Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki,

zakres i tryb udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki

zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności.

§ 2. Przez użyte w rozporządzeniu określenia należy rozumieć

1) zakład karny — zakład karny, areszt śledczy, wyodrębniony oddział aresztu śledczego w zakładzie

karnym, wyodrębniony oddział zakładu karnego

w areszcie śledczym;

2) osoba pozbawiona wolności — osoba tymczasowo aresztowana, skazana, ukarana lub wymieniona w art. 589a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. —

Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,

poz. 555, z późn. zm.2)), która jest ujęta w ewidencji zakładu karnego;

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

ww

z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931,

z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98,

poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676

i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142,

poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889,

Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426

i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178,

poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226, poz. 1648,

z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214,

poz. 1344, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62,

poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115, poz. 963,

Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589 oraz

z 2010 r. Nr 34, poz. 191 i Nr 40, poz. 227.

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62,

poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98,

poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,

z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130,

poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93,

poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r.

Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96,

poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163,

poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.

Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104,

poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192

i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz. 116, Nr 64,

poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664,

Nr 112, poz. 766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r.

Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz. 648, Nr 107, poz. 686, Nr 123,

poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr 214,

poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237,

poz. 1651, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28,

poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716, Nr 127, poz. 1051,

Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375,

Nr 190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 7,

poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz. 669, Nr 122, poz. 826,

Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307.

3) lekarz więziennej służby zdrowia — lekarz, w tym

lekarz specjalista udzielający świadczeń zdrowotnych w zakładzie opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności;

4) lekarz dentysta więziennej służby zdrowia — lekarz

dentysta udzielający świadczeń zdrowotnych w zakładzie opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych

wolności;

5) pielęgniarka więziennej służby zdrowia — pielęgniarka udzielająca świadczeń zdrowotnych w zakładzie opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych

wolności;

6) zakład opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych

wolności — zakład opieki zdrowotnej w rozumieniu § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 marca 2002 r. w sprawie szczegółowych

zasad tworzenia, przekształcania, likwidacji, organizacji, zarządzania i kontroli zakładów opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności (Dz. U.

Nr 55, poz. 490 oraz z 2007 r. Nr 1, poz. 7);

7) szpital więzienny — szpital w rozumieniu art. 2

ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14,

poz. 89, z późn. zm.3)), pozostający w strukturze zakładu karnego;

8) izba chorych — komórka organizacyjna zakładu

opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności;

9) pozawięzienny zakład opieki zdrowotnej — zakład

opieki zdrowotnej w rozumieniu art. 2 ustawy

z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, niebędący w strukturze zakładu karnego;

10) lek — produkt leczniczy w rozumieniu art. 2 pkt 32

ustawy z dnia 6 września 2001 r. — Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn.

zm.4));

11) Farmakopea Polska — w rozumieniu najnowszej

aktualizacji Farmakopei Polskiej wydanej przez

Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych;

3) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849, Nr 166,

poz. 1172, Nr 176, poz. 1240 i Nr 181, poz. 1290, z 2008 r.

Nr 171, poz. 1056 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 19,

poz. 100, Nr 76, poz. 641, Nr 98, poz. 817, Nr 157, poz. 1241

i Nr 219, poz. 1707 oraz z 2010 r. Nr 96, poz. 620, Nr 107,

poz. 679 i Nr 230, poz. 1507.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 i Nr 234,

poz. 1570, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 92,

poz. 753, Nr 95, poz. 788 i Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r.

Nr 78, poz. 513 i Nr 107, poz. 679.

3. O konieczności udzielenia świadczeń zdrowotnych w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1—3,

decyduje kierownik właściwego zakładu opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności lub lekarz

więziennej służby zdrowia, lub lekarz dentysta więziennej służby zdrowia.

w.

rcl

.go

v.p

l

12) wyrób medyczny — wyrób medyczny w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach

medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679);

Poz. 2

13) stan nagłego zagrożenia zdrowotnego — stan nagłego zagrożenia zdrowotnego w rozumieniu art. 3

pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191,

poz. 1410, z późn. zm.5)).

§ 3. 1. Zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności udzielają osobom pozbawionym

wolności świadczeń zdrowotnych związanych z

1) badaniem i poradą lekarską;

4. Udzielanie świadczeń zdrowotnych w przypadkach, o których mowa w ust. 2, nie może naruszać zasad regulujących wykonywanie kar, środków karnych,

zabezpieczających i zapobiegawczych.

5. Osobom pozbawionym wolności zapewnia się

także transport sanitarny w uzasadnionych przypadkach.

2) leczeniem;

§ 4. Osobę pozbawioną wolności poddaje się badaniom wstępnym, okresowym i kontrolnym.

3) badaniem i terapią psychologiczną;

4) rehabilitacją leczniczą;

5) opieką nad kobietą ciężarną i jej płodem, porodem

oraz połogiem;

6) badaniem diagnostycznym,

medyczną;

w

tym

analityką

7) pielęgnacją chorych;

8) pielęgnacją niepełnosprawnych i opieką nad nimi;

9) zapobieganiem powstawaniu urazów i chorób poprzez działania profilaktyczne oraz obowiązkowe

szczepienia ochronne;

10) badaniem i leczeniem dentystycznym oraz świadczeniami z zakresu protetyki;

11) orzekaniem i opiniowaniem o stanie zdrowia;

12) zaopatrzeniem w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.

2. W uzasadnionych przypadkach, gdy wymienione w ust. 1 świadczenia zdrowotne nie mogą być

udzielone osobom pozbawionym wolności przez zakład opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności, w szczególności z powodu

1) konieczności natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie życia

lub zdrowia osoby pozbawionej wolności,

2) konieczności przeprowadzenia specjalistycznych

badań lekarskich, leczenia lub rehabilitacji osoby

pozbawionej wolności,

ww

3) konieczności przeprowadzenia badań diagnostycznych z powodu braku specjalistycznego sprzętu

medycznego,

4) konieczności zapewnienia świadczeń zdrowotnych

podczas korzystania przez osobę pozbawioną wolności z przepustki lub czasowego zezwolenia na

opuszczenie zakładu karnego,

świadczenia te są udzielane przez pozawięzienne zakłady opieki zdrowotnej.

5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2007 r. Nr 89, poz. 590 i Nr 166, poz. 1172, z 2008 r.

Nr 17, poz. 101 i Nr 237, poz. 1653, z 2009 r. Nr 11, poz. 59

i Nr 122, poz. 1007 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 219,

poz. 1443.

§ 5. 1. Badaniom wstępnym: podmiotowym (wywiad chorobowy) i przedmiotowym (fizykalnym) poddaje się osobę pozbawioną wolności niezwłocznie po

przyjęciu do zakładu karnego, nie później jednak niż

w terminie 3 dni roboczych od dnia przyjęcia.

2. W terminie 14 dni od dnia przyjęcia do zakładu

karnego wykonuje się: profilaktyczne radiologiczne

badanie klatki piersiowej oraz badanie stanu uzębienia.

3. Lekarz więziennej służby zdrowia może odstąpić

od wykonania profilaktycznego radiologicznego badania klatki piersiowej po przeprowadzeniu badania

lekarskiego

1) jeżeli osoba pozbawiona wolności przedstawi wynik takiego badania wykonanego w okresie 6 miesięcy poprzedzających datę przyjęcia do zakładu

karnego;

2) w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia ciąży.

4. Fakt odstąpienia od profilaktycznego radiologicznego badania klatki piersiowej lekarz więziennej

służby zdrowia odnotowuje w książce zdrowia, podając przyczynę odstąpienia od badania.

5. Lekarz więziennej służby zdrowia oraz lekarz

dentysta więziennej służby zdrowia może zlecić przeprowadzenie badań innych niż wymienione w ust. 2,

jeżeli jest to uzasadnione stanem zdrowia osoby pozbawionej wolności.

§ 6. 1. Badaniu okresowemu, polegającemu na

wykonaniu profilaktycznego radiologicznego badania

klatki piersiowej, osobę pozbawioną wolności poddaje się co najmniej raz na 24 miesiące.

2. Od wykonania profilaktycznego radiologicznego

badania klatki piersiowej można odstąpić po przeprowadzeniu badania lekarskiego

1) jeżeli osoba pozbawiona wolności w trakcie pobytu w zakładzie karnym miała wykonane z innych

powodów badanie radiologiczne klatki piersiowej

w okresie ostatnich 24 miesięcy i wynik tego badania jest załączony do dokumentacji medycznej;

2) w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia ciąży.

2. Do szpitala więziennego osobę pozbawioną

wolności kieruje lekarz więziennej służby zdrowia lub

inny lekarz.

w.

rcl

.go

v.p

l

3. Fakt odstąpienia od profilaktycznego radiologicznego badania klatki piersiowej, o którym mowa

w ust. 2, lekarz więziennej służby zdrowia odnotowuje

w książce zdrowia, podając przyczynę odstąpienia od

badania.

Poz. 2

§ 7. 1. Badaniom kontrolnym: podmiotowym (wywiad chorobowy) i przedmiotowym (fizykalnym) poddaje się osobę pozbawioną wolności przed przetransportowaniem lub zwolnieniem z zakładu karnego.

2. W ramach badania kontrolnego osoby pozbawionej wolności zwalnianej z zakładu karnego lekarz

więziennej służby zdrowia, oprócz badań określonych

w ust. 1

1) informuje osobę pozbawioną wolności o potrzebie

i możliwości dalszego leczenia lub rehabilitacji;

2) określa zdolność osoby pozbawionej wolności do

samodzielnego powrotu do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania;

3. O przyjęciu osoby pozbawionej wolności do

szpitala więziennego decyduje dyrektor tego szpitala

lub upoważniony przez niego lekarz więziennej służby

zdrowia na podstawie skierowania do szpitala.

4. Osobę pozbawioną wolności umieszcza się

w szpitalu więziennym innego zakładu karnego na

umotywowany wniosek lekarza więziennej służby

zdrowia.

5. Przeniesienie do szpitala więziennego osoby pozbawionej wolności niewymagającej natychmiastowego leczenia w warunkach tego szpitala następuje

po uprzednim uzgodnieniu terminu przyjęcia z dyrektorem szpitala lub upoważnionym przez niego lekarzem więziennej służby zdrowia.

3) określa zalecenia w sprawie pomocy, jakiej wymaga osoba pozbawiona wolności, niezdolna ze

względu na stan zdrowia do samodzielnego powrotu do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania;

6. W celu określenia terminu przyjęcia osoby pozbawionej wolności, o której mowa w ust. 5, dyrektor

szpitala więziennego może polecić wystawienie świadectwa lekarskiego o stanie zdrowia tej osoby.

4) określa potrzebę zaopatrzenia w leki, przedmioty

ortopedyczne lub środki pomocnicze;

7. W stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego o konieczności przeniesienia osoby pozbawionej wolności

do szpitala więziennego lub innego szpitala może zdecydować lekarz inny niż lekarz więziennej służby zdrowia, ratownik medyczny lub pielęgniarka systemu

Państwowe Ratownictwo Medyczne. Jeżeli osoba pozbawiona wolności kierowana jest w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego do szpitala więziennego,

o zaistniałej sytuacji powiadamia się dyrektora tego

szpitala lub upoważnionego przez niego lekarza więziennej służby zdrowia.

5) wydaje skierowanie do lekarza specjalisty lub do

szpitala, jeżeli takie są wskazania lekarskie, oraz

wyniki badań diagnostycznych niezbędnych do

dalszego postępowania leczniczego lub diagnostycznego.

3. Badania kontrolnego nie przeprowadza się, jeżeli zwolnienie osoby pozbawionej wolności nastąpiło

w trakcie trwania czynności procesowych i nie powróciła ona do zakładu karnego.

§ 8. 1. Zgłoszenia osób pozbawionych wolności do

lekarza więziennej służby zdrowia przyjmuje się codziennie.

2. Lekarz więziennej służby zdrowia przyjmuje osoby pozbawione wolności poza ustalonym w porządku

wewnętrznym czasem i miejscem przyjęć w razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu

zdrowia tych osób w godzinach pracy lekarza, o ile zakład opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności nie zapewnia całodobowych świadczeń zdrowotnych.

ww

3. Świadczenia ambulatoryjne z zakresu specjalistycznej opieki zdrowotnej udzielane są na podstawie

skierowania lekarza, także innego niż lekarz więziennej służby zdrowia.

4. Świadczenia lekarza psychiatry mogą być udzielane na podstawie pisemnego skierowania psychologa świadczącego usługi psychologiczne w zakładzie

karnym.

§ 9. 1. O konieczności umieszczenia osoby pozbawionej wolności w izbie chorych zakładu karnego decyduje lekarz więziennej służby zdrowia, a w razie jego nieobecności — pielęgniarka więziennej służby

zdrowia, która niezwłocznie powiadamia o tym lekarza więziennej służby zdrowia.

8. Zalecenie dotyczące rodzaju środka transportu,

a w szczególności transportu sanitarnego, w celu przetransportowania osoby pozbawionej wolności do

szpitala, w tym szpitala więziennego, oraz zalecenie

konieczności zapewnienia podczas tego transportu

obecności osoby wykonującej zawód medyczny określa lekarz decydujący o konieczności przeniesienia tej

osoby do szpitala.

§ 10. 1. Zlecenia lekarskie z zakresu farmakoterapii

związane z przygotowaniem i wydaniem dawek leków

wykonuje pielęgniarka więziennej służby zdrowia.

2. Leki podaje się w czasie i dawkach wyznaczonych przez lekarza więziennej służby zdrowia i lekarza

dentystę więziennej służby zdrowia. Leki zaliczone do

bardzo silnie działających z grupy A według Farmakopei Polskiej, silnie działających z grupy B według

Farmakopei Polskiej oraz środków odurzających z grupy N według Farmakopei Polskiej podaje się w dawkach jednorazowych.

3. W uzasadnionych przypadkach, na pisemne zlecenie lekarza więziennej służby zdrowia można wydać

osobie pozbawionej wolności, z jednoczesnym pouczeniem o sposobie ich stosowania, leki z grupy B

według Farmakopei Polskiej niebędące substancjami

psychotropowymi. Leki te wydaje się w ilości odpowiadającej dawce dobowej, jeśli nie przekracza ona

dawki dobowej maksymalnej, lub na okres całej kura-

2) skierowaną — z zachowaniem zasad określonych

w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie

zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111, poz. 535,

z późn. zm.6)) — przez lekarza psychiatrę, a w razie

niemożności uzyskania pomocy lekarza psychiatry

— przez innego lekarza, z powodu rozpoznania

u niej zaburzeń psychicznych wymagających szpitalnego badania lub leczenia.

w.

rcl

.go

v.p

l

cji, jeśli suma dawek całej kuracji nie przekracza dobowej dawki maksymalnej lub Farmakopea Polska nie

określa przy danym leku wielkości dobowej dawki

maksymalnej.

Poz. 2

4. W zakładach karnych, w których zakład opieki

zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności nie zapewnia całodobowego udzielania świadczeń zdrowotnych, przygotowane jednorazowe dawki leków mogą

być przekazane osobie pozbawionej wolności za pośrednictwem osoby niebędącej osobą wykonującą zawód medyczny.

5. Osobie pozbawionej wolności zapewnia się niezbędne ze względu na stan zdrowia leki

1) na czas transportu;

2) na pierwsze 3 doby po przetransportowaniu do innego zakładu karnego w celu zapewnienia ciągłości farmakoterapii, z wyłączeniem leków antyretrowirusowych i leków w terapii substytucyjnej

regulowanych odrębnymi przepisami;

3) na czas przepustki lub czasowego zezwolenia na

opuszczenie zakładu karnego;

4) na okres 3 dób po zwolnieniu z zakładu karnego.

6. Nie zaopatruje się w leki osoby zwolnionej z zakładu karnego w trakcie trwania czynności procesowych, która nie powróciła do zakładu karnego.

§ 11. Lekarz więziennej służby zdrowia określa zakres i częstotliwość świadczeń zdrowotnych udzielanych kobiecie ciężarnej pozbawionej wolności, a także

wydaje zalecenia dotyczące żywienia dietetycznego,

czasu i warunków odbywania przez kobietę ciężarną

spaceru oraz kąpieli.

§ 12. 1. Lekarz więziennej służby zdrowia kieruje

kobietę ciężarną do zakładu karnego ze szpitalnym oddziałem ginekologiczno-położniczym na dwa miesiące

przed przewidywanym terminem porodu lub wcześniej, jeżeli wymaga tego jej stan zdrowia.

2. Kobieta w okresie połogu przebywa wraz z dzieckiem w oddziale zakładu karnego, o którym mowa

w ust. 1, do czasu, gdy stan jej zdrowia oraz stan zdrowia noworodka pozwolą na ich wypisanie z tego oddziału.

ww

§ 13. W razie podejrzenia u osoby pozbawionej

wolności zaburzeń psychicznych, upośledzenia umysłowego, uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych lekarz więziennej służby zdrowia

1) określa wskazania dotyczące miejsca umieszczenia tej osoby w zakładzie karnym, sposobu prowadzenia obserwacji jej zachowania i metod dalszego postępowania;

2) kieruje tę osobę na badania do lekarza psychiatry.

§ 14. 1. W oddziale psychiatrycznym szpitala więziennego umieszcza się osobę pozbawioną wolności

1) jeżeli sąd zarządził jej badanie psychiatryczne połączone z obserwacją;

2. Termin przyjęcia osoby pozbawionej wolności

na oddział psychiatryczny szpitala więziennego wyznacza dyrektor szpitala lub ordynator tego oddziału,

zawiadamiając o tym odpowiednio sąd lub dyrektora

zakładu karnego, w którym osoba pozbawiona wolności przebywa.

§ 15. Jeżeli w wyniku badania psychiatrycznego,

połączonego z obserwacją, stwierdzono u osoby pozbawionej wolności chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub inne zakłócenia czynności psychicznych w rozumieniu art. 31 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. — Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn.

zm.7)), w uzasadnionym przypadku, na podstawie decyzji ordynatora oddziału psychiatrycznego szpitala

więziennego, pozostaje ona w tym oddziale do czasu

wydania przez sąd stosownego orzeczenia.

§ 16. 1. Osobie pozbawionej wolności, która dokonała samouszkodzenia ciała lub odmawia przyjmowania posiłków, udziela się świadczeń zdrowotnych niezbędnych ze względu na stan jej zdrowia. Jeżeli osoba

ta odmawia poddania się leczeniu, można ją umieścić,

w zależności od stanu zdrowia, w izbie chorych lub

w celi mieszkalnej, zapewniając w tym przypadku odpowiedni nadzór medyczny.

2. Jeżeli osoba pozbawiona wolności odmawia

przyjmowania posiłków, w dniu zgłoszenia tego faktu

lekarzowi więziennej służby zdrowia dokonuje on co

najmniej pomiaru masy jej ciała.

3. Osobę, o której mowa w ust. 2, poddaje się badaniu lekarskiemu co najmniej raz w tygodniu do czasu odwołania przez nią odmowy przyjmowania posiłków.

6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 731, z 1998 r. Nr 106,

poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268,

z 2005 r. Nr 141, poz. 1183, Nr 167, poz. 1398 i Nr 175,

poz. 1462, z 2007 r. Nr 112, poz. 766 i Nr 121, poz. 831,

z 2008 r. Nr 180, poz. 1108, z 2009 r. Nr 76, poz. 641 i Nr 98,

poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 182, poz. 1228.

7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83,

poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116,

poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111,

poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199,

poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219,

Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r.

Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163,

poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r.

Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648,

z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859

i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122,

poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214,

poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,

poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201,

poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 7, poz. 46,

Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842,

Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228,

Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602.

4. O zakresie świadczeń zdrowotnych, potrzebie

przeprowadzenia specjalistycznych badań diagnostycznych osób, o których mowa w ust. 1 i 2, decyduje

lekarz więziennej służby zdrowia.

7) imię ojca osoby pozbawionej wolności;

5. Wobec osoby pozbawionej wolności, która po

dokonaniu samouszkodzenia ciała i po przetransportowaniu do szpitala więziennego nie wyraża zgody na

podjęcie lub kontynuowanie leczenia, lekarz więziennej służby zdrowia wydaje zalecenia w sprawie jej

osadzenia, wskazując, czy powinna przebywać

9) istotne dla rozpoznania dane z badania lekarskiego podmiotowego i przedmiotowego oraz konsultacji i badań specjalistycznych osoby pozbawionej

wolności;

w.

rcl

.go

v.p

l

8) numer PESEL osoby pozbawionej wolności — o ile

posiada;

1) w zakładzie karnym, w którym znajduje się szpital

więzienny;

2) we właściwym zakładzie karnym położonym możliwie najbliżej szpitala więziennego;

3) w zakładzie karnym, z którego została skierowana

na leczenie szpitalne.

§ 17. 1. Świadectwo lekarskie o stanie zdrowia

osoby pozbawionej wolności lekarz więziennej służby

zdrowia sporządza

1) na pisemne polecenie organu dysponującego, sądu penitencjarnego albo sędziego penitencjarnego;

2) na pisemne polecenie dyrektora lub zastępcy dyrektora właściwego zakładu karnego albo naczelnego lekarza okręgowego inspektoratu Służby

Więziennej, naczelnego lekarza więziennictwa oraz

dyrektora szpitala więziennego w celu, o którym

mowa w § 9 ust. 6;

3) w przypadku skierowania osoby pozbawionej wolności na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją;

4) w przypadku wydania osoby pozbawionej wolności do obcego państwa.

2. Świadectwo lekarskie o stanie zdrowia osoby

pozbawionej wolności, w tym sporządzone w postępowaniu o uchylenie tymczasowego aresztowania lub

udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia

wolności z powodu stanu zdrowia, sporządza lekarz

więziennej służby zdrowia na podstawie badania lekarskiego, z uwzględnieniem danych zawartych w dokumentacji medycznej.

ww

3. Świadectwo lekarskie o stanie zdrowia osoby

pozbawionej wolności zawiera

1) liczbę porządkową świadectwa lekarskiego;

2) datę i miejsce wydania świadectwa lekarskiego;

3) oznaczenie zakładu karnego, w którym przebywa

osoba pozbawiona wolności;

4) oznaczenie podmiotu, na którego wniosek zostaje

wydane świadectwo, albo przyczyny jego wydania;

5) imię i nazwisko osoby pozbawionej wolności;

6) datę i miejsce urodzenia osoby pozbawionej wolności;

10) informację o aktualnym leczeniu farmakologicznym osoby pozbawionej wolności;

11) rozpoznanie;

12) stwierdzenie lekarza więziennej służby zdrowia,

czy osoba pozbawiona wolności

a) wymaga leczenia,

b) może być leczona w zakładzie karnym,

c) jest w trakcie diagnostyki;

13) pieczęć zakładu opieki zdrowotnej;

14) podpis i pieczęć lekarza więziennej służby zdrowia.

4. W świadectwie lekarskim, sporządzonym w trybie § 9 ust. 6, lekarz więziennej służby zdrowia wnioskuje o wyznaczenie terminu przyjęcia do szpitala.

5. W przypadku gdy osoba pozbawiona wolności

odmawia przeprowadzenia badania lekarskiego, w celu sporządzenia świadectwa lekarskiego o jej stanie

zdrowia lekarz więziennej służby zdrowia informuje

pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę oraz odnotowuje w dokumentacji medycznej, określając przyczynę

takiej odmowy.

§ 18. W przypadku gdy osoba pozbawiona wolności jest objęta ubezpieczeniem wypadkowym lub chorobowym na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych, zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności tej osoby do pracy z powodu choroby lub pobytu w szpitalu więziennym wydaje lekarz

więziennej służby zdrowia upoważniony przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych do wystawiania zaświadczeń lekarskich.

§ 19. 1. Kierownik więziennej służby zdrowia i lekarz więziennej służby zdrowia wydaje opinie w sprawach dotyczących

1) stosowania niezbędnych odstępstw od regulaminu wobec: osoby pozbawionej wolności przebywającej w szpitalu więziennym, izbie chorych i leczonej poza nimi, osoby przewlekle chorej, rekonwalescenta, kobiety ciężarnej i karmiącej, osoby

skierowanej z terapeutycznego do zwykłego systemu wykonywania kary pozbawienia wolności;

2) zezwolenia na otrzymanie paczki z lekami i wyrobami medycznymi oraz otrzymywanie, ze względu

na stan zdrowia, paczek o większym ciężarze oraz

na dokonywanie dodatkowych zakupów artykułów

żywnościowych, a także w przypadkach budzących

wątpliwości co do przydatności do spożycia artykułów żywnościowych przesyłanych w paczkach;

2. Opinie dołącza się do dokumentacji medycznej

osoby pozbawionej wolności lub do innej dokumentacji dotyczącej spraw, o których mowa w ust. 1.

w.

rcl

.go

v.p

l

3) dopuszczalności wymierzenia i wykonywania kary

dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej;

Poz. 2

4) wymierzenia kar dyscyplinarnych: pozbawienia

możliwości otrzymania paczki żywnościowej, pozbawienia lub ograniczenia możliwości dokonywania zakupów artykułów żywnościowych — osobie pozbawionej wolności, której wcześniej ze

względów zdrowotnych przyznano leczenie dietetyczne albo zezwolono na dodatkowe zakupy lub

otrzymywanie paczek o większym ciężarze;

5) zasadności — ze względu na stan zdrowia — odroczenia, przerwania lub zmiany na inne wymierzonych lub wykonywanych kar dyscyplinarnych;

ww

6) oceny stanu zdrowia osoby pozbawionej wolności, wobec której zastosowano środek przymusu

bezpośredniego.

§ 20. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.8)

Minister Sprawiedliwości: K. Kwiatkowski

8) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października

2003 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu

udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym

wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności (Dz. U. Nr 204, poz. 1985), które utraciło

moc z dniem 11 lipca 2010 r. na podstawie art. 36 pkt 4

ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydawania aktów wykonawczych

(Dz. U. Nr 98, poz. 817).

w.

rcl

.go

v.p

l

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

ww

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

— 12 —

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego

al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56

Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48

Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530)

www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 11/W/C/2011

ISSN 0867-3411

Cena 1,40 zł (w tym VAT)

Elektronicznie

podpisany przez

Jarosław Deminet; RCL

Data: 2011.01.03

18:14:41 +01'00'

Poz. 2

2

w.

rcl

.go

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 23 grudnia 2010 r.

w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki

zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności

Na podstawie art. 115 § 9 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90,

poz. 557, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje