Ustawa z dnia 31 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. Nr 62, poz. 504 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

imprezie masowej artystyczno-rozrywkowej - należy przez to rozumieć imprezę o charakterze

artystycznym, rozrywkowym lub zorganizowane publiczne oglądanie przekazu telewizyjnego

na ekranach lub urządzeniach umożliwiających uzyskanie obrazu o przekątnej przekraczającej

3 m, która ma się odbyć

a)

na stadionie, w innym obiekcie niebędącym budynkiem lub na terenie umożliwiającym

przeprowadzenie imprezy masowej, na których liczba udostępnionych przez organizatora

miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000,

b)

w hali sportowej lub w innym budynku umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej,

w których liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie

z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 500;

”

;

2)

w art. 5 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania

dotyczące zabezpieczenia pod względem medycznym imprezy masowej, mając na uwadze liczbę

uczestników imprezy, jej rodzaj, a także zapewnienie bezpieczeństwa jej uczestników.

”

;

3)

w art. 6 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli regulamin imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej przewiduje zmienną liczbę

uczestników tej imprezy, liczebność służby porządkowej oraz służby informacyjnej na

tej imprezie ustala się zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2, przy czym organizator

może ustalać liczebność tych służb proporcjonalnie do liczby osób obecnych na imprezie

zgłoszonej w harmonogramie udostępnienia obiektu lub terenu uczestnikom imprezy masowej

oraz w harmonogramie opuszczania przez nich tego obiektu lub terenu.

”

;

4)

w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zabrania się wnoszenia na imprezę masową i posiadania przez osoby w niej uczestniczące

broni lub innych niebezpiecznych przedmiotów, materiałów wybuchowych, wyrobów pirotechnicznych,

materiałów pożarowo niebezpiecznych, napojów alkoholowych, środków odurzających lub

substancji psychotropowych, z zastrzeżeniem art. 8a.

”

;

5)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Na imprezie masowej, z wyłączeniem imprezy masowej podwyższonego ryzyka, dozwolone

są sprzedaż, podawanie i spożywanie napojów alkoholowych zawierających nie więcej

niż 3,5% alkoholu.

2.

Sprzedaż, podawanie i spożywanie napojów alkoholowych mogą odbywać się wyłącznie w

miejscach do tego wyznaczonych.

3.

Sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych mogą być prowadzone wyłącznie przez podmioty

posiadające zezwolenie, o którym mowa w art. 18

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, z późn. zm..

4.

Niedozwolona jest sprzedaż napojów alkoholowych w twardych opakowaniach, w szczególności

wykonanych ze szkła, metalu lub tworzyw sztucznych, które wykorzystane niezgodnie

z ich przeznaczeniem mogą stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego.

5.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej organizator dołącza

informację o rozmieszczeniu miejsc i czasie, w których będą sprzedawane, podawane

lub spożywane napoje alkoholowe.

”

;

6)

w art. 13

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obiekty wykorzystywane do organizacji meczów piłki nożnej wyposaża się w kompatybilne

między sobą elektroniczne systemy, służące do: identyfikacji osób, sprzedaży biletów,

kontroli przebywania w miejscu i w czasie trwania meczu piłki nożnej, kontroli dostępu

do określonych miejsc oraz weryfikacji informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1

pkt 1 lit. a-c.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu

„

2a.

Niezależnie od systemów, o których mowa w ust. 2, tworzy się

1)

centralny system identyfikacji uczestników meczów piłki nożnej rozgrywanych w ramach

ligi zawodowej;

2)

centralny system identyfikacji uczestników meczów piłki nożnej rozgrywanych poza ramami

ligi zawodowej.

2b.

Administratorem danych zgromadzonych w systemie, o którym mowa

1)

w ust. 2a pkt 1 jest podmiot zarządzający rozgrywkami ligi zawodowej;

2)

w ust. 2a pkt 2 jest właściwy związek sportowy.

2c.

Kompatybilność oznacza, iż elektroniczne systemy, o których mowa w ust. 2, muszą być

podłączone do systemów, o których mowa w ust. 2a, oraz działać na podstawie numeru

identyfikacyjnego nadawanego przez administratora danych zgromadzonych w systemie,

o którym mowa w ust. 2a pkt 1 lub pkt 2, po przekazaniu danych, o których mowa w ust.

4 pkt 1-3.

2d.

Osobie uczestniczącej w meczu piłki nożnej nadaje się wyłącznie jeden numer identyfikacyjny

ważny nie dłużej niż 5 lat od dnia wydania. Systemy, o których mowa w ust. 2a, zapewniają,

że numery identyfikacyjne nadawane przez administratorów danych, o których mowa w

ust. 2b, są zindywidualizowane i niepowtarzalne.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wymagania techniczno-użytkowe systemów, o których mowa w ust. 2, przeznaczonych dla

obiektów wykorzystywanych do prowadzenia rozgrywek meczów piłki nożnej w ramach ligi

zawodowej oraz systemu, o którym mowa w ust. 2a pkt 1, określa podmiot zarządzający

rozgrywkami ligi zawodowej w porozumieniu z właściwym związkiem sportowym.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wymagania techniczno-użytkowe systemów, o których mowa w ust. 2, przeznaczonych dla

obiektów wykorzystywanych do prowadzenia rozgrywek meczów piłki nożnej poza ramami

ligi zawodowej oraz systemu, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, określa właściwy związek

sportowy.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zakres przetwarzanych danych identyfikujących osoby uczestniczące w meczu piłki nożnej

obejmuje

1)

imię i nazwisko;

2)

wizerunek twarzy;

3)

numer PESEL, a w razie gdy nie został on nadany - rodzaj, serię i numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

4)

numer identyfikacyjny;

5)

informację o podmiocie, który wydał numer identyfikacyjny.

”

,

f)

uchyla się ust. 5,

g)

dodaje się ust. 6-14 w brzmieniu

„

6.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej organizator dołącza

oświadczenie o spełnieniu wymogów, o których mowa w ust. 2.

7.

Gromadzenie i przetwarzanie danych w systemach, o których mowa w ust. 2 i 2a, ma na

celu zapewnienie bezpieczeństwa osób uczestniczących w meczu piłki nożnej.

8.

Zakres danych gromadzonych w systemie, o którym mowa w ust. 2a pkt 1, obejmuje

1)

dane określone w ust. 4,

2)

dane, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a-c,

3)

informacje o zastosowanych zakazach klubowych przekazane przez organizatorów imprez

masowych

- w zakresie, w jakim dane i informacje te dotyczą uczestników meczów piłki nożnej

rozgrywanych w ramach ligi zawodowej.

9.

Zakres danych gromadzonych w systemie, o którym mowa w ust. 2a pkt 2, obejmuje

1)

dane określone w ust. 4,

2)

dane, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a-c,

3)

informacje o zastosowanych zakazach klubowych przekazane przez organizatorów imprez

masowych

- w zakresie, w jakim dane i informacje te dotyczą uczestników meczów piłki nożnej.

10.

Dane do systemów, o których mowa w ust. 2 i 2a, przekazują w zakresie swojej właściwości

1)

właściwy polski związek sportowy;

2)

podmiot zarządzający rozgrywkami ligi zawodowej;

3)

organizator meczu piłki nożnej;

4)

Komendant Główny Policji;

5)

podmiot uprawniony do dystrybucji biletów.

11.

Podmioty przekazujące dane do systemów, o których mowa w ust. 2 i 2a, odpowiedzialne

są za kompletność, aktualność oraz prawdziwość przekazywanych danych.

12.

Dostęp do danych zgromadzonych w systemach, o których mowa w ust. 2 i 2a, w zakresie

swoich kompetencji, posiadają

1)

właściwy polski związek sportowy;

2)

podmiot zarządzający rozgrywkami ligi zawodowej;

3)

organizator meczu piłki nożnej;

4)

podmiot uprawniony do dystrybucji biletów;

5)

Policja, w zakresie weryfikacji poprawności informacji o osobach, o których mowa w

art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a-c, oraz w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym

lub czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi.

13.

Dane zgromadzone w systemach, o których mowa w ust. 2 i 2a, przechowywane są nie dłużej

niż przez okres 2 lat od dnia upływu ważności numeru identyfikacyjnego.

14.

Dane zgromadzone w systemach, o których mowa w ust. 2 i 2a, podlegają usunięciu, jeżeli

1)

zostały zgromadzone z naruszeniem ustawy;

2)

okazały się niekompletne, nieaktualne lub nieprawdziwe;

3)

upłynął okres, o którym mowa w ust. 13.

”

;

7)

w art. 14

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zakaz klubowy, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również kolejnych imprez masowych przeprowadzanych

z udziałem drużyny organizatora rozgrywanych poza siedzibą organizatora, i może być

nakładany za naruszenie regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej

prowadzonej z udziałem drużyny tego organizatora.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Jeżeli zakaz klubowy, o którym mowa w ust. 1, został zastosowany przez związek sportowy

lub podmiot prowadzący rozgrywki jako organizatora meczu piłki nożnej, wówczas osobie

ukaranej służy prawo wniesienia do tego podmiotu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Związek sportowy lub podmiot prowadzący rozgrywki określa formę, tryb i termin złożenia

odwołania, o którym mowa w ust. 4, lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym

mowa w ust. 4a, a także tryb i termin ich rozpatrywania, w swoim regulaminie wewnętrznym.

”

,

d)

uchyla się ust. 7,

e)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

Informacja o zastosowanym zakazie klubowym jest przetwarzana w systemach, o których

mowa w art. 13 ust. 2 i 2a.

”

;

8)

w art. 15

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na bilecie wstępu na mecz piłki nożnej lub na innym dokumencie uprawniającym do przebywania

na nim umieszcza się dane, o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 1 i 4, a w przypadku

braku numeru identyfikacyjnego dane, o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 1 i 3, oraz

numer miejsca siedzącego, którego dotyczy ten bilet lub dokument uprawniający do przebywania

na meczu.

”

,

b)

w ust. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu

„

3)

osobie, co do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w miejscu i w czasie trwania

imprezy masowej może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa imprezy masowej.

