Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w

sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego

(Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003, str. 90).

”

;

2)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu

ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie

określonych w niniejszej ustawie.

”

;

3)

po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu

„

Art. 2a.

1.

Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo do ponownego wykorzystywania informacji

publicznej.

2.

Zasady ponownego wykorzystywania informacji publicznej nie naruszają prawa dostępu

do informacji publicznej ani wolności jej rozpowszechniania.

”

;

4)

w art. 5

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę ważnego

interesu gospodarczego państwa w zakresie i w czasie, w jakim udostępnienie informacji

1)

osłabiłoby zdolność negocjacyjną Skarbu Państwa w procesie gospodarowania jego mieniem

albo zdolność negocjacyjną Rzeczypospolitej Polskiej w procesie zawierania umowy międzynarodowej

lub podejmowania decyzji przez Radę Europejską lub Radę Unii Europejskiej,

2)

utrudniłoby w sposób istotny ochronę interesów majątkowych Rzeczypospolitej Polskiej

lub Skarbu Państwa w postępowaniu przed sądem, trybunałem lub innym organem orzekającym.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1, 1a i 2, ograniczać dostępu do informacji o sprawach

rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu

administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli

postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne

albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji.

”

;

5)

w art. 7 w ust. 1 w pkt 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt

4 w brzmieniu

„

4)

umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium informacji publicznych,

o którym mowa w art. 9b, zwanym dalej „centralnym repozytorium”.

”

;

6)

po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Informacje publiczne o szczególnym znaczeniu dla rozwoju innowacyjności w państwie

i rozwoju społeczeństwa informacyjnego, które ze względu na sposób przechowywania

i udostępniania pozwalają na ich ponowne wykorzystywanie, w sposób użyteczny i efektywny,

stanowią zbiór zwany dalej „zasobem informacyjnym” i są udostępniane w centralnym

repozytorium.

2.

Do przekazania posiadanego zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, a także

do systematycznego jego weryfikowania i aktualizowania obowiązane są

1)

organy administracji rządowej,

2)

fundusze celowe,

3)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

4)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

5)

Narodowy Fundusz Zdrowia,

6)

państwowe instytuty badawcze,

7)

państwowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań

publicznych, z wyjątkiem uczelni, Polskiej Akademii Nauk oraz jednostek naukowych

w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1)

zasób informacyjny przeznaczony do umieszczenia w centralnym repozytorium, wraz ze

wskazaniem podmiotu obowiązanego do jego przekazania, mając na względzie szczególne

znaczenie określonych informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa

informacyjnego,

2)

wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego, mając na względzie sposób

koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny oraz związane z nim metadane

opisujące ten dokument, ułatwiające jego wyszukiwanie, kontrolę, długotrwałe przechowywanie

i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania informacji

publicznych i ich maszynowego odczytu,

3)

harmonogram przekazywania zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, mając

na względzie konieczność zagwarantowania aktualności informacji.

Art. 9b.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie

dostępne w sieci teleinformatycznej. Minister właściwy do spraw informatyzacji może

zlecić wyspecjalizowanym podmiotom niektóre czynności związane z prowadzeniem centralnego

repozytorium.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywany zasób informacyjny

do centralnego repozytorium pod względem spełnienia wymogów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9a ust. 3.

3.

W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw

informatyzacji wzywa do niezwłocznego dostosowania zasobu informacyjnego do tych wymogów.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i kryteria weryfikacji zasobu

informacyjnego, jego przetwarzania i udostępniania oraz standardy techniczne prowadzenia

centralnego repozytorium, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność

zapewnienia przeszukiwalności i dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników,

możliwości zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności

i efektywności.

”

;

7)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej

lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.

”

;

8)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje

się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi,

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

”

;

9)

uchyla się art. 22;

10)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

Art. 23a.

1.

Wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej informacji publicznej lub każdej jej części, będącej w posiadaniu

podmiotów, o których mowa w ust. 2 i 3, niezależnie od sposobu jej utrwalenia (w postaci

papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), w celach komercyjnych

lub niekomercyjnych, innych niż jej pierwotny publiczny cel wykorzystywania, dla którego

informacja została wytworzona, stanowi ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

i odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

2.

Obowiązani do udostępniania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

na zasadach i w trybie określonych w ustawie są

1)

Prezes Rady Ministrów,

2)

jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,

3)

inne niż określone w pkt 2 państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości

prawnej,

4)

inne niż określone w pkt 2 osoby prawne, utworzone w celu zaspokajania potrzeb o charakterze

powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli samodzielnie

albo wspólnie z podmiotami, o których mowa w pkt 2 i 3, bezpośrednio albo pośrednio

a)

finansują je w ponad 50% lub

b)

posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

c)

sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

d)

mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,

5)

związki podmiotów, o których mowa w pkt 2-4

- zwani dalej „podmiotami zobowiązanymi”.

3.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

archiwów państwowych w zakresie znajdujących się w ich dyspozycji materiałów archiwalnych,

2)

jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm., w zakresie audycji radiowych i telewizyjnych oraz innych przekazów,

3)

instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury ani innych podmiotów prowadzących

działalność kulturalną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych stanowiących przedmiot ich działalności,

4)

uczelni, Polskiej Akademii Nauk ani jednostek naukowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, w zakresie informacji publicznych służących ich działalności badawczej oraz dydaktycznej,

5)

jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych służących ich działalności oświatowej.

4.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

informacji publicznych, których udostępnienie zostało uzależnione od wykazania interesu

indywidualnego (prawnego lub faktycznego) na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przekazywania informacji publicznych między podmiotami wykonującymi zadania publiczne,

w celu realizacji zadań określonych prawem.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających

odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają

gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy.

Art. 23b.

1.

Informacje publiczne są udostępniane w celu ich ponownego wykorzystywania bez ograniczeń

warunkami i bezpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 23c.

2.

Podmiot zobowiązany może określić warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

dotyczące

1)

obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania informacji publicznej

od podmiotu zobowiązanego,

2)

obowiązku dalszego udostępniania innym użytkownikom informacji w pierwotnie pozyskanej

formie,

3)

obowiązku informowania o przetworzeniu informacji ponownie wykorzystywanej,

4)

zakresu odpowiedzialności podmiotu zobowiązanego za przekazywane informacje.

3.

Podmiot zobowiązany określa sposób korzystania z informacji publicznych spełniających

cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. lub stanowiących bazę danych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych

(Dz. U. Nr 128, poz. 1402, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 662 i Nr 176, poz. 1238), zapewniający możliwość dowolnego wykorzystywania utworu lub bazy danych, do celów

komercyjnych i niekomercyjnych, tworzenia i rozpowszechniania kopii utworu lub bazy

danych, w całości lub we fragmentach, oraz wprowadzania zmian i rozpowszechniania

utworów zależnych.

4.

Podmiot zobowiązany udostępnia warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

w postaci elektronicznej.

Art. 23c.

1.

Podmiot zobowiązany może nałożyć opłatę za udostępnienie informacji publicznej w celu

ponownego wykorzystywania na wniosek, o którym mowa w art. 23g ust. 2, jeżeli przygotowanie

informacji w sposób wskazany we wniosku wymaga poniesienia dodatkowych kosztów.

2.

Nakładając opłatę, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty przygotowania i przekazania

informacji publicznej w określony sposób i w określonej formie oraz inne czynniki,

jakie będą brane pod uwagę przy nietypowych wnioskach o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, które mogą mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania

i przekazania informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów

poniesionych bezpośrednio w celu przygotowania i przekazania informacji publicznej

w celu ponownego wykorzystywania w określony sposób i w określonej formie.

Art. 23d.

1.

Podmiot zobowiązany udostępnia informację publiczną w celu jej ponownego wykorzystywania

w porównywalnych sytuacjach na takich samych warunkach.

2.

W przypadku gdy ponowne wykorzystywanie informacji publicznej jest dokonywane przez

podmioty wykonujące zadania publiczne w ramach działalności wykraczającej poza realizację

takich zadań, warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub opłaty powinny

zostać określone na takich samych zasadach jak w przypadku innych użytkowników.

Art. 23e.

1.

Udostępnienie informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania nie może wprowadzać

ograniczenia korzystania z tej informacji przez innych użytkowników, chyba że jest

to niezbędne dla prawidłowego wykonywania zadań publicznych.

2.

W przypadku gdy warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej przewidują

wyłączność korzystania z tej informacji, treść warunków ponownego wykorzystywania

jest ogłaszana na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu wprowadzającego

wyłączność.

Art. 23f.

1.

Podmioty zobowiązane, które przekazują informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

z użyciem systemów teleinformatycznych, są obowiązane do stosowania formatów danych

oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt maszynowy,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm..

2.

Podmioty zobowiązane nie są obowiązane do opracowywania, w szczególności przetworzenia,

informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania oraz dostarczania z nich

wyciągów, jeżeli spowoduje to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających

proste czynności.

Art. 23g.

1.

Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej odbywa się przez ponowne wykorzystywanie

informacji publicznej

1)

udostępnionej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej,

2)

udostępnionej w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej,

3)

udostępnionej w centralnym repozytorium,

4)

przekazanej na wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej.

2.

Przekazanie informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania następuje na

wniosek, w przypadkach gdy

1)

informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub

w centralnym repozytorium, chyba że została udostępniona w inny sposób i zostały określone

warunki jej ponownego wykorzystywania, albo

2)

wnioskodawca zamierza wykorzystywać informację publiczną na warunkach innych niż zostały

dla tej informacji określone.

3.

Wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej można złożyć w szczególności

w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

4.

W przypadku niespełnienia warunków formalnych wniosku wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia

braków, wraz z pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

5.

Wniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 20 dni

od dnia otrzymania wniosku. W sprawach szczególnie skomplikowanych podmiot zobowiązany

może przedłużyć załatwienie sprawy o kolejne 20 dni, po zawiadomieniu wnioskodawcy

w terminie 20 dni od dnia otrzymania wniosku.

6.

Podmiot zobowiązany informuje Prezesa Rady Ministrów o przekroczeniu 1000 wniosków

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej danego rodzaju.

7.

Podmiot zobowiązany

1)

przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania bez ograniczenia

warunkami, a w przypadku posiadania informacji publicznych przez wnioskodawcę zawiadamia

o braku ograniczenia warunkami ponownego wykorzystywania informacji publicznej,

2)

przedstawia wnioskodawcy ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania informacji

publicznej, a także wysokość opłat za ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

w przypadku, o którym mowa w art. 23c ust. 1,

3)

odmawia, w drodze decyzji, ponownego wykorzystywania informacji publicznej.

8.

Podmiot zobowiązany odmawia ponownego wykorzystywania informacji publicznej, w przypadku

gdy

1)

dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom, o których mowa w art. 5, lub

w przepisach odrębnych ustaw,

2)

ponowne wykorzystywanie informacji publicznej naruszy prawa własności intelektualnej

przysługujące podmiotom trzecim.

9.

Podmiot zobowiązany może odmówić ponownego wykorzystywania informacji publicznej w

sytuacji, o której mowa w art. 23f ust. 2.

10.

Wnioskodawca, który otrzymał ofertę, o której mowa w ust. 7 pkt 2, może, w terminie

14 dni od dnia otrzymania oferty, złożyć sprzeciw z powodu naruszenia przepisów ustawy.

W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, rozstrzyga

o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub o wysokości opłat.

11.

Do decyzji o odmowie przekazania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o

wysokości opłat stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że

1)

odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni,

2)

uzasadnienie decyzji o odmowie ponownego wykorzystywania informacji publicznej na

podstawie ust. 8 pkt 2 zawiera wskazanie osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada prawa autorskie,

jeżeli jest znana, albo licencjodawcy, od którego podmiot zobowiązany uzyskał dany

utwór.

12.

Do rozstrzygnięć, o których mowa w ust. 8-10, podejmowanych przez podmiot zobowiązany

niebędący organem władzy publicznej, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioskodawca może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.

13.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej, zawierający w szczególności informacje

o sposobie i formie przekazania wnioskodawcy informacji publicznej, a także o celu

i zakresie ponownego wykorzystywania udostępnianej informacji publicznej, biorąc pod

uwagę sprawność i przejrzystość postępowania.

Art. 23h.

1.

Podmiot zobowiązany, który przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania,

jest obowiązany umieścić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

1)

wykaz informacji publicznych dostępnych w centralnym repozytorium w celu ponownego

wykorzystywania,

2)

warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej, jeżeli zostały określone,

3)

informacje o czynnikach, jakie są brane pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe

wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej,

4)

informacje o środkach prawnych przysługujących w przypadku odmowy przekazania informacji

publicznej w celu ponownego wykorzystywania, określenia warunków ponownego wykorzystywania

lub wysokości opłaty.

2.

Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium,

jest obowiązany wraz z ich udostępnieniem wskazać ewentualne warunki ponownego wykorzystywania,

o których mowa w art. 23b ust. 2, a także informacje o czynnikach, jakie są brane

pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, lub miejsce umożliwiające zapoznanie się z nimi.

3.

Podmiot zobowiązany podaje na żądanie wnioskodawcy informację o zasadach obliczenia

wysokości opłaty, o której mowa w art. 23c ust. 1.

4.

Brak odpowiednich informacji w menu przedmiotowym strony podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej, w kategorii „Ponowne wykorzystywanie informacji publicznych”, uważa się

za zgodę na ponowne wykorzystywanie udostępnianej informacji publicznej bez ograniczeń

warunkami.

Art. 23i.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi,

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

”

.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm. w art. 44h

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane

1)

osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny;

2)

jednostkom organizacyjnym - jeżeli po ich wykorzystaniu w celach badawczych, statystycznych

lub badania opinii publicznej dane te zostaną poddane takiej modyfikacji, która nie

pozwoli na ustalenie tożsamości osób, których dane dotyczą;

3)

innym osobom i podmiotom - jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu

danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.

”

;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Udostępnienie danych w celu ich ponownego wykorzystywania, o którym mowa w ust. 2

pkt 2, następuje na wniosek, na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

”

.

1.

Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo do ponownego wykorzystywania informacji

publicznej.

2.

Zasady ponownego wykorzystywania informacji publicznej nie naruszają prawa dostępu

do informacji publicznej ani wolności jej rozpowszechniania.

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Prowadzenie badań oraz wykonywanie opracowań i analiz, o których mowa w ust. 2, następuje z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie

do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., jeżeli służby statystyki publicznej użyły danych zgromadzonych w celu realizacji

zadań określonych w ustawie, a wyniki badań, opracowania ani analizy nie służą wyłącznie

realizacji zadania publicznego.

”

;

2)

po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu

„

Art. 49a.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do ponownego wykorzystywania danych

z krajowych rejestrów urzędowych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm. w art. 80c ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Dane lub informacje zgromadzone w ewidencji są przekazywane do ponownego wykorzystywania

w celach komercyjnych i niekomercyjnych, w sposób wykluczający możliwość identyfikacji

osób lub pojazdów, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

”

.

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm. w art. 110

1)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej jest obowiązany udostępniać nieodpłatnie

informacje o stanie atmosfery i hydrosfery, przetwarzane w wyniku realizacji standardowych

procedur, organom władzy publicznej oraz właścicielom wód lub działającym w ich imieniu

zarządcom, jak również uczelniom, instytutom naukowo-badawczym dla potrzeb badań naukowych

i dydaktycznych.

