Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prokuraturze

1.

Prokuraturę stanowią Prokurator Generalny oraz podlegli mu prokuratorzy powszechnych

i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorzy Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2

Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury.

3

Prokuratura jest organem ochrony prawnej.

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

1.

Zadania określone w art. 2 Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy wykonują

przez

1)

prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych oraz

sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego przed sądami;

2)

wytaczanie powództw w sprawach karnych i cywilnych oraz składanie wniosków i udział

w postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych,

jeżeli tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności lub praw

obywateli;

3)

podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach;

4)

sprawowanie nadzoru nad wykonaniem postanowień o tymczasowym aresztowaniu oraz innych

decyzji o pozbawieniu wolności;

5

współpracę z jednostkami naukowymi w zakresie prowadzenia badań dotyczących problematyki

przestępczości, jej zwalczania i zapobiegania oraz kontroli;

5a

gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie w systemach informatycznych danych, w tym

danych osobowych, pochodzących z prowadzonych lub nadzorowanych na podstawie ustawy

postępowań oraz z udziału w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

lub innych postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy, przekazywanie danych i

wyników analiz właściwym organom, w tym organom innych państw, organizacjom międzynarodowym,

w tym ponadnarodowym, oraz organom Unii Europejskiej, jeżeli przewiduje to ustawa

lub umowa międzynarodowa ratyfikowana przez Rzeczpospolitą Polską lub jeżeli przekazywanie

danych i wyników analiz tym organom i organizacjom wynika z odrębnych przepisów; administratorem

tych danych, w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, gromadzonych i przetwarzanych w ogólnokrajowych systemach informatycznych prokuratury

jest Prokurator Generalny;

6)

zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu

sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji;

7)

koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw, prowadzonej przez inne

organy państwowe;

7a

nadzór nad zgodnością z prawem inicjowania i przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych

przez organy ścigania w zakresie przewidzianym w ustawach regulujących organizację

i przedmiot działania tych organów;

8)

współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami

społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa;

8a)

współpracę z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych;

8b)

współpracę i udział w działaniach podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub

ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych,

w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską;

9)

opiniowanie projektów aktów normatywnych;

10)

podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.

2.

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych lub innych organów wojskowych

czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury delegowani

do wykonywania czynności w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne

z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie

albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały

organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej

nieważności do sądu administracyjnego.

1

Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury

Generalnej, prokuratur apelacyjnych, prokuratur okręgowych i rejonowych.

2.

Prokuratorami wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Naczelnej

Prokuratury Wojskowej, wojskowych prokuratur okręgowych i wojskowych prokuratur garnizonowych.

3.

Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorzy

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych.

Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując

się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.

Przepisy ustawy mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2009 r. do wynagrodzeń sędziów

sądów powszechnych i wojskowych, sędziów Sądu Najwyższego, sędziów wojewódzkich sądów

administracyjnych, sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezesa i wiceprezesa

Trybunału Konstytucyjnego, sędziów Trybunału Konstytucyjnego, prokuratorów powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury, prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, asesorów sądowych i prokuratorskich, referendarzy sądowych oraz

uposażeń sędziów i prokuratorów w stanie spoczynku.

1

Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2 oraz art. 8a i 8b.

2

Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego

prokuratora. Zarządzenia, wytyczne i polecenia nie mogą dotyczyć treści czynności

procesowej.

3

Zarządzenia i wytyczne dotyczące konkretnie oznaczonej sprawy oraz polecenia są włączane

do akt sprawy.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

6.

W przypadku gdy w postępowaniu sądowym ujawnią się nowe okoliczności, prokurator samodzielnie

podejmuje decyzje związane z dalszym tokiem tego postępowania.

7.

Prokurator przełożony w razie stwierdzenia oczywistej obrazy prawa przy prowadzeniu

sprawy wytyka, niezależnie od innych uprawnień, właściwemu prokuratorowi uchybienie,

po uprzednim zażądaniu - w razie potrzeby - wyjaśnień. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia

nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. Art. 68 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

7a.

Prokurator, któremu wytknięto uchybienie może, w terminie siedmiu dni, złożyć pisemne

zastrzeżenie do prokuratora przełożonego, który wytknął uchybienie. W razie wniesienia

zastrzeżenia, prokurator przełożony uchyla wytknięcie uchybienia albo przekazuje sprawę

do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

7b.

W przypadku przewidzianym w ust. 7a sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu

rzecznika dyscyplinarnego oraz prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, chyba że

nie jest to możliwe. Na postanowienie odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia prokuratorowi

przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpatruje ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym

składzie.

7c

Odpis prawomocnego wytknięcia uchybienia, w trybie określonym w ust. 7, dołącza się

do akt osobowych prokuratora, któremu wytknięto uchybienie. Do akt osobowych dołącza

się także złożone przez prokuratora zastrzeżenie.

7d

Po upływie trzech lat od dnia uprawomocnienia się wytknięcia uchybienia, prokurator

przełożony, na wniosek prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, zarządza usunięcie

z akt osobowych dokumentów, o których mowa w ust. 7c, jeżeli w tym okresie nie wytknięto

prokuratorowi innego uchybienia.

8.

W razie stwierdzenia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, prokurator przełożony

jest obowiązany żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi,

który obrazy się dopuścił.

1

Prokurator bezpośrednio przełożony uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji

prokuratora podległego. Zmiana lub uchylenie decyzji wymaga formy pisemnej i jest

włączana do akt sprawy.

2.

Zmiana lub uchylenie decyzji doręczonej stronom, ich pełnomocnikom lub obrońcom oraz

innym uprawnionym podmiotom, może nastąpić wyłącznie z zachowaniem trybu i zasad określonych

w ustawie.

1.

Prokurator przełożony może powierzyć podległym prokuratorom wykonywanie czynności

należących do jego zakresu działania, chyba że ustawa zastrzega określoną czynność

wyłącznie do jego właściwości.

2.

Prokurator przełożony może przejmować sprawy prowadzone przez prokuratorów podległych

i wykonywać ich czynności, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Do czasu wejścia w życie aktu wykonawczego wydanego na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wysokość wynagrodzenia zasadniczego prokuratora

w poszczególnych stawkach ustala się z zastosowaniem zasad odnoszących się do sędziów,

określonych w art. 91 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Organy samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej, a także inne państwowe

jednostki organizacyjne, spółdzielnie i ich związki, organizacje zawodowe, samorządowe

i inne organizacje społeczne udzielają Prokuratorowi Generalnemu i podległym mu prokuratorom

pomocy w realizacji ich zadań.

2.

Prokurator okręgowy lub rejonowy, z własnej inicjatywy bądź na wniosek jednostek organów

samorządu terytorialnego albo właściwego wojewody, przedkłada im informację o stanie

przestępczości i jej zwalczaniu w województwie, powiecie lub gminie (mieście, dzielnicy).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 126 § 6, 131

2)

art. 2-4 niniejszej ustawy, art. 2 ust. 4 pkt 3, art. 85 ust. 1 pkt 19 ustawy, o której

mowa w art. 5 oraz art. 6 i 8 niniejszej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2009 r.

Informację Prokuratora Generalnego za 2010 r., o której mowa w art. 10ea ustawy, o

której mowa w art. 2, Prokurator Generalny przedstawia Sejmowi i Senatowi do dnia

31 grudnia 2011 r.

1.

Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców

Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia.

2.

Akty, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych.

2a

Prokurator Generalny, a na obszarze swego działania również prokurator apelacyjny,

okręgowy i wojskowy prokurator okręgowy, może zarządzić wizytację jednostki organizacyjnej

prokuratury w celu kontroli realizacji ustawowych zadań przez tę jednostkę w określonym

zakresie.

2b

Uprawnienia Prokuratora Generalnego wynikające z ustawy może również wykonywać upoważniony

przez niego zastępca Prokuratora Generalnego.

3.

(uchylony).

1.

Prokuratora Generalnego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie później niż

w ciągu trzech miesięcy przed upływem kadencji Prokuratora Generalnego albo w ciągu

trzech miesięcy od jej wygaśnięcia spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę

Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury.

2.

Krajowa Rada Sądownictwa i Krajowa Rada Prokuratury zgłaszają po jednym kandydacie

na Prokuratora Generalnego, nie później niż na cztery miesiące przed upływem kadencji

Prokuratora Generalnego albo w ciągu dwóch miesięcy od jej wygaśnięcia.

3

Na stanowisko Prokuratora Generalnego może być powołana osoba będąca prokuratorem

w stanie czynnym powszechnej lub wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, o co najmniej

dziesięcioletnim stażu na stanowisku prokuratora, sędzią Izby Karnej lub Izby Wojskowej

Sądu Najwyższego w stanie czynnym, sędzią sądu powszechnego lub sędzią sądu wojskowego

w stanie czynnym, o co najmniej dziesięcioletnim stażu sędziowskim w sprawach karnych.

4

Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Prokurator Generalny składa przed Prezydentem

Rzeczypospolitej Polskiej ślubowanie następującej treści

„Obejmując stanowisko Prokuratora Generalnego, uroczyście ślubuję stać na straży Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i prawa, strzec praworządności, a powierzone mi obowiązki wypełniać sumiennie.”.

Ślubowanie może być złożone z dodaniem zwrotu: „Tak mi dopomóż Bóg.”.

5.

Kadencja Prokuratora Generalnego trwa sześć lat, licząc od dnia złożenia ślubowania.

Po upływie kadencji Prokurator Generalny pełni obowiązki do czasu objęcia stanowiska

przez nowo powołanego Prokuratora Generalnego.

6.

Prokurator Generalny, po zakończeniu kadencji, nie może być ponownie powołany na to

stanowisko.

7.

Po zakończeniu kadencji Prokurator Generalny może przejść w stan spoczynku niezależnie

od osiągniętego wieku.

8.

Osiągnięcie przez Prokuratora Generalnego wieku uprawniającego do przejścia w stan

spoczynku nie ma wpływu na zakończenie kadencji.

1.

Prokurator Generalny nie może pozostawać w innym stosunku służbowym lub stosunku pracy,

ani też zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska naukowo-dydaktycznego lub

naukowego w szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, instytucie naukowo-badawczym

lub innej placówce naukowej, ani wykonywać innych zajęć zarobkowych.

2.

Prokurator Generalny nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani

prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z godnością jego urzędu.

1.

Prokurator Generalny nie może być bez uprzedniej zgody sądu dyscyplinarnego pociągnięty

do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony wolności. Prokurator Generalny nie może

być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku popełnienia

przestępstwa, jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku

postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie zawiadamia się Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę, oraz za wykroczenie Prokurator Generalny odpowiada

tylko dyscyplinarnie.

3.

Z wnioskiem do sądu dyscyplinarnego o zezwolenie na pociągnięcie Prokuratora Generalnego

do odpowiedzialności karnej albo do odpowiedzialności dyscyplinarnej może wystąpić

Krajowa Rada Prokuratury lub Minister Sprawiedliwości.

4.

Przed sądem dyscyplinarnym, w toku postępowania, o którym mowa w ust. 2 i 3, czynności

rzecznika dyscyplinarnego wykonuje członek składającej wniosek Krajowej Rady Prokuratury

lub przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości.

1.

Kadencja Prokuratora Generalnego wygasa w razie jego śmierci lub odwołania.

2.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odwołuje Prokuratora Generalnego przed upływem

kadencji, jeżeli

1)

zrzekł się stanowiska;

2)

stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków Prokuratora Generalnego na skutek

choroby lub utraty sił, stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

3)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego albo złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem sądu;

4)

został prawomocnie ukarany karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 67 ust. 1 pkt

2-5.

3.

W przypadku wskazanym w ust. 2 pkt 2, odwołanie następuje na wniosek Prezesa Rady

Ministrów lub Krajowej Rady Prokuratury.

4.

Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 3, Prezes Rady Ministrów zasięga opinii

Krajowej Rady Prokuratury, która powinna być wydana w terminie dwóch miesięcy. Wydaną

opinię załącza się do wniosku. Brak opinii w tym terminie oznacza rezygnację z prawa

do jej wyrażenia.

5.

W przypadku odwołania Prokuratora Generalnego przed upływem kadencji, a także w razie

jego śmierci, obowiązki jego pełni pierwszy zastępca Prokuratora Generalnego, do czasu

objęcia stanowiska przez nowo powołanego Prokuratora Generalnego.

1.

Prokurator Generalny przedstawia Prezesowi Rady Ministrów, nie później niż do końca

pierwszego kwartału roku następnego, sprawozdanie z rocznej działalności prokuratury.

2.

Minister Sprawiedliwości przedstawia na piśmie swoje stanowisko do sprawozdania Prokuratora

Generalnego.

3.

Prezes Rady Ministrów może w każdym czasie, niezależnie od sprawozdania rocznego,

zażądać od Prokuratora Generalnego przedstawienia informacji na określony temat związany

ze strzeżeniem praworządności oraz czuwaniem nad ściganiem przestępstw. Żądanie to

nie może dotyczyć przedstawienia informacji o biegu postępowania w konkretnej sprawie.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Prezes Rady Ministrów może zażądać od Prokuratora Generalnego uzupełnienia przedstawionej

informacji w terminie trzech miesięcy.

5.

Prezes Rady Ministrów przyjmuje albo odrzuca sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1,

mając na względzie realizację zadań przez Prokuratora Generalnego w zakresie strzeżenia

praworządności oraz czuwania nad ściganiem przestępstw.

6.

W przypadku odrzucenia sprawozdania Prokuratora Generalnego, Prezes Rady Ministrów

może wystąpić do Sejmu z wnioskiem o odwołanie Prokuratora Generalnego przed upływem

kadencji. Sejm odwołuje Prokuratora Generalnego uchwałą podjętą większością dwóch

trzecich głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.

7.

Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 6, Prezes Rady Ministrów zasięga opinii

Krajowej Rady Prokuratury, która powinna być wydana w terminie dwóch miesięcy. Wydaną

opinię załącza się do wniosku. Brak opinii w tym terminie oznacza rezygnację z prawa

do jej wyrażenia.

1.

Prokurator Generalny przedstawia Sejmowi i Senatowi jawną roczną informację o łącznej

liczbie osób, wobec których został skierowany wniosek o zarządzenie kontroli i utrwalania

rozmów lub wniosek o zarządzenie kontroli operacyjnej, ze wskazaniem liczby osób,

co do których

1)

sąd zarządził kontrolę i utrwalanie rozmów lub kontrolę operacyjną,

2)

sąd odmówił zarządzenia kontroli i utrwalania rozmów lub kontroli operacyjnej,

3)

wniosek o kontrolę operacyjną nie uzyskał zgody prokuratora,

z wyszczególnieniem liczby osób w wymienionych kategoriach, co do których o kontrolę

operacyjną wnioskował organ Policji.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do

dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.

1.

W przypadku gdy Prokurator Generalny sprzeniewierzył się złożonemu ślubowaniu, Prezes

Rady Ministrów może wystąpić do Sejmu z wnioskiem o odwołanie Prokuratora Generalnego

przed upływem kadencji. Sejm odwołuje Prokuratora Generalnego uchwałą podjętą większością

dwóch trzecich głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.

2.

Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Rady Ministrów zasięga opinii

Krajowej Rady Prokuratury, która powinna być wydana w terminie dwóch miesięcy. Wydaną

opinię załącza się do wniosku. Brak opinii w tym terminie oznacza rezygnację z prawa

do jej wyrażenia.

1.

Z dniem 1 stycznia 2009 r. wynagrodzenia zasadnicze prokuratorów prokuratur rejonowych

określa się w stawkach od pierwszej do czwartej, wynagrodzenia zasadnicze prokuratorów

prokuratur okręgowych - w stawkach od czwartej do siódmej, a wynagrodzenia zasadnicze

prokuratorów prokuratur apelacyjnych - w stawkach od siódmej do dziesiątej. Przepisy

art. 10 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Z dniem 1 stycznia 2009 r. wynagrodzenia prokuratorów powołanych przed tym dniem na

stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej w prokuraturze rejonowej określa się

w stawce czwartej, a prokuratorów powołanych na stanowisko prokuratora prokuratury

apelacyjnej w prokuraturze okręgowej - w stawce siódmej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 3 i 7, które wchodzą

w życie z dniem 1 kwietnia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury powołuje Prokurator Generalny na

wniosek Krajowej Rady Prokuratury.

2.

Kandydat na stanowisko prokuratorskie przedstawia informację z Krajowego Rejestru

Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu

na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, z zastrzeżeniem ust. 4. Wydanie

zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko prokuratorskie odbywa się na zasadach

dotyczących kandydata na stanowisko sędziowskie.

2a.

Kandydat na stanowisko prokuratorskie urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. przedstawia

również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm. albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

3

Prokurator Generalny zasięga od właściwego komendanta wojewódzkiego (Stołecznego)

Policji informacji o kandydatach do objęcia stanowiska prokuratorskiego zgłoszonych

przez Krajową Radę Prokuratury, z zastrzeżeniem ust. 4. Informacje o kandydacie do

objęcia stanowiska prokuratorskiego uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych

dla informacji o kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego.

4.

Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie

informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko

prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego.

5

Przedstawiając informację, o której mowa w ust. 3, komendant wojewódzki (Stołeczny)

Policji przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie zebrane materiały służące do

sporządzenia informacji.