”

;

9)

w art. 22

a)

w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

odmówić wstępu na imprezę masową osobie nieposiadającej biletu wstępu lub innego dokumentu

uprawniającego do przebywania na imprezie masowej;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

informowania o umiejscowieniu punktów pomocy medycznej, gastronomicznych i sanitarnych;

”

;

10)

w art. 25

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zwraca się do właściwych miejscowo: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego)

Policji i komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta

zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego z wnioskiem o

wydanie opinii o niezbędnej wielkości sił i środków potrzebnych do zabezpieczenia

imprezy masowej, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu (terenu) oraz o przewidywanych

zagrożeniach;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Właściwi miejscowo: komendant powiatowy (rejonowy, miejski) Policji, komendant powiatowy

(miejski) Państwowej Straży Pożarnej, dysponent zespołów ratownictwa medycznego i

państwowy inspektor sanitarny wydają opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie

14 dni od dnia otrzymania wniosku o ich wydanie.

”

;

11)

w art. 26 w ust. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

harmonogram udostępnienia obiektu lub terenu uczestnikom imprezy masowej oraz harmonogram

opuszczenia przez nich tego obiektu lub terenu, jeżeli regulamin imprezy masowej przewiduje

zmienną liczbę osób w czasie jej trwania.

”

;

12)

w art. 29

a)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

niespełnienia przez organizatora obowiązków i wymogów, o których mowa w art. 6 lub

w art. 13 ust. 2.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wydanie zezwolenia lub odmowa jego wydania następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Kopię decyzji organ przekazuje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni

od dnia jej wydania, podmiotom wymienionym w art. 25 ust. 1 pkt 2 oraz wojewodzie.

”

;

13)

w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Organizator imprez masowych przeprowadzanych w trybie, o którym mowa w ust. 1, przekazuje

na 14 dni przed planowanym terminem ich przeprowadzenia, właściwym ze względu na miejsce

przeprowadzenia imprezy masowej komendantom powiatowym (rejonowym, miejskim) Policji

i komendantom powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, dysponentowi zespołów

ratownictwa medycznego oraz państwowemu inspektorowi sanitarnemu informacje, o których

mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 i 3 i art. 26 ust. 1 pkt 4-6.

”

;

14)

w art. 31

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wykonując czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, organ może korzystać z sił i środków

właściwego miejscowo: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa

medycznego i państwowego inspektora sanitarnego.

”

,

b)

w ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W przypadku stwierdzenia niespełnienia przez organizatora warunków określonych w zezwoleniu,

organ wydaje decyzję o przerwaniu imprezy masowej, nadając jej rygor natychmiastowej

wykonalności, o czym niezwłocznie powiadamia właściwego wojewodę.

”

;

15)

w art. 34 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności na całym obiekcie

lub w jego wydzielonych sektorach;

”

;

16)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Wojewoda może, w drodze decyzji administracyjnej, przerwać imprezę masową, jeżeli

jej dalszy przebieg może zagrozić życiu lub zdrowiu osobom albo mieniu w znacznych

rozmiarach, a działania podejmowane przez organizatora są niewystarczające do zapewnienia

bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2.

Wydając decyzję, wojewoda bierze pod uwagę również zagrożenie bezpieczeństwa, które

może spowodować przerwanie imprezy masowej.

3.

Decyzji o przerwaniu imprezy masowej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4.

O treści decyzji wojewoda zawiadamia niezwłocznie organizatora imprezy masowej oraz

odpowiednie podmioty wymienione w art. 25 ust. 1.

5.

Decyzję doręcza się organizatorowi w terminie 7 dni od dnia przerwania imprezy masowej.

”

;

17)

w art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Komendant gromadzi i przetwarza informacje dotyczące imprez masowych innych niż masowe

imprezy sportowe, w tym mecze piłki nożnej, w zakresie obejmującym dane o osobach,

o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a i b, oraz o terminach i miejscach przeprowadzania

tych imprez.

”

;

18)

w art. 38 w ust. 1 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17 w

brzmieniu

„

17)

minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

”

;

19)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

Komendant niezwłocznie przekazuje podmiotowi prowadzącemu centralę monitorowania,

określoną w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym

w systemie dozoru elektronicznego, informacje o miejscu i terminach imprez masowych

w zakresie dotyczącym poszczególnych osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit.

a, w stosunku do których orzeczono obowiązek przebywania w czasie trwania imprezy

masowej w określonym miejscu stałego pobytu.

”

;

20)

art. 54-56 otrzymują brzmienie

„

Art. 54.

1.

Kto nie wykonuje polecenia porządkowego, wydanego na podstawie ustawy, regulaminu

obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej przez służby porządkowe lub służby

informacyjne,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

2.

Tej samej karze podlega, kto w czasie trwania

1)

imprezy masowej przebywa w miejscu nieprzeznaczonym dla publiczności;

2)

masowej imprezy sportowej przebywa w sektorze innym niż wskazany na bilecie wstępu

lub innym dokumencie uprawniającym do przebywania na imprezie masowej i nie opuszcza

tego sektora mimo wezwania osoby uprawnionej.

Art. 55.

Kto nie wykonuje polecenia wydanego przez Policję lub Żandarmerię Wojskową, w miejscu

i w czasie trwania imprezy masowej,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

Art. 56.

Kto wbrew przepisom ustawy wnosi lub posiada na imprezie masowej napoje alkoholowe,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

”

;

21)

po art. 57 dodaje się art. 57a w brzmieniu

„

Art. 57a.

Kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej używa elementu odzieży

lub przedmiotu w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

”

;

22)

w art. 58

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kto, organizując imprezę masową, nie zachowuje wymogów i warunków bezpieczeństwa określonych

w art. 5 ust. 2 lub w art. 6 ust. 1,

podlega grzywnie nie mniejszej niż 180 stawek dziennych.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Tej samej karze podlega, kto będąc członkiem służby porządkowej lub służby informacyjnej,

przekraczając swoje uprawnienia lub niedopełniając obowiązków powoduje zagrożenie

bezpieczeństwa imprezy masowej.

”

;

23)

w art. 60 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Kto w czasie trwania imprezy masowej wdziera się na teren obiektu lub na teren, gdzie

prowadzona jest impreza masowa albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego

nie opuszcza,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

24)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

Kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej prowokuje kibiców do działań

zagrażających bezpieczeństwu tej imprezy,

podlega grzywnie nie mniejszej niż 180 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności.

”

;

25)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

Postępowanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 54-57a prowadzi się na podstawie

przepisów o postępowaniu przyspieszonym, o którym mowa w rozdziale 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o

wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm..

”

;

26)

art. 64 otrzymuje brzmienie

„

Art. 64.

Postępowanie w sprawach o przestępstwa określone w art. 59-61 prowadzi się na podstawie

przepisów o postępowaniu przyspieszonym, o którym mowa w rozdziale 54a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm., o ile zachodzą przesłanki do rozpoznania sprawy w tym postępowaniu.

”

;

27)

w art. 65

a)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Orzekając zakaz wstępu na imprezę masową za czyn popełniony w związku z masową imprezą

sportową, sąd może orzec wobec ukaranego obowiązek stawiennictwa, w czasie trwania

imprezy masowej, w jednostce organizacyjnej Policji lub w miejscu określonym przez

właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania ukaranego, komendanta powiatowego (rejonowego,

miejskiego) Policji.

4.

Sąd określa rodzaje imprez masowych, których dotyczy obowiązek stawiennictwa, o którym

mowa w ust. 3, w szczególności rodzaje meczów piłki nożnej, nazwy klubów sportowych

oraz jego zakres terytorialny.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, orzeka się na okres od 6 miesięcy do lat 3, nieprzekraczający

okresu, na jaki orzeczono zakaz wstępu na imprezę masową.

”

;

28)

po art. 65 dodaje się art. 65a w brzmieniu

„

Art. 65a.

Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środek karny określony w art.

65 ust. 1 i 2, uznać go za wykonany, jeżeli ukarany przestrzegał porządku prawnego,

a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.

”

;

29)

po rozdziale 9 dodaje się rozdział 9a w brzmieniu

„

Rozdział 9a

Zapewnienie bezpieczeństwa w związku z organizacją Turnieju Finałowego UEFA EURO 2012

Art. 68a.

1.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas Turnieju Finałowego

Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, zwanego dalej „Turniejem UEFA EURO

2012”, a także w celu zapobiegania popełnianiu przestępstw i wykroczeń związanych

z tym Turniejem oraz wykrywania i ścigania ich sprawców, Policja może pobierać, uzyskiwać,

gromadzić, przetwarzać, sprawdzać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe

1)

o osobach stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym

również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,

że osoby te będą przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

uzyskane lub przetwarzane przez inne organy, służby i instytucje państwowe, w tym

również w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

3)

uzyskane lub przetwarzane przez organy ścigania innych państw

- także bez wiedzy i zgody osób, których dane te dotyczą, w okresie, o którym mowa

w art. 68c ust. 1.

2.

Do zakresu informacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 2b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm..

Art. 68b.

1.

Udostępnienie przez Policję informacji, o których mowa w art. 68a ust. 1, organom

władzy publicznej, służbom i instytucjom państwowym, w tym również zagranicznym i

międzynarodowym, odbywa się na zasadach określonych w niniejszej ustawie, ustawie

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm., ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228), a także umowach międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

2.

Odmowa udostępnienia informacji, o których mowa w art. 68a ust. 1, następuje, jeżeli

ich udostępnienie mogłoby utrudnić lub uniemożliwić realizację zadań Policji.

Art. 68c.

1.

Informacje, o których mowa w art. 68a ust. 1, przetwarza się przez okres niezbędny

do realizacji zadań Policji wynikających z niniejszego rozdziału, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 października 2012 r.

2.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, informacje, o których mowa w art. 68a ust.

1, usuwa się ze zbiorów danych osobowych, których administratorem jest Komendant Główny

Policji, z wyjątkiem informacji, o których mowa w art. 20 ust. 2a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, przetwarzanych na potrzeby toczących się postępowań.

Art. 68d.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 68a ust. 1, Policja, na wniosek upoważnionego

organu Unii Europejskich Związków Piłkarskich (Union of European Football Associations)

zwanej dalej „UEFA”, może dokonywać sprawdzenia osoby ubiegającej się o akredytację

UEFA w zakresie możliwości stwarzania przez tę osobę zagrożenia dla bezpieczeństwa

i porządku publicznego podczas Turnieju UEFA EURO 2012.

2.

