Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o timeshare

1.

Ustawa określa zasady i tryb zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem

1)

umów timeshare;

2)

umów o długoterminowy produkt wakacyjny;

3)

umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego;

4)

umów o uczestnictwo w systemie wymiany.

2.

Ustawa określa także zasady ochrony konsumentów, z którymi przedsiębiorcy zawierają

umowy, o których mowa w ust. 1, prawa i obowiązki przedsiębiorcy i konsumenta będących

stronami takich umów oraz skutki odstąpienia przez konsumenta od takich umów.

1.

Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie,

nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego

miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.

2.

Okres, na jaki została zawarta umowa, ustala się z uwzględnieniem postanowień umowy

umożliwiających jej przedłużenie w sposób wyraźny lub dorozumiany, oraz faktycznie

dokonanych uzgodnień między stronami co do możliwości dalszego korzystania przez konsumenta

z miejsca zakwaterowania.

1.

Przez umowę o długoterminowy produkt wakacyjny rozumie się umowę, na podstawie której

konsument, odpłatnie, nabywa prawo do otrzymywania rabatów, zniżek lub innych korzyści

związanych z zakwaterowaniem, zawartą na okres dłuższy niż rok. Umowa może także przewidywać

prawo konsumenta do nabycia usług związanych z podróżą, w szczególności prawo do skorzystania

z miejsca zakwaterowania, prawo do nabycia usług transportowych lub do nabycia innych

usług.

2.

Nie stanowi umowy o długoterminowy produkt wakacyjny umowa, w której głównym świadczeniem

przedsiębiorcy nie jest udzielanie konsumentowi zniżek, rabatów lub innych korzyści

związanych z zakwaterowaniem.

3.

Do określenia okresu, na jaki umowa została zawarta, przepis art. 2 ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

Przez umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego

rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca zobowiązuje się, odpłatnie,

do wykonywania czynności prawnych lub czynności faktycznych zmierzających do nabycia

lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt

wakacyjny.

Przez umowę o uczestnictwo w systemie wymiany rozumie się umowę, na podstawie której

przedsiębiorca, odpłatnie, przyznaje konsumentowi dostęp do systemu wymiany, w ramach

którego konsument uzyskuje prawo do korzystania z miejsca zakwaterowania lub prawo

do nabycia innych usług świadczonych przez przedsiębiorcę, w zamian za umożliwienie

innym konsumentom korzystania z miejsca zakwaterowania będącego przedmiotem jego umowy

timeshare.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

kodeks dobrych praktyk - kodeks dobrych praktyk w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym

(Dz. U. Nr 171, poz. 1206);

2)

konsument - konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.;

3)

miejsce zakwaterowania - miejsce noclegowe, w szczególności budynek, mieszkanie, pokój

lub inne pomieszczenie mieszkalne, w tym znajdujące się na statkach pasażerskich,

innych jednostkach pływających, w przyczepach samochodowych, domkach turystycznych

lub innych obiektach stałych;

4)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

5)

trwały nośnik informacji - materiał lub urządzenie służące do przechowywania i odczytywania

informacji przekazywanych konsumentowi w związku z umową timeshare, umową o długoterminowy

produkt wakacyjny, umową pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego

produktu wakacyjnego, lub umową o uczestnictwo w systemie wymiany, przez czas odpowiedni

do celów, jakim informacje te służą oraz pozwalające na odtworzenie tych informacji

w niezmienionej postaci;

6)

umowy powiązane - zawarte przez konsumenta z przedsiębiorcą, z którym zawarł on umowę

timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy o świadczenie usług

związanych odpowiednio z umową timeshare lub z umową o długoterminowy produkt wakacyjny;

usługi w ramach umów powiązanych mogą być świadczone przez przedsiębiorcę lub przez

osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą.

Postanowienia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu

wakacyjnego, zwanych dalej „umową pośrednictwa w odsprzedaży”, umów timeshare, umów

o długoterminowy produkt wakacyjny, umów o uczestnictwo w systemie wymiany oraz umów

powiązanych, mniej korzystne dla konsumentów niż postanowienia ustawy są nieważne;

zamiast nich stosuje się przepisy ustawy.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa

w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca jest obowiązany

przekazać konsumentowi szczegółowe informacje dotyczące takiej umowy, w zakresie określonym

w standardowych formularzach informacyjnych, których wzory określają odpowiednio załączniki

nr 1-4 do ustawy.

1.

Informacje, o których mowa w art. 9, dotyczące

1)

umowy timeshare - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym,

którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy;

2)

umowy o długoterminowy produkt wakacyjny - przedsiębiorca przekazuje na standardowym

formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 2 do ustawy;

3)

umowy pośrednictwa w odsprzedaży - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu

informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 3 do ustawy;

4)

umowy o uczestnictwo w systemie wymiany - przedsiębiorca przekazuje na standardowym

formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 4 do ustawy.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi informacje, o których mowa w

art. 9, w odpowiednim czasie, umożliwiającym zapoznanie się z ich treścią przed zawarciem

umowy.

3.

Oferta zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa

w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany powinna zawierać informacje,

o których mowa w art. 9.

4.

Informacje, o których mowa w art. 9, przedsiębiorca przekazuje nieodpłatnie, w sposób

jasny i zrozumiały, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji.

5.

Informacje, o których mowa w art. 9, powinny być sporządzone, zgodnie z wyborem konsumenta,

w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce

zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej

niż jeden język urzędowy, informacje powinny być sporządzone w jednym z tych języków,

wybranym przez konsumenta. Informacje nie mogą być sporządzone w języku niebędącym

językiem urzędowym Unii Europejskiej.

1.

Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w art. 9, mogą być dokonywane wyłącznie

za zgodą konsumenta bądź w przypadku działania siły wyższej. Zgoda konsumenta na dokonanie

zmian nie może być dorozumiana.

2.

O zmianach w przekazanych konsumentowi informacjach przedsiębiorca informuje konsumenta

na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji. Przepis art. 10 ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa

w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca, w sposób

jasny i zrozumiały, zwraca konsumentowi uwagę na

1)

prawo i termin odstąpienia od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25;

2)

zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, określony w art. 34.

Przedsiębiorca, który przed zawarciem umowy nie przekazał konsumentowi wszystkich

wymaganych zgodnie z art. 9 informacji, jest obowiązany przekazać je konsumentowi

po jej zawarciu.

Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego

rozdziału stosuje się odpowiednio.

1.

W reklamach dotyczących timeshare, długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa

w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub dotyczących

uczestnictwa w systemie wymiany, przedsiębiorca jest obowiązany informować o miejscu

i sposobie otrzymania informacji, o których mowa w art. 9.

2.

Przedsiębiorca, który podczas spotkań, w szczególności organizowanych poza lokalem

przedsiębiorstwa, przekazuje konsumentowi informacje handlowe dotyczące timeshare,

długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego

produktu wakacyjnego, lub dotyczące uczestnictwa w systemie wymiany, albo który na

spotkaniach składa konsumentom oferty zawarcia umów timeshare, umów o długoterminowy

produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży, lub umów o uczestnictwo w systemie

wymiany, jest obowiązany w zaproszeniach na spotkania jednoznacznie wskazać na ich

handlowy cel i charakter. Przedsiębiorca zapewnia dostęp do informacji, o których

mowa w art. 9, przez cały czas trwania takich spotkań.

3.

Zawieranie umów timeshare lub umów o długoterminowy produkt wakacyjny nie może być

przez przedsiębiorcę przedstawiane jako inwestycja.

1.

Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży

oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny być zawarte w formie pisemnej,

chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie doręczyć dokument umowy konsumentowi.

3.

Umowa powinna być sporządzona, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego

jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy,

umowę sporządza się w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Umowa nie

może być sporządzona w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej.

1.

Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży

oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny określać

1)

imię, nazwisko i adres konsumenta;

2)

imię i nazwisko lub nazwę (firmę) przedsiębiorcy, oraz adres jego miejsca zamieszkania

lub adres jego siedziby;

3)

prawo i termin odstąpienia przez konsumenta od umowy zgodnie z przepisami art. 24

i art. 25;

4)

zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, o którym mowa w art. 34;

5)

miejsce i datę zawarcia umowy.

2.

Postanowienia umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, powinny być przez konsumenta

odrębnie podpisane.

1.

Informacje, o których mowa w art. 9, stanowią integralną część umowy timeshare, umowy

o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o

uczestnictwo w systemie wymiany. W przypadku gdy po przekazaniu konsumentowi tych

informacji przedsiębiorca, zgodnie z art. 11, dokonał w nich zmian, zaznacza on w

umowie, które informacje i w jaki sposób zostały przez niego zmienione.

2.

Do umów, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca dołącza standardowy formularz odstąpienia

od umowy, którego wzór określa załącznik nr 5 do ustawy. Przedsiębiorca podaje w formularzu

swoje imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres jego miejsca zamieszkania lub adres

jego siedziby.

Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego

rozdziału stosuje się odpowiednio.

W umowie timeshare można ustanowić na rzecz konsumenta prawo użytkowania. Do użytkowania

nie stosuje się przepisów art. 254, art. 255, art. 259, art. 260 i art. 266 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.

- Kodeks cywilny.

1.

Wynagrodzenie należne przedsiębiorcy na podstawie umowy o długoterminowy produkt wakacyjny

konsument uiszcza w rocznych, równych ratach.

2.

Umowa o długoterminowy produkt wakacyjny może przewidywać prawo do dokonywania, nie

wcześniej niż po upływie roku od dnia zawarcia umowy, waloryzacji rat, w celu utrzymania

ich realnej wartości.

1.

Przedsiębiorca jest obowiązany wezwać konsumenta będącego stroną umowy o długoterminowy

produkt wakacyjny, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, co najmniej

na 14 dni przed ustalonym terminem płatności, do zapłaty każdej kolejnej raty.

2.

Konsument, którego nie wezwano do zapłaty zgodnie z ust. 1, do czasu otrzymania wezwania

jest zwolniony z obowiązku uiszczania kolejnych rat; zachowuje jednak uprawnienia

nabyte na podstawie umowy. Po upływie 30 dni od dnia, w którym powinien otrzymać wezwanie

do zapłaty, może on wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym.

3.

Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust.

2.

4.

Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust.

2, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia.

1.

Konsument będący stroną umowy o długoterminowy produkt wakacyjny może wypowiedzieć

umowę ze skutkiem natychmiastowym w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, o

którym mowa w art. 22.

2.

W przypadku gdy wezwanie, o którym mowa w art. 22, dotyczy zapłaty pierwszej należnej

przedsiębiorcy raty, konsumentowi nie przysługuje prawo do wypowiedzenia umowy zgodnie

z ust. 1.

3.

Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust.

1.

4.

Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust.

1, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia.

1.

Konsument jest obowiązany do poinformowania przedsiębiorcy, z którym zawarł umowę

timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, o zbyciu na rzecz innych konsumentów

praw z takich umów, wskazując osoby nabywające te prawa. W przypadku niewykonania

tego obowiązku konsument jest obowiązany do naprawienia wynikłej stąd szkody.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zbycie praw, o których mowa w ust.

1, następuje w związku z umową pośrednictwa w odsprzedaży, będącej umową powiązaną.

1.

Konsument ma prawo odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt

wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany,

bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia

dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu

1)

o rok - w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy przedsiębiorca

nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowego

formularza odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 18 ust. 2;

2)

o 3 miesiące - w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy

przedsiębiorca nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku

informacji, w sposób określony w art. 10 ust. 1, wszystkich informacji wymaganych

zgodnie z art. 9.

3.

W przypadku gdy przedsiębiorca przekazał konsumentowi

1)

przed upływem roku od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na piśmie

lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowy formularz odstąpienia od umowy,

o którym mowa w art. 18 ust. 2 - termin odstąpienia od umowy upływa po 14 dniach od

dnia jego otrzymania przez konsumenta;

2)

przed upływem 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na

piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, w sposób określony w art. 10 ust.

1, wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 9 - termin odstąpienia od umowy upływa

po 14 dniach od dnia otrzymania tych informacji przez konsumenta.

W przypadku jednoczesnego zawarcia przez konsumenta z tym samym przedsiębiorcą umowy

timeshare i umowy o uczestnictwo w systemie wymiany

1)

bieg terminu odstąpienia zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 i 2 od umowy o uczestnictwo

w systemie wymiany rozpoczyna się w dniu doręczenia konsumentowi dokumentu umowy timeshare;

2)

przy ustalaniu terminu odstąpienia od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany zgodnie

z przepisem art. 25 ust. 3

a)

okres roku, o którym mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1, liczy się od dnia doręczenia dokumentu

umowy timeshare,

b)

okres 3 miesięcy, o którym mowa w art. 25 ust. 3 pkt 2, liczy się od dnia doręczenia

dokumentu umowy timeshare.

Upływ terminu do odstąpienia przez konsumenta od umowy nie zwalnia przedsiębiorcy

z obowiązku, o którym mowa w art. 13.

1.

Odstąpienie od umowy następuje przez złożenie przedsiębiorcy, na piśmie lub na innym

trwałym nośniku informacji, oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

2.

Oświadczenie o odstąpieniu od umowy konsument może złożyć na formularzu, o którym

mowa w art. 18 ust. 2.

3.

Dla zachowania terminu odstąpienia od umowy wystarczające jest wysłanie oświadczenia

o odstąpieniu przed jego upływem.

1.

W razie wykonania przez konsumenta prawa odstąpienia od umowy, umowa uważana jest

za niezawartą.

2.

Konsument nie ponosi żadnych kosztów związanych z odstąpieniem od umowy. Konsument

w szczególności nie jest obowiązany do zapłaty wynagrodzenia za usługi wykonane przez

przedsiębiorcę przed odstąpieniem od umowy ani do zwrotu korzyści, które przedsiębiorca

mógłby uzyskać, gdyby konsument od umowy nie odstąpił.

1.

Odstąpienie od umowy timeshare lub od umowy o długoterminowy produkt wakacyjny jest

skuteczne także wobec umów powiązanych.

2.

Do odstąpienia od umów powiązanych, zgodnie z ust. 1, przepisy art. 29 stosuje się

odpowiednio.

1.

Jeżeli konsument uiszcza przedsiębiorcy wynagrodzenie z wykorzystaniem, w całości

lub w części, kredytu lub pożyczki udzielonych przez przedsiębiorcę albo przez osobę

trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą, odstąpienie przez konsumenta od

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

lub od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany jest skuteczne także wobec umowy kredytu

lub pożyczki.

2.

Do odstąpienia od umowy kredytu lub pożyczki, zgodnie z ust. 1, przepisy art. 29 stosuje

się odpowiednio.

1.

Umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, dotyczące

praw konsumenta z umowy timeshare lub praw konsumenta z umowy o długoterminowy produkt

wakacyjny, niebędące umowami powiązanymi, zawarte przez konsumenta, rozwiązują się

wskutek odstąpienia od umowy timeshare lub od umowy o długoterminowy produkt wakacyjny.

2.

Konsument jest obowiązany niezwłocznie poinformować przedsiębiorcę, z którym miał

zawarte, niebędące umowami powiązanymi umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy

o uczestnictwo w systemie wymiany, o odstąpieniu od umowy timeshare lub od umowy o

długoterminowy produkt wakacyjny. W przypadku niewykonania tego obowiązku konsument

jest obowiązany do naprawienia wynikłej stąd szkody.

3.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 2

1)

zwalnia konsumenta z obowiązku zapłaty wynagrodzenia przedsiębiorcy, z którym miał

on zawartą umowę pośrednictwa w odsprzedaży;

2)

uprawnia konsumenta do otrzymania od przedsiębiorcy, z którym miał on zawartą umowę

o uczestnictwo w systemie wymiany, zwrotu zapłaconego mu wynagrodzenia; wynagrodzenie

przedsiębiorca zwraca w kwocie pomniejszonej o wartość spełnionych na rzecz konsumenta

świadczeń, z uwzględnieniem okresu, na jaki umowa została zawarta.

Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego

rozdziału stosuje się odpowiednio.

Zakazane jest

1)

żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie

timeshare, umowie o długoterminowy produkt wakacyjny lub umowie o uczestnictwo w systemie

wymiany, przed upływem terminu do odstąpienia od umowy;

2)

żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie

pośrednictwa w odsprzedaży, przed

a)

doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z

umowy o długoterminowy produkt wakacyjny lub

b)

rozwiązaniem umowy.

Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, zakazane jest żądanie lub przyjmowanie

od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie przedwstępnej przed upływem

terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej.

Za żądanie lub przyjmowanie świadczeń, o którym mowa w art. 34 i art. 35, uznaje się

w szczególności żądanie lub przyjmowanie od konsumenta

1)

zaliczek;

2)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

3)

blokady rachunku bankowego;

4)

pisemnego oświadczenia o uznaniu długu.

1.

Przedsiębiorca będący stroną umowy timeshare jest obowiązany utrzymywać miejsce zakwaterowania

oraz inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie tej umowy w stanie przydatnym

do umówionego użytku przez cały czas trwania umowy, w tym dokonywać napraw i innych

nakładów koniecznych.

2.

Miejsce zakwaterowania oraz inne obiekty udostępniane konsumentowi uznaje się za przydatne

do umówionego użytku, jeżeli są one zgodne z opisem zawartym w umowie. Nieudostępnienie

konsumentowi wszystkich obiektów oraz usług, do których miał on uzyskać dostęp, oznacza

brak przydatności do umówionego użytku.

Jeżeli umowa timeshare nie stanowi inaczej, konsument nie jest obowiązany do ponoszenia

nakładów na miejsce zakwaterowania oraz na inne obiekty udostępniane mu na podstawie

tej umowy.

Jeżeli w czasie trwania umowy timeshare miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane

konsumentowi na podstawie tej umowy wymagają napraw, bez których nie są one przydatne

do umówionego użytku, a które zgodnie z umową nie obciążają konsumenta, konsument

może wyznaczyć przedsiębiorcy odpowiedni termin do wykonania napraw. Po bezskutecznym

upływie wyznaczonego terminu konsument może dokonać koniecznych napraw na koszt przedsiębiorcy.

1.

Jeżeli miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie

umowy timeshare mają wady, które ograniczają ich przydatność do umówionego użytku,

konsument może żądać odpowiedniego obniżenia wynagrodzenia za czas trwania wad.

2.

Jeżeli miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie

umowy timeshare w chwili wydania ich konsumentowi miały wady, które uniemożliwiają

przewidziane w umowie ich używanie, albo jeżeli wady takie powstały później, a przedsiębiorca

mimo otrzymanego zawiadomienia nie usunął ich w czasie odpowiednim, albo jeżeli wady

usunąć się nie dadzą, konsument może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym.

3.

Roszczenie o obniżenie wynagrodzenia z powodu wad, jak również uprawnienie do wypowiedzenia

umowy ze skutkiem natychmiastowym nie przysługuje konsumentowi, jeżeli w chwili zawarcia

umowy wiedział o wadach.

Jeżeli wady miejsca zakwaterowania lub innych obiektów udostępnianych konsumentowi

na podstawie umowy timeshare są tego rodzaju, że zagrażają zdrowiu konsumenta lub

innych uprawnionych do korzystania z nich osób, konsument może wypowiedzieć umowę

timeshare ze skutkiem natychmiastowym, chociażby w chwili zawarcia umowy wiedział

o wadach.

Do umowy o długoterminowy produkt wakacyjny przewidującej prawo konsumenta do skorzystania

z miejsca zakwaterowania lub z innych obiektów udostępnianych mu na podstawie tej

umowy przepisy art. 37-41 stosuje się odpowiednio.

Konsument korzystający z miejsca zakwaterowania na podstawie umowy o uczestnictwo

w systemie wymiany wstępuje w wynikające z art. 39 uprawnienia konsumenta, z którego

miejsca zakwaterowania korzysta. Uprawnienia wynikające z art. 40 i art. 41 przysługują

temu konsumentowi wobec przedsiębiorcy, z którym ma on zawartą umowę o uczestnictwo

w systemie wymiany.

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. uchyla się art. 270

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 60

2)

w rozdziale XV po art. 139 dodaje się art. 139a w brzmieniu

„

Art. 139a.

§ 1.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa

1)

zawiera z konsumentem umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowę

pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub

umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, bez zachowania właściwych wymogów, dotyczących

jej treści lub formy,

2)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt

wakacyjny lub umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, świadczenia przed upływem określonego

w ustawie terminu do odstąpienia od umowy, lub świadczenie takie przed upływem tego

terminu od konsumenta przyjmuje,

3)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub

długoterminowego produktu wakacyjnego, świadczenia przed rozwiązaniem umowy lub przed

doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z

umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, lub świadczenie takie przed rozwiązaniem

umowy lub przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy

timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny od konsumenta przyjmuje,

4)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo w systemie

wymiany, świadczenia określonego w umowie przedwstępnej przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy przedwstępnej, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od konsumenta

przyjmuje

- podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2.

Kto zawierając umowę timeshare sprzecznie z treścią nabywanego prawa oświadcza, że

przedmiotem umowy jest własność

-

podlega karze grzywny.

§ 3.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, po upływie określonego w ustawie

terminu do odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny,

umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji

wymaganych ustawą

-

podlega karze grzywny.

§ 4.

Karze określonej w § 3 podlega również ten, kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa,

po upływie określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej, zobowiązującej

do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa

w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo

w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą.

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361, z późn. zm. w art. 16 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

prawo z umowy timeshare, o którym mowa w ustawie z dnia 16 września 2011 r. o timeshare

(Dz. U. Nr 230, poz. 1370).

”

.

Do umów, na podstawie których konsument uzyskuje od przedsiębiorcy prawo do korzystania

z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku, zawartych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie ustawy uchylanej w art.

49, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umów spełniających cechy umowy

pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, mających za

przedmiot prawa wynikające z zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

umów spełniających cechy umowy timeshare lub umowy o długoterminowy produkt wakacyjny,

stosuje się przepisy niniejszej ustawy dotyczące odpowiednio umów pośrednictwa w odsprzedaży

lub umów o uczestnictwo w systemie wymiany.

Traci moc ustawa z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub

pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw

Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. Nr 74, poz. 855 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa

1)

zawiera z konsumentem umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowę

pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub

umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, bez zachowania właściwych wymogów, dotyczących

jej treści lub formy,

2)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt

wakacyjny lub umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, świadczenia przed upływem określonego

w ustawie terminu do odstąpienia od umowy, lub świadczenie takie przed upływem tego

terminu od konsumenta przyjmuje,

3)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub

długoterminowego produktu wakacyjnego, świadczenia przed rozwiązaniem umowy lub przed

doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z

umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, lub świadczenie takie przed rozwiązaniem

umowy lub przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy

timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny od konsumenta przyjmuje,

4)

żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia

umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży

timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo w systemie

wymiany, świadczenia określonego w umowie przedwstępnej przed upływem terminu do odstąpienia

od umowy przedwstępnej, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od konsumenta

przyjmuje

- podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2.

Kto zawierając umowę timeshare sprzecznie z treścią nabywanego prawa oświadcza, że

przedmiotem umowy jest własność

-

podlega karze grzywny.

§ 3.

Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, po upływie określonego w ustawie

terminu do odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny,

umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego

lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji

wymaganych ustawą

-

podlega karze grzywny.

§ 4.

Karze określonej w § 3 podlega również ten, kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa,

po upływie określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej, zobowiązującej

do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa

w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo

w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą.