Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 561

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W wypadku wyroku przejętego do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie

przedstawia się sądowi, który orzekł w pierwszej instancji o przejęciu wyroku do wykonania.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sąd, o którym mowa w § 1 i 1a, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2

miesięcy od daty jej otrzymania.

”

;

2)

w art. 607s § 5 otrzymuje brzmienie: „§ 5. Wykonanie kary odbywa się według przepisów

prawa polskiego. Przepisy rozdziału 66g stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem art.

611tg, art. 611ti § 2 i 3, art. 611tk, art. 611tm, art. 611to § 2 i art. 611tp.”;

3)

po rozdziale 66e dodaje się rozdziały 66f-66i w brzmieniu

„

Rozdział 66f

Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie kary pozbawienia

wolności

Art. 611t.

§ 1.

W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca

kary pozbawienia wolności podlegającej wykonaniu, sąd okręgowy, w którego okręgu wydano

orzeczenie, za zgodą skazanego, może wystąpić o wykonanie orzeczenia bezpośrednio

do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego

w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”, jeżeli przekazanie orzeczenia

do wykonania pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele

kary.

§ 2.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić także na wniosek skazanego lub właściwego

sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia.

§ 3.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, sąd kieruje do właściwego sądu lub innego organu

1)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe

lub czasowe miejsce pobytu,

2)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym nie posiada

stałego lub czasowego miejsca pobytu, lecz na podstawie prawomocnej decyzji będzie

do niego wydalony po odbyciu kary lub zwolnieniu z zakładu karnego,

3)

innego państwa wykonania orzeczenia, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego

państwa

- o ile skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie, do

którego skierowano wystąpienie.

§ 4.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego państwa

wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia może

nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.

§ 5.

Zgoda skazanego na przekazanie nie jest wymagana, w wypadku gdy orzeczenie jest przekazywane

do

1)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe

lub czasowe miejsce pobytu,

2)

państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany będzie wydalony po odbyciu kary lub

zwolnieniu z zakładu karnego, na podstawie prawomocnej decyzji o wydaleniu,

3)

państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany zbiegł z obawy przed toczącym się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia

orzeczonej kary.

§ 6.

Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,

dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego

prawidłowe wykonanie. Odpis orzeczenia wraz z odpisem zaświadczenia przekazuje się

Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 7.

Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia

albo na inny język wskazany przez to państwo.

§ 8.

Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 6, może nastąpić

również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób

umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu

lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz

oryginał zaświadczenia.

§ 9.

W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej

Sieci Sądowej.

§ 10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 6, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania

orzeczenia, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia

wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji w przedmiocie

wykonania orzeczenia.

Art. 611ta.

§ 1.

Przed wystąpieniem do państwa, o którym mowa w art. 611t § 3 pkt 3, sąd zwraca się

do właściwego sądu lub innego organu tego państwa o zgodę na przekazanie orzeczenia

do wykonania. W pozostałych wypadkach sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub

innego organu państwa wykonania orzeczenia o opinię w przedmiocie przekazania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przekazanie orzeczenia

do wykonania do państwa wykonania orzeczenia nie pozwalałoby w większym stopniu zrealizować

wychowawczych i zapobiegawczych celów kary, sąd może odstąpić od wystąpienia, o którym

mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć.

Art. 611tb.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie

stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

§ 2.

Sąd umożliwia skazanemu, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zajęcie

stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie wystąpienia, o którym mowa w art. 611t

§ 1. Jeżeli wymagana jest zgoda skazanego na przekazanie, sąd odbiera od skazanego

przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oświadczenie w tym przedmiocie.

§ 3.

W wypadku gdy skazany przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wyraził

zgody na wystąpienie, o którym mowa w art. 611t § 1, sąd umarza postępowanie w przedmiocie

wystąpienia, chyba że ma zastosowanie art. 611t § 5. W pozostałych wypadkach złożone

oświadczenie przesyła się do państwa wykonania orzeczenia wraz z zaświadczeniem, o

którym mowa w art. 611t § 6.

§ 4.

Jeżeli skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd zawiadamia go

o przekazaniu orzeczenia; w innym wypadku przekazuje zawiadomienie wraz z zaświadczeniem,

o którym mowa w art. 611t § 6, do państwa wykonania orzeczenia.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym

mowa w § 4, zawierając w nim informacje dotyczące istotnych elementów związanych z

wykonaniem orzeczenia, takich jak wskazanie właściwych organów państwa wydania i wykonania

orzeczenia, prawa określającego warunki odbycia kary, warunkowego zwolnienia lub zawieszenia

wykonania kary, mając na uwadze konieczność poinformowania skazanego o przekazaniu

orzeczenia.

Art. 611tc.

§ 1.

Sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia

o przekazanie informacji o treści prawa obcego mającego zastosowanie do warunkowego

zwolnienia. Po uzyskaniu informacji o treści prawa obcego sąd może odstąpić od wystąpienia,

o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć albo zastrzec w porozumieniu z właściwym

sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia, że do decyzji o warunkowym zwolnieniu

zastosowanie ma prawo polskie.

§ 2.

Do czasu rozpoczęcia wykonania kary w państwie wykonania orzeczenia sąd może odstąpić

od wystąpienia, o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć także w wyniku zaistnienia

innych przeszkód.

§ 3.

Jeżeli państwo wykonania orzeczenia zwraca się o zgodę na ściganie skazanego za popełnione

przestępstwo lub wykonanie kar orzeczonych przed przekazaniem skazanego temu państwu,

sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 30 dni. Art. 607e § 3 pkt

6, art. 607p, art. 607r oraz art. 607s § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 611td.

§ 1.

Wystąpienie o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, nie wstrzymuje

postępowania wykonawczego.

§ 2.

Po otrzymaniu informacji o rozpoczęciu odbywania przez skazanego kary w państwie wykonania

orzeczenia, postępowanie wykonawcze zawiesza się.

§ 3.

Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania kary sąd podejmuje zawieszone postępowanie

i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne orzeczenie

co do tego samego czynu.

§ 4.

W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w

części z powodów innych niż wskazane w § 3 zdanie drugie, sąd podejmuje zawieszone

postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.

§ 5.

Sąd może uzgodnić z właściwym sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia,

że w państwie tym nastąpi wykonanie tylko części orzeczonej kary pozbawienia wolności,

pod warunkiem że nie spowoduje to wydłużenia czasu trwania kary. W takim wypadku,

po otrzymaniu informacji, o której mowa w § 2, postępowanie wykonawcze zawiesza się

do czasu przekazania skazanego w celu dalszego wykonywania kary na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a okres pozbawienia wolności w państwie wykonania orzeczenia zalicza się

na poczet kary.

Art. 611te.

W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, na skutek kasacji albo

wznowienia postępowania, ułaskawienia skazanego, darowania przestępstwa na mocy amnestii

albo przedawnienia wykonania kary, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd

lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.

Art. 611tf.

§ 1.

Skazanego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się właściwemu

sądowi lub innemu organowi państwa wykonania orzeczenia najpóźniej w terminie 30 dni

od daty uprawomocnienia się zapadłej w tym państwie decyzji o wykonaniu orzeczenia.

Art. 607n § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

W wypadku konieczności uzyskania zgody innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

na przewóz skazanego przez jego terytorium, Minister Sprawiedliwości występuje z wnioskiem

o udzielenie zezwolenia na przewóz. Art. 611t § 6 zdanie pierwsze i § 7 stosuje się

odpowiednio.

§ 3.

W wypadku gdy właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej wskaże,

iż skazany może być ścigany lub pozbawiony wolności w związku z przestępstwem popełnionym

przed opuszczeniem przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Minister Sprawiedliwości

może cofnąć wniosek o udzielenie zezwolenia na przewóz.

§ 4.

Jeżeli nastąpi nieprzewidziane lądowanie, o którym mowa w art. 607zb § 4, informacje

określone w art. 611t § 6 przekazuje się w terminie 72 godzin.

Rozdział 66g

Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie kary pozbawienia

wolności

Art. 611tg.

§ 1.

W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym

rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie

orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd okręgowy.

§ 2.

Sąd okręgowy, na wniosek sprawcy lub z urzędu, może zwrócić się do właściwego sądu

lub innego organu państwa wydania orzeczenia o przekazanie orzeczenia, o którym mowa

w § 1, do wykonania, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze

i zapobiegawcze cele kary.

§ 3.

Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem

powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające

jego prawidłowe wykonanie.

§ 4.

Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przejęcie orzeczenia

do wykonania nie pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawczych i zapobiegawczych

celów kary, sąd zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 5.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może

wyrazić zgodę na wykonanie kary pozbawienia wolności, orzeczonej wobec sprawcy niemającego

obywatelstwa polskiego lub nieposiadającego stałego lub czasowego miejsca pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować

wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.

§ 6.

Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,

o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego.

Art. 611th.

§ 1.

Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 611tg § 1, 2 i 5 jest sąd okręgowy,

w którego okręgu skazany posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu.

§ 2.

Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 1, właściwy jest

Sąd Okręgowy w Warszawie.

§ 3.

Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania

mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny

organ państwa wydania orzeczenia.

Art. 611ti.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, na posiedzeniu,

w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli przebywa na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli skazany,

który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes

sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.

§ 2.

Skazany może ustnie lub na piśmie wyrazić zgodę na przekazanie lub złożyć oświadczenie

o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w art. 611tm, jeżeli zgoda lub oświadczenie

nie zostały złożone w państwie wydania orzeczenia. Art. 611t § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych

do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub

inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W

razie niedotrzymania terminu postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje

się w oparciu o posiadane informacje.

Art. 611tj.

§ 1.

Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1,

sąd wydaje w terminie 40 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 2.

Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.

§ 3.

Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie

w terminie 90 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 4.

W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany

termin wydania orzeczenia.

§ 5.

Odpis postanowienia przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 6.

Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

sąd przystępuje niezwłocznie.

Art. 611tk.

§ 1.

Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli

1)

czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa

polskiego,

2)

przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do

której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane,

3)

skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że

a)

jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

została wobec niego wydana decyzja o wydaleniu lub deportacji na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

c)

zbiegł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obawie przed toczącym się w państwie

wydania orzeczenia postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia orzeczonej kary,

4)

skazany z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej

za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,

5)

naruszałoby to wolności i prawa człowieka i obywatela,

6)

wykonanie kary łączy się z zastosowaniem terapii lub innych środków nieznanych ustawie,

7)

skazany nie jest obywatelem polskim, chyba że zachodzą przesłanki określone w § 4.

§ 2.

Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu

braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł

lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.

Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli

1)

mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia

nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, albo zaświadczenie to

jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,

2)

według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego

to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,

3)

skazany nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca

pobytu, chyba że na podstawie prawomocnej decyzji ma zostać wydalony do Polski lub

zachodzą przesłanki określone w § 4,

4)

z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, wynika, iż orzeczenie zostało

wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że

a)

skazanego wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie

i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody

dla wydania orzeczenia,

b)

obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,

c)

po doręczeniu skazanemu odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,

terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z

jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, skazany w ustawowym

terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,

5)

orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w

całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim

statku wodnym lub powietrznym,

6)

w chwili otrzymania orzeczenia pozostała do wykonania kara jest krótsza niż 6 miesięcy

pozbawienia wolności,

7)

skazany nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego

zezwolenia na jego ściganie,

8)

przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych

podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,

9)

organ państwa wydania orzeczenia nie wyraził zgody na podstawie art. 607e § 3 pkt

8 w związku z art. 611tm na to, by sprawcę ścigać za przestępstwo inne niż to, które

stanowiło podstawę przekazania, lub by wykonać orzeczoną wobec niego karę pozbawienia

wolności za inne przestępstwo.

§ 4.

Sąd może wyrazić zgodę na przejęcie do wykonania orzeczenia, o którym mowa w art.

611tg § 1, zapadłego wobec skazanego niebędącego obywatelem polskim lub niemającego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca pobytu, jeżeli

ze względu na sytuację rodzinną lub szczególne warunki osobiste skazanego przejęcie

orzeczenia pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele

kary.

§ 5.

W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2, 3 i 6 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 sąd przed

podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy

wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Art. 611tl.

§ 1.

Orzekając o wykonaniu kary pozbawienia wolności, sąd określa kwalifikację prawną czynu

według prawa polskiego. Art. 607s § 4 stosuje się odpowiednio. Na poczet orzeczonej

lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia

wolności w państwie wydania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli rodzaj kary polegającej na pozbawieniu wolności jest nieznany ustawie, sąd

określa podlegającą wykonaniu karę jako karę pozbawienia wolności. Jeżeli przestępstwo

zgodnie z przyjętą według prawa polskiego kwalifikacją prawną nie jest zagrożone karą

pozbawienia wolności, wykonuje się karę orzeczoną przez sąd państwa wydania orzeczenia

w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Art. 611tm.

§ 1.

W postępowaniu w przedmiocie wykonania orzeczenia dotyczącego kary pozbawienia wolności

prawomocnie orzeczonej przez sąd innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej stosuje

się odpowiednio art. 607e.

§ 2.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd udziela

informacji o treści prawa polskiego mającego zastosowanie do warunkowego zwolnienia.

Jeżeli sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia cofnie wystąpienie do czasu rozpoczęcia

wykonywania kary, orzeczenie nie podlega wykonaniu.

Art. 611tn.

§ 1.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,

sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.

§ 2.

Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia

właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Art. 611to.

§ 1.

Jeżeli skazany znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd z urzędu

lub na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia może wydać

postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Zamiast tymczasowego aresztowania sąd może

zastosować inny środek zapobiegawczy, jeżeli jest on wystarczający do zapewnienia,

iż skazany pozostanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu podjęcia decyzji

w przedmiocie wykonania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli zastosowanie środka określonego w § 1 następuje w wyniku wniosku państwa wydania

orzeczenia przed otrzymaniem orzeczenia wraz z zaświadczeniem, art. 605 § 5 i 6 i

art. 607k § 3a stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Sąd może zastosować tymczasowe aresztowanie, oznaczając jego termin na czas niezbędny

do przekazania skazanego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i doprowadzenia

do zakładu karnego. Łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania nie może przekroczyć

100 dni. Samoistną podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania jest orzeczenie

o wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej.

Art. 611tp.

§ 1.

Na wniosek państwa wydania orzeczenia Minister Sprawiedliwości udziela zezwolenia

na przewóz sprawcy przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 7 dni od

daty otrzymania wniosku.

§ 2.

Do wniosku o zezwolenie na przewóz, o którym mowa w § 1, powinno być załączone zaświadczenie,

o którym mowa w art. 611tg § 3. Wydanie zezwolenia, o którym mowa w § 1, można odroczyć

do czasu uzyskania tłumaczenia zaświadczenia na język polski.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości informuje właściwy organ państwa wydania orzeczenia, iż art.

607e § 1 nie znajduje zastosowania w odniesieniu do przestępstwa popełnionego lub

kary pozbawienia wolności orzeczonej przed opuszczeniem przez skazanego terytorium

państwa wydania.

§ 4.

Art. 607zb § 2-4 stosuje się odpowiednio.

Art. 611tr.

§ 1.

O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tj

§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego,

jak również o ucieczce lub ukryciu się skazanego zawiadamia się niezwłocznie właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie to może być przekazane

również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób

umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.

§ 2.

W wypadku ucieczki lub ukrycia się skazanego postępowanie wykonawcze umarza się. Jeżeli

miejsce pobytu skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zostanie następnie

ustalone, zawiadamia się o tym niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania

orzeczenia. Orzeczona w tym państwie kara pozbawienia wolności może być wykonywana,

jeżeli jego właściwy sąd lub inny organ ponownie skieruje wystąpienie, o którym mowa

w art. 611tg § 1.

Art. 611ts.

Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, ponosi Skarb

Państwa, z wyjątkiem kosztów przekazania sprawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział 66h

Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia skazującego

na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, karę ograniczenia

wolności, samoistnie orzeczony środek karny, a także orzeczenia o warunkowym zwolnieniu

oraz warunkowym umorzeniu postępowania karnego

Art. 611u.

§ 1.

W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca

kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kary ograniczenia

wolności, samoistnie orzeczonego środka karnego, a także w razie warunkowego zwolnienia

lub warunkowego umorzenia postępowania karnego, jeżeli orzeczenie nakłada na sprawcę

obowiązki określone w art. 34 § 2, art. 39 pkt 2-2d i 5, art. 39 pkt 6 w związku z

art. 46 § 2, art. 72 § 1 pkt 1, 3-7a i 8 lub art. 72 § 2 Kodeksu karnego, lub oddaje skazanego pod dozór kuratora lub instytucji publicznej, sąd może wystąpić

o wykonanie orzeczenia do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”,

w którym sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, o ile sprawca przebywa w tym

państwie lub oświadczy, że zamierza tam powrócić.

§ 2.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może być na wniosek sprawcy skierowane również do

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej niż państwo legalnego stałego miejsca

pobytu sprawcy, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego państwa.

§ 3.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1 i 2, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego

państwa wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia

może nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.

§ 4.

Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,

dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego

prawidłowe wykonanie.

§ 5.

Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia

albo na inny język wskazany przez to państwo.

§ 6.

Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia może nastąpić również przy użyciu

urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie

autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu lub innego organu państwa

wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz oryginał zaświadczenia.

§ 7.

W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej

Sieci Sądowej.

§ 8.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 4, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania

orzeczenia, osoby skazanego, rodzaju i wymiaru kary lub środka oraz czasu i sposobu

wykonania nałożonych obowiązków, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu

wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej

decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia.

Art. 611ua.

§ 1.

W razie wystąpienia o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, postępowanie

wykonawcze zawiesza się.

§ 2.

Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania orzeczenia sąd podejmuje zawieszone

postępowanie i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy

zapadło w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne

orzeczenie co do tego samego czynu.

§ 3.

W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w

części z powodów innych niż wskazane w § 2 zdanie drugie, a także o niemożności wydania

przez to państwo orzeczenia w przedmiocie zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej,

odwołania warunkowego zwolnienia albo innego orzeczenia związanego z wykonaniem orzeczenia,

o którym mowa w art. 611u § 1, sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego

prowadzenia.

§ 4.

W razie otrzymania informacji o dostosowaniu orzeczenia, o którym mowa w art. 611u

§ 1, do prawa państwa wykonania orzeczenia i przed rozpoczęciem wykonywania tego orzeczenia

w tym państwie, sąd w ciągu 10 dni może cofnąć wystąpienie, o którym mowa w art. 611u

§ 1 i 2, mając na uwadze cele kary.

§ 5.

W razie wszczęcia nowego postępowania karnego przeciwko sprawcy, sąd może zwrócić

się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia o wyrażenie

zgody na cofnięcie wystąpienia, o którym mowa w art. 611u § 1 i 2. Po uzyskaniu zgody,

sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.

§ 6.

Na poczet wykonywanej kary lub środka, o których mowa w art. 611u § 1, zalicza się

okres faktycznego ich wykonywania w państwie wykonania orzeczenia.

Art. 611ub.

§ 1.

W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, na skutek kasacji albo

wznowienia postępowania, ułaskawienia sprawcy, darowania przestępstwa na mocy amnestii

albo przedawnienia wykonania kary lub w razie wystąpienia innych okoliczności skutkujących

niemożnością wykonania tego orzeczenia, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy

sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.

§ 2.

Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia,

przy użyciu zaświadczenia, o wszelkich okolicznościach mających wpływ na wykonanie

orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1. Sąd zawiadamia również niezwłocznie właściwy

sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia o wszelkich istotnych orzeczeniach

zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego.

§ 3.

Zawiadomienia, o których mowa w § 1 i 2, mogą być przekazane również przy użyciu urządzeń

służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie

autentyczności przekazanych dokumentów.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 2, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące naruszeń obowiązków

nałożonych na sprawcę i innych okoliczności mających wpływ na wykonanie orzeczenia,

mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych

informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji.

Art. 611uc.

Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator i pokrzywdzony,

sprawca, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca,

jeżeli się na nie stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

Rozdział 66i

Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia karnego

związanego z poddaniem sprawcy próbie

Art. 611ud.

§ 1.

W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym

rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia skazującego

na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania albo na samoistną

karę lub środek niepolegający na pozbawieniu wolności lub na grzywnie, bądź orzekającego

o warunkowym zwolnieniu, warunkowym umorzeniu postępowania karnego lub innym warunkowym

odroczeniu wykonania kary, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w którego

okręgu sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, jeżeli w wyznaczonym okresie

próby nakłada ono na sprawcę obowiązek

1)

stawiennictwa przed określonym organem,

2)

informowania określonego organu o zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy albo uzyskiwania

zgody na taką zmianę,

3)

przebywania albo powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach,

w tym również jeśli orzeczenie zakazuje wstępu do określonych miejsc lub na imprezy

o charakterze masowym,

4)

powstrzymania się od kontaktowania z określonymi osobami lub zbliżania się do określonych

osób,

5)

powstrzymania się od posiadania określonych przedmiotów,

6)

łożenia na utrzymanie innej osoby,

7)

naprawienia szkody,

8)

nauki,

9)

wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, pracy społecznie

użytecznej lub pracy zarobkowej,

10)

poddania się określonym zakazom albo ograniczeniom w wykonywaniu zawodu, prowadzeniu

działalności zawodowej lub gospodarczej,

11)

poddania się leczeniu albo oddziaływaniom terapeutycznym,

12)

poddania się dozorowi kuratora, pracownika społecznego lub instytucji publicznej,

do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub

pomoc skazanym.

§ 2.

Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem

powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające

jego prawidłowe wykonanie.

§ 3.

Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane wystąpienie, nie jest właściwy do nadania

mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny

organ państwa wydania orzeczenia. Art. 32 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może

wyrazić zgodę na wykonanie kary lub środka, o których mowa w § 1, orzeczonego wobec

sprawcy nieposiadającego legalnego stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze

cele kary lub środka.

§ 5.

Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,

o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Art. 611c § 3 stosuje

się odpowiednio.

Art. 611ue.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, na posiedzeniu,

w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli sprawca,

który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes

sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.

§ 2.

Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych

do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub

inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W

razie niedotrzymania terminu, postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje

się w oparciu o posiadane informacje.

§ 3.

Orzekając o wykonaniu kary lub środka, o których mowa w art. 611ud § 1, sąd określa

kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego. Jeżeli rodzaj kary lub środka albo

sposób wykonania nałożonych obowiązków są nieznane ustawie, sąd określa karę, środek

lub obowiązek według prawa polskiego. Podstawę określenia kary lub środka podlegającego

wykonaniu stanowi orzeczenie wydane przez sąd państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

kara grożąca za taki czyn w polskim prawie oraz okres rzeczywistego wykonywania kary,

środka lub obowiązku za granicą, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego. Jeżeli

wymiar kary, środka, obowiązku lub okresu próby jest wyższy niż przewidziany w ustawie,

sąd określa go w górnej granicy wymiaru według prawa polskiego.

§ 4.

Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w art. 611ud § 1, nie określa kary pozbawienia wolności,

która będzie wymierzona sprawcy w wypadku niewykonywania nałożonych obowiązków lub

podjęcia warunkowo umorzonego postępowania karnego, sąd orzeka o wykonaniu orzeczenia

jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. Art. 611ub § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 611uf.

§ 1.

Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1,

sąd wydaje w terminie 30 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 2.

Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.

§ 3.

Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie

w terminie 60 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 4.

W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany

termin wydania orzeczenia.

§ 5.

Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

sąd przystępuje niezwłocznie.

Art. 611ug.

§ 1.

Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli

1)

czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa

polskiego,

2)

sprawca nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy

do uznania, że sprawca na nie powróci.

§ 2.

Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu

braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł

lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.

Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli

1)

mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia

nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, albo zaświadczenie to

jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,

2)

przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do

której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

wykonania albo samoistnej kary lub środka niepolegającego na pozbawieniu wolności

lub na grzywnie zostało wykonane,

3)

według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego

to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,

4)

orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w

całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim

statku wodnym lub powietrznym,

5)

sprawca z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej

za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,

6)

sprawca korzysta z immunitetu, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem

nałożonych obowiązków,

7)

z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, wynika, że orzeczenie zostało

wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że

a)

sprawcę wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie

i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody

dla wydania orzeczenia,

b)

obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,

c)

po doręczeniu sprawcy odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,

terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z

jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, sprawca w ustawowym

terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,

8)

orzeczenie dotyczy wyłącznie obowiązków innych niż określone w art. 611ud § 1 lub

zostało przekazane pomimo niespełnienia warunków przewidzianych w art. 611u,

9)

przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych

podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,

10)

orzeczenie przewiduje środek związany z leczeniem, nieznany ustawie,

11)

pozostały czas wykonania nałożonych obowiązków jest krótszy niż 6 miesięcy.

§ 4.

W wypadkach wskazanych w § 1 i 3, gdy przemawiają za tym szczególne względy, sąd,

w uzgodnieniu z właściwym sądem lub innym organem państwa wydania orzeczenia, może

orzec o wykonaniu orzeczenia jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. W zakresie

zarządzenia wykonania kary, odwołania warunkowego zwolnienia, orzeczenia kary zastępczej

oraz ustanowienia, rozszerzenia, zmiany i zwolnienia od wykonania nałożonych obowiązków

w okresie próby albo uznania kary lub środka za wykonane - orzeczenie wykonuje właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, chyba że uzgodniono inaczej.

§ 5.

W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 7 lub 9-11 sąd przed

podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy

wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

Art. 611uh.

§ 1.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.

§ 2.

Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia

właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 3.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż przeciwko sprawcy wszczęto nowe postępowanie karne i na uzasadniony

wniosek tego sądu lub organu, sąd może wyrazić zgodę na cofnięcie wystąpienia, o którym

mowa w art. 611ud § 1, mając na uwadze cele kary lub środka, okres ich wykonywania

oraz postawę sprawcy. Sąd umożliwia sprawcy, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zajęcie stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie cofnięcia wystąpienia.

Wyrażając zgodę na cofnięcie wystąpienia, sąd umarza postanowienie wykonawcze.

Art. 611ui.

O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud

§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego zawiadamia

się niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie

to może być przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania

danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.

Art. 611uj.

Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, ponosi Skarb

Państwa.

”

;

4)

w art. 613 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Z wyjątkiem wypadków określonych w art. 595 oraz w rozdziałach 62a, 62b, 65a, 65b,

66a-66d, 66f-66i z mającymi siedzibę za granicą organami obcego państwa oraz z osobami

wymienionymi w art. 578 oraz w art. 579, sądy i prokuratorzy każdorazowo porozumiewają

się, w tym przy doręczaniu pism procesowych, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości,

a ten w razie potrzeby przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39, z późn. zm. w art. 18 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób realizacji zadań związanych ze współpracą prokuratury

z organizacjami międzynarodowymi lub ponadnarodowymi działającymi na podstawie umów

międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje międzynarodowe ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską, mając na uwadze konieczność prawidłowej realizacji obowiązków

wynikających z tych umów lub aktów prawa stanowionego przez organizację międzynarodową

powołaną do zwalczania przestępczości, w szczególności określenia sposobu wymiany

informacji między państwami członkowskimi tych organizacji i organami tych organizacji,

realizacji wniosków o pomoc prawną, ochrony przetwarzanych danych osobowych i bezpieczeństwa

przetwarzanych danych.

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym

(Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 292, z późn. zm. w art. 12

1)

w ust. 1 po pkt 6b dodaje się pkt 6c w brzmieniu

„

6c)

informację o przejęciu do wykonania kary orzeczonej przez właściwy organ sądowy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, w tym oznaczenie organu, który wydał orzeczenie,

państwa wydania orzeczenia, sygnaturę akt sprawy oraz datę wydania orzeczenia;

”

;

2)

w ust. 2 w pkt 35 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 36 w brzmieniu

„

36)

przekazaniu do wykonania orzeczonej kary właściwemu organowi sądowemu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej oraz o jej wykonaniu przez ten organ.

”

.

1.

Rozdziałów 66f i 66g Kodeksu postępowania karnego nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed dniem 5 grudnia 2011 r.

2.

Przewidzianego w art. 611t § 5 pkt 1 i art. 611tk § 1 pkt 3 lit. a Kodeksu postępowania karnego wyjątku od obowiązku uzyskania zgody skazanego na przekazanie nie stosuje się do

orzeczeń wydanych przed dniem 5 grudnia 2016 r. wobec obywatela polskiego.

1.

W latach 2012-2021 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym

ustawy wynosi 243 740 tys. zł, z tym że w

1)

2012 r. - 0 zł;

2)

2013 r. - 22 400 tys. zł;

3)

2014 r. - 20 800 tys. zł;

4)

2015 r. - 14 400 tys. zł;

5)

2016 r. - 7 875 tys. zł;

6)

2017 r. - 33 546 tys. zł;

7)

2018 r. - 34 686 tys. zł;

8)

2019 r. - 35 865 tys. zł;

9)

2020 r. - 37 084 tys. zł;

10)

2021 r. - 37 084 tys. zł.

2.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, jest Minister Sprawiedliwości.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

§ 1.

W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca

kary pozbawienia wolności podlegającej wykonaniu, sąd okręgowy, w którego okręgu wydano

orzeczenie, za zgodą skazanego, może wystąpić o wykonanie orzeczenia bezpośrednio

do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego

w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”, jeżeli przekazanie orzeczenia

do wykonania pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele

kary.

§ 2.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić także na wniosek skazanego lub właściwego

sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia.

§ 3.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, sąd kieruje do właściwego sądu lub innego organu

1)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe

lub czasowe miejsce pobytu,

2)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym nie posiada

stałego lub czasowego miejsca pobytu, lecz na podstawie prawomocnej decyzji będzie

do niego wydalony po odbyciu kary lub zwolnieniu z zakładu karnego,

3)

innego państwa wykonania orzeczenia, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego

państwa

- o ile skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie, do

którego skierowano wystąpienie.

§ 4.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego państwa

wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia może

nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.

§ 5.

Zgoda skazanego na przekazanie nie jest wymagana, w wypadku gdy orzeczenie jest przekazywane

do

1)

państwa wykonania orzeczenia, którego skazany jest obywatelem i w którym posiada stałe

lub czasowe miejsce pobytu,

2)

państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany będzie wydalony po odbyciu kary lub

zwolnieniu z zakładu karnego, na podstawie prawomocnej decyzji o wydaleniu,

3)

państwa wykonania orzeczenia, do którego skazany zbiegł z obawy przed toczącym się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia

orzeczonej kary.

§ 6.

Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,

dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego

prawidłowe wykonanie. Odpis orzeczenia wraz z odpisem zaświadczenia przekazuje się

Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 7.

Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia

albo na inny język wskazany przez to państwo.

§ 8.

Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 6, może nastąpić

również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób

umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu

lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz

oryginał zaświadczenia.

§ 9.

W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej

Sieci Sądowej.

§ 10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 6, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania

orzeczenia, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia

wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji w przedmiocie

wykonania orzeczenia.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, na posiedzeniu,

w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli przebywa na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli skazany,

który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes

sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.

§ 2.

Skazany może ustnie lub na piśmie wyrazić zgodę na przekazanie lub złożyć oświadczenie

o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w art. 611tm, jeżeli zgoda lub oświadczenie

nie zostały złożone w państwie wydania orzeczenia. Art. 611t § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych

do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub

inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W

razie niedotrzymania terminu postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje

się w oparciu o posiadane informacje.

§ 1.

Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1,

sąd wydaje w terminie 40 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 2.

Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.

§ 3.

Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie

w terminie 90 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 4.

W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany

termin wydania orzeczenia.

§ 5.

Odpis postanowienia przekazuje się Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 6.

Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

sąd przystępuje niezwłocznie.

§ 1.

Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli

1)

czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa

polskiego,

2)

przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do

której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane,

3)

skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że

a)

jest obywatelem polskim i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

została wobec niego wydana decyzja o wydaleniu lub deportacji na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

c)

zbiegł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obawie przed toczącym się w państwie

wydania orzeczenia postępowaniem karnym lub obowiązkiem odbycia orzeczonej kary,

4)

skazany z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej

za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,

5)

naruszałoby to wolności i prawa człowieka i obywatela,

6)

wykonanie kary łączy się z zastosowaniem terapii lub innych środków nieznanych ustawie,

7)

skazany nie jest obywatelem polskim, chyba że zachodzą przesłanki określone w § 4.

§ 2.

Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu

braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł

lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.

Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli

1)

mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia

nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, albo zaświadczenie to

jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,

2)

według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego

to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,

3)

skazany nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca

pobytu, chyba że na podstawie prawomocnej decyzji ma zostać wydalony do Polski lub

zachodzą przesłanki określone w § 4,

4)

z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611tg § 3, wynika, iż orzeczenie zostało

wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że

a)

skazanego wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie

i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody

dla wydania orzeczenia,

b)

obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,

c)

po doręczeniu skazanemu odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,

terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z

jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, skazany w ustawowym

terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,

5)

orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w

całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim

statku wodnym lub powietrznym,

6)

w chwili otrzymania orzeczenia pozostała do wykonania kara jest krótsza niż 6 miesięcy

pozbawienia wolności,

7)

skazany nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych, lub też brak jest wymaganego

zezwolenia na jego ściganie,

8)

przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych

podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,

9)

organ państwa wydania orzeczenia nie wyraził zgody na podstawie art. 607e § 3 pkt

8 w związku z art. 611tm na to, by sprawcę ścigać za przestępstwo inne niż to, które

stanowiło podstawę przekazania, lub by wykonać orzeczoną wobec niego karę pozbawienia

wolności za inne przestępstwo.

§ 4.

Sąd może wyrazić zgodę na przejęcie do wykonania orzeczenia, o którym mowa w art.

611tg § 1, zapadłego wobec skazanego niebędącego obywatelem polskim lub niemającego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałego ani czasowego miejsca pobytu, jeżeli

ze względu na sytuację rodzinną lub szczególne warunki osobiste skazanego przejęcie

orzeczenia pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele

kary.

§ 5.

W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2, 3 i 6 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 sąd przed

podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy

wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 1.

Orzekając o wykonaniu kary pozbawienia wolności, sąd określa kwalifikację prawną czynu

według prawa polskiego. Art. 607s § 4 stosuje się odpowiednio. Na poczet orzeczonej

lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia

wolności w państwie wydania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli rodzaj kary polegającej na pozbawieniu wolności jest nieznany ustawie, sąd

określa podlegającą wykonaniu karę jako karę pozbawienia wolności. Jeżeli przestępstwo

zgodnie z przyjętą według prawa polskiego kwalifikacją prawną nie jest zagrożone karą

pozbawienia wolności, wykonuje się karę orzeczoną przez sąd państwa wydania orzeczenia

w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy pozbawienia wolności.

§ 1.

W postępowaniu w przedmiocie wykonania orzeczenia dotyczącego kary pozbawienia wolności

prawomocnie orzeczonej przez sąd innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej stosuje

się odpowiednio art. 607e.

§ 2.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd udziela

informacji o treści prawa polskiego mającego zastosowanie do warunkowego zwolnienia.

Jeżeli sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia cofnie wystąpienie do czasu rozpoczęcia

wykonywania kary, orzeczenie nie podlega wykonaniu.

§ 1.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,

sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.

§ 2.

Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia

właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 1.

Jeżeli skazany znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd z urzędu

lub na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia może wydać

postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Zamiast tymczasowego aresztowania sąd może

zastosować inny środek zapobiegawczy, jeżeli jest on wystarczający do zapewnienia,

iż skazany pozostanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu podjęcia decyzji

w przedmiocie wykonania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli zastosowanie środka określonego w § 1 następuje w wyniku wniosku państwa wydania

orzeczenia przed otrzymaniem orzeczenia wraz z zaświadczeniem, art. 605 § 5 i 6 i

art. 607k § 3a stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Sąd może zastosować tymczasowe aresztowanie, oznaczając jego termin na czas niezbędny

do przekazania skazanego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i doprowadzenia

do zakładu karnego. Łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania nie może przekroczyć

100 dni. Samoistną podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania jest orzeczenie

o wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej.

§ 1.

Na wniosek państwa wydania orzeczenia Minister Sprawiedliwości udziela zezwolenia

na przewóz sprawcy przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 7 dni od

daty otrzymania wniosku.

§ 2.

Do wniosku o zezwolenie na przewóz, o którym mowa w § 1, powinno być załączone zaświadczenie,

o którym mowa w art. 611tg § 3. Wydanie zezwolenia, o którym mowa w § 1, można odroczyć

do czasu uzyskania tłumaczenia zaświadczenia na język polski.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości informuje właściwy organ państwa wydania orzeczenia, iż art.

607e § 1 nie znajduje zastosowania w odniesieniu do przestępstwa popełnionego lub

kary pozbawienia wolności orzeczonej przed opuszczeniem przez skazanego terytorium

państwa wydania.

§ 4.

Art. 607zb § 2-4 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tj

§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego,

jak również o ucieczce lub ukryciu się skazanego zawiadamia się niezwłocznie właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie to może być przekazane

również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób

umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.

§ 2.

W wypadku ucieczki lub ukrycia się skazanego postępowanie wykonawcze umarza się. Jeżeli

miejsce pobytu skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zostanie następnie

ustalone, zawiadamia się o tym niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania

orzeczenia. Orzeczona w tym państwie kara pozbawienia wolności może być wykonywana,

jeżeli jego właściwy sąd lub inny organ ponownie skieruje wystąpienie, o którym mowa

w art. 611tg § 1.

Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, ponosi Skarb

Państwa, z wyjątkiem kosztów przekazania sprawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1.

Przed wystąpieniem do państwa, o którym mowa w art. 611t § 3 pkt 3, sąd zwraca się

do właściwego sądu lub innego organu tego państwa o zgodę na przekazanie orzeczenia

do wykonania. W pozostałych wypadkach sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub

innego organu państwa wykonania orzeczenia o opinię w przedmiocie przekazania orzeczenia.

§ 2.

Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przekazanie orzeczenia

do wykonania do państwa wykonania orzeczenia nie pozwalałoby w większym stopniu zrealizować

wychowawczych i zapobiegawczych celów kary, sąd może odstąpić od wystąpienia, o którym

mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, skazany, jeżeli

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie

stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

§ 2.

Sąd umożliwia skazanemu, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zajęcie

stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie wystąpienia, o którym mowa w art. 611t

§ 1. Jeżeli wymagana jest zgoda skazanego na przekazanie, sąd odbiera od skazanego

przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oświadczenie w tym przedmiocie.

§ 3.

W wypadku gdy skazany przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wyraził

zgody na wystąpienie, o którym mowa w art. 611t § 1, sąd umarza postępowanie w przedmiocie

wystąpienia, chyba że ma zastosowanie art. 611t § 5. W pozostałych wypadkach złożone

oświadczenie przesyła się do państwa wykonania orzeczenia wraz z zaświadczeniem, o

którym mowa w art. 611t § 6.

§ 4.

Jeżeli skazany przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd zawiadamia go

o przekazaniu orzeczenia; w innym wypadku przekazuje zawiadomienie wraz z zaświadczeniem,

o którym mowa w art. 611t § 6, do państwa wykonania orzeczenia.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym

mowa w § 4, zawierając w nim informacje dotyczące istotnych elementów związanych z

wykonaniem orzeczenia, takich jak wskazanie właściwych organów państwa wydania i wykonania

orzeczenia, prawa określającego warunki odbycia kary, warunkowego zwolnienia lub zawieszenia

wykonania kary, mając na uwadze konieczność poinformowania skazanego o przekazaniu

orzeczenia.

§ 1.

Sąd może zwrócić się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia

o przekazanie informacji o treści prawa obcego mającego zastosowanie do warunkowego

zwolnienia. Po uzyskaniu informacji o treści prawa obcego sąd może odstąpić od wystąpienia,

o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć albo zastrzec w porozumieniu z właściwym

sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia, że do decyzji o warunkowym zwolnieniu

zastosowanie ma prawo polskie.

§ 2.

Do czasu rozpoczęcia wykonania kary w państwie wykonania orzeczenia sąd może odstąpić

od wystąpienia, o którym mowa w art. 611t § 1, lub je cofnąć także w wyniku zaistnienia

innych przeszkód.

§ 3.

Jeżeli państwo wykonania orzeczenia zwraca się o zgodę na ściganie skazanego za popełnione

przestępstwo lub wykonanie kar orzeczonych przed przekazaniem skazanego temu państwu,

sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 30 dni. Art. 607e § 3 pkt

6, art. 607p, art. 607r oraz art. 607s § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Wystąpienie o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, nie wstrzymuje

postępowania wykonawczego.

§ 2.

Po otrzymaniu informacji o rozpoczęciu odbywania przez skazanego kary w państwie wykonania

orzeczenia, postępowanie wykonawcze zawiesza się.

§ 3.

Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania kary sąd podejmuje zawieszone postępowanie

i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne orzeczenie

co do tego samego czynu.

§ 4.

W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w

części z powodów innych niż wskazane w § 3 zdanie drugie, sąd podejmuje zawieszone

postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.

§ 5.

Sąd może uzgodnić z właściwym sądem lub innym organem państwa wykonania orzeczenia,

że w państwie tym nastąpi wykonanie tylko części orzeczonej kary pozbawienia wolności,

pod warunkiem że nie spowoduje to wydłużenia czasu trwania kary. W takim wypadku,

po otrzymaniu informacji, o której mowa w § 2, postępowanie wykonawcze zawiesza się

do czasu przekazania skazanego w celu dalszego wykonywania kary na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a okres pozbawienia wolności w państwie wykonania orzeczenia zalicza się

na poczet kary.

W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611t § 1, na skutek kasacji albo

wznowienia postępowania, ułaskawienia skazanego, darowania przestępstwa na mocy amnestii

albo przedawnienia wykonania kary, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd

lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.

§ 1.

Skazanego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się właściwemu

sądowi lub innemu organowi państwa wykonania orzeczenia najpóźniej w terminie 30 dni

od daty uprawomocnienia się zapadłej w tym państwie decyzji o wykonaniu orzeczenia.

Art. 607n § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

W wypadku konieczności uzyskania zgody innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

na przewóz skazanego przez jego terytorium, Minister Sprawiedliwości występuje z wnioskiem

o udzielenie zezwolenia na przewóz. Art. 611t § 6 zdanie pierwsze i § 7 stosuje się

odpowiednio.

§ 3.

W wypadku gdy właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej wskaże,

iż skazany może być ścigany lub pozbawiony wolności w związku z przestępstwem popełnionym

przed opuszczeniem przez niego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Minister Sprawiedliwości

może cofnąć wniosek o udzielenie zezwolenia na przewóz.

§ 4.

Jeżeli nastąpi nieprzewidziane lądowanie, o którym mowa w art. 607zb § 4, informacje

określone w art. 611t § 6 przekazuje się w terminie 72 godzin.

§ 1.

W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym

rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie

orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd okręgowy.

§ 2.

Sąd okręgowy, na wniosek sprawcy lub z urzędu, może zwrócić się do właściwego sądu

lub innego organu państwa wydania orzeczenia o przekazanie orzeczenia, o którym mowa

w § 1, do wykonania, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze

i zapobiegawcze cele kary.

§ 3.

Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem

powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające

jego prawidłowe wykonanie.

§ 4.

Jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przejęcie orzeczenia

do wykonania nie pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawczych i zapobiegawczych

celów kary, sąd zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 5.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może

wyrazić zgodę na wykonanie kary pozbawienia wolności, orzeczonej wobec sprawcy niemającego

obywatelstwa polskiego lub nieposiadającego stałego lub czasowego miejsca pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować

wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.

§ 6.

Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,

o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego.

§ 1.

Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 611tg § 1, 2 i 5 jest sąd okręgowy,

w którego okręgu skazany posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu.

§ 2.

Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 1, właściwy jest

Sąd Okręgowy w Warszawie.

§ 3.

Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania

mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny

organ państwa wydania orzeczenia.

§ 1.

W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca

kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kary ograniczenia

wolności, samoistnie orzeczonego środka karnego, a także w razie warunkowego zwolnienia

lub warunkowego umorzenia postępowania karnego, jeżeli orzeczenie nakłada na sprawcę

obowiązki określone w art. 34 § 2, art. 39 pkt 2-2d i 5, art. 39 pkt 6 w związku z

art. 46 § 2, art. 72 § 1 pkt 1, 3-7a i 8 lub art. 72 § 2 Kodeksu karnego, lub oddaje skazanego pod dozór kuratora lub instytucji publicznej, sąd może wystąpić

o wykonanie orzeczenia do właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wykonania orzeczenia”,

w którym sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, o ile sprawca przebywa w tym

państwie lub oświadczy, że zamierza tam powrócić.

§ 2.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1, może być na wniosek sprawcy skierowane również do

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej niż państwo legalnego stałego miejsca

pobytu sprawcy, za zgodą właściwego sądu lub innego organu tego państwa.

§ 3.

Wystąpienie, o którym mowa w § 1 i 2, każdorazowo sąd kieruje wyłącznie do jednego

państwa wykonania orzeczenia. Ponowne wystąpienie do innego państwa wykonania orzeczenia

może nastąpić jedynie w razie niewykonania albo częściowego wykonania orzeczenia.

§ 4.

Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,

dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego

prawidłowe wykonanie.

§ 5.

Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia

albo na inny język wskazany przez to państwo.

§ 6.

Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia może nastąpić również przy użyciu

urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie

autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego sądu lub innego organu państwa

wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia oraz oryginał zaświadczenia.

§ 7.

W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej

Sieci Sądowej.

§ 8.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 4, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania

orzeczenia, osoby skazanego, rodzaju i wymiaru kary lub środka oraz czasu i sposobu

wykonania nałożonych obowiązków, mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu

wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej

decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia.

O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud

§ 1, oraz o istotnych orzeczeniach zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego zawiadamia

się niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Zawiadomienie

to może być przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania

danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.

Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, ponosi Skarb

Państwa.

§ 1.

W razie wystąpienia o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, postępowanie

wykonawcze zawiesza się.

§ 2.

Po otrzymaniu informacji o zakończeniu wykonywania orzeczenia sąd podejmuje zawieszone

postępowanie i umarza je. Postępowanie umarza się również, jeżeli w stosunku do sprawcy

zapadło w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i zostało wykonane prawomocne

orzeczenie co do tego samego czynu.

§ 3.

W razie otrzymania informacji o niemożności wykonania orzeczenia w całości albo w

części z powodów innych niż wskazane w § 2 zdanie drugie, a także o niemożności wydania

przez to państwo orzeczenia w przedmiocie zarządzenia wykonania kary warunkowo zawieszonej,

odwołania warunkowego zwolnienia albo innego orzeczenia związanego z wykonaniem orzeczenia,

o którym mowa w art. 611u § 1, sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego

prowadzenia.

§ 4.

W razie otrzymania informacji o dostosowaniu orzeczenia, o którym mowa w art. 611u

§ 1, do prawa państwa wykonania orzeczenia i przed rozpoczęciem wykonywania tego orzeczenia

w tym państwie, sąd w ciągu 10 dni może cofnąć wystąpienie, o którym mowa w art. 611u

§ 1 i 2, mając na uwadze cele kary.

§ 5.

W razie wszczęcia nowego postępowania karnego przeciwko sprawcy, sąd może zwrócić

się do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia o wyrażenie

zgody na cofnięcie wystąpienia, o którym mowa w art. 611u § 1 i 2. Po uzyskaniu zgody,

sąd podejmuje zawieszone postępowanie w celu jego dalszego prowadzenia.

§ 6.

Na poczet wykonywanej kary lub środka, o których mowa w art. 611u § 1, zalicza się

okres faktycznego ich wykonywania w państwie wykonania orzeczenia.

§ 1.

W razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1, na skutek kasacji albo

wznowienia postępowania, ułaskawienia sprawcy, darowania przestępstwa na mocy amnestii

albo przedawnienia wykonania kary lub w razie wystąpienia innych okoliczności skutkujących

niemożnością wykonania tego orzeczenia, sąd niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy

sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.

§ 2.

Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia,

przy użyciu zaświadczenia, o wszelkich okolicznościach mających wpływ na wykonanie

orzeczenia, o którym mowa w art. 611u § 1. Sąd zawiadamia również niezwłocznie właściwy

sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia o wszelkich istotnych orzeczeniach

zapadłych w trakcie postępowania wykonawczego.

§ 3.

Zawiadomienia, o których mowa w § 1 i 2, mogą być przekazane również przy użyciu urządzeń

służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie

autentyczności przekazanych dokumentów.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym

mowa w § 2, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące naruszeń obowiązków

nałożonych na sprawcę i innych okoliczności mających wpływ na wykonanie orzeczenia,

mając na uwadze konieczność udostępnienia państwu wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych

informacji umożliwiających podjęcie prawidłowej decyzji.

Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania

orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator i pokrzywdzony,

sprawca, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca,

jeżeli się na nie stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

§ 1.

W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym

rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia skazującego

na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania albo na samoistną

karę lub środek niepolegający na pozbawieniu wolności lub na grzywnie, bądź orzekającego

o warunkowym zwolnieniu, warunkowym umorzeniu postępowania karnego lub innym warunkowym

odroczeniu wykonania kary, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w którego

okręgu sprawca posiada legalne stałe miejsce pobytu, jeżeli w wyznaczonym okresie

próby nakłada ono na sprawcę obowiązek

1)

stawiennictwa przed określonym organem,

2)

informowania określonego organu o zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy albo uzyskiwania

zgody na taką zmianę,

3)

przebywania albo powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach,

w tym również jeśli orzeczenie zakazuje wstępu do określonych miejsc lub na imprezy

o charakterze masowym,

4)

powstrzymania się od kontaktowania z określonymi osobami lub zbliżania się do określonych

osób,

5)

powstrzymania się od posiadania określonych przedmiotów,

6)

łożenia na utrzymanie innej osoby,

7)

naprawienia szkody,

8)

nauki,

9)

wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, pracy społecznie

użytecznej lub pracy zarobkowej,

10)

poddania się określonym zakazom albo ograniczeniom w wykonywaniu zawodu, prowadzeniu

działalności zawodowej lub gospodarczej,

11)

poddania się leczeniu albo oddziaływaniom terapeutycznym,

12)

poddania się dozorowi kuratora, pracownika społecznego lub instytucji publicznej,

do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub

pomoc skazanym.

§ 2.

Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem

powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające

jego prawidłowe wykonanie.

§ 3.

Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane wystąpienie, nie jest właściwy do nadania

mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny

organ państwa wydania orzeczenia. Art. 32 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

Na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, sąd może

wyrazić zgodę na wykonanie kary lub środka, o których mowa w § 1, orzeczonego wobec

sprawcy nieposiadającego legalnego stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze

cele kary lub środka.

§ 5.

Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,

o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Art. 611c § 3 stosuje

się odpowiednio.

§ 1.

Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, na posiedzeniu,

w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli sprawca,

który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes

sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.

§ 2.

Jeżeli państwo wydania orzeczenia nie przekazało wszystkich informacji potrzebnych

do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia, sąd wzywa właściwy sąd lub

inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie. W

razie niedotrzymania terminu, postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia wydaje

się w oparciu o posiadane informacje.

§ 3.

Orzekając o wykonaniu kary lub środka, o których mowa w art. 611ud § 1, sąd określa

kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego. Jeżeli rodzaj kary lub środka albo

sposób wykonania nałożonych obowiązków są nieznane ustawie, sąd określa karę, środek

lub obowiązek według prawa polskiego. Podstawę określenia kary lub środka podlegającego

wykonaniu stanowi orzeczenie wydane przez sąd państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

kara grożąca za taki czyn w polskim prawie oraz okres rzeczywistego wykonywania kary,

środka lub obowiązku za granicą, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego. Jeżeli

wymiar kary, środka, obowiązku lub okresu próby jest wyższy niż przewidziany w ustawie,

sąd określa go w górnej granicy wymiaru według prawa polskiego.

§ 4.

Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w art. 611ud § 1, nie określa kary pozbawienia wolności,

która będzie wymierzona sprawcy w wypadku niewykonywania nałożonych obowiązków lub

podjęcia warunkowo umorzonego postępowania karnego, sąd orzeka o wykonaniu orzeczenia

jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. Art. 611ub § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1,

sąd wydaje w terminie 30 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 2.

Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przysługuje zażalenie.

§ 3.

Postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia powinno zakończyć się prawomocnie

w terminie 60 dni od daty otrzymania orzeczenia wraz z zaświadczeniem.

§ 4.

W wypadku gdy termin określony w § 3 nie może być dotrzymany, należy zawiadomić właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, podając przyczynę opóźnienia i przewidywany

termin wydania orzeczenia.

§ 5.

Do wykonania orzeczenia właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

sąd przystępuje niezwłocznie.

§ 1.

Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli

1)

czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa

polskiego,

2)

sprawca nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy

do uznania, że sprawca na nie powróci.

§ 2.

Przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa z powodu

braku lub odmiennego uregulowania w prawie polskim odpowiednich opłat, podatków, ceł

lub zasad obrotu dewizowego.

§ 3.

Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611ud § 1, jeżeli

1)

mimo wezwania przez sąd do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie, do orzeczenia

nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, albo zaświadczenie to

jest niekompletne lub w sposób oczywisty niezgodne z treścią orzeczenia,

2)

przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do

której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

wykonania albo samoistnej kary lub środka niepolegającego na pozbawieniu wolności

lub na grzywnie zostało wykonane,

3)

według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego

to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich,

4)

orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w

całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim

statku wodnym lub powietrznym,

5)

sprawca z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej

za czyny będące podstawą wydania orzeczenia,

6)

sprawca korzysta z immunitetu, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem

nałożonych obowiązków,

7)

z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ud § 2, wynika, że orzeczenie zostało

wydane pod nieobecność sprawcy, chyba że

a)

sprawcę wezwano do udziału w postępowaniu lub w inny sposób zawiadomiono o terminie

i miejscu rozprawy albo posiedzenia, pouczając, że niestawiennictwo nie stanowi przeszkody

dla wydania orzeczenia,

b)

obrońca sprawcy był obecny na rozprawie lub posiedzeniu,

c)

po doręczeniu sprawcy odpisu orzeczenia wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie,

terminie i sposobie złożenia w państwie wydania nakazu wniosku o przeprowadzenie z

jego udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie, sprawca w ustawowym

terminie nie złożył takiego wniosku albo oświadczył, że nie kwestionuje orzeczenia,

8)

orzeczenie dotyczy wyłącznie obowiązków innych niż określone w art. 611ud § 1 lub

zostało przekazane pomimo niespełnienia warunków przewidzianych w art. 611u,

9)

przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych

podlegałoby darowaniu na mocy amnestii,

10)

orzeczenie przewiduje środek związany z leczeniem, nieznany ustawie,

11)

pozostały czas wykonania nałożonych obowiązków jest krótszy niż 6 miesięcy.

§ 4.

W wypadkach wskazanych w § 1 i 3, gdy przemawiają za tym szczególne względy, sąd,

w uzgodnieniu z właściwym sądem lub innym organem państwa wydania orzeczenia, może

orzec o wykonaniu orzeczenia jedynie w zakresie nałożonych w nim obowiązków. W zakresie

zarządzenia wykonania kary, odwołania warunkowego zwolnienia, orzeczenia kary zastępczej

oraz ustanowienia, rozszerzenia, zmiany i zwolnienia od wykonania nałożonych obowiązków

w okresie próby albo uznania kary lub środka za wykonane - orzeczenie wykonuje właściwy

sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia, chyba że uzgodniono inaczej.

§ 5.

W wypadkach przewidzianych w § 1 pkt 2 oraz w § 3 pkt 1, 2, 4, 7 lub 9-11 sąd przed

podjęciem decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia informuje o możliwości odmowy

wykonania orzeczenia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 1.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.

§ 2.

Jeżeli dalsze wykonywanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,

sąd niezwłocznie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego i zawiadamia

właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.

§ 3.

W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia

informacji o tym, iż przeciwko sprawcy wszczęto nowe postępowanie karne i na uzasadniony

wniosek tego sądu lub organu, sąd może wyrazić zgodę na cofnięcie wystąpienia, o którym

mowa w art. 611ud § 1, mając na uwadze cele kary lub środka, okres ich wykonywania

oraz postawę sprawcy. Sąd umożliwia sprawcy, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zajęcie stanowiska ustnie lub na piśmie w przedmiocie cofnięcia wystąpienia.

Wyrażając zgodę na cofnięcie wystąpienia, sąd umarza postanowienie wykonawcze.