Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

§ 1. Rozporządzenie określa

1) ruchomości, na które rozciąga się stosowanie,

w całości lub w części, przepisów działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej

„ustawą”, w zakresie ich przechowywania, oszacowania i sprzedaży;

2) przypadki, w których może nastąpić nieodpłatne

przekazanie ruchomości, o których mowa w pkt 1,

lub ich zniszczenie;

3) sposób rozliczania wydatków związanych z przechowywaniem lub sprzedażą ruchomości niestanowiących własności Skarbu Państwa.

a) przepisów prawa karnego, karnego skarbowego

lub celnego,

b) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych

rzeczy, z wyjątkiem

— rzeczy znalezionych w budynkach publicznych oraz w środkach transportu publicznego,

— przedmiotów stanowiących sprzęt i ekwipunek wojskowy oraz sprzęt i ekwipunek policyjny,

— przedmiotów, których posiadanie wymaga

zezwolenia organów administracji publicznej,

— ryb i sprzętu rybackiego, podlegających zatrzymaniu na podstawie przepisów o rybołówstwie morskim,

— mienia wydobytego z morza,

— zabytków archeologicznych w rozumieniu

przepisów o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami.

rcl

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o likwidacji ruchomości, rozumie się przez to czynności związane ze sprzedażą, nieodpłatnym przekazaniem lub

zniszczeniem ruchomości.

2) niestanowiących własności Skarbu Państwa, jeżeli

podlegają likwidacji na podstawie

§ 3. Przepisy działu II rozdziału 6 ustawy dotyczące

przechowywania, oszacowania i sprzedaży ruchomości stosuje się do ruchomości

1) które stały się własnością Skarbu Państwa albo

powiatu na podstawie

w.

a) prawomocnego orzeczenia przepadku przedmiotów, wydanego w postępowaniu karnym,

w postępowaniu w sprawach o przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe, w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu cywilnym oraz w postępowaniu w sprawach o wykroczenia,

b) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych

rzeczy,

ww

c) darowizny, zrzeczenia się, dziedziczenia ustawowego oraz objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej,

d) prawomocnego orzeczenia kary konfiskaty mienia,

e) przepisów o majątkach opuszczonych i poniemieckich;

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133,

poz. 935, Nr 157, poz. 1119 i Nr 187, poz. 1381, z 2007 r.

Nr 89, poz. 589, Nr 115, poz. 794, Nr 176, poz. 1243

i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 209, poz. 1318, z 2009 r.

Nr 3, poz. 11, Nr 39, poz. 308, Nr 131, poz. 1057, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 201, poz. 1540 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 143,

Nr 40, poz. 229, Nr 75, poz. 474, Nr 122, poz. 826, Nr 152,

poz. 1018 i Nr 229, poz. 1497.

§ 4. 1. Przepisy działu II rozdziału 6 ustawy dotyczące organu egzekucyjnego stosuje się odpowiednio

do

1) dyrektorów izb celnych, wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

w zakresie przechowywania i likwidacji ruchomości, które

a) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa

na podstawie rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu w sprawach celnych lub w sprawach

o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe albo w postępowaniu dotyczącym likwidacji

niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy, a znajdujących się w dyspozycji organów

Służby Celnej,

b) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa

w drodze nieodpłatnego przekazania lub zrzeczenia się, w przypadkach przewidzianych

w przepisach prawa celnego,

c) znajdują się w dyspozycji organów celnych

i podlegają likwidacji na podstawie przepisów

o postępowaniu karnym i prawa karnego wykonawczego, prawa karnego skarbowego, prawa

celnego, przepisów o rzeczach znalezionych

oraz przepisów o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy,

2) starostów w zakresie

a) przechowywania rzeczy znalezionych,

3. Do sprzedaży: Straży Granicznej, Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru

Antykorupcyjnemu, Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej

Polskiej i jednostkom organizacyjnym Służby Celnej

ruchomości będących pojazdami samochodowymi

i podlegających likwidacji w przypadkach, o których

mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a i b i pkt 2 lit. b, stosuje się

odpowiednio art. 105 § 3 ustawy.

.go

v.p

l

b) likwidacji ruchomości, które zostały przejęte na

rzecz powiatu na podstawie przepisów ustawy

z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn.

zm.2)),

Poz. 237

3) naczelników urzędów skarbowych — w odniesieniu do przechowywania oraz likwidacji ruchomości innych niż określone w pkt 1 i 2

— zwanych dalej „organem likwidacyjnym”.

2. Przepisy działu II rozdziału 6 ustawy dotyczące

poborcy skarbowego stosuje się odpowiednio do pracownika urzędu organu likwidacyjnego, upoważnionego do likwidacji ruchomości.

3. O ile dalsze przepisy rozporządzenia nie stanowią inaczej, przepisy działu II rozdziału 6 ustawy dotyczące zobowiązanego stosuje się do właściciela ruchomości niestanowiącej własności Skarbu Państwa

lub ostatniego właściciela ruchomości przed przejęciem jej na własność Skarbu Państwa albo powiatu.

§ 5. 1. Do oszacowania wartości ruchomości podlegających sprzedaży stosuje się przepisy art. 99 § 1, 3

i 4 ustawy.

2. Do wydania opinii, czy ruchomość stanowi zabytek, oraz do wskazania państwowej albo samorządowej instytucji kultury, której ruchomość może być

przekazana, jest właściwy wojewódzki konserwator

zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych

— dyrektor Biblioteki Narodowej w Warszawie.

§ 9. 1. Ruchomości nienadające się do obrotu handlowego, a przedstawiające wartość użytkową, mogą

być przekazane nieodpłatnie zakładom opieki zdrowotnej, jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej, szkołom i placówkom oświatowym, instytucjom

kultury, organizacjom charytatywnym, organom administracji publicznej oraz szkołom wyższym, instytutom badawczym lub innym jednostkom organizacyjnym prowadzącym badania naukowe lub prace rozwojowe, jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane przy realizacji ich zadań statutowych, z zastrzeżeniem ust. 2.

rcl

2. Przepisów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje

się do ruchomości, których wartość została oszacowana przez organ likwidacyjny lub biegłego wezwanego

przez ten organ przed przejęciem ruchomości na własność Skarbu Państwa albo powiatu, jeżeli od daty tego oszacowania nie upłynął rok, a z innych okoliczności nie wynika, aby w tym okresie ich wartość mogła

ulec zmianie.

§ 8. 1. Ruchomości stanowiące zabytki w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami przekazuje się nieodpłatnie państwowym

albo samorządowym instytucjom kultury.

§ 6. 1. Do przechowywania ruchomości stosuje się

odpowiednio przepisy art. 100—103 ustawy.

w.

2. Przepis art. 100 § 1 ustawy, w części dotyczącej

pozostawienia ruchomości pod dozorem zobowiązanego lub jego dorosłego domownika albo innej osoby, stosuje się w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

§ 7. 1. Do sprzedaży ruchomości stosuje się przepisy art. 104 i 105 oraz art. 105a § 1—3, 5 i 6, a także

art. 105b—108 ustawy oraz przepisy wydane na podstawie art. 109 § 1 i 2 ustawy.

ww

2. Nie stosuje się przepisu art. 107 § 2a ustawy

w części dotyczącej wierzyciela i zobowiązanego oraz

przepisu art. 107a § 1 ustawy w części dotyczącej wyrażania zgody na przetarg ofert.

2) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 109, poz. 925, Nr 175,

poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497,

z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 190,

poz. 1400, Nr 191, poz. 1410 i Nr 235, poz. 1701, z 2007 r.

Nr 52, poz. 343, Nr 57, poz. 381, Nr 99, poz. 661, Nr 123,

poz. 845 i Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 37, poz. 214,

Nr 100, poz. 649, Nr 163, poz. 1015, Nr 209, poz. 1320,

Nr 220, poz. 1411 i 1426, Nr 223, poz. 1461 i 1462 i Nr 234,

poz. 1573 i 1574, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 18, poz. 97,

Nr 79, poz. 663, Nr 91, poz. 739, Nr 92, poz. 753, Nr 97,

poz. 802 i 803, Nr 98, poz. 817 i Nr 168, poz. 1323, z 2010 r.

Nr 40, poz. 230, Nr 43, poz. 246, Nr 122, poz. 827, Nr 151,

poz. 1013, Nr 152, poz. 1018, Nr 182, poz. 1228, Nr 219,

poz. 1443, Nr 225, poz. 1466 i Nr 257, poz. 1726 oraz

z 2011 r. Nr 30, poz. 151.

2. Przekazanie ruchomości, które naruszałoby prawo autorskie lub prawo pokrewne albo prawo własności przemysłowej, może dojść do skutku, jeżeli

właściciel prawa wyrazi na to zgodę lub gdy podmiot,

o którym mowa w ust. 1, zobowiąże się do usunięcia

z niej znamion naruszonego prawa, o ile jest to możliwe.

3. Ruchomości nadające się do obrotu handlowego, inne niż określone w art. 105 § 2 i 4 oraz art. 109

§ 1 pkt 2 ustawy, mogą być w przypadku klęski żywiołowej w rozumieniu przepisów o stanie klęski żywiołowej przekazane nieodpłatnie podmiotom, o których

mowa w ust. 1, jeżeli przekazanie tych ruchomości

przyczyni się do złagodzenia bezpośrednich skutków

takiej klęski.

4. Ruchomości, których dopuszczenie do obrotu

handlowego wymaga uzyskania certyfikatu zgodności, mogą być przekazane nieodpłatnie podmiotom

wykonującym badania laboratoryjne, jeżeli koszt uzyskania certyfikatu zgodności przekraczałby spodziewane wpływy ze sprzedaży tych ruchomości, a ruchomości mogą być wykorzystane do celów badawczych.

§ 10. 1. Przepisy § 8 ust. 1 oraz § 9 ust. 1, 3 i 4 mają

zastosowanie wyłącznie do ruchomości, które stanowią własność Skarbu Państwa albo powiatu.

2. Nieodpłatne przekazanie ruchomości, o których

mowa w § 9 ust. 1, 3 i 4, stanowiących własność Skarbu Państwa następuje za zgodą dyrektora właściwej

miejscowo izby skarbowej.

3. Środki pieniężne z tytułu nadwyżki kwoty uzyskanej ze sprzedaży ruchomości, o której mowa

w ust. 1, nad wydatkami związanymi z jej przechowywaniem lub sprzedażą przechowuje się na rachunku

depozytowym organu likwidacyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy własności ruchomości.

.go

v.p

l

3. Zgoda, o której mowa w ust. 2, może być udzielana każdorazowo albo na przekazywanie ruchomości

w określonym czasie lub w zakresie określonych rodzajów ruchomości.

Poz. 237

4. Nieodpłatne przekazanie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w którym podaje

się wartość szacunkową przekazywanych ruchomości,

określoną w sposób wskazany w § 5.

§ 11. 1. Ruchomości stanowiące własność Skarbu

Państwa albo powiatu, których likwidacja, w sposób

określony w § 7 lub 9, nie doszła do skutku, mogą być

zniszczone.

2. Zakwalifikowanie ruchomości do zniszczenia

następuje przez komisję powołaną przez organ likwidacyjny. Zniszczenia dokonuje się komisyjnie. Z czynności zniszczenia sporządza się protokół.

§ 12. 1. Wydatki związane z przechowywaniem lub

sprzedażą ruchomości niestanowiących własności

Skarbu Państwa pokrywa się z kwot uzyskanych ze

sprzedaży tych ruchomości.

2. Zbycia przedmiotów wartościowych przyjętych

na przechowanie przez Centralę Narodowego Banku

Polskiego dokonują organy likwidacyjne wyznaczone

przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.3)

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie

rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 50, poz. 449),

które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018 i Nr 225,

poz. 1466).

ww

w.

rcl

2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, w części przekraczającej kwotę uzyskaną ze sprzedaży, pokrywa się

z budżetu państwa, z wyjątkiem wydatków dotyczących ruchomości stanowiących własność powiatu,

które pokrywa się według odrębnych przepisów.

§ 13. 1. Zbycia przedmiotów wartościowych, stanowiących własność Skarbu Państwa i przyjętych na

przechowanie przez Narodowy Bank Polski przed

dniem wejścia w życie rozporządzenia, dokonują organy likwidacyjne właściwe według miejsca przechowywania tych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.03.03

19:26:25 +01'00'

— 2986 —

Poz. 237

.go

v.p

l

237

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 28 lutego 2011 r.

w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Na podstawie art. 174 ustawy z dnia 17 czerwca

1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje