Oświadczenie rządowe z dnia 5 października 2011 r. w sprawie mocy obowiązującej Protokołu o wybuchowych pozostałościach wojennych do Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (Protokół V), sporządzonego w Genewie dnia 28 listopada 2003 r.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.12.09

13:02:22 +01'00'

— 15619 —

Poz. 1578

1578

v.p

l

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 5 października 2011 r.

w sprawie mocy obowiązującej Protokołu o wybuchowych pozostałościach wojennych

do Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane

za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (Protokół V),

sporządzonego w Genewie dnia 28 listopada 2003 r.

Republika Czeska

6 czerwca 2006 r.

Królestwo Danii

28 czerwca 2005 r.

Republika Dominikańska

21 czerwca 2010 r.

Republika Ekwadoru

10 marca 2009 r.

Republika Estońska

18 grudnia 2006 r.

.go

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o ratyfikacji Protokołu o wybuchowych pozostałościach wojennych

do Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające

niekontrolowane skutki (Protokół V), sporządzonego

w Genewie dnia 28 listopada 2003 r. (Dz. U. Nr 81,

poz. 438), Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia

1 lipca 2011 r. ratyfikował wyżej wymieniony protokół.

Republika Finlandii

23 marca 2005 r.

Republika Francuska

31 października 2006 r.

Republika Gabońska

22 września 2010 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 Konwencji o zakazie lub

ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki1), Protokół wszedł w życie dnia 12 listopada 2006 r.

Gruzja

22 grudnia 2008 r.

Królestwo Hiszpanii

9 lutego 2007 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 Konwencji, w stosunku do

Rzeczypospolitej Polskiej Protokół wchodzi w życie

dnia 26 marca 2012 r.

Republika Hondurasu

16 sierpnia 2010 r.

Republika Gwatemali

28 lutego 2008 r.

Republika Gwinei Bissau

6 sierpnia 2008 r.

Republika Indii

w.

rcl

Irlandia

18 maja 2005 r.

8 listopada 2006 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

Republika Islandii

22 sierpnia 2008 r.

Jamajka

25 września 2008 r.

1) następujące państwa stały się stronami Protokołu,

wyrażając swoją zgodę na związanie nim w podanych niżej datach

Republika Kamerunu

Republika Albanii

12 maja 2006 r.

Królestwo Arabii Saudyjskiej

8 stycznia 2010 r.

Związek Australijski

4 stycznia 2007 r.

Republika Austrii

1 października 2007 r.

7 grudnia 2010 r.

Kanada

19 maja 2009 r.

Państwo Katar

16 listopada 2009 r.

Republika Korei

23 stycznia 2008 r.

Republika Kostaryki

27 kwietnia 2009 r.

Republika Liberii

16 września 2005 r.

Księstwo Liechtensteinu

12 maja 2006 r.

25 stycznia 2010 r.

Republika Białorusi

29 września 2008 r.

Bośnia i Hercegowina

28 listopada 2007 r.

Federacyjna Republika

Brazylii

30 listopada 2010 r.

Republika Bułgarii

7 listopada 2005 r.

Była Jugosłowiańska

Republika Macedonii

19 marca 2007 r.

Republika Chile

18 sierpnia 2009 r.

Chińska Republika Ludowa2)

Republika Madagaskaru

14 marca 2008 r.

10 czerwca 2010 r.

Republika Mali

24 kwietnia 2009 r.

Republika Chorwacji

7 lutego 2005 r.

Republika Malty

22 września 2006 r.

Republika Cypryjska

11 marca 2010 r.

Republika Mołdawii

21 kwietnia 2008 r.

ww

Królestwo Belgii

1) Tekst Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pew-

nych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane

za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki, sporządzonej w Genewie dnia 10 października 1980 r., został ogłoszony w Dz. U. z 1984 r. Nr 23,

poz. 104 oraz z 2007 r. Nr 85, poz. 566.

2) Protokół V ma zastosowanie także w odniesieniu do Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong i Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao.

Republika Litewska

29 września 2004 r.

Wielkie Księstwo

Luksemburga

13 czerwca 2005 r.

Republika Łotewska

16 września 2009 r.

Królestwo Niderlandów

18 lipca 2005 r.

Republika Federalna Niemiec

3 marca 2005 r.

Republika Nikaragui

Królestwo Norwegii

Nowa Zelandia3)

15 września 2005 r.

8 grudnia 2005 r.

2 października 2007 r.

3) Protokół V ma także zastosowanie w odniesieniu do Toke-

lau.

Islamska Republika

Pakistanu

3 lutego 2009 r.

Republika Panamy

29 listopada 2010 r.

Republika Paragwaju

3 grudnia 2008 r.

Poz. 1578

Republika Słowenii

22 lutego 2007 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

21 stycznia 2009 r.

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 266

Stolica Apostolska

13 grudnia 2005 r.

Konfederacja Szwajcarska

12 maja 2006 r.

Republika Peru

29 maja 2009 r.

Królestwo Szwecji

Republika Portugalska

22 lutego 2008 r.

Republika Tadżykistanu

18 maja 2006 r.

21 lipca 2008 r.

Federacja Rosyjska

2 czerwca 2004 r.

Republika Tunezyjska

7 marca 2008 r.

Rumunia

29 stycznia 2008 r.

Ukraina

17 maja 2005 r.

Saint Vincent i Grenadyny

6 grudnia 2010 r.

Republika Salwadoru

23 marca 2006 r.

Wschodnia Republika

Urugwaju

7 sierpnia 2007 r.

Republika Senegalu

6 listopada 2008 r.

Republika Węgierska

13 listopada 2006 r.

Republika Sierra Leone

30 września 2004 r.

Republika Włoska

11 lutego 2010 r.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

26 lutego 2009 r.

23 marca 2006 r.

.go

Republika Słowacka

2) wyrażając swoją zgodę na związanie Protokołem, podane niżej państwa złożyły następujące oświadczenia

Stany Zjednoczone Ameryki

Rozumieją, że

The United States of America

Understanding

„It is the understanding of the United States of

America that nothing in Protocol V could preclude future arrangements in connection with the settlement

of armed conflict, or assistance connected thereto, to

allocate responsibilities under Article 3 in a manner

that respects the essential spirit and purpose of Protocol V.”

Stolica Apostolska

The Holy See

„Przystępując do Protokołu w sprawie wybuchowych pozostałości wojennych (ERW) załączonego do

Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych

broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za

powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (Konwencja CCW), przyjętego dnia

28 listopada 2003 r. na spotkaniu państw-stron Konwencji CCW, Stolica Apostolska, jak to uczyniła w dniu

16 czerwca 1997 r., kiedy to przystąpiła do Konwencji

oraz jej pierwszych czterech Protokołów, „zgodnie ze

swoją właściwością oraz szczególną sytuacją Państwa

Watykańskiego, zamierza ponowić swoją zachętę

skierowaną do Wspólnoty Międzynarodowej, aby nadal podążała drogą zmniejszania ludzkiego cierpienia

powodowanego konfliktami zbrojnymi”.

„In acceding to the Protocol on Explosive Remnants of War (ERW) annexed to the Convention on

Prohibitions Or Restrictions on the Use of Certain

Conventional Weapons Which May be Deemed to be

Excessively Injurious or to Have Indiscriminate Effects

(CCW), adopted on November 28, 2003, at the meeting of the States Parties to the CCW, the Holy See, as

it did on June 16, 1997 when it acceded to the Convention and its first four Protocols, „in keeping with

its proper nature and with the particular condition of

Vatican City State, intends to renew its encouragement to the International Community to continue on

the path it has taken for the reduction of human suffering caused by armed conflict”.

ww

w.

rcl

„W rozumieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

Protokół V nie zawiera niczego, co by mogło wykluczyć przyszłe porozumienia dotyczące rozwiązywania

konfliktów zbrojnych lub udzielania pomocy z tym

związanej, mające na celu ustalenie odpowiedzialności na podstawie artykułu 3, w sposób, który jest zgodny z podstawowym duchem i celem Protokołu V.”

Przyjęcie Protokołu V potwierdziło, że Konwencja

CCW jest „skierowanym w przyszłość żywym instrumentem” międzynarodowego prawa humanitarnego,

mającego na celu rozwiązywanie problemów wynikających ze współczesnych konfliktów zbrojnych i poprawę skuteczności ochrony ludności cywilnej i żołnierzy znajdujących się w takich sytuacjach. Chociaż

można było mieć nadzieję, że Protokół będzie bardziej

zdecydowanie reagował na problemy wynikające

z wybuchowych pozostałości wojennych, przyjęcie niniejszego dokumentu stanowi ważny wielostronny instrument kontroli zbrojeń w celach humanitarnych,

umożliwiający wezwanie państw do odpowiedzialności za wybuchowe pozostałości wojenne i szkody

przez nie spowodowane.

With the approval of the fifth Protocol, the CCW is

confirmed as a „forward-looking living instrument” of

international humanitarian law, intended to address

the problems arising from modern armed conflicts

and to improve its effectiveness for the protection of

civilians and combatants in such situations. Although

one could have wished for a greater incisiveness on

the Protocol in responding to the problems originating from the ERW, the adoption of this instrument

represents an important multilateral tool for the control of arms for humanitarian reasons, capable of calling States to responsibility for the ERW and for damages caused by them.

Zgodnie ze swoim zaangażowaniem w popieranie

rozwoju i implementacji prawa humanitarnego przez

wszystkie państwa i we wszystkich okolicznościach,

Stolica Apostolska jest przekonana, że Protokół V

w sposób konkretny promuje kulturę życia i pokoju

na podstawie godności osoby ludzkiej oraz nadrzędności rządów prawa poprzez odpowiedzialną, rzetelną

oraz konsekwentną współpracę wszystkich członków

wspólnoty narodów.”

Poz. 1578

In keeping with its own commitment to encouraging the development and implementation of humanitarian law on the part of all States and in all circumstances, the Holy See is convinced that the Fifth Protocol signifies a concretely promoting the culture of

life and of peace, based upon the dignity of the human person and the primacy of the rule of law,

through a responsible, honest and consistent cooperation of all the members of the community of nations.”

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 266

ww

w.

rcl

.go

Minister Spraw Zagranicznych: R. Sikorski

ww

v.p

l

.go

w.

rcl

ww

v.p

l

.go

w.

rcl

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

— 15624 —

Dziennik Ustaw i Monitor Polski są dostępne w Internecie pod adresem www.wydawnictwa.cuw.gov.pl i www.rcl.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego,

al. J.Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56

Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52, faks 22 694-60-48

www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii,

ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 3749/W/C/2011

ISSN 0867-3411

Cena 4,30 zł (w tym VAT)