4.

Państwowy Instytut Geologiczny jest obowiązany udostępniać nieodpłatnie zebrane informacje

o stanie zasobów wód podziemnych, przetwarzane w wyniku realizacji standardowych procedur,

organom władzy publicznej, jak również uczelniom, instytutom naukowo-badawczym dla

potrzeb badań naukowych i dydaktycznych.

”

;

2)

ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny przekazują

odpłatnie w celu ponownego wykorzystywania informacje zbierane i przetwarzane w wyniku

realizacji standardowych procedur innym odbiorcom niż określeni w ust. 3 i 4, a wpływy

z tego tytułu stanowią dochód budżetu państwa.

8.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz Państwowy Instytut Geologiczny przekazują

odpłatnie w celu ponownego wykorzystywania informacje pozyskane w wyniku procedur

innych niż standardowe, a wpływy z tego tytułu stanowią odpowiednio ich przychód.

”

;

3)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Przekazanie informacji do ponownego wykorzystywania, o którym mowa w ust. 7 i 8, następuje

na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm. w art. 39

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dane CEIDG są udostępniane odpłatnie, w sposób inny niż określony w art. 38 ust. 2,

za pomocą urządzeń teletransmisji innym podmiotom do ponownego wykorzystywania w celach

komercyjnych i niekomercyjnych.

”

;

2)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Podmioty, którym udostępniono dane CEIDG w trybie ust. 1 albo 2, nie mogą przekazywać

tych danych, ani ich fragmentów, innym podmiotom.

”

;

3)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 2-7 do ponownego wykorzystywania danych CEIDG stosuje

się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm. w art. 15 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru do ich ponownego

wykorzystywania w innym celu niż realizacja zadania publicznego następuje na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności

(Dz. U. Nr 217, poz. 1427 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 133, poz. 768) w art. 46 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Udostępnienie danych w celu ich ponownego wykorzystywania, o którym mowa w ust. 2

pkt 2, następuje na wniosek, na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

”

.

1.

W latach 2012-2021 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa na funkcjonowanie centralnego

repozytorium informacji publicznej, będący skutkiem finansowym ustawy, wynosi 23 250 000

zł, w tym w

1)

2012 r. - 5 550 000 zł;

2)

2013 r. - 5 550 000 zł;

3)

2014 r. - 1 550 000 zł;

4)

2015 r. - 1 550 000 zł;

5)

2016 r. - 1 550 000 zł;

6)

2017 r. - 1 500 000 zł;

7)

2018 r. - 1 500 000 zł;

8)

2019 r. - 1 500 000 zł;

9)

2020 r. - 1 500 000 zł;

10)

2021 r. - 1 500 000 zł.

2.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy

korygujące, polegające na

1)

obniżeniu kosztów obsługi serwisowej urządzeń wchodzących w skład centralnego repozytorium

informacji publicznej;

2)

wykorzystaniu innych rozwiązań technologicznych lub techniczno-organizacyjnych w zakresie

funkcjonowania centralnego repozytorium informacji publicznej.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 2, jest minister

właściwy do spraw informatyzacji.

1.

Informacje publiczne o szczególnym znaczeniu dla rozwoju innowacyjności w państwie

i rozwoju społeczeństwa informacyjnego, które ze względu na sposób przechowywania

i udostępniania pozwalają na ich ponowne wykorzystywanie, w sposób użyteczny i efektywny,

stanowią zbiór zwany dalej „zasobem informacyjnym” i są udostępniane w centralnym

repozytorium.

2.

Do przekazania posiadanego zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, a także

do systematycznego jego weryfikowania i aktualizowania obowiązane są

1)

organy administracji rządowej,

2)

fundusze celowe,

3)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

4)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

5)

Narodowy Fundusz Zdrowia,

6)

państwowe instytuty badawcze,

7)

państwowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań

publicznych, z wyjątkiem uczelni, Polskiej Akademii Nauk oraz jednostek naukowych

w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1)

zasób informacyjny przeznaczony do umieszczenia w centralnym repozytorium, wraz ze

wskazaniem podmiotu obowiązanego do jego przekazania, mając na względzie szczególne

znaczenie określonych informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa

informacyjnego,

2)

wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego, mając na względzie sposób

koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny oraz związane z nim metadane

opisujące ten dokument, ułatwiające jego wyszukiwanie, kontrolę, długotrwałe przechowywanie

i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania informacji

publicznych i ich maszynowego odczytu,

3)

harmonogram przekazywania zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, mając

na względzie konieczność zagwarantowania aktualności informacji.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie

dostępne w sieci teleinformatycznej. Minister właściwy do spraw informatyzacji może

zlecić wyspecjalizowanym podmiotom niektóre czynności związane z prowadzeniem centralnego

repozytorium.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywany zasób informacyjny

do centralnego repozytorium pod względem spełnienia wymogów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9a ust. 3.

3.

W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw

informatyzacji wzywa do niezwłocznego dostosowania zasobu informacyjnego do tych wymogów.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i kryteria weryfikacji zasobu

informacyjnego, jego przetwarzania i udostępniania oraz standardy techniczne prowadzenia

centralnego repozytorium, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność

zapewnienia przeszukiwalności i dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników,

możliwości zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności

i efektywności.

1.

Do postępowań sądowych, o których mowa w art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań o udostępnienie lub wykorzystanie informacji publicznej, prowadzonych

na podstawie ustaw zmienianych w art. 2-6 i art. 8, wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Postanowienia umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, niezgodne

z art. 23e ustawy zmienianej w art. 1, wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 5-7 i 10 w zakresie dotyczącym centralnego repozytorium informacji publicznej,

które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje

się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi,

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

1.

Wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej informacji publicznej lub każdej jej części, będącej w posiadaniu

podmiotów, o których mowa w ust. 2 i 3, niezależnie od sposobu jej utrwalenia (w postaci

papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), w celach komercyjnych

lub niekomercyjnych, innych niż jej pierwotny publiczny cel wykorzystywania, dla którego

informacja została wytworzona, stanowi ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

i odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

2.

Obowiązani do udostępniania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

na zasadach i w trybie określonych w ustawie są

1)

Prezes Rady Ministrów,

2)

jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,

3)

inne niż określone w pkt 2 państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości

prawnej,

4)

inne niż określone w pkt 2 osoby prawne, utworzone w celu zaspokajania potrzeb o charakterze

powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli samodzielnie

albo wspólnie z podmiotami, o których mowa w pkt 2 i 3, bezpośrednio albo pośrednio

a)

finansują je w ponad 50% lub

b)

posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

c)

sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

d)

mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,

5)

związki podmiotów, o których mowa w pkt 2-4

- zwani dalej „podmiotami zobowiązanymi”.

3.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

archiwów państwowych w zakresie znajdujących się w ich dyspozycji materiałów archiwalnych,

2)

jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm., w zakresie audycji radiowych i telewizyjnych oraz innych przekazów,

3)

instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury ani innych podmiotów prowadzących

działalność kulturalną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych stanowiących przedmiot ich działalności,

4)

uczelni, Polskiej Akademii Nauk ani jednostek naukowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, w zakresie informacji publicznych służących ich działalności badawczej oraz dydaktycznej,

5)

jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm., w zakresie informacji publicznych służących ich działalności oświatowej.

4.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

informacji publicznych, których udostępnienie zostało uzależnione od wykazania interesu

indywidualnego (prawnego lub faktycznego) na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przekazywania informacji publicznych między podmiotami wykonującymi zadania publiczne,

w celu realizacji zadań określonych prawem.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających

odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają

gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy.

1.

Informacje publiczne są udostępniane w celu ich ponownego wykorzystywania bez ograniczeń

warunkami i bezpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 23c.

2.

Podmiot zobowiązany może określić warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

dotyczące

1)

obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania informacji publicznej

od podmiotu zobowiązanego,

2)

obowiązku dalszego udostępniania innym użytkownikom informacji w pierwotnie pozyskanej

formie,

3)

obowiązku informowania o przetworzeniu informacji ponownie wykorzystywanej,

4)

zakresu odpowiedzialności podmiotu zobowiązanego za przekazywane informacje.

3.

Podmiot zobowiązany określa sposób korzystania z informacji publicznych spełniających

cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. lub stanowiących bazę danych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych

(Dz. U. Nr 128, poz. 1402, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 662 i Nr 176, poz. 1238), zapewniający możliwość dowolnego wykorzystywania utworu lub bazy danych, do celów

komercyjnych i niekomercyjnych, tworzenia i rozpowszechniania kopii utworu lub bazy

danych, w całości lub we fragmentach, oraz wprowadzania zmian i rozpowszechniania

utworów zależnych.

4.

Podmiot zobowiązany udostępnia warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej

w postaci elektronicznej.

1.

Podmiot zobowiązany może nałożyć opłatę za udostępnienie informacji publicznej w celu

ponownego wykorzystywania na wniosek, o którym mowa w art. 23g ust. 2, jeżeli przygotowanie

informacji w sposób wskazany we wniosku wymaga poniesienia dodatkowych kosztów.

2.

Nakładając opłatę, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty przygotowania i przekazania

informacji publicznej w określony sposób i w określonej formie oraz inne czynniki,

jakie będą brane pod uwagę przy nietypowych wnioskach o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, które mogą mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania

i przekazania informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów

poniesionych bezpośrednio w celu przygotowania i przekazania informacji publicznej

w celu ponownego wykorzystywania w określony sposób i w określonej formie.

1.

Podmiot zobowiązany udostępnia informację publiczną w celu jej ponownego wykorzystywania

w porównywalnych sytuacjach na takich samych warunkach.

2.

W przypadku gdy ponowne wykorzystywanie informacji publicznej jest dokonywane przez

podmioty wykonujące zadania publiczne w ramach działalności wykraczającej poza realizację

takich zadań, warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub opłaty powinny

zostać określone na takich samych zasadach jak w przypadku innych użytkowników.

1.

Udostępnienie informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania nie może wprowadzać

ograniczenia korzystania z tej informacji przez innych użytkowników, chyba że jest

to niezbędne dla prawidłowego wykonywania zadań publicznych.

2.

W przypadku gdy warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej przewidują

wyłączność korzystania z tej informacji, treść warunków ponownego wykorzystywania

jest ogłaszana na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu wprowadzającego

wyłączność.

1.

Podmioty zobowiązane, które przekazują informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

z użyciem systemów teleinformatycznych, są obowiązane do stosowania formatów danych

oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt maszynowy,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm..

2.

Podmioty zobowiązane nie są obowiązane do opracowywania, w szczególności przetworzenia,

informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania oraz dostarczania z nich

wyciągów, jeżeli spowoduje to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających

proste czynności.

1.

Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej odbywa się przez ponowne wykorzystywanie

informacji publicznej

1)

udostępnionej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej,

2)

udostępnionej w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej,

3)

udostępnionej w centralnym repozytorium,

4)

przekazanej na wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej.

2.

Przekazanie informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania następuje na

wniosek, w przypadkach gdy

1)

informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub

w centralnym repozytorium, chyba że została udostępniona w inny sposób i zostały określone

warunki jej ponownego wykorzystywania, albo

2)

wnioskodawca zamierza wykorzystywać informację publiczną na warunkach innych niż zostały

dla tej informacji określone.

3.

Wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej można złożyć w szczególności

w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

4.

W przypadku niespełnienia warunków formalnych wniosku wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia

braków, wraz z pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

5.

Wniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 20 dni

od dnia otrzymania wniosku. W sprawach szczególnie skomplikowanych podmiot zobowiązany

może przedłużyć załatwienie sprawy o kolejne 20 dni, po zawiadomieniu wnioskodawcy

w terminie 20 dni od dnia otrzymania wniosku.

6.

Podmiot zobowiązany informuje Prezesa Rady Ministrów o przekroczeniu 1000 wniosków

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej danego rodzaju.

7.

Podmiot zobowiązany

1)

przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania bez ograniczenia

warunkami, a w przypadku posiadania informacji publicznych przez wnioskodawcę zawiadamia

o braku ograniczenia warunkami ponownego wykorzystywania informacji publicznej,

2)

przedstawia wnioskodawcy ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania informacji

publicznej, a także wysokość opłat za ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

w przypadku, o którym mowa w art. 23c ust. 1,

3)

odmawia, w drodze decyzji, ponownego wykorzystywania informacji publicznej.

8.

Podmiot zobowiązany odmawia ponownego wykorzystywania informacji publicznej, w przypadku

gdy

1)

dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom, o których mowa w art. 5, lub

w przepisach odrębnych ustaw,

2)

ponowne wykorzystywanie informacji publicznej naruszy prawa własności intelektualnej

przysługujące podmiotom trzecim.

9.

Podmiot zobowiązany może odmówić ponownego wykorzystywania informacji publicznej w

sytuacji, o której mowa w art. 23f ust. 2.

10.

Wnioskodawca, który otrzymał ofertę, o której mowa w ust. 7 pkt 2, może, w terminie

14 dni od dnia otrzymania oferty, złożyć sprzeciw z powodu naruszenia przepisów ustawy.

W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, rozstrzyga

o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub o wysokości opłat.

11.

Do decyzji o odmowie przekazania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania

oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o

wysokości opłat stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że

1)

odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni,

2)

uzasadnienie decyzji o odmowie ponownego wykorzystywania informacji publicznej na

podstawie ust. 8 pkt 2 zawiera wskazanie osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada prawa autorskie,

jeżeli jest znana, albo licencjodawcy, od którego podmiot zobowiązany uzyskał dany

utwór.

12.

Do rozstrzygnięć, o których mowa w ust. 8-10, podejmowanych przez podmiot zobowiązany

niebędący organem władzy publicznej, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioskodawca może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.

13.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej, zawierający w szczególności informacje

o sposobie i formie przekazania wnioskodawcy informacji publicznej, a także o celu

i zakresie ponownego wykorzystywania udostępnianej informacji publicznej, biorąc pod

uwagę sprawność i przejrzystość postępowania.

1.

Podmiot zobowiązany, który przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania,

jest obowiązany umieścić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

1)

wykaz informacji publicznych dostępnych w centralnym repozytorium w celu ponownego

wykorzystywania,

2)

warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej, jeżeli zostały określone,

3)

informacje o czynnikach, jakie są brane pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe

wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej,

4)

informacje o środkach prawnych przysługujących w przypadku odmowy przekazania informacji

publicznej w celu ponownego wykorzystywania, określenia warunków ponownego wykorzystywania

lub wysokości opłaty.

2.

Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania

w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium,

jest obowiązany wraz z ich udostępnieniem wskazać ewentualne warunki ponownego wykorzystywania,

o których mowa w art. 23b ust. 2, a także informacje o czynnikach, jakie są brane

pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji

publicznej, lub miejsce umożliwiające zapoznanie się z nimi.

3.

Podmiot zobowiązany podaje na żądanie wnioskodawcy informację o zasadach obliczenia

wysokości opłaty, o której mowa w art. 23c ust. 1.

4.

Brak odpowiednich informacji w menu przedmiotowym strony podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej, w kategorii „Ponowne wykorzystywanie informacji publicznych”, uważa się

za zgodę na ponowne wykorzystywanie udostępnianej informacji publicznej bez ograniczeń

warunkami.

Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi,

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do ponownego wykorzystywania danych

z krajowych rejestrów urzędowych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.