6

Prokurator Generalny, przed rozpatrzeniem kandydatury, zawiadamia kandydata na stanowisko

prokuratorskie o treści informacji uzyskanej od komendanta wojewódzkiego (Stołecznego)

Policji.

(uchylony).

1.

Z dniem 1 stycznia 2009 r. wysokość uposażeń sędziów, którzy przeszli albo zostali

przeniesieni w stan spoczynku przed 1 stycznia 2009 r., określa się z zastosowaniem

stawek wynagrodzenia zasadniczego sędziów, o których mowa w art. 91 § 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą według zasad określonych w ust. 2-4.

2.

Jeżeli ostatnio zajmowanym stanowiskiem było stanowisko sędziego sądu rejonowego

stawka podstawowa wynagrodzenia zasadniczego odpowiada stawce pierwszej, stawka pierwsza

awansowa odpowiada stawce drugiej, a stawka druga awansowa odpowiada stawce trzeciej.

3.

Jeżeli ostatnio zajmowanym stanowiskiem było stanowisko sędziego sądu okręgowego

stawka podstawowa wynagrodzenia zasadniczego odpowiada stawce czwartej, stawka pierwsza

awansowa odpowiada stawce piątej, a stawka druga awansowa odpowiada stawce szóstej.

4.

Jeżeli ostatnio zajmowanym stanowiskiem było stanowisko sędziego sądu apelacyjnego

stawka podstawowa wynagrodzenia zasadniczego odpowiada stawce siódmej, stawka pierwsza

awansowa odpowiada stawce ósmej, a stawka druga awansowa odpowiada stawce dziewiątej.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do ustalenia wysokości uposażeń rodzinnych,

do których prawo powstało przed dniem 1 stycznia 2009 r.

1.

Pierwszego zastępcę Prokuratora Generalnego oraz pozostałych zastępców Prokuratora

Generalnego powołuje, spośród prokuratorów Prokuratury Generalnej, i odwołuje z tych

stanowisk Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Prokuratora Generalnego.

2.

Zastępcą Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego powołuje,

spośród prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, i odwołuje z tego stanowiska

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony w

porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje w

zastępstwie Prokuratora Generalnego działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

3.

Zastępcą Prokuratora Generalnego jest Dyrektor Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, którego powołuje, spośród prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, i odwołuje z tego stanowiska

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony w

porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu. Dyrektor Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

kieruje Główną Komisją Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

4.

Liczbę pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego określa Minister Sprawiedliwości,

na wniosek Prokuratora Generalnego, w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 18 ust.

1, mając na uwadze konieczność zapewnienia właściwej realizacji zadań Prokuratora

Generalnego.

Przepisy art. 12 stosuje się odpowiednio do określenia wysokości uposażeń prokuratorów,

którzy przeszli albo zostali przeniesieni w stan spoczynku przed dniem 1 stycznia

2009 r., oraz wysokości uposażeń rodzinnych, do których prawo powstało przed dniem

1 stycznia 2009 r.

1.

Prokuratora apelacyjnego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów, po zasięgnięciu

opinii zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej.

2.

Kandydata na prokuratora apelacyjnego Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu

prokuratorów, w celu wydania opinii.

3.

W razie wydania negatywnej opinii o kandydacie, zgromadzenie prokuratorów może przedstawić

Prokuratorowi Generalnemu własnego kandydata na prokuratora apelacyjnego.

4.

Po uzyskaniu opinii o kandydacie Prokurator Generalny podejmuje decyzję w przedmiocie

powołania go do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego bądź powołania do pełnienia

tej funkcji kandydata przedstawionego przez zgromadzenie prokuratorów.

5.

W przypadku niepowołania do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego żadnego z kandydatów,

o których mowa w ust. 4, Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu prokuratorów

nowego kandydata na prokuratora apelacyjnego. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się.

6.

Zastępcę prokuratora apelacyjnego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów,

na wniosek prokuratora apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury.

7.

Prokurator apelacyjny i zastępca prokuratora apelacyjnego są powoływani na sześcioletnią

kadencję i nie mogą być ponownie powołani na bezpośrednio następującą kolejną kadencję

do pełnienia tych samych funkcji.

1.

Prokuratora okręgowego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów, na wniosek

właściwego prokuratora apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia prokuratorów

w prokuraturze apelacyjnej.

2.

Kandydata na prokuratora okręgowego Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu

prokuratorów, w celu wydania opinii.

3.

W razie wydania negatywnej opinii o kandydacie, zgromadzenie prokuratorów może przedstawić

Prokuratorowi Generalnemu własnego kandydata na prokuratora okręgowego.

4.

Po uzyskaniu opinii o kandydacie Prokurator Generalny podejmuje decyzję w przedmiocie

powołania go do pełnienia funkcji prokuratora okręgowego bądź powołania do pełnienia

tej funkcji kandydata przedstawionego przez zgromadzenie prokuratorów.

5.

W przypadku niepowołania do pełnienia funkcji prokuratora okręgowego żadnego z kandydatów,

o których mowa w ust. 4, Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu prokuratorów

nowego kandydata na prokuratora okręgowego. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się.

6.

Zastępcę prokuratora okręgowego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów,

na wniosek prokuratora okręgowego, po zasięgnięciu opinii właściwego prokuratora apelacyjnego

oraz kolegium prokuratury apelacyjnej.

7.

Prokurator okręgowy i zastępca prokuratora okręgowego są powoływani na sześcioletnią

kadencję i nie mogą być ponownie powołani na bezpośrednio następującą kolejną kadencję

do pełnienia tych samych funkcji.

1.

Prokuratora rejonowego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów, na wniosek

właściwego prokuratora apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia prokuratorów

w prokuraturze apelacyjnej.

2.

Kandydata na prokuratora rejonowego Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu

prokuratorów, w celu wydania opinii.

3.

W razie wydania negatywnej opinii o kandydacie, zgromadzenie prokuratorów może przedstawić

Prokuratorowi Generalnemu własnego kandydata na prokuratora rejonowego.

4.

Po uzyskaniu opinii o kandydacie Prokurator Generalny podejmuje decyzję w przedmiocie

powołania go do pełnienia funkcji prokuratora rejonowego bądź powołania do pełnienia

tej funkcji kandydata przedstawionego przez zgromadzenie prokuratorów.

5.

W przypadku niepowołania do pełnienia funkcji prokuratora rejonowego żadnego z kandydatów,

o których mowa w ust. 4, Prokurator Generalny przedstawia zgromadzeniu prokuratorów

nowego kandydata na prokuratora rejonowego. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się.

6.

Zastępcę prokuratora rejonowego powołuje Prokurator Generalny spośród prokuratorów,

na wniosek prokuratora rejonowego, po zasięgnięciu opinii właściwego prokuratora okręgowego

oraz kolegium prokuratury okręgowej.

7.

Kadencja prokuratora rejonowego i zastępcy prokuratora rejonowego trwa cztery lata.

1.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora apelacyjnego lub zastępcę prokuratora

apelacyjnego przed upływem kadencji, jeżeli

1)

zrzekł się pełnienia funkcji;

2)

stał się trwale niezdolny do pełnienia funkcji na skutek choroby lub utraty sił, stwierdzonej

orzeczeniem lekarskim;

3)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego albo złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem sądu;

4)

w sposób nienależyty wypełnia obowiązki służbowe.

2.

Prokurator Generalny, z urzędu lub na wniosek właściwego prokuratora apelacyjnego,

może odwołać prokuratora okręgowego, prokuratora rejonowego lub ich zastępców, z przyczyn

określonych w ust. 1, przed upływem kadencji.

3.

Odwołanie prokuratora apelacyjnego, prokuratora okręgowego i prokuratora rejonowego

oraz ich zastępców, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, następuje po podjęciu

przez Krajową Radę Prokuratury uchwały zezwalającej na odwołanie.

1.

Do pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.

111, powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator

Generalny.

2.

Prokurator Generalny może, w drodze zarządzenia, określić funkcje w prokuraturach

apelacyjnych, okręgowych i rejonowych, do pełnienia których powołuje prokuratorów

i odwołuje z ich pełnienia prokurator apelacyjny.

3.

Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej powołuje, spośród

prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, zastępcę Naczelnego

Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora okręgowego i wojskowego prokuratora

garnizonowego oraz ich zastępców, a także pełniących pozostałe funkcje w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury, oraz odwołuje ich z pełnienia tych funkcji.

4.

Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może, w drodze zarządzenia,

określić funkcje w wojskowych prokuraturach okręgowych i wojskowych prokuraturach

garnizonowych, do pełnienia których powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych

funkcji Naczelny Prokurator Wojskowy.

Wynagrodzenie zasadnicze przysługujące aplikantom sądowym w sądach powszechnych i

wojskowych oraz aplikantom powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

którzy rozpoczęli aplikację przed dniem 1 stycznia 2008 r. wynosi od dnia 1 stycznia

2009 r., odpowiednio, w pierwszym roku pracy 58%, zaś w drugim i następnym - 64% przeciętnego

wynagrodzenia w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.. Przepis art. 91 § 1d ustawy, o której mowa w art. 1 i art. 61a ust. 2 ustawy, o

której mowa w art. 3, stosuje się odpowiednio.

1.

Prokuratorem może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora;

5)

ukończył 26 lat;

6)

złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski;

7)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo

odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany

w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany

oficer zawodowy, oficer służby okresowej, zwani dalej „oficerem”, lub prokurator powszechnej

jednostki organizacyjnej prokuratury.

3.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie dotyczą

1

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w

Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych;

1

osób, które pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie

badawczym lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień

naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych;

2)

sędziów;

3

adwokatów, radców prawnych oraz radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, którzy

wykonywali ten zawód lub zajmowali takie stanowisko przez co najmniej trzy lata.

3

adwokatów, radców prawnych oraz prezesa, wiceprezesa, starszych radców lub radców

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, którzy wykonywali ten zawód lub zajmowali

takie stanowisko przez co najmniej trzy lata.

4.

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nie dotyczą notariuszy.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

1

Na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

dziesięcioletni staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż sześcioletni

okres pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratury apelacyjnej

lub okręgowej, Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, sędziego sądu apelacyjnego lub okręgowego bądź wojskowego sądu

okręgowego albo co najmniej przez okres dwunastu lat przed powołaniem wykonywał zawód

adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

1

Na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

dziesięcioletni staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż sześcioletni

okres pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratury apelacyjnej

lub okręgowej, Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, sędziego sądu apelacyjnego lub okręgowego bądź wojskowego sądu

okręgowego albo co najmniej przez okres dwunastu lat przed powołaniem wykonywał zawód

adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

2

Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym co najmniej

trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej, prokuratora

wojskowej prokuratury okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu okręgowego lub wojskowego

sądu okręgowego albo co najmniej przez okres ośmiu lat przed powołaniem wykonywał

zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

2

Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym co najmniej

trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej, prokuratora

wojskowej prokuratury okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu okręgowego lub wojskowego

sądu okręgowego albo co najmniej przez okres ośmiu lat przed powołaniem wykonywał

zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

3

Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej może być powołany ten, kto spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratora

wojskowej prokuratury garnizonowej, prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu powszechnego lub wojskowego

albo co najmniej przez okres sześciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata,

radcy prawnego lub notariusza.

3

Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratora

wojskowej prokuratury garnizonowej, prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu powszechnego lub wojskowego

albo co najmniej przez okres sześciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata,

radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego

radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

4.

Wymagany staż, o którym mowa w ust. 1-3, nie dotyczy osób wskazanych w art. 14 ust.

3 pkt 1.

1.

W razie utworzenia stanowiska prokuratora lub zwolnienia się tego stanowiska Prokurator

Generalny niezwłocznie obwieszcza o wolnym stanowisku prokuratorskim w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, chyba że obsadzenie tego stanowiska następuje

w drodze przeniesienia służbowego prokuratora równorzędnej prokuratury.

2.

Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska prokuratora może zgłosić swoją kandydaturę

na jedno wolne stanowisko prokuratorskie w ciągu miesiąca od obwieszczenia, o którym

mowa w ust. 1.

3.

Kandydaturę zgłasza się prokuratorowi okręgowemu - gdy zgłoszenie dotyczy stanowiska

prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratorowi apelacyjnemu - gdy zgłoszenie dotyczy

stanowiska prokuratora prokuratury okręgowej albo prokuratora prokuratury apelacyjnej,

Prokuratorowi Generalnemu - gdy zgłoszenie dotyczy stanowiska prokuratora Prokuratury

Generalnej, Ministrowi Obrony Narodowej - gdy zgłoszenie dotyczy stanowiska prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury oraz Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej

- gdy zgłoszenie dotyczy stanowiska prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

4.

Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska

prokuratora, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3-7, albo art. 14 ust. 2, albo zgłoszenie

nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, lub nie spełnia wymogów formalnych

określonych w art. 11 ust. 2 i 2a, właściwy prokurator, Minister Obrony Narodowej

albo Prezes Instytutu Pamięci Narodowej zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia

bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia,

może, w terminie 7 dni złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli właściwy prokurator, Minister

Obrony Narodowej albo Prezes Instytutu Pamięci Narodowej nie uwzględni zastrzeżenia,

niezwłocznie przekazuje je wraz ze zgłoszeniem Krajowej Radzie Prokuratury. W przedmiocie

pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia rozstrzyga Krajowa Rada Prokuratury.

5

Prokurator okręgowy, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury rejonowej przedstawia jego kandydaturę kolegium prokuratury

okręgowej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną przez wyznaczonego prokuratora prokuratury

okręgowej.

5

Prokurator okręgowy, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury rejonowej przedstawia jego kandydaturę kolegium prokuratury

okręgowej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną przez wizytatora prokuratury okręgowej.

6

Prokurator apelacyjny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury okręgowej albo prokuratora prokuratury apelacyjnej przedstawia

jego kandydaturę kolegium prokuratury apelacyjnej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną

przez wyznaczonego prokuratora prokuratury apelacyjnej.

6

Prokurator apelacyjny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury okręgowej albo prokuratora prokuratury apelacyjnej przedstawia

jego kandydaturę kolegium prokuratury apelacyjnej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną

przez wizytatora prokuratury apelacyjnej.

7

Prokurator Generalny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora Prokuratury Generalnej zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata

przez wyznaczonego prokuratora Prokuratury Generalnej.

7

Prokurator Generalny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora Prokuratury Generalnej zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata

przez wizytatora Prokuratury Generalnej.

8

Minister Obrony Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia

złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zarządza sporządzenie

oceny kwalifikacji kandydata przez wyznaczonego prokuratora Naczelnej Prokuratury

Wojskowej.

8

Minister Obrony Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia

złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zarządza sporządzenie

oceny kwalifikacji kandydata przez wizytatora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

9

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych

zgłoszenia złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków

do objęcia stanowiska prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata przez

wyznaczonego prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej.

9

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych

zgłoszenia złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków

do objęcia stanowiska prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata przez

wizytatora Instytutu Pamięci Narodowej.

10

Prokurator okręgowy oraz prokurator apelacyjny przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury

zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio prokuratorów prokuratury rejonowej

albo prokuratury okręgowej lub apelacyjnej wraz z opiniami odpowiednio kolegium prokuratury

okręgowej albo kolegium prokuratury apelacyjnej wraz z ocenami sporządzonymi przez

wyznaczonych prokuratorów.

10

Prokurator okręgowy oraz prokurator apelacyjny przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury

zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio prokuratorów prokuratury rejonowej

albo prokuratury okręgowej lub apelacyjnej wraz z opiniami odpowiednio kolegium prokuratury

okręgowej albo kolegium prokuratury apelacyjnej wraz z ocenami sporządzonymi przez

wizytatorów.

11

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio

prokuratorów Prokuratury Generalnej, prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury albo prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu wraz z własnymi opiniami oraz z ocenami kwalifikacji

sporządzonymi przez wyznaczonych prokuratorów.

11

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio

prokuratorów Prokuratury Generalnej, prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury albo prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu wraz z własnymi opiniami oraz z ocenami kwalifikacji

sporządzonymi przez wizytatorów.

1.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora

albo asesora prokuratury, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których

prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub

środki zaskarżenia, występował przed sądem lub składał pisma procesowe, bądź wykonywał

inne czynności wymienione w art. 3 ust. 1, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw

- wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.

2.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego, do

zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur

akt wszystkich tych spraw.

3.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy

prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych

kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował

w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw, ze wskazaniem

sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie

więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

dołącza ponadto opinię przełożonego.

4.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód notariusza, do zgłoszenia

dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw, a jeżeli

sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich tych aktów.

5.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do zgłoszenia dołącza wykaz

publikacji wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych

opinii prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku

naukowego.

6.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, zajmujący stanowisko prokuratora bądź

sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia

czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, do zgłoszenia

dołącza także opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania

1)

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

2)

do pełnienia obowiązków w międzynarodowej prokuratorskiej lub sędziowskiej organizacji

pozarządowej;

3)

do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w

ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz

zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów

konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

8.

Przełożonym, o którym mowa w ust. 6, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie

nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne

komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących

daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą

funkcję nadrzędną.

9.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prezesa

lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie

do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy ust. 1-6.