Policja przedstawia upoważnionemu organowi UEFA, na jego wniosek, opinię o osobie

ubiegającej się o akredytację UEFA, przygotowaną na podstawie informacji zgromadzonych

w zbiorach danych prowadzonych przez Policję lub zbiorach danych dostępnych Policji.

3.

Opinia, o której mowa w ust. 2, zawiera imię i nazwisko osoby ubiegającej się o akredytację

UEFA, serię i numer dokumentu tożsamości tej osoby, przekazane przez upoważniony organ

UEFA, oraz rekomendację albo brak rekomendacji Policji do przyznania akredytacji UEFA.

W opinii nie zamieszcza się innych informacji, w szczególności innych danych osobowych.

4.

Opinia, o której mowa w ust. 2, nie wymaga uzasadnienia oraz nie podlega zaskarżeniu.

5.

Akredytacją UEFA, w rozumieniu niniejszego artykułu, jest indywidualne oraz niezbywalne

uprawnienie wstępu do

1)

jednej lub więcej stref (sektorów) na jednym lub więcej stadionach, na których rozgrywane

będą mecze piłki nożnej w ramach Turnieju UEFA EURO 2012, zwane dalej „meczami UEFA

EURO 2012”;

2)

jednej lub więcej stref na terenach lub w budynkach użytkowanych przez UEFA podczas

Turnieju UEFA EURO 2012.

Art. 68e.

1.

W okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 8 lipca 2012 r. funkcjonariuszy Straży

Granicznej wykonujących zadania związane z kontrolą bezpieczeństwa w związku z przewozem

lotniczym w międzynarodowej komunikacji lotniczej, o której mowa w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm., mogą wspierać upoważnieni pracownicy służby ochrony lotniska, o której mowa w tej

ustawie.

2.

Szczegółowe zasady organizacji wsparcia, o którym mowa w ust. 1, obejmujące w szczególności

okres wsparcia i liczbę pracowników mających uprawnienia do prowadzenia kontroli bezpieczeństwa

w komunikacji lotniczej, organizację pracy na stanowiskach kontroli bezpieczeństwa

określą, w drodze porozumienia, właściwi komendanci placówek Straży Granicznej i zarządzający

lotniskami.

Art. 68f.

1.

Funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony

Rządu, którzy w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., ze względu

na realizację zadań bezpośrednio związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas

Turnieju UEFA EURO 2012, pełnili służbę w czasie przekraczającym ustawowo określoną

tygodniową normę czasu służby, wypłacany jest w zamian za ten czas zryczałtowany ekwiwalent

pieniężny, zwany dalej „ekwiwalentem”.

2.

Przedłużony czas służby może przekraczać 48 godzin tygodniowo, z zachowaniem prawa

do nieprzerwanego wypoczynku.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagane wprowadzenie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej

Straży Pożarnej. Przepisów art. 10 ust. 1 pkt 12, art. 12 ust. 5 pkt 8, art. 13 ust.

6 pkt 17 oraz art. 35 ust. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm. nie stosuje się.

4.

Stawkę godzinową ekwiwalentu za każdą rozpoczętą godzinę służby, o której mowa w ust.

1, ustala się w wysokości 1/172 przeciętnego uposażenia odpowiednio funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu, określanego

według przepisów odrębnych dotyczących tych funkcjonariuszy jako wielokrotność kwoty

bazowej.

5.

Ekwiwalent przysługuje funkcjonariuszowi niezależnie od zajmowanego stanowiska służbowego,

w tym również delegowanemu do pełnienia służby w innych instytucjach na podstawie

odrębnych przepisów, w wymiarze, w jakim został wyznaczony do realizacji zadań, o

których mowa w ust. 1.

6.

Ekwiwalent jest wypłacany ze środków budżetu państwa.

Art. 68g.

W odniesieniu do zaliczek na poczet zamówień, których przedmiotem jest wykonanie usług

niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas Turnieju

UEFA EURO 2012, minister właściwy do spraw wewnętrznych, jednostki organizacyjne Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej oraz Biuro Ochrony Rządu

mogą nie stosować przepisów art. 151a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm..

Art. 68h.

Liczebność służby porządkowej oraz służby informacyjnej na meczu UEFA EURO 2012 określa

się zgodnie z art. 6, z zastrzeżeniem, że nie mniej niż 20% ogólnej liczby członków

służb porządkowych i informacyjnych stanowią członkowie służby porządkowej.

Art. 68i.

1.

Do meczu UEFA EURO 2012 nie stosuje się przepisów art. 15 ust. 1 i 2.

2.

Na bilecie wstępu lub na innym dokumencie uprawniającym do przebywania na meczu UEFA

EURO 2012 umieszcza się numer miejsca siedzącego.

Art. 68j.

Organizator imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej polegającej na publicznym oglądaniu

przekazu telewizyjnego meczu UEFA EURO 2012 na ekranach lub urządzeniach umożliwiających

uzyskanie obrazu o przekątnej przekraczającej 3 m, do wniosku, o którym mowa w art.

25 ust. 1 pkt 1, dołącza dokument potwierdzający zgodę wydaną przez właściwy organ

UEFA lub podmiot posiadający stosowne pełnomocnictwo tego organu, upoważniający do

prezentowania obrazu na ekranach lub urządzeniach umożliwiających uzyskanie obrazu

o przekątnej przekraczającej 3 m, zawierającego przekaz telewizyjny z przebiegu meczów

UEFA EURO 2012.

Art. 68k.

1.

W związku z meczem UEFA EURO 2012 lub imprezą masową artystyczno-rozrywkową polegającą

na publicznym oglądaniu przekazu telewizyjnego meczu UEFA EURO 2012, podczas których

istnieje uzasadnione ryzyko naruszenia prawa, właściwy miejscowo prezes sądu, prokurator

lub komendant Policji może, w drodze decyzji, zobowiązać tłumacza przysięgłego do

pozostawania w gotowości do wykonywania czynności tłumacza przysięgłego, określając

niezbędny czas, a także wskazując miejsce, gdzie tłumacz przysięgły powinien przebywać

w czasie pozostawania w gotowości. Decyzja podlega rygorowi natychmiastowej wykonalności.

2.

Przepisy ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego

(Dz. U. Nr 273, poz. 2702, z 2006 r. Nr 107, poz. 722, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622) stosuje się odpowiednio.

3.

Za pozostawanie w gotowości tłumaczowi przysięgłemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości

10 zł za godzinę.

”

;

30)

po art. 79 dodaje się art. 79a w brzmieniu

„

Art. 79a.

Przepisy rozdziału 9a obowiązują do dnia 31 grudnia 2012 r.

”

.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

§ 1.

Kto w miejscu publicznym posiada nóż, maczetę lub inny podobnie niebezpieczny przedmiot,

a okoliczności jego posiadania wskazują na zamiar użycia go w celu popełnienia przestępstwa,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 3000 zł.

§ 2.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 orzeka się przepadek przedmiotów

stanowiących przedmiot wykroczenia, choćby nie stanowiły własności sprawcy.

”

;

2)

w art. 66 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto, chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją lub w inny sposób wprowadza

w błąd instytucję użyteczności publicznej albo organ ochrony bezpieczeństwa, porządku

publicznego lub zdrowia,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny do 1500 zł.

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm. w art. 15

1)

w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu z pomieszczeń

przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, policyjnych

izb dziecka, pokoi przejściowych oraz tymczasowych pomieszczeń przejściowych;

”

;

2)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Osoba zatrzymana może zostać umieszczona w pomieszczeniu jednostki organizacyjnej

Policji lub pomieszczeniu jednostki organizacyjnej Straży Granicznej przeznaczonym

dla osób zatrzymanych.

7b.

Pomieszczenia dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoje

przejściowe oraz tymczasowe pomieszczenia przejściowe mogą tworzyć i znosić komendanci

wojewódzcy Policji oraz Komendant Stołeczny Policji.

”

;

3)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Policji

dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, zakres prowadzonej

dokumentacji oraz wzory dokumentów wchodzących w jej skład,

2)

warunki, jakim powinny odpowiadać pokoje przejściowe w jednostkach organizacyjnych

Policji, w których można umieścić osoby zatrzymane lub doprowadzone na czas wykonania

czynności służbowych, oczekiwania na przewóz do pomieszczenia dla osób zatrzymanych

lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia albo do policyjnej izby dziecka lub doprowadzenie

do jednostki penitencjarnej,

3)

warunki, jakim powinny odpowiadać tymczasowe pomieszczenia przejściowe, które mogą

być tworzone poza jednostkami organizacyjnymi Policji, w których można umieścić osoby

zatrzymane lub doprowadzone w związku z naruszeniem porządku prawnego, na czas niezbędny

do podjęcia decyzji co do dalszego zakresu i charakteru realizowanych wobec tych osób

czynności służbowych,

4)

warunki, jakim powinny odpowiadać policyjne izby dziecka,

5)

regulamin pobytu osób w pomieszczeniach, pokojach i izbach, o których mowa w ust.

1 pkt 4a, uwzględniając ich lokalizację, wyposażenie, warunki techniczne pomieszczeń

i niezbędne części składowe,

6)

sposób przechowywania i niszczenia zapisów obrazu z pomieszczeń, pokoi i izb, o których

mowa w ust. 1 pkt 4a, oraz udostępniania ich uprawnionym podmiotom oraz warunki właściwego

zabezpieczenia utrwalonego obrazu przed utratą, zniekształceniem lub nieuprawnionym

ujawnieniem

- kierując się potrzebą zapewnienia skuteczności działań podejmowanych przez Policję

oraz potrzebą zapewnienia poszanowania praw osób, wobec których działania te są podejmowane.

”

;

4)

dodaje się ust. 11 w brzmieniu

„

11.

Zgromadzone zapisy obrazu z pomieszczeń, izb i pokoi, o których mowa w ust. 1 pkt

4a, niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego albo postępowania

w sprawach o wykroczenia, postępowania dyscyplinarnego lub mogących być wykorzystanymi

w postępowaniu w ramach czynności wyjaśniających albo dowodów mających znaczenie dla

toczących się takich postępowań, Policja przechowuje przez okres co najmniej 30 dni,

nie dłużej jednak niż 60 dni od dnia zarejestrowania, a następnie je niszczy.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 67, z 2010 r. Nr 164, poz. 1108 oraz z 2011 r. Nr 50, poz. 255) po art. 17a dodaje się art. 17aa-17ac w brzmieniu

„

Art. 17aa.

1.

W celu przygotowania i utrzymania warunków do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

na drogach, liniach kolejowych, lotniskach, w portach, obiektach portowych lub na

przystaniach, na których w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

możliwe będzie utworzenie drogowych, kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich

przejść granicznych w celu realizowania kontroli granicznej, Komendant Główny Straży

Granicznej prowadzi wykaz przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej powiadamia zarządcę drogi, zarządzającego infrastrukturą

kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią o ujęciu w wykazie

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej zarządzanej

przez nich drogi, linii kolejowej, lotniska, portu, obiektu portowego lub przystani.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

uwzględniając potrzebę zamieszczenia w wykazie informacji istotnych dla zarządcy drogi,

zarządzającego infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub

przystanią, przy planowaniu rozwiązań organizacyjnych umożliwiających taką kontrolę.

Art. 17ab.

1.

Zarządca drogi publicznej ujętej w wykazie przejść granicznych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej zobowiązany jest do

1)

przygotowania projektów zmiany organizacji ruchu oraz przygotowania odpowiedniego

oznakowania drogi zapewniającego bezpieczeństwo ruchu drogowego;

2)

uwzględnienia przy budowie lub przebudowie drogi przecinającej granicę państwową warunków

umożliwiających prowadzenie kontroli granicznej w przypadku tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej;

3)

wprowadzenia na przejściach granicznych, z dniem tymczasowego przywrócenia kontroli

granicznej, organizacji ruchu zgodnej z projektami, o których mowa w pkt 1, zatwierdzonymi

przez właściwy organ zarządzający ruchem na drodze, na wniosek właściwego komendanta

oddziału Straży Granicznej.

2.

Skierowanie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno nastąpić nie później niż

z chwilą tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej.

Art. 17ac.

1.

Zarządzający infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią

oraz przewoźnicy kolejowi, w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

udzielają Straży Granicznej pomocy w zakresie organizacji kontroli granicznej niezbędnej

do sprawnego jej przeprowadzania oraz są zobowiązani do uzgodnienia z właściwym komendantem

placówki Straży Granicznej miejsca przeprowadzania kontroli granicznej osób przekraczających

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen. Straż Graniczna powinna

uwzględniać inne zadania własne właściwych zarządców infrastruktury.

2.

Do finansowania zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 17 ust.

2a.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 41b otrzymuje brzmienie

„

Art. 41b.

§ 1.

Sąd może orzec zakaz wstępu na imprezę masową, jeżeli przestępstwo zostało popełnione

w związku z taką imprezą, a udział sprawcy w imprezach masowych zagraża dobrom chronionym

prawem. Sąd orzeka zakaz wstępu na imprezę masową w wypadkach wskazanych w ustawie.

§ 2.

Zakaz wstępu na imprezę masową obejmuje wszelkie imprezy masowe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz mecze piłki nożnej rozgrywane przez polską kadrę narodową lub polski

klub sportowy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3.

Orzekając zakaz wstępu na imprezę masową za czyn popełniony w związku z masową imprezą

sportową, sąd może orzec obowiązek przebywania skazanego w czasie trwania niektórych

imprez masowych objętych zakazem w określonym miejscu stałego pobytu, kontrolowany

w sposób określony w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem

karnym w systemie dozoru elektronicznego.

§ 4.

Sąd orzeka zakaz wstępu na imprezę masową i obowiązek określony w § 3, w razie ponownego

skazania sprawcy za przestępstwo popełnione w związku z imprezą masową.

§ 5.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może orzec, że po upływie okresu, na który

orzeczono obowiązek określony w § 3, skazany będzie obowiązany do stawiennictwa w

czasie trwania niektórych imprez masowych objętych zakazem w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

skazanego, komendanta powiatowego, rejonowego lub miejskiego Policji.

§ 6.

Łączny czas stosowania wobec skazanego obowiązków, określonych w § 3 i 5, nie może

przekroczyć okresu orzeczonego wobec skazanego zakazu wstępu na imprezę masową.

§ 7.

Jeżeli z okoliczności wynika, że wykonanie obowiązku określonego w § 3 jest niemożliwe

lub jego orzeczenie jest oczywiście niecelowe, w miejsce tego obowiązku orzeka się

obowiązek stawiennictwa skazanego w czasie trwania niektórych imprez masowych objętych

zakazem w jednostce organizacyjnej Policji lub w miejscu określonym przez właściwego,

ze względu na miejsce zamieszkania skazanego, komendanta powiatowego, rejonowego lub

miejskiego Policji.

§ 8.

Nakładając obowiązek, o którym mowa w § 3, 5 lub 7, sąd określa imprezy masowe, w

czasie trwania których obowiązek ten ma być wykonywany, wskazując w szczególności

nazwy dyscyplin sportowych, nazwy klubów sportowych oraz zakres terytorialny imprez,

których obowiązek dotyczy.

§ 9.

Obowiązki orzekane na podstawie § 3, 5 i 7 orzeka się w miesiącach i latach. Obowiązek,

o którym mowa w § 3, orzeka się na okres nie krótszy niż 6 miesięcy i nie dłuższy

niż 12 miesięcy, zaś obowiązek, o którym mowa w § 7, orzeka się na okres od 6 miesięcy

do lat 6, nieprzekraczający okresu, na jaki orzeczono zakaz wstępu na imprezę masową.

”

;

2)

w art. 84 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Sąd może zwolnić skazanego z obowiązku orzeczonego na podstawie art. 41b § 5 lub 7

po upływie połowy okresu, na który go orzeczono, jeżeli obowiązek był stosowany przynajmniej

przez rok, a zachowanie skazanego wskazuje, że dalsze stosowanie obowiązku nie jest

niezbędne do spełnienia celów środka karnego.

”

;

3)

po art. 224 dodaje się art. 224a w brzmieniu

„

Art. 224a.

Kto wiedząc, że zagrożenie nie istnieje, zawiadamia o zdarzeniu, które zagraża życiu

lub zdrowiu wielu osób lub mieniu w znacznych rozmiarach lub stwarza sytuację, mającą

wywołać przekonanie o istnieniu takiego zagrożenia, czym wywołuje czynność instytucji

użyteczności publicznej lub organu ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub

zdrowia mającą na celu uchylenie zagrożenia,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

”

;

4)

art. 244 otrzymuje brzmienie

„

Art. 244.

Kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania

zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i

uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, obowiązku powstrzymania

się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu opuszczenia lokalu

zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami,

zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca

pobytu bez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w

sposób w nim przewidziany,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

”

;

5)

art. 244a otrzymuje brzmienie

„

Art. 244a.

§ 1.

Kto nie stosuje się do orzeczonego w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku

przebywania w miejscu stałego pobytu lub obowiązku stawiennictwa w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

osoby skazanej albo ukaranej, komendanta powiatowego, rejonowego lub miejskiego Policji,

w czasie trwania imprezy masowej,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2.

Tej samej karze podlega, kto udaremnia lub utrudnia kontrolowanie, w sposób określony

w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie

dozoru elektronicznego, orzeczonego wobec niego obowiązku, o którym mowa w § 1.

”

;

6)

po art. 254 dodaje się art. 254a w brzmieniu

„

Art. 254a.

Kto zabiera, niszczy, uszkadza lub czyni niezdatnym do użytku element wchodzący w

skład sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej, elektroenergetycznej, gazowej,

telekomunikacyjnej albo linii kolejowej, tramwajowej, trolejbusowej lub linii metra,

powodując przez to zakłócenie działania całości lub części sieci albo linii,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 177 § 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Przesłuchanie świadka może nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających

przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku. W postępowaniu przed sądem w czynności w miejscu przebywania świadka bierze

udział referendarz sądowy, asystent sędziego lub urzędnik zatrudniony w sądzie, w

którego okręgu świadek przebywa.

”

;

2)

w art. 325b w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przewidziane w art. 159, art. 254a i art. 262 § 2 Kodeksu karnego,

”

;

3)

w art. 517b po § 2 dodaje się § 2a-2d w brzmieniu

„

§ 2a.

Można odstąpić od przymusowego doprowadzenia do sądu sprawcy ujętego w warunkach określonych

w § 1, jeżeli zostanie zapewnione uczestniczenie przez sprawcę we wszystkich czynnościach

sądowych, w których ma on prawo uczestniczyć, w szczególności złożenie przez niego

wyjaśnień, przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających przeprowadzenie tych

czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W takim

wypadku złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy jest równoznaczne z przekazaniem sprawcy

do dyspozycji sądu.

§ 2b.

W wypadku określonym w § 2a we wszystkich czynnościach sądowych przy użyciu urządzeń

technicznych, umożliwiających przeprowadzenie tych czynności na odległość, bierze

udział w miejscu przebywania sprawcy referendarz sądowy lub asystent sędziego zatrudniony

w sądzie, w którego okręgu przebywa sprawca.

§ 2c.

Jeżeli w wypadku określonym w § 2a został ustanowiony obrońca, uczestniczy on w czynnościach

sądowych przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych czynności

na odległość, w miejscu przebywania sprawcy.

§ 2d.

Jeżeli w wypadku określonym w § 2a w odniesieniu do sprawcy zachodzą okoliczności,

o których mowa w art. 204 § 1, tłumacz uczestniczy w czynnościach sądowych przy użyciu

urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych czynności na odległość,

w miejscu przebywania sprawcy.

”

;

4)

w art. 517c po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a podejrzanego należy pouczyć ponadto o treści

art. 517b § 2a i 2c, art. 517e § 1a i art. 517ea.

”

;

5)

w art. 517d

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a sporządza się odpisy wniosku o rozpoznanie sprawy

dla sprawcy oraz dla jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także uwierzytelnione

kopie wszystkich dokumentów materiału dowodowego przekazywanych do sądu i pozostawia

w miejscu przebywania sprawcy. Po zakończeniu wszystkich czynności sądowych przeprowadzanych

w trybie art. 517b § 2a kopie te włącza się do akt sprawy.

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Każda osoba wezwana przez Policję w charakterze świadka, biegłego, tłumacza lub specjalisty

jest obowiązana stawić się w sądzie lub w miejscu przebywania sprawcy we wskazanym

terminie. Art. 177 § 1a stosuje się.

”

;

6)

w art. 517e po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a prezes sądu lub sąd, w sposób wskazany w art.

