Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 sierpnia 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia

publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami

1)

higieny środowiska,

2)

higieny pracy w zakładach pracy,

3)

higieny radiacyjnej,

4)

higieny procesów nauczania i wychowania,

5)

higieny wypoczynku i rekreacji,

6)

zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku,

7)

higieniczno-sanitarnymi, jakie powinien spełniać personel medyczny, sprzęt oraz pomieszczenia,

w których są udzielane świadczenia zdrowotne

- w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości

środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych.

Wykonywanie zadań określonych w art. 1 polega na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego

nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej

w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także

na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej.

Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego

nadzoru sanitarnego należy w szczególności

1

opiniowanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych

planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy;

1a

uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych

i zdrowotnych;

2)

uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych

dotyczących

a)

budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi

śródlądowej i powietrznych,

b)

nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji

lub budownictwie;

3)

uczestniczenie w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi

śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji lądowej;

4)

inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym

wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.

1.

Obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gmin, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz plany zagospodarowania

przestrzennego województw zachowują moc.

2.

Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu

do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone

do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru

sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne

i zdrowotne, w szczególności dotyczących

1

higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, czystości

powietrza atmosferycznego, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym

w odrębnych przepisach;

2)

utrzymania należytego stanu higienicznego nieruchomości, zakładów pracy, instytucji,

obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, dróg, ulic oraz osobowego i towarowego

transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i morskiego;

3)

warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz warunków

żywienia zbiorowego;

3a)

nadzoru nad jakością zdrowotną żywności;

4)

warunków zdrowotnych produkcji i obrotu przedmiotami użytku, materiałów i wyrobów

przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetykami oraz innymi wyrobami mogącymi

mieć wpływ na zdrowie ludzi;

5)

warunków zdrowotnych środowiska pracy, a zwłaszcza zapobiegania powstawaniu chorób

zawodowych i innych chorób związanych z warunkami pracy;

6)

higieny pomieszczeń i wymagań w stosunku do sprzętu używanego w szkołach i innych

placówkach oświatowo-wychowawczych, szkołach wyższych oraz w ośrodkach wypoczynku;

7)

higieny procesów nauczania;

8

przestrzegania przez producentów, importerów, osoby wprowadzające do obrotu, stosujące

lub eksportujące substancje chemiczne, ich mieszaniny lub wyroby w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach

(Dz. U. Nr 63, poz. 322) obowiązków wynikających z tej ustawy oraz z rozporządzeń Wspólnot Europejskich w

niej wymienionych;

8a)

(uchylony);

8b)

(uchylony);

9)

przestrzegania przez podmioty wprowadzające do obrotu prekursory kategorii 2 i 3 obowiązków

wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

(Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm., rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r.

w sprawie prekursorów narkotykowych oraz rozporządzenia (WE) Rady nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającego zasady

nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi;

10

wymagań określonych w przepisach o zawartości niektórych substancji w dymie papierosowym.

2.

Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru

sanitarnego należy również kontrola przestrzegania przepisów dotyczących wprowadzania

do obrotu produktów biobójczych i substancji czynnych oraz ich stosowania w działalności

zawodowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegania i zwalczania

chorób, o których mowa w art. 2, należy

1)

dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych;

2

opracowywanie programów i planów działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej,

przekazywanie ich do realizacji podmiotom leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności

leczniczej oraz kontrola realizacji tych programów i planów;

3)

ustalanie zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowanie nadzoru w tym zakresie;

4)

wydawanie zarządzeń i decyzji lub występowanie do innych organów o ich wydanie - w

wypadkach określonych w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych;

4a)

wydawanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzji o braku podstaw do

jej stwierdzenia;

5)

planowanie i organizowanie sanitarnego zabezpieczenia granic państwa;

6)

nadzór sanitarny nad ruchem pasażerskim i towarowym w morskich i lotniczych portach

oraz przystaniach;

7)

udzielanie poradnictwa w zakresie spraw sanitarno-epidemiologicznych lekarzom okrętowym

i personelowi pomocniczo-lekarskiemu, zatrudnionemu na statkach morskich, żeglugi

śródlądowej i powietrznych;

8)

kierowanie akcją sanitarną przy masowych przemieszczeniach ludności, zjazdach i zgromadzeniach.

