Ustawa z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. Nr 167, poz. 1399, z 2007 r. Nr 133, poz. 921 oraz z 2009 r. Nr 62, poz. 504) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

lecznictwo uzdrowiskowe - zorganizowaną działalność polegającą na udzielaniu świadczeń

opieki zdrowotnej z zakresu leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej,

prowadzoną w uzdrowisku przez zakłady lecznictwa uzdrowiskowego albo poza uzdrowiskiem

w szpitalach i sanatoriach znajdujących się w urządzonych podziemnych wyrobiskach

górniczych, przy wykorzystaniu warunków naturalnych, takich jak

a)

właściwości naturalnych surowców leczniczych,

b)

właściwości lecznicze klimatu, w tym talassoterapia i subterraneoterapia, oraz właściwości

lecznicze mikroklimatu

- a także towarzyszące zabiegi z zakresu fizjoterapii;

”

,

b)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

rehabilitacja uzdrowiskowa - zorganizowaną działalność prowadzoną w uzdrowisku przez

zakłady lecznictwa uzdrowiskowego, mającą na celu przywrócenie pacjentowi zdrowia

lub możliwej do osiągnięcia dla danego stanu samodzielności ruchowej i społecznej,

przy wykorzystaniu naturalnych surowców leczniczych;

”

,

c)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

strefy ochrony uzdrowiskowej - części obszaru uzdrowiska albo obszaru ochrony uzdrowiskowej,

określone w statucie uzdrowiska, wydzielone w celu ochrony czynników leczniczych i

naturalnych surowców leczniczych, walorów środowiska i urządzeń uzdrowiskowych;

”

,

d)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

naturalne surowce lecznicze - gazy lecznicze oraz kopaliny lecznicze, w tym wody lecznicze

i peloidy, których właściwości lecznicze zostały potwierdzone na zasadach określonych

w ustawie;

”

,

e)

w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 11 -14 w brzmieniu

„

11)

tereny zieleni - powierzchnie gruntu pokryte roślinnością trwałą lub sezonową;

12)

tereny biologicznie czynne - tereny z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający

naturalną wegetację, w szczególności jako trawniki lub kwietniki, a także stanowiące

50% sumy powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniejszej jednak

niż 10 m

13)

zakład przemysłowy - zespół budynków i urządzeń wraz z terenem, na którym prowadzi

się działalność wytwórczą polegającą na przekształcaniu mechanicznym, fizycznym lub

chemicznym materiału, substancji lub ich części składowych w nowy produkt;

14)

powierzchnia użytkowania - powierzchnię budynku lub jego części, mierzoną po wewnętrznej

długości ścian na wszystkich kondygnacjach, oraz powierzchnię pomieszczeń pomocniczych,

takich jak: magazyny, biura, ekspozycje wystawowe.

”

;

2)

w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W uzdrowiskach lecznictwo uzdrowiskowe jest prowadzone w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego

zlokalizowanych w strefie „A” ochrony uzdrowiskowej.

”

;

3)

w art. 5 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Lecznictwo uzdrowiskowe jest prowadzone przy wykorzystaniu urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego,

takich jak

”

;

4)

w art. 6

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

szpitale uzdrowiskowe dla dzieci i sanatoria uzdrowiskowe dla dzieci;

”

,

b)

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

zakłady przyrodolecznicze;

6)

szpitale i sanatoria w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych.

”

;

5)

uchyla się art. 7;

6)

art. 8-10 otrzymują brzmienie

„

Art. 8.

Do zadań szpitala uzdrowiskowego należy zapewnienie pacjentowi, którego skierowano

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

edukacji zdrowotnej.

Art. 9.

1.

Do zadań sanatorium uzdrowiskowego należy zapewnienie pacjentowi, którego skierowano

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym

albo rehabilitacją uzdrowiskową świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm..

Art. 10.

1.

Do zadań szpitala uzdrowiskowego dla dzieci i sanatorium uzdrowiskowego dla dzieci

należy zapewnienie dziecku, które skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

świadczeń opiekuńczych;

6)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zapewniane przez sanatorium uzdrowiskowe

dla dzieci, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym albo rehabilitacją uzdrowiskową

świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

”

;

7)

w art. 11 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do zadań przychodni uzdrowiskowej należy zapewnienie pacjentowi

”

;

8)

po art. 11 dodaje się art. 11a-11c w brzmieniu

„

Art. 11a.

Do zadań zakładu przyrodoleczniczego należy udzielanie zabiegów z zakresu fizjoterapii.

Art. 11b.

Do zadań szpitala w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym należy zapewnienie pacjentowi,

którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

edukacji zdrowotnej.

Art. 11c.

1.

Do zadań sanatorium w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym należy zapewnienie

pacjentowi, którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych lub ambulatoryjnych;

2)

opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym

albo rehabilitacją uzdrowiskową świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

”

;

9)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Szpital uzdrowiskowy dla dzieci i sanatorium uzdrowiskowe dla dzieci udzielające świadczeń

opieki zdrowotnej osobom objętym obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem nauki zapewniają

warunki do prowadzenia nauczania i wychowania w zakresie i na zasadach określonych

w art. 71c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm..

”

;

10)

w art. 14 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, albo

”

;

11)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 i Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r. Nr 96, poz. 620), ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 418 i Nr 76, poz. 641) oraz ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419 i Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679).

”

;

12)

w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Osoby inne niż świadczeniobiorcy oraz świadczeniobiorcy, którzy nie uzyskali skierowania

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową na zasadach określonych w

przepisach, o których mowa w ust. 1, mogą korzystać z lecznictwa uzdrowiskowego za

odpłatnością w wysokości ustalonej przez zakład lecznictwa uzdrowiskowego, po przedstawieniu

zaświadczenia o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych

w danym uzdrowisku.

”

;

13)

w art. 19

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

określanie kierunków działalności uzdrowisk w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego;

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

potwierdzenie spełnienia warunków koniecznych do nadania danemu obszarowi statusu

uzdrowiska albo statusu obszaru ochrony uzdrowiskowej albo utrzymania tego statusu

na podstawie operatu uzdrowiskowego;

”

,

-

uchyla się pkt 8,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób kierowania

i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego, w tym przeciwwskazania

do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej stanowiące podstawę kwalifikowania

pacjenta, kierując się bezpieczeństwem pacjenta, a także wskazaniem nauki i praktyki.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

14)

w art. 20 w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W przypadku stwierdzenia, na podstawie ust. 1, naruszenia przepisów ustawy minister

właściwy do spraw zdrowia powiadamia kierownika zakładu lecznictwa uzdrowiskowego

o stwierdzonych nieprawidłowościach oraz

”

;

15)

w art. 24

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wojewoda powołuje i odwołuje naczelnego lekarza uzdrowiska. Wojewoda może powołać

naczelnego lekarza uzdrowiska dla więcej niż jednego uzdrowiska na terenie danego

województwa.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informację o powołaniu

albo odwołaniu naczelnego lekarza uzdrowiska.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

16)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

1.

W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 24 ust. 2, naczelny lekarz uzdrowiska jest

uprawniony w szczególności do

1)

żądania udostępnienia dokumentów związanych z działalnością zakładów lecznictwa uzdrowiskowego

oraz zapoznawania się z ich treścią;

2)

żądania przekazania wszelkich informacji i wyjaśnień dotyczących działalności zakładów

lecznictwa uzdrowiskowego;

3)

przeprowadzania kontroli na terenie zakładów lecznictwa uzdrowiskowego i żądania wyjaśnień

potrzebnych do oceny ich działalności i jakości udzielanych przez nie świadczeń zdrowotnych

oraz funkcjonowania tych zakładów.

2.

Naczelny lekarz uzdrowiska nie może przeprowadzać kontroli, o której mowa w ust. 1

pkt 3, jeżeli jest

1)

właścicielem zakładu lecznictwa uzdrowiskowego;

2)

świadczeniodawcą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

3)

osobą współpracującą z zakładem lecznictwa uzdrowiskowego lub świadczeniodawcą, o

którym mowa w pkt 2.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, kontrolę przeprowadzają osoby, o których mowa

w art. 21 ust. 1.

”

;

17)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Naczelnym lekarzem uzdrowiska może być lekarz posiadający

1)

tytuł specjalisty w zakresie balneologii i medycyny fizykalnej oraz co najmniej 5-letni

staż pracy w

a)

zakładach lecznictwa uzdrowiskowego lub

b)

zakładach mających siedzibę w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich

Unii Europejskiej oraz państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji

Szwajcarskiej, wykorzystujących przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej właściwości

naturalnych surowców leczniczych oraz właściwości lecznicze klimatu lub

2)

tytuł specjalisty zgodny z co najmniej jednym z kierunków leczniczych prowadzonych

w uzdrowisku i udokumentowane rozpoczęcie specjalizacji w zakresie balneologii i medycyny

fizykalnej oraz co najmniej 10-letni staż pracy w zakładach, o których mowa w pkt

1.

”

;

18)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Naczelny lekarz uzdrowiska prowadzi dokumentację związaną z nadzorem nad lecznictwem

uzdrowiskowym oraz ewidencję zakładów lecznictwa uzdrowiskowego i urządzeń lecznictwa

uzdrowiskowego, znajdujących się na obszarze uzdrowiska.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

2)

rodzaj zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

3)

określenie podmiotu, który utworzył zakład lecznictwa uzdrowiskowego;

4)

regulamin określający sposób korzystania z urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

dane dotyczące zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń zdrowotnych;

6)

informacje o kwalifikacjach pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk związanych

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;

7)

datę wpisu do ewidencji.

3.

Kierownik zakładu lecznictwa uzdrowiskowego zgłasza zakład lecznictwa uzdrowiskowego

lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego do ewidencji, o której mowa w ust. 1, po

uzyskaniu wpisu tego zakładu do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, o którym mowa

w art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.

4.

Zgłoszenie zawiera informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1 -6.

5.

Kierownik zakładu lecznictwa uzdrowiskowego jest obowiązany niezwłocznie zgłosić naczelnemu

lekarzowi uzdrowiska zmiany danych objętych ewidencją, o której mowa w ust. 1.

”

;

19)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Działalność naczelnego lekarza uzdrowiska jest finansowana ze środków właściwego wojewody.

2.

Wynagrodzenie naczelnego lekarza uzdrowiska nie może przekraczać 1,3 kwoty przeciętnego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanej przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm..

”

;

20)

w art. 29

a)

uchyla się pkt 3,

b)

uchyla się pkt 5;

21)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Granice obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony

uzdrowiskowej, pokrywają się z granicami administracyjnymi gmin, miast lub jednostek

pomocniczych gmin.

2.

Granica obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony

uzdrowiskowej, pokrywa się z granicą strefy „C” ochrony uzdrowiskowej.

3.

W sytuacjach, w których określenie strefy „C” ochrony uzdrowiskowej nie jest możliwe,

a nie będzie to miało negatywnego wpływu na właściwości naturalnych surowców leczniczych

lub właściwości lecznicze klimatu ani nie będzie stanowiło przeszkody w prowadzeniu

lecznictwa uzdrowiskowego granica obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska,

może częściowo pokrywać się z granicą strefy „B” ochrony uzdrowiskowej.

4.

Jeżeli odcinek granicy strefy „A” pokrywa się z brzegiem morskim, to stanowi on na

tym odcinku również granicę strefy „B” i „C” obszaru, któremu został nadany status

uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej.

”

;

22)

w art. 35 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku zmiany granic administracyjnych, o których mowa w art. 33 ust. 1, wskutek

której gmina uzyska dostęp do dodatkowych naturalnych surowców leczniczych, które

będą eksploatowane w celu wykorzystania ich do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego,

stosuje się odpowiednio ust. 1.

”

;

23)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

Na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej wydziela się trzy rodzaje

stref ochrony uzdrowiskowej, oznaczone literami „A”, „B” i „C”

1)

strefa „A”, dla której procentowy udział terenów zieleni wynosi nie mniej niż 65%,

obejmuje obszar, na którym są zlokalizowane lub planowane zakłady lecznictwa uzdrowiskowego

i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego, a także inne obiekty służące lecznictwu uzdrowiskowemu

lub obsłudze pacjenta lub turysty, w zakresie nieutrudniającym funkcjonowania lecznictwa

uzdrowiskowego, w szczególności: pensjonaty, restauracje lub kawiarnie;

2)

strefa „B”, dla której procentowy udział terenów zieleni wynosi nie mniej niż 50%,

obejmuje obszar przyległy do strefy „A” i stanowiący jej otoczenie, który jest przeznaczony

dla niemających negatywnego wpływu na właściwości lecznicze uzdrowiska lub obszaru

ochrony uzdrowiskowej oraz nieuciążliwych dla pacjentów - obiektów usługowych, turystycznych,

w tym hoteli, rekreacyjnych, sportowych i komunalnych, budownictwa mieszkaniowego

oraz innych związanych z zaspokajaniem potrzeb osób przebywających na tym obszarze

lub objęty granicami parku narodowego lub rezerwatu przyrody albo jest lasem, morzem

lub jeziorem;

3)

strefa „C”, dla której procentowy udział terenów biologicznie czynnych wynosi nie

mniej niż 45%, obejmuje obszar przyległy do strefy „B” i stanowiący jej otoczenie

oraz obszar mający wpływ na zachowanie walorów krajobrazowych, klimatycznych oraz

ochronę złóż naturalnych surowców leczniczych.

”

;

24)

po art. 38 dodaje się art. 38a i art. 38b w brzmieniu

„

Art. 38a.

1.

W strefie „A” ochrony uzdrowiskowej zabrania się

1)

budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159 i Nr 45, poz. 235)

a)

zakładów przemysłowych,

b)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych i wielorodzinnych,

c)

garaży wolno stojących,

d)

obiektów handlowych o powierzchni użytkowania większej niż 400 m

e)

stacji paliw oraz punktów dystrybucji produktów naftowych,

f)

autostrad i dróg ekspresowych,

g)

parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych większej niż 15% miejsc noclegowych

w szpitalach uzdrowiskowych, sanatoriach uzdrowiskowych i pensjonatach, nie większej

jednak niż 30 miejsc postojowych, oraz parkingów naziemnych przed obiektami usługowymi

o liczbie miejsc postojowych nie większej niż 10,

h)

stacji bazowych telefonii ruchomej, stacji nadawczych radiowych i telewizyjnych, stacji

radiolokacyjnych i innych emitujących fale elektromagnetyczne, z wyłączeniem urządzeń

łączności na potrzeby służb bezpieczeństwa publicznego i ratownictwa, z zastrzeżeniem

że urządzenia te będą oddziaływały na środowisko polami elektromagnetycznymi o poziomie

nie wyższym niż określone dla strefy „B”,

i)

obiektów budowlanych mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, w szczególności

takich jak: warsztaty samochodowe, wędzarnie, garbarnie, z wyjątkiem obiektów budowlanych

służących poprawie stanu sanitarnego uzdrowiska, w szczególności takich jak: sieć

wodno-kanalizacyjna, sieć gazowa, kotłownie gazowe, wiercenia wykonywane w celu ujmowania

wód leczniczych,

j)

zapór piętrzących wodę na rzekach oraz elektrowni wodnych i wiatrowych;

2)

uruchamiania składowisk odpadów stałych i płynnych, punktów skupu złomu i punktów

skupu produktów rolnych, składów nawozów sztucznych, środków chemicznych i składów

opału;

3)

uruchamiania pól biwakowych i campingowych, budowy domków turystycznych i campingowych;

4)

prowadzenia targowisk, z wyjątkiem punktów sprzedaży pamiątek, wyrobów ludowych, produktów

regionalnych, w formach i miejscach wyznaczonych przez gminę;

5)

prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.;

6)

trzymania zwierząt gospodarskich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich

(Dz. U. Nr 133, poz. 921, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, z 2009 r. Nr 223, poz. 1775 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857);

7)

organizacji rajdów samochodowych i motorowych;

8)

organizowania imprez masowych w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. Nr 62, poz. 504 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021), zakłócających proces leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, i

działalności o charakterze rozrywkowym zakłócającej ciszę nocną w godz. 22

9)

pozyskiwania surowców mineralnych innych niż naturalne surowce lecznicze;

10)

wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych;

11)

prowadzenia robót melioracyjnych i innych działań powodujących niekorzystną zmianę

istniejących stosunków wodnych;

12)

prowadzenia działań mających negatywny wpływ na fizjografię uzdrowiska i jego układ

urbanistyczny lub właściwości lecznicze klimatu.

2.

W strefie „B” ochrony uzdrowiskowej zabrania się

1)

budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

a)

stacji paliw, bliżej niż 500 m od granicy strefy „A” ochrony uzdrowiskowej,

b)

urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne, będących przedsięwzięciami mogącymi

zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm., oddziałujących na strefę „A” ochrony uzdrowiskowej polami elektromagnetycznymi o

poziomach wyższych niż dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych - charakteryzowane

przez dopuszczalne wartości parametrów fizycznych - dla miejsc dostępnych dla ludności,

określone na podstawie art. 122 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.,

c)

parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych powyżej 50, z wyjątkiem podziemnych

i naziemnych parkingów wielopoziomowych;

2)

wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych i wyrębu określonego

w planie urządzenia lasu;

3)

budowy lub innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, d oraz pkt 2, 9,

11 i 12.

3.

W strefie „C” ochrony uzdrowiskowej zabrania się budowy lub innych czynności, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 9, 11 i 12 oraz w ust. 2 pkt 2.

Art. 38b.

Gmina, która na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia uzyska potwierdzenie

możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na swoim obszarze, sporządza i uchwala

miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy „A” ochrony uzdrowiskowej,

na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia otrzymania

tej decyzji.

”

;

25)

w art. 39

a)

w ust. 4 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

opis zagospodarowania przestrzennego obszaru, o którym mowa w pkt 2, z uwzględnieniem

powierzchni i granic stref ochrony uzdrowiskowej, dokładnych danych o lokalizacji

i stanie infrastruktury technicznej, w tym komunikacyjnej, oraz prowadzonych robotach

budowlanych dotyczących tej infrastruktury, a także terenów przeznaczonych w miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy pod lecznictwo uzdrowiskowe oraz działalność rekreacyjno-wypoczynkową

i działalność gospodarczą;

4)

określenie projektowanych stref ochrony uzdrowiskowej wraz z określeniem koniecznych

do zachowania terenów zieleni i terenów biologicznie czynnych;

”

,

b)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5.

Część graficzna operatu uzdrowiskowego obejmuje mapy obszaru, któremu ma zostać nadany

status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej, z zaznaczeniem poszczególnych

planowanych stref ochrony uzdrowiskowej oraz graficznym przedstawieniem informacji,

o których mowa w ust. 4 pkt 3, 4, 7, 9 i 10.

6.

Część graficzną sporządza się w skali nie mniejszej niż 1:5000 dla projektowanej strefy

„A” ochrony uzdrowiskowej, 1:10 000 wspólnie dla stref „A” i „B” ochrony uzdrowiskowej

oraz 1:25000 wspólnie dla stref „A”, „B” i „C” ochrony uzdrowiskowej.

”

;

26)

w art. 40 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W decyzji, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw zdrowia ustala kierunki

lecznicze dla danego uzdrowiska na podstawie

1)

świadectwa, o którym mowa w art. 36 ust. 4;

2)

opinii krajowego konsultanta do spraw balneologii i medycyny fizykalnej w zakresie

skuteczności leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej w danym kierunku

leczniczym;

3)

informacji o kwalifikacjach pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk związanych

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;

4)

informacji o rodzajach zakładów lecznictwa uzdrowiskowego w danym uzdrowisku.

”

;

27)

w art. 41

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Statut uzdrowiska albo statut obszaru ochrony uzdrowiskowej zawiera w szczególności

1)

nazwę uzdrowiska lub nazwę obszaru ochrony uzdrowiskowej i określenie jego granic;

2)

określenie powierzchni obszaru uzdrowiska wraz z opisem stref ochrony uzdrowiskowej,

o których mowa w art. 38;

3)

przepisy mające na celu ochronę funkcji leczniczej w uzdrowiskach, określające w szczególności

a)

formy i miejsca prowadzenia punktów sprzedaży pamiątek, wyrobów ludowych, produktów

regionalnych lub towarów o podobnym charakterze,

b)

formy i miejsca lokalizacji tablic i urządzeń reklamowych;

4)

opis właściwości naturalnych surowców leczniczych występujących na terenie uzdrowiska

albo obszaru ochrony uzdrowiskowej i właściwości leczniczych klimatu;

5)

część graficzną określającą strefy ochrony uzdrowiskowej oraz granice obszaru i terenu

górniczego, ustanowionego na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm., obejmującą mapy strefy „A” ochrony uzdrowiskowej w skali 1:5000 z zaznaczonymi ulicami,

terenami zieleni, zakładami lecznictwa uzdrowiskowego i urządzeniami lecznictwa uzdrowiskowego,

mapy strefy „B” ochrony uzdrowiskowej w skali 1:10 000 oraz mapy strefy „C” ochrony

uzdrowiskowej i obszaru górniczego w skali 1:25 000.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Statut uzdrowiska powinien zawierać także wykaz zakładów lecznictwa uzdrowiskowego

i urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego oraz kierunków leczniczych ustalonych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia.

”

;

28)

w art. 42

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli obszar ochrony uzdrowiskowej spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 34 ust.

1 pkt 3, i gmina przekaże uzupełniony operat uzdrowiskowy, o którym mowa w art. 40,

minister właściwy do spraw zdrowia występuje do Rady Ministrów z wnioskiem o nadanie

obszarowi ochrony uzdrowiskowej statusu uzdrowiska.

”

,

b)

w ust. 2 na końcu pkt 2 skreśla się przecinek i uchyla pkt 3;

29)

w art. 43 po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku wystąpienia istotnych zmian na obszarze gminy, w szczególności zmiany

granic stref ochrony uzdrowiskowej, kierunków leczniczych i przeciwwskazań do leczenia

w danym uzdrowisku oraz zmiany liczby zakładów lecznictwa uzdrowiskowego na terenie

uzdrowiska, gmina sporządza uzupełnienie operatu w tym zakresie i przedstawia je ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia w celu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.

”

;

30)

w art. 46 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

gospodarki terenami, z uwzględnieniem potrzeb lecznictwa uzdrowiskowego, ochrony złóż

naturalnych surowców leczniczych oraz budowy lub innych czynności zabronionych w poszczególnych

strefach ochrony uzdrowiskowej;

”

;

31)

w art. 47 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

opiniowanie projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obejmujących

tereny wchodzące w skład stref ochrony uzdrowiskowej;

”

;

32)

w art. 50 na końcu pkt 4 stawia się przecinek i dodaje pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wbrew zakazowi prowadzi działalność lub wykonuje czynności, o których mowa w art.

38a

”

.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472 oraz z 2010 r. Nr 81, poz. 531) w art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Opieka medyczna obejmuje świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie, w jakim osobom

objętym obowiązkowym lub dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym przysługuje prawo do

świadczeń na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm., z wyłączeniem leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje świadczeniobiorcy

na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

2.

Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki

Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, a jeżeli nie

można ustalić miejsca jego zamieszkania - oddział wojewódzki Funduszu właściwy dla

siedziby świadczeniodawcy, który wystawił skierowanie.

3.

Świadczeniobiorca ponosi koszty przejazdu na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową i z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej oraz częściową

odpłatność za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatorium uzdrowiskowym. Podmiot zobowiązany

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych pokrywa do wysokości

określonej w umowie oddziału wojewódzkiego Funduszu z sanatorium uzdrowiskowym różnicę

kosztów wyżywienia i zakwaterowania ubezpieczonego.

4.

Dzieci i młodzież do ukończenia lat 18, a jeżeli kształcą się dalej - do ukończenia

lat 26, dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu - bez ograniczenia wieku, a także

dzieci uprawnione do renty rodzinnej nie ponoszą odpłatności za koszty wyżywienia

i zakwaterowania w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci, sanatorium uzdrowiskowym dla

dzieci i sanatorium uzdrowiskowym.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu oraz Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,

2)

tryb potwierdzania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

oraz wzór tego skierowania

- uwzględniając konieczność weryfikacji celowości skierowania na leczenie uzdrowiskowe

albo rehabilitację uzdrowiskową.

”

.

W ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. Nr 89, poz. 589, z późn. zm. art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

Główny Inspektor Pracy może udzielić pracownikowi wykonującemu lub nadzorującemu czynności

kontrolne płatnego urlopu zdrowotnego na podstawie skierowania na leczenie uzdrowiskowe

albo rehabilitację uzdrowiskową na okres ustalony w tym skierowaniu, nieprzekraczający

30 dni w roku kalendarzowym.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323 i Nr 201, poz. 1540, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322) art. 139 otrzymuje brzmienie

„

Art. 139.

Funkcjonariuszowi, po upływie 5 lat służby, przysługuje płatny urlop zdrowotny z zachowaniem

prawa do uposażenia. Urlopu zdrowotnego udziela kierownik urzędu na podstawie skierowania

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową na okres ustalony w tym skierowaniu,

nieprzekraczający jednak 30 kolejnych dni w każdym roku kalendarzowym.

”

.

Obszary uznane na podstawie dotychczasowych przepisów za uzdrowiska i obszary ochrony

uzdrowiskowej oraz zakłady lecznictwa uzdrowiskowego i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego

stają się uzdrowiskami i obszarami ochrony uzdrowiskowej oraz zakładami lecznictwa

uzdrowiskowego i urządzeniami lecznictwa uzdrowiskowego w rozumieniu ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Gmina, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy posiada status uzdrowiska albo

status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania

przestrzennego dla strefy „A” ochrony uzdrowiskowej w terminie 2 lat od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Do zadań szpitala uzdrowiskowego należy zapewnienie pacjentowi, którego skierowano

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

edukacji zdrowotnej.

Naczelny lekarz uzdrowiska powołany na podstawie dotychczasowych przepisów staje się

naczelnym lekarzem uzdrowiska w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Do zadań sanatorium uzdrowiskowego należy zapewnienie pacjentowi, którego skierowano

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym

albo rehabilitacją uzdrowiskową świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm..

Kierownik zakładu lecznictwa uzdrowiskowego zgłosi do ewidencji, o której mowa w art.

27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zakład lecznictwa

uzdrowiskowego lub urządzenie lecznictwa uzdrowiskowego znajdujące się na obszarze

uzdrowiska nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, a w przypadku uzdrowiska, w którym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

nie powołano naczelnego lekarza uzdrowiska - nie później niż w terminie 6 miesięcy

od dnia powołania tego lekarza.

1.

Do zadań szpitala uzdrowiskowego dla dzieci i sanatorium uzdrowiskowego dla dzieci

należy zapewnienie dziecku, które skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

świadczeń opiekuńczych;

6)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zapewniane przez sanatorium uzdrowiskowe

dla dzieci, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym albo rehabilitacją uzdrowiskową

świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

1.

Statut uzdrowiska albo statut obszaru ochrony uzdrowiskowej uchwalony na podstawie

dotychczasowych przepisów staje się statutem uzdrowiska albo statutem obszaru ochrony

uzdrowiskowej w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Gmina dostosuje statut uzdrowiska albo statut obszaru ochrony uzdrowiskowej, uchwalony

na podstawie dotychczasowych przepisów, do wymagań określonych w art. 41 ust. 2 i

2a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie nie

dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przepisów art. 38a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie stosuje się do zakładów przemysłowych, budynków, obiektów, autostrad i dróg ekspresowych,

parkingów, stacji, zapór oraz urządzeń, które istniały przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

2.

Przepisu art. 38a ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, w zakresie zakazu budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych,

nie stosuje się do budowy takich budynków przez osoby, które uzyskały prawo do nieruchomości

przed dniem 2 października 2005 r.

Do zadań zakładu przyrodoleczniczego należy udzielanie zabiegów z zakresu fizjoterapii.

Do zadań szpitala w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym należy zapewnienie pacjentowi,

którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych;

2)

całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

edukacji zdrowotnej.

1.

Do zadań sanatorium w urządzonym podziemnym wyrobisku górniczym należy zapewnienie

pacjentowi, którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

1)

całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych lub ambulatoryjnych;

2)

opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej;

3)

przewidzianych programem leczenia zabiegów;

4)

świadczeń profilaktycznych;

5)

edukacji zdrowotnej.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują związane z leczeniem uzdrowiskowym

albo rehabilitacją uzdrowiskową świadczenia zdrowotne rzeczowe, o których mowa w art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

Szpital uzdrowiskowy dla dzieci i sanatorium uzdrowiskowe dla dzieci udzielające świadczeń

opieki zdrowotnej osobom objętym obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem nauki zapewniają

warunki do prowadzenia nauczania i wychowania w zakresie i na zasadach określonych

w art. 71c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm..

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, wydane w trybie, o którym mowa w art. 33 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje ważność i stanowi podstawę

do leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, w rozumieniu art. 2 pkt

1 i 1a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie

art. 19 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 i Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r. Nr 96, poz. 620), ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 418 i Nr 76, poz. 641) oraz ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419 i Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679).

1.

W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 24 ust. 2, naczelny lekarz uzdrowiska jest

uprawniony w szczególności do

1)

żądania udostępnienia dokumentów związanych z działalnością zakładów lecznictwa uzdrowiskowego

oraz zapoznawania się z ich treścią;

2)

żądania przekazania wszelkich informacji i wyjaśnień dotyczących działalności zakładów

lecznictwa uzdrowiskowego;

3)

przeprowadzania kontroli na terenie zakładów lecznictwa uzdrowiskowego i żądania wyjaśnień

potrzebnych do oceny ich działalności i jakości udzielanych przez nie świadczeń zdrowotnych

oraz funkcjonowania tych zakładów.

2.

Naczelny lekarz uzdrowiska nie może przeprowadzać kontroli, o której mowa w ust. 1

pkt 3, jeżeli jest

1)

właścicielem zakładu lecznictwa uzdrowiskowego;

2)

świadczeniodawcą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

3)

osobą współpracującą z zakładem lecznictwa uzdrowiskowego lub świadczeniodawcą, o

którym mowa w pkt 2.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, kontrolę przeprowadzają osoby, o których mowa

w art. 21 ust. 1.

Naczelnym lekarzem uzdrowiska może być lekarz posiadający

1)

tytuł specjalisty w zakresie balneologii i medycyny fizykalnej oraz co najmniej 5-letni

staż pracy w

a)

zakładach lecznictwa uzdrowiskowego lub

b)

zakładach mających siedzibę w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich

Unii Europejskiej oraz państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji

Szwajcarskiej, wykorzystujących przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej właściwości

naturalnych surowców leczniczych oraz właściwości lecznicze klimatu lub

2)

tytuł specjalisty zgodny z co najmniej jednym z kierunków leczniczych prowadzonych

w uzdrowisku i udokumentowane rozpoczęcie specjalizacji w zakresie balneologii i medycyny

fizykalnej oraz co najmniej 10-letni staż pracy w zakładach, o których mowa w pkt

1.

1.

Naczelny lekarz uzdrowiska prowadzi dokumentację związaną z nadzorem nad lecznictwem

uzdrowiskowym oraz ewidencję zakładów lecznictwa uzdrowiskowego i urządzeń lecznictwa

uzdrowiskowego, znajdujących się na obszarze uzdrowiska.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

2)

rodzaj zakładu lecznictwa uzdrowiskowego lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

3)

określenie podmiotu, który utworzył zakład lecznictwa uzdrowiskowego;

4)

regulamin określający sposób korzystania z urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego;

5)

dane dotyczące zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń zdrowotnych;

6)

informacje o kwalifikacjach pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk związanych

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;

7)

datę wpisu do ewidencji.

3.

Kierownik zakładu lecznictwa uzdrowiskowego zgłasza zakład lecznictwa uzdrowiskowego

lub urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego do ewidencji, o której mowa w ust. 1, po

uzyskaniu wpisu tego zakładu do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, o którym mowa

w art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.

4.

Zgłoszenie zawiera informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1 -6.

5.

Kierownik zakładu lecznictwa uzdrowiskowego jest obowiązany niezwłocznie zgłosić naczelnemu

lekarzowi uzdrowiska zmiany danych objętych ewidencją, o której mowa w ust. 1.

1.

Działalność naczelnego lekarza uzdrowiska jest finansowana ze środków właściwego wojewody.

2.

Wynagrodzenie naczelnego lekarza uzdrowiska nie może przekraczać 1,3 kwoty przeciętnego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanej przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm..

1.

Granice obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony

uzdrowiskowej, pokrywają się z granicami administracyjnymi gmin, miast lub jednostek

pomocniczych gmin.

2.

Granica obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony

uzdrowiskowej, pokrywa się z granicą strefy „C” ochrony uzdrowiskowej.

3.

W sytuacjach, w których określenie strefy „C” ochrony uzdrowiskowej nie jest możliwe,

a nie będzie to miało negatywnego wpływu na właściwości naturalnych surowców leczniczych

lub właściwości lecznicze klimatu ani nie będzie stanowiło przeszkody w prowadzeniu

lecznictwa uzdrowiskowego granica obszaru, któremu został nadany status uzdrowiska,

może częściowo pokrywać się z granicą strefy „B” ochrony uzdrowiskowej.

4.

Jeżeli odcinek granicy strefy „A” pokrywa się z brzegiem morskim, to stanowi on na

tym odcinku również granicę strefy „B” i „C” obszaru, któremu został nadany status

uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej.

1.

Leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje świadczeniobiorcy

na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

2.

Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki

Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, a jeżeli nie

można ustalić miejsca jego zamieszkania - oddział wojewódzki Funduszu właściwy dla

siedziby świadczeniodawcy, który wystawił skierowanie.

3.

Świadczeniobiorca ponosi koszty przejazdu na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację

uzdrowiskową i z leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej oraz częściową

odpłatność za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatorium uzdrowiskowym. Podmiot zobowiązany

do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych pokrywa do wysokości

określonej w umowie oddziału wojewódzkiego Funduszu z sanatorium uzdrowiskowym różnicę

kosztów wyżywienia i zakwaterowania ubezpieczonego.

4.

Dzieci i młodzież do ukończenia lat 18, a jeżeli kształcą się dalej - do ukończenia

lat 26, dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu - bez ograniczenia wieku, a także

dzieci uprawnione do renty rodzinnej nie ponoszą odpłatności za koszty wyżywienia

i zakwaterowania w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci, sanatorium uzdrowiskowym dla

dzieci i sanatorium uzdrowiskowym.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Funduszu oraz Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób wystawiania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,

2)

tryb potwierdzania skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

oraz wzór tego skierowania

- uwzględniając konieczność weryfikacji celowości skierowania na leczenie uzdrowiskowe

albo rehabilitację uzdrowiskową.

Na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej wydziela się trzy rodzaje

stref ochrony uzdrowiskowej, oznaczone literami „A”, „B” i „C”

1)

strefa „A”, dla której procentowy udział terenów zieleni wynosi nie mniej niż 65%,

obejmuje obszar, na którym są zlokalizowane lub planowane zakłady lecznictwa uzdrowiskowego

i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego, a także inne obiekty służące lecznictwu uzdrowiskowemu

lub obsłudze pacjenta lub turysty, w zakresie nieutrudniającym funkcjonowania lecznictwa

uzdrowiskowego, w szczególności: pensjonaty, restauracje lub kawiarnie;

2)

strefa „B”, dla której procentowy udział terenów zieleni wynosi nie mniej niż 50%,

obejmuje obszar przyległy do strefy „A” i stanowiący jej otoczenie, który jest przeznaczony

dla niemających negatywnego wpływu na właściwości lecznicze uzdrowiska lub obszaru

ochrony uzdrowiskowej oraz nieuciążliwych dla pacjentów - obiektów usługowych, turystycznych,

w tym hoteli, rekreacyjnych, sportowych i komunalnych, budownictwa mieszkaniowego

oraz innych związanych z zaspokajaniem potrzeb osób przebywających na tym obszarze

lub objęty granicami parku narodowego lub rezerwatu przyrody albo jest lasem, morzem

lub jeziorem;

3)

strefa „C”, dla której procentowy udział terenów biologicznie czynnych wynosi nie

mniej niż 45%, obejmuje obszar przyległy do strefy „B” i stanowiący jej otoczenie

oraz obszar mający wpływ na zachowanie walorów krajobrazowych, klimatycznych oraz

ochronę złóż naturalnych surowców leczniczych.

1.

W strefie „A” ochrony uzdrowiskowej zabrania się

1)

budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159 i Nr 45, poz. 235)

a)

zakładów przemysłowych,

b)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych i wielorodzinnych,

c)

garaży wolno stojących,

d)

obiektów handlowych o powierzchni użytkowania większej niż 400 m

e)

stacji paliw oraz punktów dystrybucji produktów naftowych,

f)

autostrad i dróg ekspresowych,

g)

parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych większej niż 15% miejsc noclegowych

w szpitalach uzdrowiskowych, sanatoriach uzdrowiskowych i pensjonatach, nie większej

jednak niż 30 miejsc postojowych, oraz parkingów naziemnych przed obiektami usługowymi

o liczbie miejsc postojowych nie większej niż 10,

h)

stacji bazowych telefonii ruchomej, stacji nadawczych radiowych i telewizyjnych, stacji

radiolokacyjnych i innych emitujących fale elektromagnetyczne, z wyłączeniem urządzeń

łączności na potrzeby służb bezpieczeństwa publicznego i ratownictwa, z zastrzeżeniem

że urządzenia te będą oddziaływały na środowisko polami elektromagnetycznymi o poziomie

nie wyższym niż określone dla strefy „B”,

i)

obiektów budowlanych mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, w szczególności

takich jak: warsztaty samochodowe, wędzarnie, garbarnie, z wyjątkiem obiektów budowlanych

służących poprawie stanu sanitarnego uzdrowiska, w szczególności takich jak: sieć

wodno-kanalizacyjna, sieć gazowa, kotłownie gazowe, wiercenia wykonywane w celu ujmowania

wód leczniczych,

j)

zapór piętrzących wodę na rzekach oraz elektrowni wodnych i wiatrowych;

2)

uruchamiania składowisk odpadów stałych i płynnych, punktów skupu złomu i punktów

skupu produktów rolnych, składów nawozów sztucznych, środków chemicznych i składów

opału;

3)

uruchamiania pól biwakowych i campingowych, budowy domków turystycznych i campingowych;

4)

prowadzenia targowisk, z wyjątkiem punktów sprzedaży pamiątek, wyrobów ludowych, produktów

regionalnych, w formach i miejscach wyznaczonych przez gminę;

5)

prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.;

6)

trzymania zwierząt gospodarskich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich

(Dz. U. Nr 133, poz. 921, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, z 2009 r. Nr 223, poz. 1775 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857);

7)

organizacji rajdów samochodowych i motorowych;

8)

organizowania imprez masowych w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. Nr 62, poz. 504 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021), zakłócających proces leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, i

działalności o charakterze rozrywkowym zakłócającej ciszę nocną w godz. 22

9)

pozyskiwania surowców mineralnych innych niż naturalne surowce lecznicze;

10)

wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych;

11)

prowadzenia robót melioracyjnych i innych działań powodujących niekorzystną zmianę

istniejących stosunków wodnych;

12)

prowadzenia działań mających negatywny wpływ na fizjografię uzdrowiska i jego układ

urbanistyczny lub właściwości lecznicze klimatu.

2.

W strefie „B” ochrony uzdrowiskowej zabrania się

1)

budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

a)

stacji paliw, bliżej niż 500 m od granicy strefy „A” ochrony uzdrowiskowej,

b)

urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne, będących przedsięwzięciami mogącymi

zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm., oddziałujących na strefę „A” ochrony uzdrowiskowej polami elektromagnetycznymi o

poziomach wyższych niż dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych - charakteryzowane

przez dopuszczalne wartości parametrów fizycznych - dla miejsc dostępnych dla ludności,

określone na podstawie art. 122 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.,

c)

parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych powyżej 50, z wyjątkiem podziemnych

i naziemnych parkingów wielopoziomowych;

2)

wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych i wyrębu określonego

w planie urządzenia lasu;

3)

budowy lub innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, d oraz pkt 2, 9,

11 i 12.

3.

W strefie „C” ochrony uzdrowiskowej zabrania się budowy lub innych czynności, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 9, 11 i 12 oraz w ust. 2 pkt 2.

Gmina, która na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia uzyska potwierdzenie

możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na swoim obszarze, sporządza i uchwala

miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy „A” ochrony uzdrowiskowej,

na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia otrzymania

tej decyzji.

Główny Inspektor Pracy może udzielić pracownikowi wykonującemu lub nadzorującemu czynności

kontrolne płatnego urlopu zdrowotnego na podstawie skierowania na leczenie uzdrowiskowe

albo rehabilitację uzdrowiskową na okres ustalony w tym skierowaniu, nieprzekraczający

30 dni w roku kalendarzowym.

Funkcjonariuszowi, po upływie 5 lat służby, przysługuje płatny urlop zdrowotny z zachowaniem

prawa do uposażenia. Urlopu zdrowotnego udziela kierownik urzędu na podstawie skierowania

na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową na okres ustalony w tym skierowaniu,

nieprzekraczający jednak 30 kolejnych dni w każdym roku kalendarzowym.