Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie granicy państwowej

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 67 oraz z 2010 r. Nr 164, poz. 1108) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych przy

pomocy organu dowodzenia obroną powietrzną.

”

;

2)

w art. 18a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Minister Obrony Narodowej, na wniosek Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych, może, w

drodze zarządzenia, upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego do wydawania zezwoleń, o których

mowa w ust. 1.

”

;

3)

w art. 18b

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1, obcy statek powietrzny może być przechwycony przez wojskowy statek powietrzny,

zwany dalej „statkiem przechwytującym”. Przechwycenie polega na identyfikacji statku

powietrznego, nawiązaniu z nim łączności radiowej i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu

go na właściwy kierunek lub wysokość lotu albo wymuszeniu lądowania na wskazanym lotnisku.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1 i 2, obcy wojskowy statek powietrzny może być

1)

ostrzeżony strzałami ostrzegawczymi przez statek przechwytujący, a w przypadku dalszego

niestosowania się do wezwania - zniszczony;

2)

zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w ust. 2 i w pkt 1, w sytuacji

a)

dokonywania zbrojnej napaści lub agresji przeciwko celom położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

gdy na pokładzie nie ma żadnych osób,

c)

gdy jest użyty jako środek ataku o charakterze terrorystycznym.

2b.

W rozumieniu niniejszej ustawy atakiem o charakterze terrorystycznym jest czyn popełniony

w celu

1)

poważnego zastraszenia wielu osób;

2)

zmuszenia organu władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa albo

organu organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania określonych czynności;

3)

wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Rzeczypospolitej Polskiej, innego

państwa lub organizacji międzynarodowej - a także groźba popełnienia takiego czynu.

2c.

Przepis ust. 2a stosuje się do obcego cywilnego statku powietrznego, który nie posiada

żadnych osób na pokładzie lub na pokładzie którego znajdują się wyłącznie osoby zamierzające

użyć tego statku powietrznego jako środka ataku o charakterze terrorystycznym.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2, 2a i 2c, podejmuje Dowódca

Operacyjny Sił Zbrojnych.

”

,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organ dowodzenia obroną powietrzną,

o którym mowa w art. 7 ust. 4, oraz tryb postępowania przy stosowaniu środków, o których

mowa w ust. 2, 2a i 2c, mając na względzie zapewnienie prawidłowego zastosowania tych

środków tylko w przypadku braku możliwości innego wymuszenia przestrzegania prawa

polskiego, a także sprawność i skuteczność współdziałania organu dowodzenia obroną

powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym oraz organami zapewniającymi

bezpieczeństwo państwa.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.