Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
Table of Provisions (79)
Statutory Text (79 Articles)
Ustawa określa
1)
zasady organizowania i funkcjonowania opieki nad dziećmi w wieku do lat 3;
2)
warunki świadczonych usług;
3)
kwalifikacje osób sprawujących opiekę;
4)
zasady finansowania opieki;
5)
nadzór nad warunkami i jakością sprawowanej opieki.
1.
Opieka nad dziećmi w wieku do lat 3 może być organizowana w formie żłobka lub klubu
dziecięcego, a także sprawowana przez dziennego opiekuna oraz nianię.
2.
W ramach opieki realizowane są funkcje: opiekuńcza, wychowawcza oraz edukacyjna.
3.
Opieka nad dzieckiem może być sprawowana do ukończenia roku szkolnego, w którym dziecko
ukończy 3 rok życia lub w przypadku gdy niemożliwe lub utrudnione jest objęcie dziecka
wychowaniem przedszkolnym - 4 rok życia.
4.
W przypadku, gdy dziecko, które ukończyło 3 rok życia umieszczone jest w żłobku lub
klubie dziecięcym albo jest objęte opieką sprawowaną przez dziennego opiekuna, rodzice
tego dziecka, są zobowiązani do złożenia podmiotowi prowadzącemu opiekę oświadczenia
o przeszkodach w objęciu dziecka wychowaniem przedszkolnym.
Ilekroć w ustawie jest mowa o rodzicach rozumie się przez to także opiekunów prawnych
oraz inne osoby, którym sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem.
Osoby sprawujące, na podstawie ustawy, opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3 podlegają
obowiązkowym badaniom sanitarno-epidemiologicznym zgodnie z ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi
(Dz. U. Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 257, poz. 1723).
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego
1)
monitoruje proces realizacji ustawy;
2)
upowszechnia informacje o formach opieki nad dzieckiem w wieku do lat 3;
3)
inspiruje badania, ekspertyzy i analizy dotyczące systemu opieki nad dzieckiem w wieku
do lat 3;
4)
prowadzi pilotażowe programy dotyczące wczesnej edukacji dziecka, ewaluacji jakości
opieki nad dzieckiem w wieku do lat 3 i systemu nadzoru nad różnymi formami opieki
nad dzieckiem w wieku do lat 3.
Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi i Senatowi, w terminie do dnia 30 września,
sprawozdanie z realizacji ustawy.
1.
Opieka w żłobku jest sprawowana nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.
2.
Opieka w klubie dziecięcym jest sprawowana nad dziećmi w wieku od ukończenia 1 roku
życia.
1.
Żłobki i kluby dziecięce mogą tworzyć i prowadzić
1)
gminy;
2)
osoby fizyczne;
3)
osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
2.
Gmina tworzy żłobki i kluby dziecięce w formie gminnych jednostek budżetowych.
3.
Żłobkiem lub klubem dziecięcym jest każda jednostka organizacyjna, która niezależnie
od jej nazwy wykonuje zadania określone w art. 10.
1.
Podmioty, o których mowa w art. 8 ust. 1, prowadzące żłobki lub kluby dziecięce mogą
dla celów organizacyjnych połączyć je w zespół i określić zasady działania zespołu.
Połączenie nie narusza odrębności żłobków lub klubów dziecięcych w zakresie wpisu
do rejestru. Przepisy art. 11 stosuje się odpowiednio.
2.
Dyrektor zespołu jest dyrektorem żłobka lub osobą kierującą klubem dziecięcym.
3.
Dyrektorem zespołu żłobków lub klubów dziecięcych może być osoba, która posiada co
najmniej roczne doświadczenie w kierowaniu żłobkiem lub klubem dziecięcym.
4.
Gmina tworzy zespoły żłobków lub klubów dziecięcych w formie gminnych jednostek budżetowych.
Do zadań żłobka i klubu dziecięcego należy w szczególności
1)
zapewnienie dziecku opieki w warunkach bytowych zbliżonych do warunków domowych;
2)
zagwarantowanie dziecku właściwej opieki pielęgnacyjnej oraz edukacyjnej, przez prowadzenie
zajęć zabawowych z elementami edukacji, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb dziecka;
3)
prowadzenie zajęć opiekuńczo-wychowawczych i edukacyjnych, uwzględniających rozwój
psychomotoryczny dziecka, właściwych do wieku dziecka.
1.
Żłobek i klub dziecięcy działa na podstawie statutu.
2.
Podmiot, który utworzył żłobek lub klub dziecięcy, ustala statut żłobka lub klubu
dziecięcego, określając w szczególności
1)
nazwę i miejsce jego prowadzenia;
2)
cele i zadania oraz sposób ich realizacji, z uwzględnieniem wspomagania indywidualnego
rozwoju dziecka oraz wspomagania rodziny w wychowaniu dziecka, a w przypadku dzieci
niepełnosprawnych - ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności;
3)
warunki przyjmowania dzieci;
4)
zasady ustalania opłat za pobyt i wyżywienie w przypadku nieobecności dziecka w żłobku
lub klubie dziecięcym.
1.
Godziny pracy żłobka lub klubu dziecięcego ustala się w regulaminie organizacyjnym,
o którym mowa w art. 21, biorąc pod uwagę opinie rodziców.