Państwowa Inspekcja Sanitarna inicjuje, organizuje, prowadzi, koordynuje i nadzoruje

działalność oświatowo-zdrowotną w celu ukształtowania odpowiednich postaw i zachowań

zdrowotnych, a w szczególności

1)

inicjuje i wytycza kierunki przedsięwzięć zmierzających do zaznajamiania społeczeństwa

z czynnikami szkodliwymi dla zdrowia, popularyzowania zasad higieny i racjonalnego

żywienia, metod zapobiegania chorobom oraz umiejętności udzielania pierwszej pomocy;

2)

pobudza aktywność społeczną do działań na rzecz własnego zdrowia;

3)

udziela porad i informacji w zakresie zapobiegania i eliminowania negatywnego wpływu

czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi;

4

ocenia działalność oświatowo-zdrowotną prowadzoną przez szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze,

szkoły wyższe oraz środki masowego przekazywania, podmioty lecznicze oraz inne podmioty,

instytucje i organizacje, a także udziela im pomocy w prowadzeniu tej działalności.

1.

Do zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy również wydawane opinii co do zgodności

z warunkami sanitarnymi określonymi przepisami Unii Europejskiej przedsięwzięć i zrealizowanych

inwestycji, których realizacja jest wspomagana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej.

2.

Opinie, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek podmiotu ubiegającego się

o pomoc finansową.

1.

Państwowa Inspekcja Sanitarna podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2.

Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ

administracji rządowej.

3.

Główny Inspektor Sanitarny zadania wykonuje przy pomocy Głównego Inspektoratu Sanitarnego.

4.

Organizację Głównego Inspektoratu Sanitarnego określa statut nadany w drodze rozporządzenia

przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

1.

Główny Inspektor Sanitarny jest centralnym organem administracji rządowej podległym

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2

Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw

zdrowia.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Sanitarnego.

4

Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie 2 powołuje, spośród osób wyłonionych

w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy do spraw zdrowia, na

wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek

Głównego Inspektora Sanitarnego, odwołuje jego zastępców.

5.

Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.

6

Stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego może zajmować osoba, która

1)

jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację

w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji

Sanitarnej;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

7

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji

w dziedzinach medycyny mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji

Sanitarnej, mając na względzie jej zadania.

8

Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego ogłasza się przez

umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w

Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

9

Termin, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

10

Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego przeprowadza zespół, powołany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, w szczególności wiedzę z dziedziny medycyny lub

ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

oraz kompetencje kierownicze.

11

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 10, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

12

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 11, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

13

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

14

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

15

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

16

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

17

Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4, powołuje Główny

Inspektor Sanitarny.

18

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa w ust. 4, stosuje

się odpowiednio ust. 6-16, z tym że co najmniej jeden z zastępców Głównego Inspektora

Sanitarnego powinien być lekarzem, który uzyskał, w trybie przewidzianym w odrębnych

przepisach, specjalizację w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji

zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub posiada wyższe wykształcenie i uzyskał specjalizację

w dziedzinie medycyny lub ochrony zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań

Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

1.

Główny Inspektor Sanitarny

1)

ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje

i nadzoruje działalność tych organów;

2)

zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w zakresie dotyczącym zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

standardy postępowania w zakresie kontroli i nadzoru sanitarnego organów Państwowej

Inspekcji Sanitarnej oraz wzory dokumentacji dla poszczególnych czynności kontroli

i nadzoru sanitarnego,

2)

wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz zasady zarządzania

przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych informacji w zakresie dotyczącym

zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej

- biorąc pod uwagę Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne Światowej Organizacji Zdrowia

oraz przepisy prawa Unii Europejskiej, a także zapewnienie jednolitej oceny ryzyka

sanitarnego oraz ochronę słusznych interesów podmiotów kontrolowanych.

3.

Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego

wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące podjęcia określonych

czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie.

O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

1.

Organem doradczym i opiniodawczym Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawach objętych

zakresem działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest Rada Sanitarno-Epidemiologiczna,

powoływana na okres trzech lat.

2.

Rada Sanitarno-Epidemiologiczna składa się z przewodniczącego, sekretarza i 15 członków,

których powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego, spośród pracowników nauki i osób posiadających wybitne przygotowanie

praktyczne z dziedziny sanitarno-epidemiologicznej. W pracach Rady, na zaproszenie

Głównego Inspektora Sanitarnego, uczestniczą przedstawiciele centralnych organów administracji

rządowej, jednostek samorządu terytorialnego oraz związków zawodowych, organizacji

pracodawców i organizacji społecznych statutowo zajmujących się problemami sanitarno-epidemiologicznymi.

2a

W ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej tworzy się, działający jako organ opiniodawczo-doradczy

Głównego Inspektora Sanitarnego, Zespół do spraw Suplementów Diety, zwany dalej „Zespołem”.

2b

Do zadań Zespołu należy

1)

wsparcie merytoryczne i naukowe Głównego Inspektora Sanitarnego przy wyjaśnianiu okoliczności

dotyczących produktów objętych powiadomieniem, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm., poprzez opracowywanie pisemnych opinii w formie uchwał podejmowanych większością

głosów członków Zespołu;

2)

przygotowanie listy składników roślinnych z uwzględnieniem ich maksymalnych dawek

w suplementach diety;

3)

określanie maksymalnych dawek witamin i składników mineralnych w zalecanej dziennej

porcji w suplementach diety, powyżej których wykazują one działanie lecznicze;

4)

monitorowanie interakcji i działań niepożądanych suplementów diety.

3.

Rada Sanitarno-Epidemiologiczna działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu

zatwierdzonego, w drodze zarządzenia, przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1

a)

pkt 11, 13 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,

b)

pkt 36 i 37, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.,

c)

pkt 43-46, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

2)

art. 3, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale 1 wykonują następujące

organy

1)

Główny Inspektor Sanitarny;

2

państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej

w województwie;

3

państwowy powiatowy inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji zespolonej

w powiecie;

4)

państwowy graniczny inspektor sanitarny dla obszarów przejść granicznych drogowych,

kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich, portów lotniczych i morskich oraz jednostek

pływających na obszarze wód terytorialnych.

1a.

Obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego może obejmować kilka

powiatów.

1b.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, określi, w drodze

rozporządzenia, terytorialny obszar działania i siedzibę państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego oraz podległą mu stację sanitarno-epidemiologiczną, mając na względzie

dostosowanie właściwości terytorialnej państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych

do potrzeb Państwowej Inspekcji Sanitarnej w stosunku do realizowanych zadań.

2.

Organy, wymienione w ust. 1, wykonują zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej zgodnie

z kompetencjami określonymi w ustawie i w przepisach odrębnych.

3.

(uchylony).

4

Państwowy wojewódzki, państwowy powiatowy i państwowy graniczny inspektor sanitarny

kierują działalnością odpowiednio wojewódzkiej, powiatowej i granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej.

4a

Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej w

stosunku do wojewódzkiej i powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada wojewoda.

4b

Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej w

stosunku do granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada Główny Inspektor

Sanitarny.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji

publicznej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz granicznych stacji sanitarno-epidemiologicznych,

uwzględniając w szczególności terytorialny zakres działania oraz siedziby państwowych

granicznych inspektorów sanitarnych.

6.

(uchylony).

7.

Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o państwowym inspektorze sanitarnym

bez bliższego rozróżnienia, to przepisy te odnoszą się do państwowego wojewódzkiego,

państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy, o której mowa w art.

3, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 36 ust.

4 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

wojewoda za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego.

2.

Państwowego granicznego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

Główny Inspektor Sanitarny za zgodą wojewody właściwego ze względu na siedzibę państwowego

granicznego inspektora sanitarnego.

3.

Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje

starosta za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4.

Jeżeli obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego obejmuje dwa

lub więcej powiaty, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę

powołuje i odwołuje, za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, starosta

powiatu, w którym państwowy powiatowy inspektor sanitarny ma siedzibę, po zasięgnięciu

opinii pozostałych zainteresowanych starostów.

5.

Powołanie na stanowisko państwowego inspektora sanitarnego następuje na okres 5 lat.

6.

Wojewoda na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego i starosta na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego mogą w

każdym czasie odwołać, odpowiednio, państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego

albo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawia za tym interes

służby, a w szczególności jeżeli działalność tego państwowego inspektora sanitarnego

lub podległej mu jednostki może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Państwowej

Inspekcji Sanitarnej, a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarne na terenie właściwości

danej jednostki.

„1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 4, art. 24

ust. 2 pkt 2-5 i ust. 4, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1, oraz art. 36 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 2, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust.

4, art. 24 ust. 2 i 5, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, oraz art. 36 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem właściwym jest państwowy powiatowy lub

państwowy graniczny inspektor sanitarny, z zastrzeżeniem ust. 1a.

1a

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny jest

1)

organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim

lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym;

2)

organem właściwym w zakresie higieny radiacyjnej.

2.

W postępowaniu administracyjnym organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego są

1)

w stosunku do państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego

- państwowy wojewódzki inspektor sanitarny;

2)

w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor

Sanitarny.

1

Główny Inspektor Sanitarny w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego w zakresie

należącym do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej ustala szczegółowe zasady

postępowania państwowych inspektorów sanitarnych.

2

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi

sanitarnemu w stosunku do państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych.

3

Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy wojewódzki inspektor

sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio radzie powiatu albo sejmikowi

województwa informację o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu albo województwa.

3a

W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu i sejmikowi

województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały, z wnioskami o podjęcie działań

przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zapewnienia należytego

stanu bezpieczeństwa sanitarnego.

3b

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa

sanitarnego na terenie gminy, a w szczególności zagrożenia życia lub zdrowia ludzi,

może wystąpić do właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego z wnioskiem

o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

18 i 28, art. 3 oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 3 lit. s oraz pkt 9, 10 i pkt 53 lit. a tiret drugie w zakresie dotyczącym

art. 103 ust. 1 pkt 1b lit. a, oraz art. 10, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 3 lit. a, b, l, p, r oraz pkt 13 i pkt 53 lit. a tiret drugie w zakresie

dotyczącym art. 103 ust. 1 pkt 1b lit. b, które wchodzą w życie z dniem 20 stycznia

2011 r.;

3)

art. 1 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem wejścia w życie przepisów, o których

mowa w art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16

grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności.

1.

Państwowym inspektorem sanitarnym może być osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

3

posiada następujące kwalifikacje

a)

jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację

przewidzianą w wykazie specjalizacji określonym na podstawie art. 8 ust. 7,

b)

posiada tytuł zawodowy magistra i uzyskała dodatkowe kwalifikacje mające zastosowanie

w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które określi, w drodze rozporządzenia,

minister właściwy do spraw zdrowia mając na względzie zadania i zakres działania Państwowej

Inspekcji Sanitarnej;

4)

swoją postawą obywatelską daje rękojmię należytego wykonywania zadań pracownika organu

państwowego;

5)

posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku.

2

Do państwowych inspektorów sanitarnych stosuje się przepisy dotyczące pracowników

jednostek budżetowych będących podmiotami leczniczymi.

3.

Do państwowych inspektorów sanitarnych oraz ich zastępców stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1584, z 2008 r. Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228), odnoszące się do osób, o których mowa w art. 2 pkt 11 tej ustawy, z zastrzeżeniem

ust. 4 i 5.

4.

Naruszenie zakazów, o których mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 3, przez państwowego

inspektora sanitarnego lub jego zastępcę stanowi podstawę do odwołania ze stanowiska.

5

Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy wymienionej w ust. 3, składają odpowiednio

1)

państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni oraz ich zastępcy - starostom;

2)

państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - wojewodom;

3)

państwowi graniczni inspektorzy sanitarni i ich zastępcy - Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu.

1.

Pracownik Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o którym mowa w art. 14 ust. 1, bez zgody

właściwego państwowego inspektora sanitarnego, nie może

1)

prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm., a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem

w prowadzeniu takiej działalności;

2)

wykonywać dodatkowych zajęć zarobkowych.

2.

Prowadzenie działalności gospodarczej, zarządzanie taką działalnością lub bycie przedstawicielem

czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności albo wykonywanie dodatkowych

zajęć zarobkowych nie może pozostawać w sprzeczności z obowiązkami pracownika lub

wywoływać podejrzenia o jego stronniczość lub interesowność.

1.

Pracownikom Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonującym czynności kontrolne przysługuje

dodatek specjalny do wynagrodzenia.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

dodatku, o którym mowa w ust. 1, a także jego wysokość, uwzględniając w szczególności,

przy określaniu trybu przyznawania dodatku - zadania, które będą zaliczane do czynności

kontrolnych.

1

Państwowy inspektor sanitarny wykonuje zadania przy pomocy podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznej.

1a.

(uchylony).

1b.

(uchylony).

2

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje wymagane na poszczególne stanowiska pracy w stacji sanitarno-epidemiologicznej,

uwzględniając kwalifikacje zawodowe, wykształcenie, specjalizacje, szkolenia oraz

wymagany staż pracy;

2)

wzór legitymacji służbowej pracownika stacji sanitarno-epidemiologicznej.

3

Stacja sanitarno-epidemiologiczna jest jednostką budżetową będącą podmiotem leczniczym

finansowanym z budżetu państwa.

1.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 2, wykonują

badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych i pomiarów. Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych

i pomiarów rozumie się jednolity sposób wykonywania badań laboratoryjnych i pomiarów.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykazy stacji

sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne i pomiary ze wskazaniem

obszaru, dla którego dana stacja wykonuje nieodpłatnie badania laboratoryjne i pomiary,

mając na względzie zapewnienie dostępności badań laboratoryjnych i pomiarów przez

stacje sanitarno-epidemiologiczne wykonujące nadzór sanitarny.

3.

Państwowy inspektor sanitarny kierujący stacją sanitarno-epidemiologiczną wykonującą

badania laboratoryjne i pomiary w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych i pomiarów

nie może odmówić wykonania badań na rzecz innej stacji sanitarno-epidemiologicznej

działającej na tym samym obszarze określonym w przepisach, o których mowa w ust. 2.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

1

W Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

podmiotach leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz w jednostkach

organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonuje Państwowa

Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, finansowana z

budżetu państwa.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację

oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji

1)

na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez tego ministra,

2

na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

3)

w stosunku do pracowników jednostek, o których mowa w pkt 1, oraz funkcjonariuszy

Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu,

uwzględniając specyfikę zadań wykonywanych przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji i potrzebę zapewnienia sprawnego działania tej

Inspekcji.

3

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefów Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, określi, w drodze

rozporządzenia, organizację oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję

Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na terenie obiektów Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

oraz w stosunku do funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu

i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

1.

Na terenach jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, w rejonach

zakwaterowania przejściowego jednostek wojskowych oraz w stosunku do wojsk obcych

przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przemieszczających się

przez to terytorium, zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonują organy Wojskowej

Inspekcji Sanitarnej, finansowanej z budżetu państwa.

1a

Organy Wojskowej Inspekcji Sanitarnej wykonują zadania przy pomocy podległych im wojskowych

ośrodków medycyny prewencyjnej, będących podmiotami leczniczymi.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, organizację oraz warunki

i tryb wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Sanitarną

1)

na terenie jednostek organizacyjnych określonych w ust. 1 oraz w rejonach zakwaterowania

przejściowego jednostek wojskowych;

2)

w stosunku do żołnierzy w służbie czynnej oraz pracowników wojska zatrudnionych w

jednostkach organizacyjnych określonych w ust. 1;

3)

w stosunku do żołnierzy wojsk obcych i ich personelu cywilnego, przebywających na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo przemieszczających się.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa,

w drodze rozporządzenia zasady wykonywania zadań przez państwowych inspektorów sanitarnych

w odniesieniu do zakładów karnych, aresztów śledczych oraz schronisk dla nieletnich

i zakładów poprawczych, podległych Ministrowi Sprawiedliwości.

(uchylony).

1.

Państwowy inspektor sanitarny jest uprawniony do kontroli zgodności budowanych obiektów

z wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi, określonymi w obowiązujących przepisach.

2.

Stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości są wpisywane do dziennika budowy, z wyznaczeniem

terminu ich usunięcia.

(uchylony).

1.

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny w związku z wykonywaną

kontrolą ma prawo

1

wstępu na terenie miast i wsi do

a)

zakładów pracy oraz wszystkich pomieszczeń i urządzeń wchodzących w ich skład,

b)

obiektów użyteczności publicznej, obiektów handlowych, ogrodów działkowych i nieruchomości

oraz wszystkich pomieszczeń wchodzących w ich skład,

c)

środków transportu i obiektów z nimi związanych, w tym również na statki morskie,

żeglugi śródlądowej i powietrzne,

d)

obiektów będących w trakcie budowy;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób;

3)

żądania okazania dokumentów i udostępniania wszelkich danych;

4)

pobierania próbek do badań laboratoryjnych.

2.

(uchylony).

1

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny ma prawo wstępu do mieszkań

w razie podejrzenia lub stwierdzenia choroby zakaźnej, zagrożenia zdrowia czynnikami

środowiskowymi, a także jeżeli w mieszkaniu jest lub ma być prowadzona działalność

produkcyjna lub usługowa.

2.

Wstęp do mieszkań osób korzystających z immunitetów dyplomatycznych na mocy ustaw,

umów bądź zwyczajów międzynarodowych jest dozwolony jedynie w porozumieniu z właściwym

przedstawicielem dyplomatycznym.

1.

W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor

sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych

uchybień.

2.

Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało bezpośrednie zagrożenie

życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu

pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie

obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie

z obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiału i wyrobu przeznaczonego

do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie

ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Z powodów i w trybie określonych w ust. 2 państwowy inspektor sanitarny nakazuje likwidację

hodowli lub chowu zwierząt.

4.

(uchylony).

1.

W razie stwierdzenia niezgodności detergentu z przepisami rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r.

w sprawie detergentów, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymać obrót do czasu

usunięcia niezgodności. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

2.

Jeżeli niezgodność, o której mowa w ust. 1, nie może być usunięta państwowy inspektor

sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie detergentu z obrotu i stosowania.

3.

Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, może wystąpić także wojewódzki

inspektor ochrony środowiska.

1

W przypadku stwierdzenia, że do obrotu zostały wprowadzone substancje chemiczne, ich

mieszaniny lub wyroby wbrew ograniczeniom określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach lub przepisach załącznika XVII do rozporządzenia nr 1907/2006 albo wbrew warunkom

określonym w tych przepisach, właściwy państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze

decyzji, wstrzymanie produkcji lub wprowadzania do obrotu tej substancji, mieszaniny

lub wyrobu albo, o ile to konieczne, wycofanie tej substancji, mieszaniny lub wyrobu

z rynku i niezwłocznie powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.

2

W przypadku stwierdzenia, że jest produkowana lub została wprowadzona do obrotu substancja

chemiczna w jej postaci własnej, jako składnik mieszaniny lub w wyrobie bez jej zarejestrowania,

jeżeli jest to wymagane, zgodnie z odpowiednimi przepisami tytułu II i III rozporządzenia

nr 1907/2006 oraz wbrew terminom określonym w art. 21 tego rozporządzenia, właściwy

państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie produkcji lub

wprowadzania do obrotu tej substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu albo,

o ile to konieczne, wycofanie tej substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu

z rynku i niezwłocznie powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.

3.

Przepisy ust. 2 stosuje się także w przypadku nieprzedłożenia Europejskiej Agencji

Chemikaliów informacji na temat zmian rocznej lub całkowitej ilości produkcji lub

importu, skutkujących zmianą zakresu wielkości obrotu, o których mowa w art. 22 ust.

1 lit. c oraz w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006.

4

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki, tryb

i sposób wycofania substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu, o których mowa

w ust. 1-3, z obrotu oraz warunki i sposób ich przechowywania, mając na względzie

zapewnienie właściwego poziomu ochrony zdrowia i środowiska.

5

W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zachodzą okoliczności określone w ust. 1

i 2, właściwy państwowy inspektor sanitarny pobiera próbki substancji chemicznych,

ich mieszanin oraz wyrobów.

6

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb pobierania i badania próbek substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów,

2)

wzór protokołu pobrania próbki,

3)

sposób zabezpieczenia próbek,

4)

wzór sprawozdania z badań,

5)

sposób postępowania z pozostałościami po tych próbkach

- mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości badań i bezpieczeństwo osób prowadzących

badania.

1.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia

ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie

lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny

do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów, których wytwarzanie i wprowadzanie do

obrotu jest regulowane w przepisach odrębnych, z wyłączeniem przepisów o ogólnym bezpieczeństwie

produktów.

3.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor

sanitarny

1)

zatrzymuje produkt;

2)

nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących

wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia,

nie dłuższy niż 3 miesiące.

4.

Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi

strona postępowania.

5.

W przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi,

koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.

6.

W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy

państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub

wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz

jego zniszczenie na koszt strony postępowania.

7.

Egzekucja należności pieniężnych, o których mowa w ust. 4, następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Państwowemu inspektorowi sanitarnemu przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu przeciwko

uruchomieniu wybudowanego lub przebudowanego zakładu pracy lub innego obiektu budowlanego,

wprowadzeniu nowych technologii lub zmian w technologii, dopuszczeniu do obrotu materiałów

stosowanych w budownictwie lub innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi

- jeżeli w toku wykonywanych czynności stwierdzi, że z powodu nieuzwględnienia wymagań

higienicznych i zdrowotnych określonych w obowiązujących przepisach mogłoby nastąpić

zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

2.

Zgłoszenie sprzeciwu wstrzymuje dalsze działania w sprawach, o których mowa w ust.

1, do czasu wydania decyzji przez państwowego inspektora sanitarnego wyższego stopnia.

W przypadkach wymienionych w art. 27-28 państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni

do zabezpieczenia pomieszczeń, środków transportu, maszyn i innych urządzeń, środków

spożywczych, przedmiotów użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z

żywnością, kosmetyków, detergentów, substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, a także innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Do postępowania zabezpieczającego

stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm., jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Uzyskane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w trakcie kontroli informacje,

dokumenty i inne dane zawierające tajemnicę prawnie chronioną kontrolowanego nie mogą

być przekazywane innym organom ani ujawniane, jeżeli nie jest to konieczne ze względu

na ochronę życia lub zdrowia człowieka, z wyłączeniem żądania sądu lub prokuratora

w związku z toczącym się postępowaniem.

1

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności kontrolowanej jednostki,

mogących mieć wpływ na stan zdrowia lub życie ludzi, państwowy inspektor sanitarny,

niezależnie od przysługujących mu środków, o których mowa w art. 27-28, zawiadamia

o stwierdzonych uchybieniach kierownictwo kontrolowanej jednostki lub jednostkę albo

organ powołany do sprawowania nadzoru nad tą jednostką.

2.

(uchylony).

3.

Jednostka organizacyjna lub organ, do którego skierowano zawiadomienie, jest obowiązany

w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, powiadomić

o podjętych i wykonanych czynnościach właściwego państwowego inspektora sanitarnego.

4

W razie stwierdzenia uchybień, o których mowa w ust. 1, w stosunku do podmiotów wykonujących

działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, państwowy

inspektor sanitarny jest obowiązany powiadomić o stwierdzonych uchybieniach właściwy

organ rejestrowy. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1

Zalecenia pokontrolne oraz inne dane wynikające z czynności kontrolnych są wpisywane

przez upoważnionych pracowników właściwego państwowego inspektora sanitarnego do książki

kontroli prowadzonej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

2.

(uchylony).

1.

Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu

działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa

sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej

instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

2.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące

do zakresu działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, jeżeli jest to

wskazane ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. W tych przypadkach państwowy

inspektor sanitarny wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu

czynności państwowy wojewódzki inspektor sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę

lub starostę.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Główny Inspektor Sanitarny może osobie posiadającej wymagane kwalifikacje nadać, z

zastrzeżeniem ust. 2, w określonym zakresie oraz cofnąć uprawnienie rzeczoznawcy do

spraw sanitarnohigienicznych do uzgadniania w imieniu państwowego inspektora sanitarnego

dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2.

(uchylony).

3.

Główny Inspektor Sanitarny powołuje w drodze zarządzenia Komisję Kwalifikacyjną do

spraw oceny kwalifikacji kandydata na rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych

oraz prowadzi listę rzeczoznawców.

4.

Za przyznanie uprawnienia rzeczoznawcy pobierana jest opłata.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje

rzeczoznawców, warunki, zakres i tryb przyznawania i cofania uprawnień rzeczoznawcy

do spraw sanitarnohigienicznych, wysokość opłat ponoszonych w związku z przyznaniem

uprawnienia rzeczoznawcy, warunki i tryb działania oraz wynagradzania Komisji Kwalifikacyjnej,

a także warunki i tryb uzgadniania przez rzeczoznawców dokumentacji projektowej, uwzględniając

w szczególności

1)

przy określaniu kwalifikacji - wykształcenie, praktykę zawodową oraz egzamin kwalifikacyjny;

2)

przy określeniu warunków, zakresu i trybu przyznawania i cofania uprawnień rzeczoznawcy

- wykaz dokumentów niezbędnych do wszczęcia postępowania, zakres uprawnień rzeczoznawców

oraz ich obowiązki.

1

Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny może upoważnić odpowiednio

pracowników podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznych lub pracowników Głównego

Inspektoratu Sanitarnego do wykonywania w jego imieniu określonych czynności kontrolnych

i wydawania decyzji na zasadach i w trybie określonych przez ministra właściwego do

spraw zdrowia w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie w szczególności ustali zakres

uprawnień oraz rodzaj czynności kontrolnych, do wykonywania których został dany pracownik

upoważniony.

2.

Osoby dokonujące czynności kontrolnych podlegają przy wykonywaniu swoich zadań szczególnej

ochronie prawnej, przewidzianej w odrębnych przepisach dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji

Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego

pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty

ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych.

2.

Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego

nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat

od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych

i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

3

Za badania laboratoryjne i inne czynności związane z wydaniem oceny o kosmetykach

przywożonych z zagranicy w celu wprowadzenia do obrotu lub produkcji, wykonywane w

ramach bieżącego nadzoru sanitarnego, pobiera się od osób oraz jednostek organizacyjnych,

na rzecz których są one przywożone, opłaty w wysokości określonej w ust. 1, nawet

jeżeli badania związane z wydaniem oceny nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych

i zdrowotnych.

3a

Opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa w ust. 1, związane

z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności oraz materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością określają przepisy o bezpieczeństwie

żywności i żywienia.

3b

Niezależnie od opłat, o których mowa w ust. 1-3a, stacje sanitarno-epidemiologiczne

mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży usług zleconych, w szczególności

w zakresie

1)

badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności dotyczących

oceny jakości zdrowotnej i bezpieczeństwa zdrowotnego;

2)

prowadzenia szkoleń i egzaminów oraz wykonywania ocen zdrowotnych.

3c

Środki pochodzące z wykonywanych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne usług, o

których mowa w ust. 3b, stanowią dochody budżetu państwa.

4

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

wysokości opłat za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa w ust. 1-3,

z uwzględnieniem kosztów ich wykonania.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

1.

W postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Jeżeli państwowy powiatowy inspektor sanitarny przejmuje zadania jednego lub kilku

państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych, zgodnie z art. 10 ust. 1a, zachowują

ważność decyzje i postanowienia wydane przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane.

2.

Postępowania wszczęte i niezakończone przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane, są prowadzone dalej przez państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego, który przejął zadania tego państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego.

Kto wbrew decyzji właściwego państwowego inspektora sanitarnego produkuje, wprowadza

do obrotu lub nie wycofuje z rynku substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności

do lat 2.

1.

Kto utrudnia lub udaremnia działalność organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

podlega karze aresztu do 30 dni, karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm..

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29 ust.

2, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 2, art. 35 ust. 2 oraz art. 37, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia, oraz art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

(pominięty).

1.

Traci moc dekret z dnia 14 sierpnia 1954 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. Nr 37, poz. 160 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91).

2.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r., z tym że przepis art. 13 ust. 1

pkt 3 wchodzi w życie z dniem 1 września 1997 r.

„1. Do spraw objętych przepisami ustaw zmienianych niniejszą ustawą, wszczętych a

niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tych ustaw,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Do postępowań wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia

w życie art. 11 pkt 2 lit. b i c, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 11 pkt

2 lit. b i c, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 7 ust. 1 pkt 3

i 4, art. 11 oraz art. 50 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2014 r.

1.

Do kontroli przedsiębiorcy wszczętej i niezakończonej do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Kontrole wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zostaną

zakończone w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem art. 9, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-4, art. 13, 14 i 17, art. 22 pkt 2, art. 24, art. 65-67 oraz art. 69

- które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.;

2)

art. 68 - który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.

„1. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie

4)

art. 27b ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 66, zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 27b ust. 4 ustawy, o której mowa

w art. 66, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

W okresie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy warunek posiadania kompetencji kierowniczych

na stanowiskach, o których mowa w art. 52 oraz w ustawach zmienianych w art. 135-139,

141-143, 145-147, 149-156, 158, 159, 161-185 oraz 187-189, uważa się za spełniony

przez osoby, które

1)

uzyskały świadectwo potwierdzające kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym,

wydane na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 8 ust. 7 ustawy uchylanej w art. 214;

2)

w wyniku postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających

się o mianowanie w służbie cywilnej osiągnęły miejsce uprawniające do mianowania na

podstawie ustawy uchylanej w art. 215.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197

pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.

214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

7 ust. 1, art. 40-43, art. 45, art. 47-49, art. 160 i art. 186 pkt 2-6, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.

25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i

ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.