Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Gospodarowanie wodami jest oparte na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających

koszty środowiskowe i koszty zasobowe.

”

;

2)

w art. 2 uchyla się ust. 5-7;

3)

w art. 4 ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 72 ust. 3, art.

74b ust. 1 i 4, art. 74c, art. 88n ust. 3, art. 880 ust. 1 oraz art. 164 ust. 9.

”

;

4)

w art. 5

a)

w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jednolite części wód powierzchniowych, z wyodrębnieniem jednolitych części

a)

wód przejściowych lub przybrzeżnych,

b)

wód sztucznych lub silnie zmienionych;

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Wody przejściowe oznaczają wody powierzchniowe znajdujące się w ujściach rzek lub

w pobliżu ujść rzek, które z uwagi na bliskość wód słonych wykazują częściowe zasolenie,

pozostając w zasięgu znaczących wpływów wód słodkich, oraz morskie wody wewnętrzne

Zatoki Gdańskiej.

5b.

Wody przybrzeżne obejmują pas wód morskich o szerokości jednej mili morskiej liczonej

od linii podstawowej morza terytorialnego, z wyłączeniem morskich wód wewnętrznych

Zatoki Gdańskiej oraz przyległych do nich wód morza terytorialnego. W przypadku gdy

zasięg wód przejściowych jest większy niż jedna mila morska, zewnętrzna granica tego

zasięgu stanowi zewnętrzną granicę wód przybrzeżnych.

”

;

5)

w art. 7 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Przepisy ustawy mają zastosowanie do wód śródlądowych oraz morskich wód wewnętrznych.

2.

Przepisy ustawy mają zastosowanie również do wód morza terytorialnego w zakresie planowania

w gospodarowaniu wodami, ochrony przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych oraz przed

powodzią, a w pozostałym zakresie - w przypadkach w niej określonych.

”

;

6)

w art. 9

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 1,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a-1c w brzmieniu

„

1a)

budowlach przeciwpowodziowych - rozumie się przez to kanały ulgi, kierownice w ujściach

rzek do morza, poldery przeciwpowodziowe, zbiorniki retencyjne posiadające rezerwę

powodziową, suche zbiorniki przeciwpowodziowe, wały przeciwpowodziowe wraz z obiektami

związanymi z nimi funkcjonalnie oraz wrota przeciwpowodziowe i przeciwsztormowe;

1b)

celach zarządzania ryzykiem powodziowym - rozumie się przez to ograniczenie potencjalnych

negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego

oraz działalności gospodarczej;

1c)

ciekach naturalnych - rozumie się przez to rzeki, strugi, strumienie i potoki oraz

inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy, naturalnymi lub uregulowanymi korytami;

”

,

-

po pkt 5b dodaje się pkt 5ba i 5bb w brzmieniu

„

5ba)

kosztach środowiskowych - rozumie się przez to wartość materialną strat w środowisku

powodowanych korzystaniem z wód;

5bb)

kosztach zasobowych - rozumie się przez to wartość utraconych korzyści, które mogłyby

być osiągnięte, gdyby zasoby wodne i ich zdolność do samoodtwarzania nie były zmniejszane

przez podmioty aktualnie je użytkujące;

”

,

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a-6d w brzmieniu

„

6a)

obszarze dorzecza - rozumie się przez to obszar lądu i morza, składający się z jednego

lub wielu sąsiadujących ze sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi wodami podziemnymi,

morskimi wodami wewnętrznymi, wodami przejściowymi i wodami przybrzeżnymi, będący

główną jednostką przestrzenną gospodarowania wodami;

6b)

obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi - rozumie się przez to określone

we wstępnej ocenie ryzyka powodziowego obszary, na których istnieje znaczące ryzyko

powodzi lub jest prawdopodobne wystąpienie znaczącego ryzyka powodzi;

6c)

obszarach szczególnego zagrożenia powodzią - rozumie się przez to

a)

obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz

na 100 lat,

b)

obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz

na 10 lat,

c)

obszary, między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem,

w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, a także wyspy i przymuliska, o których

mowa w art. 18, stanowiące działki ewidencyjne,

d)

pas techniczny w rozumieniu art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

i administracji morskiej;

6d)

ograniczaniu emisji do wód - rozumie się przez to działania mające na celu ograniczenie

emisji bezpośrednio do wód lub do ziemi, w szczególności przez nieprzekraczanie dopuszczalnych

wartości emisji, a także ograniczenia i warunki odnoszące się do sposobu oddziaływania,

istoty lub innych niż istota cech emisji oraz do ustanowionych na potrzeby działalności

zakładów norm, mających wpływ na wielkość emisji do wód lub do ziemi;

”

,

-

uchyla się pkt 7,

-

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

powodzi - rozumie się przez to czasowe pokrycie przez wodę terenu, który w normalnych

warunkach nie jest pokryty wodą, powstałe na skutek wezbrania wody w ciekach naturalnych,

zbiornikach wodnych, kanałach oraz od strony morza, powodujące zagrożenie dla życia

i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;

”

,

-

uchyla się pkt 13a i 13b,

-

po pkt 13b dodaje się pkt 13c-13f w brzmieniu

„

13c)

ryzyku powodziowym - rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia

powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska,

dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;

13d)

silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych - rozumie się przez to jednolitą

część wód powierzchniowych, której charakter został w znacznym stopniu zmieniony w

następstwie fizycznych przeobrażeń, będących wynikiem działalności człowieka;

13e)

substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego - rozumie się przez to

substancje niebezpieczne albo grupy substancji niebezpiecznych, które charakteryzuje

toksyczność, trwałość oraz zdolność do bioakumulacji, a także inne substancje oraz

grupy substancji, które należy równoważnie traktować;

13f)

sztucznej jednolitej części wód powierzchniowych - rozumie się przez to jednolitą

część wód powierzchniowych powstałą w wyniku działalności człowieka;

”

,

-

w pkt 19 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy,

”

,

-

uchyla się pkt 23,

-

po pkt 25 dodaje się pkt 25a w brzmieniu

„

25a)

zanieczyszczeniu - rozumie się przez to emisję, która może być szkodliwa dla zdrowia

ludzi lub stanu środowiska, powodować szkodę w dobrach materialnych, pogarszać walory

estetyczne środowiska lub kolidować z uzasadnionymi sposobami korzystania ze środowiska,

a w szczególności powodować zanieczyszczenie wód

a)

związkami chloroorganicznymi lub substancjami, które mogą tworzyć takie związki w

środowisku wodnym,

b)

związkami fosforoorganicznymi,

c)

związkami cynoorganicznymi,

d)

substancjami lub preparatami, lub produktami ich rozkładu, o udowodnionych właściwościach

rakotwórczych lub mutagennych lub właściwościach mogących zakłócać w środowisku wodnym

lub przez to środowisko funkcje: produkcji sterydów, tarczycy, reprodukcyjne lub inne

związane z hormonami,

e)

trwałymi węglowodorami oraz trwałymi i bioakumulującymi się toksycznymi substancjami

organicznymi,

f)

cyjankami,

g)

metalami lub ich związkami,

h)

arsenem lub jego związkami,

i)

biocydami lub środkami ochrony roślin,

j)

substancjami w zawiesinie,

k)

substancjami, które przyczyniają się do eutrofizacji, przede wszystkim azotanami i

fosforanami,

l)

substancjami wywierającymi niekorzystny wpływ na bilans tlenu, których pomiaru można

dokonać przy użyciu takich wskaźników jak: pięciodniowe biochemiczne zapotrzebowanie

tlenu (BZT5) i chemiczne zapotrzebowanie tlenu (ChZT);

”

,

-

pkt 26 otrzymuje brzmienie

„

26)

zasobach wodnych dorzecza - rozumie się przez to wody śródlądowe powierzchniowe i

podziemne, morskie wody wewnętrzne oraz wody przejściowe i przybrzeżne znajdujące

się na obszarze dorzecza;

”

,

b)

w ust. 2

-

w pkt 1

-

- lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarach szczególnego zagrożenia

powodzią,

”

,

-

- dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

robót w wodach oraz innych robót, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów

wód, stanu wód stojących i wód podziemnych;

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wykonania urządzeń wodnych - stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, przebudowy,

rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem

urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji;

”

;

7)

w art. 15 w ust. 3 w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

mapę inwentaryzacji powykonawczej budowli regulacyjnych lub zaktualizowaną kopię mapy

zasadniczej, w skali, w jakiej jest sporządzony projekt regulacji wód śródlądowych,

lub w skali 1:500, 1:1.000, 1:2.000 albo 1:5.000, z wykazaniem

”

;

8)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

Wyspy oraz przymuliska powstałe w sposób naturalny na gruntach pokrytych wodami powierzchniowymi

stanowią własność właściciela tych gruntów.

”

;

9)

w art. 22

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Utrzymywanie śródlądowych wód powierzchniowych oraz morskich wód wewnętrznych polega

na zachowaniu lub odtworzeniu stanu ich dna lub brzegów oraz na konserwacji lub remoncie

istniejących budowli regulacyjnych w celu zapewnienia swobodnego spływu wód oraz lodów,

a także właściwych warunków korzystania z wód.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie

decyzji, o której mowa w ust. 2, jeżeli stwierdzi trwałe ustanie przyczyny wzrostu

kosztów utrzymania wód.

”

;

10)

art. 23 i 24 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

Utrzymywanie brzegu morskiego polega na budowie, utrzymywaniu i ochronie umocnień

brzegowych w obrębie pasa technicznego ustanowionego przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej.

Art. 24.

Utrzymywanie śródlądowych wód powierzchniowych oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu

morskiego nie może naruszać istniejącego dobrego stanu tych wód oraz warunków wynikających

z ochrony wód.

”

;

11)

w art. 27 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, zwolnić z

zakazu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli jest to niezbędne dla obronności państwa lub

bezpieczeństwa publicznego.

”

;

12)

w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od nich zależnych,

w szczególności ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, a także

marnotrawstwa wody, marnotrawstwa energii wody, ani wyrządzać szkód.

”

;

13)

w dziale III tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie

„

Cele środowiskowe i zasady ochrony wód

”

;

14)

w art. 38

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Celem ochrony wód jest utrzymywanie lub poprawa jakości wód oraz biologicznych stosunków

w środowisku wodnym i na terenach podmokłych.

”

,

b)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Realizując cel, o którym mowa w ust. 2, należy zapewnić, żeby wody, w zależności od

potrzeb, nadawały się do

”

,

c)

uchyla się ust. 4 i 5;

15)

w art. 38a

a)

w ust. 3 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

stanu chemicznego jednolitych części wód powierzchniowych i środowiskowe normy jakości

dla substancji priorytetowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

38d ust. 4 oraz dla innych zanieczyszczeń, służące klasyfikacji tego stanu;

”

,

b)

uchyla się ust. 6;

16)

po art. 38a dodaje się art. 38b-38k w brzmieniu

„

Art. 38b.

1.

Cele środowiskowe określa się dla

1)

jednolitych części wód powierzchniowych niewyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione;

2)

sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych;

3)

jednolitych części wód podziemnych;

4)

obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4.

2.

Cele środowiskowe zawiera się w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza

i weryfikuje co 6 lat.

3.

Osiągnięciu celów środowiskowych służy realizacja działań zawartych w programie wodno-środowiskowym

kraju.

Art. 38c.

Ochrona wód powierzchniowych przed zanieczyszczeniami obejmuje łącznie

1)

ograniczanie emisji do wód ze źródeł zanieczyszczeń punktowych przy zastosowaniu dopuszczalnych

wartości emisji ustalanych na podstawie przepisów ustawy lub najlepszych dostępnych

technik w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2)

ograniczanie emisji do wód ze źródeł zanieczyszczeń obszarowych, przez określanie

jej warunków, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych praktyk w zakresie ochrony środowiska,

o których mowa w szczególności w przepisach ustawy, a także w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Art. 38d.

1.

Celem środowiskowym dla jednolitych części wód powierzchniowych niewyznaczonych jako

sztuczne lub silnie zmienione jest ochrona, poprawa oraz przywracanie stanu jednolitych

części wód powierzchniowych, tak aby osiągnąć dobry stan tych wód.

2.

Celem środowiskowym dla sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych

jest ochrona tych wód oraz poprawa ich potencjału i stanu, tak aby osiągnąć dobry

potencjał ekologiczny i dobry stan chemiczny sztucznych i silnie zmienionych jednolitych

części wód powierzchniowych.

3.

Cele, o których mowa w ust. 1 i 2, realizuje się przez podejmowanie działań zawartych

w programie wodno-środowiskowym kraju, w szczególności działań polegających na

1)

stopniowej redukcji zanieczyszczeń powodowanych przez substancje priorytetowe oraz

substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1;

2)

zaniechaniu lub stopniowym eliminowaniu emisji do wód powierzchniowych substancji

priorytetowych oraz substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substancji priorytetowych,

o których mowa w ust. 3, uwzględniając przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące

substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej.

Art. 38e.

1.

Celem środowiskowym dla jednolitych części wód podziemnych jest

1)

zapobieganie lub ograniczanie wprowadzania do nich zanieczyszczeń;

2)

zapobieganie pogorszeniu oraz poprawa ich stanu;

3)

ochrona i podejmowanie działań naprawczych, a także zapewnianie równowagi między poborem

a zasilaniem tych wód, tak aby osiągnąć ich dobry stan.

2.

Realizując cele, o których mowa w ust. 1, podejmuje się w szczególności działania

określone w programie wodno-środowiskowym kraju, polegające na stopniowym redukowaniu

zanieczyszczenia wód podziemnych poprzez odwracanie znaczących i utrzymujących się

tendencji wzrostowych zanieczyszczenia powstałego w wyniku działalności człowieka.

Art. 38f.

1.

Celem środowiskowym dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4, jest

osiągnięcie norm i celów wynikających z przepisów szczególnych na podstawie których

te obszary zostały utworzone, o ile nie zawierają one w tym zakresie odmiennych postanowień.

2.

Cele, o których mowa w ust. 1, zamieszcza się w planie gospodarowania wodami na obszarze

dorzecza.

Art. 38g.

1.

Jeżeli dla określonej jednolitej części wód stosuje się większą liczbę celów środowiskowych,

spośród wymienionych w art. 38d-38f, realizuje się cel formułujący bardziej rygorystyczne

wymagania, z zastrzeżeniem art. 114a ust. 1.

2.

Informację o celu, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się w planie gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza i weryfikuje co 6 lat.

Art. 38h.

1.

Jednolita część wód powierzchniowych może zostać wyznaczona jako sztuczna lub silnie

zmieniona, jeżeli

1)

zmiana jej cech hydro morfologicznych, konieczna dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego,

miałaby znaczące negatywne oddziaływanie na

a)

środowisko,

b)

żeglugę i infrastrukturę portową lub korzystanie z wód w celach rekreacyjnych,

c)

prowadzenie działalności, dla której jest dokonywane piętrzenie wody, w szczególności

na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, wytwarzania energii

elektrycznej lub nawadniania,

d)

regulację stosunków wodnych, ochronę przed powodzią i melioracje odwadniające,

e)

przedsięwzięcia inne niż wymienione w lit. b-d, stanowiące równorzędny interes publiczny

istotny dla zrównoważonego rozwoju;

2)

realizacja celów publicznych, którym służy sztuczna lub silnie zmieniona jednolita

część wód powierzchniowych, z przyczyn technicznych lub z uwagi na nieproporcjonalnie

wysokie, w stosunku do spodziewanych korzyści, koszty ich realizacji, nie jest możliwa

w inny sposób, mniej obciążający środowisko.

2.

Wyznaczenie jednolitej części wód powierzchniowych jako sztucznej lub silnie zmienionej

wymaga szczegółowego uzasadnienia w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza

i podlega weryfikacji co 6 lat.

Art. 38i.

1.

Dopuszczalne jest czasowe pogorszenie stanu jednolitych części wód, jeżeli jest ono

wynikiem zjawisk o charakterze naturalnym lub skutkiem siły wyższej, nadzwyczajnych

lub niemożliwych do przewidzenia, w szczególności ekstremalnych zjawisk powodziowych

lub długotrwałej suszy, zdarzeń o charakterze terrorystycznym, zakłócenia funkcjonowania

infrastruktury krytycznej w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. Nr 89, poz. 590, z późn. zm. lub niedających się przewidzieć katastrof, oraz jeżeli zostaną spełnione następujące

warunki

1)

zostały podjęte działania mające na celu zapobieżenie dalszemu pogorszeniu stanu wód,

które nie zagrożą realizacji celów środowiskowych dla pozostałych wód;

2)

w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza zostały ustalone warunki i wskaźniki

kwalifikowania okoliczności i zjawisk, powodujących czasowe pogorszenie stanu jednolitych

części wód;

3)

działania, o których mowa w pkt 1 i 4, zostały zawarte w programie wodno-środowiskowym

kraju i nie zagrożą przywróceniu poprzedniego stanu jednolitych części wód, gdy ustąpią

przyczyny czasowego pogorszenia stanu tych wód;

4)

oddziaływania okoliczności i zjawisk, powodujących czasowe pogorszenie stanu jednolitych

części wód, są corocznie analizowane i zostały podjęte działania mające na celu przywrócenie

poprzedniego stanu jednolitych części wód, tak szybko, jak jest to możliwe w warunkach

racjonalnego działania;

5)

opis skutków okoliczności i zjawisk oraz podjętych i kontynuowanych działań, o których

mowa w pkt 1 i 4, zostanie zawarty w najbliższej aktualizacji planu gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza.

2.

Nie stanowi czasowego pogorszenia stanu jednolitych części wód tymczasowe wahanie

stanu jednolitych części wód, jeżeli jest ono związane z utrzymywaniem wód powierzchniowych

oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu morskiego zgodnie z interesem publicznym,

o ile stan tych wód jest przywracany bez konieczności prowadzenia działań naprawczych.

Art. 38j.

1.

Dopuszczalne jest nieosiągnięcie dobrego stanu ekologicznego oraz niezapobieżenie

pogorszeniu stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz dobrego

potencjału ekologicznego sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych,

o których mowa w art. 38d ust. 1 i 2, jeżeli

1)

jest ono skutkiem nowych zmian właściwości fizycznych tych wód albo

2)

niezapobieżenie pogorszenia się stanu tych wód ze stanu bardzo dobrego do dobrego

jest wynikiem nowych działań człowieka, zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju i

niezbędnych dla rozwoju społeczeństwa.

2.

Dopuszczalne jest nieosiągnięcie dobrego stanu oraz niezapobieżenie pogorszeniu stanu

jednolitych części wód podziemnych, o których mowa w art. 38e, jeżeli jest ono skutkiem

1)

nowych zmian właściwości fizycznych jednolitych części wód powierzchniowych albo

2)

zmian poziomu zwierciadła tych wód.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

podejmowane są wszelkie działania, aby łagodzić skutki negatywnych oddziaływań na

stan jednolitych części wód;

2)

przyczyny zmian i działań, o których mowa w ust. 1 i 2, są szczegółowo przedstawione

w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza;

3)

przyczyny zmian i działań, o których mowa w ust. 1 i 2, są uzasadnione nadrzędnym

interesem publicznym, a pozytywne efekty dla środowiska i społeczeństwa związane z

ochroną zdrowia, utrzymaniem bezpieczeństwa oraz zrównoważonym rozwojem przeważają

nad korzyściami utraconymi w następstwie tych zmian i działań;

4)

zakładane korzyści wynikające ze zmian i działań, o których mowa w ust. 1-3, nie mogą

zostać osiągnięte przy zastosowaniu innych działań, korzystniejszych z punktu widzenia

interesów środowiska, ze względu na negatywne uwarunkowania wykonalności technicznej

lub nieproporcjonalnie wysokie koszty w stosunku do spodziewanych korzyści.

Art. 38k.

Wyznaczanie jednolitych części wód powierzchniowych jako sztucznych lub silnie zmienionych,

o którym mowa w art. 38h ust. 1, ustalanie mniej rygorystycznych celów środowiskowych,

o którym mowa w art. 114a ust. 1, dopuszczanie czasowego pogorszenia stanu jednolitych

części wód, o którym mowa w art. 38i, oraz stosowanie przepisów, o których mowa w

art. 38j, nie może trwale uniemożliwiać ani zagrażać realizacji

1)

celów środowiskowych ustalonych dla innych jednolitych części wód w granicach tego

samego dorzecza;

2)

wymogów dotyczących ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów.

”

;

17)

w art. 40

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

lokalizowania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią nowych przedsięwzięć mogących

znacząco oddziaływać na środowisko, gromadzenia ścieków, odchodów zwierzęcych, środków

chemicznych, a także innych materiałów, które mogą zanieczyścić wody, prowadzenia

odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, zwolnić od

zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości

wód, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, należy dołączyć w szczególności

charakterystykę planowanych działań wraz z ich podstawowymi danymi technicznymi i

opisem planowanej technologii robót oraz mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym

schematem planowanych obiektów i robót.

3b.

Stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, jest wnioskodawca,

właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego.

3c.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym

stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisy ust. 1 pkt 3 i ust. 3-3c stosuje się odpowiednio do wysp oraz przymulisk,

o których mowa w art. 18.

”

;

18)

w art. 43

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych, którego integralną część stanowi

wykaz aglomeracji, o których mowa w ust. 1, oraz wykaz niezbędnych przedsięwzięć w

zakresie budowy i modernizacji urządzeń kanalizacyjnych, sporządza Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej, a zatwierdza Rada Ministrów.

”

,

b)

w ust. 3b wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Marszałek województwa przedkłada Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nie

później niż do dnia 31 marca, sprawozdanie z realizacji krajowego programu oczyszczania

ścieków komunalnych w województwie, zawierające

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, za pośrednictwem ministra właściwego do

spraw gospodarki wodnej, przedkłada co 2 lata Radzie Ministrów sprawozdanie z wykonania

krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych.

”

;

19)

po art. 49a dodaje się art. 49b w brzmieniu

„

Art. 49b.

1.

Celem ochrony jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia

ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrzenia zakładów wymagających wody

wysokiej jakości, jest zapobieganie pogorszeniu jakości tych jednolitych części wód

w taki sposób, aby w szczególności zminimalizować potrzebę ich uzdatniania.

2.

Cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d-38f, oraz wymagania wynikające z ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków

(Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z późn. zm. powinny być zrealizowane dla jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody

na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.

3.

Jednolite części wód, przeznaczone do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności

w wodę przeznaczoną do spożycia, obejmują

1)

jednolite części wód wykorzystywane do poboru wody przeznaczonej do spożycia, dostarczające

średnio więcej niż 10 m

2)

jednolite części wód, które są przewidywane do takich celów w przyszłości.

”

;

20)

w art. 50 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wody powierzchniowe, które nie spełniają wymagań określonych na podstawie ust. 1,

nie mogą być wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia.

”

;

21)

w art. 64

a)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie

decyzji, o której mowa w ust. 1a, jeżeli stwierdzi trwałe ustanie odnoszenia korzyści

z urządzeń wodnych.

”

,

b)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2e w brzmieniu

„

2b.

Użytkownik budowli piętrzącej, o wysokości piętrzenia powyżej 1 m i przepływie średnim

rocznym (SSQ) powyżej 1,0 m

2c.

W dzienniku gospodarowania wodą zamieszcza się w szczególności

1)

odczyty wodowskazowe;

2)

pojemność zbiornika;

3)

dopływy do zbiornika lub stopnia;

4)

odpływ ze zbiornika lub stopnia z poszczególnych urządzeń upustowych;

5)

pobory wody przez poszczególne zakłady.

2d.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, sposób

prowadzenia i wzór dziennika gospodarowania wodą, kierując się koniecznością zaspokojenia

potrzeb zakładów w zakresie gospodarowania wodą, zakresem posiadanych przez zakłady

uprawnień oraz sposobem przepuszczania wód powodziowych, a także uwzględniając częstotliwość

dokonywania wpisów w dzienniku.

2e.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2b, nie dotyczy użytkownika budowli piętrzącej o stałym

progu bez możliwości sterowania lub wyposażonej w samoczynne upusty.

”

,

c)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Właściciel budowli piętrzącej jest obowiązany zapewnić prowadzenie badań i pomiarów

umożliwiających ocenę stanu technicznego oraz stanu bezpieczeństwa budowli, a w szczególności

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W ramach realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 3, budowle piętrzące stanowiące

własność Skarbu Państwa, zaliczone na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do I lub II klasy, poddaje się badaniom i pomiarom pozwalającym opracować ocenę stanu

technicznego i stanu bezpieczeństwa dla tych budowli, wykonywanym przez państwową

służbę do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących.

”

,

e)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Badaniom i pomiarom, o których mowa w ust. 4, poddaje się także budowle piętrzące

stanowiące własność Skarbu Państwa, inne niż wymienione w ust. 4, jeżeli z uwagi na

ich zły stan techniczny zagrażają lub mogą zagrażać bezpieczeństwu. Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej sporządza wykaz tych budowli i przekazuje go państwowej

służbie do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących.

”

,

f)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Właściciel budowli piętrzącej, zaliczonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do I lub II klasy, przekazuje jeden egzemplarz oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa

budowli piętrzącej państwowej służbie do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących,

w terminie miesiąca od dnia jej odbioru.

7.

Przepisu ust. 6 nie stosuje się do właścicieli budowli piętrzących, dla których oceny

stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa dokonuje państwowa służba do spraw bezpieczeństwa

budowli piętrzących.

”

;

22)

w art. 64a

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego,

właściciel tego urządzenia może wystąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego

dołącza dokumenty wskazane w art. 131 ust. 2.

2.

Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może wydać decyzję o legalizacji

urządzenia wodnego, jeżeli lokalizacja tego urządzenia nie narusza przepisów o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów art. 63, ustalając jednocześnie, w

drodze postanowienia, wysokość opłaty legalizacyjnej, wynoszącą 10-krotność opłaty

skarbowej za wydanie pozwolenia wodnoprawnego.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

W postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji o legalizacji urządzenia wodnego stosuje

się przepisy art. 127 ust. 6-8.

5.

Jeżeli właściciel urządzenia wodnego nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w ust.

1, lub nie uzyskał decyzji o legalizacji urządzenia wodnego, organ właściwy do wydania

pozwolenia wodnoprawnego nakłada na właściciela tego urządzenia, w drodze decyzji,

obowiązek likwidacji urządzenia, ustalając warunki i termin wykonania tego obowiązku.

”

;

23)

po art. 64a dodaje się art. 64b w brzmieniu

„

Art. 64b.

W przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego

funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia

wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia

wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności.

”

;

24)

uchyla się dział V;

25)

po dziale V dodaje się działy Va i Vb w brzmieniu

„

Dział Va

Ochrona przed powodzią

Art. 88a.

1.

Ochrona przed powodzią jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej.

2.

Użytkownicy wód współpracują z organami administracji rządowej i samorządowej w ochronie

przed powodzią, w zakresie określonym w przepisach ustawy oraz w odrębnych przepisach.

3.

Ochronę przed powodzią prowadzi się z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego,

map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym.

Art. 88b.

1.

Dla obszarów dorzeczy przygotowuje się wstępną ocenę ryzyka powodziowego.

2.

Wstępna ocena ryzyka powodziowego zawiera w szczególności

1)

mapy obszarów dorzeczy, z zaznaczeniem granic dorzeczy, granic zlewni, granicy pasa

nadbrzeżnego, ukazujące topografię terenu oraz jego zagospodarowanie;

2)

opis powodzi historycznych

a)

które spowodowały znaczące negatywne skutki dla życia i zdrowia ludzi, środowiska,

dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, zawierający ocenę tych skutków,

zasięg powodzi oraz trasy przejścia wezbrania powodziowego,

b)

jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że podobne zjawiska powodziowe będą miały znaczące

negatywne skutki dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz

działalności gospodarczej;

3)

ocenę potencjalnych negatywnych skutków powodzi mogących wystąpić w przyszłości dla

życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej,

z uwzględnieniem

a)

topografii terenu,

b)

położenia cieków wodnych i ich ogólnych cech hydrologicznych oraz geomorfologicznych,

w tym obszarów zalewowych jako naturalnych obszarów retencyjnych,

c)

skuteczności istniejących budowli przeciwpowodziowych i regulacyjnych,

d)

położenia obszarów zamieszkanych,

e)

położenia obszarów, na których jest wykonywana działalność gospodarcza;

4)

w miarę możliwości - prognozę długofalowego rozwoju wydarzeń, w szczególności wpływu

zmian klimatu na występowanie powodzi;

5)

określenie obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi.

Art. 88c.

1.

Wstępną ocenę ryzyka powodziowego przygotowuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej.

2.

Wstępną ocenę ryzyka powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

przygotowuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i przekazuje Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nie później niż na 6 miesięcy przed terminem

przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego. Wstępna ocena ryzyka powodziowego

od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych, stanowi integralny element wstępnej

oceny ryzyka powodziowego, o której mowa w ust. 1.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje projekt wstępnej oceny ryzyka

powodziowego do zaopiniowania właściwym wojewodom oraz marszałkom województw.

4.

Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają opinię w terminie 45 dni od dnia otrzymania

projektu wstępnej oceny ryzyka powodziowego. Brak opinii we wskazanym terminie uznaje

się za pozytywne zaopiniowanie projektu.

5.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej uzgadnia z ministrem właściwym do spraw

gospodarki morskiej sposób rozpatrzenia opinii do wstępnej oceny ryzyka powodziowego

od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych.

6.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zawiadamia organy opiniujące o sposobie

rozpatrzenia opinii, w terminie 45 dni od dnia ich otrzymania.

7.

Przygotowanie wstępnej oceny ryzyka powodziowego dla obszarów dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, poprzedza

się wymianą informacji niezbędnych dla opracowania tej oceny z właściwymi organami

tych państw. Wymiana informacji następuje w trybie i w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

8.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje wstępną ocenę ryzyka powodziowego

dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

9.

Wstępna ocena ryzyka powodziowego podlega przeglądowi co 6 lat oraz w razie potrzeby

aktualizacji.

10.

Przepisy ust. 2-8 stosuje się odpowiednio do aktualizacji wstępnej oceny ryzyka powodziowego.

Art. 88d.

1.

Dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wskazanych we wstępnej ocenie

ryzyka powodziowego, sporządza się mapy zagrożenia powodziowego.

2.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się w szczególności

1)

obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi raz

na 500 lat lub na których istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia ekstremalnego;

2)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią;

3)

obszary obejmujące tereny narażone na zalanie w przypadku

a)

przelania się wód przez koronę wału przeciwpowodziowego,

b)

zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego,

c)

zniszczenia lub uszkodzenia budowli piętrzących,

d)

zniszczenia lub uszkodzenia budowli ochronnych pasa technicznego.

3.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się następujące elementy

1)

zasięg powodzi;

2)

głębokość wody lub poziom zwierciadła wody;

3)

w uzasadnionych przypadkach - prędkość przepływu wody lub natężenie przepływu wody.

4.

Na mapach zagrożenia powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

z wyłączeniem ujściowych odcinków rzek, mogą być przedstawione wyłącznie obszary,

o których mowa w ust. 2 pkt 1.

Art. 88e.

1.

Dla obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2, sporządza się mapy ryzyka powodziowego.

2.

Na mapach ryzyka powodziowego przedstawia się

1)

szacunkową liczbę mieszkańców, którzy mogą być dotknięci powodzią;

2)

rodzaje działalności gospodarczej wykonywanej na obszarach, o których mowa w art.

88d ust. 2;

3)

instalacje mogące, w razie wystąpienia powodzi, spowodować znaczne zanieczyszczenie

poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości;

4)

występowanie

a)

ujęć wody, stref ochronnych ujęć wody lub obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych,

b)

kąpielisk,

c)

obszarów Natura 2000, parków narodowych oraz rezerwatów przyrody;

5)

w uzasadnionych przypadkach

a)

obszary, na których mogą wystąpić powodzie, którym towarzyszy transport dużej ilości

osadów i rumowiska,

b)

potencjalne ogniska zanieczyszczeń wody.

Art. 88f.

1.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego sporządza Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej.

2.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego od strony morza, w tym

morskich wód wewnętrznych, przygotowują dyrektorzy urzędów morskich i przekazują Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nie później niż na 6 miesięcy przed terminem

przygotowania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego. Mapy zagrożenia

powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

stanowią integralny element map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje mapy, o których mowa w ust.

1

1)

dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej;

2)

Głównemu Geodecie Kraju;

3)

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska;

4)

dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

4.

Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej, przekazują mapy zagrożenia powodziowego

i mapy ryzyka powodziowego

1)

właściwym dyrektorom urzędów żeglugi śródlądowej;

2)

właściwym wojewodom;

3)

właściwym marszałkom województw;

4)

właściwym starostom;

5)

właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast);

6)

właściwym komendantom wojewódzkim i powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Przedstawione na mapach zagrożenia powodziowego oraz mapach ryzyka powodziowego granice

obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2, uwzględnia się w koncepcji przestrzennego

zagospodarowania kraju, planie zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego oraz w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji

celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy.

6.

Od dnia przekazania map zagrożenia powodziowego i ryzyka powodziowego jednostkom samorządu

terytorialnego, wszystkie decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

lub decyzje o warunkach zabudowy na obszarach wykazanych na mapach zagrożenia powodziowego,

muszą uwzględniać poziom zagrożenia powodziowego wynikający z wyznaczenia tych obszarów.

7.

Zmiany w dokumentach, o których mowa w ust. 5, wprowadza się w terminie 18 miesięcy

od dnia przekazania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego organom,

o których mowa w ust. 4 pkt 2, 3 i 5.

8.

Koszty wprowadzenia zmian w planach oraz decyzjach, o których mowa w ust. 5, ponoszą

odpowiednio budżety właściwych gmin albo województw.

9.

Przygotowanie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego dla obszarów,

o których mowa w art. 88d ust. 2, położonych na obszarach dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, poprzedza

się wymianą informacji niezbędnych do opracowania tych map z właściwymi organami tych

państw. Wymiana informacji następuje w trybie i w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

10.

Przygotowanie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego dla obszarów,

o których mowa w art. 88d ust. 2, położonych na obszarach dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium państw leżących poza granicami Unii Europejskiej, poprzedza

się działaniami mającymi na celu nawiązanie w tym zakresie współpracy z właściwymi

organami tych państw.

11.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego podlegają przeglądowi co

6 lat oraz w razie potrzeby aktualizacji.

12.

Przepisy ust. 2-10 stosuje się odpowiednio do aktualizacji map zagrożenia powodziowego

oraz map ryzyka powodziowego.

Art. 88g.

1.

Dla obszarów dorzeczy oraz dla regionów wodnych przygotowuje się, na podstawie map

zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, plany zarządzania ryzykiem powodziowym.

2.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym zawierają

1)

mapę obszaru dorzecza, na której są zaznaczone obszary narażone na niebezpieczeństwo

powodzi;

2)

mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego wraz z opisem wniosków

z analizy tych map;

3)

opis celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

4)

katalog działań służących osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym, z uwzględnieniem

ich priorytetu.

3.

Przy ustalaniu działań służących osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym

uwzględnia się w szczególności

1)

koszty oraz korzyści działań podejmowanych dla osiągnięcia celów zarządzania ryzykiem

powodziowym;

2)

zasięg powodzi, trasy przejścia wezbrania powodziowego oraz obszary o potencjalnej

retencji wód powodziowych;

3)

cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d-38f;

4)

gospodarowanie wodami;

5)

sposób uprawy i zagospodarowania gruntów;

6)

stan planowania i zagospodarowania przestrzennego;

7)

ochronę przyrody;

8)

uprawianie żeglugi morskiej i śródlądowej oraz porty morskie i porty lub przystanie

zlokalizowane na wodach śródlądowych uznanych za żeglowne, wraz ze związaną z nimi

infrastrukturą;

9)

prognozowanie powodzi i systemy wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami;

10)

infrastrukturę krytyczną.

Art. 88h.

1.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy przygotowuje Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

wodnej.

2.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla regionów wodnych przygotowują dyrektorzy

regionalnych zarządów gospodarki wodnej.

3.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

przygotowuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i przekazuje Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na 18 miesięcy przed terminem przygotowania planów

zarządzania ryzykiem powodziowym. Plany zarządzania ryzykiem powodziowym od strony

morza, w tym morskich wód wewnętrznych, stanowią integralny element planów zarządzania

ryzykiem powodziowym, o których mowa w ust. 1.

4.

W celu przygotowania planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza,

którego część znajduje się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej,

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, podejmuje współpracę z właściwymi organami tych państw.

5.

W celu przygotowania planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza,

którego część znajduje się na terytorium państw leżących poza granicami Unii Europejskiej,

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, podejmuje działania mające na celu nawiązanie w tym zakresie

współpracy z właściwymi organami tych państw.

6.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zapewniając aktywny udział wszystkich

zainteresowanych w osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym, w szczególności

w przygotowywaniu, przeglądzie oraz aktualizacji planów zarządzania ryzykiem powodziowym,

podaje do publicznej wiadomości, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w celu zgłoszenia uwag, projekty planów zarządzania ryzykiem powodziowym, co najmniej

na rok przed rozpoczęciem okresu, którego dotyczą te plany.

7.

Udostępnienie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dyrektorów regionalnych

zarządów gospodarki wodnej albo ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej materiałów

źródłowych wykorzystanych do przygotowania projektów planów zarządzania ryzykiem powodziowym

odbywa się na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

8.

W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości projektów planów zarządzania

ryzykiem powodziowym zainteresowani mogą składać, do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej, pisemne uwagi do ustaleń zawartych w projektach tych planów.

9.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej uzgadnia sposób i zakres uwzględnienia

uwag do projektów planów zarządzania ryzykiem powodziowym z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, a w odniesieniu do projektów planów zarządzania ryzykiem

powodziowym od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych, z ministrem właściwym

do spraw gospodarki morskiej.

10.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym podlegają przeglądowi co 6 lat oraz w razie

potrzeby aktualizacji.

11.

Aktualizacja planów zarządzania ryzykiem powodziowym dotyczy elementów, o których

mowa w art. 88g ust. 2, i obejmuje w szczególności

1)

wszelkie zmiany lub uaktualnienia dotyczące tych planów, wraz z podsumowaniem przeglądów

wstępnej oceny ryzyka powodziowego, map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego;

2)

ocenę postępów w realizacji celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

3)

opis i wyjaśnienie przyczyn niezrealizowania zaplanowanych działań zmierzających do

osiągnięcia celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

4)

opis działań podjętych, a niezaplanowanych w tych planach.

12.

Przepisy ust. 2-9 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów zarządzania ryzykiem

powodziowym.

Art. 88i.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej są obowiązane do nieodpłatnego przekazywania

danych niezbędnych do przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego, sporządzenia

map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego oraz przygotowania planów zarządzania

ryzykiem powodziowym organom przygotowującym i sporządzającym te dokumenty.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do instytutów badawczych, w zakresie, w jakim posiadają

one dane niezbędne do przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego, sporządzenia

map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego oraz przygotowania planów zarządzania

ryzykiem powodziowym.

Art. 88j.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej, minister właściwy do spraw administracji publicznej oraz minister właściwy

do spraw wewnętrznych określą, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania dotyczące opracowywania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego;

2)

skalę map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, ministrowie kierują się potrzebą sprawnego

sporządzenia map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, ze szczególnym

uwzględnieniem standardów i zakresu danych zawartych w państwowym zasobie geodezyjnym

i kartograficznym.

Art. 88k.

Ochronę ludzi i mienia przed powodzią realizuje się w szczególności przez

1)

kształtowanie zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych;

2)

racjonalne retencjonowanie wód oraz użytkowanie budowli przeciwpowodziowych, a także

sterowanie przepływami wód;

3)

zapewnienie funkcjonowania systemu ostrzegania przed niebezpiecznymi zjawiskami zachodzącymi

w atmosferze oraz hydrosferze;

4)

zachowanie, tworzenie i odtwarzanie systemów retencji wód;

5)

budowę, rozbudowę i utrzymywanie budowli przeciwpowodziowych;

6)

prowadzenie akcji lodołamania.

Art. 88l.

1.

Na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz

czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe,

w tym

1)

wykonywania urządzeń wodnych oraz budowy innych obiektów budowlanych;

2)

sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji

wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub

służącej do wzmacniania brzegów, obwałowań lub odsypisk;

3)

zmiany ukształtowania terenu, składowania materiałów oraz wykonywania innych robót,

z wyjątkiem robót związanych z regulacją lub utrzymywaniem wód oraz brzegu morskiego,

a także utrzymywaniem, odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych

wraz z obiektami związanymi z nimi funkcjonalnie.

2.

Jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki

wodnej może, w drodze decyzji, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zwolnić

od zakazów określonych w ust. 1.

3.

Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej dla stwierdzenia czy zamierzone działanie

nie utrudni ochrony przed powodzią może zasięgnąć opinii państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej.

4.

Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, dołącza się charakterystykę

planowanych działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologii

robót, mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych obiektów i

robót, a w razie potrzeby, obliczenia hydrauliczne i hydrologiczne.

5.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wnioskodawca,

właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym

stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego.

7.

Na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, w celu zapewnienia właściwych warunków

przepływu wód powodziowych, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może,

w drodze decyzji

1)

wskazać sposób uprawy i zagospodarowania gruntów oraz rodzaje upraw wynikające z wymagań

ochrony przed powodzią;

2)

nakazać usunięcie drzew lub krzewów.

8.

Przy wydawaniu decyzji, o której mowa w ust. 7, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

9.

Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 2 i 7, w zakresie pasa

technicznego, jest dyrektor właściwego urzędu morskiego.

10.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 7, jest właściciel wody

i posiadacz nieruchomości, której dotyczy ta decyzja.

11.

Decyzja, o której mowa w ust. 7 pkt 2, wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym

dyrektorem ochrony środowiska.

Art. 88m.

Dla terenów, dla których nie określono obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi,

właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa

miejscowego, wprowadzić zakazy, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3, kierując się

potrzebą ochrony wód, lub zakazy, o których mowa w art. 88l ust. 1, kierując się względami

bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Art. 88n.

1.

W celu zapewnienia szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych zabrania się

1)

przejeżdżania przez wały oraz wzdłuż korony wałów pojazdami lub konno oraz przepędzania

zwierząt, z wyjątkiem miejsc do tego przeznaczonych;

2)

uprawy gruntu, sadzenia drzew lub krzewów na wałach oraz w odległości mniejszej niż

3 m od stopy wału po stronie odpowietrznej;

3)

rozkopywania wałów, wbijania słupów, ustawiania znaków przez nieupoważnione osoby;

4)

wykonywania obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów w odległości

mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej;

5)

uszkadzania darniny lub innych umocnień skarp i korony wałów.

2.

Zakazów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do robót związanych z utrzymywaniem,

odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych.

3.

Jeżeli nie wpłynie to na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych, marszałek

województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1.

4.

Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, dołącza się charakterystykę

planowanych działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologii

robót oraz mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych robót.

W przypadku planowania robót, które mogą naruszyć strukturę korpusu lub podłoża wałów

klasy I, II lub III, dołącza się także badania hydrogeologiczne wraz z opinią dotyczącą

wpływu tych robót na szczelność i stabilność wałów.

5.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, jest wnioskodawca,

właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym

stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub nie rozpoczęto

wykonywania robót lub czynności wskazanych w ust. 1.

7.

Starosta może, w drodze decyzji, nakazać usunięcie drzew lub krzewów z wałów przeciwpowodziowych

oraz terenów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

8.

Decyzja, o której mowa w ust. 7, wymaga uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony

środowiska.

Art. 880.

1.

W przypadku wykonania robót lub czynności, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3,

art. 88l ust. 1 lub art. 88n ust. 1, nieobjętych decyzją, o której mowa w art. 40

ust. 3, art. 88l ust. 2 lub art. 88n ust. 3, organ właściwy do wydania tej decyzji

może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed

powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód, na koszt tego, kto wykonał te roboty

lub czynności.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się termin przywrócenia stanu nieutrudniającego

ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód.

3.

Drogi, urządzenia do przepędzania zwierząt oraz przejazdy przez wały przeciwpowodziowe

wykonuje na swój koszt inwestor budujący wał, a utrzymuje ten, na którym ciąży obowiązek

utrzymania drogi, urządzenia lub przejazdu.

Art. 88p.

1.

W przypadku ostrzeżenia o nadejściu wezbrania powodziowego dyrektor regionalnego zarządu

gospodarki wodnej, w drodze decyzji, może nakazać zakładowi piętrzącemu wodę obniżenie

piętrzenia wody lub opróżnienie zbiornika, bez odszkodowania.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia z właściwymi wojewodami. Brak

stanowiska w ciągu 2 godzin od chwili przekazania wniosku o uzgodnienie decyzji uznaje

się za dokonanie jej uzgodnienia.

Art. 88q.

1.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu zapobieżenia skutkom powodzi,

dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa miejscowego,

wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności w zakresie poboru

wody lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz zmiany sposobu gospodarowania

wodą w zbiornikach retencyjnych.

2.

Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, zawiesza wykonywanie uprawnień

wynikających z pozwoleń wodnoprawnych. Zakładom nie przysługuje z tego tytułu odszkodowanie.

Dział Vb

Ochrona przed suszą

Art. 88r.

1.

Ochrona przed suszą jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej.

2.

Ochronę przed suszą prowadzi się zgodnie z planami przeciwdziałania skutkom suszy

na obszarach dorzeczy oraz planami przeciwdziałania skutkom suszy w regionach wodnych.

3.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy, o których mowa w ust. 2, zawierają

1)

analizę możliwości powiększenia dyspozycyjnych zasobów wodnych;

2)

propozycje budowy, rozbudowy lub przebudowy urządzeń wodnych;

3)

propozycje niezbędnych zmian w zakresie korzystania z zasobów wodnych oraz zmian naturalnej

i sztucznej retencji.

4.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy zawierają także katalog działań służących ograniczeniu

skutków suszy.

Art. 88s.

1.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy na obszarach dorzeczy przygotowuje Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

wodnej i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi.

2.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy w regionach wodnych przygotowują dyrektorzy regionalnych

zarządów gospodarki wodnej.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki

wodnej, zapewniając aktywny udział wszystkich zainteresowanych w przygotowywaniu oraz

aktualizacji planów przeciwdziałania skutkom suszy, podają do publicznej wiadomości,

na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w celu zgłoszenia uwag

1)

harmonogram i program prac związanych z przygotowaniem planów przeciwdziałania skutkom

suszy;

2)

projekty planów przeciwdziałania skutkom suszy, co najmniej na rok przed rozpoczęciem

okresu, którego dotyczą te plany.

4.

Udostępnienie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i dyrektorów regionalnych

zarządów gospodarki wodnej materiałów źródłowych wykorzystanych do przygotowania projektów

planów przeciwdziałania skutkom suszy odbywa się na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

5.

W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości dokumentów, o których

mowa w ust. 3, zainteresowani mogą składać odpowiednio do Prezesa Krajowego Zarządu

Gospodarki Wodnej albo dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej uwagi do

ustaleń zawartych w tych dokumentach.

6.

Aktualizacji planów przeciwdziałania skutkom suszy dokonuje się co 6 lat.

7.

Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów przeciwdziałania

skutkom suszy.

Art. 88t.

1.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu ograniczenia skutków suszy,

dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa miejscowego,

wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności w zakresie poboru

wody lub wprowadzania ścieków do wód albo do ziemi oraz zmiany sposobu gospodarowania

wodą w zbiornikach retencyjnych.

2.

Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, zawiesza wykonywanie uprawnień

wynikających z pozwoleń wodnoprawnych. Zakładom nie przysługuje z tego tytułu odszkodowanie.

”

;

26)

w art. 90 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przygotowuje

a)

wstępną ocenę ryzyka powodziowego, mapy zagrożenia powodziowego i mapy ryzyka powodziowego,

b)

plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy,

c)

plany przeciwdziałania skutkom suszy na obszarach dorzeczy;

”

,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej,

państwowej służby hydrogeologicznej oraz państwowej służby do spraw bezpieczeństwa

budowli piętrzących;

”

;

27)

w art. 92

a)

w ust. 3

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sporządzanie, prowadzenie, weryfikowanie i bieżące aktualizowanie wykazów obszarów

chronionych utworzonych na podstawie przepisów ustawy oraz odrębnych przepisów;

”

,

-

uchyla się pkt 5,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

sporządzanie planów zarządzania ryzykiem powodziowym w regionach wodnych;

”

,

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a i 6b w brzmieniu

„

6a)

współpraca w przygotowywaniu wstępnej oceny ryzyka powodziowego i planów zarządzania

ryzykiem powodziowym;

6b)

przygotowywanie planów przeciwdziałania skutkom suszy w regionach wodnych;

”

,

-

uchyla się pkt 9,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W ramach gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, związanym z gospodarką wodną, dyrektor

regionalnego zarządu realizuje w imieniu Prezesa Krajowego Zarządu zadania związane

z utrzymywaniem śródlądowych wód powierzchniowych lub urządzeń wodnych oraz pełni

funkcję inwestora w zakresie gospodarki wodnej w regionie wodnym.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Dyrektor regionalnego zarządu, dla realizacji zadań, o których mowa w ust. 4, może

tworzyć jednostki organizacyjne, w trybie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

”

;

28)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

1.

Dyrektor regionalnego zarządu jest powoływany przez ministra właściwego do spraw gospodarki

wodnej, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek

Prezesa Krajowego Zarządu złożony po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Gospodarki

Wodnej. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, na wniosek Prezesa Krajowego

Zarządu złożony po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Gospodarki Wodnej, odwołuje dyrektora

regionalnego zarządu.

2.

Zastępcy dyrektora regionalnego zarządu są powoływani przez Prezesa Krajowego Zarządu,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek dyrektora

regionalnego zarządu złożony po zasięgnięciu opinii rady gospodarki wodnej regionu

wodnego. Prezes Krajowego Zarządu, na wniosek dyrektora regionalnego zarządu złożony

po zasięgnięciu opinii rady gospodarki wodnej regionu wodnego, odwołuje zastępców

dyrektora regionalnego zarządu.

3.

Stanowisko dyrektora regionalnego zarządu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy

publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;

6)

posiada kompetencje kierownicze;

7)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami z zakresu

gospodarowania wodami, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym

w jednostkach sektora finansów publicznych.

4.

Ogłoszenie o naborze na stanowisko dyrektora regionalnego zarządu umieszcza się w

miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie regionalnego zarządu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej regionalnego zarządu i w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

5.

Ogłoszenie o naborze zawiera

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia umieszczenia

ogłoszenia o naborze w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw gospodarki wodnej.

7.

Nabór na stanowisko dyrektora regionalnego zarządu przeprowadza zespół, powołany przez

Prezesa Krajowego Zarządu, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana na wniosek

zespołu przez osobę niebędącą jego członkiem, która posiada odpowiednie kwalifikacje

do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Prezesowi

Krajowego Zarządu.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Ogłoszenie o wyniku naboru umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej regionalnego

zarządu i w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw gospodarki wodnej.

13.

Ogłoszenie o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu

przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

14.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw gospodarki wodnej ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

15.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje dyrektor

regionalnego zarządu.

16.

Przepisy ust. 3-14 stosuje się odpowiednio do przeprowadzania naboru na stanowiska,

o których mowa w ust. 2.

”

;

29)

w art. 100 w ust. 2 uchyla się pkt 2;

30)

w dziale VI tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, państwowa służba hydrogeologiczna

oraz państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących

”

;

31)

w art. 102

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna wykonuje zadania państwa w zakresie

osłony hydrologicznej i meteorologicznej społeczeństwa, środowiska, dziedzictwa kulturowego,

gospodarki i rozpoznawania zagrożeń niebezpiecznymi zjawiskami zachodzącymi w atmosferze

lub hydrosferze, a także na potrzeby rozpoznania i kształtowania oraz ochrony zasobów

wodnych kraju.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących wykonuje zadania państwa

w zakresie nadzoru nad stanem technicznym i stanem bezpieczeństwa budowli piętrzących.

2b.

Kompetencje państwowej służby do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących nie naruszają

kompetencji organów nadzoru budowlanego, określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

”

,

c)

po ust. 4a dodaje się ust. 4b i 4c w brzmieniu

„

4b.

Państwową służbę do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących pełni Instytut Meteorologii

i Gospodarki Wodnej.

4c.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej posiada i utrzymuje bazę danych historycznych

i bieżących z zakresu stanu technicznego oraz stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących,

zgromadzoną w wyniku ujednoliconych metod określania stanu technicznego oraz stanu

bezpieczeństwa tych budowli, stanowiącą jednolite źródło informacji dla organów administracji

rządowej.

”

;

32)

w art. 103 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7-9 w brzmieniu

„

7)

wykonywanie modelowania hydrologicznego i hydraulicznego w zakresie zagrożeń powodziowych

oraz zjawiska suszy;

8)

prowadzenie działań edukacyjnych w zakresie hydrologii, meteorologii i oceanologii;

9)

współpraca z organami administracji publicznej w zakresie ograniczania skutków niebezpiecznych

zjawisk zachodzących w atmosferze i hydrosferze.

”

;

33)

po art. 103 dodaje się art. 103a w brzmieniu

„

Art. 103a.

1.

Do zadań państwowej służby do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących należy

1)

wykonywanie badań i pomiarów pozwalających opracować ocenę stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa

a)

budowli piętrzących stanowiących własność Skarbu Państwa, zaliczonych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do I lub II klasy,

b)

budowli piętrzących stanowiących własność Skarbu Państwa, innych niż określone w lit.

a, wskazanych przez Prezesa Krajowego Zarządu, które z uwagi na zły stan techniczny

zagrażają lub mogą zagrażać bezpieczeństwu;

2)

opracowywanie ocen stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących,

o których mowa w pkt 1;

3)

prowadzenie bazy danych dotyczących budowli piętrzących, zawierającej dane techniczne

oraz informacje o lokalizacji, stanie prawnym, stanie technicznym i stanie bezpieczeństwa

tych budowli;

4)

opracowywanie, w oparciu o wykonane oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa

budowli piętrzących, raportu o stanie bezpieczeństwa tych budowli;

5)

wyznaczanie i weryfikacja stref zagrożenia zalaniem lub podtopieniem terenów położonych

poniżej budowli piętrzących, o których mowa w pkt 1, w wyniku awarii lub katastrofy

tych budowli;

6)

analiza i weryfikacja wytycznych w zakresie wykonywania badań, pomiarów i ocen stanu

technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, w oparciu o aktualną wiedzę

techniczną;

7)

organizowanie szkoleń i seminariów dotyczących bezpieczeństwa budowli piętrzących.

2.

Państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących przekazuje

1)

wyniki badań i pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz oceny stanu technicznego

i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, Prezesowi Krajowego Zarządu oraz właściwemu

dyrektorowi regionalnego zarządu, niezwłocznie po ich opracowaniu;

2)

raport, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, Prezesowi Krajowego Zarządu oraz Głównemu Inspektorowi

Nadzoru Budowlanego, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku.

”

;

34)

w art. 104

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podstawową sieć i specjalne sieci pomiarowo-obserwacyjne;

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

biura prognoz meteorologicznych, biura prognoz hydrologicznych i centra modelowania

powodziowego i suszy;

”

,

-

w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

organizują, nadzorują i eksploatują podstawową sieć i specjalne sieci pomiarowo-obserwacyjne

oraz system gromadzenia, przetwarzania i wymiany danych,

”

,

b)

w ust. 2

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Podstawową sieć pomiarowo-obserwacyjną stanowią

”

,

-

w pkt 2 uchyla się lit. c,

c)

w ust. 3

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Specjalne sieci pomiarowo-obserwacyjne stanowią

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

lotniskowe stacje meteorologiczne.

”

;

35)

po art. 104 dodaje się art. 104a w brzmieniu

„

Art. 104a.

Państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących posiada i utrzymuje

1)

specjalistyczny sprzęt niezbędny do prowadzenia badań i pomiarów stanu technicznego

i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących;

2)

system gromadzenia, przetwarzania i wymiany danych;

3)

komórki organizacyjne, które

a)

wykonują badania i pomiary niezbędne do sporządzenia ocen stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa budowli piętrzących oraz określenia stref zagrożeń, o których mowa

w art. 103a ust. 1 pkt 5,

b)

opracowują oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących,

c)

opracowują raport o stanie bezpieczeństwa budowli piętrzących na podstawie analizy

oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa

w art. 103a ust. 1 pkt 1,

d)

prowadzą prace rozwojowe i metodyczne w zakresie oceny stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa budowli piętrzących oraz w zakresie określonym w pkt 2 i art. 103a

ust. 1 pkt 1, 5 i 6.

”

;

36)

w art. 108

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Osoby wykonujące badania, pomiary, obserwacje oraz prace kontrolne na potrzeby realizacji

przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną, państwową służbę hydrogeologiczną

lub państwową służbę do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących zadań, o których

mowa w art. 103, 103a ust. 1 lub art. 105, a także prace związane z wykonywaniem,

obsługą lub utrzymaniem urządzeń pomiarowych służb państwowych, mają prawo do

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Właściciel nieruchomości jest obowiązany umożliwić wykonanie prac, o których mowa

w ust. 1, przez osoby upoważnione przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną,

państwową służbę hydrogeologiczną oraz państwową służbę do spraw bezpieczeństwa budowli

piętrzących.

”

;

37)

po art. 108 dodaje się art. 108a w brzmieniu

„

Art. 108a.

1.

Wobec pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnionych w ramach państwowej służby

hydrologiczno-meteorologicznej wprowadza się rozkład czasu pracy

1)

zmianowy - na stanowiskach, na których jest to konieczne ze względu na szczególne

warunki pracy lub warunki atmosferyczne;

2)

podstawowy - na pozostałych stanowiskach.

2.

Stanowiska, o których mowa w ust. 1, ustala dyrektor Instytutu Meteorologii i Gospodarki

Wodnej.

3.

Zmianowy rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, polega na wykonywaniu

powierzonych im zadań nie dłużej niż przez 48 godzin, po których następuje, co najmniej

48 godzin wolnych od pracy.

4.

Podstawowy rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, polega na wykonywaniu

powierzonych im zadań w dobowym wymiarze czasu pracy nieprzekraczającym 8 godzin,

w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.

5.

Czas pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać przeciętnie

40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 6 miesięcy.

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor Instytutu Meteorologii i Gospodarki

Wodnej może ustalić indywidualny rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w

ust. 1, w ramach normy czasu pracy, o której mowa w ust. 4.

”

;

38)

w art. 109

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, państwowa służba hydrogeologiczna

oraz państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących są finansowane ze

środków budżetu państwa.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

utrzymanie bieżącej działalności państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej,

państwowej służby hydrogeologicznej oraz państwowej służby do spraw bezpieczeństwa

budowli piętrzących;

2)

utrzymanie, odbudowa, rozbudowa, przebudowa i rozbiórka podstawowej sieci pomiarowo-obserwacyjnej

państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej oraz systemu gromadzenia, przetwarzania

i wymiany danych;

”

,

-

w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8-10 w brzmieniu

„

8)

wykonywanie modelowania hydrologiczno-hydraulicznego szczególnie w zakresie zagrożeń

powodziowych i zjawiska suszy;

9)

prowadzenie działań edukacyjnych w zakresie hydrologii, meteorologii i oceanologii;

10)

współpraca z organami administracji publicznej, w zakresie ograniczania skutków niebezpiecznych

zjawisk zachodzących w atmosferze i hydrosferze.

”

,

c)

w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

utrzymanie specjalnych sieci pomiarowo-obserwacyjnych.

”

,

d)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Państwowa służba hydrologiczno-meteorologiczna, państwowa służba hydrogeologiczna

oraz państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących mogą być dofinansowywane

z innych środków publicznych, na zasadach dotyczących wykorzystania tych środków.

5.

Podmioty, które dla potrzeb działalności gospodarczej lub dla realizacji zadań, o

których mowa w ust. 3, korzystają z informacji uzyskanych z

1)

podstawowej sieci pomiarowo-obserwacyjnej, systemu gromadzenia, przetwarzania i wymiany

danych oraz biur prognoz hydrologicznych i biur prognoz meteorologicznych państwowej

służby hydrologiczno-meteorologicznej,

2)

sieci obserwacyjno-badawczej wód podziemnych państwowej służby hydrogeologicznej

- ponoszą koszty utrzymania, odbudowy, rozbudowy i przebudowy tych sieci, systemów

i biur lub koszty wykonania tych badań, pomiarów i ocen, na zasadach uzgodnionych

przez strony w umowie.

”

;

39)

w art. 110

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Właścicielem informacji zbieranych i przetwarzanych w wyniku realizacji standardowych

procedur przetwarzania informacji przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną,

państwową służbę hydrogeologiczną oraz państwową służbę do spraw bezpieczeństwa budowli

piętrzących jest Skarb Państwa.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny mogą

odpłatnie udostępniać informacje zbierane i przetwarzane w wyniku realizacji standardowych

procedur innym odbiorcom niż określeni w ust. 3 i 4. Wpływy z tego tytułu stanowią

dochód, odpowiednio, Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej albo Państwowego Instytutu

Geologicznego i są przeznaczane, odpowiednio, na pełnienie państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej

albo państwowej służby hydrogeologicznej.

”

;

40)

w art. 113

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

plan zarządzania ryzykiem powodziowym;

”

,

-

dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

plan przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze dorzecza;

”

,

-

uchyla się pkt 3,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dokumentacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 3 i 6, aktualizuje się co 6 lat.

”

,

c)

w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wykazy wielkości emisji i stężeń

a)

substancji priorytetowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38d

ust. 4,

b)

innych substancji, niż wskazane w lit. a, powodujących zanieczyszczenie

- dla których zostały określone środowiskowe normy jakości;

”

,

d)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności

w wodę przeznaczoną do spożycia, o których mowa w art. 49b ust. 3;

”

,

e)

uchyla się ust. 5;

41)

uchyla się art. 113a;

42)

po art. 113a dodaje się art. 113b w brzmieniu

„

Art. 113b.

1.

Program wodno-środowiskowy kraju określa podstawowe i uzupełniające działania zmierzające

do poprawy lub utrzymania dobrego stanu wód w poszczególnych obszarach dorzeczy.

2.

Działania podstawowe, o których mowa w ust. 1, są ukierunkowane na spełnienie minimalnych

wymogów i obejmują

1)

działania umożliwiające wdrożenie przepisów dotyczących ochrony wód, w szczególności

działania

a)

służące zaspokajaniu obecnych i przyszłych potrzeb wodnych w zakresie zaopatrzenia

ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w rozumieniu ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków,

b)

służące ochronie siedlisk lub gatunków zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

c)

służące kontroli zagrożeń wypadkami z udziałem substancji niebezpiecznych w rozumieniu

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,

d)

związane z oceną oddziaływania przedsięwzięć na środowisko oraz na obszar Natura 2000,

e)

służące właściwemu wykorzystaniu osadów ściekowych,

f)

służące zapobieganiu zanieczyszczeniom ze źródeł rolniczych, o których mowa w art.

47;

2)

działania służące wdrożeniu zasady zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniającej wkład

wniesiony przez użytkowników wód oraz koszty środowiskowe i koszty zasobowe;

3)

działania służące propagowaniu skutecznego i zrównoważonego korzystania z wody w celu

niedopuszczenia do zagrożenia realizacji celów środowiskowych;

4)

działania prewencyjne, ochronne i kontrolne, związane z ochroną wód przed zanieczyszczeniami

pochodzącymi ze źródeł punktowych i obszarowych;

5)

działania uniemożliwiające znaczny wzrost stężeń substancji priorytetowych, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 38d ust. 4, charakteryzujących się zdolnością

do akumulacji, w osadach lub organizmach żywych;

6)

działania na rzecz optymalizowania zasad kształtowania zasobów wodnych i warunków

korzystania z nich, w tym działania na rzecz kontroli poboru wody;

7)

ograniczanie poboru słodkich wód powierzchniowych i wód podziemnych, a także ograniczanie

piętrzenia słodkich wód powierzchniowych, z uwzględnieniem potrzeby rejestrowania

takich ograniczeń;

8)

ograniczanie sztucznego zasilania wód podziemnych, które jest dopuszczalne tylko przy

założeniu, że dokonywany w tym celu pobór wody powierzchniowej lub wody podziemnej

nie zagrozi osiągnięciu celów środowiskowych, ustalonych dla wód zasilanych lub zasilających;

9)

działania służące eliminowaniu lub ograniczaniu zanieczyszczeń ze źródeł obszarowych,

w tym stanowienie przepisów prawa powszechnie obowiązującego;

10)

działania służące temu, aby znaczące oddziaływania na stan wód, nieobjęte działaniami

wymienionymi w pkt 1-9, zostały poprzedzone przedsięwzięciami zapewniającymi utrzymanie

warunków hydromorfologicznych jednolitych części wód na takim poziomie, który umożliwi

osiągnięcie wymaganego stanu ekologicznego lub dobrego potencjału ekologicznego, w

przypadku sztucznych lub silnie zmienionych jednolitych części wód;

11)

niewprowadzanie zanieczyszczeń bezpośrednio do wód podziemnych, rozumiane jako wprowadzanie

w inny sposób niż przez przesiąkanie przez glebę i podglebie, z zastrzeżeniem wyjątków

określonych w odrębnych przepisach, o ile nie zagrożą one osiągnięciu celów środowiskowych

dla jednolitych części wód podziemnych;

12)

działania służące eliminowaniu substancji priorytetowych z wód powierzchniowych oraz

stopniowemu ograniczaniu innych zanieczyszczeń, jeżeli mogłyby one zagrozić osiągnięciu

celów środowiskowych ustalonych dla tych wód;

13)

działania zapobiegające uwalnianiu w znaczących ilościach substancji szczególnie szkodliwych

dla środowiska wodnego z instalacji technicznych, a także służące zapobieganiu lub

łagodzeniu skutków zanieczyszczeń niedających się przewidzieć, w tym przez stosowanie

systemów wczesnego ostrzegania, a w przypadku zaistnienia niedających się przewidzieć

okoliczności - niezbędne środki dla zredukowania zagrożeń dla ekosystemów wodnych.

3.

Realizacja działań, o których mowa w ust. 2, nie powinna

1)

powodować wzrostu zanieczyszczenia wód morskich;

2)

przyczyniać się bezpośrednio ani pośrednio do wzrostu zanieczyszczenia śródlądowych

wód powierzchniowych, chyba że byłoby to z korzyścią dla środowiska jako całości.

4.

Działania, o których mowa w ust. 2 pkt 6-10, podlegają bieżącej weryfikacji i, w miarę

potrzeby, aktualizacji.

5.

Działania uzupełniające, o których mowa w ust. 1, są ukierunkowane w szczególności

na osiągnięcie celów środowiskowych i mogą wskazywać

1)

środki prawne, administracyjne i ekonomiczne niezbędne do zapewnienia optymalnego

wdrożenia przyjętych działań;

2)

wynegocjowane porozumienia dotyczące korzystania ze środowiska;

3)

działania na rzecz ograniczenia emisji;

4)

zasady dobrej praktyki;

5)

rekonstrukcję terenów podmokłych;

6)

działania służące efektywnemu korzystaniu z wody i ponownemu jej wykorzystaniu, przede

wszystkim promowanie technologii polegających na efektywnym wykorzystaniu wody w przemyśle

i wodooszczędnych technik nawodnień;

7)

przedsięwzięcia techniczne, badawcze, rozwojowe, demonstracyjne i edukacyjne.

6.

Dla potrzeb sporządzania programu wodno-środowiskowego kraju przeprowadza się analizy

ekonomiczne związane z korzystaniem z wód, z uwzględnieniem zasady zwrotu kosztów

usług wodnych oraz długoterminowych prognoz dotyczących możliwości zaspokojenia potrzeb

w zakresie korzystania z zasobów wodnych na obszarze dorzecza.

7.

Usługi wodne oznaczają działalność umożliwiającą gospodarstwom domowym, instytucjom

publicznym i podmiotom gospodarczym zaspokojenie ich potrzeb wodnych, w szczególności

przez

1)

utrzymywanie i kształtowanie zasobów wodnych, przede wszystkim przez piętrzenie, pobór,

magazynowanie, uzdatnianie i dystrybucję wody;

2)

odbieranie, oczyszczanie i odprowadzanie ścieków.

8.

W przypadku stwierdzenia, na podstawie wyników monitoringu wód lub innych danych,

w toku opracowywania projektu programu wodno-środowiskowego kraju, że osiągnięcie

celów środowiskowych jest zagrożone, należy

1)

dokonać analizy przyczyn tych zagrożeń;

2)

poddać przeglądowi udzielone pozwolenia wodnoprawne;

3)

poddać przeglądowi i dostosować programy monitoringu wód;

4)

uzupełnić program wodno-środowiskowy kraju o dodatkowe działania.

9.

Program wodno-środowiskowy kraju podlega przeglądowi co 6 lat i w razie potrzeby aktualizacji.

10.

Działania zawarte w aktualizacjach zostaną wprowadzone w ciągu 3 lat od ich ustalenia.

”

;

43)

w art. 114 w ust. 1

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wykazy obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4, wraz z graficznym przedstawieniem

przebiegu ich granic oraz określeniem podstaw prawnych ich utworzenia;

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

wykazy, o których mowa w art. 113 ust. 3 pkt 1a, wraz z ich graficznym przedstawieniem,

o ile jest dostępne;

”

;

44)

art. 114a otrzymuje brzmienie

„

Art. 114a.

1.

Dopuszcza się ustalenie mniej rygorystycznych celów środowiskowych niż określone w

art. 38d i 38e dla wybranych jednolitych części wód, które są w takim stopniu zmienione

działalnością człowieka lub których naturalne warunki są takie, że osiągnięcie tych

celów byłoby niewykonalne lub rodziłoby nieproporcjonalnie wysokie koszty w stosunku

do spodziewanych korzyści i jednocześnie

1)

potrzeby w zakresie środowiska, społeczne lub gospodarcze, zaspokajane przez taką

działalność człowieka, nie mogą być zaspokojone za pomocą innych działań, korzystniejszych

z punktu widzenia środowiska i bez ponoszenia nieproporcjonalnie wysokich kosztów

w stosunku do spodziewanych korzyści;

2)

dla wód powierzchniowych osiąga się najlepszy z możliwych stan ekologiczny i chemiczny

przy danych oddziaływaniach, których nie można byłoby w racjonalny sposób uniknąć

z powodu charakteru działalności człowieka lub rodzaju zanieczyszczenia;

3)

dla wód podziemnych zachodzą możliwie jak najmniejsze zmiany dobrego stanu ilościowego

i dobrego stanu chemicznego przy danych oddziaływaniach, których nie można byłoby

w racjonalny sposób uniknąć z powodu charakteru działalności człowieka lub rodzaju

zanieczyszczenia;

4)

nie zachodzi dalsze pogorszenie stanu jednolitych części wód.

2.

Mniej rygorystyczne cele środowiskowe zawiera się i szczegółowo uzasadnia w planie

gospodarowania wodami na obszarze dorzecza oraz weryfikuje co 6 lat.

”

;

45)

w art. 116 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Warunki korzystania z wód zlewni sporządza się dla obszarów, dla których w wyniku

ustaleń planu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1a, jest konieczne określenie szczególnych

zasad ochrony zasobów wodnych, a zwłaszcza ich ilości i jakości, w celu osiągnięcia

dobrego stanu wód.

”

;

46)

uchyla się art. 117;

47)

art. 118 otrzymuje brzmienie

„

Art. 118.

Ustalenia planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1a-2a, uwzględnia się w koncepcji

przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województwa, planach zagospodarowania

przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy oraz w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

”

;

48)

w art. 119

a)

w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

Prezes Krajowego Zarządu podejmuje działania, o których mowa w art. 113b ust. 8 pkt

1 i 4;

2)

Główny Inspektor Ochrony Środowiska podejmuje działania, o których mowa w art. 113b

ust. 8 pkt 3.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów zatwierdza i ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”

1)

plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza;

2)

plan zarządzania ryzykiem powodziowym;

3)

plan przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze dorzecza.

”

;

49)

po art. 119 dodaje się art. 119a w brzmieniu

„

Art. 119a.

Opracowanie planów zarządzania ryzykiem powodziowym i ich przeglądy przeprowadza się

w sposób skoordynowany z przeglądami planów gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.

”

;

50)

w art. 122

a)

w ust. 2 część wspólna wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

-

na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzje, o których mowa

w art. 40 ust. 3 i art. 88l ust. 2.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Pozwolenie wodnoprawne, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, nie jest wymagane na obszarze

pasa technicznego utworzonego dla morza terytorialnego lub morskich wód wewnętrznych,

z wyłączeniem ujściowych odcinków rzek.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Obowiązek posiadania pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, dotyczy

także wytwórcy ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe

dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 45a ust.

1.

”

;

51)

w art. 123

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli o wydanie pozwolenia wodnoprawnego ubiega się kilka zakładów, których działalność

wzajemnie się wyklucza z powodu stanu zasobów wodnych, pierwszeństwo w uzyskaniu pozwolenia

wodnoprawnego mają zakłady, które będą pobierać wodę w celu zaopatrzenia ludności

w wodę przeznaczoną do spożycia, następnie - zakłady, których korzystanie z wód przyczyni

się do zwiększenia naturalnej lub sztucznej retencji wód lub poprawy stosunków biologicznych

w środowisku wodnym, a w dalszej kolejności właściciele oraz posiadacze samoistni

i zależni innych obiektów, instalacji lub urządzeń infrastruktury krytycznej.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli jednym z zakładów ubiegających się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest

właściciel urządzenia wodnego koniecznego do realizacji tego pozwolenia, pierwszeństwo

w uzyskaniu pozwolenia przysługuje temu zakładowi.

”

;

52)

w art. 124 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

odbudowę, rozbudowę, przebudowę lub rozbiórkę urządzeń pomiarowych służb państwowych

na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzję, o której mowa

w art. 88l ust. 2.

”

;

53)

w art. 125 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności,

o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego

lub warunków korzystania z wód zlewni;

”

;

54)

w art. 127

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Pozwolenie wodnoprawne na wycinanie roślin z wód lub z brzegu oraz wydobywanie kamienia,

żwiru, piasku oraz innych materiałów z wód lub z obszarów szczególnego zagrożenia

powodzią wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest

1)

wnioskodawca ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego;

2)

właściciel wody;

3)

właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe

zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego;

4)

właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania

zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych;

5)

władający powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania

z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych;

6)

uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub

planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7c w brzmieniu

„

7a.

Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego przekracza

20, do stron innych niż

1)

wnioskodawca,

2)

właściciel wody,

3)

właściciel urządzeń wodnych,

4)

uprawniony do rybactwa

- stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

7b.

Dyrektor regionalnego zarządu, marszałek województwa albo starosta podlega wyłączeniu

od załatwienia sprawy, w której jest wnioskodawcą.

7c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7b, sprawę załatwia odpowiednio dyrektor regionalnego

zarządu, marszałek województwa wyznaczony przez Prezesa Krajowego Zarządu albo starosta

wyznaczony przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu.

”

,

d)

uchyla się ust. 9;

55)

w art. 128

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ilość pobieranej lub odprowadzanej wody, w tym maksymalną ilość m

”

,

-

po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu

„

1b)

tryb pracy elektrowni wodnej;

”

,

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz

podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania;

”

,

-

po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

przedsięwzięcia i działania niezbędne dla spełnienia warunków, o których mowa w art.

38j, jeżeli jest to uzasadnione;

”

,

-

pkt 9a otrzymuje brzmienie

„

9a)

sposób i zakres prowadzenia pomiarów ilości i jakości pobieranej wody w stanie pierwotnym;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Instrukcję gospodarowania wodą na korzystanie z wód powierzchniowych za pomocą urządzeń

do jej piętrzenia lub na zależne od siebie korzystanie z wód przez kilka zakładów

zatwierdza się w pozwoleniu wodnoprawnym i doręcza się właściwemu dyrektorowi regionalnego

zarządu, właścicielowi wody oraz zakładom, których dotyczy instrukcja gospodarowania

wodą.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego przekazuje do właściwego dyrektora

regionalnego zarządu informację o pozwoleniu wodnoprawnym, które wygasło z mocy prawa,

zostało zmienione albo cofnięte, albo którego wygaśnięcie zostało stwierdzone w drodze

decyzji.

”

;

56)

w art. 132

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Operat sporządza się także na elektronicznych nośnikach danych jako dokument tekstowy,

zaś część graficzną operatu w postaci plików typu wektorowego lub rastrowego.

”

,

b)

w ust. 2

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz

podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

charakterystykę odbiornika ścieków objętego pozwoleniem wodnoprawnym;

”

,

-

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4)

ustalenia wynikające z planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza i warunków

korzystania z wód regionu wodnego;

5)

określenie wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne,

w szczególności na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych;

”

,

c)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

określenie w m

”

,

d)

w ust. 5

-

uchyla się pkt 1a i 1b,

-

po pkt 1b dodaje się pkt 1c-1e w brzmieniu

„

1c)

określenie w m

1d)

określenie stanu i składu ścieków lub minimalnego procentu redukcji zanieczyszczeń

w ściekach lub - w przypadku ścieków przemysłowych - dopuszczalnych ilości zanieczyszczeń,

w szczególności ilości substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego,

wyrażone w jednostkach masy przypadających na jednostkę wykorzystywanego surowca,

materiału, paliwa lub powstającego produktu oraz przewidywany sposób i efekt ich oczyszczania;

1e)

wyniki pomiarów ilości i jakości ścieków, jeżeli ich przeprowadzenie było wymagane;

”

,

e)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może odstąpić od niektórych wymagań

dotyczących operatu, z wyłączeniem wymagania, o którym mowa w ust. 2 pkt 2a.

”

;

57)

w art. 135 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zakład nie rozpoczął wykonywania urządzeń wodnych w terminie 3 lat od dnia, w którym

pozwolenie wodnoprawne na wykonanie tych urządzeń stało się ostateczne.

”

;

58)

w art. 136 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

jest to konieczne dla osiągnięcia celów środowiskowych w zakresie wynikającym z planu

gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, warunków korzystania z wód regionu wodnego

lub warunków korzystania z wód zlewni i uzasadnione wynikami monitoringu wód.

”

;

59)

w art. 140

a)

w ust. 2 pkt 1a i 2 otrzymują brzmienie

„

1a)

o których mowa w art. 122 ust. 1, jeżeli dotyczą korzystania z wód i wykonywania urządzeń

wodnych w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących, będących

przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2)

na wykonanie budowli przeciwpowodziowych;

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Dyrektor regionalnego zarządu wydaje pozwolenia wodnoprawne, w przypadku gdy szczególne

korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych, w całości lub w części, odbywa

się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

”

,

c)

uchyla się ust. 2b;

60)

w art. 153

a)

w ust. 2

-

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

stref i obszarów ochronnych ustanowionych na podstawie ustawy;

”

,

-

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszarów narażonych na niebezpieczeństwo

powodzi;

”

,

b)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dokumenty planistyczne, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1a-5.

”

;

61)

w art. 155a ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Monitoring wód ma na celu pozyskanie informacji o stanie wód powierzchniowych i podziemnych

oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4, dla potrzeb planowania

w gospodarowaniu wodami oraz oceny osiągania celów środowiskowych.

2.

Badania i oceny stanu wód powierzchniowych, stanu wód podziemnych oraz obszarów chronionych,

o których mowa w art. 113 ust. 4, dokonuje się w ramach państwowego monitoringu środowiska.

”

;

62)

w art. 156 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

przestrzegania warunków obowiązujących na wałach przeciwpowodziowych oraz na obszarach

szczególnego zagrożenia powodzią;

”

;

63)

w art. 164

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Spółki wodne mogą korzystać z pomocy finansowej państwa udzielanej w formie dotacji

podmiotowej z budżetu państwa przeznaczonej na dofinansowanie działalności bieżącej

w zakresie realizacji zadań związanych z utrzymaniem wód i urządzeń wodnych, z wyłączeniem

zadań, na realizację których została udzielona inna dotacja.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje ust. 5a-5d w brzmieniu

„

5a.

Spółki wodne mogą korzystać z pomocy finansowej z budżetów jednostek samorządu terytorialnego

na bieżące utrzymanie wód i urządzeń wodnych oraz na finansowanie lub dofinansowanie

inwestycji.

5b.

Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 5a, polega na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

5c.

Zasady udzielania dotacji celowej, o której mowa w ust. 5b, tryb postępowania w sprawie

udzielania dotacji i sposób jej rozliczania określają organy stanowiące jednostek

samorządu terytorialnego w drodze uchwały.

5d.

Udzielenie dotacji określonej w ust. 5b następuje na podstawie umowy zawartej przez

jednostkę samorządu terytorialnego ze spółką wodną. W przypadku gdy dotacja stanowi

pomoc publiczną lub pomoc de minimis, jej udzielenie następuje z uwzględnieniem warunków

dopuszczalności tej pomocy określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.

”

,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Udzielenie spółce wodnej wykonującej urządzenia melioracji wodnych pomocy, o której

mowa w ust. 5 i 5a, może nastąpić wówczas, gdy obszar przewidziany do melioracji stanowi

zwarty kompleks, zasięg oraz projekt techniczny melioracji zostały uzgodnione z wojewodą,

a udział własny członków spółki wodnej odpowiada co najmniej kwocie wyliczonej zgodnie

z art. 74 ust. 2 pkt 1 oraz z art. 78 ust. 1.

”

;

64)

w art. 185 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do naprawienia szkód, o których mowa w ustawie, z wyłączeniem przepisów art. 88l-88q

oraz art. 88t, stosuje się przepisy art. 186-188.

”

;

65)

w art. 190 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto wbrew postanowieniom art. 65 ust. 1 pkt 3, art. 88n ust. 1 oraz art. 107 ust.

2 pkt 2 wykonuje w pobliżu urządzeń wodnych lub pomiarowych roboty lub czynności zagrażające

tym urządzeniom - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do roku.

”

;

66)

w art. 194 pkt 13 otrzymuje brzmienie

„

13)

wykonuje na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią roboty lub czynności utrudniające

ochronę przed powodzią, zwiększające zagrożenie powodziowe lub zanieczyszczające wody,

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm. w art. 42 w ust. 2 po pkt 26 dodaje się pkt 26a w brzmieniu

„

26a)

wykonywania zadań w dziedzinie ochrony przed powodzią, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne;

”

.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) w art. 62

1)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5-6a, przeprowadzają osoby

posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności.

”

;

2)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Kontrolę stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących mogą przeprowadzać

także upoważnieni pracownicy państwowej służby do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 400a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

opracowywanie planów służących gospodarowaniu wodami, planów zarządzania ryzykiem

powodziowym, planów przeciwdziałania skutkom suszy oraz tworzenie i utrzymanie katastru

wodnego;

”

;

2)

w art. 401c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Środki Narodowego Funduszu w wysokości nie mniejszej niż połowa kwoty przychodów,

o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 2, po pomniejszeniu o koszty obsługi tych przychodów,

przeznacza się na

1)

finansowanie potrzeb geologii w zakresie poznania budowy geologicznej kraju oraz w

zakresie gospodarki zasobami złóż kopalin i wód podziemnych;

2)

przeciwdziałanie osuwiskom ziemi i likwidowanie ich skutków dla środowiska.

”

.

W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszary osuwania się mas ziemnych;

”

;

2)

w art. 11 w pkt 6 lit. i otrzymuje brzmienie

i)

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej w zakresie zagospodarowania obszarów

szczególnego zagrożenia powodzią,”;

3)

w art. 15 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych

na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także obszarów szczególnego

zagrożenia powodzią oraz obszarów osuwania się mas ziemnych;

”

;

4)

w art. 39 w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią;

”

;

5)

w art. 53 w ust. 4 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do

a)

przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego

organem właściwym jest marszałek województwa lub dyrektor regionalnego zarządu gospodarki

wodnej,

b)

obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm., w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu;

”

.

W ustawie z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych

ustaw

(Dz. U. Nr 130, poz. 1087) uchyla się art. 20.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm. w art. 81 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie

może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których

mowa w art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.

”

.

Ograniczenia emisji do wód, o których mowa w art. 38c ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, należy zapewnić w terminie do dnia 22 grudnia

2012 r., o ile odrębne przepisy z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej nie

określają innego terminu ograniczenia emisji dla źródeł zanieczyszczeń punktowych

lub obszarowych.

1.

Cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d i 38e, ustawy wymienionej w art. 1, należy

osiągnąć do dnia 22 grudnia 2015 r.

2.

Cele środowiskowe, o których mowa w art. 38f, ustawy wymienionej w art. 1, należy

osiągnąć do dnia 22 grudnia 2015 r., o ile z odrębnych przepisów z zakresu ochrony

środowiska i gospodarki wodnej nie wynika inaczej.

3.

Dopuszcza się przedłużenie określonego w ust. 1 terminu stopniowego osiągnięcia celów

środowiskowych dla wybranych jednolitych części wód, których stan nie ulega dalszemu

pogarszaniu, a jednocześnie każda niezbędna poprawa ich stanu nie może być w sposób

racjonalny osiągnięta do dnia 22 grudnia 2015 r. ze względu na co najmniej jedną z

następujących przyczyn

1)

z uwagi na możliwości techniczne, poprawa stanu tych wód może być osiągnięta wyłącznie

w etapach przekraczających określony termin;

2)

uzyskanie poprawy stanu tych wód w tym terminie skutkowałoby nieproporcjonalnie wysokimi

kosztami w stosunku do spodziewanych korzyści;

3)

naturalne warunki nie pozwalają na zgodną z terminem poprawę stanu tych wód.

4.

Przedłużenie terminu, o którym mowa w ust. 3, jest ograniczone do maksymalnie dwóch

kolejnych uaktualnień planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, chyba że warunki

naturalne uniemożliwiają osiągnięcie celów środowiskowych.

5.

W planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza

1)

określa się i szczegółowo uzasadnia przedłużenie terminu, o którym mowa w ust. 3;

2)

wskazuje się przyczyny każdego opóźnienia w podjęciu działań określonych w programie

wodno-środowiskowym kraju, służących stopniowemu osiągnięciu celów środowiskowych

w przedłużonym terminie;

3)

podaje się harmonogram wdrażania działań służących osiągnięciu celów środowiskowych

w przedłużonym terminie.

6.

Przedłużanie terminu stopniowego osiągnięcia celów środowiskowych, o którym mowa ust.

3, nie może trwale uniemożliwiać ani zagrażać realizacji

1)

celów środowiskowych ustalonych dla innych jednolitych części wód w granicach tego

samego dorzecza;

2)

wymogów dotyczących ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów.

1.

Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej przygotują plany zarządzania ryzykiem

powodziowym dla regionów wodnych w terminie do dnia 22 listopada 2015 r.

2.

Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej dokonają przeglądu oraz w razie

potrzeby pierwszej aktualizacji planów zarządzania ryzykiem powodziowym dla regionów

wodnych w terminie do dnia 22 grudnia 2021 r.

3.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla regionów wodnych podlegają ogłoszeniu w

wojewódzkim dzienniku urzędowym województw, których dotyczą, nie później niż do dnia

22 grudnia 2015 r.

1.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej

1)

przygotuje

a)

wstępną ocenę ryzyka powodziowego w terminie do dnia 22 grudnia 2011 r.,

b)

mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego w terminie do dnia 22 grudnia

2013 r.,

c)

plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy w terminie do dnia 22

listopada 2015 r.;

2)

dokona

a)

przeglądu oraz w razie potrzeby pierwszej aktualizacji wstępnej oceny ryzyka powodziowego

w terminie do dnia 22 grudnia 2018 r.,

b)

przeglądu oraz w razie potrzeby pierwszej aktualizacji map zagrożenia powodziowego

oraz map ryzyka powodziowego w terminie do dnia 22 grudnia 2019 r.,

c)

przeglądu oraz w razie potrzeby pierwszej aktualizacji planów zarządzania ryzykiem

powodziowym dla obszarów dorzeczy w terminie do dnia 22 listopada 2021 r.

2.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy podlegają ogłoszeniu

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” nie później niż do

dnia 22 grudnia 2015 r.

1.

Program wodno-środowiskowy kraju, opracowany przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlega przeglądowi oraz w razie potrzeby aktualizacji nie później niż do

dnia 21 grudnia 2015 r.

2.

Działania zawarte w programie wodno-środowiskowym kraju, o którym mowa w ust. 1, zostaną

podjęte w terminie do dnia 22 grudnia 2012 r.

Plany gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, opracowane przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, zachowują ważność do dnia wydania nowych planów gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza, jednak nie dłużej niż do dnia 22 grudnia 2015 r.

Studium ochrony przeciwpowodziowej, sporządzone przez właściwego dyrektora regionalnego

zarządu gospodarki wodnej, zachowuje ważność do dnia sporządzenia mapy zagrożenia

powodziowego.

Aktualizację, o której mowa w art. 113 ust. 2a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, sporządza się po raz pierwszy w terminie do dnia 22 grudnia

2013 r.

Wykazy określone w art. 113 ust. 3 pkt 1a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, sporządza się po raz pierwszy w terminie do dnia 31 grudnia

2013 r.

Obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią określone przez właściwego dyrektora regionalnego

zarządu gospodarki wodnej na podstawie przepisów dotychczasowych

1)

zawarte w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, planie zagospodarowania

przestrzennego województwa, miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, decyzji

o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy

- uznaje się za obszary szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 9 ust.

1 pkt 6c ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do

dnia uwzględnienia, odpowiednio, w tych dokumentach obszarów, o których mowa w art.

88d ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

uwzględnia się przy sporządzaniu koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju,

planu zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji

o warunkach zabudowy, do dnia przekazania map zagrożenia powodziowego organom sporządzającym

te dokumenty i uznaje się za obszary szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu

art. 9 ust. 1 pkt 6c ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Wyspy oraz przymuliska powstałe w sposób naturalny na gruntach pokrytych wodami powierzchniowymi

stanowią własność właściciela tych gruntów.

Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz zastępcy dyrektorów regionalnych

zarządów gospodarki wodnej, powołani na podstawie przepisów dotychczasowych, pełnią

swoje funkcje do dnia powołania, odpowiednio, dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki

wodnej oraz zastępców dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, na podstawie

art. 93 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych sporządzony przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy uznaje się za Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych

w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Strefy ochronne ujęć wody ustanowione przed dniem 1 stycznia 2002 r. wygasają z dniem

31 grudnia 2012 r.

2.

Postępowania administracyjne toczące się w sprawach dotyczących stref ochronnych ujęć

wody i niezakończone w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r. zostają umorzone.

1.

Aglomeracje wyznaczone przed dniem 15 listopada 2008 r. stają się aglomeracjami w

rozumieniu art. 43 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm..

2.

Aglomerację wyznaczoną przed dniem 15 listopada 2008 r. sejmik województwa może zlikwidować

w drodze uchwały.

3.

Z dniem likwidacji aglomeracji, o której mowa w ust. 2, traci moc akt prawa miejscowego,

którym ta aglomeracja została wyznaczona.

Utrzymywanie brzegu morskiego polega na budowie, utrzymywaniu i ochronie umocnień

brzegowych w obrębie pasa technicznego ustanowionego przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej.

Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 83 ust. 2 oraz art.

88 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc przez okres, na który zostały

wydane.

Utrzymywanie śródlądowych wód powierzchniowych oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu

morskiego nie może naruszać istniejącego dobrego stanu tych wód oraz warunków wynikających

z ochrony wód.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38a ust. 3 i 6 ustawy,

o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 38a ust. 3 oraz art. 38d ust. 4 ustawy, o której mowa w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

21 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Cele środowiskowe określa się dla

1)

jednolitych części wód powierzchniowych niewyznaczonych jako sztuczne lub silnie zmienione;

2)

sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych;

3)

jednolitych części wód podziemnych;

4)

obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4.

2.

Cele środowiskowe zawiera się w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza

i weryfikuje co 6 lat.

3.

Osiągnięciu celów środowiskowych służy realizacja działań zawartych w programie wodno-środowiskowym

kraju.

Ochrona wód powierzchniowych przed zanieczyszczeniami obejmuje łącznie

1)

ograniczanie emisji do wód ze źródeł zanieczyszczeń punktowych przy zastosowaniu dopuszczalnych

wartości emisji ustalanych na podstawie przepisów ustawy lub najlepszych dostępnych

technik w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2)

ograniczanie emisji do wód ze źródeł zanieczyszczeń obszarowych, przez określanie

jej warunków, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych praktyk w zakresie ochrony środowiska,

o których mowa w szczególności w przepisach ustawy, a także w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

1.

Celem środowiskowym dla jednolitych części wód powierzchniowych niewyznaczonych jako

sztuczne lub silnie zmienione jest ochrona, poprawa oraz przywracanie stanu jednolitych

części wód powierzchniowych, tak aby osiągnąć dobry stan tych wód.

2.

Celem środowiskowym dla sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych

jest ochrona tych wód oraz poprawa ich potencjału i stanu, tak aby osiągnąć dobry

potencjał ekologiczny i dobry stan chemiczny sztucznych i silnie zmienionych jednolitych

części wód powierzchniowych.

3.

Cele, o których mowa w ust. 1 i 2, realizuje się przez podejmowanie działań zawartych

w programie wodno-środowiskowym kraju, w szczególności działań polegających na

1)

stopniowej redukcji zanieczyszczeń powodowanych przez substancje priorytetowe oraz

substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1;

2)

zaniechaniu lub stopniowym eliminowaniu emisji do wód powierzchniowych substancji

priorytetowych oraz substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substancji priorytetowych,

o których mowa w ust. 3, uwzględniając przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące

substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej.

1.

Celem środowiskowym dla jednolitych części wód podziemnych jest

1)

zapobieganie lub ograniczanie wprowadzania do nich zanieczyszczeń;

2)

zapobieganie pogorszeniu oraz poprawa ich stanu;

3)

ochrona i podejmowanie działań naprawczych, a także zapewnianie równowagi między poborem

a zasilaniem tych wód, tak aby osiągnąć ich dobry stan.

2.

Realizując cele, o których mowa w ust. 1, podejmuje się w szczególności działania

określone w programie wodno-środowiskowym kraju, polegające na stopniowym redukowaniu

zanieczyszczenia wód podziemnych poprzez odwracanie znaczących i utrzymujących się

tendencji wzrostowych zanieczyszczenia powstałego w wyniku działalności człowieka.

1.

Celem środowiskowym dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4, jest

osiągnięcie norm i celów wynikających z przepisów szczególnych na podstawie których

te obszary zostały utworzone, o ile nie zawierają one w tym zakresie odmiennych postanowień.

2.

Cele, o których mowa w ust. 1, zamieszcza się w planie gospodarowania wodami na obszarze

dorzecza.

1.

Jeżeli dla określonej jednolitej części wód stosuje się większą liczbę celów środowiskowych,

spośród wymienionych w art. 38d-38f, realizuje się cel formułujący bardziej rygorystyczne

wymagania, z zastrzeżeniem art. 114a ust. 1.

2.

Informację o celu, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się w planie gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza i weryfikuje co 6 lat.

1.

Jednolita część wód powierzchniowych może zostać wyznaczona jako sztuczna lub silnie

zmieniona, jeżeli

1)

zmiana jej cech hydro morfologicznych, konieczna dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego,

miałaby znaczące negatywne oddziaływanie na

a)

środowisko,

b)

żeglugę i infrastrukturę portową lub korzystanie z wód w celach rekreacyjnych,

c)

prowadzenie działalności, dla której jest dokonywane piętrzenie wody, w szczególności

na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, wytwarzania energii

elektrycznej lub nawadniania,

d)

regulację stosunków wodnych, ochronę przed powodzią i melioracje odwadniające,

e)

przedsięwzięcia inne niż wymienione w lit. b-d, stanowiące równorzędny interes publiczny

istotny dla zrównoważonego rozwoju;

2)

realizacja celów publicznych, którym służy sztuczna lub silnie zmieniona jednolita

część wód powierzchniowych, z przyczyn technicznych lub z uwagi na nieproporcjonalnie

wysokie, w stosunku do spodziewanych korzyści, koszty ich realizacji, nie jest możliwa

w inny sposób, mniej obciążający środowisko.

2.

Wyznaczenie jednolitej części wód powierzchniowych jako sztucznej lub silnie zmienionej

wymaga szczegółowego uzasadnienia w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza

i podlega weryfikacji co 6 lat.

1.

Dopuszczalne jest czasowe pogorszenie stanu jednolitych części wód, jeżeli jest ono

wynikiem zjawisk o charakterze naturalnym lub skutkiem siły wyższej, nadzwyczajnych

lub niemożliwych do przewidzenia, w szczególności ekstremalnych zjawisk powodziowych

lub długotrwałej suszy, zdarzeń o charakterze terrorystycznym, zakłócenia funkcjonowania

infrastruktury krytycznej w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

(Dz. U. Nr 89, poz. 590, z późn. zm. lub niedających się przewidzieć katastrof, oraz jeżeli zostaną spełnione następujące

warunki

1)

zostały podjęte działania mające na celu zapobieżenie dalszemu pogorszeniu stanu wód,

które nie zagrożą realizacji celów środowiskowych dla pozostałych wód;

2)

w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza zostały ustalone warunki i wskaźniki

kwalifikowania okoliczności i zjawisk, powodujących czasowe pogorszenie stanu jednolitych

części wód;

3)

działania, o których mowa w pkt 1 i 4, zostały zawarte w programie wodno-środowiskowym

kraju i nie zagrożą przywróceniu poprzedniego stanu jednolitych części wód, gdy ustąpią

przyczyny czasowego pogorszenia stanu tych wód;

4)

oddziaływania okoliczności i zjawisk, powodujących czasowe pogorszenie stanu jednolitych

części wód, są corocznie analizowane i zostały podjęte działania mające na celu przywrócenie

poprzedniego stanu jednolitych części wód, tak szybko, jak jest to możliwe w warunkach

racjonalnego działania;

5)

opis skutków okoliczności i zjawisk oraz podjętych i kontynuowanych działań, o których

mowa w pkt 1 i 4, zostanie zawarty w najbliższej aktualizacji planu gospodarowania

wodami na obszarze dorzecza.

2.

Nie stanowi czasowego pogorszenia stanu jednolitych części wód tymczasowe wahanie

stanu jednolitych części wód, jeżeli jest ono związane z utrzymywaniem wód powierzchniowych

oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu morskiego zgodnie z interesem publicznym,

o ile stan tych wód jest przywracany bez konieczności prowadzenia działań naprawczych.

1.

Dopuszczalne jest nieosiągnięcie dobrego stanu ekologicznego oraz niezapobieżenie

pogorszeniu stanu ekologicznego jednolitych części wód powierzchniowych oraz dobrego

potencjału ekologicznego sztucznych i silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych,

o których mowa w art. 38d ust. 1 i 2, jeżeli

1)

jest ono skutkiem nowych zmian właściwości fizycznych tych wód albo

2)

niezapobieżenie pogorszenia się stanu tych wód ze stanu bardzo dobrego do dobrego

jest wynikiem nowych działań człowieka, zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju i

niezbędnych dla rozwoju społeczeństwa.

2.

Dopuszczalne jest nieosiągnięcie dobrego stanu oraz niezapobieżenie pogorszeniu stanu

jednolitych części wód podziemnych, o których mowa w art. 38e, jeżeli jest ono skutkiem

1)

nowych zmian właściwości fizycznych jednolitych części wód powierzchniowych albo

2)

zmian poziomu zwierciadła tych wód.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

podejmowane są wszelkie działania, aby łagodzić skutki negatywnych oddziaływań na

stan jednolitych części wód;

2)

przyczyny zmian i działań, o których mowa w ust. 1 i 2, są szczegółowo przedstawione

w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza;

3)

przyczyny zmian i działań, o których mowa w ust. 1 i 2, są uzasadnione nadrzędnym

interesem publicznym, a pozytywne efekty dla środowiska i społeczeństwa związane z

ochroną zdrowia, utrzymaniem bezpieczeństwa oraz zrównoważonym rozwojem przeważają

nad korzyściami utraconymi w następstwie tych zmian i działań;

4)

zakładane korzyści wynikające ze zmian i działań, o których mowa w ust. 1-3, nie mogą

zostać osiągnięte przy zastosowaniu innych działań, korzystniejszych z punktu widzenia

interesów środowiska, ze względu na negatywne uwarunkowania wykonalności technicznej

lub nieproporcjonalnie wysokie koszty w stosunku do spodziewanych korzyści.

Wyznaczanie jednolitych części wód powierzchniowych jako sztucznych lub silnie zmienionych,

o którym mowa w art. 38h ust. 1, ustalanie mniej rygorystycznych celów środowiskowych,

o którym mowa w art. 114a ust. 1, dopuszczanie czasowego pogorszenia stanu jednolitych

części wód, o którym mowa w art. 38i, oraz stosowanie przepisów, o których mowa w

art. 38j, nie może trwale uniemożliwiać ani zagrażać realizacji

1)

celów środowiskowych ustalonych dla innych jednolitych części wód w granicach tego

samego dorzecza;

2)

wymogów dotyczących ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów.

1.

Celem ochrony jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia

ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrzenia zakładów wymagających wody

wysokiej jakości, jest zapobieganie pogorszeniu jakości tych jednolitych części wód

w taki sposób, aby w szczególności zminimalizować potrzebę ich uzdatniania.

2.

Cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d-38f, oraz wymagania wynikające z ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków

(Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z późn. zm. powinny być zrealizowane dla jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody

na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.

3.

Jednolite części wód, przeznaczone do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności

w wodę przeznaczoną do spożycia, obejmują

1)

jednolite części wód wykorzystywane do poboru wody przeznaczonej do spożycia, dostarczające

średnio więcej niż 10 m

2)

jednolite części wód, które są przewidywane do takich celów w przyszłości.

W przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego

funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia

wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia

wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności.

1.

Ochrona przed powodzią jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej.

2.

Użytkownicy wód współpracują z organami administracji rządowej i samorządowej w ochronie

przed powodzią, w zakresie określonym w przepisach ustawy oraz w odrębnych przepisach.

3.

Ochronę przed powodzią prowadzi się z uwzględnieniem map zagrożenia powodziowego,

map ryzyka powodziowego oraz planów zarządzania ryzykiem powodziowym.

1.

Dla obszarów dorzeczy przygotowuje się wstępną ocenę ryzyka powodziowego.

2.

Wstępna ocena ryzyka powodziowego zawiera w szczególności

1)

mapy obszarów dorzeczy, z zaznaczeniem granic dorzeczy, granic zlewni, granicy pasa

nadbrzeżnego, ukazujące topografię terenu oraz jego zagospodarowanie;

2)

opis powodzi historycznych

a)

które spowodowały znaczące negatywne skutki dla życia i zdrowia ludzi, środowiska,

dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, zawierający ocenę tych skutków,

zasięg powodzi oraz trasy przejścia wezbrania powodziowego,

b)

jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że podobne zjawiska powodziowe będą miały znaczące

negatywne skutki dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz

działalności gospodarczej;

3)

ocenę potencjalnych negatywnych skutków powodzi mogących wystąpić w przyszłości dla

życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej,

z uwzględnieniem

a)

topografii terenu,

b)

położenia cieków wodnych i ich ogólnych cech hydrologicznych oraz geomorfologicznych,

w tym obszarów zalewowych jako naturalnych obszarów retencyjnych,

c)

skuteczności istniejących budowli przeciwpowodziowych i regulacyjnych,

d)

położenia obszarów zamieszkanych,

e)

położenia obszarów, na których jest wykonywana działalność gospodarcza;

4)

w miarę możliwości - prognozę długofalowego rozwoju wydarzeń, w szczególności wpływu

zmian klimatu na występowanie powodzi;

5)

określenie obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi.

1.

Wstępną ocenę ryzyka powodziowego przygotowuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej.

2.

Wstępną ocenę ryzyka powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

przygotowuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i przekazuje Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nie później niż na 6 miesięcy przed terminem

przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego. Wstępna ocena ryzyka powodziowego

od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych, stanowi integralny element wstępnej

oceny ryzyka powodziowego, o której mowa w ust. 1.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje projekt wstępnej oceny ryzyka

powodziowego do zaopiniowania właściwym wojewodom oraz marszałkom województw.

4.

Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają opinię w terminie 45 dni od dnia otrzymania

projektu wstępnej oceny ryzyka powodziowego. Brak opinii we wskazanym terminie uznaje

się za pozytywne zaopiniowanie projektu.

5.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej uzgadnia z ministrem właściwym do spraw

gospodarki morskiej sposób rozpatrzenia opinii do wstępnej oceny ryzyka powodziowego

od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych.

6.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zawiadamia organy opiniujące o sposobie

rozpatrzenia opinii, w terminie 45 dni od dnia ich otrzymania.

7.

Przygotowanie wstępnej oceny ryzyka powodziowego dla obszarów dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, poprzedza

się wymianą informacji niezbędnych dla opracowania tej oceny z właściwymi organami

tych państw. Wymiana informacji następuje w trybie i w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

8.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje wstępną ocenę ryzyka powodziowego

dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

9.

Wstępna ocena ryzyka powodziowego podlega przeglądowi co 6 lat oraz w razie potrzeby

aktualizacji.

10.

Przepisy ust. 2-8 stosuje się odpowiednio do aktualizacji wstępnej oceny ryzyka powodziowego.

1.

Dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wskazanych we wstępnej ocenie

ryzyka powodziowego, sporządza się mapy zagrożenia powodziowego.

2.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się w szczególności

1)

obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi raz

na 500 lat lub na których istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia ekstremalnego;

2)

obszary szczególnego zagrożenia powodzią;

3)

obszary obejmujące tereny narażone na zalanie w przypadku

a)

przelania się wód przez koronę wału przeciwpowodziowego,

b)

zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego,

c)

zniszczenia lub uszkodzenia budowli piętrzących,

d)

zniszczenia lub uszkodzenia budowli ochronnych pasa technicznego.

3.

Na mapach zagrożenia powodziowego przedstawia się następujące elementy

1)

zasięg powodzi;

2)

głębokość wody lub poziom zwierciadła wody;

3)

w uzasadnionych przypadkach - prędkość przepływu wody lub natężenie przepływu wody.

4.

Na mapach zagrożenia powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

z wyłączeniem ujściowych odcinków rzek, mogą być przedstawione wyłącznie obszary,

o których mowa w ust. 2 pkt 1.

1.

Dla obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2, sporządza się mapy ryzyka powodziowego.

2.

Na mapach ryzyka powodziowego przedstawia się

1)

szacunkową liczbę mieszkańców, którzy mogą być dotknięci powodzią;

2)

rodzaje działalności gospodarczej wykonywanej na obszarach, o których mowa w art.

88d ust. 2;

3)

instalacje mogące, w razie wystąpienia powodzi, spowodować znaczne zanieczyszczenie

poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości;

4)

występowanie

a)

ujęć wody, stref ochronnych ujęć wody lub obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych,

b)

kąpielisk,

c)

obszarów Natura 2000, parków narodowych oraz rezerwatów przyrody;

5)

w uzasadnionych przypadkach

a)

obszary, na których mogą wystąpić powodzie, którym towarzyszy transport dużej ilości

osadów i rumowiska,

b)

potencjalne ogniska zanieczyszczeń wody.

1.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego sporządza Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej.

2.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego od strony morza, w tym

morskich wód wewnętrznych, przygotowują dyrektorzy urzędów morskich i przekazują Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nie później niż na 6 miesięcy przed terminem

przygotowania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego. Mapy zagrożenia

powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

stanowią integralny element map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej przekazuje mapy, o których mowa w ust.

1

1)

dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej;

2)

Głównemu Geodecie Kraju;

3)

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska;

4)

dyrektorowi Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

4.

Dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej, przekazują mapy zagrożenia powodziowego

i mapy ryzyka powodziowego

1)

właściwym dyrektorom urzędów żeglugi śródlądowej;

2)

właściwym wojewodom;

3)

właściwym marszałkom województw;

4)

właściwym starostom;

5)

właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast);

6)

właściwym komendantom wojewódzkim i powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Przedstawione na mapach zagrożenia powodziowego oraz mapach ryzyka powodziowego granice

obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2, uwzględnia się w koncepcji przestrzennego

zagospodarowania kraju, planie zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego oraz w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji

celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy.

6.

Od dnia przekazania map zagrożenia powodziowego i ryzyka powodziowego jednostkom samorządu

terytorialnego, wszystkie decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

lub decyzje o warunkach zabudowy na obszarach wykazanych na mapach zagrożenia powodziowego,

muszą uwzględniać poziom zagrożenia powodziowego wynikający z wyznaczenia tych obszarów.

7.

Zmiany w dokumentach, o których mowa w ust. 5, wprowadza się w terminie 18 miesięcy

od dnia przekazania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego organom,

o których mowa w ust. 4 pkt 2, 3 i 5.

8.

Koszty wprowadzenia zmian w planach oraz decyzjach, o których mowa w ust. 5, ponoszą

odpowiednio budżety właściwych gmin albo województw.

9.

Przygotowanie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego dla obszarów,

o których mowa w art. 88d ust. 2, położonych na obszarach dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, poprzedza

się wymianą informacji niezbędnych do opracowania tych map z właściwymi organami tych

państw. Wymiana informacji następuje w trybie i w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

10.

Przygotowanie map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego dla obszarów,

o których mowa w art. 88d ust. 2, położonych na obszarach dorzeczy, których części

znajdują się na terytorium państw leżących poza granicami Unii Europejskiej, poprzedza

się działaniami mającymi na celu nawiązanie w tym zakresie współpracy z właściwymi

organami tych państw.

11.

Mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego podlegają przeglądowi co

6 lat oraz w razie potrzeby aktualizacji.

12.

Przepisy ust. 2-10 stosuje się odpowiednio do aktualizacji map zagrożenia powodziowego

oraz map ryzyka powodziowego.

1.

Dla obszarów dorzeczy oraz dla regionów wodnych przygotowuje się, na podstawie map

zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, plany zarządzania ryzykiem powodziowym.

2.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym zawierają

1)

mapę obszaru dorzecza, na której są zaznaczone obszary narażone na niebezpieczeństwo

powodzi;

2)

mapy zagrożenia powodziowego oraz mapy ryzyka powodziowego wraz z opisem wniosków

z analizy tych map;

3)

opis celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

4)

katalog działań służących osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym, z uwzględnieniem

ich priorytetu.

3.

Przy ustalaniu działań służących osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym

uwzględnia się w szczególności

1)

koszty oraz korzyści działań podejmowanych dla osiągnięcia celów zarządzania ryzykiem

powodziowym;

2)

zasięg powodzi, trasy przejścia wezbrania powodziowego oraz obszary o potencjalnej

retencji wód powodziowych;

3)

cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d-38f;

4)

gospodarowanie wodami;

5)

sposób uprawy i zagospodarowania gruntów;

6)

stan planowania i zagospodarowania przestrzennego;

7)

ochronę przyrody;

8)

uprawianie żeglugi morskiej i śródlądowej oraz porty morskie i porty lub przystanie

zlokalizowane na wodach śródlądowych uznanych za żeglowne, wraz ze związaną z nimi

infrastrukturą;

9)

prognozowanie powodzi i systemy wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami;

10)

infrastrukturę krytyczną.

1.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszarów dorzeczy przygotowuje Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

wodnej.

2.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym dla regionów wodnych przygotowują dyrektorzy

regionalnych zarządów gospodarki wodnej.

3.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych,

przygotowuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i przekazuje Prezesowi

Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na 18 miesięcy przed terminem przygotowania planów

zarządzania ryzykiem powodziowym. Plany zarządzania ryzykiem powodziowym od strony

morza, w tym morskich wód wewnętrznych, stanowią integralny element planów zarządzania

ryzykiem powodziowym, o których mowa w ust. 1.

4.

W celu przygotowania planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza,

którego część znajduje się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej,

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, podejmuje współpracę z właściwymi organami tych państw.

5.

W celu przygotowania planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza,

którego część znajduje się na terytorium państw leżących poza granicami Unii Europejskiej,

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, podejmuje działania mające na celu nawiązanie w tym zakresie

współpracy z właściwymi organami tych państw.

6.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zapewniając aktywny udział wszystkich

zainteresowanych w osiągnięciu celów zarządzania ryzykiem powodziowym, w szczególności

w przygotowywaniu, przeglądzie oraz aktualizacji planów zarządzania ryzykiem powodziowym,

podaje do publicznej wiadomości, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w celu zgłoszenia uwag, projekty planów zarządzania ryzykiem powodziowym, co najmniej

na rok przed rozpoczęciem okresu, którego dotyczą te plany.

7.

Udostępnienie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dyrektorów regionalnych

zarządów gospodarki wodnej albo ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej materiałów

źródłowych wykorzystanych do przygotowania projektów planów zarządzania ryzykiem powodziowym

odbywa się na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

8.

W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości projektów planów zarządzania

ryzykiem powodziowym zainteresowani mogą składać, do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki

Wodnej, pisemne uwagi do ustaleń zawartych w projektach tych planów.

9.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej uzgadnia sposób i zakres uwzględnienia

uwag do projektów planów zarządzania ryzykiem powodziowym z ministrem właściwym do

spraw gospodarki wodnej, a w odniesieniu do projektów planów zarządzania ryzykiem

powodziowym od strony morza, w tym morskich wód wewnętrznych, z ministrem właściwym

do spraw gospodarki morskiej.

10.

Plany zarządzania ryzykiem powodziowym podlegają przeglądowi co 6 lat oraz w razie

potrzeby aktualizacji.

11.

Aktualizacja planów zarządzania ryzykiem powodziowym dotyczy elementów, o których

mowa w art. 88g ust. 2, i obejmuje w szczególności

1)

wszelkie zmiany lub uaktualnienia dotyczące tych planów, wraz z podsumowaniem przeglądów

wstępnej oceny ryzyka powodziowego, map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego;

2)

ocenę postępów w realizacji celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

3)

opis i wyjaśnienie przyczyn niezrealizowania zaplanowanych działań zmierzających do

osiągnięcia celów zarządzania ryzykiem powodziowym;

4)

opis działań podjętych, a niezaplanowanych w tych planach.

12.

Przepisy ust. 2-9 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów zarządzania ryzykiem

powodziowym.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej są obowiązane do nieodpłatnego przekazywania

danych niezbędnych do przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego, sporządzenia

map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego oraz przygotowania planów zarządzania

ryzykiem powodziowym organom przygotowującym i sporządzającym te dokumenty.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do instytutów badawczych, w zakresie, w jakim posiadają

one dane niezbędne do przygotowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego, sporządzenia

map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego oraz przygotowania planów zarządzania

ryzykiem powodziowym.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej, minister właściwy do spraw administracji publicznej oraz minister właściwy

do spraw wewnętrznych określą, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania dotyczące opracowywania map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego;

2)

skalę map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, ministrowie kierują się potrzebą sprawnego

sporządzenia map zagrożenia powodziowego oraz map ryzyka powodziowego, ze szczególnym

uwzględnieniem standardów i zakresu danych zawartych w państwowym zasobie geodezyjnym

i kartograficznym.

Ochronę ludzi i mienia przed powodzią realizuje się w szczególności przez

1)

kształtowanie zagospodarowania przestrzennego dolin rzecznych lub terenów zalewowych;

2)

racjonalne retencjonowanie wód oraz użytkowanie budowli przeciwpowodziowych, a także

sterowanie przepływami wód;

3)

zapewnienie funkcjonowania systemu ostrzegania przed niebezpiecznymi zjawiskami zachodzącymi

w atmosferze oraz hydrosferze;

4)

zachowanie, tworzenie i odtwarzanie systemów retencji wód;

5)

budowę, rozbudowę i utrzymywanie budowli przeciwpowodziowych;

6)

prowadzenie akcji lodołamania.

1.

Na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz

czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe,

w tym

1)

wykonywania urządzeń wodnych oraz budowy innych obiektów budowlanych;

2)

sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji

wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub

służącej do wzmacniania brzegów, obwałowań lub odsypisk;

3)

zmiany ukształtowania terenu, składowania materiałów oraz wykonywania innych robót,

z wyjątkiem robót związanych z regulacją lub utrzymywaniem wód oraz brzegu morskiego,

a także utrzymywaniem, odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych

wraz z obiektami związanymi z nimi funkcjonalnie.

2.

Jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki

wodnej może, w drodze decyzji, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zwolnić

od zakazów określonych w ust. 1.

3.

Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej dla stwierdzenia czy zamierzone działanie

nie utrudni ochrony przed powodzią może zasięgnąć opinii państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej.

4.

Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, dołącza się charakterystykę

planowanych działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologii

robót, mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych obiektów i

robót, a w razie potrzeby, obliczenia hydrauliczne i hydrologiczne.

5.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wnioskodawca,

właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym

stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego.

7.

Na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, w celu zapewnienia właściwych warunków

przepływu wód powodziowych, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może,

w drodze decyzji

1)

wskazać sposób uprawy i zagospodarowania gruntów oraz rodzaje upraw wynikające z wymagań

ochrony przed powodzią;

2)

nakazać usunięcie drzew lub krzewów.

8.

Przy wydawaniu decyzji, o której mowa w ust. 7, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

9.

Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 2 i 7, w zakresie pasa

technicznego, jest dyrektor właściwego urzędu morskiego.

10.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 7, jest właściciel wody

i posiadacz nieruchomości, której dotyczy ta decyzja.

11.

Decyzja, o której mowa w ust. 7 pkt 2, wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym

dyrektorem ochrony środowiska.

Dla terenów, dla których nie określono obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi,

właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa

miejscowego, wprowadzić zakazy, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3, kierując się

potrzebą ochrony wód, lub zakazy, o których mowa w art. 88l ust. 1, kierując się względami

bezpieczeństwa ludzi i mienia.

1.

W celu zapewnienia szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych zabrania się

1)

przejeżdżania przez wały oraz wzdłuż korony wałów pojazdami lub konno oraz przepędzania

zwierząt, z wyjątkiem miejsc do tego przeznaczonych;

2)

uprawy gruntu, sadzenia drzew lub krzewów na wałach oraz w odległości mniejszej niż

3 m od stopy wału po stronie odpowietrznej;

3)

rozkopywania wałów, wbijania słupów, ustawiania znaków przez nieupoważnione osoby;

4)

wykonywania obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów w odległości

mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej;

5)

uszkadzania darniny lub innych umocnień skarp i korony wałów.

2.

Zakazów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do robót związanych z utrzymywaniem,

odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowych.

3.

Jeżeli nie wpłynie to na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych, marszałek

województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1.

4.

Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, dołącza się charakterystykę

planowanych działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologii

robót oraz mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych robót.

W przypadku planowania robót, które mogą naruszyć strukturę korpusu lub podłoża wałów

klasy I, II lub III, dołącza się także badania hydrogeologiczne wraz z opinią dotyczącą

wpływu tych robót na szczelność i stabilność wałów.

5.

Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, jest wnioskodawca,

właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym

stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub nie rozpoczęto

wykonywania robót lub czynności wskazanych w ust. 1.

7.

Starosta może, w drodze decyzji, nakazać usunięcie drzew lub krzewów z wałów przeciwpowodziowych

oraz terenów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

8.

Decyzja, o której mowa w ust. 7, wymaga uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony

środowiska.

1.

W przypadku ostrzeżenia o nadejściu wezbrania powodziowego dyrektor regionalnego zarządu

gospodarki wodnej, w drodze decyzji, może nakazać zakładowi piętrzącemu wodę obniżenie

piętrzenia wody lub opróżnienie zbiornika, bez odszkodowania.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia z właściwymi wojewodami. Brak

stanowiska w ciągu 2 godzin od chwili przekazania wniosku o uzgodnienie decyzji uznaje

się za dokonanie jej uzgodnienia.

1.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu zapobieżenia skutkom powodzi,

dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa miejscowego,

wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności w zakresie poboru

wody lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz zmiany sposobu gospodarowania

wodą w zbiornikach retencyjnych.

2.

Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, zawiesza wykonywanie uprawnień

wynikających z pozwoleń wodnoprawnych. Zakładom nie przysługuje z tego tytułu odszkodowanie.

1.

Ochrona przed suszą jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej.

2.

Ochronę przed suszą prowadzi się zgodnie z planami przeciwdziałania skutkom suszy

na obszarach dorzeczy oraz planami przeciwdziałania skutkom suszy w regionach wodnych.

3.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy, o których mowa w ust. 2, zawierają

1)

analizę możliwości powiększenia dyspozycyjnych zasobów wodnych;

2)

propozycje budowy, rozbudowy lub przebudowy urządzeń wodnych;

3)

propozycje niezbędnych zmian w zakresie korzystania z zasobów wodnych oraz zmian naturalnej

i sztucznej retencji.

4.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy zawierają także katalog działań służących ograniczeniu

skutków suszy.

1.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy na obszarach dorzeczy przygotowuje Prezes Krajowego

Zarządu Gospodarki Wodnej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

wodnej i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi.

2.

Plany przeciwdziałania skutkom suszy w regionach wodnych przygotowują dyrektorzy regionalnych

zarządów gospodarki wodnej.

3.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki

wodnej, zapewniając aktywny udział wszystkich zainteresowanych w przygotowywaniu oraz

aktualizacji planów przeciwdziałania skutkom suszy, podają do publicznej wiadomości,

na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, w celu zgłoszenia uwag

1)

harmonogram i program prac związanych z przygotowaniem planów przeciwdziałania skutkom

suszy;

2)

projekty planów przeciwdziałania skutkom suszy, co najmniej na rok przed rozpoczęciem

okresu, którego dotyczą te plany.

4.

Udostępnienie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i dyrektorów regionalnych

zarządów gospodarki wodnej materiałów źródłowych wykorzystanych do przygotowania projektów

planów przeciwdziałania skutkom suszy odbywa się na zasadach i w trybie określonych

w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

5.

W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości dokumentów, o których

mowa w ust. 3, zainteresowani mogą składać odpowiednio do Prezesa Krajowego Zarządu

Gospodarki Wodnej albo dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej uwagi do

ustaleń zawartych w tych dokumentach.

6.

Aktualizacji planów przeciwdziałania skutkom suszy dokonuje się co 6 lat.

7.

Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów przeciwdziałania

skutkom suszy.

1.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, w celu ograniczenia skutków suszy,

dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze aktu prawa miejscowego,

wprowadzić czasowe ograniczenia w korzystaniu z wód, w szczególności w zakresie poboru

wody lub wprowadzania ścieków do wód albo do ziemi oraz zmiany sposobu gospodarowania

wodą w zbiornikach retencyjnych.

2.

Wprowadzenie czasowych ograniczeń, o których mowa w ust. 1, zawiesza wykonywanie uprawnień

wynikających z pozwoleń wodnoprawnych. Zakładom nie przysługuje z tego tytułu odszkodowanie.

1.

Dyrektor regionalnego zarządu jest powoływany przez ministra właściwego do spraw gospodarki

wodnej, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek

Prezesa Krajowego Zarządu złożony po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Gospodarki

Wodnej. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, na wniosek Prezesa Krajowego

Zarządu złożony po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Gospodarki Wodnej, odwołuje dyrektora

regionalnego zarządu.

2.

Zastępcy dyrektora regionalnego zarządu są powoływani przez Prezesa Krajowego Zarządu,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek dyrektora

regionalnego zarządu złożony po zasięgnięciu opinii rady gospodarki wodnej regionu

wodnego. Prezes Krajowego Zarządu, na wniosek dyrektora regionalnego zarządu złożony

po zasięgnięciu opinii rady gospodarki wodnej regionu wodnego, odwołuje zastępców

dyrektora regionalnego zarządu.

3.

Stanowisko dyrektora regionalnego zarządu może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy

publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;

6)

posiada kompetencje kierownicze;

7)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami z zakresu

gospodarowania wodami, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym

w jednostkach sektora finansów publicznych.

4.

Ogłoszenie o naborze na stanowisko dyrektora regionalnego zarządu umieszcza się w

miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie regionalnego zarządu oraz w Biuletynie Informacji

Publicznej regionalnego zarządu i w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej.

5.

Ogłoszenie o naborze zawiera

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia umieszczenia

ogłoszenia o naborze w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw gospodarki wodnej.

7.

Nabór na stanowisko dyrektora regionalnego zarządu przeprowadza zespół, powołany przez

Prezesa Krajowego Zarządu, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie

dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

8.

Ocena kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 7, może być dokonana na wniosek

zespołu przez osobę niebędącą jego członkiem, która posiada odpowiednie kwalifikacje

do dokonania tej oceny.

9.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 8, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

10.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Prezesowi

Krajowego Zarządu.

11.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

12.

Ogłoszenie o wyniku naboru umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej regionalnego

zarządu i w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw gospodarki wodnej.

13.

Ogłoszenie o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres regionalnego zarządu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu

przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

14.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw gospodarki wodnej ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

15.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2, powołuje dyrektor

regionalnego zarządu.

16.

Przepisy ust. 3-14 stosuje się odpowiednio do przeprowadzania naboru na stanowiska,

o których mowa w ust. 2.

1.

Do zadań państwowej służby do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących należy

1)

wykonywanie badań i pomiarów pozwalających opracować ocenę stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa

a)

budowli piętrzących stanowiących własność Skarbu Państwa, zaliczonych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do I lub II klasy,

b)

budowli piętrzących stanowiących własność Skarbu Państwa, innych niż określone w lit.

a, wskazanych przez Prezesa Krajowego Zarządu, które z uwagi na zły stan techniczny

zagrażają lub mogą zagrażać bezpieczeństwu;

2)

opracowywanie ocen stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących,

o których mowa w pkt 1;

3)

prowadzenie bazy danych dotyczących budowli piętrzących, zawierającej dane techniczne

oraz informacje o lokalizacji, stanie prawnym, stanie technicznym i stanie bezpieczeństwa

tych budowli;

4)

opracowywanie, w oparciu o wykonane oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa

budowli piętrzących, raportu o stanie bezpieczeństwa tych budowli;

5)

wyznaczanie i weryfikacja stref zagrożenia zalaniem lub podtopieniem terenów położonych

poniżej budowli piętrzących, o których mowa w pkt 1, w wyniku awarii lub katastrofy

tych budowli;

6)

analiza i weryfikacja wytycznych w zakresie wykonywania badań, pomiarów i ocen stanu

technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, w oparciu o aktualną wiedzę

techniczną;

7)

organizowanie szkoleń i seminariów dotyczących bezpieczeństwa budowli piętrzących.

2.

Państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących przekazuje

1)

wyniki badań i pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz oceny stanu technicznego

i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, Prezesowi Krajowego Zarządu oraz właściwemu

dyrektorowi regionalnego zarządu, niezwłocznie po ich opracowaniu;

2)

raport, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, Prezesowi Krajowego Zarządu oraz Głównemu Inspektorowi

Nadzoru Budowlanego, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku.

Państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących posiada i utrzymuje

1)

specjalistyczny sprzęt niezbędny do prowadzenia badań i pomiarów stanu technicznego

i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących;

2)

system gromadzenia, przetwarzania i wymiany danych;

3)

komórki organizacyjne, które

a)

wykonują badania i pomiary niezbędne do sporządzenia ocen stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa budowli piętrzących oraz określenia stref zagrożeń, o których mowa

w art. 103a ust. 1 pkt 5,

b)

opracowują oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących,

c)

opracowują raport o stanie bezpieczeństwa budowli piętrzących na podstawie analizy

oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzących, o której mowa

w art. 103a ust. 1 pkt 1,

d)

prowadzą prace rozwojowe i metodyczne w zakresie oceny stanu technicznego i stanu

bezpieczeństwa budowli piętrzących oraz w zakresie określonym w pkt 2 i art. 103a

ust. 1 pkt 1, 5 i 6.

1.

Wobec pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnionych w ramach państwowej służby

hydrologiczno-meteorologicznej wprowadza się rozkład czasu pracy

1)

zmianowy - na stanowiskach, na których jest to konieczne ze względu na szczególne

warunki pracy lub warunki atmosferyczne;

2)

podstawowy - na pozostałych stanowiskach.

2.

Stanowiska, o których mowa w ust. 1, ustala dyrektor Instytutu Meteorologii i Gospodarki

Wodnej.

3.

Zmianowy rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, polega na wykonywaniu

powierzonych im zadań nie dłużej niż przez 48 godzin, po których następuje, co najmniej

48 godzin wolnych od pracy.

4.

Podstawowy rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, polega na wykonywaniu

powierzonych im zadań w dobowym wymiarze czasu pracy nieprzekraczającym 8 godzin,

w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.

5.

Czas pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać przeciętnie

40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 6 miesięcy.

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor Instytutu Meteorologii i Gospodarki

Wodnej może ustalić indywidualny rozkład czasu pracy pracowników, o których mowa w

ust. 1, w ramach normy czasu pracy, o której mowa w ust. 4.

1.

Program wodno-środowiskowy kraju określa podstawowe i uzupełniające działania zmierzające

do poprawy lub utrzymania dobrego stanu wód w poszczególnych obszarach dorzeczy.

2.

Działania podstawowe, o których mowa w ust. 1, są ukierunkowane na spełnienie minimalnych

wymogów i obejmują

1)

działania umożliwiające wdrożenie przepisów dotyczących ochrony wód, w szczególności

działania

a)

służące zaspokajaniu obecnych i przyszłych potrzeb wodnych w zakresie zaopatrzenia

ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w rozumieniu ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków,

b)

służące ochronie siedlisk lub gatunków zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

c)

służące kontroli zagrożeń wypadkami z udziałem substancji niebezpiecznych w rozumieniu

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,

d)

związane z oceną oddziaływania przedsięwzięć na środowisko oraz na obszar Natura 2000,

e)

służące właściwemu wykorzystaniu osadów ściekowych,

f)

służące zapobieganiu zanieczyszczeniom ze źródeł rolniczych, o których mowa w art.

47;

2)

działania służące wdrożeniu zasady zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniającej wkład

wniesiony przez użytkowników wód oraz koszty środowiskowe i koszty zasobowe;

3)

działania służące propagowaniu skutecznego i zrównoważonego korzystania z wody w celu

niedopuszczenia do zagrożenia realizacji celów środowiskowych;

4)

działania prewencyjne, ochronne i kontrolne, związane z ochroną wód przed zanieczyszczeniami

pochodzącymi ze źródeł punktowych i obszarowych;

5)

działania uniemożliwiające znaczny wzrost stężeń substancji priorytetowych, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 38d ust. 4, charakteryzujących się zdolnością

do akumulacji, w osadach lub organizmach żywych;

6)

działania na rzecz optymalizowania zasad kształtowania zasobów wodnych i warunków

korzystania z nich, w tym działania na rzecz kontroli poboru wody;

7)

ograniczanie poboru słodkich wód powierzchniowych i wód podziemnych, a także ograniczanie

piętrzenia słodkich wód powierzchniowych, z uwzględnieniem potrzeby rejestrowania

takich ograniczeń;

8)

ograniczanie sztucznego zasilania wód podziemnych, które jest dopuszczalne tylko przy

założeniu, że dokonywany w tym celu pobór wody powierzchniowej lub wody podziemnej

nie zagrozi osiągnięciu celów środowiskowych, ustalonych dla wód zasilanych lub zasilających;

9)

działania służące eliminowaniu lub ograniczaniu zanieczyszczeń ze źródeł obszarowych,

w tym stanowienie przepisów prawa powszechnie obowiązującego;

10)

działania służące temu, aby znaczące oddziaływania na stan wód, nieobjęte działaniami

wymienionymi w pkt 1-9, zostały poprzedzone przedsięwzięciami zapewniającymi utrzymanie

warunków hydromorfologicznych jednolitych części wód na takim poziomie, który umożliwi

osiągnięcie wymaganego stanu ekologicznego lub dobrego potencjału ekologicznego, w

przypadku sztucznych lub silnie zmienionych jednolitych części wód;

11)

niewprowadzanie zanieczyszczeń bezpośrednio do wód podziemnych, rozumiane jako wprowadzanie

w inny sposób niż przez przesiąkanie przez glebę i podglebie, z zastrzeżeniem wyjątków

określonych w odrębnych przepisach, o ile nie zagrożą one osiągnięciu celów środowiskowych

dla jednolitych części wód podziemnych;

12)

działania służące eliminowaniu substancji priorytetowych z wód powierzchniowych oraz

stopniowemu ograniczaniu innych zanieczyszczeń, jeżeli mogłyby one zagrozić osiągnięciu

celów środowiskowych ustalonych dla tych wód;

13)

działania zapobiegające uwalnianiu w znaczących ilościach substancji szczególnie szkodliwych

dla środowiska wodnego z instalacji technicznych, a także służące zapobieganiu lub

łagodzeniu skutków zanieczyszczeń niedających się przewidzieć, w tym przez stosowanie

systemów wczesnego ostrzegania, a w przypadku zaistnienia niedających się przewidzieć

okoliczności - niezbędne środki dla zredukowania zagrożeń dla ekosystemów wodnych.

3.

Realizacja działań, o których mowa w ust. 2, nie powinna

1)

powodować wzrostu zanieczyszczenia wód morskich;

2)

przyczyniać się bezpośrednio ani pośrednio do wzrostu zanieczyszczenia śródlądowych

wód powierzchniowych, chyba że byłoby to z korzyścią dla środowiska jako całości.

4.

Działania, o których mowa w ust. 2 pkt 6-10, podlegają bieżącej weryfikacji i, w miarę

potrzeby, aktualizacji.

5.

Działania uzupełniające, o których mowa w ust. 1, są ukierunkowane w szczególności

na osiągnięcie celów środowiskowych i mogą wskazywać

1)

środki prawne, administracyjne i ekonomiczne niezbędne do zapewnienia optymalnego

wdrożenia przyjętych działań;

2)

wynegocjowane porozumienia dotyczące korzystania ze środowiska;

3)

działania na rzecz ograniczenia emisji;

4)

zasady dobrej praktyki;

5)

rekonstrukcję terenów podmokłych;

6)

działania służące efektywnemu korzystaniu z wody i ponownemu jej wykorzystaniu, przede

wszystkim promowanie technologii polegających na efektywnym wykorzystaniu wody w przemyśle

i wodooszczędnych technik nawodnień;

7)

przedsięwzięcia techniczne, badawcze, rozwojowe, demonstracyjne i edukacyjne.

6.

Dla potrzeb sporządzania programu wodno-środowiskowego kraju przeprowadza się analizy

ekonomiczne związane z korzystaniem z wód, z uwzględnieniem zasady zwrotu kosztów

usług wodnych oraz długoterminowych prognoz dotyczących możliwości zaspokojenia potrzeb

w zakresie korzystania z zasobów wodnych na obszarze dorzecza.

7.

Usługi wodne oznaczają działalność umożliwiającą gospodarstwom domowym, instytucjom

publicznym i podmiotom gospodarczym zaspokojenie ich potrzeb wodnych, w szczególności

przez

1)

utrzymywanie i kształtowanie zasobów wodnych, przede wszystkim przez piętrzenie, pobór,

magazynowanie, uzdatnianie i dystrybucję wody;

2)

odbieranie, oczyszczanie i odprowadzanie ścieków.

8.

W przypadku stwierdzenia, na podstawie wyników monitoringu wód lub innych danych,

w toku opracowywania projektu programu wodno-środowiskowego kraju, że osiągnięcie

celów środowiskowych jest zagrożone, należy

1)

dokonać analizy przyczyn tych zagrożeń;

2)

poddać przeglądowi udzielone pozwolenia wodnoprawne;

3)

poddać przeglądowi i dostosować programy monitoringu wód;

4)

uzupełnić program wodno-środowiskowy kraju o dodatkowe działania.

9.

Program wodno-środowiskowy kraju podlega przeglądowi co 6 lat i w razie potrzeby aktualizacji.

10.

Działania zawarte w aktualizacjach zostaną wprowadzone w ciągu 3 lat od ich ustalenia.

1.

Dopuszcza się ustalenie mniej rygorystycznych celów środowiskowych niż określone w

art. 38d i 38e dla wybranych jednolitych części wód, które są w takim stopniu zmienione

działalnością człowieka lub których naturalne warunki są takie, że osiągnięcie tych

celów byłoby niewykonalne lub rodziłoby nieproporcjonalnie wysokie koszty w stosunku

do spodziewanych korzyści i jednocześnie

1)

potrzeby w zakresie środowiska, społeczne lub gospodarcze, zaspokajane przez taką

działalność człowieka, nie mogą być zaspokojone za pomocą innych działań, korzystniejszych

z punktu widzenia środowiska i bez ponoszenia nieproporcjonalnie wysokich kosztów

w stosunku do spodziewanych korzyści;

2)

dla wód powierzchniowych osiąga się najlepszy z możliwych stan ekologiczny i chemiczny

przy danych oddziaływaniach, których nie można byłoby w racjonalny sposób uniknąć

z powodu charakteru działalności człowieka lub rodzaju zanieczyszczenia;

3)

dla wód podziemnych zachodzą możliwie jak najmniejsze zmiany dobrego stanu ilościowego

i dobrego stanu chemicznego przy danych oddziaływaniach, których nie można byłoby

w racjonalny sposób uniknąć z powodu charakteru działalności człowieka lub rodzaju

zanieczyszczenia;

4)

nie zachodzi dalsze pogorszenie stanu jednolitych części wód.

2.

Mniej rygorystyczne cele środowiskowe zawiera się i szczegółowo uzasadnia w planie

gospodarowania wodami na obszarze dorzecza oraz weryfikuje co 6 lat.

Ustalenia planów, o których mowa w art. 113 ust. 1 pkt 1a-2a, uwzględnia się w koncepcji

przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województwa, planach zagospodarowania

przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy oraz w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

Opracowanie planów zarządzania ryzykiem powodziowym i ich przeglądy przeprowadza się

w sposób skoordynowany z przeglądami planów gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.

1.

W przypadku wykonania robót lub czynności, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3,

art. 88l ust. 1 lub art. 88n ust. 1, nieobjętych decyzją, o której mowa w art. 40

ust. 3, art. 88l ust. 2 lub art. 88n ust. 3, organ właściwy do wydania tej decyzji

może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed

powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód, na koszt tego, kto wykonał te roboty

lub czynności.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się termin przywrócenia stanu nieutrudniającego

ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód.

3.

Drogi, urządzenia do przepędzania zwierząt oraz przejazdy przez wały przeciwpowodziowe

wykonuje na swój koszt inwestor budujący wał, a utrzymuje ten, na którym ciąży obowiązek

utrzymania drogi, urządzenia lub przejazdu.