Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Ustawa reguluje postępowanie ze zwierzętami kręgowymi.

2.

Ustawy nie stosuje się do procedur stanowiących doświadczenie w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach

(Dz. U. Nr 33, poz. 289, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 4

a)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

„szczególnym okrucieństwie” - rozumie się przez to przedsiębranie przez sprawcę działań

charakteryzujących się drastycznością form i metod, a zwłaszcza działanie w sposób

wyszukany lub powolny, obliczony z premedytacją na zwiększenie rozmiaru cierpień i

czasu ich trwania;

”

,

b)

w pkt 24 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 25 w brzmieniu

„

25)

„schronisku dla zwierząt” - rozumie się przez to miejsce przeznaczone do opieki nad

zwierzętami domowymi spełniające warunki określone w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, poz. 513).

”

;

3)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zabrania się zabijania zwierząt, z wyjątkiem

1)

uboju i uśmiercania zwierząt gospodarskich oraz uśmiercania dzikich ptaków i ssaków

utrzymywanych przez człowieka w celu pozyskania mięsa i skór,

2)

połowu ryb zgodnie z przepisami o rybołówstwie i rybactwie śródlądowym,

3)

konieczności bezzwłocznego uśmiercenia,

4)

działań niezbędnych do usunięcia poważnego zagrożenia sanitarnego ludzi lub zwierząt,

5)

usuwania osobników bezpośrednio zagrażających ludziom lub innym zwierzętom, jeżeli

nie jest możliwy inny sposób usunięcia zagrożenia,

6)

polowań, odstrzałów i ograniczania populacji zwierząt łownych,

7)

usypiania ślepych miotów

- prowadzonych zgodnie z art. 33 oraz przepisami odrębnymi.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zabrania się znęcania nad zwierzętami.

”

,

c)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia, niestanowiące dozwolonego prawem zabiegu

lub doświadczenia na zwierzęciu, w tym znakowanie zwierząt stałocieplnych przez wypalanie

lub wymrażanie, a także wszelkie zabiegi mające na celu zmianę wyglądu zwierzęcia

i wykonywane w celu innym niż ratowanie jego zdrowia lub życia, a w szczególności

przycinanie psom uszu i ogonów (kopiowanie);

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

używanie do pracy albo w celach sportowych lub rozrywkowych zwierząt chorych, a także

zbyt młodych lub starych oraz zmuszanie ich do czynności, których wykonywanie może

spowodować ból;

”

,

-

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich

w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach

uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji;

”

,

-

uchyla się pkt 14,

-

w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16-19 w brzmieniu

„

16)

obcowanie płciowe ze zwierzęciem (zoofilia);

17)

wystawianie zwierzęcia domowego lub gospodarskiego na działanie warunków atmosferycznych,

które zagrażają jego zdrowiu lub życiu;

18)

transport żywych ryb lub ich przetrzymywanie w celu sprzedaży bez dostatecznej ilości

wody uniemożliwiającej oddychanie;

19)

utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający

poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku.

”

;

4)

w art. 7

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli

jest to zwierzę gospodarskie, lub

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji

od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela

organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego

właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny

lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania

jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta

(burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia.

”

;

5)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin

w ciągu doby lub powodujący u nich uszkodzenie ciała lub cierpienie oraz niezapewniający

możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi nie może być krótsza niż 3 m.

”

;

6)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

Osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi,

ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub

Policję.

”

;

7)

po art. 10 dodaje się art. 10a i 10b w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Zabrania się

1)

wprowadzania do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;

2)

prowadzenia targowisk, targów i giełd ze sprzedażą zwierząt domowych;

3)

wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.

2.

Zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych.

3.

Zabrania się puszczania psów bez możliwości ich kontroli i bez oznakowania umożliwiającego

identyfikację właściciela lub opiekuna.

4.

Zakaz, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy terenu prywatnego, jeżeli teren ten jest

ogrodzony w sposób uniemożliwiający psu wyjście.

5.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy podmiotów prowadzących schroniska

dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest

ochrona zwierząt.

6.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy hodowli zwierząt zarejestrowanych w ogólnokrajowych

organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą

rasowych psów i kotów.

Art. 10b.

1.

Zabrania się nabywania

1)

zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;

2)

psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy nabycia psów i kotów od podmiotów

prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym

celem działania jest ochrona zwierząt.

”

;

8)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zabrania się odławiania zwierząt bezdomnych bez zapewnienia im miejsca w schronisku

dla zwierząt, chyba że zwierzę stwarza poważne zagrożenie dla ludzi lub innych zwierząt.

Odławianie bezdomnych zwierząt odbywa się wyłącznie na podstawie uchwały rady gminy,

o której mowa w art. 11a.

”

;

9)

art. 11a otrzymuje brzmienie

„

Art. 11a.

1.

Rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1, określa, w drodze

uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz

zapobiegania bezdomności zwierząt.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt;

2)

opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie;

3)

odławianie bezdomnych zwierząt;

4)

obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt;

5)

poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt;

6)

usypianie ślepych miotów;

7)

wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich;

8)

zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem

zwierząt.

3.

Program, o którym mowa w ust. 1, może obejmować plan znakowania zwierząt w gminie.

4.

Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi

prowadzącemu schronisko dla zwierząt.

5.

Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych

na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu

ponosi gmina.

6.

Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, przygotowuje wójt (burmistrz, prezydent

miasta).

7.

Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) najpóźniej

do dnia 1 lutego przekazuje do zaopiniowania

1)

właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii;

2)

organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt,

działającym na obszarze gminy;

3)

dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckich, działających na obszarze gminy.

8.

Podmioty, o których mowa w ust. 7, w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu programu,

o którym mowa w ust. 1, wydają opinie o projekcie. Niewydanie opinii w tym terminie

uznaje się za akceptację przesłanego programu.

”

;

10)

w art. 33

a)

uchyla się ust. 1,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Jeżeli zachodzą przyczyny, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, zwierzę może być

uśmiercone bez zgody właściciela na podstawie orzeczenia lekarza weterynarii. Ustalenie

właściciela i uzyskanie jego zgody nie dotyczy zwierząt chorych na choroby podlegające

obowiązkowi zwalczania na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

3.

W przypadku konieczności bezzwłocznego uśmiercenia, w celu zakończenia cierpień zwierzęcia,

potrzebę jego uśmiercenia stwierdza lekarz weterynarii, członek Polskiego Związku

Łowieckiego, inspektor organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest

ochrona zwierząt, funkcjonariusz Policji, straży ochrony kolei, straży gminnej, Straży

Granicznej, pracownik Służby Leśnej lub Służby Parków Narodowych, strażnik Państwowej

Straży Łowieckiej, strażnik łowiecki lub strażnik Państwowej Straży Rybackiej.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie konieczności bezzwłocznego uśmiercenia, czynność tę dokonuje się przez

1)

podanie środka usypiającego - przez lekarza weterynarii;

2)

zastrzelenie zwierzęcia wolno żyjącego (dzikiego) - przez osobę uprawnioną do użycia

broni palnej.

”

;

11)

w art. 33a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego może podjąć działania zapobiegające wałęsaniu

się psów na terenie obwodu poprzez

1)

pouczenie właściciela psa o obowiązku sprawowania kontroli nad zwierzęciem;

2)

odłowienie psa i dostarczenie go właścicielowi, a jeżeli ustalenie tej osoby nie jest

możliwe dostarczenie do schroniska dla zwierząt; odłowienie i dostarczenie psa odbywa

się na koszt właściciela.

”

;

12)

w art. 34 w ust. 4 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

wydania przez powiatowego lekarza weterynarii decyzji nakazującej zabicie lub ubój

zwierząt na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz

zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

”

;

13)

w art. 35

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów

art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 1a działa ze szczególnym okrucieństwem

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2 sąd orzeka przepadek

zwierzęcia, jeżeli sprawca jest jego właścicielem.

”

,

e)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 lub 1a sąd może orzec, a w razie

skazania za przestępstwo określone w ust. 2 sąd orzeka tytułem środka karnego zakaz

posiadania zwierząt od roku do lat 10; zakaz orzeka się w latach.

”

,

f)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd może orzec wobec

sprawcy zakaz wykonywania określonego zawodu, prowadzenia określonej działalności

lub wykonywania czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem

zwierząt lub oddziaływaniem na nie, a także może orzec przepadek narzędzi lub przedmiotów

służących do popełnienia przestępstwa oraz przedmiotów pochodzących z przestępstwa.

”

,

g)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd może orzec nawiązkę

w wysokości od 500 zł do 100 000 zł na cel związany z ochroną zwierząt, wskazany przez

sąd.

”

;

14)

w art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9, art. 10a ust. 1-3, art. 11 ust.

3, art. 12 ust. 1-6, art. 13 ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 1-5, art. 16, art. 17 ust.

1-7, art. 18, art. 22 ust. 1, art. 22a, art. 25 lub art. 27

podlega karze aresztu albo grzywny.

”

;

15)

po art. 37d dodaje się art. 37e w brzmieniu

„

Art. 37e.

1.

Kto narusza zakazy określone w art. 10b ust. 1 podlega karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

”

;

16)

w art. 38 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli

jest to zwierzę gospodarskie, lub

”

;

17)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 35 ust. 1, 1a lub 2 oraz wykroczenia określone

w art. 37, a także w postępowaniu w sprawach nieletnich o czyn karalny określony w

art. 35 ust. 1, 1a lub 2, prawa pokrzywdzonego może wykonywać organizacja społeczna,

której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

”

.

1.

Ustawa reguluje postępowanie ze zwierzętami kręgowymi.

2.

Ustawy nie stosuje się do procedur stanowiących doświadczenie w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach

(Dz. U. Nr 33, poz. 289, z późn. zm..

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z późn. zm. w art. 3 w ust. 2 pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

zapobiegają bezdomności zwierząt na zasadach określonych w przepisach o ochronie zwierząt;

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi,

ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub

Policję.

1.

Zabrania się

1)

wprowadzania do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;

2)

prowadzenia targowisk, targów i giełd ze sprzedażą zwierząt domowych;

3)

wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.

2.

Zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych.

3.

Zabrania się puszczania psów bez możliwości ich kontroli i bez oznakowania umożliwiającego

identyfikację właściciela lub opiekuna.

4.

Zakaz, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy terenu prywatnego, jeżeli teren ten jest

ogrodzony w sposób uniemożliwiający psu wyjście.

5.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy podmiotów prowadzących schroniska

dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest

ochrona zwierząt.

6.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy hodowli zwierząt zarejestrowanych w ogólnokrajowych

organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą

rasowych psów i kotów.

1.

Zabrania się nabywania

1)

zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;

2)

psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy nabycia psów i kotów od podmiotów

prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym

celem działania jest ochrona zwierząt.

1.

Rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1, określa, w drodze

uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz

zapobiegania bezdomności zwierząt.

2.

Program, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt;

2)

opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie;

3)

odławianie bezdomnych zwierząt;

4)

obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt;

5)

poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt;

6)

usypianie ślepych miotów;

7)

wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich;

8)

zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem

zwierząt.

3.

Program, o którym mowa w ust. 1, może obejmować plan znakowania zwierząt w gminie.

4.

Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi

prowadzącemu schronisko dla zwierząt.

5.

Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych

na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu

ponosi gmina.

6.

Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, przygotowuje wójt (burmistrz, prezydent

miasta).

7.

Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) najpóźniej

do dnia 1 lutego przekazuje do zaopiniowania

1)

właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii;

2)

organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt,

działającym na obszarze gminy;

3)

dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckich, działających na obszarze gminy.

8.

Podmioty, o których mowa w ust. 7, w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu programu,

o którym mowa w ust. 1, wydają opinie o projekcie. Niewydanie opinii w tym terminie

uznaje się za akceptację przesłanego programu.

1.

Kto narusza zakazy określone w art. 10b ust. 1 podlega karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 35 ust. 1, 1a lub 2 oraz wykroczenia określone

w art. 37, a także w postępowaniu w sprawach nieletnich o czyn karalny określony w

art. 35 ust. 1, 1a lub 2, prawa pokrzywdzonego może wykonywać organizacja społeczna,

której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.