10.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonywał więcej niż jeden

z zawodów wskazanych w przepisach ust. 1-5 stosuje się przepisy ust. 1-6, z tym że

łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych

i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.

11.

Do zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie i rekomendacje.

1.

Oceny kwalifikacji na wolne stanowisko prokuratorskie nie może dokonywać wizytator,

będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem

w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości

co do bezstronności wizytatora.

2.

Jeżeli na jedno wolne stanowisko prokuratorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

oceny kwalifikacji tych kandydatów dokonuje ten sam wizytator, chyba że z uwagi na

liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe. Oceny kwalifikacji

żadnego z kandydatów nie może dokonywać wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo

powinowatym chociażby jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim

stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności

wizytatora.

3.

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy któremu złożono zgłoszenie, zapoznaje kandydata

z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma

prawo złożyć pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.

4.

Uwagi złożone po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia, podając przyczynę pozostawienia

złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia,

w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.

5.

Jeżeli Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz

z uwagami Krajowej Radzie Prokuratury, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia

uwag bez rozpatrzenia.

6.

Po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, Prokurator Generalny, Minister Obrony

Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, prokurator apelacyjny lub okręgowy

niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech wizytatorów, wyznaczonych na zasadach

określonych w ust. 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału wizytator, który

dokonał oceny kwalifikacji. Wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż

trzydzieści dni.

7.

Wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata, do której

uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko wizytatorów sporządza się

na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratury

obejmuje prawidłowość i poziom merytoryczny, jak również efektywność wykonywania powierzonych

obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami

i ich złożoności, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kulturę osobistą.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 1, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w prokuraturach, w tym na potrzeby statystyki.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prokuratora prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną

lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy

prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego, zawierających wytknięcie uchybienia

w razie oczywistej obrazy prawa.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego obejmuje analizę sprawności

i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem, kultury osobistej,

umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu

orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 2, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz wytknięcia

uchybień.

1.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora lub sędziego albo z innych

przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2 oraz 14f ust. 2 nie jest

możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

2.

Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,

asesora prokuratury albo sędziego może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w

wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury

o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie poziomu merytorycznego, sprawności, rzetelności

i terminowości dokonywanych czynności bądź poziomu merytorycznego i rzetelności sporządzonych

opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania, obejmującej

kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii

prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

3. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji

może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował

w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się

do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu

o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie

praw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

4. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne

lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania

wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie

sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną.

5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm., oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych, w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm., art. 22

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm. albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, z późn. zm..

8.

Ocena kwalifikacji kandydata mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

9.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 8, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Do oceny kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 14e-14h.

1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie uwzględnia się

predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu prokuratora, w tym umiejętność podejmowania

decyzji i współpracy, odporność na stres oraz przestrzeganie zasad etyki wykonywanego

zawodu.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób

dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, mając

na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę wykonywanego przez

kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania do zakresu

badań i kryteriów wskazanych w ustawie, zachowania jednolitości kryteriów dla kandydatów

ubiegających się o równorzędne stanowiska w powszechnych i wojskowych jednostkach

prokuratury oraz w Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu - przy uwzględnieniu zróżnicowania kwalifikacji niezbędnych do

prawidłowego wypełniania zadań na poszczególnych stanowiskach i szczeblach organizacyjnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2 lit. g oraz art. 3 pkt 3 lit. h, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia

ogłoszenia.

„2. Oceny kwalifikacji asesorów sądowych, którzy zgłosili swoje kandydatury na wolne

stanowiska sędziowskie albo wolne stanowiska prokuratorskie, o których obwieszczono

po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, dokonuje się w trybie i na zasadach obowiązujących

przy dokonywaniu oceny kwalifikacji kandydatów zajmujących stanowiska sędziów sądów

powszechnych oraz przy uwzględnieniu przestrzegania dyscypliny pracy, doskonalenia

sposobu wykonywania obowiązków i podnoszenia kwalifikacji, umiejętności współpracy,

jak również predyspozycji osobowościowych do zawodu sędziego albo do zawodu prokuratora.

(utracił moc).

1

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez sąd dyscyplinarny karą wymienioną

w art. 67 ust. 1 pkt 2-4 lub art. 113 pkt 2-4, popełnił przewinienie służbowe, a w

tym dopuścił się oczywistej obrazy przepisów prawa lub uchybił godności urzędu prokuratorskiego;

przed podjęciem decyzji Prokurator Generalny wysłuchuje wyjaśnień prokuratora, chyba

że nie jest to możliwe, oraz zasięga odpowiednio opinii zebrania prokuratorów Prokuratury

Generalnej lub Naczelnej Prokuratury Wojskowej albo opinii właściwego zgromadzenia

prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej.

2.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej

przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.

3.

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora jednostki organizacyjnej prokuratury, który

zrzekł się stanowiska prokuratora.

3a.

Na wniosek prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędącego

oficerem, który zrzekł się stanowiska prokuratora, Prokurator Generalny powołuje go

na stanowisko równorzędne w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury, niezależnie

od liczby stanowisk prokuratorskich, chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do

powołania na stanowisko prokuratora.

3b.

W razie odmowy powołania, o którym mowa w ust. 3a, zainteresowanemu służy skarga do

Sądu Najwyższego.

4.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia

o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.

4a

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej oraz

prawomocne orzeczenie sądu orzekające wobec prokuratora środek karny pozbawienia praw

publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora, degradacji lub wydalenia z

zawodowej służby wojskowej, pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora;

stosunek służbowy prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

4b

W przypadku uchylenia orzeczenia sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej

przez Sąd Najwyższy w wyniku kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, prokuratora

przywraca się do służby na dotychczas zajmowanym stanowisku z zachowaniem ciągłości

stosunku służbowego i z prawem do wynagrodzenia za okres faktycznego pozostawania

poza służbą.

4c

W przypadku uchylenia, w trybie określonym w ust. 4b, orzeczenia sądu dyscyplinarnego

o wydaleniu ze służby prokuratorskiej, wydanego w stosunku do będącego oficerem prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, przywrócenie do tej służby następuje

na stanowisko równorzędne przeznaczone dla osoby niebędącej oficerem.

5.

(utracił moc).

5a.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa polskiego.

6.

(uchylony).

1.

Przeniesienie prokuratora na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego zgodą.

2.

Zgoda prokuratora na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadkach

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji prokuratury lub zniesienia danej

jednostki organizacyjnej prokuratury albo przeniesienia jej siedziby;

2)

przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.

3.

Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepis art.

11 ust. 1.

1.

Znosi się Prokuraturę Krajową.

2.

Tworzy się Prokuraturę Generalną.

1.

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Generalna oraz

prokuratury apelacyjne, okręgowe i rejonowe.

2.

Prokuratura Generalna zapewnia obsługę Prokuratora Generalnego, w szczególności w

zakresie jego zadań w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy. Do podstawowych

zadań Prokuratury Generalnej należy również zapewnienie udziału prokuratora w postępowaniu

przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sądem Najwyższym i Naczelnym Sądem Administracyjnym,

sprawowanie nadzoru instancyjnego i służbowego nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach

apelacyjnych i koordynacja nadzoru służbowego nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym

przez pozostałe jednostki organizacyjne prokuratury, prowadzenie wizytacji prokuratur

apelacyjnych oraz wykonywanie czynności w zakresie obrotu prawnego z zagranicą.

3.

Prokuraturą Generalną kieruje Prokurator Generalny, który jest prokuratorem przełożonym

prokuratorów powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz

prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

4.

Do podstawowych zadań prokuratury apelacyjnej należy zapewnienie udziału prokuratora

w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy przed sądem apelacyjnym i wojewódzkim

sądem administracyjnym, prowadzenie i nadzorowanie postępowań przygotowawczych w sprawach

ścigania przestępczości zorganizowanej i korupcji, sprawowanie nadzoru instancyjnego

i służbowego nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach okręgowych, a także prowadzenie

wizytacji prokuratur okręgowych i rejonowych.

5.

Prokuraturą apelacyjną kieruje prokurator apelacyjny, który jest prokuratorem przełożonym

prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych oraz prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.

6.

Do podstawowych zadań prokuratury okręgowej należy zapewnienie udziału prokuratora

w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy przed sądem okręgowym, prowadzenie

i nadzorowanie postępowań przygotowawczych w sprawach o poważne przestępstwa kryminalne

i gospodarcze, a także sprawowanie nadzoru instancyjnego i służbowego nad postępowaniami

prowadzonymi w prokuraturach rejonowych oraz prowadzenie wizytacji prokuratur rejonowych.

7.

Prokuraturą okręgową kieruje prokurator okręgowy. Prokurator okręgowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury okręgowej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.

8.

Do podstawowych zadań prokuratury rejonowej należy zapewnienie udziału prokuratora

w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy przed sądem rejonowym, a także prowadzenie

i nadzorowanie postępowań przygotowawczych z wyłączeniem spraw wymienionych w ust.

4 i 6.

9.

Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów pełniących czynności w prokuraturze rejonowej.

10.

Zastępca prokuratora apelacyjnego kieruje prokuraturą apelacyjną w zakresie ustalonym

przez prokuratora apelacyjnego i w tym zakresie jest prokuratorem przełożonym prokuratorów

prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.

11.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do zastępcy prokuratora okręgowego i zastępcy

prokuratora rejonowego - na obszarze działania, odpowiednio, prokuratury okręgowej

lub prokuratury rejonowej.

12.

Prokuraturę apelacyjną tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur

okręgowych, odpowiadającego obszarowi właściwości odpowiedniego sądu apelacyjnego.

Prokuraturę okręgową tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur

rejonowych. Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub większej liczby gmin; w

uzasadnionych wypadkach może być utworzona więcej niż jedna prokuratura rejonowa w

obrębie tej samej gminy.

13.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, w drodze

rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury apelacyjne, okręgowe i rejonowe oraz ustala

ich siedziby i obszary właściwości, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania

tych jednostek.

14.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, w drodze

rozporządzenia, określa właściwość powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

w sprawach o poszczególne rodzaje przestępstw niezależnie od miejsca ich popełnienia

oraz w sprawach cywilnych, administracyjnych, w sprawach o wykroczenia, a także w

innych postępowaniach prowadzonych na podstawie ustaw, mając na względzie skuteczne

zwalczanie przestępczości i zapewnienie sprawności postępowań - niezależnie od ogólnej

właściwości powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

15.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, w drodze

rozporządzenia, tworzy i znosi ośrodki zamiejscowe prokuratur okręgowych lub rejonowych

poza siedzibą prokuratury, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania

tych jednostek.

16.

Pracownicy zniesionego ośrodka zamiejscowego przechodzą do prokuratury, której ośrodek

zamiejscowy został zniesiony.

17.

W Prokuraturze Generalnej tworzy się, w zależności od potrzeb, departamenty i biura.

W ramach departamentów i biur mogą być tworzone wydziały lub inne komórki organizacyjne.

W prokuraturach apelacyjnych i okręgowych mogą być z zastrzeżeniem ust. 18 tworzone

wydziały oraz - samodzielne lub wchodzące w skład wydziałów - działy. W prokuraturach

rejonowych mogą być tworzone działy lub sekcje.

18.

W prokuraturach apelacyjnych tworzy się wydziały postępowania sądowego, wydziały do

spraw wizytacji i okresowej oceny prokuratorów oraz wydziały do spraw przestępczości

zorganizowanej i korupcji.

19.

Departamentami i biurami Prokuratury Generalnej kierują dyrektorzy, wydziałami departamentów

i biur Prokuratury Generalnej oraz wydziałami w prokuraturach apelacyjnych i okręgowych

- naczelnicy, a działami w prokuraturach apelacyjnych, okręgowych i rejonowych, sekcjami

w prokuraturach rejonowych oraz ośrodkami zamiejscowymi prokuratur okręgowych i rejonowych

- kierownicy. W zależności od potrzeb, dyrektorzy departamentów i biur Prokuratury

Generalnej mogą mieć zastępców. W prokuraturach rejonowych o obsadzie kadrowej nieprzekraczającej

sześciu prokuratorów komórkami organizacyjnymi kierują bezpośrednio prokurator rejonowy

lub jego zastępca.

20.

Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,

wojskowe prokuratury okręgowe oraz wojskowe prokuratury garnizonowe.

21.

Naczelną Prokuraturą Wojskową kieruje Naczelny Prokurator Wojskowy. Naczelny Prokurator

Wojskowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej

oraz pozostałych prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

22.

Wojskową prokuraturą okręgową kieruje wojskowy prokurator okręgowy. Wojskowy prokurator

okręgowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury okręgowej

oraz wojskowych prokuratorów garnizonowych i prokuratorów wojskowych prokuratur garnizonowych

na obszarze działania wojskowej prokuratury okręgowej.

23.

Wojskową prokuraturą garnizonową kieruje wojskowy prokurator garnizonowy. Wojskowy

prokurator garnizonowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury

garnizonowej.

24.

Zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora okręgowego, wojskowego

prokuratora garnizonowego i kierownika innej wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

kieruje daną jednostką w zakresie ustalonym przez jej kierownika i w tym zakresie

jest prokuratorem przełożonym prokuratorów danej wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury oraz prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury niższego

stopnia na obszarze działania danej jednostki.

25.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia,

tworzy i znosi wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby

i terytorialny zakres działania, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania

tych jednostek.

1.

(uchylony).

2.

(uchylony).

3.

Prokuratorami bezpośrednio przełożonymi są

1

Prokurator Generalny - w stosunku do swoich zastępców, prokuratorów pełniących czynności

w Prokuraturze Generalnej oraz prokuratorów apelacyjnych;

2)

(uchylony);

3

zastępcy Prokuratora Generalnego, z wyłączeniem Naczelnego Prokuratora Wojskowego

i Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Instytutu

Pamięci Narodowej, w zakresie zleconych czynności - w stosunku do prokuratorów pełniących

czynności w Prokuraturze Generalnej oraz prokuratorów apelacyjnych;

4)

Naczelny Prokurator Wojskowy oraz, w zakresie zleconych czynności, jego zastępca -

w stosunku do prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej oraz wojskowych prokuratorów

okręgowych i kierowników innych, równorzędnych, wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury;

5)

prokuratorzy apelacyjni, prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz,

w zakresie zleconych czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów pełniących

czynności w danej jednostce oraz w stosunku do kierowników jednostek organizacyjnych

prokuratury bezpośrednio niższego stopnia na obszarze działania danej jednostki, z

zastrzeżeniem pkt 6;

6)

kierownicy ośrodków zamiejscowych prokuratur okręgowych oraz, w zakresie zleconych

czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w danym

ośrodku oraz prokuratorów rejonowych na obszarze działania danego ośrodka zamiejscowego

prokuratury okręgowej;

7)

prokuratorzy rejonowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi oraz, w zakresie zleconych

czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów, odpowiednio, danej prokuratury

rejonowej lub wojskowej prokuratury garnizonowej;

8)

kierownicy ośrodków zamiejscowych prokuratur rejonowych - w stosunku do prokuratorów

pełniących czynności w danym ośrodku.

4.

Prokurator pełniący funkcję kierownika komórki organizacyjnej w danej prokuraturze

jest zwierzchnikiem służbowym w stosunku do prokuratorów pełniących czynności w tej

komórce.

1.

Do budynków jednostek organizacyjnych prokuratury nie wolno wnosić broni ani amunicji,

a także materiałów wybuchowych i innych środków niebezpiecznych. Nie dotyczy to osób

wykonujących w tych budynkach obowiązki służbowe wymagające posiadania broni.

2.

Prokurator apelacyjny i odpowiednio prokurator okręgowy może zarządzić stosowanie

środków zapewniających bezpieczeństwo w budynkach podlegających mu jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zapobiegających naruszaniu zakazu, o którym mowa w ust. 1. W takim

przypadku do ochrony tych budynków oraz osób w nich przebywających stosuje się przepisy

o ochronie osób i mienia.

1.

Pierwszego powołania Prokuratora Generalnego Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje

spośród dwóch kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa w terminie 2 miesięcy

od daty ich zgłoszenia, po zasięgnięciu opinii Rady Prokuratorów przy Prokuratorze

Generalnym. Krajowa Rada Sądownictwa dokona zgłoszenia kandydatów w terminie 2 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu, spośród osób wymienionych w art. 10a

ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Do czasu powołania Prokuratora Generalnego i zastępców Prokuratora Generalnego, ich

zadania wykonują dotychczasowy Prokurator Generalny i jego zastępcy.

3.

Do czasu powołania prokuratorów apelacyjnych, prokuratorów okręgowych i prokuratorów

rejonowych oraz ich zastępców, funkcje te pełnią dotychczasowi prokuratorzy apelacyjni,

okręgowi i rejonowi oraz ich zastępcy.

1

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, ustala,

w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury określający

1)

wewnętrzną strukturę organizacyjną i zadania Prokuratury Generalnej, prokuratur apelacyjnych

oraz pozostałych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, a także liczbę

zastępców Prokuratora Generalnego, o których mowa w art. 12 ust. 4,

2)

organizację pracy i sposób kierowania pracą,

3)

dysponentów środków budżetowych,

4)

formy i tryb sprawowania nadzoru służbowego, w tym poprzez wizytacje i lustracje,

5)

tryb załatwiania spraw osobowych,

6)

organizację pracy organów kolegialnych,

7)

szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w sprawach karnych,

8)

sposób realizacji zadań związanych z udziałem prokuratora w sprawach cywilnych, rodzinnych,

opiekuńczych oraz ze stosunku pracy,

9)

szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w postępowaniu administracyjnym

i przed sądami administracyjnymi,

10)

tryb działań podejmowanych przez prokuratora w celu zapobieżenia naruszeniom prawa,

11)

tryb postępowania w sprawach skarg i wniosków,

uwzględniając potrzebę zapewnienia skuteczności i sprawności postępowania we wszystkich

rodzajach spraw, prowadzonych przez prokuratora lub z jego udziałem, w tym szybkość

i efektywność działania, z uwzględnieniem funkcjonalności i racjonalności działań

prokuratora.

2

Prokurator Generalny określa, w drodze zarządzenia, organizację i zakres działania

sekretariatów oraz innych działów administracji w powszechnych jednostkach organizacyjnych

prokuratury, biorąc pod uwagę specyfikę zadań jednostek różnego stopnia i konieczność

zapewnienia racjonalności funkcjonowania prokuratury.

2a.

Przepisy rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do wewnętrznego

urzędowania Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz oddziałowych

komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

3.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej ustali, w drodze

rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz wewnętrzną organizację tych jednostek. Rozporządzenie określa strukturę

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, organizację ich pracy, sposób kierowania

tymi prokuraturami, w tym formy i tryb sprawowania nadzoru służbowego przez prokuratorów

przełożonych, a także szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratorów wojskowych

czynności w ramach postępowania karnego oraz - w zakresie nieuregulowanym odrębnymi

przepisami - innych czynności, zastrzeżonych ustawowo do właściwości prokuratorów

wojskowych. Wydając rozporządzenie, należy uwzględnić specyfikę organizacji i funkcjonowania

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, opartą na służbowym podporządkowaniu, oraz

potrzebę zapewnienia skuteczności i racjonalności działań prokuratury w strukturach

wojskowych.

3a

Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

zarządzenia, organizację i zakres działania sekretariatów oraz innych działów administracji

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, biorąc pod uwagę specyfikę zadań

jednostek różnego stopnia i konieczność zapewnienia racjonalności funkcjonowania prokuratury.

4.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa strój urzędowy prokuratorów

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając charakter uroczysty stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

5

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób realizacji kompetencji prokuratora w zakresie nadzoru

nad czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi, mając na uwadze zapewnienie merytorycznej

i efektywnej kontroli podstaw faktycznych wnioskowanych czynności.

1.

Prokurator Generalny, po zasięgnięciu opinii Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, powoła prokuratorów Prokuratury Generalnej

spośród dotychczasowych prokuratorów Prokuratury Krajowej lub prokuratorów prokuratur

apelacyjnych. Przepis art. 14a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio. Prokuratorom Prokuratury Krajowej,

którzy zostaną powołani na stanowiska prokuratorów Prokuratury Generalnej, okres pracy

na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej zalicza się do okresu pracy wymaganego

do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce awansowej.

2.

Prokurator Generalny przenosi prokuratorów byłej Prokuratury Krajowej, których nie

powołał do Prokuratury Generalnej na inne miejsce służbowe w prokuraturach apelacyjnych

lub okręgowych z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym

stanowisku.

3.

Prokurator byłej Prokuratury Krajowej może złożyć sprzeciw od decyzji, o której mowa

w ust. 2, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji Prokuratora Generalnego. Złożenie

sprzeciwu oznacza przejście w stan spoczynku w terminie miesiąca od daty złożenia

sprzeciwu.

4.

Do prokuratorów, którzy zostali przeniesieni w stan spoczynku na podstawie przepisu

ust. 3, przepis art. 62a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w związku z art. 71 § 3 i art. 100 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo

o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. stosuje się zgodnie ze statusem służbowym prokuratora w dniu poprzedzającym dzień

wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Uposażenie prokuratora Prokuratury Krajowej, który został przeniesiony w stan spoczynku

w związku ze zmianą ustroju prokuratury, jest waloryzowane w terminach i wysokości

odpowiadających zmianom wynagrodzenia sędziego Sądu Najwyższego.

6.

Urzędnicy i inni pracownicy Prokuratury Krajowej stają się pracownikami Prokuratury

Generalnej.

1

W prokuraturze apelacyjnej działa zgromadzenie prokuratorów, które składa się z prokuratorów

prokuratury apelacyjnej oraz delegatów prokuratorów prokuratur okręgowych i rejonowych

działających na obszarze właściwości prokuratury apelacyjnej. Delegatów prokuratorów

prokuratur okręgowych i rejonowych, w liczbie równej liczbie prokuratorów prokuratury

apelacyjnej, wybierają na okres dwóch lat, po połowie, zebrania prokuratorów prokuratur

okręgowych i zebrania prokuratorów prokuratur rejonowych; Prokurator Generalny ustala

regulamin wyboru delegatów.

2.

Przewodniczącym zgromadzenia prokuratorów jest prokurator apelacyjny.

3.

Posiedzenie zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator apelacyjny z inicjatywy własnej

lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury apelacyjnej albo jednej piątej liczby

członków zgromadzenia.

Do czasu powołania Krajowej Rady Prokuratury przewidziane dla niej obowiązki ustawowe

realizuje Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym, z wyjątkiem uprawnienia

określonego w art. 24 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Zgromadzenie prokuratorów

1)

wysłuchuje informacji prokuratora apelacyjnego o działalności prokuratury apelacyjnej

oraz prokuratur okręgowych i rejonowych z obszaru działania danej jednostki oraz wyraża

opinię w tym zakresie;

2)

ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury apelacyjnej;

3)

wybiera przedstawiciela do Krajowej Rady Prokuratury;

4)

wybiera członków sądów dyscyplinarnych;

5)

rozpatruje sprawozdania z działalności kolegium prokuratury apelacyjnej i coroczne

sprawozdania z działalności rzecznika dyscyplinarnego prokuratora apelacyjnego;

6)

wyraża opinie o kandydatach na prokuratora apelacyjnego, prokuratorów okręgowych i

rejonowych;

7)

wyraża opinie w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego lub

kolegium prokuratury apelacyjnej.

1.

Krajowa Rada Prokuratury na pierwszym posiedzeniu określi termin wyborów członków

sądów dyscyplinarnych.

2.

Do czasu wyboru nowych członków sądów dyscyplinarnych na podstawie niniejszej ustawy,

działają sądy dyscyplinarne utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

3.

Niezakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru członków sądów dyscyplinarnych na

podstawie niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych sądach dyscyplinarnych,

przekazuje się sądom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

1.

Kolegium prokuratury apelacyjnej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych

w dwóch trzecich przez zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej powołanych przez

prokuratora apelacyjnego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium prokuratury

apelacyjnej jest prokurator apelacyjny.

2.

Kadencja kolegium prokuratury apelacyjnej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury apelacyjnej zwołuje prokurator apelacyjny z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 5, 5a, 6, 9 i art. 50 ust. 10

ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 11a ust. 12 ustawy, o której mowa w art.

7, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie przepisów art.

17 ust. 13, 14, 15 i 25, art. 50 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 11a ust. 12 i art. 11b ust. 12 ustawy, o której

mowa w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że występujące w tych

przepisach regulacje dotyczące Prokuratury Krajowej stosuje się do Prokuratury Generalnej.

Kolegium prokuratury apelacyjnej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur;

2)

wyraża opinię o kandydatach na stanowiska prokuratora prokuratury apelacyjnej i prokuratora

prokuratury okręgowej;

3)

wyraża opinię o kandydatach do pełnienia funkcji zastępcy prokuratora apelacyjnego

i zastępcy prokuratora okręgowego;

4)

wyraża opinię o kandydacie do pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego prokuratora

apelacyjnego;

5)

wyraża opinię w przedmiocie odwołania ze stanowiska prokuratora prokuratury apelacyjnej

i prokuratora prokuratury okręgowej;

6)

wnosi do prokuratora apelacyjnego o zwołanie zgromadzenia prokuratorów;

7)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego.

1.

Kolegium prokuratury okręgowej składa się z sześciu członków, z których czterech jest

wybieranych przez zebranie prokuratorów prokuratury okręgowej i delegatów prokuratur

rejonowych oraz z prokuratora okręgowego i powołanego przez niego prokuratora. Przewodniczącym

kolegium prokuratury okręgowej jest prokurator okręgowy.

2.

Kadencja kolegium prokuratury okręgowej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury okręgowej zwołuje prokurator okręgowy z własnej inicjatywy

lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Kolegium prokuratury okręgowej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur;

2)

wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich;

3)

wyraża opinię o kandydatach na stanowiska prokuratorów prokuratur rejonowych;

4)

wyraża opinię o kandydacie do pełnienia funkcji zastępcy prokuratora rejonowego;

5)

wyraża opinię w przedmiocie odwołania ze stanowiska prokuratora prokuratury rejonowej;

6)

wnosi do prokuratora apelacyjnego o zwołanie zgromadzenia prokuratorów;

7)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora okręgowego.

Minister Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu

określi i przekaże w drodze zarządzenia środki budżetowe i składniki majątkowe niezbędne

do funkcjonowania prokuratury.

1.

Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, obejmujące okresowe oceny

prokuratorów, o których mowa w art. 62e-62k ustawy wskazanej w art. 2, zostaną przeprowadzone

po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Prokuratorzy, o których mowa w art. 10 ust. 2a ustawy wskazanej w art. 2, ustalą plan

wizytacji, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze konieczność wdrożenia czteroletniego

cyklu przeprowadzania kolejnych wizytacji jednostek.

3.

Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, o których mowa w ust. 1,

obejmą okres po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy; każda następna wizytacja obejmie

kolejny czteroletni okres pracy, liczony od dokonania poprzedniej wizytacji.

1.

Krajowa Rada Prokuratury składa się z dwudziestu pięciu członków. W jej skład wchodzą

Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, przedstawiciel Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, czterech posłów, dwóch senatorów, prokurator wybrany przez zebranie prokuratorów

Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokurator wybrany przez zebranie prokuratorów Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, trzech

prokuratorów wybranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz jedenastu

prokuratorów, wybranych przez zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych.

2.

Kadencja Krajowej Rady Prokuratury trwa 4 lata.

3.

Krajowa Rada Prokuratury działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

4.

Osoba powołana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej pełni swoją funkcję w Krajowej

Radzie Prokuratury bez oznaczania okresu kadencji i może być odwołana w każdym czasie.

5.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wybiera spośród posłów czterech członków Krajowej Rady

Prokuratury na okres swojej kadencji. Senat Rzeczypospolitej Polskiej wybiera spośród

senatorów dwóch członków Krajowej Rady Prokuratury na okres swojej kadencji.

6.

Prokurator może pełnić funkcję wybieranego członka Krajowej Rady Prokuratury tylko

dwie kadencje.

W celu realizacji ustawy Prezes Rady Ministrów dokonuje, w drodze rozporządzenia,

przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń, między

częścią 37 „Sprawiedliwość” a częścią odpowiadającą powszechnym jednostkom organizacyjnym

prokuratury, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy

budżetowej.

1.

Mandat wybieranego członka Krajowej Rady Prokuratury wygasa przed upływem kadencji

w razie

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się mandatu;

3)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

4)

odwołania przez organ, który dokonał wyboru;

5)

wygaśnięcia mandatu posła albo senatora;

6)

wygaśnięcia albo rozwiązania stosunku służbowego prokuratora;

7)

przeniesienia prokuratora w stan spoczynku.

2.

Mandat członków Krajowej Rady Prokuratury będących posłami albo senatorami, w razie

upływu kadencji Sejmu i Senatu, wygasa wraz z wyborem członków Krajowej Rady Prokuratury

wybranych przez Sejm i Senat następnej kadencji.

3.

Zrzeczenie się mandatu w Krajowej Radzie Prokuratury jest skuteczne z chwilą powiadomienia

o tym na piśmie Przewodniczącego Krajowej Rady Prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 7, w zakresie

dotyczącym art. 10a ust. 3 i 4, pkt 12, w zakresie dotyczącym art. 14a ust. 1, pkt

29, 30 i 32 oraz art. 18 i 23, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o

której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Krajowa Rada Prokuratury w szczególności

1)

stoi na straży niezależności prokuratorów;

2)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących prokuratury;

3)

wysłuchuje informacji Prokuratora Generalnego o działalności prokuratury i wyraża

opinie w tym zakresie;

4)

wybiera kandydata na stanowisko Prokuratora Generalnego;

5)

występuje z wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o odwołanie ze stanowiska

Prokuratora Generalnego w wypadku wskazanym w art. 10d ust. 2 pkt 2;

6)

wyraża opinię w przedmiocie wniosku Prezesa Rady Ministrów o odwołanie Prokuratora

Generalnego przed upływem kadencji w wypadkach wskazanych w art. 10d ust. 2 pkt 2,

w art. 10e ust. 6 oraz w art. 10f ust. 1;

7)

występuje do sądu dyscyplinarnego o pociągnięcie Prokuratora Generalnego do odpowiedzialności

dyscyplinarnej oraz wyznacza przedstawiciela do występowania przed sądem dyscyplinarnym;

8)

rozpatruje coroczne sprawozdania z działalności Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora

Generalnego;

9)

rozpatruje i ocenia kandydatury do pełnienia stanowisk prokuratorskich oraz przedstawia

Prokuratorowi Generalnemu wnioski o powołanie prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury, prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu;

10)

zajmuje stanowisko w sprawie wyrażenia zgody na odwołanie w trakcie trwania kadencji

z pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego, prokuratora okręgowego i prokuratora

rejonowego oraz ich zastępców z powodów określonych w art. 13c ust. 1 pkt 4;

11)

opiniuje wnioski o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora po

ukończeniu przez prokuratora 65 roku życia;

12)

opiniuje wystąpienia prokuratorów w stanie spoczynku o powrót na stanowisko prokuratorskie;

13)

opiniuje zasady oceny pracy asesorów prokuratorskich;

14)

wyraża stanowisko w sprawach dotyczących prokuratur i prokuratorów, wniesionych pod

obrady Krajowej Rady Prokuratury przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz inne

organy władzy publicznej i organy kolegialne prokuratury;

15)

uchwala zbiór zasad etyki zawodowej prokuratorów i czuwa nad ich przestrzeganiem;

16)

opiniuje projekty wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego;

17)

wypowiada się o stanie i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunkach szkolenia prokuratorów,

asesorów i aplikantów;

18)

wyraża stanowisko co do okresowych ocen realizacji zadań prokuratury;

19)

wypowiada się co do kierunków działań podejmowanych w celu doskonalenia kwalifikacji

zawodowych prokuratorów oraz poziomu ich pracy;

20)

opiniuje kandydata na Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury;

21)

wskazuje trzech członków Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury;

22)

ustala ogólną liczbę członków sądów dyscyplinarnych oraz wskazuje liczbę członków

sądów dyscyplinarnych wybieranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Generalnej

i zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych.

1.

Krajowa Rada Prokuratury powołuje i odwołuje ze swego grona Przewodniczącego, dwóch

wiceprzewodniczących i sekretarza. Przewodniczący i wiceprzewodniczący Krajowej Rady

Prokuratury nie mogą pełnić swoich funkcji dłużej niż przez dwie kadencje.

2.

Krajowa Rada Prokuratury obraduje na posiedzeniach. Posiedzenia Krajowej Rady Prokuratury

zwołuje Przewodniczący Krajowej Rady Prokuratury z własnej inicjatywy co najmniej

raz na dwa miesiące lub na wniosek jednej trzeciej jej członków albo na wniosek Prokuratora

Generalnego.

Obsługę finansowo-administracyjną i kancelaryjną Krajowej Rady Prokuratury zapewnia

Prokuratura Generalna.

1.

Podstawą rozpatrzenia sprawy osobowej przez Krajową Radę Prokuratury są dokumenty

wymagane przepisami prawa oraz akta osobowe osoby, której sprawa dotyczy.

2.

Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mogą być załączone opinie służbowe lub zawodowe,

listy rekomendujące oraz inne dokumenty mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia

sprawy.

3.

W uzasadnionych przypadkach można wysłuchać w siedzibie Krajowej Rady Prokuratury,

osobę, której dotyczy sprawa lub kierownika właściwej jednostki organizacyjnej prokuratury

albo Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

wizytatora lub innego prokuratora.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 47-49, pkt 52, pkt 54, pkt 55, pkt 56 lit. c, pkt 57 i 58, pkt 63, pkt

69 lit. a w zakresie dodawanych § 2d-2l, art. 2 pkt 7-9, art. 7 pkt 1-2, pkt 3 lit.

b, pkt 4-5, pkt 8-11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 14, pkt 15 lit. a i c, pkt 21-24, pkt 25 w zakresie art. 34 pkt 4, pkt

77-79, art. 4 i art. 7 pkt 3 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1.

Prokurator, stosownie do przepisów ustaw, wszczyna i prowadzi postępowanie przygotowawcze

albo zleca wszczęcie lub prowadzenie takiego postępowania innemu uprawnionemu organowi.

2.

W toku postępowania przygotowawczego prokurator stosuje, w wypadkach przewidzianych

w ustawach, środki zapobiegawcze wobec podejrzanych.

3.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 19, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Prokurator sprawuje nadzór nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez uprawniony

do tego inny organ. Zarządzenia prokuratora w postępowaniu przygotowawczym są wiążące.

2.

W razie niewykonania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na żądanie prokuratora,

przełożony winnego funkcjonariusza wszczyna przeciwko niemu postępowanie służbowe

lub dyscyplinarne.

1.

W razie gdy postępowanie przygotowawcze ujawni istnienie okoliczności sprzyjających

popełnianiu przestępstw lub utrudniających ich ujawnianie, prokurator kieruje wystąpienie

do odpowiedniego organu.

2.

W wystąpieniu prokurator może żądać również przeprowadzenia kontroli, a także wszczęcia

przeciwko winnym postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej, służbowej,

materialnej lub innej przewidzianej w przepisach dotyczących stosunków pracy.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie 30 dni od daty

otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach lub zajętym stanowisku

bądź o sposobie zakończenia kontroli lub postępowania.

1.

W razie umorzenia postępowania przygotowawczego, prokurator może, stosownie do okoliczności,

przesłać sprawę właściwemu organowi w celu wszczęcia postępowania służbowego, dyscyplinarnego

lub o wykroczenie albo w celu rozpatrzenia sprawy przez właściwą organizację społeczną

lub zawodową.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego,

a także w razie skierowania sprawy do sądu z aktem oskarżenia.

1.

Wytyczne Prokuratora Generalnego w zakresie postępowania przygotowawczego są wiążące

dla wszystkich organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

2.

Wydawane przez ministrów akty normatywne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają

uprzednio uzgodnienia z Prokuratorem Generalnym, a wydawane przez wojewodę - uprzednio

uzgodnienia z prokuratorem okręgowym.

3.

Ministrowie nadzorujący organy uprawnione do prowadzenia postępowania przygotowawczego

obowiązani są do przedstawiania Prokuratorowi Generalnemu corocznych informacji o

działalności tych organów w zakresie postępowania przygotowawczego.

4.

Wojewodowie są obowiązani do składania informacji, o których mowa w ust. 3, właściwym

prokuratorom okręgowym.

5.

Informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, składane są do końca stycznia roku następnego.

1.

Prokurator Generalny może występować do naczelnych i centralnych organów administracji

państwowej o podjęcie środków w celu usprawnienia działalności podległych im organów

w zakresie postępowania przygotowawczego.

2.

Uprawnienia określone w ust. 1 przysługują odpowiednio prokuratorom okręgowym i rejonowym

w stosunku do wojewodów oraz organów samorządu terytorialnego.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie trzydziestu dni

od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych uprawnienia przewidziane

w art. 29 ust. 1 i 2 i art. 30 przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu

oraz odpowiednio podległym mu prokuratorom wojskowym.

Udział prokuratora w postępowaniu sądowym

1.

Prokurator wykonuje czynności oskarżyciela publicznego przed wszystkimi sądami. Może

również wykonywać te czynności w sprawach wniesionych do sądu przez innych oskarżycieli.

2.

W razie gdy wyniki postępowania sądowego nie potwierdzają zarzutów oskarżenia, prokurator

odstępuje od oskarżenia.

3.

Prokurator wnosi, w wypadkach przewidzianych w ustawach, środki zaskarżenia od orzeczeń

sądowych.

(uchylony).

(uchylony).

Nadzór nad wykonywaniem decyzji o pozbawieniu wolności

Prokurator sprawuje, w granicach przewidzianych ustawami, nadzór nad wykonywaniem

postanowień o tymczasowym aresztowaniu i decyzji o pozbawieniu wolności.

(utracił moc).

(utracił moc).

(uchylony).

1.

Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi wnioski w przedmiocie ułaskawienia osób

skazanych przez sądy.

2.

W odniesieniu do wniosków w przedmiocie ułaskawienia osób skazanych przez sądy wojskowe

uprawnienie określone w ust. 1 przysługuje również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu.

Badanie problematyki przestępczości oraz działań służących jej zwalczaniu i zapobieganiu

1.

Jeżeli wyniki badań to uzasadniają, Prokurator Generalny występuje z wnioskiem do

właściwego organu o podjęcie odpowiednich środków, w tym również o wydanie lub zmianę

określonych przepisów, w celu przeciwdziałania przestępczości.

2.

Zadania określone w ust. 1 wykonują również prokuratorzy okręgowi i rejonowi w stosunku

do wojewodów i terenowych organów administracji niezespolonej oraz innych o terenowym

zakresie działania.

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany, w terminie trzydziestu

dni od daty otrzymania wniosku, zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

1.

W odniesieniu do przestępstw należących do zakresu działania sądów wojskowych czynności

określone w art. 40 ust. 1 może również podejmować Naczelny Prokurator Wojskowy.

2.

Czynności określone w art. 40 mogą podejmować, w zakresie swego działania, również

wojskowi prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi.

Udział prokuratora w innych postępowaniach

Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.

1.

Dane do składania podpisu elektronicznego na potrzeby elektronicznego postępowania

upominawczego są udzielane prokuratorom po złożeniu stosownego wniosku za pośrednictwem

odpowiednio właściwego prokuratora apelacyjnego lub Prokuratora Generalnego.

2.

Dopuszcza się również komunikowanie się prokuratora z sądem w elektronicznym postępowaniu

upominawczym przy wykorzystaniu bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego

za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

3.

Wnioski prokuratorów o udzielenie danych wskazanych w ust. 1 złożone odpowiednio do

właściwego prokuratora apelacyjnego lub Prokuratora Generalnego będą przesyłane właściwemu

sądowi wraz z potwierdzeniem zatrudnienia prokuratora odpowiednio we właściwej podległej

prokuratorowi apelacyjnemu prokuraturze lub w Prokuraturze Generalnej. Osoby zamierzające

komunikować się z sądem w sposób wskazany w ust. 2 zawiadamiają o tym sąd za pośrednictwem

odpowiednio właściwego prokuratora apelacyjnego lub Prokuratora Generalnego, podając

dane do weryfikacji podpisu elektronicznego.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 3, odpowiednio właściwy prokurator apelacyjny lub

Prokurator Generalny przesyła sądowi w terminie czternastu dni od daty złożenia wniosku.

1.

Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator

może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,

przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny

w celu wyjaśnienia sprawy.

2.

Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim.

2.

Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać

wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie

do jego bezstronności.

3.

W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej

ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.

4.

Prokuratorowi ubiegającemu się o mandat posła albo senatora, albo radnego udziela

się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej.

Prokurator jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym uczestniczyć

w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których organizację określa

odrębna ustawa.

1.

Właściwy prokurator okręgowy prowadzi dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej

i okręgowej osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków

służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu prokuratora,

a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych

okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub

prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. Właściwy prokurator apelacyjny prowadzi

taki wykaz dla prokuratorów prokuratury apelacyjnej.

2.

Prokurator Generalny prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, dla prokuratorów Prokuratury

Generalnej, Naczelny Prokurator Wojskowy - dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - dla prokuratorów Głównej Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów oddziałowych komisji ścigania

zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych.

3.

Prokurator Generalny określi, w drodze zarządzenia, wzór wykazów służbowych oraz sposób

ich prowadzenia, na podstawie akt osobowych prowadzonych dla prokuratora, dokumentów

oraz innych informacji, stwierdzających dane zamieszczane w wykazie.

1.

Stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu.

2.

Prokurator powinien zgłosić się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od

otrzymania zawiadomienia o powołaniu, jeżeli nie oznaczono innego terminu.

3.

W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska w terminie określonym w ust. 2,

powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Prokurator Generalny.

4

Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej

roty

„Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej

Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać

sumiennie, dochować tajemnicy prawnie chronionej, a w postępowaniu kierować się zasadami

godności i uczciwości”; składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż

Bóg”.

Prokurator powołany na kolejne stanowisko prokuratorskie ślubowania nie składa.

Czas pracy prokuratora jest określony wymiarem jego zadań.

1.

Prokurator otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko

służbowe.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do prokuratora w stanie spoczynku.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji służbowej

prokuratora.

1.

Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator

może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać

się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.

2.

W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.

3.

Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu

sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.

1.

Prokurator jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których w postępowaniu

przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową, powziął wiadomość ze względu

na swoje stanowisko prokuratora.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po ustaniu stosunku służbowego.

3.

Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy prokurator składa zeznania jako świadek

w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża

dobru Państwa albo takiemu ważnemu interesowi prywatnemu, który nie jest sprzeczny

z celami wymiaru sprawiedliwości. W takich wypadkach od obowiązku zachowania tajemnicy

może zwolnić prokuratora Prokurator Generalny.

1.

Prokurator nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia

na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym

pełnego wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach, jeżeli

wykonywanie tego zatrudnienia nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków prokuratora.

2.

Prokuratorowi nie wolno także podejmować innego zajęcia ani sposobu zarobkowania,

które by przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora, mogło osłabiać zaufanie

do jego bezstronności lub przynieść ujmę godności urzędu prokuratora.

3.

Prokurator nie może

1)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego;

2)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni;

3)

być członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą;

4)

posiadać w spółce prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające

więcej niż 10% kapitału zakładowego;

5)

prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,

a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem bądź pełnomocnikiem

w prowadzeniu takiej działalności.

4

O zamiarze podjęcia dodatkowego zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, a także o podjęciu

innego zajęcia lub sposobu zarobkowania, prokurator prokuratury apelacyjnej oraz prokurator

prokuratury okręgowej zawiadamia właściwego prokuratora apelacyjnego albo okręgowego,

a prokuratorzy Prokuratury Generalnej, prokuratorzy apelacyjni i prokuratorzy okręgowi

- Prokuratora Generalnego. Prokurator prokuratury rejonowej kieruje zawiadomienie,

o którym mowa w zdaniu pierwszym, do właściwego prokuratora okręgowego.

5

Właściwy prokurator apelacyjny albo okręgowy w stosunku do podległego mu prokuratora,

a Prokurator Generalny w stosunku do prokuratora Prokuratury Generalnej, prokuratora

apelacyjnego i prokuratora okręgowego wydaje decyzję o sprzeciwie wobec zamiaru podjęcia

zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w szkole

wyższej, jeżeli uzna, że będzie ono przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora,

oraz wobec podejmowania lub kontynuowania innego zajęcia, które przeszkadza w pełnieniu

obowiązków prokuratora albo przynosi ujmę godności jego urzędu lub osłabia zaufanie

do jego bezstronności.

6.

Prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu kierują zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4 zdanie pierwsze

1)

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanych

dalej „oddziałowymi komisjami” - do Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, zwanej dalej „Główną Komisją”;

1a)

prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych - do Dyrektora Biura Lustracyjnego;

2)

Dyrektor Głównej Komisji, prokuratorzy Głównej Komisji i naczelnicy oddziałowych komisji

- do Prokuratora Generalnego;

3)

Dyrektor Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Biura Lustracyjnego i naczelnicy oddziałowych

biur lustracyjnych - do Prokuratora Generalnego.

7.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 5, służą

1)

Dyrektorowi Głównej Komisji - wobec prokuratorów oddziałowych komisji;

1a)

Dyrektorowi Biura Lustracyjnego - wobec prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych;

2)

Prokuratorowi Generalnemu - wobec Dyrektora Głównej Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego,

prokuratorów Głównej Komisji, prokuratorów Biura Lustracyjnego, naczelników oddziałowych

komisji i naczelników oddziałowych biur lustracyjnych.

8.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury kieruje do Naczelnego Prokuratora Wojskowego, a Naczelny Prokurator Wojskowy

do Prokuratora Generalnego. Uprawnienia przewidziane w ust. 5, w stosunku do prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, przysługują Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu, a w stosunku do Naczelnego Prokuratora Wojskowego - Prokuratorowi Generalnemu.

1.

Prokuratorzy są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie

o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską wspólnością

majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych

zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,

a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej

osoby prawnej, gminy lub związku międzygminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze

przetargu.

1a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, prokuratorzy składają odpowiednio właściwemu

prokuratorowi apelacyjnemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu, naczelnikowi oddziałowej

komisji lub naczelnikowi oddziałowego biura lustracyjnego, który dokonuje analizy

danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

3

Naczelny Prokurator Wojskowy, Dyrektor Głównej Komisji, Dyrektor Biura Lustracyjnego,

prokuratorzy Prokuratury Generalnej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej,

prokuratorzy Głównej Komisji, prokuratorzy Biura Lustracyjnego, prokuratorzy apelacyjni,

wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz naczelnicy oddziałowych komisji i naczelnicy oddziałowych

biur lustracyjnych oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składają Prokuratorowi Generalnemu,

który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca

każdego roku.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się przed objęciem stanowiska, a następnie

co roku do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także

w dniu opuszczenia stanowiska prokuratora.

5

Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną

i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że prokurator, który

złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie. W szczególnie uzasadnionych

przypadkach podmiot uprawniony, zgodnie z ust. 2 lub 3, do odebrania oświadczenia

może je ujawnić mimo braku zgody składającego oświadczenie. Oświadczenie przechowuje

się przez 6 lat.

6.

Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania

oświadczenia zgodnie z ust. 2 lub 3 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania prokuratora. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony

do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści

z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli

wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego

w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego

na podstawie odrębnych przepisów.

Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 49a ust. 1, stosuje się odpowiednio

formularz, określony przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1584, z 2008 r. Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228), dotyczącymi oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 tejże ustawy.

Przepisy art. 49 stosuje się odpowiednio do prokuratorów w stanie spoczynku.

1

Prokurator Generalny może delegować prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, do innej jednostki organizacyjnej prokuratury, a na

wniosek Ministra Sprawiedliwości także do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki

organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,

zgodnie z kwalifikacjami prokuratora. Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej może również delegować prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury do wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Delegowanie na okres

dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku może nastąpić tylko za zgodą prokuratora.

1a.

(uchylony).

1b

Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może

być delegowany jedynie prokurator wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej

oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu obowiązków.

2.

Delegowanie na okres do dwóch miesięcy w ciągu roku może zarządzić również prokurator

apelacyjny i okręgowy.

2a.

Prokurator Generalny może delegować prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub pełnienia

określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań podejmowanych przez organizacje

międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie

umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora, na czas określony,

nie dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres,

nieprzekraczający czterech lat.

2b.

Do okresu delegowania, o którym mowa w ust. 1, 1a i 2, nie wlicza się okresu, w którym

prokurator delegowany nie pełnił obowiązków służbowych z powodu choroby.

3.

Prokurator delegowany na podstawie ust. 1 - na czas nieokreślony lub na podstawie

ust. 2a - na okres dłuższy niż rok może być odwołany z delegacji względnie z niej

ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem. Prokurator delegowany na podstawie ust. 2a

- na okres nie dłuższy niż rok może ustąpić z delegacji za miesięcznym uprzedzeniem.

3a

Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego zgodą, do wykonywania czynności

w Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury lub prowadzenia zajęć

szkoleniowych w tej szkole.

3b.

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora delegowanego na podstawie ust. 2a z delegacji

przed wyznaczonym terminem w przypadku

1)

gdy stan jego zdrowia uniemożliwia dalsze pełnienie obowiązków lub funkcji;

2)

wniosku uprawnionego organu organizacji lub zespołu, o których mowa w ust. 2a;

3)

gdy dalsza delegacja staje się bezprzedmiotowa;

4)

zaistnienia innej, niż określone w pkt 1-3, ważnej przyczyny, jeżeli dalsza delegacja

prokuratora nie gwarantuje należytego wykonywania przez niego powierzonych obowiązków

lub funkcji.

4

Prokurator delegowany do innej jednostki organizacyjnej prokuratury, z wyjątkiem Prokuratury

Generalnej, po sześciu miesiącach delegowania uzyskuje na pozostały okres delegacji

prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej, przewidzianego dla prokuratora

tej jednostki.

4a.

(uchylony).

4b.

W razie delegowania prokuratora, za jego zgodą, na czas nieokreślony do prokuratury

równorzędnej, mającej siedzibę poza miejscem zamieszkania delegowanego oraz jego miejscem

zatrudnienia, prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny wizytatora prokuratury okręgowej.

5.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości, niż miejscowość będąca siedzibą

jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę, niebędącej

miejscem jego stałego zamieszkania, prokuratorowi delegowanemu w okresie delegowania,

jako pracownikowi w podróży służbowej, przysługują następujące należności, rekompensujące

niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby

1)

prawo do nieodpłatnego zakwaterowania, w warunkach odpowiadających godności urzędu

albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w jednej z następujących form

a)

zwrotu kosztów faktycznie poniesionych - w wysokości określonej w fakturze,

b

miesięcznego ryczałtu - w kwocie nie wyższej niż 78% podstawy ustalenia wynagrodzenia

zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 61a;

2)

zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania,

zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania

oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca

stałego zamieszkania i z powrotem - w wysokości nie większej niż równowartość ceny

przejazdu środkami komunikacji kolejowej, z uwzględnieniem przysługującej prokuratorowi

delegowanemu ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga

ta przysługuje;

3)

ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej, o którym mowa

w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

4)

diety, o których mowa w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności

przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce

sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

5)

zwrot kosztów poniesionych z tytułu używania pojazdów, stanowiących własność pracownika,

do celów służbowych, o którym mowa w przepisach w sprawie warunków ustalania oraz

sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,

motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy;

6)

zwrot kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania, o których mowa w ust.

5b.

5a.

Świadczenia i należności, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, nie przysługują w wypadkach,

gdy odległość od miejscowości w której prokurator delegowany ma miejsce stałego zamieszkania

do miejscowości delegowania nie przekracza 60 km, chyba że organ powołany do kierowania

jednostką do której delegowanie następuje, na wniosek prokuratora delegowanego uzna,

że nie jest celowy codzienny dojazd prokuratora delegowanego do miejscowości delegowania.

5b.

Prokurator delegowany, o którym mowa w ust. 5a, któremu nie przysługują świadczenia

i należności, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, ma prawo do zwrotu kosztów codziennych

dojazdów do miejscowości delegowania w wysokości nie wyższej niż równowartość ceny

przejazdu liniami Polskich Kolei Państwowych, lub innym środkiem komunikacji publicznej,

z uwzględnieniem przysługującej prokuratorowi delegowanemu ulgi na dany środek transportu,

bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

6.

Prokuratorowi delegowanemu do Ministerstwa Sprawiedliwości mogą być powierzone obowiązki

na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem stanowiska dyrektora generalnego urzędu.

6a

Obowiązki, o których mowa w ust. 6, mogą być powierzone prokuratorowi delegowanemu

do pełnienia czynności w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

6b

Prokurator delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości lub do Prokuratury Generalnej

ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego przysługującego mu na zajmowanym stanowisku

prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią pracę. W okresie delegowania prokurator

otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 62

ust. 2.

7

Prokurator delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią

pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu

wydanym na podstawie art. 62 ust. 2.

8

W okresie delegowania, o którym mowa w ust. 6b i 7, ze względu na charakter pracy

i zakres wykonywanych zadań, prokuratorowi może być przyznany odpowiednio przez Ministra

Sprawiedliwości lub Prokuratora Generalnego dodatek specjalny w kwocie nieprzekraczającej

40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Dodatek przyznaje się

na czas określony, a w indywidualnych wypadkach - także na czas nieokreślony.

9.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach dodatek, o którym mowa w ust. 8, może przekraczać

wysokość określoną w tymże ustępie.

10

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki

delegowania prokuratorów do pełnienia obowiązków w Prokuraturze Generalnej lub Ministerstwie

Sprawiedliwości, a także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć

szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz tryb i szczegółowe

warunki realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania

w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych

oraz wysokość miesięcznego ryczałtu, przy uwzględnieniu możliwości zróżnicowania jego

wysokości w zależności od miejscowości delegowania, a także tryb, szczegółowe warunki

i zakres innych świadczeń, mając na względzie zakres świadczeń przysługujących pracownikom

odbywającym podróże służbowe i czasowo przenoszonym oraz konieczność zapewnienia warunków

do prawidłowego wykonywania obowiązków i powierzonej prokuratorowi funkcji.

1.

Prokurator delegowany na podstawie art. 50 ust. 2a ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

albo uposażenia prokuratora określonego zgodnie z art. 116 ust. 4-6, przysługującego

na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią pracę, a także

do świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jeżeli

zdarzenie powodujące powstanie prawa do tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia

obowiązków lub funkcji poza granicami państwa. W okresie delegowania prokurator delegowany

do pełnienia funkcji otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu wydanym

na podstawie art. 62 ust. 2.

2.

Prokuratorowi delegowanemu w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami

państwa przysługują, wypłacane w walucie polskiej lub obcej

1)

dodatek zagraniczny na pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem obowiązków

lub funkcji poza granicami państwa, ustalany odpowiednio do warunków i zakresu ich

pełnienia;

2)

w przypadku powierzenia pełnienia obowiązków lub funkcji pociągających za sobą zmianę

miejsca pobytu trwającą co najmniej rok

a)

jednorazowy dodatek adaptacyjny,

b)

pokrycie kosztów podróży przesiedleniowej prokuratora delegowanego i każdego przenoszącego

się z nim członka rodziny, w tym przewozu ich mienia, niezależnie od terminów ich

faktycznego przesiedlenia,

c)

pokrycie, raz na dwa lata, kosztów przejazdu prokuratora delegowanego oraz członków

jego rodziny przebywających z nim na stałe poza granicami państwa, z miejsca delegacji

do miejsca stałego zamieszkania na urlop wypoczynkowy i z powrotem;

3)

zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia obowiązków

lub funkcji poza granicami państwa, podróży służbowej na terytorium obcego państwa

poza miejscem delegowania, przejazdu z miejsca delegowania do kraju i z powrotem w

uzasadnionych przypadkach służbowych lub losowych;

4)

zwrot kosztów leczenia, gdy delegacja następuje do państwa niebędącego członkiem Unii

Europejskiej;

5)

pokrycie kosztów zamieszkania w miejscu delegacji do wysokości udokumentowanych wydatków,

nieprzekraczających wysokości ustalonego limitu.

3.

Sumę należności, o których mowa w ust. 2, zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych

otrzymanych przez prokuratora delegowanego od strony zagranicznej na pokrycie kosztów

związanych z wykonywaniem przez niego obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

Należności te nie przysługują, jeżeli prokurator delegowany nie ponosi kosztów, na

pokrycie których są one przeznaczone.

4

Wydatki związane z delegacją prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

są pokrywane z wyodrębnionych środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

5.

Wydatki, o których mowa w ust. 4, mogą być również pokrywane w całości lub w części

ze środków przeznaczonych na ten cel przez organizację międzynarodową, którymi dysponowanie

powierzono odpowiednio Ministrowi Sprawiedliwości lub Ministrowi Obrony Narodowej.

6.

Do wydatków, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się wynagrodzenia zasadniczego albo

uposażenia prokuratora oraz dodatku za długoletnią pracę przysługujących na zajmowanym

stanowisku prokuratorskim, do których prokurator zachowuje prawo w czasie delegacji

do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

7.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, tryb, wysokość i szczegółowe warunki przyznawania i wypłaty należności,

o których mowa w ust. 2, limity, do wysokości których podlegają zwrotowi koszty zamieszkania,

oraz walutę, w której należności takie są wypłacane, uwzględniając zakres ich przyznawania

zależnie od miejsca pełnienia obowiązków i powierzonej prokuratorowi funkcji, a także

potrzebę zapewnienia warunków do prawidłowego ich wykonywania oraz konieczność pokrycia

zwiększonych kosztów związanych z wykonywaniem tych obowiązków lub funkcji poza granicami

państwa i z sytuacjami szczególnymi, w tym zdarzeniami losowymi.

W wypadkach, o których mowa w art. 50 ust. 1-1b oraz 3a, prokuratorowi delegowanemu

do wykonania czynności służbowych w innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę lub miejscowość

delegowania, przysługują należności określone w przepisach w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

1.

W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby, prokurator otrzymuje wynagrodzenie,

nie dłużej jednak niż przez okres roku.

2.

W razie niemożności wykonywania pracy z innych przyczyn, uprawniających do uzyskania

świadczeń określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,

prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego, przez okres przewidziany w tych przepisach.

3.

Za inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie.

4.

W przypadkach, w których pracownikom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu przysługują

zasiłki niezależnie od prawa do wynagrodzenia, prokuratorowi przysługuje świadczenie

pieniężne w wysokości zasiłku z ubezpieczenia społecznego.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 94a

i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 62a ust. 1.

2.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

właściwy prokurator okręgowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

prokuratury rejonowej i okręgowej;

2)

właściwy prokurator apelacyjny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

prokuratora prokuratury apelacyjnej oraz prokuratora okręgowego;

3)

Dyrektor Głównej Komisji - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;

3a)

Dyrektor Biura Lustracyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego;

4

Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Generalnej, Dyrektora Głównej Komisji, Dyrektora

Biura Lustracyjnego, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie

Sprawiedliwości lub w Prokuraturze Generalnej oraz Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

w sytuacji gdy wymieniony nie jest uprawniony do odpowiednich świadczeń odszkodowawczych

z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej;

5)

Naczelny Prokurator Wojskowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędącego oficerem.

1.

Prokurator przełożony oraz na jego wniosek Zakład Ubezpieczeń Społecznych są uprawnieni

do kontrolowania prawidłowości wykorzystywania przez prokuratora zwolnienia lekarskiego

od pracy z powodu choroby zgodnie z jego celem.

2.

Na wniosek prokuratora przełożonego Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony

do kontrolowania prawidłowości i zasadności udzielenia prokuratorom zwolnienia lekarskiego

od pracy z powodu choroby.

3.

Prokurator wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową,

w tym w sposób określony w art. 49 ust. 1 i 2 lub wykorzystujący zwolnienie lekarskie

od pracy z powodu choroby niezgodnie z jego celem traci prawo do wynagrodzenia za

cały okres tego zwolnienia.

4.

Prokurator traci prawo do wynagrodzenia w razie odmowy poddania się badaniom kontrolnym

lub w razie niedostarczenia dokumentacji medycznej lekarzowi orzecznikowi Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych od dnia następującego po upływie wyznaczonego terminu badania

lub po upływie wyznaczonego terminu dostarczenia dokumentacji medycznej. Utratę wynagrodzenia

stwierdza prokurator przełożony.

5.

Koszty postępowań kontrolnych pokrywa Skarb Państwa ze środków pozostających w dyspozycji

Ministra Sprawiedliwości.

6.

W zakresie dotyczącym kontrolowania prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego,

kontrolowania prawidłowości zwolnienia lekarskiego, zasad utraty prawa do wynagrodzenia,

o których mowa w ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

1.

Prokuratorowi przysługuje corocznie urlop dodatkowy w wymiarze

1)

sześciu dni roboczych - po dziesięciu latach pracy;

2)

dwunastu dni roboczych - po piętnastu latach pracy.

2

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

asesorów prokuratury, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku: prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a także

okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska

w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne

okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

3.

Prokuratorowi przysługuje gratyfikacja jubileuszowa w wysokości

1)

po dwudziestu latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po dwudziestu pięciu latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po trzydziestu latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po trzydziestu pięciu latach pracy - 250% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po czterdziestu latach pracy - 350% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po czterdziestu pięciu latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

4.

Do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji jubileuszowej wlicza się wszystkie

poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych

przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5.

Do obliczania i wypłacania gratyfikacji jubileuszowej stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące nagród jubileuszowych, o których mowa w przepisach o pracownikach urzędów

państwowych.

1.

Prokuratorowi można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

2.

Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy i nie może być

udzielony, jeżeli prokurator nie wykonywał czynności przez okres roku z powodu choroby.

3.

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Prokurator Generalny, a prokuratorowi wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury - Naczelny Prokurator Wojskowy.

1.

Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani tymczasowo aresztowany

bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego, a zatrzymany - bez zgody przełożonego dyscyplinarnego.

Nie dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania

zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć

tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora

przełożonego.

2.

Do czasu rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej lub łącznego wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej i tymczasowe aresztowanie prokuratora, sąd dyscyplinarny może polecić niezwłoczne

zwolnienie prokuratora zatrzymanego na gorącym uczynku.

3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

4.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej

lub wniosek o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora nie odpowiada warunkom

formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia. Na zarządzenie o odmowie

przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego w terminie siedmiu

dni od daty jego doręczenia.

5.

Uchwałę zezwalającą na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej oraz uchwałę

zezwalającą na tymczasowe aresztowanie prokuratora wydaje się, jeżeli zachodzi dostatecznie

uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa. Sąd dyscyplinarny rozpoznaje

wniosek na posiedzeniu, w terminie czternastu dni od daty jego otrzymania.

6.

Sąd dyscyplinarny orzeka wyłącznie na podstawie treści wniosku i dowodów załączonych

przez wnioskodawcę. Sąd dyscyplinarny wzywa prokuratora, którego wniosek dotyczy,

do złożenia pisemnego oświadczenia lub do osobistego stawiennictwa celem odebrania

od niego ustnego oświadczenia.

7.

Prokurator, którego dotyczy postępowanie, ma prawo wglądu do dokumentów, które zostały

załączone do wniosku. Jeżeli prokurator, kierując wniosek do sądu dyscyplinarnego

zastrzegł, że dokumenty te lub ich część nie mogą być udostępnione z uwagi na dobro

postępowania przygotowawczego, w przedmiocie zastrzeżenia rozstrzyga sąd dyscyplinarny.

Orzeczenie sądu dyscyplinarnego jest ostateczne.

8.

Rozstrzygając w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej, wniosku o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora lub zastrzeżenia,

o którym mowa w ust. 7 zdanie 2, sąd dyscyplinarny podejmuje uchwałę większością głosów.

Uchwała zawiera rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem.

9.

Uchwałę doręcza się niezwłocznie wnioskodawcy, prokuratorowi, którego wniosek dotyczy,

i rzecznikowi dyscyplinarnemu.

10.

W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie

prokuratora do odpowiedzialności karnej lub zastosowanie wobec niego tymczasowego

aresztowania, wnioskodawcy oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie

do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego, a w sprawie prokuratora wojskowej jednostki

organizacyjnej prokuratury - do Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej

w drugiej instancji. W tym samym terminie prokuratorowi przysługuje zażalenie na uchwałę

zezwalającą na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej lub zastosowanie wobec

niego tymczasowego aresztowania.

11.

Przewodniczący Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego lub Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej

Prokuraturze Wojskowej w drugiej instancji przesyła odpisy odwołań pozostałym podmiotom

uczestniczącym w postępowaniu, którym przysługuje prawo do pisemnego ustosunkowania

się do odwołania w terminie siedmiu dni od daty ich doręczenia.

12.

Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny lub Sąd Dyscyplinarny w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej

w drugiej instancji orzeka na rozprawie z udziałem wnioskodawcy, prokuratora, którego

wniosek dotyczy, oraz rzecznika dyscyplinarnego. Niestawiennictwo stron nie stanowi

przeszkody do rozpoznania sprawy, chyba że Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny lub Sąd Dyscyplinarny

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej w drugiej instancji postanowi inaczej.

13.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule, do postępowania przed sądem dyscyplinarnym

i Odwoławczym Sądem Dyscyplinarnym lub Sądem Dyscyplinarnym w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej w drugiej instancji w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora

do odpowiedzialności karnej oraz o zezwolenie na zastosowanie wobec niego tymczasowego

aresztowania lub orzeczenia w przedmiocie zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 7, stosuje

się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

Za wykroczenie prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

(uchylony).

(uchylony).

Postępowanie przygotowawcze przeciwko prokuratorowi wszczyna i prowadzi wyłącznie

prokurator.

1.

Prokurator powinien mieszkać w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej

prokuratury, w której pełni służbę.

2.

Przełożony prokurator, w uzasadnionych przypadkach, może wyrazić zgodę na zamieszkanie

prokuratora w innej miejscowości.

3.

W razie uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, prokuratorowi przysługuje zwrot kosztów

przejazdu z miejsca zamieszkania do jednostki organizacyjnej prokuratury, ustalonych

na zasadach obowiązujących przy ustalaniu wysokości należności przysługujących pracownikom

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zwrot kosztów jednak nie przysługuje,

jeżeli zmiana miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej

wymienionej w art. 67 ust. 1 pkt 4.

(uchylony).

1

Prokuratorowi, a także prokuratorowi w stanie spoczynku, może być przyznana, jako

pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych.

1

Prokuratorowi może być przyznana, jako pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego

potrzeb mieszkaniowych.

2

Środki na pomoc finansową, o której mowa w ust. 1, stanowią do 6% rocznego funduszu

wynagrodzeń osobowych prokuratorów.

3.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie

potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunki przyznawania pomocy, o której mowa

w ust. 1, z uwzględnieniem zaangażowania środków własnych prokuratora, udziału kolegiów

prokuratur w przyznawaniu pomocy oraz zasady racjonalności gospodarowania środkami,

przy przyjęciu zasady, że w razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób,

o którym mowa w art. 16, pożyczka podlega zwrotowi wraz z oprocentowaniem w wysokości

obowiązującej przy powszechnie dostępnych kredytach bankowych.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, niebędących oficerami.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

1.

Podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku stanowi przeciętne

wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm., z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, jest niższe od przeciętnego

wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedzającego - przyjmuje się podstawę

ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w dotychczasowej wysokości.

1

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie

jest równe; wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska

prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje. Wynagrodzenie zasadnicze

prokuratorów jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów w takich samych jednostkach

organizacyjnych sądów powszechnych. Wynagrodzenie zasadnicze Prokuratora Generalnego

i prokuratorów Prokuratury Generalnej jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów

Sądu Najwyższego. Stawki dodatków funkcyjnych Prokuratora Generalnego i jego zastępców

są równe dodatkom funkcyjnym odpowiednio Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego i Prezesa

Sądu Najwyższego.

1a

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawkach, których wysokość ustala

się z zastosowaniem mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, o której

mowa w art. 61a.

1b.

(uchylony).

1ba

Prokuratorowi obejmującemu stanowisko w prokuraturze rejonowej przysługuje wynagrodzenie

zasadnicze w stawce pierwszej. Prokuratorowi obejmującemu stanowisko w prokuraturze

okręgowej przysługuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce czwartej, a jeżeli na niższym

stanowisku otrzymywał już wynagrodzenie w stawce czwartej albo piątej - przysługuje

mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce, odpowiednio, piątej albo szóstej. Prokuratorowi

obejmującemu stanowisko w prokuraturze apelacyjnej przysługuje wynagrodzenie zasadnicze

w stawce siódmej, a jeżeli na niższym stanowisku otrzymywał już wynagrodzenie w stawce

siódmej albo ósmej - przysługuje mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce, odpowiednio,

ósmej albo dziewiątej.

1c.

(uchylony).

1d.

(uchylony).

1da.

(uchylony).

1e.

(uchylony).

1ea

Jeżeli przed objęciem stanowiska prokuratorskiego prokurator zajmował inne, odpowiednio

równorzędne, stanowisko prokuratorskie lub sędziowskie, na obejmowanym stanowisku

przysługuje mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce nie niższej od stawki, w której przysługiwało

mu na stanowisku zajmowanym poprzednio.

1eb

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po

upływie kolejnych pięciu lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim.

1ec

Do okresu pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej dolicza się okres

powierzenia pełnienia czynności prokuratorskich na stanowisku asesora prokuratorskiego.

1ed

Prokuratorowi, któremu z chwilą objęcia stanowiska w prokuraturze okręgowej przysługiwało

wynagrodzenie zasadnicze w stawce czwartej albo piątej, a także prokuratorowi, któremu

z chwilą objęcia stanowiska w prokuraturze apelacyjnej przysługiwało wynagrodzenie

zasadnicze w stawce siódmej albo ósmej, do okresu pracy niezbędnego do uzyskania wynagrodzenia

w stawce bezpośrednio wyższej zalicza się okres pracy na stanowisku bezpośrednio niższym,

w którym prokuratorowi przysługiwało wynagrodzenie zasadnicze w stawce, odpowiednio,

trzeciej albo czwartej, szóstej albo siódmej.

1ee

Okres pracy, o którym mowa w ust. 1eb, ulega wydłużeniu o trzy lata w razie ukarania

prokuratora w tym czasie karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia,

o którym mowa w art. 8 ust. 7.

1f

W związku z pełnioną funkcją prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny.

1g.

Prokuratorowi przysługuje dodatek za długoletnią pracę wynoszący, począwszy od szóstego

roku pracy, 5% aktualnie pobieranego przez prokuratora wynagrodzenia zasadniczego

i wzrastający po każdym kolejnym roku pracy o 1% tego wynagrodzenia, aż do osiągnięcia

20% wynagrodzenia zasadniczego. Po 20 latach pracy dodatek wypłacany jest, bez względu

na staż pracy powyżej tego okresu, w wysokości 20% aktualnie pobieranego przez prokuratora

wynagrodzenia zasadniczego.

1h.

Od wynagrodzenia prokuratorów nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne.

1i.

W razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób, o którym mowa w art.

16, od wypłaconego prokuratorowi w okresie służby wynagrodzenia, od którego nie odprowadzono

składki na ubezpieczenie społeczne, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

składkę przewidzianą za ten okres w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

1j.

Składka na ubezpieczenie społeczne, o której mowa w ust. 1i, podlega waloryzacji

1)

za okres do 31 grudnia 1998 r. - wskaźnikiem wzrostu płac wynikającym ze wzrostu prognozowanego

przeciętnego wynagrodzenia, określanego corocznie w ustawie budżetowej, które stanowiło

podstawę do ustalania środków i limitów na wynagrodzenia sędziów;

2)

za okres od 1 stycznia 1999 r. - wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1k.

Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 1j pkt 2, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm..

1ka

Składki, o której mowa w ust. 1i, nie przekazuje się, jeżeli prokurator zrzekł się

urzędu w związku z powołaniem na stanowisko sędziowskie. Jeżeli stosunek służbowy

sędziego ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu w sposób, o którym mowa w art.

68 ustawy wskazanej w art. 62a ust. 1, składkę należną za okres służby na stanowisku

prokuratorskim przekazuje się na zasadach określonych w ust. 1i-1k.

1l

Przepisów ust. 1a, 1ba oraz ust. 1ea-1ee nie stosuje się do prokuratorów Prokuratury

Generalnej.

2

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

stawki wynagrodzenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach prokuratorskich oraz

mnożniki, służące do ustalenia wysokości wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów w

poszczególnych stawkach, mając na względzie zasady określone w art. 62 ust. 1;

2)

wysokość dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom, oraz sposób ich ustalania,

biorąc pod uwagę rodzaj funkcji, wielkość jednostki organizacyjnej oraz zakres obowiązków.

3.

Przepisy ust. 1-2 stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, niebędących oficerami.

1

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2-5, przepisy art. 69-71, art. 73 i 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.. Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, przewidziane w ustawie -

Prawo o ustroju sądów powszechnych uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości przysługują w stosunku

do prokuratorów odpowiednio Krajowej Radzie Prokuratury i Prokuratorowi Generalnemu,

a uprawnienia kolegiów i prezesów właściwych sądów - właściwym prokuratorom przełożonym.

2.

Prokurator może dalej zajmować stanowisko jeżeli Prokurator Generalny na wniosek prokuratora,

po przedstawieniu zaświadczenia stwierdzającego, że jest zdolny, ze względu na stan

zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, oraz po zasięgnięciu opinii właściwego

prokuratora przełożonego, wyrazi prokuratorowi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska.

3.

Wniosek i zaświadczenie, o których mowa w ust. 2, składa się Prokuratorowi Generalnemu

najpóźniej na sześć miesięcy przed ukończeniem 65 roku życia. W razie niezakończenia

postępowania związanego z rozpoznaniem wniosku, prokurator pozostaje w służbie do

czasu zakończenia postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym.

3a.

Od decyzji Prokuratora Generalnego w sprawie, o której mowa w ust. 2, przysługuje

odwołanie do Sądu Najwyższego.

4.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, będący oficerem, przechodzi

w stan spoczynku z dniem ukończenia sześćdziesiątego roku życia, chyba że

1)

nie później niż na sześć miesięcy przed ukończeniem sześćdziesiątego roku życia oświadczy

Prokuratorowi Generalnemu wolę dalszego zajmowania stanowiska po zwolnieniu z zawodowej

służby wojskowej i przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu

na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, wydane na zasadach określonych

dla kandydata na stanowisko prokuratorskie lub

2)

został powołany na stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.

4a.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędący oficerem, przechodzi

w stan spoczynku z dniem ukończenia sześćdziesiątego piątego roku życia.

5.

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do emerytury lub renty

wojskowej, wypłaca się osobie uprawnionej wyłącznie świadczenie wyższe albo przez

nią wybrane.

6.

Prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, będącego oficerem, którego

stosunek służbowy został rozwiązany z mocy prawa z powodu osiągnięcia wieku sześćdziesięciu

lat albo został rozwiązany z powodu

1)

uznania orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do zawodowej służby

wojskowej,

2)

wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy, jeżeli wojskowa

jednostka organizacyjna prokuratury, w której pełnił zawodową służbę wojskową, podlega

rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości wyznaczenia

go na inne stanowisko służbowe

- na jego wniosek, złożony przed upływem sześciu miesięcy od dnia rozwiązania stosunku

służbowego, Prokurator Generalny powołuje na równorzędne stanowisko lub za jego zgodą

na niższe stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.

7.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, niebędący oficerem, w razie

rozformowania lub zmniejszenia stanu etatowego wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, w której pełni służbę, na swój wniosek jest powoływany przez Prokuratora

Generalnego na równorzędne stanowisko lub za swoją zgodą na niższe stanowisko prokuratora

powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń

oraz uposażeń rodzinnych prokuratorom w stanie spoczynku i członkom ich rodzin oraz

terminy przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w art.

62 ust. 1i i 1j, mając na względzie w szczególności konieczność zapewnienia osobom

uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze uposażeń i uposażeń

rodzinnych.

1.

Uposażenie prokuratorów w stanie spoczynku wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

i uposażenie rodzinne członków ich rodzin ustala Naczelny Prokurator Wojskowy, a wypłaca

wojskowy organ emerytalny.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń oraz uposażeń

rodzinnych, o których mowa w ust. 1, mając na względzie w szczególności konieczność

zapewnienia osobom uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze

uposażeń i uposażeń rodzinnych.

W razie utraty uprawnień do stanu spoczynku i uposażenia w przypadkach, o których

mowa w art. 104 § 5 ustawy powołanej w art. 62a ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis

art. 62 ust. 1i i 1j oraz przepisy wydane na podstawie art. 62b, a w odniesieniu do prokuratorów w stanie spoczynku wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury przepisy ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm..

1.

Efektywność wykonywania zadań oraz kompetencje zawodowe prokuratora podlegają okresowej

ocenie (okresowa ocena prokuratora).

2.

Okresowej oceny pracy prokuratora dokonuje się z punktu widzenia

1)

prawidłowości, racjonalności, szybkości, sprawności i efektywności działań prokuratora

przy wykonywaniu powierzonych zadań lub funkcji;

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz

respektowania praw uczestników postępowania i zasad współpracy przy wykonywaniu powierzonych

zadań lub funkcji;

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu decyzji merytorycznych;

4)

procesu doskonalenia zawodowego.

3.

Przy dokonywaniu okresowej oceny prokuratora uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości

przydzielonych prokuratorowi spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie

pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

Okresową ocenę prokuratora przeprowadza się w ramach wizytacji jednostki organizacyjnej

prokuratury, przeprowadzanej nie rzadziej niż co cztery lata.

1.

Prokurator bezpośrednio przełożony zapoznaje prokuratora z jego oceną, w tym w szczególności

z jej wynikami i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan

rozwoju zawodowego prokuratora. Prokuratora apelacyjnego zapoznaje z jego oceną wyznaczony

zastępca Prokuratora Generalnego.

2.

Indywidualny plan rozwoju zawodowego prokuratora sporządza się na czas nie krótszy

niż cztery lata.

3.

Prokurator, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną, ma prawo zgłosić pisemne

uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania

wyników okresowej oceny prokuratora prokurator bezpośrednio przełożony w stosunku

do prokuratora bezpośrednio przełożonego, o którym mowa w ust. 1, zaś w przypadku

prokuratora apelacyjnego i prokuratora okręgowego - Prokurator Generalny.

4.

Prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje prokuratora z ostatecznym podsumowaniem

wyników oceny i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu

rozwoju zawodowego prokuratora w niezbędnym zakresie.

1.

Prokurator przełożony podejmuje działania w celu umożliwienia realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora.

2.

Prokurator ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego

planu rozwoju zawodowego.

Prokurator Generalny, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informacje o potrzebach szkoleniowych

podległych mu prokuratorów.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 62e ust. 2 i 3, mając na względzie

charakter powinności prokuratorskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw

lub powierzanych zadań bądź funkcji;

2)

szczegółowy sposób oceny pracy prokuratora, w tym podsumowania jej wyników, mając

na względzie konieczność sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia oceny pracy prokuratora

oraz dostosowania metodyki jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy prokuratora;

3)

szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora,

mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji

prokuratora, a także potrzeb prokuratury w zakresie stałego podnoszenia jakości wykonywania

przez prokuratorów powierzonych im obowiązków.

Informacje dotyczące okresowej oceny prokuratora, opracowania i realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają

ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że prokurator, którego

dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

Okresowej ocenie nie podlegają Prokurator Generalny i jego zastępcy, prokuratorzy

Prokuratury Generalnej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratorzy

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

oraz prokuratorzy w okresie delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w

Ministerstwie Sprawiedliwości lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w tej szkole oraz w okresie delegowania do pełnienia

obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

(wygasł).

Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, 47, art. 50 ust. 4 i 7-9, art. 51, 51a, 56 i

58 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami. W razie zbiegu prawa do urlopu, o którym mowa w art. 52, z prawem

do dodatkowego urlopu wypoczynkowego, określonego w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przysługuje jeden urlop w najwyższym wymiarze.

1.

W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki

służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje

stanowisko i prawo do wynagrodzenia, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu

stosunku służbowego na stanowisku prokuratora.

2.

Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego

do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym

obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi

prawnej.

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy przeszkolenia wojskowego w celu mianowania na pierwszy

stopień oficerski.

1.

Prokurator mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach państwowych,

samorządu terytorialnego, służby dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji

międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską jest obowiązany zrzec się swojego stanowiska,

chyba że przechodzi w stan spoczynku.

2.

Prokurator, który zrzekł się stanowiska z przyczyn określonych w ust. 1, może powrócić

na poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora, jeżeli przerwa w pełnieniu obowiązków

prokuratora nie przekracza 9 lat, chyba że pełnił funkcje sędziowskie lub prokuratorskie

w międzynarodowych lub ponadnarodowych organach sądowych.

3.

W wypadku przewidzianym w ust. 2, Prokurator Generalny, na wniosek prokuratora, który

zrzekł się stanowiska, powołuje go na poprzednio zajmowane stanowisko niezależnie

od liczby stanowisk prokuratorskich w danej powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury,

chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do powołania na stanowisko prokuratora.

4.

W razie odmowy powołania, o którym mowa w ust. 3, zainteresowanemu służy skarga do

Sądu Najwyższego.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Odpowiedzialność dyscyplinarna

1.

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i

rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego.

1a.

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska,

jeżeli uchybił godności piastowanego wówczas urzędu państwowego lub okazał się niegodnym

urzędu prokuratorskiego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,

biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

usunięcie z zajmowanej funkcji;

4)

przeniesienie na inne miejsce służbowe;

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

2

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium

prokuratury okręgowej, w kolegium prokuratury apelacyjnej i w zgromadzeniu prokuratorów,

w Krajowej Radzie Prokuratury i w sądzie dyscyplinarnym.

1.

Po upływie trzech lat od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,

a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

3.

W razie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 1, przedawnienie następuje z upływem pięciu lat od chwili popełnienia czynu.

Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury Prokurator Generalny oraz prokurator apelacyjny w stosunku

do prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych i prokuratur

rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej, a także prokurator okręgowy

w stosunku do prokuratorów prokuratury okręgowej i prokuratorów prokuratur rejonowych

na obszarze działania prokuratury okręgowej. W stosunku do prokuratorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury przełożonym dyscyplinarnym jest Naczelny Prokurator

Wojskowy.

„3. Aplikacja prokuratorska w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury

rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają

się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.

4.

Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury rozpoczęta

przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają się

na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają sądy dyscyplinarne

1)

dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury działające przy

Prokuratorze Generalnym

a)

w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

b)

w drugiej instancji - Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny;

2)

dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Sąd Dyscyplinarny

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

1a

Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.

8 ust. 7a oraz w art. 54 i art. 54a.

2.

Sądy dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących

i zastępców przewodniczących sądów dyscyplinarnych. Kadencja sądu dyscyplinarnego

trwa cztery lata.

3.

Przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i czternastu członków Sądu Dyscyplinarnego

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej powołuje, na okres czterech lat, Prokurator Generalny

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

4.

Członkowie sądów dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają tylko

ustawom.

„1. Sędziemu lub prokuratorowi sprawującemu funkcję patrona co najmniej nad jednym

etatowym aplikantem sądowym lub prokuratorskim bądź trzema pozaetatowymi aplikantami

sądowymi lub prokuratorskimi jednocześnie, którzy rozpoczęli aplikację przed dniem

1 stycznia 2008 r., przysługuje wynagrodzenie w wysokości 15% kwoty bazowej, stanowiącej

podstawę wynagrodzenia zasadniczego sędziów i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej

na dany rok, za każdy miesiąc sprawowania patronatu.

1.

Prokurator może być zawieszony w czynnościach, jeżeli z uwagi na charakter przewinienia

konieczne jest natychmiastowe odsunięcie go od wykonywania obowiązków.

2.

Prawo zawieszenia w czynnościach przysługuje przełożonym dyscyplinarnym. Na decyzję

przełożonego dyscyplinarnego o zawieszeniu w czynnościach przysługuje zażalenie do

prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który wydał decyzję, chyba

że wydał ją Prokurator Generalny.

2a.

Zawieszenie prokuratora w czynnościach, w uzasadnionych wypadkach, może być przedłużone

w toku postępowania, o którym mowa w art. 77 ust. 1, na wniosek prokuratora apelacyjnego

przez sąd dyscyplinarny na dalsze trzy miesiące. Na postanowienie sądu o przedłużeniu

okresu zawieszenia w czynnościach przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej

instancji na zasadach ogólnych.

3.

Zawieszenie w czynnościach ustaje z mocy prawa, jeżeli w terminie sześciu miesięcy

od dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko prokuratorowi postępowania dyscyplinarnego,

a także, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania.

4.

W toku postępowania dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić

zawieszenie w czynnościach.

5.

Sąd dyscyplinarny drugiej instancji, wydając orzeczenie dyscyplinarne, może orzec

o utrzymaniu w mocy zawieszenia w czynnościach do dnia wniesienia kasacji, o której

mowa w art. 83 ust. 2, lub upływu terminu do jej wniesienia.

6.

W wypadku wniesienia kasacji zawieszenie w czynnościach pozostaje w mocy do czasu

jej rozpoznania, chyba że Sąd Najwyższy uchyli je wcześniej.

7.

Przełożony dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach,

także w wypadkach, o których mowa w ust. 5 i 6.

1.

