne dokonane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie upoważnień zawartych w tej ustawie.
3.
Jeżeli rok podatkowy podatnika rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2000 r., do końca
tego roku podatkowego obowiązuje stawka podatku obowiązująca podatnika w pierwszym
dniu tego roku podatkowego.
4.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2000 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń na podstawie art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem 1 stycznia 2000 r., zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia
1999 r., w zakresie i na zasadach w niej określonych. Przepisy te stosuje się odpowiednio
w zakresie utraty prawa do tych odliczeń.
5.
Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1
stycznia 2000 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., poniosą, zgodnie
z art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
2000 r., wydatki inwestycyjne na kontynuację objętej ulgą inwestycji rozpoczętej przed
dniem 1 stycznia 2000 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Do samochodów nabytych przed dniem 1 stycznia 2007 r. stosuje się przepisy ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.
1.
Podatnicy, których rok podatkowy rozpoczął się w 2007 r., oraz podatnicy, o których
mowa w art. 2 zdanie drugie, mogą dokonać odliczenia, o którym mowa w art. 19a ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zeznaniu, o
którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, dla podatników, o których mowa w ust. 1, ogłosi w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, najpóźniej do dnia
31 grudnia 2007 r., wartości opałowe oraz średnie ceny biokomponentów i paliw ciekłych,
o których mowa w art. 19a ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, za 2006 rok, które stosuje się w roku 2007.
Do kosztów prac rozwojowych rozpoczętych przed dniem 1 stycznia 2009 r. stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż
rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r., stosują do końca
przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu
obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.
1.
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
ich osiągania.
2.
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r., z tym
że wymóg skierowania na drogę postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 1 pkt
2 lit. c) dotyczącym dodanego ust. 2a pkt 1 lit. c), wchodzi w życie po upływie 14
dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 2 i 3 mają
zastosowanie do dochodów uzyskanych (strat poniesionych) oraz wydatków poniesionych
od dnia 1 stycznia 2006 r.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r.
rozpoczęli amortyzację
1)
środków trwałych na podstawie art. 16j ust. 1 pkt 3 i art. 16k ust. 4-6,
2)
środków transportu na podstawie art. 16k ust. 1
- ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.,
stosują do amortyzacji tych środków przepisy art. 16j ust. 1 pkt 3 oraz art. 16k ust.
1 i ust. 4-6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
grudnia 2006 r.
Przepisy ustawy stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej
o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie ze wspólnym rynkiem.
1.
Podatnicy, którzy w związku z podwyższeniem limitu przychodów, o którym mowa w art.
5a pkt 20 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i art.
4a pkt 10 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stali
się małymi podatnikami, mogą wpłacać zaliczki kwartalne, o których mowa w art. 44
ust. 3g ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 25 ust. 1b ustawy zmienianej w art.
2, począwszy od pierwszego kwartału następującego po kwartale, w którym weszła w życie
niniejsza ustawa.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku złożenia przez podatnika zawiadomienia, o którym
mowa w art. 44 ust. 3i ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 25 ust. 1e ustawy zmienianej
w art. 2, w terminie do 20 dnia drugiego miesiąca kwartału następującego po kwartale,
w którym weszła w życie niniejsza ustawa.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy, uważa się również znajdującą
się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita
Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje
prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz
ich zasobów naturalnych.
Podatnicy, którzy do dnia 31 grudnia 1996 r. nabyli prawo do odliczeń, o których mowa
w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują to prawo na zasadach
określonych w art. 16 ust. 1 pkt 7 oraz art. 18 ust. 2-6 tej ustawy - do czasu całkowitego
wykorzystania kwoty przysługującego odliczenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 2, do dochodów uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 3, do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
1.
Przepisy art. 1 pkt 5 i pkt 18 stosuje się do transakcji dokonywanych po dniu 31 grudnia
2000 r. oraz transakcji wynikających z umów zawartych po tym dniu, a w przypadkach,
w których zapłata należności wynikających z transakcji dokonywana jest na rzecz podmiotu
mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym
szkodliwą konkurencję podatkową - do dokonanych transakcji albo umów zawartych w roku
kalendarzowym następującym po roku, w którym minister właściwy do spraw finansów publicznych
określi wykaz krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.
2.
Przepis, o którym mowa w art. 1 pkt 9 lit. b), ma zastosowanie do odpłatnego zbycia
udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych po dniu 31 grudnia 2000 r.
3.
W przypadku odpłatnego zbycia udziału (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni
objętych przed dniem 1 stycznia 2001 r. w zamian za wkład niepieniężny, koszt uzyskania
przychodów określa się na podstawie przepisów obowiązujących w roku objęcia tych udziałów
(akcji) lub wkładów; zasada ta ma zastosowanie także w przypadku połączenia spółek,
o których mowa w art. 10 ust. 2 i art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy, o której mowa w art.
1.
4.
Podatnicy, którzy przekazali do używania samochody, o których mowa w art. 16 ust.
1 pkt 4, 49 i 51 oraz w art. 16j ust. 1 pkt 2 i w ust. 5 oraz w art. 16k ust. 1 ustawy,
o której mowa w art. 1, przed dniem 1 stycznia 2001 r., określają wysokość kosztów
uzyskania przychodów zgodnie z wymienionymi przepisami w brzmieniu obowiązującym do
dnia 31 grudnia 2000 r.
5.
Dla środków trwałych oddanych do używania przed dniem 1 stycznia 2000 r. można stosować
po dniu 31 grudnia 2000 r. stawki amortyzacyjne przyjęte przez podatnika po dniu 31
grudnia 1999 r. albo stawki amortyzacyjne z Wykazu stawek amortyzacyjnych, stanowiącego
załącznik nr 1 do niniejszej ustawy; postanowienia art. 16i ust. 2-5 ustawy, o której
mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.
6.
Zmiana symbolu grupy, podgrupy i rodzaju środków trwałych z tytułu zastąpienia Klasyfikacji
Rodzajowej Środków Trwałych (KRŚT) nową Klasyfikacją Środków Trwałych (KŚT) nie może
powodować zmiany wysokości stosowanej stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych oddanych
do używania do dnia 31 grudnia 2000 r.
7.
Dla środków trwałych oddanych do używania przed dniem 1 stycznia 2001 r., kwalifikowanych
według Klasyfikacji Rodzajowej Środków Trwałych do grupy 5 i 6, a które zgodnie z
Klasyfikacją Środków Trwałych kwalifikuje się od dnia 1 stycznia 2001 r. do grupy
2, stosuje się metody i zasady ich amortyzacji przyjęte w przepisach w brzmieniu obowiązującym
do dnia 31 grudnia 2000 r.
Do umów najmu lub dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze
zawartych przed dniem 1 października 2001 r. stosuje się odpowiednio przepisy ustaw
wymienionych w art. 1 albo w art. 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października
2001 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. i ma zastosowanie do dochodów (strat)
uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem art. 1 pkt 15, który wchodzi w życie z dniem
ogłoszenia.
Do pomocy publicznej udzielanej na podstawie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców.
Podatnicy, u których rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i rozpoczął się przed
dniem 1 stycznia 2004 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego
przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2003 r.
Ilekroć w ustawie jest mowa o
1)
inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”;
2)
składnikach majątkowych - oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością
gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której
mowa w art. 16g ust. 3;
3)
przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;
4)
zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony
w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,
w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,
który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
te zadania;
5
programie restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw - oznacza to restrukturyzację
na podstawie ustaw;
a)
z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania
w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych
(Dz. U. Nr 162, poz. 1112, z późn. zm.
b)
z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego potencjału
obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. Nr 83, poz. 932, z późn. zm.
c)
z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki (Dz. U. Nr
74, poz. 856 oraz z 2003 r. Nr 175, poz. 1693),
d)
z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa
państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U. Nr 84, poz. 948, z późn. zm.
e)
z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (Dz. U. Nr
111, poz. 1196, z późn. zm.
f
z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów
opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z późn. zm.
6
urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, którym kieruje właściwy
dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego;
7
ustawie o podatku od towarów i usług - oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.;
8
ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym - oznacza to ustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 675);
9
samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż
9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem;
a)
pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części
przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na
podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju; wielozadaniowy, van,
b)
pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są
od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego
długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej
wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę
pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;
dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi
odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi
części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż
pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w
pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,
c)
pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,
d)
pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu
ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
e)
pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług;
10
małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz
z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym
wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia
kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego,
w zaokrągleniu do 1 000 zł;
11
zagranicznym zakładzie - oznacza to
a)
stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego
państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa,
a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce
wydobywania bogactw naturalnych,
b)
plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa
przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
c)
osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium
jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo
do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita
Polska, stanowi inaczej;
12
certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla
celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca
siedziby podatnika;
13
ubezpieczycielu - rozumie się przez to zakład ubezpieczeń albo zakład reasekuracji
prowadzący działalność na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
14
spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.
1.
W przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony spełnienie wymagań określonych w art. 4a pkt 9 lit. a-d, pozwalających na
niezaliczenie danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, stwierdza się
na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację
kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu
rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
2.
Kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik jest obowiązany dostarczyć,
w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.
3.
W przypadku gdy w pojeździe samochodowym, o którym mowa w ust. 1, dla którego wydano
zaświadczenie, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd ten nie spełnia
wymagań, o których mowa w art. 4a pkt 9 lit. a-d - podatnik jest obowiązany do pisemnego
zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach, w terminie
7 dni od ich zaistnienia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r., z tym że art. 1 ma zastosowanie
do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 i
3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie także do osiągniętych
dochodów za rok podatkowy rozpoczynający się w 2007 r.
1.
W latach podatkowych rozpoczynających się w 2009 r. i 2010 r. kwota limitu odpisów
amortyzacyjnych, o której mowa w art. 22k ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art.
16k ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2, wynosi 100 000 euro w każdym z tych lat podatkowych.
2.
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którzy w roku 2008 lub 2009 rozpoczęli
prowadzenie działalności gospodarczej, mogą zgodnie z zasadami określonymi w art.
22k ust. 7-13 ustawy zmienianej w art. 1 dokonywać odpisów amortyzacyjnych, do kwoty
limitu określonej w ust. 1, także w roku podatkowym następującym bezpośrednio po roku
podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
3.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy w roku 2008 lub 2009 rozpoczęli
prowadzenie działalności, mogą zgodnie z zasadami określonymi w art. 16k ust. 7-13
ustawy zmienianej w art. 2 dokonywać odpisów amortyzacyjnych, do kwoty limitu określonej
w ust. 1, także w roku podatkowym następującym bezpośrednio po roku podatkowym, w
którym rozpoczęli prowadzenie działalności.
4.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do podatników podatku dochodowego od osób prawnych,
których pierwszy rok podatkowy kończy się w dniu 31 grudnia 2010 r.
Do odliczeń z tytułu ulgi na nowe technologie, o których mowa w art. 26c ust. 2 ustawy
wymienionej w art. 1 oraz w art. 18b ust. 2 ustawy wymienionej w art. 2, dokonywanych
przed dniem 1 października 2010 r. i po dniu 30 września 2010 r. mają zastosowanie
zarówno opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049), jak i opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust.
3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego
użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku
przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
2.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania
przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg
podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.
W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej
(Dz. U. Nr 25, poz. 113) w art. 32 skreśla się ust. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. i ma zastosowanie do dochodów (strat)
uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r. i ma zastosowanie do umów zawartych
poczynając od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 5 lit. a) tiret drugie i
pkt 8 oraz art. 2 pkt 1, 3 i pkt 5 lit. a) tiret drugie, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2002 r.
Przepisy ustawy, z wyjątkiem art. 2 pkt 1-4 oraz art. 6, stosuje się do podatników,
którzy po raz pierwszy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej począwszy
od dnia jej wejścia w życie.
1.
Zwolnienia, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4f, 4h-4j, 4ł-4o, 4w, 6a, 6b, 7, 8,
14, 14b, 25, 29, 33 i 35 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do
dnia 31 grudnia 2003 r., stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r. w zakresie i na zasadach
obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. Przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w
brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., w zakresie utraty prawa do zwolnienia
stosuje się odpowiednio. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy wymienionej w art. 1,
w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., stosuje się odpowiednio.
2.
Przepisy art. 17 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do
dnia 31 grudnia 2003 r., zachowują moc do dnia 31 grudnia 2006 r.
3.
Do podatników objętych zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art.
17 ust. 1e i 1f ustawy wymienionej w art. 1.
4.
Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4f, 4h-4j, 4ł-4o, 4w, 6a, 6b, 7, 8,
33 i 35 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2003 r., którzy przeznaczyli, a nie wydatkowali dochodów osiągniętych do końca 2006 r.
na realizację celów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4f, 4h-4j, 4ł-4o, 4w, 6a,
6b, 7, 8, 33 i 35, zachowują prawo do zwolnienia od podatku dochodowego tych dochodów
w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. Przepisy ustawy
wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., w zakresie
utraty prawa do zwolnienia, stosuje się odpowiednio.
Podatnicy, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się
przed dniem 1 stycznia 2005 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego
przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2004 r.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. określali przychody należne na podstawie
art. 12 ust. 3d ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia
31 grudnia 2006 r., a którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. wystawili faktury, których
termin płatności określony jest po dniu 31 grudnia 2006 r., dla ustalenia daty powstania
przychodu należnego określonego w tym przepisie stosują przepis art. 12 ust. 3d ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.
„2. Do opodatkowania dochodów uzyskanych i niewydatkowanych w 1994 r. przez podatników
wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4, 4a, 4b, 4d, 4f-6 oraz pkt 7 i 8 ustawy, o której
mowa w art. 2, stosuje się przepisy obowiązujące od 1995 r.
3.
Przepisy art. 29 ustawy wymienionej w art. 1 i art. 21 ustawy wymienionej w art. 2,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do podatników, którzy zawarli umowy
po dniu 31 grudnia 1994 r. Podatnicy, którzy zawarli umowy do końca 1994 r., są obowiązani,
w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, zawiadomić urząd skarbowy właściwy
w sprawach opodatkowania osób zagranicznych o zawarciu tych umów i przesłać temu urzędowi
ich wykazy zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji oraz
okresu, na jaki została zawarta umowa.
4.
W 1995 r. nie stanowią kosztów uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. Nr 121, poz. 591), z wyjątkiem rezerw wymienionych w ustawach, o których mowa w art. 1 i 2.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 45b pkt 1 i 5 ustawy, o której mowa w
art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują
moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 45b
pkt 1 i 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie
dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Zwalnia się od podatku
1)
Skarb Państwa;
2)
Narodowy Bank Polski;
3)
jednostki budżetowe;
4
państwowe fundusze celowe, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, późn. zm.;
4a
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;
4b
wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej;
5)
przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez organ
administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub
umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej;
6)
jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego;
7)
Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;
8)
(uchylony);
9)
Agencję Rynku Rolnego;
10
fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.;
10a
instytucje wspólnego inwestowania posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie następujące warunki
a)
podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
b)
wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych
zebranych w drodze publicznego oraz niepublicznego proponowania nabycia ich tytułów
uczestnictwa w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe,
c)
prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz państwa, w którym
mają siedzibę,
d)
ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym mają siedzibę,
e)
posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji;
11)
fundusze emerytalne utworzone na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych;
11a
podatników posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
prowadzących program emerytalny, w zakresie dochodów związanych z gromadzeniem oszczędności
na cele emerytalne, którzy spełniają łącznie następujące warunki
a)
podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
b)
prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz państwa, w którym
mają siedzibę,
c)
ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym mają siedzibę,
d)
posiadają depozytariusza prowadzącego rejestr aktywów tych podatników,
e)
przedmiotem ich działalności jest wyłącznie gromadzenie środków pieniężnych i ich
lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę uczestnikom programu emerytalnego po osiągnięciu
przez nich wieku emerytalnego;
12)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.;
13
Agencję Nieruchomości Rolnych;
14)
(uchylony);
15
Agencję Rezerw Materiałowych.
2.
(uchylony).
3
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 10a i 11a, stosuje się pod warunkiem istnienia
podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej
ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do
uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa,
w którym podatnik ma siedzibę.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1997 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli
prawo do odliczeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują to prawo do czasu wyczerpania
- w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
2.
Do dnia 31 grudnia 1998 r. zachowują moc przepisy wydane na podstawie art. 18 ust.
7 ustawy wymienionej w art. 1, dotyczące odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych
oraz obniżek podatku dochodowego przez podatników mających swą siedzibę w rejonach
administracyjnych (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym
oraz województwach lub rejonach administracyjnych (gminach) określonych jako zagrożone
recesją i degradacją społeczną w odrębnych przepisach. Podatnicy, którzy nabędą prawo
do tych odliczeń lub obniżek do dnia 31 grudnia 1998 r., zachowują to prawo do czasu
wyczerpania - w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.
1.
Rada Ministrów dostosuje przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie art. 4 ust. 1
ustawy, o której mowa w art. 1, do zmian wynikających z przepisów niniejszej ustawy.
2.
Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
Rezerwy zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt
26 lit. a) ustawy wymienionej w art. 2 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2002 r. stanowią przychody w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 2
w tej części, w jakiej nastąpi ich rozwiązanie lub wykorzystanie w inny sposób.
Podatnicy, dla których podstawą do wpłaty zaliczek miesięcznych w uproszczonej formie,
o której mowa w art. 25 ust. 6 i 6a ustawy wymienionej w art. 1, jest podatek należny
wykazany w zeznaniu za rok podatkowy, w którym obowiązywała stawka podatku w wysokości
wyższej od obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r., mogą wpłacać zaliczki w wysokości
1/12 kwoty stanowiącej iloczyn stawki podatku obowiązującej w roku podatkowym, w którym
wpłacana jest zaliczka, i kwoty będącej ilorazem kwoty podatku należnego wynikającego
z tego zeznania i stawki podatku obowiązującej w roku podatkowym, za który składane
jest zeznanie. W przypadku gdy zeznanie, z którego wynika podatek należny będący podstawą
do ustalenia zaliczek w uproszczonej formie, dotyczy roku podatkowego, który trwał
krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy, przepis art. 25 ust. 6a ustawy wymienionej
w art. 1 stosuje się odpowiednio.
1.
Podatek dochodowy od przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której
mowa w art. 1, uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2
tej ustawy, ustala się w wysokości
1)
10% przychodów - od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.,
2)
5% przychodów - od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.
- jeżeli spełnione są łącznie warunki określone w art. 21 ust. 3 ustawy, o której
mowa w art. 1.
2.
Przepisy art. 21 ust. 4-8 i art. 26 ust. 1c ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje
się odpowiednio.
Określony w art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, procentowy udział w kapitale spółki przejmowanej lub dzielonej ustala
się od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. w wysokości 15%.
Ustawa ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia 1 stycznia
2009 r., z tym że do podatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy rozpoczęli
działalność w 2008 r., a których rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i zakończy
się po dniu 31 grudnia 2008 r., do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego
przepisy art. 5 nie mają zastosowania.
Przepisy art. 14 ust. 2 pkt 15 i art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy zmienianej w art. 1
oraz art. 12 ust. 1 pkt 5c ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia
2010 r.
Rada gminy może zarządzać pobór podatku rolnego od innych osób i jednostek niż wymienione
w art. 6a w drodze inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z tym że art. 1 i 2 mają zastosowanie
do dochodów uzyskanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Podatnicy, których prawo do uzyskania dywidendy zostało ustalone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, zachowują prawo do zwolnienia od podatku dochodowego na
zasadach określonych w art. 22 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 2 w brzmieniu obowiązującym
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł
przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art.
21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2.
Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami
ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają
sumę przychodów, różnica jest stratą.
3.
Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się
1)
przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
dochodowym albo są wolne od podatku;
2
przychodów wymienionych w art. 21 i 22, przy czym w przypadku podatników, o których
mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli
związane są z działalnością zakładu;
3
kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników,
o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów
wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy
ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;
4
strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych -
w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem
przekształcenia spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową;
5
strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów
o komercjalizacji i prywatyzacji.
4
Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów,
o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału
przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych
lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe.
4a
Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych
przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji.
5.
O wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć
dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z
tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty
tej straty.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst
ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 i pkt
3, art. 2 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt
1-4 i art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. i mają zastosowanie
do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.
Przepisy art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą mają zastosowanie także do umów zawartych lub odnowionych do dnia 31 grudnia
2003 r., do których miały zastosowanie przepisy art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy wymienionej
w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r.
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, ma zastosowanie
do przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2013 r.
1.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. nabyli prawo do odliczeń określone
w art. 23 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2006 r., zachowują to prawo w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia
2006 r.
2.
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, którzy przed
dniem 1 stycznia 2008 r. uzyskali dochody (przychody) z tytułu udziału w zyskach osób
prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lecz
nie nabyli prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy, o której mowa
w art. 1, dokonują odliczenia podatku pobranego od tych dochodów w zakresie i na zasadach
określonych w art. 23 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do
dnia 31 grudnia 2006 r.
1.
W podatkowych grupach kapitałowych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym,
obliczanym zgodnie z art. 19, jest osiągnięty w roku podatkowym dochód stanowiący
nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę nad sumą ich strat. Jeżeli
za rok podatkowy suma strat przekracza sumę dochodów spółek, różnica stanowi stratę
podatkowej grupy kapitałowej. Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7
ust. 1-3.
2
Straty, o której mowa w ust. 1, poniesionej przez podatkową grupę kapitałową nie pokrywa
się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania umowy lub
po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej, z przyczyn określonych w art. 1a
ust. 10.
3.
Z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek wchodzących w
skład grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem grupy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych
od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 8 lit. b, art. 16 ust. 1 pkt 43 lit. b oraz ust. 2a pkt
1 lit. b ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2003 r. zachowują moc do otwartego do dnia 30 września 2003 r. postępowania układowego
w rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym oraz mają zastosowanie w okresie od
dnia 1 października 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. do postępowania upadłościowego
z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego
w przypadku ogłoszenia upadłości po dniu 30 września 2003 r.
Podatnicy, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się
przed dniem 1 stycznia 2005 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego
przepisy art. 12 ust. 3d ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do
dnia 31 grudnia 2004 r.
Określony w art. 20 ust. 3-5 oraz art. 22 ust. 4 pkt 3 ustawy, o której mowa w art.
1, bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki wypłacającej dywidendę lub inne
przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych ustala się
1)
od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. - w wysokości nie mniejszej
niż 20%;
2)
od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. - w wysokości nie mniejszej
niż 15%.
Przepis art. 17 ust. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w części dotyczącej dochodów Banku Gospodarstwa Krajowego stanowiących
równowartość dochodów uzyskanych przez Fundusz Kolejowy, stosuje się do tych dochodów
osiągniętych od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym
(Dz. U. z 2006 r. Nr 12, poz. 61).
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż
rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2010 r., stosują do końca
przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy zmienianej w art. 2 oraz
ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym.
Do składników majątku wprowadzonych przez spółkę niebędącą osobą prawną do ewidencji
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do dnia 31 grudnia 2010 r.
stosuje się zasady amortyzacji obowiązujące na dzień wprowadzenia ich do ewidencji
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
1
Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba
że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie
odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego
naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu
miesięcy kalendarzowych.
2.
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od
dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia
wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.
2a.
W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego
i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok
podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego
następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.
3.
W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres
od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego
do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście
i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
4.
Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać najpóźniej w terminie 30 dni,
licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego.
5.
Osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu
ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia
rozpoczęcia działalności.
6.
Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia
bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy
uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego
roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny
rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego
przez podatnika roku podatkowego.
7.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatkowych grup kapitałowych. Dla poszczególnych
spółek tworzących grupę;
1)
dzień poprzedzający początek roku podatkowego przyjętego przez grupę jest dniem kończącym
rok podatkowy tych spółek;
2)
dzień następujący po dniu, w którym upłynął okres obowiązywania umowy lub w którym
grupa utraciła status podatkowej grupy kapitałowej, jest dniem rozpoczynającym rok
podatkowy tych spółek.
Przepisy art. 10 ust. 5 pkt 3 i art. 22 ust. 4 i 5 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą mają zastosowanie do dochodów osiągniętych od dnia uzyskania
przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
Ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
z wyjątkiem przepisów art. 21 ust. 1 pkt 20 i 23a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1
stycznia 2004 r., oraz z wyjątkiem przepisów art. 42c i art. 42d ustawy wymienionej
w art. 1, art. 4 pkt 2 oraz art. 6 i art. 7, które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych
od dnia 1 lipca 2005 r.
Przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy wymienionej w art. 1 nie stosuje się do
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez podatników, o których mowa w art.
3 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, przed dniem 1 stycznia 2005 r.
Przepisy aktów prawnych wydanych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., zachowują moc do czasu wejścia w życie aktów
prawnych wydanych na mocy niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia
2007 r.
1.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny
niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2009 r. stosują do końca
przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu
obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Przepisy art. 25 ust. 1 a, 1 c, ust. 9 pkt 1 i 2 oraz ust. 16 pkt 1 ustawy zmienianej
w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od roku podatkowego
rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Do przychodów z odpłatnego zbycia przedmiotu wkładu wniesionego do spółki niebędącej
osobą prawną do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się zasady ustalania kosztów uzyskania
przychodu obowiązujące na dzień 31 grudnia 2010 r.
1.
Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia
w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych
do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
1a
Podatnicy będący armatorami w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym prowadzący działalność opodatkowaną podatkiem tonażowym oraz inną działalność opodatkowaną
podatkiem dochodowym, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić
przychody i związane z nimi koszty na poszczególne rodzaje działalności podlegającej
opodatkowaniu podatkiem tonażowym i podatkiem dochodowym.
2.
Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest możliwe, dochód
(stratę) ustala się w drodze oszacowania.
2a.
W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, obowiązanych do prowadzenia
ewidencji rachunkowej wymienionej w ust. 1, gdy określenie dochodu na ich podstawie
nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania, z zastosowaniem wskaźnika
dochodu w stosunku do przychodu w wysokości
1)
5% - z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego;
2)
10% - z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług transportowych;
3)
60% - z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest określone
w formie prowizji;
4)
80% - z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa;
5)
20% - z pozostałych źródeł przychodów.
2b
Przez działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego, o której mowa w ust.
2a pkt 1, wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których
mowa w art. 3 ust. 2, rozumie się odpłatne zbycie towarów polskim odbiorcom bez względu
na miejsce zawarcia umowy.
2c.
Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na terytorium
którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, stanowi inaczej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić
obowiązek dokonywania spisu z natury niektórych towarów w przypadku zmiany ich ceny.
1.
Podatnicy dokonujący transakcji z podmiotami powiązanymi z tymi podatnikami - w rozumieniu
art. 11 ust. 1 i 4 - lub transakcji, w związku z którymi zapłata należności wynikających
z takich transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego
miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą
konkurencję podatkową, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej
(takich) transakcji, obejmującej
1)
określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji (uwzględniając
użyte aktywa i podejmowane ryzyko);
2)
określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją oraz formę i
termin zapłaty;
3)
metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu transakcji;
4)
określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w przypadku gdy
na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez podmiot;
5)
wskazanie innych czynników - w przypadku gdy w celu określenia wartości przedmiotu
transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji uwzględnione zostały te inne
czynniki;
6)
określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia dokumentacji korzyści
związanych z uzyskaniem świadczeń - w przypadku umów dotyczących świadczeń (w tym
usług) o charakterze niematerialnym.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje transakcję lub transakcje między podmiotami
powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub
rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym
świadczeń przekracza równowartość
1
100 000 euro - jeżeli wartość transakcji nie przekracza 20% kapitału zakładowego,
określonego zgodnie z art. 16 ust. 7, albo
2)
30 000 euro - w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości
niematerialnych i prawnych, albo
3)
50 000 euro - w pozostałych przypadkach.
3.
Obowiązek sporządzenia dokumentacji, o którym mowa w ust. 1, obejmuje również transakcję,
w związku z którą zapłata należności wynikająca z takiej transakcji dokonywana jest
bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę
lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, jeżeli
łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona
w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza
równowartość 20 000 euro.
4.
Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnicy są obowiązani
do przedłożenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1-3, w terminie 7 dni od dnia doręczenia
żądania tej dokumentacji przez te organy.
5.
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 2 i 3, przelicza się na walutę polską
po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym w ostatnim
dniu roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym została zawarta transakcja
objęta obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1.
5a
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w art. 3 ust.
2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zagraniczny zakład.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Sporządzając
wykaz krajów i terytoriów, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia
w szczególności treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy
Gospodarczej i Rozwoju (OECD).
1.
Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie
1)
art. 15a, albo
2)
przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane
przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich
badania.
2.
Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio
do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice
kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników
aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji
w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni
dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału
i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego,
z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie
może być zmieniany.
3.
W przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy mają obowiązek
stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku
roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym że podatnicy mają obowiązek
w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników
rozpoczynających działalność - w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić
w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.
4.
W przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych, o której mowa
w ust. 1 pkt 2, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika
urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy,
w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody. Rezygnacja może nastąpić
po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3.
5.
W przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2,
podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda,
zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice
kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego
roku podatkowego. Od pierwszego dnia roku podatkowego, w którym wybrali tę metodę,
stosują zasady, o których mowa w ust. 2.
6.
W przypadku rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1
pkt 2, podatnicy
1)
zaliczają na ostatni dzień roku podatkowego, w którym stosowali tę metodę, odpowiednio
do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone
na podstawie przepisowo rachunkowości;
2)
od pierwszego dnia roku podatkowego, następującego po roku, w którym stosowali tę
metodę, stosują zasady, o których mowa w art. 15a, ustalając różnice kursowe od dnia,
o którym mowa w pkt 1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 4, do dochodów uzyskanych (strat poniesionych) od tego dnia, z wyjątkiem art.
8, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,
z wyjątkiem
1)
art. 42 ust. 7, art. 42c i art. 42d ustawy wymienionej w art. 1, art. 4 pkt 2 oraz
art. 6 i art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;
2)
art. 2 pkt 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem
art. 5, do dochodów uzyskanych (strat poniesionych) od tego dnia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 6 lit. b i c oraz art. 4, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2004 r.;
3)
art. 6 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;
4)
art. 20 ust. 12 pkt 2 i art. 22 ust. 4c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 18 sierpnia 2006 r.
Do odpłatnego zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części nabytego w drodze wkładu niepieniężnego do dnia 31 grudnia 2010 r.
stosuje się zasady ustalania kosztów uzyskania przychodów obowiązujące na dzień 31
grudnia 2010 r.
1
Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust.
1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji),
w tym także
1)
dochód z umorzenia udziałów (akcji);
2)
(uchylony);
3)
wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej;
4)
dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach - dochód
przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość
kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej;
5)
w przypadku połączenia lub podziału spółek - dopłaty w gotówce otrzymane przez udziałowców
(akcjonariuszy) spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;
6
w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający
w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - ustalona na dzień
podziału nadwyżka nominalnej wartości udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej
lub nowo zawiązanej nad kosztami nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej,
obliczonymi zgodnie z art. 15 ust. 1k albo art. 16 ust. 1 pkt 8; jeżeli podział spółki
następuje przez wydzielenie, kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota wydatków
poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)
w spółce dzielonej, ustalona w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca
wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji) w spółce dzielonej do wartości nominalnej
udziałów (akcji) przed podziałem;
7
zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d;
8
wartość niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych w przypadku przekształcenia
tych spółek w spółki osobowe; przychód określa się na dzień przekształcenia.
1a.
Jeżeli osoba prawna uzyskuje przychody z działalności rolniczej oraz z innych źródeł
przychodów, łączną kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o dochód z
działalności rolniczej, uzyskany za ten sam okres sprawozdawczy, z wyjątkiem dochodu
z działów specjalnych produkcji rolnej. Gdy ustalenie dochodu zmniejszającego jego
łączną kwotę nie jest możliwe, dochód ten ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają
przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji
rolnej, w ogólnej kwocie przychodów.
1b
Przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się w przypadku umorzenia udziałów (akcji)
objętych za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części.
2
Przy połączeniu lub podziale spółek kapitałowych
1)
dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym mowa w ust.
1, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną majątku
spółki przejmowanej lub dzielonej ponad nominalną wartość udziałów (akcji) przyznanych
udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej lub dzielonej;
2
dla spółki przejmującej, która posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub
dzielonej udział w wysokości mniejszej niż 10%, dochód stanowi nadwyżka wartości przejętego
majątku odpowiadająca procentowemu udziałowi w kapitale zakładowym spółki przejmowanej
lub dzielonej nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 15 ust.
1k lub art. 16 ust. 1 pkt 8; dochód ten określa się na dzień wykreślenia spółki przejmowanej
lub dzielonej z rejestru albo na dzień wydzielenia.
3.
(uchylony).
4
Przepisów ust. 2 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 nie stosuje się w przypadkach, gdy
połączenie lub podział spółek nie są przeprowadzane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych,
lecz głównym bądź jednym z głównych celów takiej operacji jest uniknięcie lub uchylenie
się od opodatkowania.
5
Przepis ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami
1)
o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę
lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
2
o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
osiągania, albo
3
o których mowa w art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej
lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu
od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek
spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.
6
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr
3 do ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r., z tym że przepisy art. 1 i 2 stosuje
się do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art.
1 pkt 15 lit. c) oraz pkt 21 lit. d), które stosuje się również do rozliczenia podatku
dochodowego za 1993 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. i ma zastosowanie do osiągniętych
dochodów (poniesionych strat) od tego dnia, z wyjątkiem art. 1 pkt 18 lit. a tiret
trzecie, w części dotyczącej dochodów Banku Gospodarstwa Krajowego stanowiących równowartość
dochodów uzyskanych przez Fundusz Kolejowy, oraz art. 8, które wchodzą w życie z dniem
ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Podatnicy, którzy przed dniem 1 maja 2011 r. nabyli prawo do odliczenia określonego
w art. 19a ust. 1 ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą nieodliczoną do dnia 30 kwietnia 2011 r. kwotę
odliczyć w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 30 kwietnia 2011 r.
1.
Jeżeli
1)
podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub
w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2)
osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą,
zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu
podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu
krajowego, albo
3)
te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział
w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo
posiadają udział w kapitale tych podmiotów
- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące
się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby
oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz
należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.
2.
Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze oszacowania, stosując następujące
metody
1)
porównywalnej ceny niekontrolowanej;
2)
ceny odprzedaży;
3)
rozsądnej marży („koszt plus”).
3.
Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody
zysku transakcyjnego.
3a
W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji
podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny
transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym w tej decyzji stosuje
się metodę w niej wskazaną.
4
Przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy
1)
podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem
krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego,
albo
2)
te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział
w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale
tych podmiotów.
4a
W przypadku gdy podmiot krajowy dokonuje transakcji z podmiotem mającym miejsce zamieszkania,
siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w rozporządzeniu, o którym
mowa w art. 9a ust. 6, a warunki ustalone w takiej transakcji odbiegają od warunków,
jakie ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot krajowy
nie wykazuje dochodów lub wykazuje dochody w zaniżonej wysokości - dochody podmiotu
krajowego określa się w drodze oszacowania stosując metody wskazane w ust. 2 i 3 lub
stosuje się odpowiednio art. 14.
5
Przepisy ust. 4 stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających
ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi
w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek
osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach.
5a
Posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza
sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego
podmiotu udział nie mniejszy niż 5%.
5b
Określając wielkość udziału pośredniego, jaki podmiot posiada w kapitale innego podmiotu,
przyjmuje się zasadę, że jeżeli jeden podmiot posiada w kapitale drugiego podmiotu
określony udział, a ten drugi posiada taki sam udział w kapitale innego podmiotu,
to pierwszy podmiot posiada udział pośredni w kapitale tego innego podmiotu w tej
samej wysokości; jeżeli wartości te są różne, za wysokość udziału pośredniego przyjmuje
się wartość niższą.
6.
Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo
oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.
7.
(uchylony).
7a.
(uchylony).
8.
Przepisy ust. 4 nie mają zastosowania w przypadku świadczeń między spółkami tworzącymi
podatkową grupę kapitałową.
8a
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio przy określaniu części dochodu podatnika,
o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, podlegającej przypisaniu temu zakładowi.
8b
Jeżeli dochody podatnika będącego podmiotem krajowym zostaną przez administrację podatkową
innego państwa uznane za dochody powiązanego z podatnikiem podmiotu zagranicznego
i zaliczone do podlegających opodatkowaniu dochodów tego podmiotu zagranicznego, w
celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dokonuje się korekty dochodów podatnika
będącego podmiotem krajowym, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których
stroną jest Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.
8c
Korekta dochodów, o której mowa w ust. 8b, służy określeniu dochodów podatnika będącego
podmiotem krajowym, jakie byłyby przez ten podmiot uzyskane, gdyby warunki handlowe
lub finansowe ustalone z podmiotem zagranicznym, o którym mowa w ust. 8b, odpowiadały
warunkom, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niezależnymi.
8d
Przepisy ust. 8b i 8c stosuje się odpowiednio do podmiotu zagranicznego posiadającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w zakresie dochodów uzyskanych
za pośrednictwem tego zakładu i uwzględnionych w jego dochodach.
9
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb określania dochodów w drodze oszacowania oraz sposób i tryb eliminowania
podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych, uwzględniając
w szczególności wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, a także postanowienia
Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania
w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 5 ust.
4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 1 pkt 8-10 stosuje się do gospodarki finansowej Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa poczynając od roku obrotowego 1999,
2)
art. 5 stosuje się poczynając od roku podatkowego 1999 r.
1.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.
2-4.
2.
Przepisy art. 5 pkt 1-3 oraz art. 6 pkt 1-3, 6 i 9 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2001 r.
3.
Przepisy art. 2 i art. 3 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art.
6 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który
wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy i traci moc
z dniem 1 stycznia 2002 r.
4.
Z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej wchodzą w życie,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
1)
art. 59a ustawy, o której mowa w art. 4,
2)
art. 63a ustawy, o której mowa w art. 4 - w zakresie dotyczącym emitenta, którego
papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim,
3)
art. 43, art. 59 oraz art. 112 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 6.
„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 9 ustawy zmienianej
w art. 2, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 11 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny
niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r. stosują do końca
przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu
obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., z tym że
1)
art. 19a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia
2011 r. stosuje się do tego dnia;
2)
art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
2.
Przepisy art. 8-10 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do: składników majątku
wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
przez spółkę niebędącą osobą prawną, wkładu wniesionego do takiej spółki albo składników
majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nabytego
w drodze wkładu niepieniężnego - do ostatniego dnia roku podatkowego, o którym mowa
w ust. 1.
1.
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności
1)
otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
2
wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także
wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń
związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe
w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego
lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
w nieodpłatny zarząd lub używanie;
3
wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych
a)
zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych
pożyczek z Funduszu Pracy,
b)
środków na rachunkach bankowych - w bankach;
4
wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25
lub 43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do kosztów uzyskania
przychodów;
4a
dla uczestników funduszy inwestycyjnych - otrzymane dochody funduszu, w przypadku
gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa
albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych;
4b
dla zarządców przedsiębiorstw państwowych - wynagrodzenia z tytułu realizacji umowy
o zarządzanie, w tym prawo do udziału w zysku przedsiębiorstwa;
4c
wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa w art. 17f,
zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 17h;
4d
wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne w tej
części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do kosztów
uzyskania przychodów;
4e
równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do
kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych
odpisów;
4f
w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego
zgodnie z odrębnymi przepisami - naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony
podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów
uzyskania przychodów;
4g
kwota podatku od towarów i usług
a)
nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub
b)
dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi
i prawnymi, o których mowa w lit. a
- w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego
zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług;
5)
u ubezpieczycieli - kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,
utworzonych zgodnie z odrębnymi przepisami;
5a
równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust.
1 pkt 27, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów;
5b
środki zakładowego funduszu szkoleniowego, o którym mowa w art. 67 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku
pracy
(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm., w części uznanej za koszt uzyskania przychodów
a)
niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały wpłacone do tego funduszu, lub
w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,
b)
wykorzystane niezgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy lub przepisami ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców,
c)
w przypadku likwidacji funduszu szkoleniowego;
5c
w centrach badawczo-rozwojowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
(Dz. U. Nr 116, poz. 730 oraz z 2010 r. Nr 75, poz. 473, Nr 96, poz. 620 i Nr 257, poz. 1726) -środki funduszu innowacyjności, o którym mowa w art. 21 tej ustawy;
a)
niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały przekazane do tego funduszu, lub
w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,
b)
wykorzystane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
innowacyjnej,
c)
w przypadku utraty przez podatnika statusu centrum badawczo-rozwojowego;
6
w bankach - kwota stanowiąca równowartość
a)
rezerwy na ryzyko ogólne, utworzonej zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., rozwiązanej lub wykorzystanej w inny sposób,
b)
rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26, zaliczonych
uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 15 lit. b;
7
nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni
objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego
zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio;
8
wynagrodzenie podatnika otrzymane w wyniku umorzenia udziałów (akcji) objętych w zamian
za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
9
w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a
przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek
pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - wartość
rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo zawiązane
ustalona na dzień podziału lub wydzielenia; przepisy art. 14 ust. 2 i 3 stosuje się
odpowiednio;
10
przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki (kredytu), jeżeli
pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku gdy
a)
pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału
w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą zwróconego kapitału a kwotą udzielonej pożyczki (kredytu),
b)
pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty pożyczki (kredytu) środki pieniężne
stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu)
- w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
kapitału.
1a.
W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, przychód ustala
się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.
1b
Przychód określony w ust. 1 pkt 7 powstaje w dniu
1)
zarejestrowania spółki kapitałowej albo
2)
wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, albo
3)
wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji związane jest z warunkowym podwyższeniem
kapitału zakładowego.
2
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania
przychodu.
2a.
(uchylony).
3
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie
zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
bonifikat i skont.
3a
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.
3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego
wykonania usługi, nie później niż dzień
1)
wystawienia faktury albo
2)
uregulowania należności.
3b.
(uchylony).
3c
Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
3d
Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej
oraz gazu przewodowego.
3e
W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się
ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
4.
Do przychodów nie zalicza się
1)
pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które
zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych
pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów);
2)
kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych
pożyczek (kredytów);
3
zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów lub akcji w spółce,
w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu
umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją
osoby prawnej - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych
udziałowcom (akcjonariuszom) dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami
- w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia;
3a
środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu
a)
likwidacji takiej spółki,
b)
wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie
prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce
przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 5, pomniejszonej o wypłaty
dokonane z tytułu udziału w takiej spółce;
3b
wartości innych niż wymienione w pkt 3a składników majątku otrzymanych przez wspólnika
spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki lub z tytułu jej
likwidacji; przychodem jest jednak w przypadku odpłatnego zbycia tych składników majątku
ich wartość wyrażona w cenie, za którą wspólnik je zbywa - art. 14 ust. 1-3 stosuje
się odpowiednio;
3c
przychodów z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem
wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym
wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie
likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki;
4
przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu
udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym,
albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela;
4a)
przychodów otrzymywanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych z tytułu zapisów
na jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne;
5)
przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych
zwiększają ten fundusz;
6)
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu
państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów;
6a)
zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;
6b)
zwróconych, umorzonych lub zaniechanych wpłat dokonywanych na Państwowy Fundusz Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych na podstawie odrębnych przepisów, niezaliczonych do kosztów
uzyskania przychodów;
7)
odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych i innych
należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i
usług, w rozumieniu odrębnych przepisów;
8
kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek
(kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z
a)
bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
przedsiębiorstw i banków lub
b
postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa
upadłościowego i naprawczego, lub
c)
realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw;
9)
należnego podatku od towarów i usług;
10
zwróconej, na podstawie odrębnych przepisów, różnicy podatku od towarów i usług;
10a
zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów
o podatku od towarów i usług;
11
dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach
określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość
nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał
zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach - wartości wpisowego, przeznaczonych
na fundusz zasobowy;
12
w przypadku połączenia lub podziału spółek kapitałowych, z zastrzeżeniem art. 10 ust.
1 pkt 6, przychodu udziałowca (akcjonariusza) spółki przejmowanej lub dzielonej stanowiącego
wartość nominalną udziałów (akcji) przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo
zawiązaną;
13
przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia
wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności
przedmiotu umowy;
14
wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także
wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub
współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od
rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji
finansowych, w ramach rządowych programów;
15
w bankach
a)
nominalnej wartości akcji (udziałów) przedsiębiorców objętych programem restrukturyzacji
realizowanym na podstawie odrębnych ustaw, objętych za wierzytelności z tytułu kredytów
(pożyczek) udzielonych tym przedsiębiorcom, na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio
do kosztów uzyskania przychodów; w przypadku odpłatnego zbycia tych akcji (udziałów)
nie ustala się kosztów uzyskania przychodów,
b)
rezerw zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, rozwiązanych lub zmniejszonych
w wyniku zamiany wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) na akcje (udziały) przedsiębiorców
objętych programem restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
c
przychodów ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych
tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) - do
wysokości niespłaconej części udzielonych kredytów (pożyczek);
16
wartości świadczeń wolontariuszy, udzielanych na zasadach określonych w przepisach
o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;
17
kwot odpowiadających wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami
państwa polskiego w części zaliczonej na podstawie odrębnych przepisów na poczet ceny
sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa;
18
wartości nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, będących przedmiotem umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym, przekazanych podmiotowi publicznemu lub innemu podmiotowi, o
którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym;
19
nominalnej wartości udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny, którego
przedmiotem są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w
art. 16a-16c, wniesiony przez podmiot publiczny, o którym mowa w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym, do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy;
20
przychodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu inwestycyjnego
z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu
na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego,
dokonanej zgodnie z ustawą z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
4a.
(uchylony).
4b
W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej
wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami
nie wygasają, do przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot
wypłaconych przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone
przez najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego
lub wydzierżawiającego w dniu wymagalności zapłaty.
4c
W przypadku odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych, na zasadach określonych
w odrębnych przepisach (sprzedaż krótka), przychód ustala się na dzień zwrotu pożyczonych
papierów wartościowych lub na dzień, w którym miał nastąpić zwrot tych papierów wartościowych
zgodnie z zawartą umową pożyczki.
4d
Jeżeli spółka nabywa od udziałowców (akcjonariuszy) innej spółki udziały (akcje) tej
innej spółki oraz w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje udziałowcom
(akcjonariuszom) tej innej spółki własne udziały (akcje) albo w zamian za udziały
(akcje) tej innej spółki przekazuje udziałowcom (akcjonariuszom) tej innej spółki
własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości nie wyższej niż 10% wartości
nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości nominalnej - wartości
rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia
1)
spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
(akcje) są nabywane, albo
2)
spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
(akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce
- do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych udziałowcom
(akcjonariuszom) tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę,
pod warunkiem że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia (wymiana
udziałów).
4e
Zasady wymienione w ust. 4 pkt 15 lit. c nie mają zastosowania do przychodów ze zbycia
wierzytelności w części dotyczącej odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych od kredytów
(pożyczek).
5
Wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych
stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem
w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
5a
Wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest
różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w
ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
6.
Wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się
1)
jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2)
jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3)
jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości
czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
4
w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu
usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem
w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
6a
Wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica
między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 6, a odpłatnością
ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
7.
(uchylony).
8.
(uchylony).
9
Przepisu ust. 4 pkt 15 lit. c nie stosuje się do otrzymanych kwot spłat kredytów (pożyczek),
nieprzekazanych funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych
tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny - po upływie 5 dni roboczych od dnia wymagalności
ich przekazania.
10
Przepis ust. 1 pkt 4g stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
11
W przypadku gdy spółka nabywająca lub spółka, której udziały (akcje) są nabywane,
nie jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przepis ust. 4d stosuje się,
jeżeli jest ona podmiotem wymienionym w załączniku nr 3 do ustawy lub spółką mającą
siedzibę lub zarząd w innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej państwie należącym
do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają
zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionych strat) od dnia 1 stycznia 2011 r.,
z wyjątkiem
1)
art. 6 ust. 2 i 2a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
2)
art. 21b ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- które mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2010 r.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
8-13, które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.
Ustawa ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia
2009 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1-3, pkt 11 lit. a tiret piąte, tiret ósme w zakresie dodawanego pkt 26a,
tiret szesnaste oraz lit. c w zakresie dodawanego ust. 23, pkt 19 lit. a, c i lit.
e, 20, 22, pkt 23 lit. a w zakresie tiret pierwszego i drugiego oraz lit. c, pkt 25,
pkt 27, pkt 31, pkt 37, pkt 39 lit. g i lit. i, pkt 40 w zakresie dodawanego art.
45c ust. 1-3 i 5, art. 4 pkt 2, 4, pkt 5 lit. b, pkt 6 w zakresie dodawanego art.
21b ust. 1-3 i 5, pkt 7-9 oraz art. 6 i 7, które mają zastosowanie do uzyskanych dochodów
(poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2008 r.;
2)
art. 1 pkt 38 lit. b, e, f, h oraz lit. k i art. 2 pkt 12 lit. a-d, które mają zastosowanie
do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 29, który wchodzi w życie z dniem 3 stycznia 2011 r.;
2)
art. 2 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r.
1
Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4
i 5
2
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju
i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
i miejsca odpłatnego zbycia.
3.
Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej
tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej,
organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli
wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie,
koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
4.
Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.
5.
(uchylony).
1.
Podatnicy, którzy zawarli umowy określone w art. 14 ust. 4 i art. 23 ust. 1 pkt 2
i 3 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 12 ust. 4a i art. 16 ust. 1 pkt 2 i 3
ustawy wymienionej w art. 2 przed dniem ogłoszenia ustawy, obowiązani są w terminie
14 dni od tej daty zawiadomić urzędy skarbowe, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania
lub siedzibę podatnika, o zawarciu takich umów i przesłać tym urzędom ich wykazy,
zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji określonej w
umowie oraz okresu, na jaki umowa została zawarta. Przepisy stosuje się do umów zawartych,
licząc od dnia ogłoszenia ustawy. Do umów zawartych przed dniem ogłoszenia ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Przepisy art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt
4 ustawy wymienionej w art. 2 stosuje się do podatników, którzy nabyli lub przyjęli
do używania samochody, licząc od dnia ogłoszenia ustawy.
3.
Przepisy art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się do dochodów podatnika
uzyskanych począwszy od 1993 r.
4.
Przepis w zakresie dotyczącym skreślenia w art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art.
1 oraz przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy wymienionej w art. 2 mają zastosowanie również
do opodatkowania dochodów i rozliczenia podatku za rok 1992.
5.
(uchylony).
6.
Wydatki ponoszone w roku podatkowym na nabycie lub objęcie akcji (udziałów) albo na
zakup obligacji, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 10 ustawy wymienionej w art.
1, odlicza się od dochodu pod warunkiem, że do dnia 31 grudnia 1995 r. podatnik nie
dokona ich zbycia.
7.
Wolne od podatku są dochody z tytułu udziałów w spółce wydatkowane w roku podatkowym
na nabycie udziałów (akcji) lub na zakup obligacji, o których mowa w art. 17 ust.
1 pkt 9 ustawy wymienionej w art. 2, pod warunkiem, że do dnia 31 grudnia 1995 r.
podatnik nie dokona ich zbycia.
8.
W okresie do dnia 5 lipca 1993 r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, o
których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 oraz w art. 16 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 2, podatku obrotowego od nadmiernych ubytków produktów i zawinionych
ubytków produktów.
9.
W przypadku spółek przejmujących do odpłatnego korzystania mienie przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanych części na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych, przepis art. 47 ustawy wymienionej w art. 6 stosuje się od dnia przejęcia
tego mienia na własność spółki.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 3 i 6 wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem następujących przepisów
ustawy wymienionej w art. 1
1)
art. 18, art. 21 ust. 3, art. 26 ust. 6, art. 54, 54a, 56, 166, 167, 167a, 168a, art.
169, 169a, 169b i 169c, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 55a, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.,
3)
art. 4a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 19 lit. a, c i lit. 6, 20, 25, pkt 27, pkt 31, pkt 37, pkt 39 lit. g i
pkt 40, art. 3, art. 4 pkt 2, 4, pkt 5 lit. b, pkt 6-9 oraz art. 6 i 10, które wchodzą
w życie z dniem 1 grudnia 2008 r.;
2)
art. 1 pkt 38 lit. b, e, f, h oraz lit. k i art. 2 pkt 12 lit. a-d, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
1
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według
kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
1a.
(uchylony).
1b.
U ubezpieczycieli kosztem uzyskania przychodów za rok podatkowy są koszty ustalone
zgodnie z ust. 1, a także
1
rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe utworzone zgodnie z odrębnymi przepisami - do wysokości
stanowiącej przyrost tych rezerw na koniec roku podatkowego w stosunku do ich stanu
na początek roku; przy ustalaniu zaliczek, o których mowa w art. 25, kosztem uzyskania
przychodu jest przyrost stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na koniec okresu,
za który wpłacana jest zaliczka, w stosunku do stanu tych rezerw na początek roku
podatkowego;
2)
odpisy na fundusz prewencyjny w wysokości określonej w odrębnych przepisach, jeżeli
równowartość odpisów zwiększy środki funduszu;
3)
(uchylony).
1c.
(uchylony).
1d.
Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie
prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów
o pracowniczych programach emerytalnych.
1e.
W powszechnych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym
są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności otwartego funduszu emerytalnego;
2)
kwoty przekazane na rachunek rezerwowy otwartego funduszu emerytalnego;
3)
wydatki poniesione na pokrycie niedoboru w otwartym funduszu emerytalnym, jeżeli środki
zgromadzone na rachunku rezerwowym tego funduszu są niewystarczające na pokrycie tego
niedoboru;
4)
wpłaty dokonane na Fundusz Gwarancyjny, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 34, poz. 189, Nr 127, poz. 858 i Nr 182, poz. 1228) - do wysokości określonej w odrębnych przepisach;
5)
opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego
1f.
W pracowniczych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym
są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego funduszu emerytalnego;
2)
opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego
1g.
U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczego towarzystwa emerytalnego kosztem
uzyskania przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także
1)
wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego towarzystwa emerytalnego;
2)
opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego
1h
W bankach kosztem uzyskania przychodów są także
1)
rezerwa na ryzyko ogólne tworzona w roku podatkowym zgodnie z art. 130 ustawy, o której
mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6;
2)
strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych
tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek), stanowiąca
różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia a wartością wierzytelności z tytułu kredytów
(pożyczek) - do wysokości uprzednio utworzonej na tę część wierzytelności rezerwy
zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z niniejszą ustawą;
3)
przekazane funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu
fundusz sekurytyzacyjny
a)
pożytki z sekurytyzowanych wierzytelności,
b)
kwoty główne z sekurytyzowanych wierzytelności,
c)
kwoty uzyskane z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych wierzytelności
- objęte umową o subpartycypację.
1i
W przypadku odpłatnego zbycia nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych rzeczy
lub praw, a także innych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych świadczeń,
w związku z którymi, stosownie do art. 12 ust. 5-6a, określony został przychód, kosztem
uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji zgodnie
z odrębnymi przepisami, jest
1)
wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5 i 6 albo
2)
wartość przychodu, określonego w art. 12 ust. 5a i 6a, powiększona o wydatki na nabycie
częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń
- pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt
1.
1j
W przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian
za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana
część - na dzień objęcia tych udziałów (akcji), wkładów - ustala się koszt uzyskania
przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, w wysokości
1)
wartości początkowej przedmiotu wkładu, zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami,
pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu sumę odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są
środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne;
2)
wartości
a)
nominalnej wnoszonych w formie wkładu niepieniężnego udziałów (akcji) w spółce albo
wkładów w spółdzielni, w przypadku gdy zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny
w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część,
b)
określonej zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce
albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, nie zostały
objęte w zamian za wkład niepieniężny,
c)
określonej zgodnie z ust. 1k, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo wkłady
w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, zostały objęte w
zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
- jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są udziały (akcje) w spółce albo wkłady
w spółdzielni;
3)
faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, wydatków
na nabycie innych niż wymienione w pkt 1 i 2 składników majątku podatnika - jeżeli
przedmiotem wkładu są te inne składniki;
4
wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania
przychodów w jakiejkolwiek formie lub wartości początkowej takiego składnika majątku
pomniejszonej o sumę dokonanych od tego składnika odpisów amortyzacyjnych - jeżeli
składnik ten został otrzymany przez podatnika w związku z likwidacją spółki niebędącej
osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki.
1k
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni
objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji), wkładów,
koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości
1)
nominalnej wartości objętych udziałów (akcji), wkładów z dnia ich objęcia - jeżeli
te udziały (akcje), wkłady zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci
niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część;
1a
wartości początkowej składnika majątkowego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, będącego przedmiotem wkładu własnego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 tej ustawy, zaktualizowanej
zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu
sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, a w przypadku
wniesienia gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów wartości równej wydatkom
poniesionym na ich nabycie;
2
przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, wynikającej z ewidencji, o których mowa w art. 9 ust. 1, określonej na dzień
objęcia tych udziałów (akcji), wkładów, nie wyższej jednak niż ich wartość nominalna
z dnia objęcia.
1l
W przypadku umorzenia udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny albo
ich zbycia na rzecz spółki w celu ich umorzenia, do ustalenia kosztu, o którym mowa
w art. 12 ust. 4 pkt 3, przepisy ust. 1 k stosuje się odpowiednio.
1ł
Kosztami uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9, są wydatki, zaktualizowane
zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których
mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, poniesione na nabycie składników majątkowych przeniesionych
na spółki przejmujące lub nowo zawiązane.
1m
W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) objętych w wyniku podziału, o którym
mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów
(akcji) w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej jest ich wartość nominalna ustalona
na dzień zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej albo
na dzień zarejestrowania spółek nowo zawiązanych.
1n
W przypadku odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych, o którym mowa w
art. 12 ust. 4c, kosztem uzyskania przychodu są wydatki poniesione na odkupienie papierów
wartościowych w celu ich zwrotu.
1o
Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny
poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają
koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.
1p
Przepisów ust. 1 h pkt 2 i 3 nie stosuje się do otrzymanych kwot spłat kredytów (pożyczek),
nieprzekazanych funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych
tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny - po upływie 5 dni roboczych od dnia wymagalności
ich przekazania.
1q
U przedsiębiorców telekomunikacyjnych kosztem uzyskania przychodów są koszty ustalone
zgodnie z ust. 1, a także
1)
kwota dopłaty, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.;
2)
kwota rocznej opłaty telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 183 ustawy wymienionej
w pkt 1.
1r
Dla partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, określonych w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego
przeniesienia na rzecz podmiotu publicznego lub innego podmiotu, o którym mowa w art.
11 ust. 2 tej ustawy, własności środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
w terminie określonym w tej umowie, kosztem uzyskania przychodu jest wartość początkowa
tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszona o sumę
odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
1s
W przypadku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, w drodze wkładu
niepieniężnego (aportu), wartość poszczególnych składników majątku, wchodzących w
skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustala się
1)
w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku składników zaliczonych
do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
2)
w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu
wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych składników.
1t
W przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących
przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się
1)
wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4a, pomniejszoną
o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki;
2)
wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych
do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa
nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.
1u
W przypadku zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części, nabytych w sposób, o którym mowa w ust. 1s, koszty uzyskania
przychodów ustala się w wysokości, o której mowa w tym przepisie, pomniejszonej o
dokonane od tych składników odpisy amortyzacyjne.
2.
Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega
opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala
się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
2a
Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi
koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu
podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis
art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
3.
W celu ustalenia wartości zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego lub w działach
specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji
roślinnej i zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się odpowiednio przepis
art. 12 ust. 5.
4
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach
poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym,
w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i
4c.
4a
Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów;
1)
w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych
częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
2)
jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
3)
poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
4b
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do
przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego
do dnia
1)
sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później
jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są
obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2)
złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani
do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
4c
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do
przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b
pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane
jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
4d
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego,
w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości
okresu, którego dotyczą.
4e
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie
otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego
dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby
to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
4f
Koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.
4g
Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm., oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy
stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem
że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów
prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia
temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.
4h
Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz
Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią
koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem
że składki zostaną opłacone
1)
z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który
są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;
2)
z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym,
w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego
łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.
W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt
57a i ust. 7d.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 16a ust.
1 i 2 pkt 1-3, wartości początkowej składników majątku, o której mowa w art. 16d ust.
1, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których mowa w art.
16g ust. 13, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa w art. 16j
ust. 1 pkt 1 lit. a i b, jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie
trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu
roku ubiegłego przekroczy 10%.
5a.
(uchylony).
5b.
Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego
w odstępach kwartalnych.
6.
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami
art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
7
W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej
wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami
nie wygasają, do kosztów uzyskania przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego
zalicza się zapłacone osobie trzeciej dyskonto lub wynagrodzenie.
8
Przepisy ust. 1k, 1l, 1m oraz 1o stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych
w załączniku nr 3 do ustawy.
1.
Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo
koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy
między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
2.
Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość
1)
przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu
w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty
z tego dnia;
2)
poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu
w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3)
otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni;
5)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni.
3.
Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość
1)
przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu
w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty
z tego dnia;
2)
poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu
w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3)
otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich
wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty
lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni;
5)
kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości
tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
kursu waluty z tych dni.
4.
Jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, nie
jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje
się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
ten dzień.
5.
Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy
lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy
do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.
W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają
zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając
się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.
6.
Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3,
rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu
lub poniesienia kosztu.
7.
Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej
faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień
zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek
formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.
8.
Podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej,
o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w
rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.
9.
Przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych
rat kredytów (pożyczek).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
1)
wydatków na
a)
nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste
użytkowanie gruntów,
b)
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c)
ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania
przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia;
2)
(uchylony);
3)
(uchylony);
4
odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych
w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość
20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy
Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania;
5
strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej
sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1;
6
strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli
środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności;
7)
(uchylony);
8
wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów albo
akcji w spółce oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów
uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są
jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych wkładów, udziałów, akcji
oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów
wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa
w funduszach kapitałowych albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa
oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e;
8a)
(uchylony);
8b
wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji
praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających
z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art.
16g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości
niematerialnych i prawnych;
8c
wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) spółek łączonych lub dzielonych
na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w tych spółkach w przypadku połączenia lub
podziału spółek kapitałowych, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 pkt 6; wydatki te stanowią
koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki przejmującej
lub nowo zawiązanej, w wysokości
a)
ustalonej na podstawie art. 15 ust. 1k - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej
lub dzielonej zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,
b)
ustalonej zgodnie z pkt 8 - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej
zostały nabyte albo objęte za wkład pieniężny,
c)
wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalonych zgodnie
z lit. a lub lit. b, w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca (akcjonariusza)
wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji) w spółce dzielonej do wartości nominalnej
udziałów (akcji) przed podziałem; pozostała część kwoty tych wydatków stanowi koszt
uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki podzielonej przez
wydzielenie;
8d
wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na nabycie lub objęcie udziałów
(akcji) przekazywanych spółce nabywającej w drodze wymiany udziałów; wydatki te stanowią
koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia otrzymanych za nie udziałów
(akcji) spółki nabywającej, ustalony zgodnie z pkt 8 i art. 15 ust. 1k;
8e
wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te -
w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych udziałowcom
(akcjonariuszom) spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce,
o której mowa w art. 12 ust. 4d - są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego
zbycia tych udziałów (akcji);
8f
wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, otrzymanego przez wspólnika
w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki,
niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie; wydatki te
są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tego składnika majątku;
przepis art. 15 ust. 1t stosuje się odpowiednio;
9)
odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania
przychodów są jednak
a)
podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia
w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,
b)
odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń
socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące
równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu,
c)
(uchylona);
10)
wydatków
a
na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek
(kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu)
w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli
-
pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę
kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
-
pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału
w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy
kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału,
b)
na spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,
c)
na umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem
lub ulepszeniem źródła przychodów,
d)
(uchylona),
e
z tytułu przekazania przez bank funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy
inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny, środków pochodzących ze spłat kredytów
(pożyczek), objętych sekurytyzacją wierzytelności;
11)
naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również
od pożyczek (kredytów);
12)
odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty
inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji;
13)
odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów;
13a)
odsetek od dopłat wnoszonych do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
przepisach, a także odsetek od dywidend i innych dochodów z udziału w zyskach osób
prawnych;
14
darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi
podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów
spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i
usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez
te organizacje;
15)
podatku dochodowego oraz wpłat z zysku określonych w odrębnych przepisach;
16)
jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości
określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku
stwierdzenia pogorszenia warunków pracy;
17)
kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań;
18)
grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym
i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar;
19)
kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu
a)
nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,
b)
niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w
dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;
19a
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej
(Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 666 i Nr 215, poz. 1664), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której
mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy;
19b
dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych
z eksploatacji
(Dz. U. Nr 25, poz. 202, z późn. zm., z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.
12 ust. 2 i art. 14 tej ustawy;
19c
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
(Dz. U. Nr 180, poz. 1495, z 2008 r. Nr 223, poz. 1464, z 2009 r. Nr 79, poz. 666 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.
9 ust. 1 i 3 oraz art. 64 ust. 2 tej ustawy;
19d
dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
(Dz. U. Nr 79, poz. 666), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.
37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy;
20)
wierzytelności odpisanych jako przedawnione;
21)
odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,
do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej;
22)
kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i
usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad
towarów albo wykonanych robót i usług;
23)
wydatków na wykup obligacji, pomniejszonych o kwotę dyskonta;
24)
(uchylony);
25)
wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem
a)
wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako
przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony
w ust. 2,
b
udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw
regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) - wymagalnych,
a nieściągalnych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę niespłaconych odsetek
i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania
przychodów,
c)
strat poniesionych przez bank z tytułu udzielonych po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji
albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, obliczonych zgodnie z pkt 25 lit. b;
26
rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona,
z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie
a)
w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b
-
wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek),
-
kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii straconych, udzielonych przedsiębiorcom
realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
b)
wymagalnych, a nieściągalnych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1
stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek,
c)
zakwalifikowanych do kategorii straconych należności z tytułu udzielonych przez bank
po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, udzielonych
przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
d)
25% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 25% zakwalifikowanych
do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i
pożyczek - udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r.,
e)
50% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 50% zakwalifikowanych
do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i
pożyczek - udzielonych przez bank przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji
na podstawie odrębnych ustaw;
26a
odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące
wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust.
3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie
ust. 2a pkt 1;
27
rezerw innych niż wymienione w pkt 26, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów
nie wynika z innych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone
zgodnie z ustawą o rachunkowości, inne niż określone w niniejszej ustawie jako taki koszt;
28
kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup
żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;
29)
odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości przekraczającej kwotę określoną przez
podatnika na dany rok w planie rekultywacji terenów poeksploatacyjnych, skorygowaną
o kwotę pozostałości środków tego funduszu według stanu na początek roku podatkowego;
30)
wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów
na potrzeby podatnika
a
w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - w wysokości przekraczającej
kwotę ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
b)
wjazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego
albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra;
31)
(uchylony);
32)
kwot dodatkowych, które zgodnie z przepisami o cenach podlegają wpłaceniu do budżetu
państwa;
33
kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów
w określonym terminie, wynikającym z przepisów o gospodarce nieruchomościami;
34)
(uchylony);
35)
(uchylony);
36)
wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 214, poz. 1407, z późn. zm.;
37)
składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,
z wyjątkiem;
a)
składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej,
z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw finansów publicznych
w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Spółdzielczej,
b)
(uchylona),
c
składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających
na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym
kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym,
stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne;
38)
wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy)
lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów,
z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych
i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów
w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku
dochodowego;
38a)
wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub
organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych
funkcji;
39
strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio,
na podstawie art. 12 ust. 3, została zarachowana jako przychód należny;
40)
składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe
utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce
lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym;
41)
(uchylony);
42)
(uchylony);
43
umorzonych kredytów (pożyczek) bankowych, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z
a)
bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
przedsiębiorstw i banków lub
b
postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa
upadłościowego i naprawczego, lub
c)
realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw;
44)
umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 12
ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne;
45)
wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym
funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia
urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych;
46
podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów
a)
podatek naliczony
-
jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi
w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
od towarów i usług,
-
w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi
nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli
naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości
niematerialnej i prawnej,
b
podatek należny
-
w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi
on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem
uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę
podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony
w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
-
w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług
na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
-
od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w
przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego
towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości,
c)
kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub
wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części,
w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z art.
91 ustawy o podatku od towarów i usług;
47
strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego ubytków wyrobów
akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków;
48
odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości,
która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie
tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania
podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
49
składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część
ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona
na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia
zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia;
50)
strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów
powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym;
51
wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności
gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika -
w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego
przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej
w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany
prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu;
52)
wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku
podatnika, niezaliczanych do środków trwałych - w przypadku stwierdzenia, że składniki
te nie są wykorzystywane dla celów działalności prowadzonej przez podatnika, lecz
służą osobistym celom pracowników i innych osób albo bez uzasadnienia znajdują się
poza siedzibą podatnika;
53)
dopłat, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 11, oraz ich zwrotu;
54)
opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do budżetu
państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
54a)
dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów
o systemie ubezpieczeń społecznych;
55)
kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych;
56)
strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków)
w związku z niewykonaniem umowy;
57
niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń
oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w
ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich
(Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład
pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g;
57a
nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz
art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek;
58
wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których
mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których
mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie;
59)
składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia
na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz
grup 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66, Nr 81, poz. 530, Nr 126, poz. 853 i Nr 127, poz. 858) jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia
w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub
odnowiono, wyklucza
a)
wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
b)
możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
c)
wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie;
60
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza)
posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy)
posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość
zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej
25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów
w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości
kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość
zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio
do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni;
61
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu
tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów
(akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców
(akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec
innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców
(akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie
trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt)
przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te
stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego
takiej spółdzielni;
62)
(uchylony);
63)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych;
a
nabytych nieodpłatnie, jeżeli
-
-
dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
-
nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano
poboru podatku,
b)
jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz niezaliczone do środków
trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
c
oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane
do nieodpłatnego używania,
d
nabytych w formie wkładu niepieniężnego, od tej części ich wartości, która nie została
przekazana na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej;
64)
odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych
wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych
informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub
organizacyjnej (know-how);
65)
(uchylony);
66
poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług,
wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy,
w szczególności w związku z popełnieniem przestępstwa określonego w art. 229 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..
1a.
(uchylony).
1b
Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, rozumie się przez
to prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny towarów,
walut obcych, waluty polskiej, złota dewizowego, platyny dewizowej lub papierów wartościowych,
albo od wysokości stóp procentowych lub indeksów, a w szczególności opcje i kontrakty
terminowe.
2.
Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których
nieściągalność została udokumentowana
1)
postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi
faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2)
postanowieniem sądu o
a
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek
niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
b
umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi
okoliczność wymieniona pod lit. a, lub
c
ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
3)
protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe
i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej
kwoty.
2a.
Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną
1
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli
a
dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony
w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku,
albo
b
zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu
przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte
postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw
i banków, albo
c)
wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę
postępowania egzekucyjnego, albo
d)
wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego;
2)
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a tiret pierwsze i lit. b, jeżeli
a)
spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a albo lit. b, lub
b)
opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy,
a ponadto
-
spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d albo
-
wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
-
miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia
przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.
2b
Wierzytelności objęte rezerwami z tytułu kredytów (pożyczek) i udzielonych przez bank
gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, wymienionych w ust. 1 pkt 26, pomniejsza
się, z zastrzeżeniem ust. 2c, o wartość
1)
gwarancji lub poręczeń Skarbu Państwa, Narodowego Banku Polskiego lub Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego;
2)
gwarancji lub poręczeń banku centralnego lub rządu kraju będącego członkiem OECD;
3)
gwarancji lub poręczeń banku mającego siedzibę w kraju będącym członkiem OECD, w przypadku
gdy sytuacja ekonomiczno-finansową tego banku nie budzi obaw;
4)
gwarancji lub poręczeń państwowej osoby prawnej, z wyłączeniem banków i zakładów ubezpieczeń,
uprawnionej na podstawie odrębnych przepisów do ich udzielania w ramach realizacji
powierzonych jej zadań państwowych, w przypadku gdy w budżecie państwa określono źródła
sfinansowania ewentualnych zobowiązań;
5)
przelewu wierzytelności z akredytywy zabezpieczającej (akredytywa typu stand-by) otwartej
lub potwierdzonej przez bank kraju będącego członkiem OECD, w przypadku gdy sytuacja
ekonomiczno-finansową tego banku nie budzi obaw;
6)
umowy ubezpieczenia eksportowego lub gwarancji ubezpieczeniowej Korporacji Ubezpieczeń
Kredytów Eksportowych S.A., zawartej lub udzielonej na podstawie przepisów o gwarantowanych
przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych, dla określonej umowy kredytowej
lub zobowiązania pozabilansowego - do 100% sumy odpowiednio ubezpieczenia lub gwarancji,
jeżeli konieczność tworzenia rezerwy celowej jest następstwem zdarzeń objętych tym
ubezpieczeniem lub gwarancją;
7
gwarancji lub poręczeń Banku Gospodarstwa Krajowego udzielonych na podstawie przepisów
o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne;
8)
gwarancji lub poręczeń jednostki samorządu terytorialnego Rzeczypospolitej Polskiej
(gmin, powiatów i województw) o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, przy czym
uwzględniana kwota zabezpieczenia powinna wynikać z uchwały właściwego organu jednostki
samorządu terytorialnego w sprawie ustalania maksymalnej wysokości pożyczek, gwarancji
i poręczeń udzielanych przez zarząd w roku budżetowym;
9)
wpłaty określonej kwoty w złotych lub w innej walucie wymienialnej na rachunek banku,
który zobowiąże się, że zwróci tę kwotę po uzyskaniu spłaty zadłużenia wraz z należnymi
odsetkami i prowizją, do wysokości tej kwoty, przy czym przeliczenia na złote należy
dokonać według kursu średniego ustalonego przez Narodowy Bank Polski na dzień dokonywania
klasyfikacji;
10)
zastawu rejestrowego na wierzytelności z rachunku lokaty złożonej w banku
a)
posiadającym ekspozycję kredytową lub
b)
mającym siedzibę w kraju będącym członkiem OECD, w przypadku gdy sytuacja ekonomiczno-finansową
tego banku nie budzi obaw
- wraz z oświadczeniem o blokadzie lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania środków
z rachunku lokaty;
11)
przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi
odsetkami i prowizją, prawa własności
a)
papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,
b)
papierów wartościowych emitowanych przez banki centralne lub rządy krajów będących
członkiem OECD,
c)
bankowych papierów wartościowych emitowanych przez inne banki
- według ich wartości godziwej;
12)
hipoteki ustanowionej na
a)
nieruchomości,
b)
użytkowaniu wieczystym,
c)
własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego,
d)
spółdzielczym prawie do lokalu użytkowego,
e)
prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
f)
prawie do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu
przeniesienia jej własności na członka;
13)
gwarancji lub poręczeń podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, jeżeli łączna
kwota gwarancji i poręczeń udzielonych przez gwaranta (poręczyciela) jednemu kredytobiorcy
nie przekracza 15% aktywów netto tego gwaranta (poręczyciela), pomniejszonych o należne,
lecz niewniesione wkłady na poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek akcyjnych
i spółdzielni;
14)
przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi
odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej, na warunkach określonych przez
strony w umowie;
15)
przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi
odsetkami i prowizją, prawa własności papierów wartościowych, niewymienionych w pkt
11, będących w obrocie giełdowym w krajach będących członkiem OECD;
16)
hipoteki morskiej na statku morskim wpisanym do rejestru okrętowego;
17)
zastawu na statku powietrznym wpisanym do rejestru państwowego statków powietrznych;
18)
zastawu rejestrowego na
a)
prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 11, według ich wartości godziwej,
b)
prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 15;
19)
zastawu rejestrowego na rzeczy ruchomej;
20)
przelewu wierzytelności z rachunku lokaty założonej w banku innym niż bank posiadający
należność lub udzielonego zobowiązania pozabilansowego, wraz z oświadczeniem o blokadzie
lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania środków z rachunku lokaty;
21)
oświadczenia patronackiego podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, zawierającego
zobowiązanie wystawcy do podjęcia działań wobec dłużnika, mających na celu utrzymanie
terminowej obsługi ekspozycji kredytowej banku oraz utrzymanie niebudzącej obaw sytuacji
ekonomiczno-finansowej dłużnika, pod warunkiem że
a)
treść oświadczenia zapewnia możliwość dochodzenia wobec wystawcy roszczeń w przypadku
konieczności utworzenia rezerwy celowej,
b)
bank posiada opinię prawną dotyczącą skuteczności dochodzenia ewentualnych roszczeń
wobec wystawcy oświadczenia,
c)
zobowiązanie ciążące na wystawcy oświadczenia jest ujęte w jego księgach,
d)
łączna kwota oświadczeń patronackich, gwarancji i poręczeń udzielonych przez wystawcę
jednemu kredytobiorcy nie przekracza 15% aktywów netto tego wystawcy, pomniejszonych
o należne, lecz niewniesione, wkłady na poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek
akcyjnych i spółdzielni.
2c
Przepisy ust. 2b stosuje się w takim zakresie, w jakim bank pomniejszy podstawę tworzenia
rezerw zaliczanych do kosztów banku, na podstawie przepisów o rachunkowości, o wartość
zabezpieczeń wymienionych w tych przepisach.
2d
Za ekspozycje kredytowe, o których mowa w ust. 2b pkt 10 lit. a oraz pkt 21, rozumie
się;
a)
należności, z wyłączeniem odsetek, także skapitalizowanych,
b)
udzielone zobowiązania pozabilansowe o charakterze finansowym i gwarancyjnym.
3
Przepisy ust. 1 pkt 26 dotyczą rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, utworzonych
zgodnie z przepisami o rachunkowości.
3a.
(uchylony).
3b
Przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy
leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1.
3c
Przepisów ust. 1 pkt 26 nie stosuje się w przypadku rezerw utworzonych na pokrycie
kredytów (pożyczek), gwarancji (poręczeń) wymienionych w ust. 1 pkt 26, które zostały
udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym
wyrokiem sądu.
3d
Przepis art. 16 ust. 1 pkt 43 lit. c ma zastosowanie do banków uczestniczących w realizacji
programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, pod warunkiem przeznaczenia
i wydatkowania równowartości 100% kwoty wierzytelności podlegającej umorzeniu na uruchomienie
kredytów (pożyczek) dla podmiotów objętych tym programem.
3e
Przepisu ust. 2a pkt 2 nie stosują banki uczestniczące w programie restrukturyzacji
na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie rezerw na wierzytelności z tytułu zakwalifikowanych
do straconych kredytów (pożyczek) oraz wierzytelności z tytułu gwarancji (poręczeń)
spłaty kredytów (pożyczek) - udzielonych przez bank.
3f
W przypadku zakwalifikowania kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty
kredytów i pożyczek udzielonych przez bank, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 26 lit. a tiret
drugie i lit. c, do kategorii straconych, a których nieściągalność nie została uprawdopodobniona,
za koszty uzyskania przychodów uważa się wysokość rezerwy ustalonej zgodnie z ust.
1 pkt 26 lit. d.
4.
Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu, rozumie się
przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą odpowiednio pojemność
silnika.
5
przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 30 i 51, powinien być, z wyłączeniem
ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu, potwierdzonej
przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać
co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej
pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę
i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,
stawkę za jeden kilometr przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie
przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis podatnika
(pracodawcy) i jego dane. W razie braku tej ewidencji, wydatki z tytułu używania samochodów
nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.
6.
Wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, posiadanych przez udziałowców
(akcjonariuszy) udziałów (akcji) w spółce określa się na podstawie liczby praw głosu,
jakie w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują tym udziałowcom (akcjonariuszom).
7
Wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, funduszu udziałowego w spółdzielni lub
kapitału zakładowego spółki określa się bez uwzględnienia tej części tego funduszu
lub kapitału, jaka nie została na ten fundusz lub kapitał faktycznie przekazana lub
jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek (kredytów) oraz z tytułu
odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi członkom wobec tej spółdzielni
lub udziałowcom (akcjonariuszom) wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi
lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.
7a.
(uchylony).
7b
Przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz w ust. 7, rozumie się każdą
umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną
ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez
pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym,
depozyt nieprawidłowy lub lokatę.
7c
Przepis ust. 1 pkt 46 lit. c stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
7d
Przepis ust. 1 pkt 57a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40 oraz
art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
Pracowniczych.
7e
Przepisu ust. 1 pkt 8 zdanie po średniku nie stosuje się przy zamianie jednostek uczestnictwa
subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego
z wydzielonymi subfunduszami, dokonanej zgodnie z ustawą z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
7f
przez fundusze kapitałowe, o których mowa w ust. 1 pkt 8, rozumie się fundusze inwestycyjne
oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
maksymalną wysokość wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, uznawaną za
koszt uzyskania przychodów.
9
Przepisy ust. 1 pkt 8c i 8d stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku
nr 3 do ustawy.
1.
Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego
korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji
i prywatyzacji, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu tych środków albo wartości
przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych
na zasadach określonych w art. 16h ust. 1.
2.
W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych
do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem
okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych
od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.
1.
3.
W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o
których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie
do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania
umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych
od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.
4
od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania
na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych od tych
składników dokonują odpowiednio finansujący lub korzystający na zasadach określonych
w art. 16h-16ki art. 16m, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 4a.
5
Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1, dotyczą środków trwałych zaliczonych do
grupy 3-6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej 60 miesięcy oraz zgodnie
z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, podatnik
może stosować zasady określone w ust. 1-3.
6
Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,
a nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 lub 5,
i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te składniki majątku
określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g, przed zawarciem pierwszej umowy
leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt
7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.
16h ust. 1 pkt 1.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność
podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku
w dniu przyjęcia do używania
1)
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2)
maszyny, urządzenia i środki transportu,
3)
inne przedmioty
-
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami
w obcych środkach trwałych”,
2)
budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
3
składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami
tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych
dokonuje korzystający
- zwane także środkami trwałymi;
4
tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów
i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
Wyrobów i Usług (PKWiU)
(Dz. U. Nr 207, poz. 1293 i Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753) w grupowaniu o symbolu 30.11 „Statki i konstrukcje pływające”.
1.
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego
wykorzystania w dniu przyjęcia do używania
1)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4)
autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5)
licencje,
6
prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej
(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.,
7)
wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie
przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
-
2.
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
okresu używania
1)
(uchylony),
2)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego
zorganizowanej części w drodze
a)
kupna,
b
przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami
rozdziału 4a, dokonuje korzystający,
c
wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji,
3)
koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany
na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli
a)
produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
b)
techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów
lub stosowaniu technologii, oraz
c)
z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną
pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,
4
składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności
podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami
albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału
4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Amortyzacji nie podlegają
1)
grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2)
budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych
lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,
3)
dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4)
wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.
2 pkt 2,
5
składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania
działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie
podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
zaprzestano tę działalność
- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
1.
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których
mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie
przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania
przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
2
Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej
w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się
za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa
w art. 16h ust. 1 pkt 4.
1.
Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione
w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3 500
zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok
nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny
okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym
po miesiącu, w którym ten rok upłynął
1)
zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;
2
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia
a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,
obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych
w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym
dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych
przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m;
3)
stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów
amortyzacyjnych;
4
wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych
od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie
we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył
rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1;
odsetki od różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę
od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie
lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej
3 500 zł do kosztów uzyskana przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do
środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia
ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia
ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
3.
Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,
nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.
1
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację
majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od
wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o
których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
2
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych od zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie,
o którym mowa w art. 16a ust. 2 pkt 4.
3.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa
środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania
jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa
niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki
lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.
1.
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się
1)
w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;
1a
w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu
określonego w art. 12 ust. 5a;
2)
w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia;
3)
w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową
z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa
tę wartość w niższej wysokości;
4
W razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej,
a także udziału w spółdzielni - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu
lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej;
4a
w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej
osobą prawną;
a)
wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot
wkładu był amortyzowany,
b)
wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów
uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
c)
wartość określoną zgodnie z art. 14 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie
przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest
niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej
działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych
przez wspólnika we własnym zakresie;
5
w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 10b
- ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
1a
Przepis ust. 1 pkt 4a lit. a i b stosuje się odpowiednio w przypadku składnika majątku
wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną
przez wspólnika, który składnik ten otrzymał w następstwie likwidacji spółki niebędącej
osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.
2
Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością
wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników
majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo
wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio
z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.
3
Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem
naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej
do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia
w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,
opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek
od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek
od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje
obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w
rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników
majątku.
4.
Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków
trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń
za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych
środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu,
kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych,
w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i
prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.
5.
Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.
4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka
trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
6
Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3-5,
wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.
7.
Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych
na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3-5.
8.
W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego
składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika
we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
9
W razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, z zastrzeżeniem
ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości
początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształcanego, połączonego
albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami
prawnymi.
10
W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa
lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi
1)
suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej
zgodnie z ust. 2;
2)
różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną
zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi
ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej
wartości firmy.
10a
Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części w drodze wkładu niepieniężnego.
10b
W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby
prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.
10c
W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub
wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.
11
W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub
darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą jednak od różnicy pomiędzy
wartością przychodów, o której mowa w art. 12 ust. 5, uwzględnionych w podstawie opodatkowania
podatkiem dochodowym w roku podatkowym, w którym nabyto to przedsiębiorstwo lub jego
zorganizowaną część, a wartością składników zwiększających aktywa spadkobiercy lub
obdarowanego, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi.
12
Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się
odpowiednio art. 14.
13
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.
1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza
3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na
ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
podatkowym przekracza 3 500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku
do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności
okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
14.
Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,
stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej
albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości
przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy
ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się
tej części wynagrodzenia.
15.
(uchylony).
16
W razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej
wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca po odłączeniu,
o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą
na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu
metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych
tego środka trwałego.
17
Jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w
miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka o różnicę,
o której mowa w ust. 16.
18
Przepis ust. 9 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały
z przekształcenia, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do którego przeniesiono
w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje we wszelkie prawa
i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.
19
Przepisu ust. 9 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek przejmowany
na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w
podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim przypadku
dla wyceny przejmowanego majątku przepisy ust. 1 pkt 4 lub ust. 10 stosuje się odpowiednio.
20
W razie zmiany formy opodatkowania z podatku tonażowego na podatek dochodowy podatnicy
w ewidencji, o której mowa w art. 9, uwzględniają odpisy amortyzacyjne przypadające
za okres opodatkowania w formie podatku tonażowego.
1.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się
1
od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e,
do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych
z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których
zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
2)
od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa
w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,
w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w
wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego
taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień
zawarcia umowy na budowę danego obiektu;
3)
od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w
okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się
przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie
albo przez 12 miesięcy w roku;
4
od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych
dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te
środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych.
2.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka
trwałego.
3
Podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału,
z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość
lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych
z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji
przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art.
16i ust. 2-7.
3a
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład
wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.
3b
W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby
prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
części, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3c
W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub
wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3d
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w art. 16g ust. 1 pkt
4a lit. a.
4
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo
w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem
art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone
do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od
wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.
5
przepisu ust. 3 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek przejmowany
na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w
podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim przypadku
odpisów amortyzacyjnych od przejmowanych składników majątkowych dokonuje się na zasadach
określonych w art. 16i-16m.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje
się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
2.
Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać;
1)
dla budynków i budowli używanych w warunkach;
a)
pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
b)
złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;
2)
dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających
szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników
nie wyższych niż 1,4;
3
dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KST),
wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu
postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
3.
W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których
mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.
4
Podatnicy mogą podwyższać stawki dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3
bądź rezygnować z ich stosowania począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,
w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego
następnego roku podatkowego.
5
Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych
środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki
te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego
roku podatkowego.
6.
W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków
trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną
właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.
7.
Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
1.
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji
danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż
1)
dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji;
a)
24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
b)
36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
50 000 zł,
c)
60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;
2
dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;
3
dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4-10 lat, z wyjątkiem;
a)
trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103
Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji
trwale związanych z gruntem,
b)
kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m
- dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata;
4
dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek
amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły
od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika,
z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
2.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za
1)
używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 6 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.
3.
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za
1)
używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej
przez okres 60 miesięcy, lub
2)
ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika
na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
4.
Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania
inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla
1)
inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może
być krótszy niż 10 lat;
2)
inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres amortyzacji
ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
5.
(uchylony).
1.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń
zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów
osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych
w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik
nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej
pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych
lat ich używania.
2
W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie położonym
na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w
gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych
przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych można
podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0, dokonując obliczenia
odpisów amortyzacyjnych zgodnie z zasadą określoną w ust. 1.
3.
Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa
w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
7
Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust.
11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości
początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem
samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do
ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości
nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości
tych odpisów amortyzacyjnych.
8
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej
niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 16h
ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych
zgodnie z ust. 1 lub art. 16i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym
roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art.
16 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
9
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych
od nieprzekraczającej 3 500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16f ust. 3.
10
Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na
zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących
pomocy w ramach zasady de minimis.
11
Przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających działalność,
którzy zostali utworzeni
1)
w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
2)
w wyniku przekształcenia spółki lub spółek niemających osobowości prawnej, albo
3)
przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio
prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa
o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000
euro; wartość tych składników oblicza się stosując odpowiednio art. 14.
12
Przeliczenia na złote kwot, o których mowa w ust. 7 i ust. 11 pkt 3, dokonuje się
według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień
roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiły zdarzenia,
o których mowa w tych przepisach, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
13
W przypadku spółki niemającej osobowości prawnej kwota limitu odpisów amortyzacyjnych,
o której mowa w ust. 7, dotyczy spółki.
1.
Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.
16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych
określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.
2.
Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.
1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona
o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają
sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po
miesiącu ich poniesienia.
3.
Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,
w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia
umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany
zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone
zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie
z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych,
o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu
taboru transportu morskiego.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych
od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż;
1)
od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;
2)
od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych
- 24 miesiące;
3
od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
4)
od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
2.
Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1
pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać
odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.
3.
Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych
i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
4.
Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,
spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości
2,5%.
Ustawa wchodzi w życie
1)
z dniem ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. e) i pkt 15 (dotyczących art. 14 ust. 4 i 5, art. 23 ust. 1 pkt
2-4 oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu),
-
art. 2 pkt 6 lit. g) i h) oraz pkt 10 (dotyczących art. 12 ust. 4a i 7 i art. 16 ust.
1 pkt 2-4 oraz pkt 51 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu
pojazdu),
-
art. 10,
-
art. 14, 15 i 16,
2)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 1-8, pkt 9 lit. a)-c) i d) (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania
zwrotu różnicy podatku od towarów i usług), pkt 10, 11, 13, 14, pkt 15 (z wyjątkiem
art. 23 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 43-44 oraz pkt 46 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia
ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 16, 17 lit. a) i c), pkt 18, pkt 20-28, pkt 29 lit.
a (z wyjątkiem art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4), lit. b), c), d), pkt 30-36,
-
art. 2 pkt 1-5, pkt 6 lit. a)-e), f) (z wyjątkiem części dotyczącej oprocentowania
zwrotu różnicy podatku od towarów i usług oraz pkt 9 i 10), pkt 7 lit. a) i b), pkt
8 lit. a), pkt 9, pkt 10 (z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 46-47 oraz pkt
51 w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu), pkt 11,
pkt 12 lit. a), pkt 13-17,
-
art. 5,
-
art. 11 pkt 1, 3, 4,
-
art. 12 pkt 1,
-
art. 13,
3)
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1992 r. w zakresie przepisów art.
12 pkt 2,
4)
po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 19 i pkt 29 lit. a) (dotyczącego art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4),
-
art. 8 i 9,
-
art. 11 pkt 2,
5)
po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w zakresie przepisów art. 3 i 4 oraz 6 i 7,
6)
z dniem 5 lipca 1993 r. w zakresie przepisów
-
art. 1 pkt 9 lit. d) (w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od
towarów i usług) i lit. e) (w części dotyczącej dodania ust. 6), pkt 12, 15, 17 lit.
b) (dotyczących art. 14 ust. 3 pkt 4 i ust. 6, art. 20a, 23 ust. 1 pkt 43 i 44 i art.
26 ust. 1a),
-
art. 2 pkt 6 lit. f) i h), art. 7 lit. c), art. 8 lit. b), art. 10, 12 lit. b) (dotyczących
art. 12 ust. 4 pkt 7 w części dotyczącej oprocentowania zwrotu różnicy podatku od
towarów i usług oraz pkt 9 i 10 i ust. 8, a także art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 4,
art. 16 ust. 1 pkt 46 i 47 i art. 18 ust. 1a).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
1)
art. 82 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia ustawy,
2)
art. 41 i 42 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie
dotyczącym art. 26a ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Wolne od podatku są
1
dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa
rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta
następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości;
2)
(uchylony);
3)
dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych
w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną,
tak stanowi;
4)
dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność
naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów,
kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania
inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz
zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji
zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na
te cele;
4a)
dochody kościelnych osób prawnych
a)
z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie
mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
b)
z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze,
naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie
punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy
kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych
inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze;
4b)
dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby
prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b;
4c)
(uchylony);
4d
dochody jednostek organizacyjnych Ochotniczej Straży Pożarnej - w części przeznaczonej
na cele statutowe; w tym zakresie jednostki te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji
wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej;
4e)
dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji
rolnej - w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust.
2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności
- w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej,
ustalonych zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa
rolnego i spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej
i zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów
działalności;
4f)
(uchylony);
4g)
dochody związków jednostek samorządu terytorialnego - w części przeznaczonej dla tych
jednostek;
4h)
(uchylony);
4i)
(uchylony);
4j)
(uchylony);
4k
dochody banku prowadzącego kasę mieszkaniową, stanowiące równowartość dochodu uzyskanego
przez tę kasę z tytułów określonych w odrębnych przepisach - w części przeznaczonej
wyłącznie na realizację wymienionych w tych przepisach celów kasy mieszkaniowej;
4l)
(uchylony);
4ł)
(uchylony);
4m)
(uchylony);
4n)
(uchylony);
4o)
(uchylony);
4p
dochody Narodowego Funduszu Zdrowia w części przeznaczonej na cele statutowe;
4r)
(uchylony);
4s)
(uchylony);
4t)
(uchylony);
4u
dochody Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników, o którym mowa w przepisach
o ubezpieczeniu społecznym rolników - w części przeznaczonej na cele statutowe, z
wyłączeniem działalności gospodarczej;
4w)
(uchylony);
4x)
(uchylony);
4y)
(uchylony);
4z)
(uchylony);
5)
dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające
na podstawie ustawy - Prawo o stowarzyszeniach, a których celem statutowym jest działalność
wymieniona w pkt 4 - w części przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych
organizacji;
5a
dochody klubów sportowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie
(Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014), przeznaczone i wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na szkolenie
i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików,
juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia;
6)
(uchylony);
6a)
(uchylony);
6b)
(uchylony);
6c
dochody organizacji pożytku publicznego, o których mowa w przepisach o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie - w części przeznaczonej na działalność statutową,
z włączeniem działalności gospodarczej;
7)
(uchylony);
8)
(uchylony);
9)
(uchylony);
10)
(uchylony);
11)
(uchylony);
12)
(uchylony);
13)
(uchylony);
14)
(uchylony);
14a
dotacje z budżetu państwa otrzymane na dofinansowanie przedsięwzięć realizowanych
w ramach Specjalnego Przedakcesyjnego Programu na Rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów
Wiejskich (SAPARD);
14b)
(uchylony);
15)
dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej przeznaczone
na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni
zajmujących się produkcją rolną, a także ich domowników - jeżeli wynagrodzenia te
są związane z wymienioną działalnością;
16)
dochody z tytułu prowadzenia loterii fantowych i gry bingo fantowe na podstawie zezwolenia
wydanego na mocy odrębnych przepisów;
17)
dochody osób prawnych niemających siedziby lub zarządu w Rzeczypospolitej Polskiej,
uzyskane z tytułu działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i finansowanej z funduszy pochodzących z międzypaństwowych instytucji finansowych
oraz ze środków przyznanych przez państwa obce na podstawie umów zawartych przez Radę
Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej lub ministra za zgodą Rady Ministrów z tymi instytucjami
i państwami;
18)
na zasadach wzajemności, dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez ośrodki kulturalne państw obcych;
19)
dochody w wysokości nominalnej wartości obligacji skarbowych lub środków pieniężnych
otrzymanych na podstawie przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i
banków dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw;
20)
dochody narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z późn. zm., pochodzące z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z tytułu sprzedaży
udziałów lub akcji spółek mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
21
dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14
i 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem,
zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m;
22)
dochody z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Rzecznika Ubezpieczonych
oraz Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych;
23
dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych
lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy,
w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji
Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji
lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów
Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze;
w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem
podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na
rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc;
24)
odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na bankowych
rachunkach terminowych;
25)
(uchylony);
26)
dochody podmiotów zarządzających portami lub przystaniami morskimi w części przeznaczonej
na budowę, rozbudowę i modernizację infrastruktury portowej oraz na realizację zadań
określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach
morskich
(Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 179);
27)
(uchylony);
28)
(uchylony);
29)
(uchylony);
30)
dochody Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 15 ust.
1e pkt 4;
31)
(uchylony);
32)
(uchylony);
33)
(uchylony);
34
dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej
na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w
art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
przepisami;
35)
(uchylony);
36
dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej,
otrzymane na podstawie odrębnych przepisów;
37
dochody Banku Gospodarstwa Krajowego w związku z prowadzeniem funduszy utworzonych,
powierzonych lub przekazanych temu bankowi na podstawie odrębnych ustaw, stanowiące
równowartość dochodów uzyskanych przez te fundusze z tytułów określonych w przepisach
regulujących ich tworzenie i funkcjonowanie - w części przeznaczonej wyłącznie na
realizację celów wymienionych w tych przepisach;
38
39
dochody związków zawodowych, społeczno-zawodowych organizacji rolników, izb rolniczych,
izb gospodarczych, organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, spółdzielczych związków
rewizyjnych, organizacji pracodawców i partii politycznych, działających na podstawie
odrębnych ustaw - w części przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności
gospodarczej;
40
składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych i zawodowych -
w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą;
41
środki, o których mowa w art. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym
(Dz. U. Nr 57, poz. 491, z 2009 r. Nr 65, poz. 545 oraz z 2011 r. Nr 28, poz. 143);
42
wkład własny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej
ustawy, i przeznaczony na cele określone w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym,
z zastrzeżeniem ust. 7;
43
dochody spółdzielni socjalnej wydatkowane w roku podatkowym na cele, o których mowa
w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych
(Dz. U. Nr 94, poz. 651, z 2009 r. Nr 91, poz. 742 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146), na zasadach określonych w tej ustawie, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania
przychodów;
44
dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa
społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność
w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi
- w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem
dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi;
45
dochody z tytułu prowadzenia szkoły w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - w
części przeznaczonej na cele szkoły, z zastrzeżeniem ust. 8;
46
dochody spółek wodnych i ich związków, przeznaczone na cele statutowe;
47
dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych
ustawach;
48
kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje otrzymały
środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach;
49
dochody grupy producentów rolnych wpisanej do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich
związkach oraz o zmianie innych ustaw
(Dz. U. Nr 88, poz. 983, z późn. zm., pochodzące ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została
utworzona, wyprodukowanych w gospodarstwach jej członków - w części wydatkowanej na
rzecz członków tej grupy w roku podatkowym lub roku po nim następującym, z zastrzeżeniem
ust. 9 i 10;
50
odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Skarb Państwa i oferowanych na
rynkach zagranicznych oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji uzyskane przez
podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2;
51
dochody Banku Gospodarstwa Krajowego
a)
osiągnięte w związku z realizacją programów rządowych, w tym dochody ze zbycia udziałów,
akcji lub innych papierów wartościowych przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego
w celu finansowania tych programów,
b)
ze zbycia udziałów lub akcji przekazanych nieodpłatnie Bankowi Gospodarstwa Krajowego
przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa przed dniem likwidacji Krajowego
Funduszu Poręczeń Kredytowych
- w części przeznaczonej wyłącznie na realizację programów rządowych;
52
płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków
europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych
przez wykonawców;
53
środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach
programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
54
przychody uzyskane z tytułu
a)
odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek
obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu
(Dz. U. Nr 84, poz. 906 oraz z 2010 r. Nr 149, poz. 996), w tym z tytułu wywłaszczenia nieruchomości; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel
nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat
przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za cenę niższą o co najmniej 50% od
wysokości uzyskanego odszkodowania,
b)
odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części w trybie przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek
obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu,
c)
odstąpienia od obowiązku wniesienia dopłaty, o którym mowa w art. 13h ust. 4 ustawy z dnia z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy,
remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania
żywiołu.
1a.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody
na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy
1
dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,
paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych
wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem
objęte są jednak dochody jednostek naukowych i instytutów badawczych, w rozumieniu
odrębnych przepisów, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu
elektronicznego;
1a
dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości
niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art.
17a-17k;
2)
dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione
w tych przepisach.
1b
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody
na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli
dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone
w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków
niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
1c.
Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w
1
przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;
2)
przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu
założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze
utworzone na podstawie odrębnych przepisów;
3
samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających
osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli
przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych
z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk
i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.
1d.
Przy ustalaniu udziału, o którym mowa w ust. 1 pkt 4e, w kwocie przychodów osiągniętych
ze wszystkich rodzajów działalności nie uwzględnia się przychodów uzyskanych;
1
w związku z regulowaniem zobowiązań wobec Agencji Nieruchomości Rolnych wierzytelnościami
nabytymi od wierzycieli tej Agencji;
2)
ze sprzedaży produktów produkcji rolniczej nabytych przez spółdzielnie zajmujące się
produkcją rolną od członków tych spółdzielni - w części odpowiadającej cenie nabycia
tych produktów.
1e
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody
na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie stosuje się również w przypadku
lokowania dochodów poprzez nabycie
1)
wyemitowanych po dniu 1 stycznia 1989 r. obligacji Skarbu Państwa lub bonów skarbowych
oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego po dniu 1 stycznia
1997 r.;
2
papierów wartościowych lub niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi
(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384), o ile nabycie takie nastąpiło w ramach zarządzania portfelem, o którym mowa w art.
75 tej ustawy, również w przypadku gdy zarządzanie portfelem odbywa się na podstawie
umowy z towarzystwem funduszy inwestycyjnych, które wykonuje tę działalność na podstawie
art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, pod warunkiem zdeponowania tych papierów wartościowych lub instrumentów finansowych
na odrębnym rachunku prowadzonym przez uprawniony podmiot w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
3
jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych działających na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
1f
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1e, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczany
i wydatkowany, bez względu na termin, na cele określone w ust. 1.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu
dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.
5
W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, podatnik traci prawo
do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia
podatkowego.
6
W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany
do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił
prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę -
w rozliczeniu zaliczki za wybrany okres wpłaty zaliczek, o którym mowa w art. 25,
w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpi w ostatnim okresie wpłaty zaliczek
danego roku podatkowego - w zeznaniu rocznym.
7
Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 42, nie podlegają środki stanowiące zwrot wydatków
poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia będącego przedmiotem
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera prywatnego lub za jego pośrednictwem
oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów lub akcji w spółce handlowej.
8
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 45, ma zastosowanie, jeżeli dochody przeznaczone
na cele szkoły zostaną wydatkowane na
1)
zakup stanowiących środki trwałe pomocy dydaktycznych lub innych urządzeń niezbędnych
do prowadzenia szkoły;
2)
organizowanie wypoczynku wakacyjnego uczniów, w części stanowiącej wynagrodzenie personelu
wychowawczego i obsługi, jeżeli nie zostało ono pokryte przez rodziców lub prawnych
opiekunów uczniów.
9
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 49, uznaje się wydatki na
1)
zakup środków produkcji przekazanych członkom grupy producentów rolnych;
2)
szkolenie członków grupy producentów rolnych.
10
Przepisy ust. 1b, 1e i 1f nie mają zastosowania do zwolnienia, o którym mowa w ust.
1 pkt 49.
Ilekroć w rozdziale jest mowa o
1)
umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”,
oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych
w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki
trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty;
2)
podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki
została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona;
3)
odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie
zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16;
4)
normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do
a)
środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania
stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się
z wartością początkową środków trwałych,
b)
wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 16m;
5)
rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi przepisami,
pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt
1;
6)
hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie
z art. 16g pomniejszoną o
a)
odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 16k ust. 1 z uwzględnieniem
współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,
b)
odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,
o których mowa w pkt 4b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych;
7)
spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego
w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w
podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą
korzystającemu, o której mowa w art. 17d albo art. 17h.
1.
Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie
umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego,
z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki
1)
została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu
amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome
lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10
lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2)
suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada
co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
2.
Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym
przysługujących na podstawie
1)
art. 6,
2)
przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3)
art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)
- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.
1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, będących przedmiotem tej umowy
1)
przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest
ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta
jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych
w art. 14;
2)
kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista
wartość netto.
1.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.
1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty
ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego
uzyskania stosuje się przepisy art. 12-16.
2.
Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania
przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą
wartością netto a hipotetyczną wartością netto.
3.
Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego
przychód w dniu jej otrzymania.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.
1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości
niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio
kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.
1.
Do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego
nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę
wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli
są spełnione łącznie następujące warunki
1)
umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;
2)
suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów
i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości
niematerialnych i prawnych;
3)
umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy
leasingu dokonuje korzystający.
2.
Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych
i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,
ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.
1.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy
1)
przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest
ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega
ona znacznie od ich wartości rynkowej;
2)
do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego
na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o
spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.
2.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki
trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego
i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez
strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.
1.
Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego
okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca
korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę
1)
przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.
12-14;
2)
do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego
na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości
początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.
2.
Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów u finansującego
i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.
1.
Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty, a suma ustalonych
w niej opłat odpowiada co najmniej wartości gruntów równej wydatkom na ich nabycie
- do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego
nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w
podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej
spłatę tej wartości; przepis art. 17f ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego
lub osobę trzecią własność gruntów będących przedmiotem tej umowy, albo oddaje je
korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów
stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h stosuje się odpowiednio.
1.
Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć
przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się
w sumie opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 2 i art. 17f ust. 1 pkt 2.
2.
Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się
1)
płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione
z opłat leasingowych;
2)
podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub
posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na
ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający
będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie;
3)
kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.
3.
Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego
i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.
1.
Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,
o których mowa w art. 17b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność
przedmiotu umowy leasingu
1)
do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z
tytułu przeniesienia wierzytelności;
2)
kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto
lub wynagrodzenie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz
osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.
Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,
lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust.
1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16, dla umów
najmu i dzierżawy.
1.
Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, stanowi dochód ustalony zgodnie
z art. 7 albo w art. 7a ust. 1, po odliczeniu
1
darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom,
określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym
państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność
pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do
wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art.
7a ust. 1;
2)
(uchylony);
3)
(uchylony);
4)
(uchylony);
5)
(uchylony);
6
w bankach - 20% kwoty kredytów (pożyczek) umorzonych w związku z realizacją programu
restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, zakwalifikowanych do straconych kredytów
(pożyczek) i zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;
7
darowizn na cele kultu religijnego - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu,
o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.
1a
Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może przekroczyć
10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym że odliczeniom
nie podlegają darowizny na rzecz
1)
osób fizycznych;
2)
osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących
działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,
paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych
wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
1b
Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w
części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć
zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny.
Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.
1c
Odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające z odrębnych
ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na
rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem,
z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.
1d.
(uchylony).
1e
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1h, otrzymujący darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych, są obowiązani
1)
w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wyodrębnić z przychodów kwotę ogółem otrzymanych
darowizn ze wskazaniem celu jej przeznaczenia zgodnie ze sferą działalności pożytku
publicznego, o której mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także celu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 7, wraz z wyszczególnieniem darowizn pochodzących od osób
prawnych z podaniem nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli jednorazowa kwota darowizny przekracza
15 000 zł lub jeżeli suma wszystkich darowizn otrzymanych w danym roku podatkowym
od jednego darczyńcy przekracza 35 000 zł;
2)
w terminie składania zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, udostępnić do publicznej
wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach masowego przekazu lub wyłożenie
dla zainteresowanych w pomieszczeniach ogólnie dostępnych, informacje, o których mowa
w pkt 1, i w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
Z obowiązku tego zwolnione są podmioty, których dochód za dany rok podatkowy nie przekracza
kwoty 20 000 zł.
1f
Podatnicy otrzymujący darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych, którzy nie składają zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, są obowiązani w terminie,
o którym mowa w art. 27 ust. 1
1)
przekazać urzędowi skarbowemu informacje o kwocie ogółem otrzymanych darowizn ze wskazaniem
celu jej przeznaczenia zgodnie ze sferą działalności pożytku publicznego, o której
mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także celu, o którym mowa w ust.
1 pkt 7, wraz z wyszczególnieniem darowizn pochodzących od osób prawnych z podaniem
nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli jednorazowa kwota darowizny przekracza 15 000 zł
lub jeżeli suma wszystkich darowizn otrzymanych w danym roku podatkowym od jednego
darczyńcy przekracza 35 000 zł;
2)
udostępnić do publicznej wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach masowego
przekazu lub wyłożenie dla zainteresowanych w pomieszczeniach ogólnie dostępnych,
informacje, o których mowa w pkt 1, i w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego
naczelnika urzędu skarbowego. Z obowiązku tego zwolnione są podmioty, których dochód
za dany rok podatkowy nie przekracza kwoty 20 000 zł.
1g
Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz
wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w
art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane
pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę, adres i numer
identyfikacji podatkowej lub numer uzyskany w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
Gospodarczego, w którym obdarowany ma siedzibę, służący dla celów podatkowych identyfikacji.
1h
Do podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a, składających zeznanie, o którym
mowa w art. 27 ust. 1, otrzymujących darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 e i 1f stosuje się odpowiednio.
1i
Przepisy ust. 1e, 1f i 1h stosuje się odpowiednio do podatników otrzymujących darowizny,
które podlegają odliczeniu na podstawie odrębnych ustaw.
1j
Prawo do odliczenia darowizny na rzecz organizacji, określonej w przepisach regulujących
działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, prowadzącej działalność pożytku publicznego w sferze zadań
publicznych, przysługuje podatnikowi pod warunkiem
1)
udokumentowania przez podatnika oświadczeniem tej organizacji, iż na dzień przekazania
darowizny była ona równoważną organizacją do organizacji, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie, realizującą cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, oraz
2
istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
lub z innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, których stroną jest Rzeczpospolita
Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego
państwa, na którego terytorium organizacja posiada siedzibę.
1k
Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku, gdy
podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na
podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
3a.
(uchylony).
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6.
(uchylony).
6a.
(uchylony).
6b.
(uchylony).
6c.
(uchylony).
7.
(uchylony).
(uchylony).
1
Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione
przez podatnika na nabycie nowych technologii.
2
Za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci
wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych,
która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie
jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia
niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615).
2a
Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej,
o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych
praw.
3.
Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku
poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
podstawie zezwolenia.
4.
Podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika
na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej
została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię
wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi
w jakiejkolwiek formie.
5.
Jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust.
4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku
jej wprowadzenia do tej ewidencji.
6.
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki,
o których mowa w ust. 4 i 5. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę
lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących
mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje
się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca
roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych.
7
Odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej
zgodnie z ust. 4 i 5.
8.
Podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed
upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził
nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
1)
udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii;
nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia
lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców - dokonywanych na podstawie przepisów
Kodeksu spółek handlowych, albo
2)
zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony
w stan likwidacji, albo
3)
otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.
9.
W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 8, podatnik jest obowiązany
w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia
podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, do których utracił prawo, a w
razie poniesienia straty - do jej zmniejszenia o tę kwotę. W przypadku, o którym mowa
w ust. 8 pkt 3, kwotę odliczeń, do której podatnik utracił prawo, określa się proporcjonalnie
do udziału zwróconych wydatków w wartości początkowej nowej technologii.
10.
Przepisy ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie utraty przez podatkową grupę kapitałową
statusu podatnika. Obowiązek, o którym mowa w ust. 9, ciąży wówczas na spółce, która
wprowadziła nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych.
11.
Do odliczeń, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania przepisy art. 16 ust.
1 pkt 48.
(utracił moc).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
1
Podatek, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, wynosi 19% podstawy opodatkowania.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4
Jeżeli organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej określą, na podstawie art. 11,
dochód podatnika w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana
przez podatnika w związku z dokonaniem transakcji, o których mowa w art. 9a, a podatnik
nie przedstawi tym organom wymaganej przez te przepisy dokumentacji podatkowej - różnicę
między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez te organy opodatkowuje
się stawką 50%.
1.
Podatnik, który uzyskał - zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym - zezwolenie na
prowadzenie składu podatkowego i który w tym składzie podatkowym wytwarza - zgodnie
z zasadami określonymi w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
(Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm. - biokomponenty, wykorzystując w tym celu surowce pochodzące z własnej produkcji
lub nabyte, w tym pochodzące z importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego, może za
lata podatkowe 2007-2014 odliczać od podatku, o którym mowa w art. 19 ust. 1, kwotę
stanowiącą 19% nadwyżki kosztów wytworzenia biokomponentów nad kosztami wytworzenia
paliw ciekłych o takiej samej wartości opałowej, jednak nie więcej niż 19% nadwyżki
wartości wytworzonych biokomponentów nad wartością wytworzonych paliw ciekłych, obliczonych
według średnich cen biokomponentów i paliw ciekłych, o których mowa w ust. 4, o takiej
samej wartości opałowej.
2.
Koszty wytworzenia biokomponentów oraz koszty wytworzenia paliw ciekłych, o których
mowa w ust. 1, oznaczają koszty, o których podatnik informuje Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki na podstawie art. 30 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
3.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 1, nie wytwarza paliw ciekłych, do obliczenia
kwoty nadwyżki, o której mowa w ust. 1, stosuje się średnie ceny paliw ciekłych.
4.
Średnią cenę biokomponentów oraz średnią cenę paliw ciekłych w danym roku podatkowym
stanowi średnia arytmetyczna średnich cen, odpowiednio biokomponentów i paliw ciekłych,
na rynku wewnętrznym, w imporcie oraz w nabyciu wewnątrzwspólnotowym, z roku kalendarzowego
poprzedzającego dany rok podatkowy. Ceny te nie obejmują podatków i opłat.
5.
Wartości opałowe oraz średnie ceny biokomponentów oraz paliw ciekłych ogłoszone w
obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 11, stosuje się do końca danego roku podatkowego.
6.
Podatnik, o którym mowa w ust. 1, u którego rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy,
stosuje do końca rozpoczętego roku podatkowego wartości opałowe oraz średnie ceny
biokomponentów i paliw ciekłych ogłoszone w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 11,
obowiązujące w pierwszym miesiącu roku podatkowego tego podatnika.
7.
Jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje surowce pochodzące z własnej
produkcji, przy obliczaniu kosztów wytworzenia, o których mowa w ust. 1, przepis art.
12 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
8.
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane w miesięcznych lub kwartalnych
zaliczkach, w zależności od formy wpłacania zaliczek, o których mowa w art. 25 ust.
1 i 1b.
9.
Przez paliwa ciekłe rozumie się paliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości
paliw
(Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), do których odpowiednie biokomponenty mogą być dodawane.
10.
W razie braku w danym roku podatkowym możliwości odliczenia, o którym mowa w ust.
1, nieodliczoną kwotę odlicza się w następnych latach podatkowych, w miesięcznych
lub kwartalnych zaliczkach, w zależności od formy wpłacania zaliczek, o których mowa
w art. 25 ust. 1 i 1 b, albo w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1.
11.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, ogłasza w latach 2008-2014, do końca stycznia każdego roku kalendarzowego,
wartości opałowe oraz średnie ceny biokomponentów i paliw ciekłych na dany rok podatkowy,
w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13,
17 i 19, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, oraz art. 18 ust. 4, który wchodzi
w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody)
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie
opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu
za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W przypadku gdy;
1)
spółka posiadająca osobowość prawną mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej uzyskuje dochody (przychody) z tytułu dywidend oraz inne przychody z tytułu
udziału w zyskach osoby prawnej, oraz
2
dochody (przychody), o których mowa w pkt 1, uzyskiwane są z tytułu udziału w zyskach
spółki podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,
bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita
Polska posiada obowiązującą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, niebędącego
państwem członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwem należącym do Europejskiego
Obszaru Gospodarczego albo Konfederacją Szwajcarską, oraz
3)
spółka, o której mowa w pkt 1, posiada w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, bezpośrednio
nie mniej niż 75% udziałów (akcji)
- odliczeniu podlega również kwota podatku od dochodów, z których zysk został wypłacony,
zapłaconego przez spółkę, o której mowa w pkt 2, w państwie jej siedziby, w części
odpowiadającej udziałowi spółki, o której mowa w pkt 1, w wypłaconym zysku spółki,
o której mowa w pkt 2.
2a
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym
niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, o ile umowa w
sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarta między Rzecząpospolitą Polską a
państwem siedziby tego podmiotu przewiduje przypisanie dochodów uzyskiwanych poza
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do jego zagranicznego zakładu. Kwota odliczenia
nie może przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka proporcjonalnie
przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.
2b
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do spółek podlegających opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym
niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota
odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka
proporcjonalnie przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.
3
Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) uzyskiwane przez podatników,
o których mowa w ust. 1, z tytułu dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału
w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki
1)
wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
ich osiągania;
2)
uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka będąca podatnikiem podatku
dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)
w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4
spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
4.
(uchylony).
5.
(uchylony).
6
Łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części
podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie
przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.
7.
(uchylony).
8
Określając wielkość odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz zwolnienia, o którym
mowa w ust. 3, kwotę podatku zapłaconego w obcym państwie oraz osiągniętego dochodu
(przychodu) przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku
lub dzień osiągnięcia dochodu (przychodu).
9
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, ma zastosowanie
w przypadku, gdy spółka, o której mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 2, posiada udziały
(akcje) spółki, o której mowa w ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1, w wysokości określonej
w ust. 2 pkt 3 oraz odpowiednio w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
10
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, ma również
zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji),
w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania
tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów
(akcji), w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez
okres dwóch lat spółka, która dokonała odliczenia lub skorzystała ze zwolnienia, jest
obowiązana zgodnie z odrębnymi przepisami do złożenia korekty zeznania, o którym mowa
w art. 27 ust. 1, za lata podatkowe, w których dokonała odliczenia lub korzystała
ze zwolnienia.
11
Przepisów ust. 2-10 nie stosuje się, jeżeli wypłata dywidendy lub innych należności
z tytułu udziału w zyskach osób prawnych została dokonana w wyniku likwidacji spółki
dokonującej wypłaty.
12
Przepisy ust. 3, 9-11 stosuje się odpowiednio do
1)
spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni
Europejskiej (SCE)
(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003);
2)
dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3, wypłacanych przez spółki podlegające
w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, spółkom, o których mowa w ust. 3 pkt
2, przy czym określony w ust. 3 pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki,
o której mowa w ust. 3 pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;
3)
spółek podlegających w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
ich osiągania, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota odliczenia nie może przekroczyć również
tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka proporcjonalnie przypada na
dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.
13.
(uchylony).
14
Przepisy ust. 3, 9-11 oraz 15 stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych
w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy
te mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 12 pkt
2.
15
Odliczenie i zwolnienie, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się
1)
jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ust. 3 pkt 3 i ust.
12 pkt 2, wynika z tytułu własności;
2)
w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu
a)
własności,
b)
innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia,
gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1, 3-5, 7, 8 i 20, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Zakłady reasekuracji mające siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii
Europejskiej, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywały działalność
reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą wykonywać tę działalność
na podstawie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów
1)
z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności
za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub
prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia
handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2
z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej
za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie
imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2a
z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych,
zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania
personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
- ustala się w wysokości 20% przychodów;
3)
z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach
polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem
ładunków i pasażerów tranzytowych,
4)
uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
żeglugi powietrznej
- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
2
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu
opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
3
Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli
spełnione są łącznie następujące warunki
1)
wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest
a)
spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo
b
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej
w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny
zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów
uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej
Polskiej;
2
uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym
niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
3)
spółka
a)
o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale
spółki, o której mowa w pkt 2, lub
b)
o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale
spółki, o której mowa w pkt 1, lub
c
o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania;
4)
odbiorcą należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest
a)
spółka, o której mowa w pkt 2, albo
b
zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie
uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej,
w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
3a
Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także
za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak
i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji).
Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
3b
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji),
o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a i b oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności.
4
Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3
pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie
przez okres dwóch lat.
5
Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego
posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu
uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w
ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których
mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w
ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów
określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie
unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki
nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.
6
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie
z odrębnymi przepisami zostaną uznane za
1)
przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o
których mowa w ust. 1 pkt 1;
2)
przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;
3)
przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa
do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;
4)
przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej
tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania
wierzytelności.
7
Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1, między podmiotem
wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone
lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne
podmioty, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby
oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje
się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z
tych powiązań. Przepisy art. 11 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
8
przepisy ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr
5 do ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1
Podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu
udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.
2.
(uchylony).
3.
(uchylony).
4
Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody
z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące
warunki
1
wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2
uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej
Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej
lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3)
spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)
w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4
spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
4a
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca
dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada
udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust.
4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
4b
Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego
posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą
dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów).
W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej
w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4
pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów
(przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia
miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki
nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
4c
Przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio do
1)
spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni
Europejskiej (SCE)
(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003);
2)
dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki, o których
mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
przy czym określony w ust. 4 pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki,
o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;
3
dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz położonego na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
albo w Konfederacji Szwajcarskiej zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust.
4 pkt 2, jeżeli spółka ta spełnia warunki określone w ust. 4-4b.
4d
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się
1)
jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu
własności;
2)
w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu
a)
własności,
b)
innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia,
gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
5.
(uchylony).
6
Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w załączniku
nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy ust. 4-4d
mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 4c pkt
2.
Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem
istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska,
do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym
dochód został uzyskany.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i
4, art. 6-14, art. 16-19 oraz art. 22 i 23, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 7 w zakresie art. 400f ust. 10, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
2)
art. 1 pkt 12 lit. e, pkt 14, pkt 18 i pkt 20 lit. c, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2011 r.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
10, art. 5 pkt 6, art. 15 oraz art. 24, które wchodzą w życie z ostatnim dniem miesiąca,
w którym ustawa weszła w życie.
1
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać
na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem
należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych
za poprzednie miesiące.
1a
Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od pierwszego do przedostatniego
miesiąca roku podatkowego podatnik uiszcza w terminie do dnia 20 każdego miesiąca
za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczka za ostatni miesiąc jest uiszczana
w wysokości zaliczki za miesiąc poprzedni do 20 dnia ostatniego miesiąca roku podatkowego;
ostateczne rozliczenie podatku za rok podatkowy następuje w terminie ustalonym do
złożenia zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (poniesionej straty) za ten rok.
1a
Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca
następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli
przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach
określonych w art. 27 ust. 1.
1b
Podatnicy rozpoczynający działalność, w pierwszym roku podatkowym, z zastrzeżeniem
ust. 1c, oraz mali podatnicy, mogą wpłacać zaliczki kwartalne w wysokości różnicy
pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a
sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Przez kwartał rozumie się kwartał
roku kalendarzowego.
1c
Zaliczki kwartalne za okres od pierwszego do przedostatniego kwartału roku podatkowego
podatnicy, o których mowa w ust. 1b, uiszczają w terminie do dnia 20 każdego miesiąca
następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Zaliczka za ostatni kwartał jest uiszczana w wysokości zaliczki za kwartał poprzedni
do 20 dnia ostatniego miesiąca roku podatkowego; ostateczne rozliczenie podatku za
rok podatkowy następuje w terminie ustalonym do złożenia zeznania o wysokości dochodu
osiągniętego (poniesionej straty) za ten rok.
1c
Zaliczki kwartalne, o których mowa w ust. 1b, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka, z zastrzeżeniem
ust. 2a. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do
20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki
za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona
zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
1d
Do podatników rozpoczynających działalność, którzy zamierzają wpłacać zaliczki kwartalne,
o których mowa w ust. 1b, przepisy art. 16k ust. 11 stosuje się odpowiednio.
1e
Podatnicy, którzy wybrali kwartalne wpłaty zaliczek, o których mowa w ust. 1b, mają
obowiązek w terminie do dnia 20 drugiego miesiąca roku podatkowego zawiadomić w formie
pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.
2
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1e, dotyczy lat następnych, chyba że podatnik
w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej
właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z kwartalnych wpłat zaliczek.
2a
Podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności rolniczej, określone
w art. 2 ust. 2, oraz z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy
udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów, ustalony zgodnie
z art. 17 ust. 1 pkt 4e, wynosił co najmniej 50%, mogą wpłacać zaliczki, o których
mowa w ust. 1-1c, począwszy od dnia 20 października każdego roku.
3
Przepis ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3a, nie ma zastosowania do podatników, których
dochody w całości są wolne od podatku, z wyjątkiem podatników, o których mowa w art.
17 ust. 1, przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym
przepisie.
3a
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania także do podatników wymienionych w art. 17 ust.
1 pkt 4a lit. a.
4
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą
dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo
na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od
tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku; przepis
ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych
i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem
art. 17 ust. 1 pkt 5a.
4a
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku likwidacji podatnika w okresie
uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia.
5
Podatnik, który złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w formie pisemnej
oświadczenie, że
1)
zaprzestał działalności albo
2
jest podatnikiem, o którym mowa w ust. 4 i nie osiąga przychodów z działalności wymienionej
w art. 17 ust. 1a pkt 1 oraz nie dokonuje wydatków na cele inne niż określone w art.
17 ust. 1b, 1e i 1f
- jest zwolniony od obowiązków wynikających z ust. 1 od dnia złożenia tego oświadczenia.
W przypadku zmiany stanu faktycznego uzasadniającego to zwolnienie podatnik, bez wezwania,
jest obowiązany stosować przepisy ust. 1-4.
5a
W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów
o swobodzie działalności gospodarczej podatnik jest zwolniony od obowiązków wynikających
z ust. 1, 1b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.
5b
Podatnik będący wspólnikiem spółki jawnej, spółki komandytowej lub spółki komandytowo-akcyjnej,
która zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie
działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków
wynikających z ust. 1, 1 b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.
5c
Przepisy ust. 5a i 5b stosuje się, jeżeli podatnik nie później niż przed upływem 7
dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej zawiadomi
w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie zawieszenia wykonywania
tej działalności.
5d
Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów
o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy, o których mowa w ust. 5a i 5b, wpłacają
zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 1-1c, 6 i 6a.
6
Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej
formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art.
27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu
podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości
1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany
rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku
należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
6a
Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany
rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych
miesięcy - podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej
formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie
na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu
podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób
wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego
w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie
stosuje się odpowiednio.
7.
Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust.
6 i 6a, są obowiązani
1
w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie
wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną
formę wpłacania zaliczek;
2)
stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
3
wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone
w tych przepisach;
4)
(uchylony);
5)
dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
7a
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, dotyczy lat następnych, chyba że podatnik
w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej
właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania
zaliczek.
8
Przepisy ust. 6, 6a i 7 nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy
podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym.
9
Jeżeli podatnik złoży korektę zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, powodującą
zmianę wysokości podstawy obliczenia miesięcznych zaliczek płaconych w uproszczonej
formie, kwota tych zaliczek
1
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego
poprzedzającego rok podatkowy, w którym zaliczki są płacone w formie uproszczonej;
1
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego
poprzedzającego rok podatkowy, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej;
2
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,
w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku podatkowym, w którym zaliczki
są płacone w formie uproszczonej;
2
ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,
w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia
- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku podatkowym, za który zaliczki
są płacone w formie uproszczonej;
3)
nie zmienia się - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie późniejszym
niż wymieniony w pkt 1 i 2.
10
W przypadku gdy właściwy organ podatkowy określi należny podatek dochodowy w wysokości
innej niż wykazana w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo w zeznaniu korygującym,
przepisy ust. 9 stosuje się odpowiednio.
11
Podatnicy będący, od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do pierwszego
dnia miesiąca roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, małymi
przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej są zwolnieni z
obowiązków wynikających z ust. 1 w roku podatkowym następującym bezpośrednio po
1)
pierwszym roku podatkowym, o którym mowa w art. 8 ust. 2 i 2a - w przypadku gdy ten
rok podatkowy trwał co najmniej pełnych 10 miesięcy kalendarzowych albo
2)
drugim roku podatkowym - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1
- pod warunkiem złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o
korzystaniu z tego zwolnienia; oświadczenie to składa się w formie pisemnej w terminie
do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego objętego tym zwolnieniem.
12
Podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 11, są obowiązani do złożenia
zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, oraz do uiszczenia należnego podatku za
rok objęty tym zwolnieniem w pięciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio
po roku, w którym korzystali ze zwolnienia - w wysokości 20% należnego podatku wykazanego
w zeznaniu składanym za rok objęty zwolnieniem; podatek ten płatny jest w terminach
określonych dla złożenia zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio
po roku objętym tym zwolnieniem.
13
Przepisy ust. 11 i 12 nie mają zastosowania do podatników;
1)
utworzonych w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, o których
mowa w art. 3 ust. 1, albo
2)
utworzonych w wyniku przekształcenia spółki lub spółek niemających osobowości prawnej,
albo
3)
utworzonych przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego
podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku
tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty
co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok korzystania ze zwolnienia,
przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo
4)
utworzonych przez osoby prawne lub fizyczne wnoszące - tytułem wkładów niepieniężnych
na poczet ich kapitału - składniki majątku uzyskane przez te osoby w wyniku likwidacji
podatników, którzy skorzystali ze zwolnień określonych w ust. 11 i 12, o ile osoby
te posiadały udziały lub akcje tych zlikwidowanych podatników, albo
5)
którzy uzyskali w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia, o którym mowa
w ust. 11, przychód średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość w złotych
kwoty niższej niż 1 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia
działalności, albo
6)
którzy w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na podstawie
umowy o pracę, w każdym miesiącu mniej niż 5 osób w przeliczeniu na pełne etaty.
14
Podatnicy, o których mowa w ust. 11, tracą prawo do zwolnienia, jeżeli
1
zostali postawieni w stan likwidacji albo ogłoszona została ich upadłość obejmująca
likwidację majątku w okresie korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach
podatkowych, albo
2)
w którymkolwiek z miesięcy roku korzystania ze zwolnienia albo w jednym z pięciu następnych
lat podatkowych zmniejszą przeciętne miesięczne zatrudnienie na podstawie umowy o
pracę, o więcej niż 10%, w stosunku do najwyższego przeciętnego miesięcznego zatrudnienia
w roku poprzedzającym rok podatkowy, albo
3)
w roku korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych osiągną
przychody z działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość
w złotych kwoty niższej niż 1 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia w roku poprzednim, albo
4
odpowiednio w roku lub za rok korzystania ze zwolnienia lub w pięciu następnych latach
podatkowych mają zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
ceł oraz składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa
w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.; określenie lub wymierzenie w innej formie - w wyniku postępowania prowadzonego przez
właściwy organ - zaległości z wymienionych tytułów nie pozbawia podatnika prawa do
skorzystania ze zwolnienia, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę zostanie
uregulowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.
15
Przeciętne miesięczne zatrudnienie, o którym mowa w ust. 13 pkt 6 oraz ust. 14 pkt
2, ustala się w przeliczeniu na pełne etaty, pomijając liczby po przecinku; w przypadku
gdy przeciętne miesięczne zatrudnienie jest mniejsze od jedności, przyjmuje się liczbę
jeden.
16
Podatnicy, którzy utracili prawo do zwolnienia
1
w roku podatkowym, w którym korzystają z tego zwolnienia - są obowiązani do wpłaty
należnych zaliczek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
utracili prawo do zwolnienia; w tym przypadku nie nalicza się odsetek za zwłokę od
zaległości z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące roku, w którym podatnicy korzystali
ze zwolnienia;
1
w roku podatkowym, w którym korzystają z tego zwolnienia - są obowiązani do wpłaty
należnych zaliczek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
utracili prawo do zwolnienia, chyba że przed upływem tego terminu złożyli zeznanie
i zapłacili podatek na zasadach określonych w art. 27 ust. 1; w tych przypadkach nie
nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące
roku, w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;
2)
w pierwszych trzech miesiącach roku następującego bezpośrednio po roku, w którym korzystali
ze zwolnienia - są obowiązani do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu
(poniesionej straty) i zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1; w
tym przypadku nie nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za
poszczególne miesiące roku, w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;
3)
w okresie od upływu terminu określonego dla złożenia zeznania za rok podatkowy, w
którym korzystali ze zwolnienia, do końca piątego roku podatkowego następującego po
roku, w którym korzystali ze zwolnienia - są obowiązani do zapłaty należnego podatku,
o którym mowa w ust. 12, wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od dnia następnego
po upływie terminu określonego dla złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust.
1, w którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie.
17
Pomoc, o której mowa w ust. 11 i 12, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie
i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego
dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
1
W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2, spółka przejmująca obowiązana
jest, bez wezwania, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
powstał dochód, wpłacić na rachunek urzędu skarbowego podatek, o którym mowa w art.
22 ust. 1.
2
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 3
do ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r., z wyjątkiem przepisów rozdziału
2 i art. 24, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1
Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami
osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21
ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem
ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.
Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem
udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika
certyfikatem rezydencji.
1a
Zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się, jeżeli
podatnicy, wymienieni w art. 17 ust. 1, korzystający ze zwolnienia w związku z przeznaczeniem
dochodów na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, złożą płatnikowi
najpóźniej w dniu dokonania wypłaty należności oświadczenie, że przeznaczą dochody
z dywidend oraz z innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych - na
cele wymienione w tym przepisie.
1b
Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od zleceniodawców
zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej są obowiązane
przed wyjściem statku z portu polskiego wpłacić na rachunek urzędu skarbowego, którym
kieruje właściwy według siedziby Morskiej Agencji naczelnik urzędu skarbowego należny
podatek obliczony od przychodu z tytułu wywozu ładunku i pasażerów przyjętych do przewozu
w porcie polskim. Dowód wpłaty podatku zagraniczne przedsiębiorstwo morskiej żeglugi
handlowej jest obowiązane przekazać właściwej miejscowo Morskiej Agencji. Jeżeli jednak
przed wyjściem statku z portu polskiego nie jest możliwe ustalenie wysokości przychodu
za wywóz ładunków i pasażerów, zagraniczne przedsiębiorstwo morskiej żeglugi handlowej
jest obowiązane wpłacić zaliczkę na podatek od przewidywanego przychodu, a następnie
w ciągu 60 dni od dnia wyjścia z portu wpłacić różnicę między kwotą należnego podatku
a kwotą wpłaconej zaliczki.
1c
Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują
wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust.
1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz
art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem
udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22
ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
1)
jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji,
lub
2)
istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji
podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy
organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
1d
Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami
osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21
ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, nie pobierają
zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod warunkiem udokumentowania miejsca
siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez
położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od
niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności
te związane są z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.
1e
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1d, powinno zawierać dane identyfikujące podatnika
prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zagraniczny zakład, a w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej
podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika.
1f
W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1,
wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust.
4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające
osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające
z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania
pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały
warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. c i ust. 3a lub w
art. 22 ust. 4 pkt 4.
1g
Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami
osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21
ust. 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a
i 11a, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem
1)
udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a, jego miejsca
siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od tego podmiotu certyfikatem rezydencji,
oraz
2)
złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a, pisemnego oświadczenia,
że jest rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez płatnika należności oraz spełnia
on warunki, o których mowa w tych przepisach.
1h
Ocena warunków określonych w ust. 1g dokonywana jest niezależnie od warunku istnienia
podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowej między Rzecząpospolitą Polską a
państwem należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym pomiot wymieniony
w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ma siedzibę.
2
W razie przeznaczenia dochodu na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach
funduszu udziałowego, płatnicy, o których mowa w ust. 1, pobierają podatek w terminie
14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu
o podwyższeniu kapitału zakładowego, a w spółdzielniach od dnia podjęcia przez walne
zgromadzenie uchwały o podwyższeniu funduszu udziałowego. W tym przypadku podatnikom
nie przysługuje uprawnienie do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1a.
3
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek
urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby
podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu
skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania
osób zagranicznych. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w
1)
art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
2)
art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym
podatku
- sporządzone według ustalonego wzoru.
3a
Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie
przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w
terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym
dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym
sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.
3b
Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik, w terminie 14
dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi
oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik właściwy w sprawach opodatkowania
osób zagranicznych, informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 2.
3c
W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed upływem terminu,
o którym mowa w ust. 3a, płatnik przekazuje informację, o której mowa w ust. 3 pkt
2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.
3d
Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty,
które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art.
22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie
są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.
4
Podatnicy, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani, bez wezwania, wpłacić należny
zryczałtowany podatek na rachunek urzędu skarbowego określonego w ust. 3, jeżeli dochody
z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych, od których
płatnik nie pobrał podatku w związku z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 1a, zostały
wydatkowane na inne cele niż wymienione w art. 17 ust. 1.
5.
Podatek, o którym mowa w ust. 4, wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym dokonano tego wydatku.
6
W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 i 8, spółka przejmująca,
nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako płatnik,
w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał dochód,
wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu skarbowego, którym
kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku
podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje
naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi kwotę tego podatku.
W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi informację
o wpłaconym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru.
7
Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1c i 1d, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek
formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.
W terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym
powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy, o których mowa w art. 26, i podatnicy,
o których mowa w art. 22 ust. 4b, art. 25a oraz art. 26 ust. 1b i 4, są obowiązani
przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 -
do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
opodatkowania osób zagranicznych, roczne deklaracje sporządzone według ustalonego
wzoru.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 19 pkt 1 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,
2)
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 71, pkt 105, pkt 107, pkt 112, pkt 113 oraz pkt 114, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia;
2)
art. 7 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i mają zastosowanie do
przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2005 r.;
3)
art. 1 pkt 1, pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 3, pkt 8, pkt 30, pkt 94, pkt 96 lit.
b, pkt 106, pkt 108, pkt 109 lit. b i pkt 110, art. 6, art. 7 pkt 1-4, art. 10, art.
16 pkt 1 oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
4)
art. 1 pkt 2-4, pkt 29, pkt 63, pkt 65-69, pkt 72 lit. a i pkt 73, art. 3, art. 4,
art. 5, art. 12, art. 13, art. 14 oraz art. 16 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem
16 sierpnia 2006 r.;
5)
art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 5, pkt 49 lit. a, b i d oraz art. 18, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
1
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17
ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani
składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty)
osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym
terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu
wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.
1a
Gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, korzystające ze zwolnienia od podatku
na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 i art. 6 ust. 2, są zobowiązane składać zeznania
o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w terminach i na zasadach
określonych w ust. 1.
1a.
(uchylony).
1b.
(uchylony).
2
Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu
skarbowego sprawozdanie wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego do badania
sprawozdań finansowych, w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozdania
finansowego, a spółki - także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie
finansowe. Obowiązek złożenia opinii i raportu nie dotyczy podatników, których sprawozdania
finansowe, na podstawie odrębnych przepisów, są zwolnione z obowiązku badania.
3
Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej,
wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej
między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej
metody ustalania ceny transakcyjnej.
4
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania
metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania
ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane
identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu
uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami
powiązanymi oraz okres stosowania metody.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 46a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które
wchodzą w życie w terminie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1
Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu
terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu
skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do
zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi
przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego
we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatkowej grupy kapitałowej, reprezentowanej
przez spółkę, o której mowa w art. 1a ust. 3 pkt 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzory;
1
deklaracji i informacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 i 6 oraz w art. 26a,
2)
zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1,
3)
oświadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1a,
4
informacji, o której mowa w art. 18 ust. 1f pkt 1
- wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym
(Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie
„
7)
przychody, o których mowa w art. 12, w art. 13 pkt 2-8 i art. 57 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych
(Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442),
”
;
2)
w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Urzędy celne są obowiązane obliczać należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych
lub nadesłanych z zagranicy i przekazywać pobrany podatek za okresy pięciodniowe na
rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego w terminie
3 dni po upływie każdego okresu.
”
(pominięte).
W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych
(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 110, poz. 475) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 12 w pkt 2 skreśla się wyrazy „będących jednostkami gospodarki uspołecznionej”;
2)
w art. 47 po wyrazie „jawnej” dodaje się po przecinku wyrazy „komandytowej, niebędący
komandytariuszem.”
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej
(Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 80, poz. 350) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 24 w ust. 1 skreśla się wyrazy „z wyjątkiem ulg dla spółdzielni inwalidów”;
2)
w art. 26 skreśla się pkt 5, 8 i 9;
3)
w art. 27a ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Urzędy celne są obowiązane obliczać należny podatek obrotowy od towarów sprowadzonych
lub nadesłanych z zagranicy i przekazywać pobrany podatek za okresy pięciodniowe na
rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego, w terminie
3 dni po upływie każdego okresu.
”
;
4)
skreśla się art. 55;
5)
w art. 57 w ust. 1 wyrazy „1991 r.” zastępuje się wyrazami „1992 r.”.
W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
(Dz. U. Nr 52, poz. 268, z 1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz. 53, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 80, poz. 350 i Nr 114, poz. 494) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz dochody z niektórych rodzajów upraw i produkcji
zwierzęcej, zwanych dalej „działami specjalnymi produkcji rolnej””,
b)
skreśla się ust. 4 i 5;
2)
w art. 3
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „od gruntów”,
b)
skreśla się ust. 2,
c)
w ust. 3 wyrazy „z tytułów określonych w ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „o którym
mowa w ust. 1.”,
d)
w ust. 4 skreśla się wyrazy „lub dział specjalny produkcji rolnej”,
e)
skreśla się ust. 5,
f)
w ust. 6 po wyrazach „Skarbu Państwa” dodaje się wyrazy „lub gminy” i skreśla się
wyrazy „od gruntów”,
g)
w ust. 7 skreśla się wyrazy „lub grunty, na których jest prowadzony dział specjalny
produkcji rolnej,”;
3)
w art. 3a w pkt 2 wyrazy „rad narodowych” zastępuje się wyrazem „gmin”;
4)
tytuł rozdziału otrzymuje brzmienie
„
Zasady ustalania podatku
”
;
5)
w art. 4
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „od gruntów”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe podlegają grunty pod zabudowaniami, w tym również
pod obiektami służącymi do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w gospodarstwie
rolnym.
”
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu
„
6.
Sady przelicza się na hektary przeliczeniowe według przeliczników określonych w ust.
5 dla gruntów ornych, z tym że do sadów klasy III i IV stosuje się odpowiednio przeliczniki
dla klasy IIIa i IVa.
”
;
6)
w art. 5
a)
w ust. 2 wyrazy „Wojewódzka rada narodowa na wniosek terenowego organu administracji
państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „Wojewoda
na wniosek rady gminy”,
b)
w ust. 3 wyrazy „Rada narodowa stopnia podstawowego na wniosek terenowego organu administracji
państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „Rada
gminy”;
7)
w art. 6
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „od gruntów”,
b)
w ust. 2 wyrazy „Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” zastępuje się wyrazami „Rzeczypospolitej
Polskiej”;
8)
w art. 6a skreśla się wyrazy „od gruntów”, po wyrazie „właściwej” dodaje się wyraz
„gminy” oraz skreśla się wyrazy „rady narodowej stopnia podstawowego”;
9)
dodaje się art. 6b w brzmieniu
„
Art. 6b.
Rada gminy może zarządzać pobór podatku rolnego od innych osób i jednostek niż wymienione
w art. 6a w drodze inkasa oraz określać inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.
”
;
10)
skreśla się rozdział 3;
11)
w art. 12 w ust. 1 i 3 skreśla się wyrazy „od gruntów”;
12)
w art. 13 w ust. 2 po wyrazach „Ulga inwestycyjna” dodaje się wyrazy „przyznawana
jest po zakończeniu inwestycji i”;
13)
w art. 13a w ust. 1 i w ust. 2 skreśla się wyrazy „od gruntów”;
14)
w art. 13b w ust. 1 wyrazy „IVa, IV, IVb i V” zastępuje się wyrazami „IVa, IV i IVb”.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 12-22 oraz art. 26, 27 i 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej
(Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 1 w pkt 5 lit. a) otrzymuje brzmienie
„
a)
umowy sprzedaży zawierane w wykonywaniu działalności gospodarczej (wytwórczej, budowlanej,
handlowej i usługowej),
”
;
2)
w art. 4
a)
w ust. 2 w pkt 2 po wyrazie „cywilnoprawnych” kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje
wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3.”,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Jeżeli jedną ze stron czynności cywilnoprawnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub
jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej zwolniona od opłaty skarbowej,
obowiązek uiszczenia opłaty ciąży solidarnie wyłącznie na pozostałych stronach tej
czynności.
”
;
3)
w art. 9
a)
w pkt 1 kwoty „5 000 zł” i „500 zł” zastępuje się odpowiednio kwotami „15 000 zł”
i „1 500 zł”,
b)
w pkt 2 kwotę „200 000 zł” zastępuje się kwotą „600 000 zł”,
c)
w pkt 3 kwoty „100 000 zł” i „3 000 zł” zastępuje się odpowiednio kwotami „300 000
zł” i „9 000 zł”,
d)
w pkt 4 kwoty „10 000 000 zł” i „2 000 zł” zastępuje się odpowiednio kwotami „30 000 000
zł” i „6 000 zł”,
e)
w pkt 5 kwotę „100 000 zł” zastępuje się kwotą „300 000 zł”;
4)
w art. 10 w ust. 1
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
przy umowie zamiany
a)
lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub spółdzielczego własnościowego prawa do
lokalu mieszkalnego na taki lokal lub prawo do lokalu - różnica wartości rynkowej
zamienianych lokali lub praw do lokali,
b)
w pozostałych wypadkach - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, od którego
przypada wyższa opłata.
”
,
b)
pkt 14 otrzymuje brzmienie
„
14)
od biletu lub innego dokumentu uprawniającego do przewozu (przelotu) osób, wystawionego
przez przewoźnika mającego w Polsce siedzibę lub działającego przez swoje przedstawicielstwo
(pełnomocnika, agenta) - kwota należności za przewóz i za inne świadczenia, do których
przewoźnik się zobowiązał.
”
.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
(Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 5 w ust. 1 w pkt 5 w lit. a) po wyrazach „działalności gospodarczej” dodaje
się wyrazy „innej niż rolnicza lub leśna”;
2)
w art. 7 w ust. 1 w pkt 6 na końcu dodaje się wyrazy „oraz grunty pod wodami płynącymi
i kanałami żeglownymi.”;
3)
w art. 10 w ust. 1
a)
w pkt 1 kwotę „40 000 zł” zastępuje się kwotą „70 000 zł”,
b)
w pkt 2 kwotę „150 000 zł” zastępuje się kwotą „500 000 zł”,
c)
w pkt 3 kwotę „500 000 zł” zastępuje się kwotą „3 000 000 zł”,
d)
w pkt 4 kwotę „900 000 zł” zastępuje się kwotą „3 500 000 zł”.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. Nr 80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 2 w ust. 1 dotychczasowe pkt 2 i 3 oznacza się jako pkt 3 i 4 i dodaje się
nowy pkt 2 w brzmieniu
„
2)
przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach,
”
;
2)
w art. 11 w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu
„
Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich uzyskania i dniem
faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa
się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego
otrzymania przychodów, ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzystał uzyskujący
przychód, oraz z zastosowania kursu kupna ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
dnia uzyskania przychodu.
”
;
3)
w art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się
1)
pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które
zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych,
2)
kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności.
”
;
4)
w art. 16 w ust. 2 po wyrazach „naukowo-technicznej” dodaje się wyraz „oświatowej”;
5)
w art. 21 w ust. 1
a)
w pkt 10 skreśla się przecinek na końcu i dodaje wyrazy „lub ekwiwalentu pieniężnego
za ten ubiór,”,
b)
pkt 15 otrzymuje brzmienie
„
15)
świadczenia otrzymywane z tytułu odbywania niezawodowej służby wojskowej lub jej form
zastępczych i równorzędnych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej,
”
,
c)
w pkt 32 w lit. a) po wyrazie „spółdzielczego” skreśla się wyraz „oraz”,
d)
w pkt 34 dodaje się wyrazy „pod warunkiem niezbywania tych udziałów, akcji i obligacji
do końca 1993 r.”,
e)
pkt 36 otrzymuje brzmienie
„
36)
dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w części
wydatkowanej na cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym.
”
;
6)
w art. 22
a)
w ust. 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu
„
Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem
zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża
o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego
przez bank dewizowy, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania
kursu sprzedaży ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów.
”
,
b)
w ust. 2 wyrazy „3%” oraz „rocznie” zastępuje się odpowiednio wyrazami „0,25%” oraz
„miesięcznie”,
c)
w ust. 3
-
pkt 6 otrzymuje brzmienie
„
6)
faktycznie zapłacone odsetki od zobowiązań, w tym również pożyczek (kredytów), oraz
trwałe ciężary, jeżeli pozostają w związku ze źródłem przychodów, z wyjątkiem określonych
w art. 23 pkt 10, 11 i 13, oraz odsetki, które stosownie do art. 26 ust. 10 podlegają
odliczeniu od dochodu,
”
,
-
w pkt 10 na końcu dodaje się wyrazy „z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie należności
z tytułu odsetek”;
7)
w art. 23
a)
w pkt 4 po wyrazie „pożyczek” dodaje się wyraz „(kredytów)”,
b)
pkt 13 otrzymuje brzmienie
„
13)
odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,
do których stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych,
”
,
c)
w pkt 14 po wyrazie „umownych” dodaje się wyrazy „i odszkodowań”,
d)
po pkt 15 kropkę skreśla się i dodaje pkt 16-18 w brzmieniu
„
16)
kwot, o które zgodnie z prawem górniczym została podwyższona opłata eksploatacyjna za wydobywanie kopalin,
17)
kwot dodatkowych, które zgodnie z przepisami o cenach podlegają wpłaceniu do budżetu
państwa,
18)
kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów
w określonym terminie, przewidzianym w odrębnych przepisach o gospodarce gruntami.
”
;
8)
w art. 24 w ust. 2 w zdaniu drugim wyraz „powiększoną” zastępuje się wyrazem „powiększona”;
9)
w art. 26
a)
w ust. 1
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
darowizn na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne,
kultu religijnego, kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw
społecznych w zakresie budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia
wsi w wodę, dobroczynne, ochrony zdrowia i pomocy społecznej oraz rehabilitacji zawodowej
i społecznej inwalidów, a także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla
samorządu terytorialnego i na budowę strażnic w rozumieniu przepisów o Państwowej
Straży Pożarnej oraz ich wyposażenie i utrzymywanie - do wysokości nieprzekraczającej
10% dochodu lub bez ograniczenia, jeżeli wynika to z odrębnych ustaw; odliczeniu nie
podlegają darowizny na rzecz osób fizycznych i prawnych oraz jednostek organizacyjnych
niemających osobowości prawnej, które realizują wymienione cele w wykonywaniu działalności
gospodarczej, oraz osób fizycznych, dla których darowizny te stanowiłyby ich osobisty
przychód,
”
,
-
po pkt 8 kropkę skreśla się i dodaje pkt 9 w brzmieniu
„
9)
o które, zgodnie z prawem górniczym, została obniżona opłata eksploatacyjna za wydobywanie kopalin.
”
,
b)
w ust. 13 po wyrazie „gospodarczej” dodaje się wyrazy „oraz ochronie środowiska”;
10)
w art. 27
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Jeżeli u podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i rent
niepodlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, po odliczeniu podatku według
skali określonej w ust. 1, pozostaje kwota przychodu niższa niż 12 000 000 zł w stosunku
rocznym, podatek ustala się tylko w wysokości nadwyżki ponad tę kwotę.
”
,
b)
dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
Przepisy ust. 2 stosuje się, jeżeli prawo do określonych w nim świadczeń i obowiązek
podatkowy istniały w dniu 1 stycznia 1992 r. lub powstały poczynając od świadczeń
należnych od tego dnia.
”
;
11)
w art. 28 w ust. 2 kropkę na końcu skreśla się i dodaje wyrazy „na rachunek urzędu
skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym
samym terminie złoży oświadczenie, że dochód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone
w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a).”;
12)
w art. 30
a)
w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
z nieujawnionych źródeł przychodów,
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Podatek od dochodów, o których mowa w ust. 1
1)
w pkt 1 i 2 ustala się w formie ryczałtu w wysokości 20% uzyskanego przychodu,
2)
w pkt 3 ustala się w wysokości 75% dochodu.
”
;
13)
w art. 31 w ust. 2 skreśla się wyrazy „dochody określone w art. 13 pkt 7 i 8 oraz”;
14)
w art. 32
a)
w ust. 2 po wyrazach „w art. 22 ust. 2” dodaje się zdanie
„
W przypadku gdy pracownik osiąga te przychody równocześnie w kilku zakładach pracy,
koszty uzyskania odlicza się tylko od przychodów uzyskanych od jednego zakładu pracy
wskazanego w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 3.
”
,
b)
w ust. 3 w pkt 5 po wyrazie „właściwy” dodaje się wyrazy „do odliczenia kosztów uzyskania
oraz”;
15)
w art. 33 w ust. 1 skreśla się wyrazy „innych dochodów określonych w art. 13 pkt 7
i 8 oraz”;
16)
art. 36 otrzymuje brzmienie
„
Art. 36.
W stosunku do podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i
rent niepodlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, przy ustalaniu zaliczki
oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.
2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w
tym przepisie.
”
;
17)
w art. 37 w ust. 1 wyrazy „art. 31, 33 lub 34” zastępuje się wyrazami „art. 31, 33,
34 lub 35”;
18)
w art. 38
a)
w ust. 1 po wyrazach „w art. 31 ust. 1” dodaje się wyrazy „art. 33 ust. 1, art. 34
ust. 1 oraz art. 35 ust. 1”,
b)
w ust. 3
-
po drugim zdaniu dodaje się nowe zdanie w brzmieniu
„
Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami
za te miesiące.
”
,
-
w ostatnim zdaniu wyrazy „zakład pracy” zastępuje się wyrazem „płatnik”;
19)
w art. 39 w ust. 4 wyrazy „ust. 1 oraz art. 36” zastępuje się wyrazami „art. 36, 37
ust. 1 i art. 38 ust. 1, 3 i 4”;
20)
w art. 41
a)
w ust. 1 po wyrazie „pobierać” dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a”,
b)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
W razie przeznaczenia dochodu na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego,
płatnik, o którym mowa w ust. 1, pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w terminie
14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu
o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego.
”
,
c)
w ust. 4 po wyrazie „policji” dodaje się przecinek oraz wyrazy „kontroli skarbowej”;
21)
w art. 43 w ust. 2 po wyrazie „składają” dodaje się wyraz „ponadto”;
22)
w art. 54 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Przepisy
1)
ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3-7 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów
osiągniętych do dnia 31 grudnia 1991 r.,
2)
ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2 mają zastosowanie przy opodatkowaniu wynagrodzeń
obciążających koszty działalności jednostek gospodarczych do dnia 31 grudnia 1991 r.
”
;
23)
w art. 55
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Zakłady pracy podwyższą pracownikom wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r., przeliczając
je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tego wynagrodzenia nie
było ono niższe niż wynagrodzenia za ten miesiąc przed przeliczeniem, z zastrzeżeniem
ust. 2-5. W wypadku gdy wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r. zostanie wypłacone
przed dniem 1 stycznia tego roku, zakład pracy podwyższa wynagrodzenie należne za
luty 1992 r.
”
,
b)
w ust. 6 po wyrazach „po potrąceniu podatku dochodowego” dodaje się wyrazy „od tych
emerytur i rent”,
c)
skreśla się ust. 7.
W stosunku do podatników, którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i
rent niepodlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, przy ustalaniu zaliczki
oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust.
2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w
tym przepisie.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. Nr 88, poz. 400) w art. 6 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów
dotychczasowych pozostają w mocy.
1.
W okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. zwalnia się od podatku
dochodowego od osób prawnych
1)
dochody podatników z tytułu nieodpłatnego otrzymania od Agencji Własności Rolnej Skarbu
Państwa, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, spółek, których akcje (udziały) zostały
wniesione przez Skarb Państwa do narodowych funduszy inwestycyjnych, przedsiębiorstw
państwowych, przedsiębiorstw komunalnych lub zakładów budżetowych, zakładowych domów
i lokali mieszkalnych oraz hoteli pracowniczych, a także środków trwałych służących
a)
działalności socjalnej w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
b)
działalności kulturalnej prowadzonej na podstawie przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
działalności kulturalnej,
c)
kulturze fizycznej w rozumieniu przepisów o kulturze fizycznej,
d)
prowadzeniu przedszkoli, szkół, bufetów i stołówek oraz zakładów opieki zdrowotnej
(w tym żłobków) w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej;
2)
dochody podatników z tytułu nieodpłatnie otrzymanych środków trwałych zaliczanych
do infrastruktury technicznej w zakresie urządzeń, obiektów i sieci: wodnokanalizacyjnych,
gazowych i ciepłowniczych, jeżeli przedmiotem działalności tych podatników jest działalność
w zakresie świadczeń wodnokanalizacyjnych, gazowych i ciepłowniczych;
3)
dochody
a)
Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, spółek,
których akcje (udziały) zostały wniesione przez Skarb Państwa do narodowych funduszy
inwestycyjnych, przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw komunalnych i zakładów
budżetowych dokonujących nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o których mowa
w pkt 1,
b)
podatników dokonujących nieodpłatnego przekazania środków trwałych wymienionych w
pkt 2
w części stanowiącej równowartość tych środków przekazanych nieodpłatnie, zgodnie
z odrębnymi przepisami;
4)
(uchylony).
2.
(uchylony).
3.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, dotyczy tej części dochodów, która odpowiada
wartości netto środków trwałych wynikającej z prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych.
4.
W razie przeniesienia, przed upływem pięciu lat od dnia nabycia, własności lub zmiany
choćby w części przeznaczenia nabytych środków trwałych, podatnicy wymienieni w ust.
1 pkt 1 i 2 tracą prawo do zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie, i są obowiązani
do zapłacenia różnicy podatku obliczonego proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy
okresu pięcioletniego, w którym środek trwały nie był wykorzystywany przez podatnika;
nie dotyczy to przeniesienia własności w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz
łączenia lub podziału dotychczasowych podatników, dokonywanych na podstawie odrębnych
przepisów, z których wynika, że podmiot powstały z przekształcenia, podziału albo
łączenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu przekształconego, dzielonego
lub łączonego.
5.
Kwotę podatku, o której mowa w ust. 4, podatnik obowiązany jest zapłacić w terminie
do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności określone
w tym przepisie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
(pominięty).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
(uchylony).
1.
W latach 2007-2009 banki są uprawnione do pomniejszenia zobowiązania podatkowego (kwoty
podatku) o kwotę równą odpowiednio
1)
za 2007 r. - 20%,
2)
za 2008 r. - 40%,
3)
za 2009 r. - 40%
- kwoty 8% łącznej wartości utworzonych i niezaliczonych na dzień 31 grudnia 2002 r.
do kosztu uzyskania przychodów, rezerw celowych na pokrycie wierzytelności z tytułu
kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych przez banki do kategorii stracone i wątpliwe
oraz należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji
(poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek zakwalifikowanych do kategorii stracone i wątpliwe;
pomniejszenie nie dotyczy tych rezerw rozwiązanych lub zmniejszonych albo zaliczonych
do kosztów uzyskania przychodów w 2003 r.
2.
Rozwiązanie części lub całości rezerw, które stanowiły podstawę pomniejszenia zobowiązania
podatkowego (kwoty podatku), o którym mowa w ust. 1, na które utworzono rezerwy celowe,
powoduje obowiązek podwyższenia zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) o kwotę 8%
rozwiązanej rezerwy celowej. Podwyższenie zobowiązania (kwoty podatku) następuje w
roku rozwiązania rezerwy celowej, nie wcześniej jednak niż z chwilą pomniejszenia
zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) zgodnie z ust. 1. Jeżeli podwyższenie zobowiązania
podatkowego (kwoty podatku) wynikające z rozwiązania rezerwy celowej przewyższa wartość
pomniejszonego zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) w roku określonym w ust. 1
pkt 1, wartość ta zostaje uwzględniona w latach następnych.
3.
Łączna kwota pomniejszenia zobowiązania podatkowego banków (kwota podatku), o której
mowa w ust. 1, nie może być wyższa od łącznej kwoty środków pieniężnych przekazanych
na zasilenie Funduszu Poręczeń Unijnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej
w latach 2004-2006, o których mowa w art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim
(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm..
1.
Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości,
o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów
odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń)
spłaty kredytów i pożyczek, odpowiadające równowartości rezerw na ryzyko związane
z działalnością banków, w wysokości i na zasadach określonych w art. 16 ust. 1 pkt
26, ust. 2a pkt 2, ust. 2b-2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f.
2.
Do odpisów aktualizujących, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 ust. 1 pkt 4,
6 lit. b, ust. 1a, ust. 4 pkt 15 lit. a-c, art. 15 ust. 1h pkt 2, art. 16 ust. 1 pkt
25 lit. b i c, ust. 2 oraz art. 38a ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Banki, o których mowa w ust. 1, mogą stosować przepisy art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.
b i c, pkt 26, ust. 2, ust. 2a pkt 2, ust. 2b-2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f do odpisów aktualizujących
z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów
i pożyczek dotyczących rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, utworzonych
zgodnie z przepisami o rachunkowości w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
2004 r., a niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
4.
Przepisy ust. 2 stosuje się do odpisów, o których mowa w ust. 3.
1.
Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości,
o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów,
na zasadach określonych w art. 15 ust. 1h pkt 1, rezerwę na poniesione nieudokumentowane
ryzyko kredytowe do wysokości rezerwy na ryzyko ogólne, która zostałaby utworzona
zgodnie z art. 130 ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a.
2.
W bankach, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do przychodów nadwyżki kwoty rozwiązanej
lub zmniejszonej rezerwy na ryzyko ogólne ponad kwotę utworzonej zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy wymienionej w ust.
1, rezerwy na poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe.
3.
Przepisy art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a stosuje się odpowiednio do rezerwy na poniesione
nieudokumentowane ryzyko kredytowe utworzonej zgodnie z Międzynarodowymi Standardami
Rachunkowości, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy wymienionej w ust. 1.
1.
Tracą moc
1)
ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 1991 r. Nr 49, poz. 216, Nr 80, poz. 350 i Nr 101, poz. 444);
2)
art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących
zasady opodatkowania
(Dz. U. Nr 74, poz. 443).
2.
Przepisy ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów
osiągniętych przed dniem 1 stycznia 1992 r.
3.
Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do których podatnicy nabyli uprawnienia
przed dniem 1 stycznia 1992 r., pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.
4.
Podatnicy, którzy
1)
w 1991 r. ponieśli wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej
w ust. 1 pkt 1,
2)
korzystali do końca 1991 r. z odliczeń wydatków od dochodu na podstawie art. 12 ust.
4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2,
zachowują prawo do odliczeń poniesionych w tym okresie wydatków do czasu ich wyczerpania,
z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1.
Ustawa wchodzi w życie od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
ustawa została ogłoszona.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
2)
art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
1.
Uchyla się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy ustaw szczególnych przyznające ulgi i
zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych oraz znosi się przyznane na podstawie
tych przepisów ulgi i zwolnienia.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy ulg i zwolnień od podatku dochodowego przysługujących na
podstawie przepisów ustaw
1)
(uchylony);
2)
(uchylony);
3)
z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości
(Dz. U. Nr 6, poz. 36, z późn. zm.;
4)
(uchylony);
5)
z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym
(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i z 1999 r. Nr 49, poz. 484);
6)
(uchylony);
7)
(uchylony);
8
ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych
(Dz. U. Nr 169, poz. 1419, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600 oraz z 2008 r. Nr 201, poz. 1237 i Nr 223, poz. 1475).
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolite teksty ustaw, o których mowa
w art. 30, 32 i 35, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed
dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów
i punktów.
(pominięty).
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 35, 38 i 39, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przepisy art. 7 pkt 2 i 3 mają zastosowanie do przychodów (dochodów) osiągniętych
od dnia 1 stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt
2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 45a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 3-6, art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3, art. 9-11, 13, 14 ust. 1-3 i 5, art. 15,
18, 27, 28 i 34 w zakresie dotyczącym pracowniczych programów emerytalnych w formie
pracowniczego funduszu emerytalnego, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 45 wchodzi
w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13 ust.
2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 42 pkt
2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31
grudnia 2002 r., z wyjątkiem art. 6, art. 8, art. 9, art. 11, art. 42 ust. 8, art.
54 i art. 55.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy
1)
art. 7, art. 8, art. 44, art. 45, art. 57 pkt 2 i art. 62 wchodzą w życie po upływie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 11-17, art. 28, art. 47, art. 55, art. 56, art. 57 pkt 3, art. 58 pkt 1 i 3 w
zakresie dotyczącym art. 401 ust. 11 i 12 i art. 415 ust. 5a i 5b, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, i art. 60 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
3)
art. 23 ust. 3 w stosunku do pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju przed dniem
1 lipca 2002 r. stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.;
4)
art. 58 pkt 1 w zakresie dotyczącym art. 401 ust. 1-10 i 13-16, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 59 i 60, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r. i mają zastosowanie
do dochodów uzyskiwanych od tego dnia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy rozdziału 4 oraz
art. 47, 48 i art. 64 pkt 3 i 10 wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że
1)
art. 6 ust. 7 wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1997 r.,
2)
art. 21 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,
3)
art. 31 ust. 1 pkt 2 oraz art. 59 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,
2)
art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą
w życie z dniem ogłoszenia,
3)
art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem
31 marca 2002 r.,
4)
art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,
5)
art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.
63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,
6)
art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,
7)
art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54
oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
2)
art. 10 pkt 1 lit. b oraz art. 12 pkt 1 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2011 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 70 ust. 4 i art. 71, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 60 i art. 61, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
3)
art. 45, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.
35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt
2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.
1.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Przepisy rozdziałów 4-6 oraz art. 86-91 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 18-20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
2)
art. 6-14, art. 24, art. 31, art. 39, art. 40, art. 42, art. 51, art. 56, art. 71,
art. 72 pkt 4 i 7, art. 75 pkt 3, art. 76 pkt 3-5, art. 77 pkt 4, art. 78 pkt 3, art.
80, art. 85 i art. 88, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.;
3)
art. 21, art. 33, art. 72 pkt 1 i art. 84, które wchodzą w życie z dniem 1 października
2006 r.;
4)
art. 28, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-6, art. 64-69, art. 82, art. 83, art.
87, art. 89 i art. 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;
5)
art. 30 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art.
86, art. 87 i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;
3)
art. 17-26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;
4)
art. 30, art. 32-43, art. 53-56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82-85, art.
89, art. 90, art. 100, art. 104-106, art. 111 pkt 1-13 i 15-20 oraz art. 114 pkt 2,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;
5)
art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;
6)
art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;
7)
art. 66-68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem
ogłoszenia;
2)
art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
3)
art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.
18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.
36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.
c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.
65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80
pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;
4)
art. 16, art. 17 pkt 6, art. 33, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2012 r.;
5)
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 24-31, 33, 73 ust. 2, art. 74 ust. 1 i 5, art. 75 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2, 9
i 10 oraz ust. 3, art. 109, 117 ust. 2-4, art. 119 i 120, które wchodzą w życie po
upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
art. 108, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 1998 r.,
3)
art. 39 ust. 1-4, który wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.,
4)
art. 15 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2000 r.,
5)
art. 22 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2004 r., z tym że przepisy art. 1-26, art.
27 ust. 2-7, art. 28 i 29, art. 30 ust. 1, 2 i 4, art. 36, art. 39-42, art. 46 ust.
2, art. 54-60, art. 62-122 oraz art. 124-126 wchodzą w życie z dniem 1 maja 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że
1)
art. 23 ust. 5, 6 i 17, art. 24 ust. 4 i 5, art. 114 ust. 1 i art. 159 stosuje się
od dnia ogłoszenia ustawy;
2)
art. 96-98, art. 157 i art. 158 stosuje się po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy;
3)
art. 1-14, art. 15 ust. 1-6, art. 16-22, art. 23 ust. 1-4 i ust. 7-16, art. 24 ust.
1-3 i ust. 6-12, art. 25-40, art. 41 ust. 1-11 i 13-16, art. 42-95, art. 99-113, art.
114 ust. 2-5, art. 115-146, art. 148-151, art. 153, art. 156 i art. 162-171 stosuje
się od dnia 1 maja 2004 r.;
4)
art. 41 ust. 12 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 7, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,
2)
art. 26 ust. 1 pkt 5, który w stosunku do osób wpisanych przed dniem jej wejścia w
życie na listy maklerów papierów wartościowych lub doradców w zakresie publicznego
obrotu papierami wartościowymi wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 200, 201 i 211, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 136 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem
1)
art. 199-214 i art. 230, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 1998 r.,
2)
art. 1-60, art. 92-94, art. 152, art. 157-164, art. 197, art. 215-222 i art. 230a,
które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 1998 r.,
3)
art. 81-85, art. 90, art. 98 i art. 189-190, które wchodzą w życie z dniem 1 marca
1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2004 r., z wyjątkiem
1)
art. 201, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;
2)
art. 239 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 32 ust.
2, art. 33, art. 34, art. 54 ust. 5, art. 61 ust. 2 i 3, art. 71 pkt 2, art. 89 ust.
6 i 7, art. 226 ust. 1 pkt 6, art. 228 ust. 7, art. 236 ust. 2 oraz działu XII, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6,
art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79
§ 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art.
283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia.