Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

Ustawa ustanawia Dzień Weterana Działań poza Granicami Państwa oraz określa

1)

status weterana działań poza granicami państwa i weterana poszkodowanego w działaniach

poza granicami państwa;

2)

uprawnienia przysługujące osobom, o których mowa w pkt 1;

3)

zasady i warunki korzystania z uprawnień, o których mowa w pkt 2;

4)

tryb postępowania i właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1-3.

Weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej „weteranem”, może być osoba,

która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa

w ramach

1)

misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej,

zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub zapewniania bezpieczeństwa państwa, nieprzerwanie

przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż przez okres 60 dni;

2)

grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż

60 dni.

Weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej „weteranem

poszkodowanym”, może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach

poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego

w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków

służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze.

Określenia użyte w ustawie oznaczają

1)

skierowanie - skierowanie, wyznaczenie, delegowanie, zatrudnienie przez

a)

Ministra Obrony Narodowej albo właściwy organ wojskowy,

b)

organizację międzynarodową, za zgodą Ministra Obrony Narodowej,

c)

Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

d)

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,

e)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

f)

Szefa Agencji Wywiadu,

g)

Komendanta Głównego Policji,

h)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

i)

Szefa Biura Ochrony Rządu,

j)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

2)

działania poza granicami państwa - działania podjęte poza granicami państwa w ramach

misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej,

zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu, zapewniania bezpieczeństwa państwa oraz grupy

ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej;

3)

misja pokojowa lub stabilizacyjna - działania określone w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm. oraz inne działania o tym charakterze podejmowane przez organizacje międzynarodowe,

w których uczestniczyli obywatele polscy skierowani przez podmioty, o których mowa

w pkt 1 lit. a-f, w szczególności działania mające na celu utrzymanie lub przywrócenie

pokoju, bądź akcje zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom;

4)

kontyngent policyjny - kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań, o których mowa

w art. 145a ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm. oraz byłą Polską Grupę Policyjną;

5)

kontyngent Straży Granicznej - kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań, o których

mowa w art. 147c pkt 1-3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675, Nr 117, poz. 677, Nr 170, poz. 1015 i Nr 171, poz. 1016);

6)

zadania ochronne Biura Ochrony Rządu - zadania służbowe wykonywane na terytorium państw

w całości lub w części uznanych za strefę działań wojennych oraz państw, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust. 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712, z późn. zm.;

7)

zapewnianie bezpieczeństwa państwa - zadania, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i w art. 6 ust. 1 pkt 2, 5 i 7 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm., a także art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm., wykonywane na terytorium państw w całości lub w części uznanych za strefę działań

wojennych odpowiednio przez funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz

Agencji Wywiadu lub przez funkcjonariuszy i żołnierzy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego;

8)

grupa ratownicza Państwowej Straży Pożarnej - grupę utworzoną do wykonywania zadań,

o których mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.;

9)

organizacja międzynarodowa - Organizację Narodów Zjednoczonych, Organizację Bezpieczeństwa

i Współpracy w Europie, Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Unię Europejską;

10)

renta inwalidzka - rentę inwalidzką, wojskową rentę inwalidzką, policyjną rentę inwalidzką,

rentę z tytułu niezdolności do pracy i rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy,

otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 i Nr 113, poz. 745 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm., ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm., ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm., ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, z późn. zm.;

11)

emerytura - emeryturę wojskową, emeryturę policyjną, emeryturę i emeryturę rolniczą,

otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin, ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;

12)

najbliższy członek rodziny - małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, osobę pozostającą

w stosunku przysposobienia oraz osobę pozostającą we wspólnym pożyciu z weteranem

lub weteranem poszkodowanym;

13)

jednostka wojskowa - jednostkę wojskową, o której mowa w art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm., a także komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostkę organizacyjną

podległą Ministrowi Obrony Narodowej;

14)

dowódca jednostki wojskowej - dowódcę, dyrektora, szefa, komendanta lub inną osobę

na równorzędnym stanowisku służbowym;

15)

wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa - zdarzenie nagłe,

wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało

podczas lub w związku z

a)

działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń,

b)

zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała

udział w działaniach poza granicami państwa,

c)

innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań

-

przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań

nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,

-

określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej,

grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych

Biura Ochrony Rządu lub w skierowaniu do wykonywania zadań mających na celu zapewnianie

bezpieczeństwa państwa;

16)

żołnierz - żołnierza zawodowego i niezawodowego, a także żołnierza rezerwy i w stanie

spoczynku;

17)

funkcjonariusz - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Policji,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu oraz strażaka i zwolnionego ze służby strażaka

Państwowej Straży Pożarnej;

18)

funkcjonariusz ABW - funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza

Agencji Wywiadu;

19)

najniższa emerytura - kwotę najniższej emerytury, od pierwszego dnia następnego miesiąca

po ogłoszeniu przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Status weterana oraz weterana poszkodowanego przyznaje, na wniosek żołnierza, funkcjonariusza

lub funkcjonariusza ABW, w drodze decyzji administracyjnej, Minister Obrony Narodowej

- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do funkcjonariuszy ABW.

2.

Decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację o

1)

procentowej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego

w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania

zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu

których przyznano świadczenia odszkodowawcze;

2)

wysokości dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1.

3.

Egzemplarz decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej

- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do funkcjonariuszy ABW, przesyłają do organu, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm., w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji ostatecznej.

1.

Status weterana oraz weterana poszkodowanego nie przysługuje osobie, która została

skazana prawomocnym wyrokiem sądu za

1)

przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe popełnione umyślnie w związku

z wykonywaniem zadań lub obowiązków służbowych podczas udziału w działaniach poza

granicami państwa;

2)

przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania karnego lub karnego skarbowego, pod zarzutem popełnienia

przestępstwa wymienionego w ust. 1, przeciwko osobie ubiegającej się o nadanie statusu

weterana albo weterana poszkodowanego rozpatrzenie wniosku zawiesza się do czasu jego

prawomocnego zakończenia.

1.

Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana są

1)

wniosek, o którym mowa w art. 5 ust. 1;

2)

zaświadczenie wydane odpowiednio przez

a)

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz ostatnio pełnił lub pełni służbę,

b)

wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce zamieszkania żołnierza

albo właściwego kierownika archiwum wojskowego,

c)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

d)

Szefa Agencji Wywiadu,

e)

Komendanta Głównego Policji,

f)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

g)

Szefa Biura Ochrony Rządu,

h)

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;

3)

zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera

1)

imię (imiona) i nazwisko osoby ubiegającej się o przyznanie statusu weterana;

2)

numer PESEL;

3)

nazwę i rodzaj działania poza granicami państwa, w którym uczestniczyła osoba ubiegająca

się o przyznanie statusu weterana;

4)

okres uczestnictwa w działaniach poza granicami państwa;

5)

zajmowane stanowisko służbowe lub pełnioną funkcję podczas udziału w działaniach poza

granicami państwa.

3.

W przypadku braku możliwości wydania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

potwierdzonego pismem właściwego podmiotu, osoba ubiegająca się o przyznanie statusu

weterana może ubiegać się o jego przyznanie na podstawie innych dokumentów lub dowodów

poświadczających udział w działaniach poza granicami państwa.

Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana poszkodowanego są

1)

dokumenty lub dowody, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3;

2)

protokół powypadkowy albo decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej;

3)

orzeczenie właściwej komisji lekarskiej o związku uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem

pozostającym w związku z działaniami poza granicami państwa lub chorobą nabytą podczas

wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa

albo orzeczenie lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

ustalające uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową

wydane dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego;

4)

decyzja administracyjna o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych albo prawomocny wyrok

sądu zasądzający odszkodowanie.

1.

Dokumentem potwierdzającym status weterana oraz weterana poszkodowanego jest odpowiednio

legitymacja weterana albo legitymacja weterana poszkodowanego wydana przez Ministra

Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

- w odniesieniu do funkcjonariuszy, albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

- w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW.

2.

Legitymacje, o których mowa w ust. 1, wydaje się w terminie do 60 dni od dnia wydania

decyzji ostatecznej o przyznaniu statusu weterana albo weterana poszkodowanego.

W przypadku śmierci pracownika podczas pobytu poza granicami państwa albo jeżeli pracownik

zmarł w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaną pracą

poza granicami państwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 73 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 2 pkt 7, art. 84 ust. 1a, 1aa i 1ab oraz art. 99

ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wzór legitymacji weterana oraz weterana poszkodowanego

oraz tryb wydawania, wymiany lub zwrotu tych legitymacji, uwzględniając konieczność

zapewnienia sprawności postępowania w tym zakresie, a także wskazania przypadków,

w których weteran oraz weteran poszkodowany może dokonać wymiany posiadanej legitymacji.

1.

Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw

wewnętrznych - w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego - w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW, w przypadku, o którym mowa w

art. 6 ust. 1, pozbawia, w drodze decyzji administracyjnej, statusu weterana albo

weterana poszkodowanego.

2.

Weteran albo weteran poszkodowany traci swój status z dniem stania się ostateczną

decyzji, o której mowa w ust. 1.

3.

O skazaniu prawomocnym wyrokiem weterana lub weterana poszkodowanego za przestępstwo,

o którym mowa w art. 6 ust. 1, sąd zawiadamia, w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia

się wyroku, odpowiednio Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych

lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

4.

Osoba pozbawiona statusu weterana albo weterana poszkodowanego decyzją ostateczną

traci uprawnienia wynikające z ustawy i jest obowiązana do zwrotu legitymacji weterana

albo legitymacji weterana poszkodowanego organowi, który ją wydał, w terminie 7 dni

od dnia doręczenia jej tej decyzji.

5.

O pozbawieniu decyzją ostateczną statusu weterana poszkodowanego Minister Obrony Narodowej

- w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu

do funkcjonariuszy ABW, zawiadamia właściwy organ emerytalno-rentowy oraz organ, o

którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

żołnierzy, z wyjątkiem art. 19 - stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz pracowników jednostek wojskowych;

2)

funkcjonariuszy - stosuje się odpowiednio do pracowników Policji, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej.

Uprawnienia i obowiązki dowódcy jednostki wojskowej określone w ustawie stosuje się

odpowiednio do Szefa Służby Wywiadu Wojskowego i Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

Dzień 29 maja ustanawia się Dniem Weterana Działań poza Granicami Państwa.

1.

Ustanawia się wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”.

2.

Tworzy się fundusz przeznaczony na wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”, którego

dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

3.

Minister Obrony Narodowej, za rany i kontuzje odniesione podczas działań poza granicami

państwa, może przyznać weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi, wojskową odznakę „Za

Rany i Kontuzje”.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania i wręczania odznaki,

2)

szczegółowy tryb występowania z wnioskiem o przyznawanie odznaki,

3)

osoby uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie odznaki,

4)

rodzaje, wzór i sposób noszenia odznaki,

5)

szczegółowe warunki tworzenia i dysponowania funduszem przeznaczonym na odznakę,

6)

wysokość i sposób ustalania wysokości funduszu przeznaczonego na odznakę,

7)

komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej właściwą do ewidencjonowania,

zakupu oraz dystrybucji odznaki

- o której mowa w ust. 1.

5.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić kryteria przyznawania

wojskowej odznaki „Za Rany i Kontuzje”, obejmujące przede wszystkim okoliczności odniesienia

ran i kontuzji oraz ich związek z wykonywaniem czynności służbowych, a także ilość

i stopień obrażeń, jakie w wyniku ran i kontuzji poniósł weteran poszkodowany-żołnierz,

potwierdzonych orzeczeniem właściwej wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w działaniach poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej”.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi oraz

weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi za zasługi podczas działań poza granicami

państwa odznakę honorową „Za zasługi w działaniach poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej”.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do występowania z

wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,

2)

wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki - zawierający informację uzasadniającą

jej nadanie - oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki,

3)

sposób wręczenia i noszenia odznaki,

4)

sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką

- mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu składania

wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie zasłużonym.

1.

Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu bezpieczeństwa państwa poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.

2.

Prezes Rady Ministrów może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz weteranowi

poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW za zasługi podczas zapewniania bezpieczeństwa

państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu

bezpieczeństwa państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do występowania z

wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,

2)

wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki - zawierający informację uzasadniającą

jej nadanie - oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki,

3)

sposób wręczenia i noszenia odznaki,

4)

sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką

- mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu składania

wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie zasłużonym.

1.

Weteran lub weteran poszkodowany, będący żołnierzem rezerwy lub w stanie spoczynku,

ma prawo do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych w przypadkach i

w sposób określony w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art. 50 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm. oraz art. 67 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Weteran poszkodowany-żołnierz zwolniony z czynnej służby wojskowej, któremu w czasie

pełnienia służby nie przysługiwały należności umundurowania i wyekwipowania wyjściowego,

ma prawo do jednorazowego bezpłatnego otrzymania takiego umundurowania i wyekwipowania.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy umundurowania i

wyekwipowania wyjściowego weteranów poszkodowanych-żołnierzy oraz tryb postępowania

i organy właściwe w sprawach wydawania umundurowania, uwzględniając w szczególności

specyfikę umundurowania i wyekwipowania poszczególnych rodzajów wojsk i służb.

1.

Weteran i weteran poszkodowany ma prawo do zwrotu kosztów przejazdu, z uwzględnieniem

przysługujących mu ulg w tym zakresie, i zakwaterowania, poniesionych w związku z

udziałem w uroczystościach organizowanych odpowiednio przez

1)

Ministra Obrony Narodowej,

2)

dowódców jednostek wojskowych,

3)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

4)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

5)

Szefa Agencji Wywiadu,

6)

Komendanta Głównego Policji,

7)

właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji,

8)

Komendanta Głównego Straży Granicznej,

9)

komendantów oddziałów lub ośrodków szkolenia Straży Granicznej,

10)

Szefa Biura Ochrony Rządu,

11)

kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

- na które został zaproszony w charakterze uczestnika działań poza granicami państwa.

2.

Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, przysługuje za udział w nie więcej niż dwóch

uroczystościach w danym roku kalendarzowym, łącznie do wysokości najniższej emerytury.

3.

Zwrotu kosztów dokonuje odpowiednio podmiot, o którym mowa w ust. 1, na którego zaproszenie

weteran lub weteran poszkodowany przyjechał, po złożeniu przez niego wniosku oraz

oświadczenia o wysokości kosztów przejazdu i przedstawieniu oryginału rachunku za

zakwaterowanie.

1.

Zmarłemu weteranowi-żołnierzowi i zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi przysługuje

wojskowa asysta honorowa podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Zmarłemu weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz zmarłemu

weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi i zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

ABW przysługuje asysta honorowa podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Asystę, o której mowa w ust. 1 i 2, przydziela się po przesłaniu przez najbliższego

członka rodziny weterana lub weterana poszkodowanego informacji o jego śmierci.

4.

Informację przesyła się odpowiednio do

1)

dowódcy garnizonu właściwego terytorialnie ze względu na miejsce pochówku weterana-żołnierza

lub weterana poszkodowanego-żołnierza;

2)

komendanta wojewódzkiego Policji, kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej,

Szefa Biura Ochrony Rządu albo kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej, właściwych terytorialnie ze względu na miejsce pochówku weterana-funkcjonariusza

lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza;

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w przypadku pochówku weterana-funkcjonariusza

ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW.

5.

W przypadku śmierci samotnego weterana lub weterana poszkodowanego informację, o której

mowa w ust. 3, może przesłać organizacja pozarządowa zrzeszająca weteranów-żołnierzy,

weteranów-funkcjonariuszy albo weteranów-funkcjonariuszy ABW.

1.

Realizację uprawnień wynikających z art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych monitoruje i koordynuje organ wskazany w art. 98 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, przekazuje raz na kwartał informację o realizacji indywidualnego

prawa do świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ust. 1 odpowiednio do

1)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy;

2)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy;

3)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW.

3.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa

w ust. 2 pkt 3

- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze

świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji

indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom

ABW.

4.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej

weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa

w ust. 2 pkt 1

- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze

świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji

indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-żołnierzom.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi, w drodze

rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń opieki zdrowotnej

weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,

2)

podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których mowa

w ust. 2 pkt 2

- uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w rejestrze

świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o realizacji

indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom.

1.

Weteran-żołnierz lub weteran poszkodowany-żołnierz oraz najbliżsi członkowie jego

rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej

przez psychologów w jednostkach wojskowych oraz przez wojskowe pracownie psychologiczne,

a także udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez

Ministra Obrony Narodowej, jeżeli problemy zdrowotne żołnierza są związane z działaniami

poza granicami państwa.

2.

Weteran-funkcjonariusz lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz oraz najbliżsi członkowie

jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej

w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami

poza granicami państwa.

3.

Weteran-funkcjonariusz ABW lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW oraz najbliżsi

członkowie jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy psychologicznej

udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, jeżeli problemy zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami

poza granicami państwa.

4.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w zakresie swojej właściwości, określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb udzielania i zakres pomocy psychologicznej,

2)

sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji prawa weteranów poszkodowanych

do pomocy, o której mowa w ust. 1-3, oraz właściwość organów w tym zakresie

- mając na względzie zapewnienie sprawnego dostępu do korzystania z pomocy psychologicznej

oraz jej realizację adekwatną do potrzeb weteranów.

1.

Weteran i weteran poszkodowany mają prawo do umieszczenia poza kolejnością w Domu

Weterana, funkcjonującego jako zakład opiekuńczo-leczniczy w ramach zakładu opieki

zdrowotnej albo jako inna jednostka organizacyjna takiego zakładu, i odpłatnego w

nim pobytu, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, z zastrzeżeniem art. 25.

2.

Weterana i weterana poszkodowanego umieszcza się w Domu Weterana w trybie określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

3.

Pobyt, o którym mowa w ust. 1, może być dofinansowany ze środków budżetu państwa,

z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów-żołnierzy

i weteranów poszkodowanych-żołnierzy.

4.

Weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW może zostać udzielona zapomoga ze

środków budżetu państwa, z części pozostającej odpowiednio w dyspozycji ministra właściwego

do spraw wewnętrznych oraz z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu, na pobyt w Domu Weterana.

5.

Tworzy się fundusze na zapomogi, o których mowa w ust. 4, których dysponentami są

odpowiednio minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Szef Agencji Wywiadu.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi ABW i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

ABW na pobyt w Domu Weterana, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznania, sposób

przekazywania zapomogi oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę

konieczność zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz

uwzględniając rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób dofinansowania

pobytu weterana-żołnierza i weterana poszkodowanego-żołnierza w Domu Weterana, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym

oraz uwzględniając rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.

8.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i tryb przyznawania zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi

na pobyt w Domu Weterana, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznania, sposób przekazywania

zapomogi oraz sposób tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz uwzględniając

rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.

Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do weterana poszkodowanego. Osoba

ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia

urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.

1.

Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza kolejnością ze stacjonarnych

i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż te, o których mowa w art. 20,

w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami

państwa.

2.

Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia w zakresie

świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.

W uzasadnionych przypadkach do Domu Weterana może być skierowany weteran poszkodowany,

na podstawie opinii konsultanta ochrony zdrowia, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419 i Nr 76, poz. 641, z 2010 r. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654), niezależnie od oceny jego skali samodzielności określanej stosownie do przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych.

1.

Weteran poszkodowany-żołnierz ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na jedną z wymienionych

form kształcenia

1)

naukę na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej;

2)

studia pierwszego stopnia;

3)

studia drugiego stopnia;

4)

jednolite studia magisterskie;

5)

studia podyplomowe.

2.

W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokryte koszty

1)

opłaty za naukę lub studia;

2)

przejazdów z miejsca zamieszkania weterana poszkodowanego-żołnierza do szkoły lub

uczelni i z powrotem;

3)

zakwaterowania w miejscowości, w której weteran poszkodowany-żołnierz pobiera naukę

lub odbywa studia.

3.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-żołnierza

form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.

4.

Wysokość pomocy finansowej, o której mowa w ust. 3, przysługuje na każdy rok szkolny

lub akademicki przez cały czas trwania nauki lub studiów, nie dłużej niż w wymiarze

określonym w programie nauczania lub w programie studiów.

5.

Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową

przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki określonej w ust. 3.

6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami

losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-żołnierza powodującymi konieczność przerwania

nauki lub studiów, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu, na wniosek zainteresowanego,

do czasu ustania przyczyny przerwania nauki lub studiów.

7.

Poniesione przez organ koszty nauki lub studiów oraz przejazdów i zakwaterowania podlegają

zwrotowi w przypadku nieukończenia nauki lub studiów z przyczyn leżących po stronie

weterana poszkodowanego-żołnierza w terminie określonym w programie nauczania lub

w programie studiów, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia nauki lub studiów, o których

mowa w ust. 6. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia

wezwania.

8.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym zakresie, dokumenty

stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej wypłaty, a także warunki

zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów nauki lub studiów, przejazdów i zakwaterowania.

Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność

udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.

1.

Weteran poszkodowany-funkcjonariusz zwolniony ze służby ma prawo do uzyskania pomocy

finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia

1)

studia pierwszego stopnia;

2)

studia drugiego stopnia;

3)

jednolite studia magisterskie;

4)

studia podyplomowe.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.

3.

Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową

przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na wniosek

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, w każdym roku akademickim, w wymiarze określonym

programem studiów na jednym kierunku wybranym przez funkcjonariusza.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami

losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza powodującymi konieczność

przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu

do czasu ustania przyczyny przerwania studiów.

6.

Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z przyczyn leżących

po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia

studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy

od dnia doręczenia wezwania.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym

zakresie, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej

wypłaty, a także warunki zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów kształcenia.

Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność

udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.

1.

Weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW zwolniony ze służby ma prawo do uzyskania

pomocy finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia

1)

studia pierwszego stopnia;

2)

studia drugiego stopnia;

3)

jednolite studia magisterskie;

4)

studia podyplomowe.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW form kształcenia do wysokości 400% najniższej emerytury.

3.

Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr, pomoc finansową

przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na wniosek

weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, w każdym roku akademickim, w wymiarze

określonym programem studiów na jednym kierunku wybranym przez funkcjonariusza.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub zdarzeniami

losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW powodującymi konieczność

przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego, wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu

do czasu ustania przyczyny przerwania studiów.

6.

Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z przyczyn leżących

po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, z wyjątkiem przyczyn nieukończenia

studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy

od dnia doręczenia wezwania.

7.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym zakresie, dokumenty

stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej wypłaty, a także warunki

zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów kształcenia. Rozporządzenie powinno

zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanej pomocy

finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.

1.

Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z tytułu urazów lub chorób

powstałych w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa, przysługują

odpowiednio uprawnienia określone w art. 14, art. 15, art. 22 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu

inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

2.

W przypadku zbiegu prawa do tego samego świadczenia na podstawie odrębnych przepisów,

przysługuje tylko jedno świadczenie według wyboru uprawnionego.

3.

Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja weterana poszkodowanego.

1.

Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z tytułu urazów lub chorób

powstałych w związku z udziałem w działaniach poza granicami państwa przysługuje

1)

ulga taryfowa w wysokości 50% przy przejazdach środkami komunikacji miejskiej;

2)

ulga w wysokości 37% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego

i autobusowego w komunikacji krajowej w

a)

1 i 2 klasie pociągów osobowych i pospiesznych oraz autobusach w komunikacji zwykłej

i przyspieszonej - na podstawie biletów jednorazowych,

b)

2 klasie pociągów innych niż osobowe i pospieszne - na podstawie biletów jednorazowych.

2.

Weteran poszkodowany uprawniony do ulgowego przejazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt

2 lit. b, korzystający z przejazdu w klasie 1, jest zobowiązany do uiszczenia dopłaty

w wysokości stanowiącej różnicę między należnością za pełnopłatny przejazd w klasie

1 a należnością za pełnopłatny przejazd w klasie 2.

3.

Dokumentami potwierdzającymi prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ust.

1, jest legitymacja weterana poszkodowanego wraz z legitymacją emeryta-rencisty.

1.

Weteran-żołnierz, który ukończył 65 lat życia, lub weteran poszkodowany-żołnierz,

którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie

zapomogi

1)

na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej

wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów

do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne

niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;

2)

w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w istotny

sposób sytuacji materialnej weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza.

2.

Tworzy się fundusz na zapomogi dla weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania, sposób

przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie

uwzględni konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym

oraz możliwość korzystania z zapomogi z innego tytułu.

1.

Weteran-funkcjonariusz ABW, który ukończył 65 lat życia, lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz

ABW, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie

zapomogi

1)

na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej

wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów

do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne

niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;

2)

w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w istotny

sposób sytuacji materialnej weterana-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza

ABW.

2.

Tworzy się fundusze na zapomogi dla weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

ABW, których dysponentami są odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Szef Agencji Wywiadu.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania, sposób

przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie

uwzględni konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym

oraz możliwość korzystania z zapomogi z innego tytułu.

1.

Weteran poszkodowany korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu odpowiednio w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej albo

ministra właściwego do spraw wewnętrznych na stanowiskach odpowiadających jego wykształceniu,

wiedzy i sprawności psychofizycznej.

2.

W przypadku zbiegu prawa do tego samego uprawnienia na podstawie odrębnych przepisów,

przysługuje tylko jedno z nich, według wyboru uprawnionego.

Okresy udziału weterana oraz weterana poszkodowanego w działaniach poza granicami

państwa wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

1.

Weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu, pozostającemu w stosunku pracy, przysługuje

dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w roku kalendarzowym.

2.

Urlop dodatkowy, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli weteran lub weteran-poszkodowany

posiada prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni w roku kalendarzowym.

3.

Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem stania

się ostateczną decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu weterana lub weterana

poszkodowanego, przy czym jego realizacja może nastąpić nie wcześniej niż z dniem

przedstawienia pracodawcy tej decyzji.

1.

Weteran poszkodowany pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką ma prawo do dodatku

weterana poszkodowanego od miesiąca złożenia wniosku do organu emerytalno-rentowego.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się decyzję o przyznaniu statusu weterana

poszkodowanego albo jej odpis.

3.

Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko zainteresowanego;

2)

imiona rodziców;

3)

datę i miejsce urodzenia;

4)

adres zamieszkania i adres do korespondencji;

5)

numer PESEL;

6)

wskazanie świadczenia, o które ubiega się zainteresowany;

7)

podpis zainteresowanego lub jego pełnomocnika.

4.

Podstawę wymiaru dodatku weterana poszkodowanego stanowi najniższa emerytura.

5.

Wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku

na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami

państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w

ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze,

i wynosi w przedziale

1)

od 10 do 20% uszczerbku - 10% podstawy wymiaru;

2)

od 21 do 30% uszczerbku - 20% podstawy wymiaru;

3)

od 31 do 40% uszczerbku - 30% podstawy wymiaru;

4)

od 41 do 50% uszczerbku - 40% podstawy wymiaru;

5)

od 51 do 60% uszczerbku - 50% podstawy wymiaru;

6)

od 61 do 80% uszczerbku - 60% podstawy wymiaru;

7)

powyżej 80% uszczerbku - 80% podstawy wymiaru.

6.

Dodatek weterana poszkodowanego podlega waloryzacji poprzez ponowne obliczenie jego

wysokości od kwoty najniższej emerytury, przy zastosowaniu właściwej dla ustalonego

procentu uszczerbku na zdrowiu, stawki procentowej podstawy wymiaru, określonej w

ust. 5.

7.

Waloryzacji, o której mowa w ust. 6, dokonuje właściwy do wypłaty dodatku weterana

poszkodowanego organ emerytalno-rentowy w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

8.

W przypadku zbiegu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej przyznawanych na podstawie

odrębnych przepisów, przysługuje tylko jeden dodatek weterana poszkodowanego.

9.

Dodatek weterana poszkodowanego jest wypłacany wraz z emeryturą lub rentą inwalidzką

w terminie i trybie określonych dla tych świadczeń, a w przypadku wypłaty dodatku

po raz pierwszy - w najbliższym terminie płatności emerytury lub renty albo w następnym

terminie płatności, jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, został złożony na 14 dni

przed upływem terminu płatności emerytury lub renty.

10.

W przypadku zawieszenia wypłaty emerytury lub renty właściwy organ emerytalno-rentowy

wypłaca dodatek weterana poszkodowanego kwartalnie, w trzecim miesiącu kwartału.

1.

Dodatek weterana poszkodowanego, w wysokości ustalonej na zasadach określonych w art.

36, wypłaca wraz z emeryturą lub rentą inwalidzką właściwy organ emerytalno-rentowy

ze środków będących w dyspozycji tego organu.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany ze środków budżetu państwa z części

pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy,

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części pozostającej odpowiednio

w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu

- w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.

3.

W przypadku wypłaty dodatku weterana poszkodowanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

lub Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, świadczenie to wraz z odsetkami za

opóźnienie w ustaleniu prawa do niego lub jego wypłaty oraz koszty obsługi są finansowane

ze środków budżetu państwa.

Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1, finansowane

są ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej

- w odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części

pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w odniesieniu

do weteranów-funkcjonariuszy i weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części

pozostającej odpowiednio w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo

Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 po pkt 90 dodaje się pkt 90a w brzmieniu

„

90a)

świadczenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 26-28 i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach

działań poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 205, poz. 1203);

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm. w art. 7 w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 205, poz. 1203).

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm. w art. 24 wprowadza się następujące zmiany

1)

w pkt 1a

a)

lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

w czasie pełnienia służby w kontyngencie policyjnym wydzielonym do realizacji zadań,

o których mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.,

b)

w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, na terytorium państw w całości lub

części uznanych za strefę działań wojennych, jeżeli funkcjonariusz wykonywał czynności

operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 albo w art. 22 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm. albo czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 25 pkt 1 albo w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm., lub kierował wykonywaniem takich czynności,

”

,

b)

po lit. d dodaje się lit. e w brzmieniu

„

e)

w czasie pełnienia służby poza granicami państwa w grupie ratowniczej, o której mowa

w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.

”

;

2)

pkt 1c otrzymuje brzmienie

„

1c)

w razie śmierci funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu

Wojskowego po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku albo choroby

powstałej w czasie wykonywania zadań służbowych, o których mowa w art. 25 pkt 1 lub w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, lub kierowania wykonywaniem takich czynności, renta rodzinna przysługuje małżonkowi

bez względu na wiek i stan zdrowia;

”

;

3)

po pkt 6 dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

w razie śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza w związku z pełnieniem służby, o której

mowa w pkt 1a, renta rodzinna przysługuje w wysokości uposażenia.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z późn. zm. po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

W przypadku śmierci pracownika podczas pobytu poza granicami państwa albo jeżeli pracownik

zmarł w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaną pracą

poza granicami państwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 73 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 2 pkt 7, art. 84 ust. 1a, 1aa i 1ab oraz art. 99

ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 139 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

kwoty nienależnie pobranego dodatku weterana poszkodowanego;

”

;

2)

w art. 141 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kwoty wolne od potrąceń i egzekucji ustala się dla emerytur i rent wraz ze wszystkimi

wzrostami, zwiększeniami, dodatkami oraz innymi świadczeniami wypłacanymi wraz z emeryturą

lub rentą na podstawie odrębnych przepisów, z wyłączeniem świadczeń rodzinnych oraz

dodatku dla sierot zupełnych, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku weterana poszkodowanego.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 po pkt 44a dodaje się pkt 44b w brzmieniu

„

44b)

weteran poszkodowany - osobę posiadającą status weterana poszkodowanego nadany na

podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami

państwa

(Dz. U. Nr 205, poz. 1203);

”

;

2)

po art. 24a dodaje się art. 24b i art. 24c w brzmieniu

„

Art. 24b.

Przepisów art. 20-23 nie stosuje się w stosunku do weterana poszkodowanego. Osoba

ta korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 20, w zakresie leczenia

urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, poza kolejnością.

Art. 24c.

1.

Weteranom poszkodowanym przysługuje prawo do korzystania poza kolejnością ze stacjonarnych

i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej innych niż te, o których mowa w art. 20,

w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami

państwa.

2.

Weteran poszkodowany ma prawo do bezterminowego czasu trwania leczenia w zakresie

świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.

”

;

3)

w art. 42

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz

odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane weteranom poszkodowanym w zakresie

leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa

pokrywa się z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest odpowiednio Minister

Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego albo Szef Agencji Wywiadu.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust.

1a,

2)

tryb postępowania w sprawach, o których mowa w pkt 1,

3)

sposób i tryb finansowania ponoszonych kosztów

- uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.

”

;

4)

w art. 44

a)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu

„

1b.

Uprawnionemu żołnierzowi lub pracownikowi w przypadku przekroczenia wysokości limitu

finansowania, o którym mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o refundacji, przysługuje

prawo do finansowania kwotą wykraczającą poza ten limit. Dofinansowanie może być dokonane

ze środków budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

1c.

Weteranowi poszkodowanemu przysługuje bezpłatne zaopatrzenie w leki objęte wykazem,

o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, w zakresie kategorii, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, oraz leki recepturowe, na czas leczenia urazów

lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania

się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1b. Rozporządzenie powinno zapewnić

sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

w stosunku do ceny leku.

”

;

5)

w art. 47 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu

„

2a.

Weteranowi poszkodowanemu w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania

zadań poza granicami państwa, przysługuje prawo do bezpłatnych wyrobów medycznych

na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera ubezpieczenia zdrowotnego,

pielęgniarki lub położnej ubezpieczenia zdrowotnego, do wysokości limitu finansowania

ze środków publicznych określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.

4 ustawy o refundacji.

2b.

W przypadku gdy cena wyrobów medycznych jest wyższa od wysokości limitu finansowania

ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.

4 ustawy o refundacji, wówczas weteranom poszkodowanym, o których mowa w ust. 2a,

służy prawo do dofinansowania kwotą wykraczającą poza wysokość limitu finansowania

ze środków publicznych, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.

4 ustawy o refundacji.

2c.

Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 2b, może być dokonane ze środków budżetu państwa,

z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do weteranów

poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do

spraw wewnętrznych - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej, z części pozostającej

w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w odniesieniu do weteranów

poszkodowanych-funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo z części pozostającej

w dyspozycji Szefa Agencji Wywiadu - w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy

Agencji Wywiadu.

2d.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb ubiegania

się o dofinansowanie kosztów, o których mowa w ust. 2b. Rozporządzenie powinno zapewnić

sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanego dofinansowania

w stosunku do ceny wyrobów medycznych.

”

;

6)

w art. 47b

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Weteran poszkodowany korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art.

24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c, art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13, na podstawie

dokumentu potwierdzającego przysługujące mu uprawnienia.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,

każdy w swoim zakresie, określą, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do wydawania

dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 1a, wzory tych dokumentów, tryb ich wydawania,

wymiany lub zwrotu, a także dane zawarte w tych dokumentach, mając na względzie realizację

uprawnień wynikających z ustawy oraz kierując się koniecznością zapewnienia sprawności

postępowania przy wydawaniu dokumentów potwierdzających uprawnienia.

”

;

7)

w art. 57 w ust. 2 w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w

brzmieniu

„

13)

dla weterana poszkodowanego, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas

wykonywania zadań poza granicami państwa.

”

;

8)

w art. 97

a)

w ust. 3 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

monitorowanie i koordynowanie realizacji uprawnień wynikających z art. 24a-art. 24c,

art. 44 ust. 1a-1c, art. 47 ust. 2 i 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 12 i 13.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Zadania Funduszu określone w ust. 3 pkt 1, 2, 4, 6 i 11 w odniesieniu do podmiotów

leczniczych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości

i ministra właściwego do spraw wewnętrznych realizuje komórka organizacyjna oddziału

wojewódzkiego Funduszu, o której mowa w art. 96 ust. 4.

”

;

9)

w art. 102 w ust. 5 w pkt 32 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 33 w

brzmieniu

„

33)

realizacja zadań, o których mowa w art. 22 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa.

”

;

10)

w art. 103 w ust. 8 po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

nadzorowanie i koordynowanie działań związanych z realizacją prawa do świadczeń dla

ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b;

1b)

rozpatrywanie indywidualnych spraw związanych z realizacją prawa do świadczeń dla

ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a i 44b;

”

;

11)

w art. 107 w ust. 5 w pkt 12 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. c w brzmieniu

„

c)

realizacji prawa do świadczeń dla ubezpieczonych, o których mowa w art. 5 pkt 44a

i 44b;

”

;

12)

w art. 188 w ust. 4 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

rodzaj uprawnień oraz numer i termin ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia

osób, o których mowa w art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 46 ust.

1 i art. 47, a także osób posiadających na podstawie odrębnych przepisów szersze uprawnienia

do świadczeń opieki zdrowotnej niż wynikające z ustawy;

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.