W wypadku gdy prokurator został zawieszony w czynnościach, sąd dyscyplinarny, na wniosek

przełożonego dyscyplinarnego, może obniżyć do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas

trwania tego zawieszenia.

2.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte w ciągu sześciu miesięcy od

dnia zawieszenia w czynnościach albo zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,

prokuratorowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

1.

Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, przełożony prokurator wymierza podległym prokuratorom karę porządkową

upomnienia.

2.

Ukarany może, w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu upomnienia, o którym mowa w ust.

1, wnieść sprzeciw do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który

tę karę wymierzył.

3.

W razie wniesienia sprzeciwu prokurator przełożony, o którym mowa w ust. 2, uchyla

karę porządkową upomnienia lub przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu z żądaniem,

o którym mowa w art. 77 ust. 1.

„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy,

o której mowa w art. 57, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 57, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Sąd Dyscyplinarny orzeka w składzie trzech członków, a Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny

w składzie pięciu członków.

2.

Sąd Dyscyplinarny w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej orzeka w pierwszej instancji

w składzie trzech członków, a w drugiej instancji w składzie pięciu członków. W składzie

orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Sądu Dyscyplinarnego,

który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

3.

Skład orzekający wyznacza przewodniczący albo zastępca przewodniczącego sądu dyscyplinarnego.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza spośród prokuratorów Prokurator Generalny.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.

Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 57, 58, 60 pkt 1-5 i 19, art. 65 ust. 1 i 3-7, art. 66 ust. 1 i 2, art. 67 ust.

1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 5 maja 2009 r.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów lub adwokatów.

1.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być

obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały sądu dyscyplinarnego.

3.

Protokolantem może być prokurator lub asesor wyznaczony przez przewodniczącego sądu

dyscyplinarnego.

1.

Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na

żądanie przełożonych dyscyplinarnych, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych

do ustalenia znamion przewinienia oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba

że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

1a

W celu ograniczenia kręgu osób podejrzanych o popełnienie przewinienia zawierającego

znamiona przestępstwa ujawnienia informacji z postępowania karnego stanowiących informacje

niejawne o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” rzecznik dyscyplinarny, w

trakcie wstępnego wyjaśniania okoliczności, o których mowa w ust. 1, może polecić

biegłemu zastosowanie wobec prokuratora mającego dostęp do tych informacji, za jego

zgodą, środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu

tej osoby.

1b.

W razie wyrażenia zgody przez prokuratora, do zastosowania środków, o których mowa

w ust. 1a, wymagana jest zgoda Prokuratora Generalnego.

2.

W toku postępowania przed sądem dyscyplinarnym rzecznik dyscyplinarny pełni funkcję

oskarżyciela oraz wnosi i popiera środki odwoławcze.

1.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący sądu

dyscyplinarnego wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego,

obwinionego oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

2.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.

3.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, sąd dyscyplinarny może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko

za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody

przełożony dyscyplinarny może żądać złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,

postępowanie toczy się nadal.

1.

Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny wydaje zezwolenie,

o którym mowa w art. 54 ust. 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

2.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator

przesyła akta sprawy właściwemu sądowi dyscyplinarnemu.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sądu dyscyplinarnego sporządza się na piśmie w terminie siedmiu

dni od ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.

1.

Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie

7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego.

2.

Od orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji stronom i Prokuratorowi

Generalnemu przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.

3.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa lub rażącej niewspółmierności

kary dyscyplinarnej.

4.

Termin do wniesienia kasacji wynosi

1)

dla strony - 30 dni,

2)

dla Prokuratora Generalnego - 3 miesiące

- od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, odpowiednio, stronie lub Prokuratorowi

Generalnemu.

5.

Strona wnosi kasację za pośrednictwem sądu dyscyplinarnego, który wydał zaskarżone

orzeczenie.

6.

Prokurator Generalny wnosi kasację bezpośrednio do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację, o której mowa w art. 83 ust. 2, na rozprawie, w

składzie trzech sędziów.

Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

1.

Przewodniczący sądu dyscyplinarnego przesyła niezwłocznie odpis prawomocnego orzeczenia

wraz z uzasadnieniem Prokuratorowi Generalnemu w celu wykonania orzeczenia.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne, od którego stronie służy kasacja, podlega wykonaniu, jednakże

Prokurator Generalny może wstrzymać jego wykonanie.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych obwinionego.

2.

Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 67 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia

skazującego na karę przewidzianą w art. 67 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na

wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w

tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

3.

Odpis prawomocnej decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia przewidzianej

w art. 72 ust. 1, dołącza się do akt osobowych ukaranego.

4.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust. 3, przełożony

dyscyplinarny, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych,

jeżeli w tym okresie nie wymierzono ukaranemu innej kary porządkowej lub nie wydano

przeciwko niemu orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną.

(uchylony).

1.

Prokurator Generalny może wglądać w czynności sądów dyscyplinarnych, zwracać uwagę

na stwierdzone uchybienia, żądać wyjaśnień oraz usunięcia skutków uchybienia; czynności

te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której członkowie sądów dyscyplinarnych są niezawiśli.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu w odniesieniu do Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie

1)

do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego;

2)

do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 521, art. 524, art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

1.

Asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury mianuje i zwalnia Prokurator

Generalny, a asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Naczelny

Prokurator Wojskowy.

2

Prokurator Generalny zasięga od właściwego komendanta wojewódzkiego (Stołecznego)

Policji informacji o każdym z kandydatów do objęcia stanowiska asesora prokuratury.

Informacje o kandydacie do objęcia tego stanowiska uzyskuje się i sporządza na podstawie

danych zawartych w policyjnych systemach informatycznych.

1.

Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury na czas określony, nieprzekraczający trzech lat, pełnienie czynności prokuratorskich,

jednakże bez prawa

1)

udziału w postępowaniu przed sądem apelacyjnym i okręgowym;

2)

sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania

przed tym Sądem.

1a

Postanowienia o zawieszeniu postępowania, postanowienia kończące postępowanie przygotowawcze,

akty oskarżenia oraz środki odwoławcze sporządzone przez asesora podlegają aprobacie

prokuratora bezpośrednio przełożonego. Aprobata polega na akceptacji projektu decyzji.

2.

Asesor prokuratury nieposiadający uprawnień do pełnienia czynności prokuratorskich

może występować w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach w postępowaniu uproszczonym.

1

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem

art. 50 ust. 2a, 3 i 4, art. 51a, art. 62 ust. 1a-1ba oraz ust. 1ea-1ee i ust. 1h-1k

oraz art. 62a ust. 1 - w zakresie art. 69-71, art. 73, 74, 99-102 i 104 ustawy, o

której mowa w art. 62a ust. 1 - oraz art. 62a ust. 2-5, a także art. 62b, 62c i 65a.

1a

Wysokość wynagrodzenia zasadniczego asesora prokuratorskiego wynosi 80% wynagrodzenia

zasadniczego prokuratora prokuratury rejonowej w stawce pierwszej, powiększonego o

należną składkę z tytułu ubezpieczenia społecznego.

2.

Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić

asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 16

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia asesora wojskowej jednostki organizacyjnej ze

służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, jeżeli nie został on

powołany na stanowisko prokuratora w terminie sześciu miesięcy od dnia upływu okresu,

na który powierzono asesorowi pełnienie czynności prokuratorskich. W takim przypadku

asesora przenosi się do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej lub określonego przez

niego organu.

4.

Do asesorów prokuratury stosuje się odpowiednio przepisy art. 44a.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury mogą być zatrudnieni asystenci

prokuratorów.

2.

Asystent prokuratora, w zastępstwie i na podstawie pisemnego upoważnienia prokuratora,

jest uprawniony do

1)

wykonywania bieżących czynności nadzoru nad dochodzeniem;

2)

przeprowadzania w toku postępowania przygotowawczego czynności procesowych

a)

przesłuchania świadka,

b)

zatrzymania rzeczy i przeszukania,

c)

oględzin,

d)

eksperymentu.

3.

Asystent prokuratora wykonuje samodzielnie czynności administracyjne związane z prowadzeniem

i nadzorowaniem postępowań przygotowawczych oraz z przygotowaniem decyzji kończących

te postępowania.

4

Asystent prokuratora w Prokuraturze Generalnej wykonuje także inne czynności, zlecone

przez przełożonego.

5.

Na stanowisku asystenta prokuratora może być zatrudniony ten, kto

1)

jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3

ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy

magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

ukończył 24 lata;

5

ukończył aplikację prokuratorską lub aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury.

6.

Przed zatrudnieniem asystenta prokuratora kierownik danej jednostki organizacyjnej

prokuratury zasięga informacji o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego.

7.

(uchylony).

8

Asystentowi prokuratora przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Do asystentów prokuratora

stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 i Nr 113, poz. 659), z zastrzeżeniem ust. 13.

8

Asystentowi prokuratora przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem

zasadniczym asystentowi prokuratora przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody

jubileuszowe oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem

na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach

o pracownikach sądów i prokuratury.

9.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i sposób

wykonywania czynności przez asystentów prokuratorów, mając na uwadze zasady sprawności,

racjonalności, ekonomicznego i szybkiego działania, zapewniając rzetelne wykonywanie

powierzonych zadań.

10

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

asystentów prokuratorów, uwzględniając poziom wynagrodzeń prokuratorów i urzędników

prokuratur oraz zasadę różnicowania wynagrodzenia asystentów prokuratorów w zależności

od tego, czy zatrudnieni są w prokuraturze rejonowej, okręgowej czy apelacyjnej.

10

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

zasadniczego asystentów prokuratorów, uwzględniając poziom wynagrodzeń prokuratorów

i pracowników prokuratury oraz rodzaj wykonywanych przez asystentów prokuratorów zadań.

11.

Asystent prokuratora, który ukończył wyższe studia prawnicze i uzyskał tytuł magistra,

po przepracowaniu sześciu lat na tym stanowisku może zgłosić prokuratorowi apelacyjnemu

zamiar przystąpienia do egzaminu prokuratorskiego. W takim przypadku asystent prokuratora

dopuszczany jest do egzaminu prokuratorskiego w najbliższym terminie przewidzianym

dla aplikantów prokuratorskich.

12.

Do asystentów prokuratorów przepis art. 44a stosuje się odpowiednio.

13

Asystenci prokuratora w Prokuraturze Generalnej są zatrudniani na zasadach określonych

w art. 47

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

14

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów prokuratorów stosuje się odpowiednio

przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.

1.

Asystenci prokuratorów podlegają okresowym ocenom kwalifikacyjnym dokonywanym przez

właściwego kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury, obejmującym jakość i terminowość

wykonywania zadań, przestrzeganie dyscypliny pracy, efektywność wykorzystania czasu

pracy oraz realizację doskonalenia zawodowego.

2.

Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb dokonywania okresowych ocen kwalifikacyjnych asystentów prokuratorów. W rozporządzeniu

należy określić terminy dokonywania ocen, sposób ich wyrażania i podawania do wiadomości

osobom ocenianym oraz uwzględnić prawo osób ocenianych do kwestionowania dokonanych

ocen.

1.

Właściwy prokurator, określony w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, zwany dalej „prokuratorem”, organizuje w drodze konkursu nabór kandydatów na stanowisko

asystenta prokuratora.

2.

Prokurator informuje o konkursie przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie prokuratury, we właściwym ze względu na siedzibę prokuratury

urzędzie pracy, w Biuletynie Informacji Publicznej oraz może poinformować w inny sposób,

w szczególności przez umieszczenie ogłoszenia w prasie.

3.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez prokuratora.

4.

Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz zdolności

ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków asystenta prokuratora.

5.

Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, w oparciu o jego wyniki, może wyłonić

rezerwową listę kandydatów na wypadek zaistnienia możliwości zatrudnienia większej

liczby osób lub rezygnacji kandydata.

6.

Warunkiem ubiegania się o zatrudnienie w prokuraturze jest złożenie przez osobę ubiegającą

się o zatrudnienie na stanowisku asystenta prokuratora oświadczenia, że nie jest prowadzone

przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo

skarbowe.

7.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursów na stanowisko asystenta prokuratora, w szczególności skład

komisji konkursowych oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu,

a także zakres i sposób udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy

dobór kadry asystentów w prokuraturze.

8.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb uzyskiwania informacji

przez komendanta wojewódzkiego Policji o osobie ubiegającej się o zatrudnienie na

stanowisku asystenta prokuratora oraz wzór kwestionariusza informacji, mając na względzie

charakter i miejsce pracy, sprawność uzyskiwania informacji, dbałość o ochronę dóbr

osobistych kandydatów oraz ich praw i wolności chronionych konstytucyjnie.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są urzędnicy i

inni pracownicy.

2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników oraz ich obowiązki i prawa określają

odrębne przepisy.

1.

Prokurator Generalny przetwarza dane osobowe prokuratorów oraz asesorów powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, przepis art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie

danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

1.

Dochody i wydatki powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stanowią w budżecie

państwa odrębną część, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Wydatki na szkolenie i doskonalenie zawodowe kadr powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury realizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury pokrywane są

z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

Dysponentem części budżetowej odpowiadającej prokuraturze jest Prokurator Generalny,

z zastrzeżeniem art. 108 ust. 1a niniejszej ustawy oraz art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

1.

Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury wchodzą w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1a.

Działalność wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury jest finansowana z wyodrębnionych

środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

2.

W zakresie służby wojskowej Naczelny Prokurator Wojskowy podlega Ministrowi Obrony

Narodowej, a pozostali prokuratorzy wojskowi - właściwym prokuratorom przełożonym.

3.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze

zarządzenia, liczbę stanowisk prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

dla osób niebędących oficerami, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy składa Prokuratorowi Generalnemu i Ministrowi Obrony

Narodowej sprawozdania z działalności prokuratorów wojskowych oraz informuje ich bieżąco

o pracy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym może określać zadania

prokuratorów wojskowych w zakresie zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny

i porządku w wojsku.

1

Zwolnienie asesora ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury

następuje w przypadkach określonych w art. 100 ust. 3, a także w przypadku gdy przepisy

o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.

2.

Prokuratora lub asesora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie można zwolnić

z zawodowej służby wojskowej przed odwołaniem go ze stanowiska prokuratora lub asesora,

chyba że przechodzi w stan spoczynku lub zachodzi sytuacja określona w art. 62a ust.

4.

1

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami,

wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej

na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych. Asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Naczelny Prokurator Wojskowy.

2.

(uchylony).

3.

Naczelny Prokurator Wojskowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy w roku kalendarzowym, do

innej wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Za zgodą prokuratora okres delegowania

może trwać dłużej niż sześć miesięcy.

4.

Wojskowy prokurator okręgowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nieprzekraczający dwóch miesięcy w roku kalendarzowym, do innej

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

1.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty

do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej, ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Nie dotyczy

to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia

na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do odpowiedzialności

karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym

niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54 ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

2.

(uchylony).

Za przewinienia dyscyplinarne i wykroczenia prokuratorom wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury mogą być wymierzone kary dyscyplinarne

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku;

4)

przeniesienie na niższe stanowisko;

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

1.

Sąd dyscyplinarny, wymierzając karę wydalenia ze służby prokuratorskiej, występuje

z wnioskiem do Ministra Obrony Narodowej o zwolnienie ukaranego z zawodowej służby

wojskowej. W rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm. zwolnienie takie jest równoznaczne ze zwolnieniem wskutek prawomocnego orzeczenia

o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej.

2

Przewidziane w art. 71 zawieszenie w czynnościach służbowych prokuratorów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, pociąga za sobą skutki

zawieszenia na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. Nr 190, poz. 1474) oraz ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

1.

Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń

Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających

ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu

sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.

2.

O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora

wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.

3.

Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania

prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład

sił zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.

4.

Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi

w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek

organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi

zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie

badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach

wymienionych w ust. 1-4. Rozporządzenie powinno w szczególności określać właściwość,

szczegółowe uprawnienia oraz czynności prokuratorów wojskowych w tych sprawach, sposób

i formę wnoszenia sprzeciwów i wystąpień, a także sposób dokumentowania przeprowadzonej

kontroli i jej wyników.

1.

Do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących

oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące

żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

2.

Stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury są odpowiednio stanowiska w

1

Prokuraturze Generalnej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2)

prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3)

prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

3

Okres służby lub pracy na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest

równorzędny z okresem pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Generalnej lub prokuratora

Prokuratury Krajowej i liczy się od dnia objęcia stanowiska prokuratora Naczelnej

Prokuratury Wojskowej.

4.

Uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy.

5.

Uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów

oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz stanowisk i funkcji

prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych

pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i

asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, mając na względzie zakres

wykonywanych przez prokuratorów i asesorów czynności służbowych.

Przepisy art. 57 i 60 stosuje się także do prokuratorów, którzy przeszli na emeryturę lub rentę przed dniem

wejścia w życie ustawy.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie lub w przepisach szczególnych do

prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, a w sprawach nieuregulowanych, także w przepisach tej ustawy - przepisy Kodeksu pracy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrach, rozumie się przez to również przewodniczących

komisji i komitetów sprawujących funkcje naczelnych organów administracji państwowej

oraz kierowników urzędów centralnych.

1.

Traci moc ustawa z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. z 1980 r. Nr 10, poz. 30 oraz z 1982 r. Nr 31, poz. 214).

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.