Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 lutego 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie organizacji i funkcjonowania centrów powiadamiania ratunkowego i wojewódzkich centrów powiadamiania ratunkowego

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie

organizacji i funkcjonowania centrów powiadamiania

ratunkowego i wojewódzkich centrów powiadamiania

ratunkowego (Dz. U. Nr 130, poz. 1073) wprowadza

się następujące zmiany

1) w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

2) w § 3

„4a. Pomieszczenia, o których mowa w ust. 4

pkt 1 lit. a i b, obejmuje się kontrolą dostępu.”,

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie

„5. Informację o utworzeniu centrum przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wojewoda właściwy ze względu na lokalizację centrum, po uzyskaniu stosownej

informacji od komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej albo starosty

lub prezydenta miasta na prawach powiatu

w przypadku centrów, o których mowa

w art. 14c ust. 3 ustawy.”,

d) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

rcl

„3) zgłoszeniu alarmowym — należy przez to rozumieć informację o wystąpieniu lub podejrzeniu

wystąpienia nagłego zagrożenia dla życia

i zdrowia, środowiska lub mienia, przekazane

na numer alarmowy 112 lub inny numer alarmowy obsługiwany w centrum powiadamiania ratunkowego lub wojewódzkim centrum

powiadamiania ratunkowego albo z wykorzystaniem innych środków komunikacji umożliwiających przekazanie tej informacji do centrum powiadamiania ratunkowego lub wojewódzkiego centrum powiadamiania ratunkowego;”;

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie

„5a. W celu zapewnienia koordynacji realizacji

zadań w centrum wojewoda wyznacza kierownika centrum spośród osób posiadających doświadczenie zawodowe w zakresie

powiadamiania ratunkowego, ratownictwa

medycznego lub zarządzania kryzysowego.”,

e) w ust. 6 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje

brzmienie

1) pomieszczenia spełniające wymagania

w zakresie bezpiecznych i higienicznych

warunków pracy

„Kierownik centrum organizuje pracę centrum,

w szczególności opracowuje:”,

w.

„4. Na potrzeby centrum zapewnia się w szczególności

a) do obsługi zgłoszeń, w skład których

wchodzą stanowiska przyjmowania

i obsługi zgłoszeń alarmowych,

ww

b) zaplecza technicznego wyposażone

w szczególności w urządzenia zasilania

awaryjnego dla urządzeń teleinformatycznych i innych urządzeń elektrycznych,

c) socjalne,

d) higieniczno-sanitarne;

2) urządzenia techniczne i środki łączności

oraz systemy teleinformatyczne zapewniające realizację zadań systemu powiadamiania ratunkowego w sposób efek-

1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje dzia-

łem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na

podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604).

f) uchyla się ust. 7;

3) w § 4 w ust. 1 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„a) liczby i rozmieszczenia dostępnych podstawowych i specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego oraz lotniczych zespołów

ratownictwa medycznego,”;

4) w § 8 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) dyspozytorzy innych podmiotów oraz jednostek samorządu terytorialnego, którzy na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 14c

ust. 4 ustawy, realizują zadania systemu powiadamiania ratunkowego wobec swoich zasobów i prowadzonych przez nie działań.”;

5) w § 10

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) przekazuje wojewodzie, wojewódzkiemu

centrum, właściwym terytorialnie komendantom powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, jednostkom systemu

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Procedury reagowania kryzysowego dotyczące medycznych czynności ratunkowych,

zasobów ratowniczych jednostek systemu

Państwowe Ratownictwo Medyczne lub zakładów opieki zdrowotnej inicjuje dyspozytor medyczny, natomiast pozostałe procedury — odpowiednio dyspozytorzy Państwowej Straży Pożarnej lub dyspozytorzy innych

podmiotów oraz jednostek samorządu terytorialnego wykonujących zadania, o których

mowa w art. 14c ust. 4 ustawy.”;

6) w § 13

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Informację o utworzeniu wojewódzkiego

centrum przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych wojewoda właściwy ze względu na lokalizację wojewódzkiego

centrum, po uzyskaniu stosownej informacji

od komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej.”,

d) w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje

brzmienie

„Kierownik wojewódzkiego centrum organizuje

pracę wojewódzkiego centrum, w szczególności

opracowuje:”;

7) w § 15

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) zapewnia wymianę informacji w czasie rzeczywistym pomiędzy lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego, dyspozytorami Państwowej Straży Pożarnej i operatorami

w wojewódzkim centrum oraz wymianę informacji pomiędzy wojewódzkim centrum a centrami oraz dyspozytorami innych podmiotów

oraz jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 14c ust. 4 ustawy, realizują zadania

systemu powiadamiania ratunkowego.”,

b) uchyla się ust. 2;

8) w § 19 w ust. 1

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) przekazuje komendantowi wojewódzkiemu

Państwowej Straży Pożarnej informacje mogące stanowić podstawę do wprowadzenia

podwyższonej gotowości operacyjnej jednostek ratowniczo-gaśniczych;”,

rcl

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie

4b. W celu zapewnienia koordynacji realizacji

zadań w wojewódzkim centrum wojewoda

wyznacza kierownika wojewódzkiego centrum spośród osób posiadających doświadczenie zawodowe w zakresie powiadamiania ratunkowego, ratownictwa medycznego lub zarządzania kryzysowego.”,

.go

v.p

l

Państwowe Ratownictwo Medyczne i powiatowym centrom zarządzania kryzysowego informacje mogące stanowić podstawę

do wprowadzenia podwyższonej gotowości

operacyjnej jednostek ratowniczo-gaśniczych lub stanu podwyższonej gotowości

zakładów opieki zdrowotnej.”,

Poz. 262

„4. Na potrzeby wojewódzkiego centrum zapewnia się w szczególności

1) pomieszczenia spełniające wymagania

w zakresie bezpiecznych i higienicznych

warunków pracy

a) dla stanowisk dyspozytorów Państwowej Straży Pożarnej,

w.

b) dla stanowiska lekarza koordynatora

ratownictwa medycznego,

c) dla stanowisk operatorów numerów

alarmowych,

d) zaplecza technicznego wyposażone

w szczególności w urządzenia zasilania

awaryjnego dla urządzeń teleinformatycznych i innych urządzeń elektrycznych,

e) socjalne,

ww

f) higieniczno-sanitarne;

2) urządzenia techniczne i środki łączności

oraz systemy teleinformatyczne zapewniające realizację zadań systemu powiadamiania ratunkowego w sposób efektywny, z zachowaniem ciągłości jego działania i wymiany informacji oraz możliwości pracy, szczególnie w przypadku braku

zasilania zewnętrznego lub uszkodzenia

systemów teleinformatycznych.”,

c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„4a. Pomieszczenia, o których mowa w ust. 4

pkt 1 lit. a—d, obejmuje się kontrolą dostępu.

b) dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„6) współdziała z wojewódzkim centrum zarządzania kryzysowego, przekazując na bieżąco

niezbędne informacje.”;

9) w § 23

a) w ust. 1 w pkt 3 wprowadzenie do wyliczenia

otrzymuje brzmienie

„przeprowadzenie w sposób spokojny i zdecydowany wyczerpującej rozmowy z osobą zgłaszającą mającej na celu uzyskanie informacji o:”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Dyspozytor centrum lub operator numerów

alarmowych odbierający zgłoszenie może ze

względu na jego rodzaj przekierować połączenie do właściwego dyspozytora centrum;

szczególnie w przypadku odbioru zgłoszenia

wymagającego wyłącznie zapewnienia pomocy osobie znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego dyspozytor Państwowej Straży Pożarnej lub operator numerów alarmowych przekierowuje połączenie

do dyspozytora medycznego, który stosuje

ramową procedurę określoną w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 maja 2007 r.

w sprawie ramowych procedur przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego

i dysponowania zespołami ratownictwa medycznego (Dz. U. Nr 90, poz. 605).”;

11) w § 25

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2) posługuje się co najmniej jednym językiem

obcym w stopniu komunikatywnym;”,

b) uchyla się pkt 3;

12) rozdział 6 otrzymuje brzmienie

„Rozdział 6

5) psycholog posiadający co najmniej

trzyletnie doświadczenie zawodowe

w zakresie związanym z interwencjami

kryzysowymi — w zakresie psychologii

działań ratowniczych;

.go

v.p

l

10) uchyla się § 24;

Poz. 262

Sposób i organizacja przeprowadzania szkolenia

operatorów numerów alarmowych

§ 26. 1. Szkolenie dla operatorów numerów alarmowych organizują podmioty prowadzące

szkolenie, które spełniają wymagania

określone w ust. 4—6.

2. Szkolenie operatorów numerów alarmowych obejmuje część teoretyczną i praktyczną.

3. Ramowy program szkolenia operatorów

numerów alarmowych, zwany dalej „ramowym programem”, wraz z rodzajem zajęć dydaktycznych w części teoretycznej

i praktycznej oraz ich wymiarem czasowym

określa załącznik do rozporządzenia.

7) osoba, o której mowa w pkt 1, 2 i 4 —

w zakresie urządzeń technicznych i systemów teleinformatycznych służących

do wspomagania działań ratowniczych;

8) osoba posiadająca co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w obszarze systemów informacji przestrzennej

wykorzystujących rejestry geodezyjne

— w zakresie krajowej infrastruktury informacji przestrzennej;

9) kierownik szkolenia — w zakresie warunków niezbędnych do ukończenia

szkolenia;

10) osoba posiadająca doświadczenie zawodowe w pracy w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w § 12 —

w zakresie obsługi systemów teleinformatycznych służących do wspomagania działań ratowniczych.

7. Podmiot prowadzący szkolenie operatorów

numerów alarmowych opracowuje program szkolenia w oparciu o ramowy program szkolenia, o którym mowa w ust. 3,

oraz uzyskuje zatwierdzenie programu

szkolenia przez wojewodę przed rozpoczęciem szkolenia.

rcl

4. Podmiot prowadzący szkolenie zapewnia

bazę dydaktyczną dostosowaną do liczby

osób uczestniczących w szkoleniu oraz kadrę wykładowców i instruktorów.

6) osoba o kwalifikacjach, o których mowa w pkt 3 — w zakresie zasad udzielania pierwszej pomocy;

5. Bazę dydaktyczną stanowią

1) sale wykładowe,

2) sale ćwiczeniowe

— wyposażone w sprzęt i środki niezbędne

do prowadzenia szkolenia.

ww

w.

6. Zajęcia szkolenia objęte ramowym programem szkolenia prowadzi

1) osoba posiadająca doświadczenie zawodowe w pracy w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w § 12, lub doświadczenie w zakresie obsługi zgłoszeń

alarmowych — w zakresie organizacji

i działania systemu powiadamiania ratunkowego;

2) osoba posiadająca co najmniej trzyletnie

doświadczenie w wykonywaniu czynności ratowniczo-gaśniczych — w zakresie

organizacji i działania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

3) lekarz systemu, pielęgniarka systemu albo ratownik medyczny, posiadający co

najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w wykonywaniu medycznych

czynności ratunkowych — w zakresie organizacji i działania systemu Państwowe

Ratownictwo Medyczne;

4) osoba posiadająca co najmniej trzyletnie

doświadczenie zawodowe w obszarze

bezpieczeństwa i porządku publicznego

oraz odpowiedzialności prawnej — w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz odpowiedzialności prawnej;

8. Wojewoda zatwierdza program szkolenia

po

1) stwierdzeniu jego zgodności z ramowym

programem, o którym mowa w ust. 3;

2) przeprowadzeniu weryfikacji kwalifikacji

wykładowców i instruktorów oraz bazy

dydaktycznej.

9. Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia zatwierdzenia albo cofa

zatwierdzony program szkolenia, jeżeli

program nie spełnia wymagań lub podmiot prowadzący szkolenie nie zapewnia

wykładowców i instruktorów o kwalifikacjach określonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

10. Każda zmiana programu szkolenia powoduje obowiązek ponownego uzyskania zatwierdzenia programu przez wojewodę.

§ 26a. 1. Szkolenie operatorów numerów alarmowych zakończone jest egzaminem z zakresu wiedzy i umiejętności praktycznych

objętych programem szkolenia, przeprowadzonym przez komisję egzaminacyjną,

zwaną dalej „komisją”, składającą się

z trzech osób

1) przedstawiciela podmiotu prowadzącego szkolenie;

2) kierownika centrum lub wojewódzkiego centrum;

.go

v.p

l

części z ważnych przyczyn losowych, może przystąpić do egzaminu lub jego części

w następnym terminie, nie więcej jednak

niż 2 razy.

3) psychologa posiadającego co najmniej

trzyletnie doświadczenie zawodowe.

2. Członków komisji powołuje i odwołuje

wojewoda. Do składu komisji nie może

być powołana osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do

drugiego stopnia włącznie osoby, która

składa egzamin.

3. Do egzaminu może przystąpić osoba, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków

1) odbyła wszystkie zajęcia teoretyczne

i praktyczne objęte programem kursu;

2) posiada zaświadczenie o ukończeniu

szkolenia operatora numerów alarmowych, które utraciło ważność, oraz wykonywała zadania operatora numerów

alarmowych w centrum lub wojewódzkim centrum.

4. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w formie testu, ujętego w kartę testową, składającego się z zestawu 30 zadań

testowych wybranych przez komisję.

§ 26b. Osoba, która ukończyła szkolenie operatorów numerów alarmowych, po trzech latach

od ukończenia szkolenia przystępuje do ponownego szkolenia, które aktualizuje wiedzę w zakresie objętym programem szkolenia.”;

13) w § 27

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„1a. W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie informacji, o których mowa w ust. 1

pkt 5—9, zgłoszenie alarmowe zawiera inne uzyskane informacje określające miejsce zdarzenia.”,

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„2. Centra, wojewódzkie centra i podmioty ratownicze za pomocą systemu teleinformatycznego wymieniają dane, szczególnie

w zakresie określonym w ust. 1 i 1a.

3. Do określenia struktury logicznej zgłoszenia

alarmowego stosuje się format danych

XML.”,

rcl

5. Podstawą do zaliczenia egzaminu teoretycznego jest udzielenie prawidłowych

odpowiedzi co najmniej na 90% zadań testowych zawartych w karcie testowej.

11. W przypadku, o którym mowa w ust. 10,

konieczne jest powtórne odbycie szkolenia operatorów numerów alarmowych.

6. Pozytywny wynik egzaminu teoretycznego stanowi warunek konieczny dopuszczenia do egzaminu praktycznego.

7. Egzamin praktyczny obejmuje wykonanie

przez osobę zdającą

w.

1) trzech losowo wybranych zadań egzaminacyjnych sprawdzających umiejętność telefonicznego przekazywania informacji dotyczących sposobów udzielania pierwszej pomocy oraz

2) pięciu losowo wybranych zadań egzaminacyjnych sprawdzających praktyczne postępowanie w ramach przyjmowania zgłoszeń na numery alarmowe.

ww

8. Wykonanie zadań, o których mowa

w ust. 7, jest oceniane odrębnie przez

każdego członka komisji posługującego

się skalą punktacji od 1 do 6, gdzie „1”

oznacza ocenę najniższą, a „6” — najwyższą.

9. Ocena końcowa za egzamin praktyczny

wynika ze średniej arytmetycznej punktów przyznanych przez członków komisji

za każde zadanie, z tym że egzamin praktyczny uznaje się za zdany z wynikiem pozytywnym w przypadku otrzymania łącznie co najmniej 115 punktów.

10. W przypadku gdy osoba przystępująca do

egzaminu nie uzyska wyniku pozytywnego z całości lub z części egzaminu lub nie

przystąpi do niego w całości lub w jego

c) uchyla się ust. 4;

14) uchyla się § 28;

15) § 29 i 30 otrzymują brzmienie

„§ 29. 1. Centrum organizuje się dla terenu obejmującego powiaty zamieszkiwane co najmniej przez 1 milion mieszkańców.

2. Siedzibę jednego z centrów na terenie

województwa lokalizuje się w mieście będącym siedzibą wojewody.

§ 30. 1. Centrum zlokalizowane w mieście będącym siedzibą wojewody organizuje się

w siedzibie wojewódzkiego centrum.

2. Siedzibą centrum lub wojewódzkiego

centrum są obiekty stanowiące własność

Skarbu Państwa.”;

16) uchyla się § 31;

17) § 32 otrzymuje brzmienie

„§ 32. Kryteriów określonych w § 29 i 30 nie stosuje się do centrów, o których mowa w art. 14c

ust. 3 ustawy.”;

18) § 35—37 otrzymują brzmienie

„§ 35. 1. Liczbę stanowisk operatorów numerów

alarmowych w centrum i w wojewódzkim

centrum określa się, przyjmując kryterium „jedno stanowisko na każde 250 tys.

mieszkańców”.

wojewoda co roku dokonuje analizy liczby, rodzaju, natężenia i czasu obsługi poszczególnych zgłoszeń alarmowych.

.go

v.p

l

2. Liczbę stanowisk dyspozytorów medycznych w centrum określa się, przyjmując

kryterium „jedno stanowisko na każde

200 tys. mieszkańców”, jednak nie mniej

niż 2 dyspozytorów medycznych na zmianie.

Poz. 262

§ 36. Wskazanie liczby stanowisk operatorów numerów alarmowych na dyżurze w poszczególnych centrach i wojewódzkich centrach

oraz liczby stanowisk dyspozytorów medycznych w centrach uwzględnia rozkład

liczby zgłoszeń wynikający ze statystyki obsługiwanych wywołań na numery alarmowe, z uwzględnieniem natężenia zgłoszeń

w okresach dobowych (dziennych, nocnych), miesięcznych i rocznych.

19) załącznik do rozporządzenia otrzymuje brzmienie

określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

J. Miller

ww

w.

rcl

§ 37. 1. W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu obsługi zgłoszeń alarmowych

przez operatorów numerów alarmowych

2. W wyniku analizy, o której mowa w ust. 1,

możliwe jest dostosowanie liczby, lokalizacji, terenu działania centrów oraz liczby

dyspozytorów medycznych i operatorów

numerów alarmowych w centrach do aktualnych potrzeb systemu powiadamiania ratunkowego.”;

.go

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz

Paczowski

Data: 2011.03.08

18:49:53 +01'00'

— 3219 —

Poz. 262

.go

v.p

l

262

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)

z dnia 18 lutego 2011 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie organizacji i funkcjonowania centrów powiadamiania ratunkowego

i wojewódzkich centrów powiadamiania ratunkowego

tywny, z zachowaniem ciągłości jego działania i wymiany informacji oraz możliwości pracy, szczególnie w przypadku braku

zasilania zewnętrznego lub uszkodzenia

systemów teleinformatycznych.”,

Na podstawie art. 14e ustawy z dnia 24 sierpnia

1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r.

Nr 178, poz. 1380 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 353) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji z dnia 18 lutego 2011 r. (poz. 262)

RAMOWY PROGRAM SZKOLENIA OPERATORÓW NUMERÓW ALARMOWYCH

1. Szkolenie powinno trwać co najmniej 70 godzin,

w tym obejmować 30 godzin zajęć teoretycznych (wliczając warsztaty) oraz co najmniej 40 godzin zajęć

praktycznych.

2. Program szkolenia obejmuje następujące moduły i minimalny czas zajęć

1) organizację i działanie systemu powiadamiania ratunkowego — zadania i struktura systemu powiadamiania ratunkowego, urządzenia techniczne

i systemy teleinformatyczne służące do wspomagania działań ratowniczych, systemy teleinformatyczne — teoria 2 godz.;

2) organizację i działanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

a) zapoznanie z zadaniami PSP oraz organizacją

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz

strukturą jednostek ochrony przeciwpożarowej,

zapoznanie z rodzajami specjalistycznych grup

ratowniczych oraz stanowisk kierowania, zasadami dysponowania siłami i środkami PSP —

teoria 2 godz.,

c) podstawy prawne podejmowanych działań i odpowiedzialność prawna w tym zakresie, wybrane zagadnienia z prawa karnego, prawa o wykroczeniach i prawa o ruchu drogowym — teoria 2 godz.;

5) psychologię działań ratowniczych

a) wpływ sytuacji trudnych na sprawność funkcjonowania ratownika i poszkodowanych. Rola

wsparcia psychicznego dla poszkodowanego

i ratownika — teoria 2 godz.,

b) stres, jego objawy oraz sposoby radzenia sobie

ze stresem — teoria i warsztaty 2 godz.,

c) zasady organizacji wsparcia psychicznego dla

ofiar zdarzenia — teoria 1 godz.;

6) zasady udzielania pierwszej pomocy — praktyczne

udzielanie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, telefoniczne przekazywanie informacji dotyczących sposobów udzielania pierwszej pomocy

— teoria oraz warsztaty 4 godz.;

rcl

b) zasady przyjmowania informacji ze zdarzenia,

przydatne definicje, pojęcia i procedury przyjęte

w jednostkach PSP — teoria 2 godz.;

b) zasady przyjmowania informacji o zdarzeniu,

przydatne definicje, pojęcia i procedury przyjęte

w jednostkach Policji — teoria 2 godz.,

3) organizację i działanie systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne

a) zadania i organizacja systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, struktura organizacyjna

jednostek ratowniczych (w tym współpraca

z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym) — teoria 2 godz.,

w.

b) zasady przyjmowania informacji o zdarzeniu,

zbieranie wywiadu medycznego, dokumentowanie zdarzeń. Zasady dysponowania Zespołów

Ratownictwa Medycznego — teoria 3 godz.;

4) bezpieczeństwo i porządek publiczny oraz odpowiedzialność prawna

ww

a) zapoznanie z zadaniami Policji, strukturą, organizacją służby dyżurnej i patrolowej — teoria

1 godz.,

7) urządzenia techniczne i systemy teleinformatyczne służące do wspomagania działań ratowniczych

— teoria 1 godz.;

8) krajową infrastrukturę informacji przestrzennej

a) ogólne aspekty wykorzystania informacji przestrzennej, lokalizacja obiektów i zjawisk z wykorzystaniem danych przestrzennych — teoria

2 godz.,

b) systemy informacji przestrzennej (GIS) — teoria

1 godz.;

9) warunki niezbędne do ukończenia szkolenia — teoria 1 godz.;

10) obsługę systemów teleinformatycznych służących

do wspomagania działań ratowniczych — zajęcia

praktyczne 40 godz.

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego

al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56

Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48

Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)

www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 822/W/C/2011

ISSN 0867-3411

Cena 3,80 zł (w tym VAT)