Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie określenia organu dowodzenia obroną powietrzną oraz trybu postępowania przy stosowaniu środków obrony powietrznej w stosunku do obcych statków powietrznych niestosujących się do wezwań państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym

§ 1. Rozporządzenie określa

1) organ dowodzenia obroną powietrzną, przy pomocy którego Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych

wykonuje zadania Ministra Obrony Narodowej

w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni powietrznej;

§ 3. 1. Organem dowodzenia obroną powietrzną

jest Centrum Operacji Powietrznych.

2. Centrum Operacji Powietrznych wraz z podległymi i podporządkowanymi mu dyżurnymi siłami

i środkami systemu obrony powietrznej jest jednostką

funkcjonującą w strukturze Sił Powietrznych.

3. Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych, przy pomocy Centrum Operacji Powietrznych, wykonuje zadania

w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4. 1. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej kieruje działaniami Centrum Operacji Powietrznych w zakresie nienaruszalności przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

rcl

2) tryb postępowania przy stosowaniu środków

obrony powietrznej, o których mowa w art. 18b

ust. 2, 2a i 2c ustawy z dnia 12 października 1990 r.

o ochronie granicy państwowej, w stosunku do

obcych wojskowych i cywilnych statków powietrznych niestosujących się do wezwań państwowego

organu zarządzania ruchem lotniczym oraz organu

dowodzenia obroną powietrzną, w tym zakres

i sposób współdziałania organu dowodzenia obroną powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym oraz z organem dowodzenia

Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

5) statku przechwytującym — należy przez to rozumieć uzbrojony samolot bojowy lub śmigłowiec

wraz z załogą, wydzielony z Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, wykonujący zadania

wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

w.

1) ustawie — należy przez to rozumieć ustawę z dnia

12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej;

2) państwowym organie zarządzania ruchem lotniczym — należy przez to rozumieć instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej;

ww

3) obiekcie powietrznym typu RENEGADE — należy

przez to rozumieć cywilny statek powietrzny, który

przekroczył powietrzną granicę państwową albo

wykonuje lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia lub niezgodnie

z warunkami zezwolenia i nie zastosował się do

wezwań, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy,

oraz może być użyty jako środek ataku o charakterze terrorystycznym;

4) Dyżurnym Dowódcy Obrony Powietrznej — należy

przez to rozumieć oficera Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wyznaczonego do pełnienia

służby w systemie obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i wykonywania funkcji narodowego przedstawiciela władz państwowych (National

Governmental Authority) w Zintegrowanym Systemie Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu

Północnoatlantyckiego;

2. Jeżeli umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, nie stanowią inaczej, decyzję o opuszczeniu przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez polskie statki przechwytujące

oraz o przekroczeniu granicy państwowej i lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez

wojskowe statki przechwytujące państwa Organizacji

Traktatu Północnoatlantyckiego realizujące zadania

w ramach Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego

w celu przeciwdziałania wojskowym i cywilnym statkom powietrznym podejmuje Dyżurny Dowódca

Obrony Powietrznej.

§ 5. 1. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej decyduje o wyborze lotniska, na które sprowadza się

wojskowe statki powietrzne zmuszone do lądowania

przez statki przechwytujące.

2. Centrum Operacji Powietrznych współdziała

z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym przy wyborze lotniska, na które sprowadza się

cywilne statki powietrzne zmuszone do lądowania

przez statki przechwytujące.

§ 6. 1. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej, stosownie do spełnienia przez obcy cywilny statek powietrzny poniższych kryteriów, kwalifikuje obiekt powietrzny do kategorii

1) „Podejrzany RENEGADE” — w przypadku wykrycia cywilnego statku powietrznego o nieokreślonych intencjach albo spełniającego dwa lub więcej z poniżej wymienionych warunków

a) narusza plan lotu,

2. Zakwalifikowanie statku powietrznego do odpowiedniej kategorii wymienionej w ust. 1 następuje na

podstawie informacji posiadanych przez Dyżurnego

Dowódcę Obrony Powietrznej oraz przeprowadzonej

przez niego analizy sytuacji.

.go

v.p

l

b) odmawia wykonania lub nie reaguje na polecenia państwowego organu zarządzania ruchem

lotniczym, cywilnych i wojskowych lotniskowych organów służby ruchu lotniczego lub organów dowodzenia obroną powietrzną,

Poz. 1522

c) niespodziewanie zmienia parametry lotu,

d) nastąpiła przerwa w korespondencji radiowej,

szczególnie w połączeniu ze zmianą parametrów lotu,

e) nastąpiła zmiana kodów transpondera radaru

wtórnego lub nadmierne wykorzystywanie sygnału identyfikacji, bez uprzedniej zgody państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym,

f) załoga używa niestandardowej terminologii lub

odnotowano inne niezgodne z procedurą zmiany w korespondencji radiowej,

g) nastąpił wybór w modzie 3/A kodu 7500 (uprowadzony statek powietrzny), 7600 (utrata łączności), 7700 (sytuacja awaryjna),

h) nastąpił przekaz radiowy niedotyczący procedur

lotniczych,

i) nastąpiło przerwanie lub zaprzestanie emitowania sygnałów z transpondera radaru wtórnego,

j) otrzymano zawiadomienie od innych organów

władzy publicznej, państw sąsiednich lub organizacji międzynarodowych albo instytucji pozarządowych o zamiarach statku powietrznego,

4. W analizie sytuacji powietrznej Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej uwzględnia również informacje otrzymywane od właściwych organów Organizacji

Traktatu Północnoatlantyckiego i innych organów

międzynarodowych lub innych państw.

5. W przypadku zakwalifikowania statku powietrznego znajdującego się w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej do odpowiedniej kategorii

RENEGADE Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej

wnioskuje do właściwego organu Zintegrowanego

Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu

Północnoatlantyckiego o przekazanie uprawnień do

dowodzenia siłami obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wydzielonymi do Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz powiadamia Dowódcę Operacyjnego Sił Zbrojnych.

rcl

k) otrzymano nieokreśloną groźbę użycia przemocy za pośrednictwem strony trzeciej,

3. Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej otrzymuje informacje o sytuacji powietrznej od państwowego

organu zarządzania ruchem lotniczym oraz o zagrożeniach od właściwych organów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub innych organów państwowych

Rzeczypospolitej Polskiej zapewniających bezpieczeństwo państwa.

l) otrzymano zawiadomienie o umieszczeniu na

pokładzie statku powietrznego przedmiotu,

urządzenia, substancji lub innego materiału niebezpiecznego, które mogą zostać użyte do ataku

o charakterze terrorystycznym;

2) „Prawdopodobny RENEGADE” — w przypadku

gdy

w.

a) wykryto również inne statki powietrzne, które

nie wykonują poleceń państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym,

b) cywilny statek powietrzny zakwalifikowany jako

„Podejrzany RENEGADE” w dalszym ciągu nie

wykonuje poleceń państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym lub organów dowodzenia obroną powietrzną,

ww

c) cywilny statek powietrzny odmawia wykonania

poleceń lub nie reaguje na polecenia i przekazywane znaki dowódcy statku przechwytującego;

3) „Potwierdzony RENEGADE” — w przypadku gdy

spełnia on jednocześnie niżej wymienione kryteria

a) przechwycony i rozpoznany cywilny statek powietrzny w dalszym ciągu nie wykonuje poleceń dowódcy statku przechwytującego, państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym oraz organów dowodzenia obroną powietrzną,

b) posiadane informacje potwierdzają bez żadnych

wątpliwości, że cywilny statek powietrzny ma

być użyty jako środek ataku o charakterze terrorystycznym.

§ 7. 1. W przypadku niezastosowania się do wezwań i poleceń, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy, decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa

w art. 18b ust. 2 ustawy, do obcego cywilnego statku

powietrznego Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych

może podjąć po zakwalifikowaniu obcego cywilnego

statku powietrznego do kategorii „Podejrzany

RENEGADE”.

2. W przypadku niezastosowania się do wezwań

i poleceń, o których mowa w art. 18b ust. 2 ustawy,

decyzję o oddaniu strzałów ostrzegawczych do obcego cywilnego statku powietrznego Dowódca Operacyjny może podjąć po zakwalifikowaniu obcego cywilnego statku powietrznego do kategorii „Prawdopodobny RENEGADE”.

3. W przypadku dalszego niezastosowania się do

wezwań i poleceń, o których mowa w art. 18b ust. 2

ustawy, oraz po wyczerpaniu środków, o których mowa w ust. 2, statek przechwytujący eskortuje obcy cywilny statek powietrzny z pasażerami na pokładzie do

czasu jego lądowania na lotnisku lub opuszczenia

przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

4. W przypadku niezastosowania się do wezwań

i poleceń, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy,

decyzję o zniszczeniu obcego cywilnego statku powietrznego, o którym mowa w art. 18b ust. 2c ustawy,

po wyczerpaniu dostępnych środków, o których mowa w art. 18b ust. 2a pkt 1 ustawy, Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych może podjąć po zakwalifikowaniu

cywilnego statku powietrznego do kategorii „Potwierdzony RENEGADE”.

2) wymiany informacji o sytuacji powietrznej oraz

o planowanych i wykonywanych lotach obcych

wojskowych statków powietrznych w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

.go

v.p

l

§ 8. 1. W przypadku wykrycia obcego wojskowego

statku powietrznego naruszającego przestrzeń powietrzną Rzeczypospolitej Polskiej właściwy organ dowodzenia obroną powietrzną Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, w uzgodnieniu z Dyżurnym Dowódcą Obrony Powietrznej, może zdecydować o użyciu sił i środków wydzielonych do Zintegrowanego

Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu

Północnoatlantyckiego tylko do działań określonych

w art. 18b ust. 2 ustawy.

Poz. 1522

2. Decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa w art. 18b ust. 2a ustawy, przez dyżurne siły i środki wydzielone do systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Zintegrowanego Systemu Obrony

Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego podejmuje Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych.

3. Decyzję Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych,

o której mowa w ust. 2, Dyżurny Dowódca Obrony Powietrznej natychmiast przekazuje podległym dyżurnym siłom wydzielonym do systemu obrony powietrznej oraz właściwemu organowi dowodzenia

obroną powietrzną Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

4. W sytuacji gdy obcy wojskowy statek powietrzny atakuje statek przechwytujący, decyzję o jego

zniszczeniu podejmuje dowódca statku przechwytującego.

4) wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez dyżurne siły i środki systemu obrony powietrznej w celu

a) priorytetowego udostępnienia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz zapewnienia bezpieczeństwa dla statków przechwytujących realizujących zadania wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej,

b) zastosowania naziemnych środków systemu

obrony powietrznej wobec statków powietrznych nieprzestrzegających przepisów wykonywania lotów obowiązujących w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 1, następuje przez ciągłą bieżącą wymianę informacji za pomocą sieci telekomunikacyjnych lub w inny sposób

ustalony przez Dowódcę Centrum Operacji Powietrznych i państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym.

rcl

5. W przypadku utraty łączności z Centrum Operacji Powietrznych, w sytuacji gdy obcy wojskowy statek

powietrzny dokonuje zbrojnej napaści lub agresji

przeciwko obiektom położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wyraźnie i uparcie manewruje

na pozycję dogodną do ataku przeciwko statkowi

przechwytującemu, decyzję o zniszczeniu obcego wojskowego statku powietrznego może podjąć dowódca

statku przechwytującego.

3) przestrzegania ustalonych procedur koordynacji

i identyfikacji oraz przekazywania odpowiedzialności nad lotem statków przechwytujących

w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

w.

§ 9. 1. Centrum Operacji Powietrznych współdziała

z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym w zakresie

ww

1) zapewnienia bezpieczeństwa lotów statków powietrznych w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.1)

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie

postępowania przy stosowaniu środków obrony powietrznej w stosunku do obcych statków powietrznych niestosujących się do wezwań państwowego organu zarządzania

ruchem lotniczym (Dz. U. Nr 279, poz. 2757), które utraciło

moc obowiązującą z dniem wejścia w życie przepisów

ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie granicy państwowej (Dz. U. Nr 50, poz. 255), tj. z dniem

23 marca 2011 r.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2011.11.25

17:28:51 +01'00'

Poz. 1522

.go

v.p

l

1522

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 2 listopada 2011 r.

w sprawie określenia organu dowodzenia obroną powietrzną oraz trybu postępowania przy stosowaniu

środków obrony powietrznej w stosunku do obcych statków powietrznych niestosujących się do wezwań

państwowego organu zarządzania ruchem lotniczym

Na podstawie art. 18b ust. 6 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 67, z 2010 r. Nr 164,

poz. 1108 oraz z 2011 r. Nr 50, poz. 255 i Nr 217,

poz. 1280) zarządza się, co następuje