137, zawiadamia oskarżonego oraz jego obrońcę, jeżeli został ustanowiony, o doręczeniu

wniosku o rozpoznanie sprawy i oznacza czas na przygotowanie się do obrony. Oskarżonemu

oraz jego obrońcy doręcza się za pokwitowaniem przez funkcjonariusza Policji odpisy

wniosku o rozpoznanie sprawy oraz udostępnia się kopie dokumentów, o których mowa

w art. 517d § 1a. Zatrzymanemu oskarżonemu należy umożliwić, w miejscu jego przebywania,

kontakt z obrońcą bez obecności osób trzecich.

”

;

7)

po art. 517e dodaje się art. 517ea w brzmieniu

„

Art. 517ea.

§ 1.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a podczas czynności sądowych, w których oskarżony

uczestniczy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych

czynności na odległość, uczestnicy postępowania mogą składać wnioski oraz inne oświadczenia

oraz dokonywać czynności procesowych wyłącznie ustnie do protokołu. O treści wszystkich

pism procesowych, które wpłynęły do akt sprawy od chwili przekazania do sądu wniosku

o rozpoznanie sprawy, sąd jest obowiązany poinformować przy najbliższej czynności

procesowej oskarżonego oraz jego obrońcę. Na żądanie oskarżonego lub obrońcy sąd ma

obowiązek odczytać treść tych pism.

§ 2.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a pisma procesowe oskarżonego i jego obrońcy,

których nie można było przekazać do sądu, mogą być przez nich odczytane na rozprawie.

Z chwilą ich odczytania wywołują one skutek procesowy i są traktowane jako czynności

dokonane w formie ustnej.

”

;

8)

w art. 517g § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Jeżeli sąd przed rozprawą główną lub w jej toku stwierdzi, że sprawa nie podlega rozpoznaniu

w trybie przyspieszonym albo nie można jej rozpoznać z zachowaniem dopuszczalnego

czasu przerw w rozprawie, o którym mowa w art. 517f § 1, rozpoznaje sprawę w dalszym

ciągu w trybie uproszczonym w tym samym składzie. Jeżeli jednak zachodzi wypadek określony

w art. 517b § 2a, rozprawę należy wyznaczyć w takim terminie albo ją przerwać albo

odroczyć, aby umożliwić osobiste uczestniczenie w niej oskarżonego. W razie niemożności

rozpoznania sprawy także w trybie uproszczonym sąd rozstrzyga w przedmiocie środka

zapobiegawczego i przekazuje sprawę prokuratorowi w celu przeprowadzenia postępowania

przygotowawczego na zasadach ogólnych, zawiadamiając o tym pokrzywdzonego.

”

;

9)

po art. 517g dodaje się art. 517ga w brzmieniu

„

Art. 517ga.

W razie zarządzenia przerwy w rozprawie lub zmiany trybu postępowania w dalszym postępowaniu

nie stosuje się w stosunku do oskarżonego sposobu uczestniczenia w czynnościach sądowych

przewidzianego w art. 517b § 2a.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. w art. 181b dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

W razie orzeczenia obowiązku przebywania skazanego w czasie trwania imprezy masowej

w miejscu stałego pobytu, kontrolowanego w sposób określony w przepisach o wykonywaniu

kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego,

sąd przesyła odpis wyroku sądowi penitencjarnemu, właściwemu dla miejsca stałego pobytu

skazanego, w celu wykonania wyroku w zakresie tego obowiązku.

”

.

W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu

alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

”

;

2)

w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny tego wymagają, minister

właściwy do spraw wewnętrznych może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na obszarze

całego państwa lub na określonych obszarach, na czas określony, w odniesieniu do wszelkiej

broni lub niektórych jej rodzajów zakaz jej noszenia lub przemieszczania w stanie

rozładowanym.

”

.

1.

Na imprezie masowej, z wyłączeniem imprezy masowej podwyższonego ryzyka, dozwolone

są sprzedaż, podawanie i spożywanie napojów alkoholowych zawierających nie więcej

niż 3,5% alkoholu.

2.

Sprzedaż, podawanie i spożywanie napojów alkoholowych mogą odbywać się wyłącznie w

miejscach do tego wyznaczonych.

3.

Sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych mogą być prowadzone wyłącznie przez podmioty

posiadające zezwolenie, o którym mowa w art. 18

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, z późn. zm..

4.

Niedozwolona jest sprzedaż napojów alkoholowych w twardych opakowaniach, w szczególności

wykonanych ze szkła, metalu lub tworzyw sztucznych, które wykorzystane niezgodnie

z ich przeznaczeniem mogą stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego.

5.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej organizator dołącza

informację o rozmieszczeniu miejsc i czasie, w których będą sprzedawane, podawane

lub spożywane napoje alkoholowe.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 91 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Organ określony w § 2 może odstąpić od przymusowego doprowadzenia sprawcy do sądu,

jeżeli zostanie zapewnione uczestniczenie przez sprawcę we wszystkich czynnościach

sądowych, w których ma on prawo uczestniczyć, w szczególności możliwość złożenia przez

niego wyjaśnień, przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie

tych czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

”

;

2)

w art. 92 w § 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

W postępowaniu przyspieszonym, z zastrzeżeniem art. 92a

”

;

3)

po art. 92 dodaje się art. 92a w brzmieniu

„

Art. 92a.

W postępowaniu przyspieszonym, toczącym się z zastosowaniem art. 91 § 2a, stosuje

się przepisy niniejszego rozdziału z następującymi zmianami

1)

wniosek o ukaranie nie może być złożony ustnie do protokołu;

2)

we wszystkich czynnościach sądowych przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających

przeprowadzenie tych czynności na odległość, bierze udział w miejscu przebywania sprawcy

referendarz sądowy lub asystent sędziego zatrudniony w sądzie, w którego okręgu przebywa

sprawca;

3)

jeżeli został ustanowiony obrońca lub wezwano tłumacza, uczestniczą oni w czynnościach

sądowych przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych czynności

na odległość, w miejscu przebywania sprawcy;

4)

prezes sądu lub sąd, w sposób wskazany w art. 137 Kodeksu postępowania karnego, zawiadamia obwinionego o doręczeniu wniosku o ukaranie; obwinionemu doręcza się

za pokwitowaniem przez funkcjonariusza organu, o którym mowa w art. 91 § 2, odpis

wniosku o ukaranie oraz udostępnia się kopie wszystkich dokumentów materiału dowodowego

przekazywanych do sądu;

5)

art. 517ea Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio; świadków i biegłych można także przesłuchać przy zastosowaniu

art. 177 § 1a Kodeksu postępowania karnego;

6)

w razie zarządzenia przerwy w rozprawie lub zmiany trybu postępowania w dalszym postępowaniu

nie stosuje się w stosunku do obwinionego sposobu uczestniczenia w czynnościach sądowych

przewidzianego w art. 91 § 2a; termin rozpoznania sprawy przed sądem należy tak ustalić,

aby umożliwić osobiste uczestniczenie w niej obwinionego.

”

;

4)

w art. 96 po § 1a dodaje się § 1aa w brzmieniu

„

§ 1aa.

W postępowaniu mandatowym, w sprawach o czyny określone w art. 54-56 i art. 57a ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. Nr 62, poz. 504, z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021 oraz z 2011 r. Nr 217, poz. 1280) można nałożyć grzywnę w wysokości 2000 zł.

”

.

W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem

karnym w systemie dozoru elektronicznego

(Dz. U. z 2010 r. Nr 142, poz. 960) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

warunki wykonywania, organizowanie i kontrolowanie oraz nadzór nad wykonywaniem orzeczonego

w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku przebywania w miejscu stałego

pobytu w czasie trwania imprezy masowej.

”

;

2)

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Warunki wykonywania, organizowanie i kontrolowanie oraz nadzór nad wykonywaniem obowiązku

przebywania w miejscu stałego pobytu w czasie trwania imprezy masowej

Art. 83a.

Do kontrolowania wykonywania orzeczonego w związku z zakazem wstępu na imprezę masową

obowiązku przebywania w miejscu stałego pobytu w czasie trwania imprezy masowej, zwanego

dalej „obowiązkiem przebywania”, stosuje się aparaturę monitorującą, o której mowa

w art. 2 ust. 1.

Art. 83b.

W sprawach wykonania obowiązku przebywania, właściwy jest sąd penitencjarny, w okręgu

którego skazany ma miejsce stałego pobytu.

Art. 83c.

1.

Niezwłocznie po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku sąd penitencjarny wydaje postanowienie,

w którym

1)

określa miejsce wykonywania obowiązku przebywania, kontrolowanego przy użyciu aparatury

monitorującej oraz rodzaj podlegających zainstalowaniu środków technicznych;

2)

wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego podmiotowi prowadzącemu

centralę monitorowania gotowości do zainstalowania elektronicznego urządzenia rejestrującego

lub założenia nadajnika;

3)

wskazuje obowiązek przebywania skazanego w miejscu stałego pobytu w czasie trwania

imprez masowych, w terminach, o których będzie informowany przez centralę monitorowania;

4)

określa datę zakończenia kontrolowania obowiązku przebywania przy użyciu aparatury

monitorującej.

2.

Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, sąd penitencjarny ustala, czy

na przeszkodzie kontrolowaniu obowiązku przebywania przy użyciu aparatury monitorującej

nie stoją warunki techniczne. W tym celu sąd żąda nadesłania informacji od upoważnionego

podmiotu dozorującego.

3.

Wydając postanowienie, o którym mowa w ust. 1, sąd penitencjarny poucza skazanego

o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz o konsekwencjach naruszenia warunków

wykonywania obowiązku przebywania, kontrolowanego przy użyciu aparatury monitorującej.

4.

Odpis postanowienia sądu penitencjarnego przesyła się niezwłocznie upoważnionemu podmiotowi

dozorującemu.

Art. 83d.

1.

Jeżeli informacje nadesłane przez upoważniony podmiot dozorujący wskazują na brak

warunków technicznych do kontrolowania wykonywania obowiązku przebywania za pomocą

aparatury monitorującej, sąd penitencjarny niezwłocznie zamienia ten obowiązek na

obowiązek stawiennictwa, w czasie trwania imprezy masowej, w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

skazanego, komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, zwany dalej „obowiązkiem

stawiennictwa”.

2.

Wydając postanowienie o zamianie obowiązku przebywania na obowiązek stawiennictwa,

określa się wymiar obowiązku stawiennictwa zgodnie z wyrokiem, mocą którego obowiązek

orzeczono.

3.

Na poczet obowiązku stawiennictwa zalicza się okres pomiędzy uprawomocnieniem wyroku

a wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1.

Art. 83e.

Sąd penitencjarny zamienia obowiązek przebywania na obowiązek stawiennictwa, jeżeli

1)

skazany udaremnia lub utrudnia kontrolowanie przy użyciu aparatury monitorującej obowiązku

przebywania;

2)

zaistniała okoliczność uniemożliwiająca kontrolowanie przy użyciu aparatury monitorującej

obowiązku przebywania lub czyniąca takie kontrolowanie oczywiście niecelowym.

Art. 83f.

W przypadkach szczególnie ważnych dla skazanego, uzasadnionych warunkami zdrowotnymi,

rodzinnymi lub osobistymi, sędzia penitencjarny może zezwolić skazanemu na przebywanie

poza miejscem stałego pobytu w czasie trwania imprezy masowej.

Art. 83g.

W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, sąd penitencjarny

może zmienić miejsce, w którym obowiązek przebywania orzeczony wobec skazanego będzie

kontrolowany przy użyciu aparatury monitorującej; przepisy art. 83c ust. 1, 2 i 4

stosuje się odpowiednio.

Art. 83h.

Postanowienia sądu penitencjarnego wydane na podstawie przepisów niniejszego rozdziału

podlegają wykonaniu niezwłocznie.

Art. 83i.

Na postanowienia wydane na podstawie przepisów niniejszego rozdziału przysługuje zażalenie,

z tym że na postanowienie wydane na podstawie art. 83c ust. 1 zażalenie przysługuje

jedynie w zakresie określenia daty zakończenia kontrolowania obowiązku przebywania

przy użyciu aparatury monitorującej.

Art. 83j.

1.

Podmiot prowadzący centralę monitorowania niezwłocznie informuje skazanego o terminach

imprez masowych, w czasie trwania których ma on obowiązek przebywać w miejscu stałego

pobytu.

2.

Terminy imprez masowych, o których mowa w ust. 1, podmiot prowadzący centralę monitorowania

określa na podstawie informacji przekazanych przez Komendanta Głównego Policji.

3.

Na skazanym spoczywa obowiązek kontaktowania się z podmiotem prowadzącym centralę

monitorowania.

Art. 83k.

Do wykonywania, organizowania i kontrolowania oraz nadzoru nad wykonywaniem obowiązku

przebywania stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem przepisów w zakresie regulującym

zadania sądowego kuratora zawodowego, przepisy art. 8 ust. 1, art. 15, 16, 25, art.

27 ust. 2 oraz rozdziałów 4 i 5.

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 ust. 10 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 15 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W celu sfinansowania zadań określonych w art. 68f ustawy zmienianej w art. 1 oraz

w art. 17aa-17ac ustawy zmienianej w art. 4 ustala się w 2012 r. maksymalne limity

wydatków dla

1)

budżetu państwa w kwocie 20 803 600 zł;

2)

budżetów samorządów wojewódzkich w kwocie 349 500 zł;

3)

budżetów samorządów powiatowych w kwocie 101 700 zł;

4)

budżetów samorządów gminnych w kwocie 48 600 zł.

2.

W przypadku gdy środki finansowe nie pokrywałyby skutków sfinansowania uprawnień funkcjonariuszy

służb wymienionych w art. 68f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 do ekwiwalentu za

wszystkie godziny wypracowane w ramach przedłużonego czasu służby, dla każdego uprawnionego

funkcjonariusza, obniża się wymiar godzin, za które wypłaca się ekwiwalent, proporcjonalnie

do wymiaru, w jakim środki umożliwiają sfinansowanie tych uprawnień ogółem.

3.

Wskaźnik procentowy wymiaru godzin, o którym mowa w ust. 2, ogłasza się w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w drodze obwieszczenia, na podstawie

zbiorczych danych o liczbie godzin przedłużonego czasu służby, przekazanych przez

kierowników służb wymienionych w art. 68f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 niezwłocznie

po upływie okresu wskazanego w tym przepisie.

4.

Za pozostały, przedłużony czas służby, funkcjonariuszowi udziela się czasu wolnego

od służby w tym samym wymiarze, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Przepisy art. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

w zakresie dotyczącym meczów piłki nożnej rozgrywanych

1)

w ramach ligi zawodowej - stosuje się od dnia wejścia w życie ustawy;

2)

w ramach I ligi piłki nożnej - stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.;

3)

w ramach pozostałych rozgrywek - stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1-5, 7-16, 18 i 20-26, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 17, 19, 27 i 28, art. 5 pkt 1, 2, 4 i 5, art. 7 i art. 10, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

W celu przygotowania i utrzymania warunków do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

na drogach, liniach kolejowych, lotniskach, w portach, obiektach portowych lub na

przystaniach, na których w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

możliwe będzie utworzenie drogowych, kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich

przejść granicznych w celu realizowania kontroli granicznej, Komendant Główny Straży

Granicznej prowadzi wykaz przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej powiadamia zarządcę drogi, zarządzającego infrastrukturą

kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią o ujęciu w wykazie

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej zarządzanej

przez nich drogi, linii kolejowej, lotniska, portu, obiektu portowego lub przystani.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

uwzględniając potrzebę zamieszczenia w wykazie informacji istotnych dla zarządcy drogi,

zarządzającego infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub

przystanią, przy planowaniu rozwiązań organizacyjnych umożliwiających taką kontrolę.

1.

Zarządca drogi publicznej ujętej w wykazie przejść granicznych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej zobowiązany jest do

1)

przygotowania projektów zmiany organizacji ruchu oraz przygotowania odpowiedniego

oznakowania drogi zapewniającego bezpieczeństwo ruchu drogowego;

2)

uwzględnienia przy budowie lub przebudowie drogi przecinającej granicę państwową warunków

umożliwiających prowadzenie kontroli granicznej w przypadku tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej;

3)

wprowadzenia na przejściach granicznych, z dniem tymczasowego przywrócenia kontroli

granicznej, organizacji ruchu zgodnej z projektami, o których mowa w pkt 1, zatwierdzonymi

przez właściwy organ zarządzający ruchem na drodze, na wniosek właściwego komendanta

oddziału Straży Granicznej.

2.

Skierowanie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno nastąpić nie później niż

z chwilą tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej.

1.

Zarządzający infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią

oraz przewoźnicy kolejowi, w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

udzielają Straży Granicznej pomocy w zakresie organizacji kontroli granicznej niezbędnej

do sprawnego jej przeprowadzania oraz są zobowiązani do uzgodnienia z właściwym komendantem

placówki Straży Granicznej miejsca przeprowadzania kontroli granicznej osób przekraczających

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen. Straż Graniczna powinna

uwzględniać inne zadania własne właściwych zarządców infrastruktury.

2.

Do finansowania zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 17 ust.

2a.

1.

Wojewoda może, w drodze decyzji administracyjnej, przerwać imprezę masową, jeżeli

jej dalszy przebieg może zagrozić życiu lub zdrowiu osobom albo mieniu w znacznych

rozmiarach, a działania podejmowane przez organizatora są niewystarczające do zapewnienia

bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2.

Wydając decyzję, wojewoda bierze pod uwagę również zagrożenie bezpieczeństwa, które

może spowodować przerwanie imprezy masowej.

3.

Decyzji o przerwaniu imprezy masowej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4.

O treści decyzji wojewoda zawiadamia niezwłocznie organizatora imprezy masowej oraz

odpowiednie podmioty wymienione w art. 25 ust. 1.

5.

Decyzję doręcza się organizatorowi w terminie 7 dni od dnia przerwania imprezy masowej.

§ 1.

Sąd może orzec zakaz wstępu na imprezę masową, jeżeli przestępstwo zostało popełnione

w związku z taką imprezą, a udział sprawcy w imprezach masowych zagraża dobrom chronionym

prawem. Sąd orzeka zakaz wstępu na imprezę masową w wypadkach wskazanych w ustawie.

§ 2.

Zakaz wstępu na imprezę masową obejmuje wszelkie imprezy masowe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz mecze piłki nożnej rozgrywane przez polską kadrę narodową lub polski

klub sportowy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3.

Orzekając zakaz wstępu na imprezę masową za czyn popełniony w związku z masową imprezą

sportową, sąd może orzec obowiązek przebywania skazanego w czasie trwania niektórych

imprez masowych objętych zakazem w określonym miejscu stałego pobytu, kontrolowany

w sposób określony w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem

karnym w systemie dozoru elektronicznego.

§ 4.

Sąd orzeka zakaz wstępu na imprezę masową i obowiązek określony w § 3, w razie ponownego

skazania sprawcy za przestępstwo popełnione w związku z imprezą masową.

§ 5.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może orzec, że po upływie okresu, na który

orzeczono obowiązek określony w § 3, skazany będzie obowiązany do stawiennictwa w

czasie trwania niektórych imprez masowych objętych zakazem w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

skazanego, komendanta powiatowego, rejonowego lub miejskiego Policji.

§ 6.

Łączny czas stosowania wobec skazanego obowiązków, określonych w § 3 i 5, nie może

przekroczyć okresu orzeczonego wobec skazanego zakazu wstępu na imprezę masową.

§ 7.

Jeżeli z okoliczności wynika, że wykonanie obowiązku określonego w § 3 jest niemożliwe

lub jego orzeczenie jest oczywiście niecelowe, w miejsce tego obowiązku orzeka się

obowiązek stawiennictwa skazanego w czasie trwania niektórych imprez masowych objętych

zakazem w jednostce organizacyjnej Policji lub w miejscu określonym przez właściwego,

ze względu na miejsce zamieszkania skazanego, komendanta powiatowego, rejonowego lub

miejskiego Policji.

§ 8.

Nakładając obowiązek, o którym mowa w § 3, 5 lub 7, sąd określa imprezy masowe, w

czasie trwania których obowiązek ten ma być wykonywany, wskazując w szczególności

nazwy dyscyplin sportowych, nazwy klubów sportowych oraz zakres terytorialny imprez,

których obowiązek dotyczy.

§ 9.

Obowiązki orzekane na podstawie § 3, 5 i 7 orzeka się w miesiącach i latach. Obowiązek,

o którym mowa w § 3, orzeka się na okres nie krótszy niż 6 miesięcy i nie dłuższy

niż 12 miesięcy, zaś obowiązek, o którym mowa w § 7, orzeka się na okres od 6 miesięcy

do lat 6, nieprzekraczający okresu, na jaki orzeczono zakaz wstępu na imprezę masową.

Komendant niezwłocznie przekazuje podmiotowi prowadzącemu centralę monitorowania,

określoną w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym

w systemie dozoru elektronicznego, informacje o miejscu i terminach imprez masowych

w zakresie dotyczącym poszczególnych osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 lit.

a, w stosunku do których orzeczono obowiązek przebywania w czasie trwania imprezy

masowej w określonym miejscu stałego pobytu.

§ 1.

Kto w miejscu publicznym posiada nóż, maczetę lub inny podobnie niebezpieczny przedmiot,

a okoliczności jego posiadania wskazują na zamiar użycia go w celu popełnienia przestępstwa,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 3000 zł.

§ 2.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 orzeka się przepadek przedmiotów

stanowiących przedmiot wykroczenia, choćby nie stanowiły własności sprawcy.

1.

Kto nie wykonuje polecenia porządkowego, wydanego na podstawie ustawy, regulaminu

obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej przez służby porządkowe lub służby

informacyjne,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

2.

Tej samej karze podlega, kto w czasie trwania

1)

imprezy masowej przebywa w miejscu nieprzeznaczonym dla publiczności;

2)

masowej imprezy sportowej przebywa w sektorze innym niż wskazany na bilecie wstępu

lub innym dokumencie uprawniającym do przebywania na imprezie masowej i nie opuszcza

tego sektora mimo wezwania osoby uprawnionej.

Kto nie wykonuje polecenia wydanego przez Policję lub Żandarmerię Wojskową, w miejscu

i w czasie trwania imprezy masowej,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

Kto wbrew przepisom ustawy wnosi lub posiada na imprezie masowej napoje alkoholowe,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

Kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej używa elementu odzieży

lub przedmiotu w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

Kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej prowokuje kibiców do działań

zagrażających bezpieczeństwu tej imprezy,

podlega grzywnie nie mniejszej niż 180 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności.

Postępowanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 54-57a prowadzi się na podstawie

przepisów o postępowaniu przyspieszonym, o którym mowa w rozdziale 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o

wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm..

Postępowanie w sprawach o przestępstwa określone w art. 59-61 prowadzi się na podstawie

przepisów o postępowaniu przyspieszonym, o którym mowa w rozdziale 54a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm., o ile zachodzą przesłanki do rozpoznania sprawy w tym postępowaniu.

Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środek karny określony w art.

65 ust. 1 i 2, uznać go za wykonany, jeżeli ukarany przestrzegał porządku prawnego,

a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.

1.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas Turnieju Finałowego

Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, zwanego dalej „Turniejem UEFA EURO

2012”, a także w celu zapobiegania popełnianiu przestępstw i wykroczeń związanych

z tym Turniejem oraz wykrywania i ścigania ich sprawców, Policja może pobierać, uzyskiwać,

gromadzić, przetwarzać, sprawdzać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe

1)

o osobach stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym

również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,

że osoby te będą przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

uzyskane lub przetwarzane przez inne organy, służby i instytucje państwowe, w tym

również w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

3)

uzyskane lub przetwarzane przez organy ścigania innych państw

- także bez wiedzy i zgody osób, których dane te dotyczą, w okresie, o którym mowa

w art. 68c ust. 1.

2.

Do zakresu informacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 2b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm..

1.

Udostępnienie przez Policję informacji, o których mowa w art. 68a ust. 1, organom

władzy publicznej, służbom i instytucjom państwowym, w tym również zagranicznym i

międzynarodowym, odbywa się na zasadach określonych w niniejszej ustawie, ustawie

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm., ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 182, poz. 1228), a także umowach międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

2.

Odmowa udostępnienia informacji, o których mowa w art. 68a ust. 1, następuje, jeżeli

ich udostępnienie mogłoby utrudnić lub uniemożliwić realizację zadań Policji.

1.

Informacje, o których mowa w art. 68a ust. 1, przetwarza się przez okres niezbędny

do realizacji zadań Policji wynikających z niniejszego rozdziału, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 października 2012 r.

2.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, informacje, o których mowa w art. 68a ust.

1, usuwa się ze zbiorów danych osobowych, których administratorem jest Komendant Główny

Policji, z wyjątkiem informacji, o których mowa w art. 20 ust. 2a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, przetwarzanych na potrzeby toczących się postępowań.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 68a ust. 1, Policja, na wniosek upoważnionego

organu Unii Europejskich Związków Piłkarskich (Union of European Football Associations)

zwanej dalej „UEFA”, może dokonywać sprawdzenia osoby ubiegającej się o akredytację

UEFA w zakresie możliwości stwarzania przez tę osobę zagrożenia dla bezpieczeństwa

i porządku publicznego podczas Turnieju UEFA EURO 2012.

2.

Policja przedstawia upoważnionemu organowi UEFA, na jego wniosek, opinię o osobie

ubiegającej się o akredytację UEFA, przygotowaną na podstawie informacji zgromadzonych

w zbiorach danych prowadzonych przez Policję lub zbiorach danych dostępnych Policji.

3.

Opinia, o której mowa w ust. 2, zawiera imię i nazwisko osoby ubiegającej się o akredytację

UEFA, serię i numer dokumentu tożsamości tej osoby, przekazane przez upoważniony organ

UEFA, oraz rekomendację albo brak rekomendacji Policji do przyznania akredytacji UEFA.

W opinii nie zamieszcza się innych informacji, w szczególności innych danych osobowych.

4.

Opinia, o której mowa w ust. 2, nie wymaga uzasadnienia oraz nie podlega zaskarżeniu.

5.

Akredytacją UEFA, w rozumieniu niniejszego artykułu, jest indywidualne oraz niezbywalne

uprawnienie wstępu do

1)

jednej lub więcej stref (sektorów) na jednym lub więcej stadionach, na których rozgrywane

będą mecze piłki nożnej w ramach Turnieju UEFA EURO 2012, zwane dalej „meczami UEFA

EURO 2012”;

2)

jednej lub więcej stref na terenach lub w budynkach użytkowanych przez UEFA podczas

Turnieju UEFA EURO 2012.

1.

W okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 8 lipca 2012 r. funkcjonariuszy Straży

Granicznej wykonujących zadania związane z kontrolą bezpieczeństwa w związku z przewozem

lotniczym w międzynarodowej komunikacji lotniczej, o której mowa w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm., mogą wspierać upoważnieni pracownicy służby ochrony lotniska, o której mowa w tej

ustawie.

2.

Szczegółowe zasady organizacji wsparcia, o którym mowa w ust. 1, obejmujące w szczególności

okres wsparcia i liczbę pracowników mających uprawnienia do prowadzenia kontroli bezpieczeństwa

w komunikacji lotniczej, organizację pracy na stanowiskach kontroli bezpieczeństwa

określą, w drodze porozumienia, właściwi komendanci placówek Straży Granicznej i zarządzający

lotniskami.

1.

Funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony

Rządu, którzy w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., ze względu

na realizację zadań bezpośrednio związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa podczas

Turnieju UEFA EURO 2012, pełnili służbę w czasie przekraczającym ustawowo określoną

tygodniową normę czasu służby, wypłacany jest w zamian za ten czas zryczałtowany ekwiwalent

pieniężny, zwany dalej „ekwiwalentem”.

2.

Przedłużony czas służby może przekraczać 48 godzin tygodniowo, z zachowaniem prawa

do nieprzerwanego wypoczynku.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagane wprowadzenie podwyższonej gotowości operacyjnej w Państwowej

Straży Pożarnej. Przepisów art. 10 ust. 1 pkt 12, art. 12 ust. 5 pkt 8, art. 13 ust.

6 pkt 17 oraz art. 35 ust. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm. nie stosuje się.

4.

Stawkę godzinową ekwiwalentu za każdą rozpoczętą godzinę służby, o której mowa w ust.

1, ustala się w wysokości 1/172 przeciętnego uposażenia odpowiednio funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu, określanego

według przepisów odrębnych dotyczących tych funkcjonariuszy jako wielokrotność kwoty

bazowej.

5.

Ekwiwalent przysługuje funkcjonariuszowi niezależnie od zajmowanego stanowiska służbowego,

w tym również delegowanemu do pełnienia służby w innych instytucjach na podstawie

odrębnych przepisów, w wymiarze, w jakim został wyznaczony do realizacji zadań, o

których mowa w ust. 1.

6.

Ekwiwalent jest wypłacany ze środków budżetu państwa.

W odniesieniu do zaliczek na poczet zamówień, których przedmiotem jest wykonanie usług

niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas Turnieju

UEFA EURO 2012, minister właściwy do spraw wewnętrznych, jednostki organizacyjne Policji,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej oraz Biuro Ochrony Rządu

mogą nie stosować przepisów art. 151a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm..

Liczebność służby porządkowej oraz służby informacyjnej na meczu UEFA EURO 2012 określa

się zgodnie z art. 6, z zastrzeżeniem, że nie mniej niż 20% ogólnej liczby członków

służb porządkowych i informacyjnych stanowią członkowie służby porządkowej.

1.

Do meczu UEFA EURO 2012 nie stosuje się przepisów art. 15 ust. 1 i 2.

2.

Na bilecie wstępu lub na innym dokumencie uprawniającym do przebywania na meczu UEFA

EURO 2012 umieszcza się numer miejsca siedzącego.

Organizator imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej polegającej na publicznym oglądaniu

przekazu telewizyjnego meczu UEFA EURO 2012 na ekranach lub urządzeniach umożliwiających

uzyskanie obrazu o przekątnej przekraczającej 3 m, do wniosku, o którym mowa w art.

25 ust. 1 pkt 1, dołącza dokument potwierdzający zgodę wydaną przez właściwy organ

UEFA lub podmiot posiadający stosowne pełnomocnictwo tego organu, upoważniający do

prezentowania obrazu na ekranach lub urządzeniach umożliwiających uzyskanie obrazu

o przekątnej przekraczającej 3 m, zawierającego przekaz telewizyjny z przebiegu meczów

UEFA EURO 2012.

1.

W związku z meczem UEFA EURO 2012 lub imprezą masową artystyczno-rozrywkową polegającą

na publicznym oglądaniu przekazu telewizyjnego meczu UEFA EURO 2012, podczas których

istnieje uzasadnione ryzyko naruszenia prawa, właściwy miejscowo prezes sądu, prokurator

lub komendant Policji może, w drodze decyzji, zobowiązać tłumacza przysięgłego do

pozostawania w gotowości do wykonywania czynności tłumacza przysięgłego, określając

niezbędny czas, a także wskazując miejsce, gdzie tłumacz przysięgły powinien przebywać

w czasie pozostawania w gotowości. Decyzja podlega rygorowi natychmiastowej wykonalności.

2.

Przepisy ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego

(Dz. U. Nr 273, poz. 2702, z 2006 r. Nr 107, poz. 722, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622) stosuje się odpowiednio.

3.

Za pozostawanie w gotowości tłumaczowi przysięgłemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości

10 zł za godzinę.

Przepisy rozdziału 9a obowiązują do dnia 31 grudnia 2012 r.

Do kontrolowania wykonywania orzeczonego w związku z zakazem wstępu na imprezę masową

obowiązku przebywania w miejscu stałego pobytu w czasie trwania imprezy masowej, zwanego

dalej „obowiązkiem przebywania”, stosuje się aparaturę monitorującą, o której mowa

w art. 2 ust. 1.

W sprawach wykonania obowiązku przebywania, właściwy jest sąd penitencjarny, w okręgu

którego skazany ma miejsce stałego pobytu.

1.

Niezwłocznie po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku sąd penitencjarny wydaje postanowienie,

w którym

1)

określa miejsce wykonywania obowiązku przebywania, kontrolowanego przy użyciu aparatury

monitorującej oraz rodzaj podlegających zainstalowaniu środków technicznych;

2)

wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego podmiotowi prowadzącemu

centralę monitorowania gotowości do zainstalowania elektronicznego urządzenia rejestrującego

lub założenia nadajnika;

3)

wskazuje obowiązek przebywania skazanego w miejscu stałego pobytu w czasie trwania

imprez masowych, w terminach, o których będzie informowany przez centralę monitorowania;

4)

określa datę zakończenia kontrolowania obowiązku przebywania przy użyciu aparatury

monitorującej.

2.

Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, sąd penitencjarny ustala, czy

na przeszkodzie kontrolowaniu obowiązku przebywania przy użyciu aparatury monitorującej

nie stoją warunki techniczne. W tym celu sąd żąda nadesłania informacji od upoważnionego

podmiotu dozorującego.

3.

Wydając postanowienie, o którym mowa w ust. 1, sąd penitencjarny poucza skazanego

o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz o konsekwencjach naruszenia warunków

wykonywania obowiązku przebywania, kontrolowanego przy użyciu aparatury monitorującej.

4.

Odpis postanowienia sądu penitencjarnego przesyła się niezwłocznie upoważnionemu podmiotowi

dozorującemu.

1.

Jeżeli informacje nadesłane przez upoważniony podmiot dozorujący wskazują na brak

warunków technicznych do kontrolowania wykonywania obowiązku przebywania za pomocą

aparatury monitorującej, sąd penitencjarny niezwłocznie zamienia ten obowiązek na

obowiązek stawiennictwa, w czasie trwania imprezy masowej, w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

skazanego, komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, zwany dalej „obowiązkiem

stawiennictwa”.

2.

Wydając postanowienie o zamianie obowiązku przebywania na obowiązek stawiennictwa,

określa się wymiar obowiązku stawiennictwa zgodnie z wyrokiem, mocą którego obowiązek

orzeczono.

3.

Na poczet obowiązku stawiennictwa zalicza się okres pomiędzy uprawomocnieniem wyroku

a wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1.

Sąd penitencjarny zamienia obowiązek przebywania na obowiązek stawiennictwa, jeżeli

1)

skazany udaremnia lub utrudnia kontrolowanie przy użyciu aparatury monitorującej obowiązku

przebywania;

2)

zaistniała okoliczność uniemożliwiająca kontrolowanie przy użyciu aparatury monitorującej

obowiązku przebywania lub czyniąca takie kontrolowanie oczywiście niecelowym.

W przypadkach szczególnie ważnych dla skazanego, uzasadnionych warunkami zdrowotnymi,

rodzinnymi lub osobistymi, sędzia penitencjarny może zezwolić skazanemu na przebywanie

poza miejscem stałego pobytu w czasie trwania imprezy masowej.

W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, sąd penitencjarny

może zmienić miejsce, w którym obowiązek przebywania orzeczony wobec skazanego będzie

kontrolowany przy użyciu aparatury monitorującej; przepisy art. 83c ust. 1, 2 i 4

stosuje się odpowiednio.

Postanowienia sądu penitencjarnego wydane na podstawie przepisów niniejszego rozdziału

podlegają wykonaniu niezwłocznie.

Na postanowienia wydane na podstawie przepisów niniejszego rozdziału przysługuje zażalenie,

z tym że na postanowienie wydane na podstawie art. 83c ust. 1 zażalenie przysługuje

jedynie w zakresie określenia daty zakończenia kontrolowania obowiązku przebywania

przy użyciu aparatury monitorującej.

1.

Podmiot prowadzący centralę monitorowania niezwłocznie informuje skazanego o terminach

imprez masowych, w czasie trwania których ma on obowiązek przebywać w miejscu stałego

pobytu.

2.

Terminy imprez masowych, o których mowa w ust. 1, podmiot prowadzący centralę monitorowania

określa na podstawie informacji przekazanych przez Komendanta Głównego Policji.

3.

Na skazanym spoczywa obowiązek kontaktowania się z podmiotem prowadzącym centralę

monitorowania.

Do wykonywania, organizowania i kontrolowania oraz nadzoru nad wykonywaniem obowiązku

przebywania stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem przepisów w zakresie regulującym

zadania sądowego kuratora zawodowego, przepisy art. 8 ust. 1, art. 15, 16, 25, art.

27 ust. 2 oraz rozdziałów 4 i 5.

W postępowaniu przyspieszonym, toczącym się z zastosowaniem art. 91 § 2a, stosuje

się przepisy niniejszego rozdziału z następującymi zmianami

1)

wniosek o ukaranie nie może być złożony ustnie do protokołu;

2)

we wszystkich czynnościach sądowych przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających

przeprowadzenie tych czynności na odległość, bierze udział w miejscu przebywania sprawcy

referendarz sądowy lub asystent sędziego zatrudniony w sądzie, w którego okręgu przebywa

sprawca;

3)

jeżeli został ustanowiony obrońca lub wezwano tłumacza, uczestniczą oni w czynnościach

sądowych przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych czynności

na odległość, w miejscu przebywania sprawcy;

4)

prezes sądu lub sąd, w sposób wskazany w art. 137 Kodeksu postępowania karnego, zawiadamia obwinionego o doręczeniu wniosku o ukaranie; obwinionemu doręcza się

za pokwitowaniem przez funkcjonariusza organu, o którym mowa w art. 91 § 2, odpis

wniosku o ukaranie oraz udostępnia się kopie wszystkich dokumentów materiału dowodowego

przekazywanych do sądu;

5)

art. 517ea Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio; świadków i biegłych można także przesłuchać przy zastosowaniu

art. 177 § 1a Kodeksu postępowania karnego;

6)

w razie zarządzenia przerwy w rozprawie lub zmiany trybu postępowania w dalszym postępowaniu

nie stosuje się w stosunku do obwinionego sposobu uczestniczenia w czynnościach sądowych

przewidzianego w art. 91 § 2a; termin rozpoznania sprawy przed sądem należy tak ustalić,

aby umożliwić osobiste uczestniczenie w niej obwinionego.

Kto wiedząc, że zagrożenie nie istnieje, zawiadamia o zdarzeniu, które zagraża życiu

lub zdrowiu wielu osób lub mieniu w znacznych rozmiarach lub stwarza sytuację, mającą

wywołać przekonanie o istnieniu takiego zagrożenia, czym wywołuje czynność instytucji

użyteczności publicznej lub organu ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub

zdrowia mającą na celu uchylenie zagrożenia,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania

zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i

uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, obowiązku powstrzymania

się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu opuszczenia lokalu

zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami,

zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca

pobytu bez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w

sposób w nim przewidziany,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 1.

Kto nie stosuje się do orzeczonego w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku

przebywania w miejscu stałego pobytu lub obowiązku stawiennictwa w jednostce organizacyjnej

Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania

osoby skazanej albo ukaranej, komendanta powiatowego, rejonowego lub miejskiego Policji,

w czasie trwania imprezy masowej,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2.

Tej samej karze podlega, kto udaremnia lub utrudnia kontrolowanie, w sposób określony

w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie

dozoru elektronicznego, orzeczonego wobec niego obowiązku, o którym mowa w § 1.

Kto zabiera, niszczy, uszkadza lub czyni niezdatnym do użytku element wchodzący w

skład sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej, elektroenergetycznej, gazowej,

telekomunikacyjnej albo linii kolejowej, tramwajowej, trolejbusowej lub linii metra,

powodując przez to zakłócenie działania całości lub części sieci albo linii,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 1.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a podczas czynności sądowych, w których oskarżony

uczestniczy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tych

czynności na odległość, uczestnicy postępowania mogą składać wnioski oraz inne oświadczenia

oraz dokonywać czynności procesowych wyłącznie ustnie do protokołu. O treści wszystkich

pism procesowych, które wpłynęły do akt sprawy od chwili przekazania do sądu wniosku

o rozpoznanie sprawy, sąd jest obowiązany poinformować przy najbliższej czynności

procesowej oskarżonego oraz jego obrońcę. Na żądanie oskarżonego lub obrońcy sąd ma

obowiązek odczytać treść tych pism.

§ 2.

W wypadku określonym w art. 517b § 2a pisma procesowe oskarżonego i jego obrońcy,

których nie można było przekazać do sądu, mogą być przez nich odczytane na rozprawie.

Z chwilą ich odczytania wywołują one skutek procesowy i są traktowane jako czynności

dokonane w formie ustnej.

W razie zarządzenia przerwy w rozprawie lub zmiany trybu postępowania w dalszym postępowaniu

nie stosuje się w stosunku do oskarżonego sposobu uczestniczenia w czynnościach sądowych

przewidzianego w art. 517b § 2a.