2.
W żłobku zapewnia się opiekę nad dzieckiem w wymiarze do 10 godzin dziennie względem
każdego dziecka.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach wymiar opieki w żłobku może być, na wniosek
rodzica dziecka, wydłużony, za dodatkową opłatą.
4.
W klubie dziecięcym zapewnia się opiekę nad dzieckiem w wymiarze do 5 godzin dziennie
względem każdego dziecka.
1.
Pracą żłobka kieruje dyrektor.
2.
Dyrektorem żłobka może być osoba, która posiada
1)
wykształcenie wyższe i co najmniej 3 lata doświadczenia w pracy z dziećmi albo;
2)
co najmniej wykształcenie średnie oraz 5 lat doświadczenia w pracy z dziećmi.
Osobą kierującą pracą klubu dziecięcego może być osoba posiadająca kwalifikacje, o
których mowa w art. 16.
1.
Skład personelu zatrudnionego w żłobku lub klubie dziecięcym jest dostosowany do liczby
dzieci uczęszczających do żłobka lub klubu dziecięcego.
2.
Jeden opiekun może sprawować opiekę
1)
w żłobku - nad maksymalnie ośmiorgiem dzieci, a w przypadku gdy w grupie znajduje
się dziecko niepełnosprawne, dziecko wymagające szczególnej opieki lub dziecko, które
nie ukończyło pierwszego roku życia maksymalnie nad pięciorgiem dzieci;
2)
w klubie dziecięcym - nad maksymalnie ośmiorgiem dzieci, a w przypadku gdy w grupie
znajduje się dziecko niepełnosprawne lub dziecko wymagające szczególnej opieki maksymalnie
nad pięciorgiem dzieci.
3.
W żłobku, do którego uczęszcza więcej niż dwadzieścioro dzieci, zatrudnia się przynajmniej
jedną pielęgniarkę lub położną.
1.
Opiekunem w żłobku lub klubie dziecięcym może być osoba posiadająca kwalifikacje
pielęgniarki, położnej, opiekunki dziecięcej, nauczyciela wychowania przedszkolnego,
nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej lub pedagoga opiekuńczo-wychowawczego.
2.
Opiekunem w żłobku lub klubie dziecięcym może być także osoba, która posiada co najmniej
wykształcenie średnie oraz
1)
co najmniej dwuletnie doświadczenie w pracy z dziećmi w wieku do lat 3 lub
2)
przed zatrudnieniem jako opiekun w żłobku lub w klubie dziecięcym odbyła 280-godzinne
szkolenie, z czego co najmniej 80 godzin w formie zajęć praktycznych, polegających
na sprawowaniu opieki nad dzieckiem pod kierunkiem opiekuna, o którym mowa w ust.
1.
3.
Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie pracowała z dziećmi w wieku do lat
3 przez okres co najmniej 6 miesięcy bezpośrednio przed podjęciem zatrudnienia jako
opiekun, zobowiązana jest w ciągu 6 miesięcy od rozpoczęcia pracy na stanowisku opiekuna
odbyć 80-godzinne szkolenie w celu uaktualnienia i uzupełnienia wiedzy oraz umiejętności.
1.
Przy zapewnianiu opieki nad dziećmi przebywającymi w żłobku lub klubie dziecięcym
można korzystać z pomocy wolontariuszy.
2.
Wolontariusz, przed rozpoczęciem świadczenia pracy w żłobku lub klubie dziecięcym,
zobowiązany jest odbyć 40-godzinne szkolenie.
3.
W przypadku gdy wolontariusz posiada kwalifikacje, o których mowa w art. 16, przepisów
ust. 2 nie stosuje się.
Dyrektorem żłobka, osobą kierującą pracą klubu dziecięcego oraz osobą, o której mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2, opiekunem, pielęgniarką, położną oraz wolontariuszem w żłobku
lub klubie dziecięcym może być osoba, która
1)
daje rękojmię należytego sprawowania opieki nad dziećmi;
2)
nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie
została jej zawieszona ani ograniczona;
3)
wypełnia obowiązek alimentacyjny, w przypadku gdy taki obowiązek został nałożony na
podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd;
4)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.
Opiekun prowadzący zajęcia w żłobku lub klubie dziecięcym współpracuje z rodzicami
dzieci uczęszczających na zajęcia, w szczególności przez prowadzenie konsultacji i
udzielanie porad rodzicom w zakresie pracy z dziećmi.
W zajęciach prowadzonych w klubie dziecięcym mogą uczestniczyć rodzice dzieci uczęszczających
do klubu dziecięcego.
1.
Organizację wewnętrzną żłobka lub klubu dziecięcego określa regulamin organizacyjny
nadawany przez dyrektora żłobka lub osobę kierującą pracą klubu dziecięcego.
2.
Za realizację regulaminu odpowiada dyrektor żłobka lub osoba kierująca pracą klubu
dziecięcego.
W żłobku zapewnia się wyżywienie przebywającym w nim dzieciom.
Rodzice są zobowiązani do ponoszenia opłat za pobyt oraz wyżywienie dzieci w żłobku
lub klubie dziecięcym.
1.
Lokal, w którym tworzony i prowadzony jest
1)
żłobek - posiada co najmniej dwa pomieszczenia, w tym jedno przystosowane do odpoczynku
dzieci;
2)
klub dziecięcy - posiada co najmniej jedno pomieszczenie.
2.
W żłobku i klubie dziecięcym zapewnia się dzieciom możliwość higienicznego spożywania
posiłków.
3.
W klubie dziecięcym zapewnia się miejsce na odpoczynek dla dzieci.
Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wymagania lokalowe
i sanitarne dotyczące żłobków i klubów dziecięcych, uwzględniając konieczność zapewnienia
odpowiedniej jakości sprawowanej opieki nad dziećmi i warunków ochrony przeciwpożarowej
oraz liczbę dzieci, nad którymi sprawowana jest opieka.
Prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego jest działalnością regulowaną w rozumieniu
ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593) i wymaga wpisu do rejestru żłobków i klubów dziecięcych, zwanego dalej „rejestrem”.
1.
Rejestr prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce
prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego.
2.
Rejestr jest jawny i podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej gminy prowadzącej
rejestr.
3.
Rejestr zawiera
1)
nazwę lub imię i nazwisko oraz siedzibę lub adres podmiotu prowadzącego żłobek lub
klub dziecięcy;
2)
numer NIP i REGON podmiotu prowadzącego żłobek lub klub dziecięcy;
3)
miejsce prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego.
1.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta dokonuje wpisu do rejestru na podstawie pisemnego
wniosku o wpis do rejestru, złożonego przez podmiot zamierzający prowadzić żłobek
lub klub dziecięcy. Do wniosku dołącza się
1)
w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej wyciąg z rejestru publicznego potwierdzający status podmiotu;
2)
oświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON i identyfikacji podatkowej NIP;
3)
oświadczenie o spełnianiu warunków lokalowych;
4)
w przypadku osoby fizycznej oświadczenie o niekaralności za przestępstwo popełnione
umyślnie.
2.
Podmiot jest zobowiązany do przedstawienia do wglądu
1)
dokumentu stwierdzającego tytuł prawny do lokalu, w którym ma być prowadzona opieka;
2)
w przypadku osoby fizycznej dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość.
3.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, podmiot przedstawia do wglądu dowód dokonania
opłaty, o której mowa w art. 33, lub składa jego kopię.
Przed dokonaniem wpisu do rejestru wójt, burmistrz lub prezydent miasta dokonuje wizytacji
lokalu w celu ustalenia czy zapewnione są bezpieczne i higieniczne warunki wychowania
i opieki nad dziećmi.
1.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje zaświadczenie o dokonaniu wpisu podmiotu
do rejestru.
2.
Zaświadczenie zawiera następujące dane
1)
nazwę organu, który dokonał wpisu do rejestru;
2)
datę i numer wpisu do rejestru;
3)
formę organizacyjną opieki oraz jej nazwę;
4)
nazwę lub imię i nazwisko podmiotu prowadzącego żłobek lub klub dziecięcy;
5)
miejsce prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta odmawia wpisu do rejestru, w przypadku gdy
1)
podmiot nie spełnia warunków wymaganych do utworzenia i prowadzenia żłobka lub klubu
dziecięcego;
2)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej wpisem.
Wykreślenie z rejestru następuje w przypadku
1)
złożenia przez podmiot wpisany do rejestru wniosku o wykreślenie;
2)
nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, nieprawidłowości w zakresie prowadzenia
żłobka lub klubu dziecięcego;
3)
przekazania we wniosku oraz dołączonych do niego dokumentach, o których mowa w art.
28, informacji niezgodnych ze stanem faktycznym.
1.
Wpis do rejestru podlega opłacie, która stanowi dochód własny gminy.
2.
Wysokość opłaty ustala rada gminy w drodze uchwały.
3.
Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego
zgodnie z przepisami o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
4.
Zmiany w rejestrze oraz wykreślenie z rejestru są zwolnione z opłaty.
5.
Gmina jest zwolniona z opłaty za wpis do rejestru.
Odmowa wpisu do rejestru oraz wykreślenie z rejestru następują w drodze decyzji administracyjnej.
1.
Podmiot wpisany do rejestru jest zobowiązany do informowania organu prowadzącego rejestr
o wszelkich zmianach danych wskazanych we wniosku lub dokumentach, o których mowa
w art. 28, w terminie 14 dni od zaistnienia zmian.
2.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, organ prowadzący rejestr dokonuje
zmian w rejestrze oraz wydaje podmiotowi wpisanemu do rejestru zaświadczenie, o którym
mowa w art. 30, uwzględniające te zmiany.
1.
Dziennym opiekunem jest osoba fizyczna zatrudniana przez gminę na podstawie umowy
o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.
2.
Dzienny opiekun sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.
3.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności
1)
strony umowy;
2)
cel i przedmiot umowy;
3)
czas i miejsce sprawowania opieki;
4)
liczbę dzieci powierzonych opiece;
5)
obowiązki dziennego opiekuna;
6)
wysokość wynagrodzenia oraz sposób i termin jego wypłaty;
7)
czas, na jaki umowa została zawarta;
8)
warunki i sposób zmiany, a także rozwiązania umowy.
Do zadań dziennego opiekuna należy w szczególności
1)
zapewnienie dziecku opieki w warunkach bytowych zbliżonych do warunków domowych;
2)
zagwarantowanie dziecku właściwej opieki pielęgnacyjnej oraz edukacyjnej, z uwzględnieniem
indywidualnych potrzeb dziecka;
3)
prowadzenie zajęć opiekuńczo-wychowawczych i edukacyjnych, uwzględniających rozwój
psychomotoryczny dziecka, właściwych do wieku dziecka.
1.
Dzienny opiekun sprawuje opiekę nad maksymalnie pięciorgiem dzieci, a w przypadku
gdy w grupie znajduje się dziecko, które nie ukończyło pierwszego roku życia, jest
niepełnosprawne lub wymaga szczególnej opieki, maksymalnie nad trojgiem dzieci.
2.
Dzienny opiekun przy sprawowaniu opieki nad dziećmi może korzystać z pomocy wolontariuszy.
1.
Dziennym opiekunem może być osoba, która
1)
daje rękojmię należytego sprawowania opieki nad dziećmi;
2)
nie jest i nie była pozbawiona władzy rodzicielskiej oraz władza rodzicielska nie
została jej zawieszona ani ograniczona;
3)
wypełnia obowiązek alimentacyjny, w przypadku gdy taki obowiązek został nałożony na
podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;
5)
posiada warunki lokalowe zapewniające bezpieczną opiekę nad dzieckiem;
6)
odbyła
a)
160-godzinne szkolenie albo
b)
40-godzinne szkolenie uzupełniające, w tym z zakresu udzielania dziecku pierwszej
pomocy, jeżeli posiada kwalifikacje, o których mowa w art. 16 ust. 1.
2.
Do odbycia szkolenia nie jest zobowiązana osoba, która pracowała z dziećmi w wieku
do lat 3 przez okres co najmniej 12 miesięcy bezpośrednio przed podjęciem zatrudnienia
jako dzienny opiekun.
3.
W celu weryfikacji spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1, u kandydata na dziennego
opiekuna może być przeprowadzony przez kierownika ośrodka pomocy społecznej wywiad
środowiskowy. Wywiad środowiskowy jest przeprowadzany na zlecenie wójta, burmistrza
lub prezydenta miasta.
Dzienny opiekun prowadzący zajęcia z dziećmi nad którymi sprawuje opiekę współpracuje
z rodzicami tych dzieci, w szczególności przez
1)
korzystanie z pomocy rodziców w sprawowaniu opieki nad dziećmi w czasie prowadzenia
zajęć;
2)
prowadzenie konsultacji i udzielanie porad rodzicom w zakresie pracy z dziećmi.
1.
Dzienny opiekun podlega obowiązkowi ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za
szkody wyrządzone przy sprawowaniu opieki.
2.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest zobowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia
dziennego opiekuna od odpowiedzialności cywilnej oraz opłacania i finansowania składki
na to ubezpieczenie.
3.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiera umowę, o której mowa w ust. 2, na zasadach
określonych w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm..
1.
Dzienny opiekun sprawuje opiekę nad dziećmi w lokalu, do którego posiada tytuł prawny.
2.
Gmina może udostępnić lub wyposażyć lokal w celu sprawowania opieki przez dziennego
opiekuna.
Maksymalną wysokość wynagrodzenia dziennego opiekuna oraz zasady jego ustalania określa,
w drodze uchwały, rada gminy.
Rodzice są zobowiązani do ponoszenia opłat za pobyt oraz wyżywienie dzieci u dziennego
opiekuna.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wybiera dziennych opiekunów w drodze otwartego
konkursu ofert, przeprowadzonego na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536).
1.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta prowadzi wykaz dziennych opiekunów, z którymi
zawarł umowę.
2.
Wykaz zawiera imię i nazwisko dziennych opiekunów, o których mowa w ust. 1.
3.
Wykaz jest jawny i podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej gminy prowadzącej
wykaz.
W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy z dziennym opiekunem następuje wykreślenie
dziennego opiekuna z wykazu.
1.
Programy szkoleń, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 17 ust. 2 oraz
w art. 39 ust. 1 pkt 6, zatwierdza na wniosek podmiotu prowadzącego szkolenie, na
okres 5 lat, minister właściwy do spraw rodziny.
2.
Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programów szkoleń następuje w drodze decyzji
administracyjnej.
3.
Listę programów szkoleń, o których mowa w ust. 1, udostępnia się w Biuletynie Informacji
Publicznej.
Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, zakres programów
szkoleń, biorąc pod uwagę specyfikę zadań opiekuńczych, wychowawczych i edukacyjnych
żłobka, klubu dziecięcego oraz dziennego opiekuna, mając na uwadze konieczność zapewnienia
odpowiedniego poziomu realizacji tych zadań.
1.
Nianią jest osoba fizyczna sprawująca opiekę nad dziećmi na podstawie umowy o świadczenie
usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanej dalej „umową uaktywniającą”.
2.
Niania sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.
3.
Umowa uaktywniająca jest zawierana w formie pisemnej między nianią a rodzicami albo
rodzicem samotnie wychowującym dziecko.
4.
Umowa uaktywniająca określa w szczególności
1)
strony umowy;
2)
cel i przedmiot umowy;
3)
czas i miejsce sprawowania opieki;
4)
liczbę dzieci powierzonych opiece;
5)
obowiązki niani;
6)
wysokość wynagrodzenia oraz sposób i termin jego wypłaty;
7)
czas, na jaki umowa została zawarta;
8)
warunki i sposób zmiany, a także rozwiązania umowy.
5.
Przez rodzica samotnie wychowującego dziecko rozumie się rodzica będącego panną, kawalerem,
wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo rodzica, w stosunku do którego orzeczono
separację w rozumieniu odrębnych przepisów, a także rodzica pozostającego w związku
małżeńskim, jeżeli jego małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
karę pozbawienia wolności.
1.
Za nianię, składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe oraz na ubezpieczenie
zdrowotne, opłaca
1)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych - od podstawy stanowiącej kwotę nie wyższą niż wysokość
minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego zgodnie z przepisami o minimalnym wynagrodzeniu
za pracę,
2)
rodzic (płatnik składek) - od podstawy stanowiącej kwotę nadwyżki nad kwotą minimalnego
wynagrodzenia
- na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych oraz w przepisach
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
2.
Za nianię, która przystąpiła dobrowolnie na swój wniosek do ubezpieczenia chorobowego,
składki na to ubezpieczenie opłaca rodzic na zasadach określonych dla zleceniobiorców
w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.
3.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych opłaca składki, w przypadku gdy spełnione są łącznie
następujące warunki
1)
niania została zgłoszona przez rodzica do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia
zdrowotnego;
2)
rodzice albo rodzic samotnie wychowujący dziecko są zatrudnieni, świadczą usługi na
podstawie umowy cywilnoprawnej stanowiącej tytuł do ubezpieczeń społecznych lub prowadzą
pozarolniczą działalność;
3)
dziecko nie jest umieszczone w żłobku, klubie dziecięcym oraz nie zostało objęte opieką
sprawowaną przez dziennego opiekuna.
4.
W przypadku utraty przez rodziców albo rodzica samotnie wychowującego dziecko zatrudnienia,
zaprzestania świadczenia usług lub działalności, o których mowa w ust. 3 pkt 2, składki
opłaca się przez okres 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych przyczyn.
5.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie opłaca składek, w przypadku gdy
1)
rodzic dziecka korzysta z ulgi na podstawie umowy aktywizacyjnej, o której mowa w
art. 61c ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 26 października 2007 r., z osobą bezrobotną
w celu wykonywania pracy zarobkowej w gospodarstwie domowym lub
2)
umowa uaktywniająca została zawarta między nianią a osobami pełniącymi funkcję rodziny
zastępczej zawodowej.
Rodzic (płatnik składek) zobowiązany jest do niezwłocznego informowania Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych o każdej zmianie mającej wpływ na opłacanie składek, w szczególności o
rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy uaktywniającej.
1.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny informacje
o liczbie zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych lub do ubezpieczenia zdrowotnego
niań w poszczególnych miesiącach.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje w terminach
1)
do 25 lutego za okres od 1 lipca do 31 grudnia;
2)
do 25 sierpnia za okres od 1 stycznia do 30 czerwca.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce prowadzenia żłobka
lub klubu dziecięcego albo miejsce sprawowania opieki przez dziennego opiekuna, sprawuje
nadzór nad żłobkiem, klubem dziecięcym oraz dziennym opiekunem w zakresie warunków
i jakości świadczonej opieki.
1.
Nadzór sprawowany jest na podstawie planu nadzoru przyjętego przez radę gminy w drodze
uchwały.
2.
W przypadku powzięcia informacji o nieprawidłowościach w organizacji i funkcjonowaniu
żłobka, klubu dziecięcego lub sprawowanej opieki przez dziennego opiekuna, wójt, burmistrz
lub prezydent miasta prowadzi czynności nadzorcze także poza planem nadzoru, o którym
mowa w ust. 1.
1.
Czynności nadzorczych dokonują osoby upoważnione przez wójta, burmistrza lub prezydenta
miasta, zwane dalej „osobami upoważnionymi”.
2.
Osoby upoważnione są uprawnione w szczególności do
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części w dniach i godzinach,
w których działalność jest wykonywana lub powinna być wykonywana;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem nadzoru;
3)
dostępu do dokumentacji pracowniczej osób zatrudnionych w nadzorowanych żłobkach lub
klubach dziecięcych.
1.
W przypadku stwierdzenia, że podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy albo dzienny
opiekun nie spełnia standardów dotyczących sprawowanej opieki, organ sprawujący nadzór
zobowiązuje go do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie.
2.
Podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy albo dzienny opiekun ma prawo zgłoszenia
na piśmie umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń organu sprawującego nadzór, w terminie
7 dni od dnia otrzymania informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach.
3.
W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, w całości lub w części, organ sprawujący nadzór
sporządza stanowisko na piśmie i przekazuje je podmiotowi prowadzącemu żłobek lub
klub dziecięcy albo dziennemu opiekunowi.
4.
W celu zbadania, czy i w jakim zakresie są realizowane zalecenia pokontrolne organ
sprawujący nadzór może prowadzić czynności sprawdzające.
5.
W przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie nieprawidłowości, wójt, burmistrz
lub prezydent miasta wykreśla z rejestru żłobek lub klub dziecięcy albo rozwiązuje
umowę z dziennym opiekunem bez zachowania okresu wypowiedzenia.
1.
Wysokość opłaty oraz opłaty, o której mowa w art. 12 ust. 3, za pobyt dziecka w żłobku
lub klubie dziecięcym utworzonym przez gminę albo u dziennego opiekuna oraz maksymalną
wysokość opłaty za wyżywienie ustala rada gminy w drodze uchwały.
2.
W przypadku utworzenia żłobka lub klubu dziecięcego przez podmioty, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2 i 3, wysokość opłat określa podmiot, który utworzył żłobek lub
klub dziecięcy.
1.
Opłaty, o których mowa w art. 58 ust. 1, wnoszone przez rodziców z tytułu korzystania
ze żłobka i klubu dziecięcego utworzonych przez gminę oraz z usług dziennego opiekuna,
są wnoszone na rzecz gminy.
2.
Rada gminy może określić, w drodze uchwały, warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia
od ponoszenia opłat.
1.
Podmioty, o których mowa w art. 8 ust. 1, prowadzące żłobek lub klub dziecięcy mogą
otrzymać na każde dziecko objęte opieką w żłobku lub klubie dziecięcym dotację celową
z budżetu gminy.
2.
Wysokość i zasady ustalania dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, określa rada
gminy w drodze uchwały.
1.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może zlecić organizację opieki sprawowanej w
formie żłobka lub klubu dziecięcego albo przez dziennych opiekunów.
2.
Do wyłaniania podmiotów mających organizować opiekę, o której mowa w ust. 1, stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Minister właściwy do spraw rodziny opracowuje resortowe oraz rządowe programy rozwoju
instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz finansowo wspiera te programy.
1.
Gminy mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych
z zakresu organizacji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, przy czym wysokość dotacji
nie może przekroczyć 50% kosztów realizacji zadania.
2.
Gminy mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych,
z zakresu organizacji opieki nad niepełnosprawnymi lub wymagającymi szczególnej opieki
dziećmi w wieku do lat 3, przy czym wysokość dotacji nie może przekroczyć 70% kosztów
realizacji zadania.
1.
Gmina jest zobowiązana do sporządzania sprawozdań rzeczowo-finansowych z zakresu opieki
nad dziećmi w wieku do lat 3 i przekazywania ich właściwemu wojewodzie, w wersji elektronicznej.
2.
Systemy teleinformatyczne stosowane w urzędach administracji publicznej realizujących
zadania w zakresie określonym w ustawie stanowią integralne części systemów teleinformatycznych
stosowanych do realizacji świadczeń rodzinnych określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm..
3.
Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, wzór, terminy
i sposób sporządzania sprawozdań rzeczowo-finansowych z wykonywania zadań z zakresu
opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia informacji
przekazywanych przez podmioty realizujące ustawę.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 21 w ust. 1 po pkt 67 dodaje się pkt 67a w brzmieniu
„
67a)
świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem
dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach lub klubach dziecięcych;
”
;
2)
w art. 22
a)
w ust. 9 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu
„
6)
z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uzyskanych na podstawie umowy,
do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym
że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika lub
opłacone przez podatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe
oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których
podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
”
,
b)
ust. 10 otrzymuje brzmienie
„
10.
Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające
z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania
przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
”
;
3)
w art. 44 po ust. 1b dodaje się ust. 1c-1f w brzmieniu
„
1c.
Podatnik uzyskujący przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt
9, na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki
miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w
skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować
wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód
podlegający opodatkowaniu uważa się przychód uzyskany w danym miesiącu pomniejszony
o koszty uzyskania określone w art. 22 ust. 9 pkt 6.
1d.
Podatnik, o którym mowa w ust. 1c, jeżeli dokonał w trakcie roku podatkowego wpłaty
zaliczki jest obowiązany do wpłacania kolejnych zaliczek od dochodów uzyskanych z
tego tytułu w następnych miesiącach, aż do końca tego roku podatkowego.
1e.
Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1c zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie
zdrowotne, o której mowa w art. 27b, zapłaconej w danym miesiącu ze środków podatnika.
1f.
Miesięczne zaliczki obliczone w sposób określony w ust. 1c i 1e podatnik jest obowiązany
wpłacać, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego,
w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskał dochód,
a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego.
”
.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 2 w ust. 1 uchyla się pkt 7;
2)
uchyla się art. 32b;
3)
uchyla się art. 34b;
4)
w art. 44a w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
W publicznych zakładach opieki zdrowotnej, z wyjątkiem publicznych zakładów opieki
zdrowotnej utworzonych w celu określonym w art. 1 ust. 2 pkt 1, przeprowadza się konkurs
na stanowisko
”
;
5)
w art. 48a w ust. 1 uchyla się pkt 2.
W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych
(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Ustawa określa zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
zwanego dalej „Funduszem”, i zasady gospodarowania środkami tego Funduszu, przeznaczonego
na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do
korzystania z Funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na
tworzenie zakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli oraz innych form wychowania
przedszkolnego.
”
;
2)
w art. 2
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
działalność socjalna - usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku,
działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach,
klubach dziecięcych, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego,
udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej
pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową,
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
zakładowe obiekty socjalne - ośrodki wczasowe i kolonijne, domy wypoczynkowe, sanatoria,
ogrody działkowe, obiekty sportowo-rekreacyjne, żłobki, kluby dziecięce i przedszkola
oraz obiekty służące działalności kulturalnej,
”
;
3)
w art. 5 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu
„
5a.
Pracodawcy, którzy utworzyli zakładowy żłobek lub klub dziecięcy oraz przeznaczą na
ten cel z odpisu podstawowego kwotę odpowiadającą 7,5 punktu procentowego tego odpisu
mogą zwiększyć Fundusz na każdą zatrudnioną osobę o 7,5% przeciętnego wynagrodzenia
miesięcznego, o którym mowa w ust. 2, pod warunkiem przeznaczenia całości tego zwiększenia
na prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego.
”
.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159) w załączniku wprowadza się następujące zmiany
1)
w tabeli w Kategorii obiektów budowlanych Kategoria IX otrzymuje brzmienie
„
Kategoria IX - budynki kultury, nauki i oświaty, jak: teatry, opery, kina, muzea,
galerie sztuki, biblioteki, archiwa, domy kultury, budynki szkolne i przedszkolne,
żłobki, kluby dziecięce, internaty, bursy i domy studenckie, laboratoria i placówki
badawcze, stacje meteorologiczne i hydrologiczne, obserwatoria, budynki ogrodów zoologicznych
i botanicznych
”
;
2)
w tabeli w Kategorii obiektów budowlanych Kategoria XI otrzymuje brzmienie
„
Kategoria XI - budynki służby zdrowia, opieki społecznej i socjalnej, jak: szpitale,
sanatoria, hospicja, przychodnie, poradnie, stacje krwiodawstwa, lecznice weterynaryjne,
domy pomocy i opieki społecznej, domy dziecka, domy rencisty, schroniska dla bezdomnych
oraz hotele robotnicze
”
.
W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217 i Nr 219, poz. 1706 oraz z 2010 r. Nr 238, poz. 1578) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 4 w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu
„
4)
zatrudnienie na stanowisku pielęgniarki w żłobku lub klubie dziecięcym, o których
mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235).
”
;
2)
w art. 5 w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu
„
4)
zatrudnienie na stanowisku położnej w żłobku lub klubie dziecięcym, o których mowa
w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3.
”
.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 6
a)
po ust. 2c dodaje się ust. 2d w brzmieniu
„
2d.
Sposób opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe
osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, reguluje ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235).
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu
„
4a.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej
określonej w ustawie, o której mowa w ust. 2d.
”
;
2)
w art. 16
a)
po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu
„
1c.
Składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe osób świadczących pracę na
podstawie umowy uaktywniającej określonej w ustawie, o której mowa w art. 6 ust. 2d,
obliczone od podstawy, którą stanowi kwota nie wyższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia
za pracę ustalonego na podstawie odrębnych przepisów, finansuje budżet państwa za
pośrednictwem Zakładu.
1d.
Składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe osób świadczących pracę na
podstawie umowy uaktywniającej określonej w ustawie, o której mowa w art. 6 ust. 2d,
obliczone od podstawy stanowiącej kwotę nadwyżki nad kwotą określoną w ust. 1c opłaca
płatnik składek na zasadach określonych dla składek za zleceniobiorców.
”
;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Składki na ubezpieczenie chorobowe podlegających temu ubezpieczeniu osób, wymienionych
w ust. 1 pkt 1-4, 8, 9 i 11, oraz w ust. 1c finansują w całości, z własnych środków,
sami ubezpieczeni.
”
;
3)
w art. 17 ust. 2a otrzymuje brzmienie
„
2a.
Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art.
16 ust. 1c i 8
1)
obliczają płatnicy składek;
2)
opłaca Zakład.
”
;
4)
w art. 18 po ust. 5b dodaje się ust. 5c w brzmieniu
„
5c.
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób wykonujących umowę
uaktywniającą określoną w ustawie, o której mowa w art. 6 ust. 2d, ustala się na zasadach
określonych dla zleceniobiorców.
”
;
5)
w art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób określonych w art. 6 ust. 1 pkt
1-4, 6-9b, 11, 12, 18a-21, ust. 2, ust. 2a i 2d, duchownych będących członkami zakonów
lub klasztorów oraz osób współpracujących, o których mowa w art. 8 ust. 11, należy
do płatnika składek.
”
;
6)
w art. 47
a)
ust. 2c otrzymuje brzmienie
„
2c.
Osoby, o których mowa w ust. 2a, 2b, 2d, 2e i 2f, są zwolnione z obowiązku składania
deklaracji rozliczeniowej lub imiennych raportów miesięcznych za kolejny miesiąc,
także wówczas, gdy zmiana w stosunku do miesiąca poprzedniego jest spowodowana wyłącznie
zmianą minimalnego wynagrodzenia lub przeciętnego wynagrodzenia.
”
,
b)
po ust. 2e dodaje się ust. 2f w brzmieniu
„
2f.
Płatnik składek zgłaszający do ubezpieczenia wyłącznie osobę, o której mowa w art.
6 ust. 2d jest zwolniony z obowiązku składania deklaracji rozliczeniowej oraz imiennych
raportów miesięcznych za kolejny miesiąc, jeżeli w ostatnio złożonej deklaracji rozliczeniowej
zadeklarował do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne - kwotę w wysokości
nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie.
”
.
W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków
przy pracy i chorób zawodowych
(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 oraz z 2010 r. Nr 257, poz. 1725) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 3 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu
„
6a)
wykonywania pracy na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235);
”
;
2)
w art. 5 ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
Zakład - w stosunku do prowadzących pozarolniczą działalność oraz współpracujących
przy prowadzeniu takiej działalności w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń
społecznych, a także w stosunku do wykonujących pracę na podstawie umowy uaktywniającej,
o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;
”
.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm. w art. 104 w ust. 1
1)
w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie
„
c)
wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy
o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz za osoby z nimi współpracujące, z wyłączeniem
osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235),
”
;
2)
w pkt 3 w lit. h kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje lit. i w brzmieniu
„
i)
osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3.
”
.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 66 w ust. 1 w pkt 1 lit. e otrzymuje brzmienie
„
e)
osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej
umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia lub osobami z nimi współpracującymi,
”
;
2)
w art. 81 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
Podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art. 66
ust. 1 pkt 1 lit. e zatrudnionych jako niania, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235), sprawujących opiekę nad dziećmi na podstawie umowy uaktywniającej stanowi przychód,
z zastrzeżeniem, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne opłacanych
przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych ze środków budżetu państwa stanowi kwota nie
wyższa niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w danym roku kalendarzowym
ustalona zgodnie z przepisami o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
”
;
3)
w art. 85 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej
umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą składkę jako płatnik
oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający, z zastrzeżeniem
art. 86 ust. 1 pkt 13a.
”
;
4)
w art. 86 w ust. 1 po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu
„
13a)
osób zatrudnionych jako niania, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, opłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych - od podstawy stanowiącej kwotę nie wyższą
niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego zgodnie z przepisami o
minimalnym wynagrodzeniu za pracę;
”
.
W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. w art. 157 po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu
„
4a.
Z zakładowych żłobków i klubów dziecięcych mogą korzystać dzieci studentów i uczestników
studiów doktoranckich.
4b.
Opłaty, o których mowa w art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat
3
(Dz. U. Nr 45, poz. 235), zwiększają zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.
”
.
1.
Żłobki działające na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 66, stają się
żłobkami w rozumieniu niniejszej ustawy z dniem jej wejścia w życie.
2.
Podmioty prowadzące do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy działalność gospodarczą,
polegającą na sprawowaniu opieki nad dziećmi, mogą prowadzić tę działalność na podstawie
dotychczasowych przepisów, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
3.
Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, podmioty prowadzące do dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy działalność gospodarczą, polegającą na sprawowaniu opieki
nad dziećmi mogą prowadzić żłobek lub klub dziecięcy, jeżeli spełniają warunki określone
w niniejszej ustawie.
1.
Pracownicy żłobków, działających na podstawie przepisów dotychczasowych, stają się
z mocy prawa pracownikami żłobków w rozumieniu niniejszej ustawy. Przepisy art. 23
(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. stosuje się.
2.
Do pracowników żłobków zatrudnionych do dnia wejścia w życie ustawy w
1)
publicznych zakładach opieki zdrowotnej, stosuje się przepisy o pracownikach samorządowych;
2)
niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej, stosuje się przepisy Kodeksu pracy.
3.
Osoby zatrudnione do opieki w żłobkach, działających na podstawie przepisów dotychczasowych,
nie są zobowiązane do odbycia szkoleń, o których mowa w niniejszej ustawie.
4.
Osoby zatrudnione do opieki w żłobkach, działających na podstawie przepisów dotychczasowych,
nieposiadające średniego wykształcenia, a pozostające w zatrudnieniu w dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy, są zobowiązane do jego uzupełnienia w okresie 3 lat od
dnia wejścia w życie tej ustawy.
Pielęgniarki i położne zatrudnione w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w żłobku,
działającym na podstawie przepisów dotychczasowych, i zatrudnione na stanowisku opiekunki
w żłobku w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy, przez okres zatrudnienia, zachowują
prawo wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej, nie dłużej jednak niż przez okres
15 lat.
W okresie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, płatnicy składek zobowiązani do przekazywania
za osoby świadczące pracę na podstawie umowy uaktywniającej dokumentów, o których
mowa w art. 47a ust. 1 ustawy wymienionej w art. 70, zobowiązani są do przekazywania
tych dokumentów w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru.
Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.;
2)
art. 50-53 i 70-73, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 62 i 63, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
4)
art. 64 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy.