Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Sądy powszechne wykonują również inne zadania z zakresu ochrony prawnej, powierzone

w drodze ustaw.

”

;

2)

w art. 2

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Zadania z zakresu ochrony prawnej, inne niż wymiar sprawiedliwości, wykonują w sądach

referendarze sądowi i starsi referendarze sądowi. Ilekroć w przepisach jest mowa o

referendarzach sądowych, rozumie się przez to także starszych referendarzy sądowych.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Zadania, o których mowa w § 2, mogą wykonywać sędziowie, jeżeli ich wykonywanie przez

referendarzy sądowych nie jest możliwe.

”

;

3)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

§ 1.

Sędziowie tworzą samorząd sędziowski.

§ 2.

Organami samorządu sędziowskiego są

1)

zgromadzenie ogólne sędziów apelacji,

2)

zgromadzenie ogólne sędziów okręgu,

3)

zebranie sędziów danego sądu.

”

;

4)

art. 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

Art. 8.

Działalność administracyjna sądów polega na

1)

zapewnieniu odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych oraz majątkowych funkcjonowania

sądu i wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3,

2)

zapewnieniu właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu, bezpośrednio związanego

z wykonywaniem przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3.

Art. 9.

Nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 1, sprawuje

Minister Sprawiedliwości, na zasadach określonych w dziale I rozdziale 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

”

;

5)

po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu

„

Art. 9a.

§ 1.

Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8

pkt 2, sprawują prezesi sądów.

§ 2.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8

pkt 2, sprawuje Minister Sprawiedliwości przez służbę nadzoru, którą stanowią sędziowie

delegowani do Ministerstwa Sprawiedliwości w trybie art. 77.

Art. 9b.

Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której

sędziowie są niezawiśli.

”

;

6)

w art. 11

a)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru

zastawów jest referendarz sądowy. W wypadkach szczególnie uzasadnionych, biorąc pod

uwagę racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające

z obciążenia zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych można

powierzyć sędziemu.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Funkcję przewodniczącego wydziału w sądzie apelacyjnym i okręgowym powierza prezes

tego sądu, a w sądzie rejonowym, na wniosek prezesa tego sądu, prezes przełożonego

sądu okręgowego. Przed powierzeniem funkcji przewodniczącego wydziału prezes zasięga

opinii właściwego kolegium sądu. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa sądu wiążąca.

”

,

c)

po § 3 dodaje się § 3a i 3b w brzmieniu

„

§ 3a.

Funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na czas określony, nie dłuższy niż

trzy lata. Zwolnienie z funkcji przewodniczącego wydziału, przed upływem tego okresu,

może nastąpić po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu. Przed zasięgnięciem

opinii prezes sądu poucza o możliwości złożenia wyjaśnień na piśmie, w terminie siedmiu

dni od dnia otrzymania pouczenia. Posiedzenie kolegium odbywa się nie wcześniej niż

po wpłynięciu wyjaśnień lub bezskutecznym upływie terminu do ich złożenia.

§ 3b.

W przypadku łączenia funkcji przewodniczącego wydziału z funkcją prezesa albo wiceprezesa

sądu, funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na okres odpowiadający kadencji

prezesa albo wiceprezesa sądu.

”

,

d)

uchyla się § 4,

e)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału, jeżeli

przemawiają za tym wielkość lub zakres zadań wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych

oraz w wydziale gospodarczym do spraw rejestrowych funkcję zastępcy przewodniczącego

powierza się referendarzowi sądowemu. Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

w art. 12

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd rejonowy dzieli się na wydziały

1)

cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia

osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz

spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,

2)

karny - do spraw z zakresu prawa karnego.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu

„

§ 1a.

W sądzie rejonowym może zostać utworzony wydział

1)

rodzinny i nieletnich - do spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia

osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz

spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,

2)

pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio

z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych,

3)

gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego

i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw,

4)

ksiąg wieczystych - do prowadzenia ksiąg wieczystych.

§ 1b.

Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych, spraw gospodarczych

oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego

na podstawie odrębnych ustaw lub prowadzenie ksiąg wieczystych, należących do właściwości

sądu rejonowego, w którym nie utworzono wydziału do tych spraw, Minister Sprawiedliwości

przekazuje innemu sądowi rejonowemu, w trybie określonym w art. 20.

”

,

c)

uchyla się § 2-5;

8)

uchyla się art. 13-15;

9)

w art. 16

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd okręgowy dzieli się na wydziały

1)

cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od

środków odurzających i psychotropowych, spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie

odrębnych ustaw oraz spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich,

z wyjątkiem spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec

nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek

o orzeczenie środka poprawczego,

2)

karny - do spraw z zakresu prawa karnego, spraw zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych

oraz spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec nieletniego

zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek o orzeczenie

środka poprawczego.

”

,

b)

uchyla się § 2-4,

c)

po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu

„

§ 4a.

W sądzie okręgowym może zostać utworzony wydział

1)

pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio

z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych,

2)

gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego

i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw.

§ 4b.

Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych oraz spraw gospodarczych

oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego

na podstawie odrębnych ustaw, należących do właściwości sądu okręgowego, w którym

nie utworzono odrębnego wydziału do tych spraw, Minister Sprawiedliwości przekazuje

innemu sądowi okręgowemu, działającemu na obszarze tej samej apelacji, w trybie określonym

w art. 20.

”

;

10)

uchyla się art. 17;

11)

w art. 18 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd apelacyjny dzieli się na wydziały

1)

cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, jak również spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa

gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych

ustaw,

2)

karny - do spraw z zakresu prawa karnego oraz spraw zgodności z prawdą oświadczeń

lustracyjnych,

3)

pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.

”

;

12)

po art. 18 dodaje się art. 18a i 18b w brzmieniu

„

Art. 18a.

W sądach mogą być tworzone wydziały inne niż wymienione w art. 12, 16 lub art. 18.

Art. 18b.

Poza siedzibą sądu mogą być tworzone wydziały zamiejscowe, a poza siedzibą sądu okręgowego

także ośrodki zamiejscowe.

”

;

13)

art. 19 i 20 otrzymują brzmienie

„

Art. 19.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości tworzy i znosi wydziały oraz wydziały i ośrodki zamiejscowe

sądów w drodze zarządzenia, mając na względzie potrzebę zapewnienia racjonalnej organizacji

sądownictwa, w szczególności przez dostosowanie liczby, rodzaju i wielkości wydziałów

do obciążenia wpływem spraw, ekonomię postępowania sądowego oraz konieczność prawidłowego

wykonywania czynności nadzorczych, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela

do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie; w zarządzeniu o utworzeniu wydziału

oraz wydziału lub ośrodka zamiejscowego należy określić jego siedzibę, obszar właściwości

oraz zakres spraw przekazanych do rozpoznawania.

§ 2.

W przypadku zniesienia wydziału lub ośrodka zamiejscowego sądu, pracownicy zatrudnieni

w zniesionej jednostce przechodzą do odpowiedniego sądu.

Art. 20.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze

rozporządzeń

1)

tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości,

2)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy

lub ubezpieczeń społecznych z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów

okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu

- rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

3)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych

spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego, należących do sądu gospodarczego

na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości lub części obszarów właściwości innych

sądów okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu

- rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego

i cywilnego, należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych,

4)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń

lustracyjnych z właściwości innych sądów okręgowych, działających na obszarze tej

samej apelacji,

5)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia

osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz

spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

6)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu prowadzenie ksiąg wieczystych z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

7)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw w elektronicznym postępowaniu

upominawczym z właściwości innych sądów rejonowych,

8)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie wniosków o nadanie klauzuli

wykonalności decyzjom wydanym przez Radę, Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny,

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego oraz wyrokom Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej z właściwości innych sądów rejonowych

- kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, przez dostosowanie

liczby sądów, ich wielkości i obszarów właściwości do zakresu obciążenia wpływem spraw,

a także uwzględniając ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji

prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie.

”

;

14)

w art. 21

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Organami sądów są

1)

w sądzie rejonowym - prezes sądu i dyrektor sądu, z zastrzeżeniem § 1a,

2)

w sądzie okręgowym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu,

3)

w sądzie apelacyjnym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu

„

§ 1a.

Dyrektora sądu powołuje się w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej piętnaście

stanowisk sędziowskich. W sądach rejonowych, w których nie powołano dyrektora sądu,

zadania dyrektora sądu wykonują dyrektorzy przełożonych sądów okręgowych.

§ 1b.

Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, Minister Sprawiedliwości może powołać

dyrektora sądu w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej dziesięć stanowisk sędziowskich.

”

,

c)

uchyla się § 2,

d)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Prezes sądu jest zwierzchnikiem służbowym dyrektora sądu, z zastrzeżeniem art. 177

§ 4, wykonuje w stosunku do dyrektora sądu czynności z zakresu prawa pracy, z wyjątkiem

czynności zastrzeżonych dla Ministra Sprawiedliwości, oraz co najmniej raz w roku

określa potrzeby sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania

i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, biorąc pod

uwagę przewidywany ich zakres; nie może jednak wydawać dyrektorowi sądu poleceń, dotyczących

kompetencji określonych w art. 31a § 1 pkt 1-3 i 5.

”

;

15)

w art. 22

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Prezes sądu

1)

kieruje sądem i reprezentuje sąd na zewnątrz, z wyjątkiem spraw należących do kompetencji

dyrektora sądu, a w szczególności

a)

kieruje działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 2,

b)

jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, referendarzy sądowych oraz asystentów sędziów

danego sądu,

c)

powierza sędziom i referendarzom sądowym pełnienie funkcji i zwalnia z ich pełnienia,

chyba że ustawa stanowi inaczej,

2)

dokonuje analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod względem poziomu jego jednolitości

i informuje sędziów o wynikach tej analizy, a w razie stwierdzenia istotnych rozbieżności

w orzecznictwie informuje o nich Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,

3)

pełni inne czynności przewidziane w ustawie oraz przepisach odrębnych.

”

,

b)

uchyla się § 1a,

c)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W zakresie kierowania działalnością administracyjną sądu, prezes sądu podlega prezesowi

sądu przełożonego oraz Ministrowi Sprawiedliwości.

”

,

d)

uchyla się § 3-6;

16)

po art. 22 dodaje się art. 22a i 22b w brzmieniu

„

Art. 22a.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym

i w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii

kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,

który obejmuje

1)

decyzje w przedmiocie przydziału sędziów i referendarzy sądowych do wydziałów sądu

oraz zakresu ich obowiązków,

2)

określenie zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym, chyba

że zasady te określają przepisy odrębne,

3)

określenie zasad zastępstw sędziów i referendarzy sądowych

- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów

spraw, konieczności zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów i referendarzy sądowych

w wydziałach sądu i równomiernego rozłożenia ich obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania

sprawnego postępowania sądowego.

§ 2.

Do wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru zastawów

przydziela się wyłącznie referendarzy sądowych, chyba że nie jest to możliwe.

§ 3.

Jeżeli do wydziałów, o których mowa w § 2, przydzielono wyłącznie referendarzy sądowych,

czynności, do których referendarze nie są uprawnieni, włącza się do zakresu obowiązków

sędziów orzekających w innych wydziałach.

§ 4.

Prezes sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub w części w każdym czasie,

jeżeli przemawiają za tym względy, o których mowa w § 1.

§ 5.

Sędzia, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą zakresu jego obowiązków,

w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może odwołać się do kolegium

sądu apelacyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania nowego zakresu obowiązków.

§ 6.

Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą odwołanie

sędziego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Przed podjęciem uchwały kolegium

wysłucha sędziego, jeżeli odwołanie zawiera taki wniosek i sędzia może stawić się

na posiedzenie kolegium. Do czasu podjęcia uchwały sędzia wykonuje obowiązki dotychczasowe.

Art. 22b.

§ 1.

Prezesa sądu zastępuje wiceprezes sądu, a w razie jego nieobecności - wyznaczony sędzia.

§ 2.

Jeżeli prezes sądu nie został powołany, funkcję prezesa sądu wykonuje, przez okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy, wiceprezes sądu. W sądzie, w którym powołano więcej

niż jednego wiceprezesa sądu, funkcję prezesa sądu wykonuje wiceprezes sądu najstarszy

służbą. Jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes sądu, funkcję prezesa sądu,

przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, wykonuje najstarszy służbą sędzia pełniący

funkcję przewodniczącego wydziału w tym sądzie.

§ 3.

Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich w tym sądzie,

liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich

i referendarskich w tych sądach.

§ 4.

Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę

liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie, liczbę nadzorowanych

sądów rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tych sądach.

§ 5.

Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu

opinii prezesa sądu rejonowego oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc

pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w sądzie rejonowym.

§ 6.

W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich lub referendarskich w danym sądzie

lub liczby i wielkości nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych, liczba wiceprezesów

danego sądu może być ustalona ponownie.

”

;

17)

art. 23-28 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

§ 1.

Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,

po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości przedstawia zgromadzeniu ogólnemu kandydata na prezesa, w

celu wydania opinii.

§ 3.

Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia przedstawienia

kandydata, Minister Sprawiedliwości może powołać prezesa sądu apelacyjnego bez opinii.

§ 4.

W razie wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii o kandydacie, Minister

Sprawiedliwości może go powołać po uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa.

Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.

§ 5.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia

przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru powołania prezesa, mimo negatywnej opinii zgromadzenia

ogólnego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 6.

Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego

sądu apelacyjnego, na wniosek prezesa tego sądu i po zasięgnięciu opinii kolegium

tego sądu.

Art. 24.

§ 1.

Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu okręgowego

albo sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu

i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.

§ 2.

Do powołania prezesa sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5.

§ 3.

Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego

sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium tego

sądu i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.

Art. 25.

§ 1.

Prezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów sądu rejonowego

albo sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii zebrania sędziów danego sądu rejonowego

i prezesa przełożonego sądu okręgowego.

§ 2.

Do powołania prezesa sądu rejonowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5,

z tym że termin do wydania opinii przez zebranie wynosi trzydzieści dni.

§ 3.

Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów danego

sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium i prezesa

przełożonego sądu okręgowego.

Art. 26.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego oraz prezes sądu okręgowego są powoływani na okres sześciu

lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa

sądu w tym sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.

§ 2.

Wiceprezes sądu apelacyjnego oraz wiceprezes sądu okręgowego są powoływani na okres

sześciu lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia tej samej funkcji w tym

sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.

§ 3.

Prezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie kolejne

kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa sądu

rejonowego przed upływem czterech lat od zakończenia pełnienia tej funkcji.

§ 4.

Wiceprezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie

kolejne kadencje.

§ 5.

W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu funkcji prezesa lub

wiceprezesa w sądzie utworzonym wskutek podziału lub połączenia, do okresu kadencji

zalicza się okres pełnienia takiej samej funkcji w sądzie, który uległ podziałowi

lub połączeniu.

Art. 27.

§ 1.

Prezes i wiceprezes sądu apelacyjnego oraz prezes i wiceprezes sądu okręgowego może

być odwołany przez Ministra Sprawiedliwości w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych,

2)

gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 2.

Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa

sądu okręgowego następuje po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar

odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej

Radzie Sądownictwa w celu uzyskania opinii. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa

jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.

§ 3.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa, w terminie trzydziestu dni od przedstawienia zamiaru

odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa

sądu okręgowego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 4.

W przypadku złożenia przez prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa

albo wiceprezesa sądu okręgowego rezygnacji z pełnionej funkcji w toku kadencji, Minister

Sprawiedliwości odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się do odwołania prezesa i wiceprezesa sądu rejonowego, z tym

że określone w tych przepisach uprawnienia i czynności Ministra Sprawiedliwości wykonuje

prezes sądu apelacyjnego.

Art. 28.

§ 1.

Kolegium sądu apelacyjnego składa się z pięciu członków, wybieranych przez zebranie

sędziów sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z prezesa sądu apelacyjnego.

Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym; do ważności wyborów wymagany jest udział

w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich członków zebrania.

§ 2.

Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes tego sądu, a w razie jego nieobecności

- najstarszy służbą członek kolegium.

§ 3.

Kadencja kolegium sądu apelacyjnego trwa trzy lata.

§ 4.

Uchwały zapadają większością głosów. Do podjęcia uchwał jest wymagana obecność co

najmniej połowy wszystkich członków kolegium sądu apelacyjnego. Prezes sądu nie bierze

udziału w podejmowaniu uchwał w przypadku wyrażania przez kolegium opinii w sprawach,

w których decyzje należą do jego kompetencji. W przypadku równej liczby głosów, przesądza

głos najstarszego służbą członka kolegium.

§ 5.

Głosowanie jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków

kolegium sądu apelacyjnego.

§ 6.

Kolegium sądu apelacyjnego zbiera się w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak

niż raz na kwartał. Posiedzenia kolegium zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

§ 7.

W posiedzeniach kolegium sądu apelacyjnego uczestniczy z głosem doradczym dyrektor

sądu apelacyjnego w przypadku, o którym mowa w art. 29 § 1 pkt 3.

§ 8.

Kadencja członka kolegium wygasa przed jej upływem w przypadku

1)

rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,

2)

przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

3)

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko

sędziowskie,

4)

złożenia przez sędziego rezygnacji z członkostwa w kolegium.

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja

nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych członków kolegium.

”

;

18)

w art. 29 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kolegium sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawie, a ponadto

1)

wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie apelacyjnym funkcji kierownika szkolenia

oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia

z pełnienia tych funkcji,

2)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji sądów,

3)

wyraża opinię o projekcie planu finansowego, o którym mowa w art. 178 § 1,

4)

wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów,

5)

wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki,

6)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prezesa sądu apelacyjnego, Krajową

Radę Sądownictwa oraz Ministra Sprawiedliwości.

”

;

19)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

§ 1.

Kolegium sądu okręgowego składa się z ośmiu członków, wybieranych przez zgromadzenie

ogólne sędziów okręgu, w tym czterech sędziów sądu okręgowego i czterech sędziów sądów

rejonowych, działających w okręgu sądowym, a także z prezesa sądu okręgowego.

§ 2.

Do kolegium sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28.

”

;

20)

w art. 31 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kolegium sądu okręgowego realizuje zadania określone w ustawie, a ponadto

1)

wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie okręgowym funkcji kierownika szkolenia

oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia

z pełnienia tych funkcji,

2)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji sądów,

3)

wyraża opinię o projektach planów finansowych, o których mowa w art. 178 § 1,

4)

wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów sądu okręgowego oraz sędziów sądów rejonowych,

działających w okręgu sądowym,

5)

wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki,

6)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prezesa sądu okręgowego, prezesa

sądu apelacyjnego, Krajową Radę Sądownictwa oraz Ministra Sprawiedliwości.

”

;

21)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

§ 1.

Dyrektor sądu

1)

kieruje działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,

2)

wykonuje zadania przypisane, na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki

w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu

Państwa oraz audytu wewnętrznego w tych obszarach,

3)

jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentuje

sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów,

4)

określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę poszczególnych stanowisk,

na których są zatrudniani pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów, w wydziałach sądu,

5)

reprezentuje Skarb Państwa w zakresie powierzonego mienia i zadań sądu.

§ 2.

Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdanie z działalności sądów działających

na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, na podstawie sprawozdań z

działalności sądów okręgowych lub rejonowych, sporządzonych przez dyrektorów tych

sądów, w zakresie powierzonych im zadań.

§ 3.

W terminie do końca kwietnia każdego roku dyrektor sądu apelacyjnego, za pośrednictwem

prezesa sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji,

przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdanie za rok poprzedni.

”

;

22)

w art. 32

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Dyrektora sądu zatrudnia się na podstawie powołania. Dyrektora sądu powołuje Minister

Sprawiedliwości na wniosek prezesa danego sądu.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przed powołaniem dyrektora sądu Minister Sprawiedliwości zasięga informacji o kandydacie

z Krajowego Rejestru Karnego.

”

,

c)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

W przypadku odmowy powołania na stanowisko dyrektora sądu kandydata, o którym mowa

w § 2

1)

Minister Sprawiedliwości wyznacza, spośród pracowników sądu, osobę pełniącą obowiązki

dyrektora sądu do czasu jego powołania,

2)

prezes sądu może złożyć wniosek o powołanie na stanowisko dyrektora sądu wyłonionego

w drodze konkursu kandydata z kolejnego miejsca albo ponownie zarządzić konkurs.

”

,

d)

uchyla się § 8,

e)

§ 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

§ 9.

Minister Sprawiedliwości może powołać zastępcę dyrektora sądu, jeżeli przemawiają

za tym szczególne względy, w tym wielkość sądu i rozmiar jego zadań. Przepisy § 1-3

i 7 stosuje się odpowiednio.

§ 10.

Jeżeli nie powołano zastępcy dyrektora sądu, dyrektor sądu, po uzyskaniu zgody Ministra

Sprawiedliwości, wyznacza spośród pracowników sądu osobę upoważnioną do wykonywania

zadań dyrektora sądu w określonym czasie i zakresie.

”

,

f)

uchyla się § 11;

23)

w art. 32a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu może być powołana osoba,

która spełnia następujące warunki

1)

korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

posiada tytuł zawodowy magistra albo tytuł równorzędny, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.,

3)

posiada wiedzę w zakresie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych,

prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa,

4)

posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni na stanowisku

kierowniczym,

5)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe,

6)

nie była karana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi,

o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie

dyscypliny finansów publicznych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114, z późn. zm.,

7)

nie jest przeciwko niej prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Prezes danego sądu publikuje ogłoszenie o konkursie na wolne stanowisko dyrektora

sądu lub zastępcy dyrektora sądu w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej. Ogłoszenie powinno zawierać oznaczenie stanowiska, wymagane

kwalifikacje, wykaz niezbędnych dokumentów, miejsce i termin składania wniosków, zakres

konkursu i kryteria oceny.

”

,

c)

§ 7-13 otrzymują brzmienie

„

§ 7.

Do komisji konkursowej nie może być powołana osoba kandydująca na stanowisko, którego

konkurs dotyczy, albo osoba pozostająca z kandydatem w stosunku

1)

małżeństwa lub we wspólnym pożyciu,

2)

pokrewieństwa albo powinowactwa do trzeciego stopnia,

3)

przysposobienia, opieki lub kurateli,

4)

zależności służbowej,

5)

osobistym tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej obiektywizmu.

Powody wyłączające powołanie do komisji konkursowej trwają pomimo ustania małżeństwa,

przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 8.

W toku konkursu sprawdzeniu podlegają kwalifikacje, wiedza, predyspozycje oraz umiejętności

niezbędne do wykonywania zadań na stanowisku dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora

sądu.

§ 9.

Członkowie komisji konkursowej mają obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych w

czasie konkursu informacji dotyczących kandydatów.

§ 10.

Po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa

1)

ustala wynik konkursu, wskazując kolejność kandydatów albo podając przyczyny nierozstrzygnięcia

konkursu,

2)

przekazuje dokumentację z przebiegu konkursu prezesowi danego sądu.

§ 11.

Informację o wyniku konkursu prezes sądu umieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.

Informacja obejmuje imiona i nazwiska kandydatów biorących udział w konkursie oraz

ustalenia komisji, o których mowa w § 10 pkt 1.

§ 12.

W przypadku nierozstrzygnięcia konkursu prezes sądu ponownie zarządza konkurs, zawiadamiając

Ministra Sprawiedliwości. Przepis art. 32 § 7 pkt 1 stosuje się.

§ 13.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację, sposób i tryb przeprowadzania konkursu,

2)

skład komisji konkursowej,

3)

kryteria oceny kwalifikacji, wiedzy, predyspozycji oraz umiejętności kandydatów na

stanowisko dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora sądu,

4)

zakres informacji udostępnianych kandydatom i sposób ich udostępniania

- uwzględniając potrzebę zapewnienia obiektywności wyboru, sprawnego przeprowadzenia

konkursu, wszechstronnej oceny kwalifikacji kandydatów, powszechnego dostępu do konkursu

oraz jawności prac komisji konkursowej.

”

;

24)

po art. 32a dodaje się art. 32b-32d w brzmieniu

„

Art. 32b.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu, jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów

apelacji negatywnie zaopiniuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 31a § 2, w części

odnoszącej się do działalności danego sądu. Uchwała zgromadzenia zostaje podjęta po

wysłuchaniu dyrektora tego sądu.

§ 2.

Prezes sądu apelacyjnego przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości uchwałę zgromadzenia

ogólnego sędziów apelacji, o której mowa w § 1, wraz ze swoim stanowiskiem w przedmiocie

odwołania dyrektora sądu.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu także na wniosek prezesa sądu

lub z własnej inicjatywy w przypadku stwierdzenia naruszenia przez dyrektora sądu

obowiązków.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości odwołuje zastępcę dyrektora sądu na wniosek właściwego dyrektora

sądu.

Art. 32c.

§ 1.

Dyrektorowi sądu i zastępcy dyrektora sądu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, którego

wysokość ustala Minister Sprawiedliwości.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może przyznać dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu

dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub zadań, a także nagrodę

za szczególne osiągnięcia w pracy.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

wysokość wynagrodzenia zasadniczego dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu,

2)

sposób ustalania wysokości dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia

w pracy, które mogą być przyznane dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu

- uwzględniając rodzaj i zakres powierzanych im zadań, w szczególności wielkość jednostki

organizacyjnej, w której zadania są wykonywane.

Art. 32d.

§ 1.

Ze stanowiskiem dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu nie można łączyć przynależności

do partii politycznych ani pełnienia funkcji publicznych.

§ 2.

Do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisy art. 6-7 oraz art. 9-11 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 i Nr 113, poz. 659).

”

;

25)

art. 33 i 34 otrzymują brzmienie

„

Art. 33.

§ 1.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji składa się z sędziów sądu apelacyjnego, przedstawicieli

sędziów sądów okręgowych działających na obszarze apelacji, w liczbie odpowiadającej

liczbie sędziów sądu apelacyjnego, oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych działających

na obszarze apelacji, w tej samej liczbie. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych

sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających

w poszczególnych okręgach sądowych, ustala kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie

do liczby sędziów, odpowiednio, w danym sądzie okręgowym lub w sądach rejonowych działających

w danym okręgu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest prezes sądu apelacyjnego.

W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą

wiceprezes sądu apelacyjnego.

§ 3.

Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji są obowiązani brać udział w posiedzeniach

zgromadzenia. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zgromadzenia od

tego obowiązku.

§ 4.

Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji mogą brać udział

w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest wymagana obecność co

najmniej połowy wszystkich członków zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością

głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1, 2 i 4 i

art. 112 § 3, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków

zgromadzenia.

§ 6.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia

zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek

kolegium sądu apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków

zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes

sądu apelacyjnego zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając

planowany porządek obrad, a jeżeli w porządku obrad przewidziano ocenę kandydatów

na stanowiska sędziowskie, jednocześnie zarządza wyłożenie sporządzonych ocen kwalifikacji

kandydatów w sekretariacie prezesa sądu apelacyjnego oraz w sekretariatach prezesów

sądów okręgowych na obszarze apelacji, do zapoznania się przez członków zgromadzenia

ogólnego sędziów apelacji.

§ 7.

Przedstawicieli sędziów sądów okręgowych oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych

wybierają, na okres trzech lat, zgromadzenia ogólne sędziów okręgu z obszaru apelacji.

§ 8.

Kadencja członka zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wygasa w przypadku

1)

rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,

2)

przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

3)

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko

sędziowskie,

4)

złożenia przez sędziego, o którym mowa w § 7, rezygnacji z członkostwa w zgromadzeniu.

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja

nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych wybranych członków

zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

§ 10.

Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć

więcej niż stu dwudziestu sześciu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli

sędziów apelacji, w skład którego wchodzi czterdziestu przedstawicieli sędziów sądu

apelacyjnego, czterdziestu przedstawicieli sędziów sądów okręgowych i czterdziestu

przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji. Liczbę

przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli

sędziów sądów rejonowych, działających w poszczególnych okręgach sądowych, ustala

kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie do liczby sędziów, odpowiednio, w danym

sądzie okręgowym i w poszczególnych sądach rejonowych, działających w danym okręgu.

§ 11.

Do zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji stosuje się odpowiednio przepisy

§ 2-9, z tym że wyboru przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego dokonuje zebranie

sędziów danego sądu apelacyjnego.

§ 12.

Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 7 i 11, odbywają się w głosowaniu tajnym.

Do ważności wyborów jest wymagany udział w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich

członków zgromadzenia lub zebrania.

Art. 34.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności

1)

ocenia kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego oraz sędziów sądów okręgowych,

działających na obszarze apelacji,

2)

wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,

3)

wyraża opinię o informacji rocznej o działalności sądów, o której mowa w art. 37h

§ 1, sporządzonej przez prezesa sądu apelacyjnego,

4)

wyraża opinię o rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 31a § 2.

”

;

26)

w art. 35

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu składa się z sędziów sądu okręgowego oraz przedstawicieli

sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym, w liczbie odpowiadającej

liczbie sędziów sądu okręgowego. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów

rejonowych ustala kolegium sądu okręgowego, proporcjonalnie do liczby sędziów w danym

sądzie.

”

,

b)

uchyla się § 2 i 3,

c)

§ 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

§ 7.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu jest wymagana obecność co

najmniej połowy wszystkich członków zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością

głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 24 § 1, art. 33 §

7 i art. 58 § 2, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych

członków zgromadzenia.

§ 8.

Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia

zgromadzenia zwołuje prezes sądu okręgowego z własnej inicjatywy lub na wniosek prezesa

sądu apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków zgromadzenia

albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes sądu okręgowego

zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając planowany porządek

obrad, a jeżeli w porządku obrad przewidziano ocenę kandydatów na stanowiska sędziowskie,

jednocześnie zarządza wyłożenie sporządzonych ocen kwalifikacji kandydatów w sekretariacie

prezesa sądu okręgowego oraz w sekretariatach prezesów sądów rejonowych w okręgu sądowym,

do zapoznania się przez członków zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu.

”

,

d)

po § 8 dodaje się § 8a-8d w brzmieniu

„

§ 8a.

Przedstawicieli sędziów sądów rejonowych wybierają, na okres trzech lat, zebrania

sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.

§ 8b.

Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 8a, odbywają się w głosowaniu tajnym. Do

ważności wyborów jest wymagany udział w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich członków

zebrania.

§ 8c.

Kadencja członka zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu wygasa przed jej upływem w przypadku

1)

rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,

2)

przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

3)

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko

sędziowskie,

4)

złożenia przez sędziego, o którym mowa w § 8a, rezygnacji z członkostwa w zgromadzeniu.

§ 8d.

W przypadkach, o których mowa w § 8c, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja

nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych wybranych członków

zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu.

”

,

e)

§ 9 otrzymuje brzmienie

„

§ 9.

Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów okręgu, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć

więcej niż stu dwudziestu sześciu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli

sędziów okręgu, w skład którego wchodzi sześćdziesięciu przedstawicieli sędziów sądu

okręgowego i sześćdziesięciu przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających

w okręgu sądowym. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów ustala kolegium

sądu okręgowego, proporcjonalnie do liczby sędziów w danym sądzie. Przepisy § 4-8d

stosuje się odpowiednio.

”

;

27)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu realizuje zadania określone w ustawach, a ponadto

wysłuchuje informacji prezesa sądu okręgowego o działalności sądów oraz wyraża opinię

w tym zakresie.

”

;

28)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

§ 1.

Zebranie sędziów danego sądu składa się z wszystkich sędziów tego sądu. Zebraniu przewodniczy

prezes sądu. W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego zebrania

pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu, a jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes

sądu - najstarszy służbą przewodniczący wydziału w tym sądzie.

§ 2.

Zebranie sędziów danego sądu zwołuje prezes sądu z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej piątej liczby sędziów tego sądu.

§ 3.

Zebranie sędziów danego sądu realizuje zadania określone w ustawach, wysłuchuje informacji

prezesa sądu o działalności sądu oraz wyraża opinię w tym zakresie.

§ 4.

Do podjęcia uchwał zebrania sędziów danego sądu wymagana jest obecność co najmniej

połowy wszystkich członków zebrania. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.

Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 25 § 1, a ponadto, jeżeli

żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

”

;

29)

w dziale I tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie

„

Wewnętrzny i zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów

w zakresie zapewnienia właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu związanego bezpośrednio

ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości oraz wykonywaniem innych zadań z zakresu ochrony

prawnej

”

;

30)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

§ 1.

Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego prezes sądu może powierzyć

sędziemu wizytatorowi, a także, z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu

wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu sędziemu lub referendarzowi

sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny nadzór administracyjny mają prawo wglądu w czynności

sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień oraz być obecne na rozprawie toczącej

się z wyłączeniem jawności.

§ 2.

Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego, o których mowa w art.

37b § 1 pkt 2, prezes sądu może powierzyć inspektorowi do spraw biurowości.

§ 3.

Prezes sądu uchyla czynności administracyjne niezgodne z prawem, naruszające sprawność

postępowania sądowego lub z innych przyczyn niecelowe.

§ 4.

W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezes

sądu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia

wiadomości o uchybieniu, może zwrócić na nie uwagę na piśmie i żądać usunięcia skutków

tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie siedmiu dni

złożyć prezesowi sądu pisemne zastrzeżenie. Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 5.

W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu w terminie czternastu dni uchyla uwagę

albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu, zawiadamiając sędziego

o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.

§ 6.

Do akt osobowych sędziego dołącza się odpis pisma zawierającego stwierdzenie uchybienia

i zwrócenie uwagi, jednak nie wcześniej niż po bezskutecznym upływie terminu do złożenia

zastrzeżenia, a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu się uchwały sądu dyscyplinarnego

odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. W takim przypadku do akt osobowych sędziego

dołącza się także odpis pisma obejmującego zastrzeżenie oraz odpis uchwały sądu dyscyplinarnego

odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. Jeżeli zastrzeżenie sędziego zostało uwzględnione,

dokumentów dotyczących zwrócenia uwagi nie dołącza się do akt osobowych sędziego i

nie dokonuje się wzmianki w wykazie służbowym, o którym mowa w art. 67 § 1.

§ 7.

Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, prezes sądu zarządza

usunięcie z akt osobowych sędziego dokumentów, o których mowa w § 6. Jednocześnie

z usunięciem dokumentów z akt osobowych, wszelkie dane dotyczące zwrócenia uwagi usuwa

się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie

stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie sprawności postępowania sądowego, skutkujące

zwróceniem uwagi lub wytknięto uchybienie w trybie art. 40 § 1, jest dopuszczalne

tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i danych.

§ 8.

Prezes sądu przełożonego niezwłocznie zawiadamia prezesa sądu podlegającego jego nadzorowi

o stwierdzonych uchybieniach w działaniu tego sądu. W razie stwierdzenia istotnych

uchybień w działaniu sądu, prezes tego sądu niezwłocznie zawiadamia o stwierdzonych

uchybieniach prezesa sądu przełożonego, a prezes sądu apelacyjnego - Ministra Sprawiedliwości;

równocześnie prezes sądu informuje o działaniach podjętych w celu usunięcia uchybień.

”

;

31)

po art. 37 dodaje się art. 37a-37i w brzmieniu

„

Art. 37a.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu apelacyjnego oraz sądów okręgowych i rejonowych, działających

na obszarze apelacji.

§ 2.

Prezes sądu okręgowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu okręgowego oraz sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.

§ 3.

Prezes sądu rejonowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu rejonowego.

Art. 37b.

§ 1.

Prezes sądu, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego, w szczególności

1)

bada sprawność postępowania w poszczególnych sprawach,

2)

kontroluje działalność sekretariatu wydziału,

3)

bada prawidłowość przydzielania sędziom i referendarzom sądowym spraw oraz równomiernego

obciążenia ich pracą.

§ 2.

Czynnościami z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanymi przez prezesa

sądu apelacyjnego i prezesa sądu okręgowego są ponadto

1)

wizytacja, obejmująca pełną działalność administracyjną sądu lub wydziału sądu,

2)

lustracja, obejmująca wybrane zagadnienia z działalności administracyjnej sądu lub

wydziału sądu.

§ 3.

Prezes sądu apelacyjnego, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego

1)

ustala kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego przez prezesów

sądów działających na obszarze apelacji,

2)

koordynuje czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego

przez prezesów sądów działających na obszarze apelacji,

3)

kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów działających na

obszarze apelacji oraz wydaje stosowne zarządzenia.

Art. 37c.

§ 1.

Wizytacje poszczególnych wydziałów sądów przeprowadza się co cztery lata.

§ 2.

Wizytacje wydziałów sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego przeprowadzają sędziowie

wizytatorzy zajmujący stanowisko sędziego sądu apelacyjnego.

§ 3.

Wizytacje wydziałów sądu rejonowego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący

stanowisko sędziego sądu okręgowego.

§ 4.

Wizytacji wydziału sądu nie może przeprowadzać sędzia wizytator, będący małżonkiem,

krewnym albo powinowatym jednego z sędziów przydzielonych do wydziału lub pozostający

z jednym z sędziów w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione

wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.

§ 5.

Ten sam sędzia wizytator nie może przeprowadzać dwóch kolejnych wizytacji tego samego

wydziału.

§ 6.

O planowanej wizytacji zawiadamia się prezesa sądu i przewodniczącego wydziału co

najmniej na trzydzieści dni przed przystąpieniem do jej przeprowadzenia.

Art. 37d.

§ 1.

Sędziego wizytatora powołuje prezes sądu apelacyjnego, na okres czterech lat, spośród

sędziów sądu apelacyjnego lub okręgowego. Przed powołaniem sędziego do pełnienia funkcji

wizytatora prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii kolegium tego sądu. Negatywna opinia

kolegium jest dla prezesa wiążąca.

§ 2.

Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądu okręgowego

przedstawiają prezesi sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, po zasięgnięciu

opinii kolegium sądu okręgowego. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa wiążąca.

Art. 37e.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu, działającego

na obszarze apelacji, uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania

sądem albo sprawowania wewnętrznego nadzoru administracyjnego.

§ 2.

Prezes sądu apelacyjnego, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub nieracjonalności

podziału czynności ustalonego przez prezesa sądu okręgowego, wydaje zalecenie zmiany

podziału czynności. Zalecenie nie może jednak naruszać uchwały kolegium sądu apelacyjnego,

podjętej w trybie art. 22a § 6. Do ustalenia podziału czynności w wyniku zalecenia

prezesa sądu apelacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 22a.

§ 3.

Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również prezesowi sądu okręgowego wobec

prezesa lub wiceprezesa sądu rejonowego, działającego w okręgu sądowym.

Art. 37f.

§ 1.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje

analizę i ocenę prawidłowości oraz skuteczności wykonywania przez prezesów sądów wewnętrznego

nadzoru administracyjnego.

§ 2.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje

ponadto wykonywanie czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień w działalności

administracyjnej sądów, a także czynności koniecznych do wykonywania zadań związanych

z reprezentowaniem Rzeczypospolitej Polskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka,

w zakresie spraw dotyczących działalności sądów.

Art. 37g.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości, w ramach zewnętrznego nadzoru administracyjnego

1)

analizuje informacje roczne o działalności sądów, o których mowa w art. 37h § 1,

2)

ustala ogólne kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego, wykonywanego przez

prezesów sądów apelacyjnych,

3)

kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów apelacyjnych oraz

wydaje stosowne zarządzenia.

§ 2.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności administracyjnej sądu lub

niewykonania przez prezesa sądu apelacyjnego zarządzeń, o których mowa w § 1 pkt 3,

Minister Sprawiedliwości może zarządzić

1)

przeprowadzenie lustracji sądu lub wydziału sądu,

2)

przeprowadzenie lustracji działalności nadzorczej prezesa sądu.

§ 3.

Zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości

wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia. W uzasadnionych

przypadkach Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeprowadzenie czynności przez

sędziów wizytatorów z obszaru innej apelacji.

§ 4.

W czynnościach, o których mowa w § 2, jako przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości,

może brać udział sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie

Sprawiedliwości.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie,

jeżeli stwierdzi uchybienia w kierowaniu sądem albo w sprawowaniu wewnętrznego nadzoru

administracyjnego.

Art. 37h.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających

na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez

zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości, nie później

niż do końca kwietnia każdego roku.

§ 2.

Jeżeli z informacji, o której mowa w § 1, wynika, że prezes sądu apelacyjnego nie

podejmował w okresie sprawozdawczym niezbędnych czynności zmierzających do usunięcia

uchybień w działalności administracyjnej sądów, Minister Sprawiedliwości odmawia przyjęcia

informacji rocznej i zawiadamia o tym prezesa, wskazując przyczyny odmowy.

§ 3.

Niewykonanie w terminie obowiązku, o którym mowa w § 1, jest równoznaczne z odmową

przyjęcia informacji.

§ 4.

Dwukrotna odmowa przyjęcia informacji przez Ministra Sprawiedliwości oznacza rażące

niewywiązywanie się przez prezesa z obowiązków służbowych, w rozumieniu art. 27 §

1 pkt 1.

Art. 37i.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sprawowania nadzoru administracyjnego nad

działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 2, a także sposób dokumentowania czynności

nadzorczych i sporządzania informacji rocznych o działalności sądów, mając na uwadze

zapewnienie sprawności i skuteczności nadzoru oraz zapewnienie prawidłowego wykonywania

czynności nadzorczych.

”

;

32)

uchyla się art. 38 i 39;

33)

w art. 40

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu

sprawy oczywistej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie

właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego lub sędziów wchodzących

w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień

w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie wpływa na rozstrzygnięcie

sprawy.

”

,

b)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Odpis postanowienia sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego jako sądu odwoławczego,

zawierającego wytknięcie uchybienia, dołącza się do akt osobowych sędziego. Do akt

osobowych dołącza się także złożone przez sędziego wyjaśnienia.

§ 4.

Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym w § 1, na wniosek

sędziego, prezes sądu zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego dokumentów, o których

mowa w § 3. Jednocześnie z usunięciem dokumentów z akt osobowych wszelkie dane dotyczące

wytknięcia uchybienia usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1.

Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą obrazę przepisów przy rozpoznawaniu

sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem uchybienia, lub zwrócono uwagę

w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów

i danych.

”

;

34)

w dziale I po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Tryb rozpatrywania skarg i wniosków

Art. 41a.

§ 1.

Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie

miesiąca od daty ich wpływu.

§ 2.

Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie

są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego taka skarga lub

wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia

skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu w toku

instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,

której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.

§ 3.

Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących

do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania,

którego dotyczą.

§ 4.

Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane

za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę,

z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.

Art. 41b.

§ 1.

Organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu,

jest prezes sądu.

§ 2.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego,

organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu okręgowego. Jeżeli skarga lub wniosek

dotyczą działalności sądu apelacyjnego i sądu okręgowego, organem właściwym do rozpatrzenia

jest prezes sądu apelacyjnego.

§ 3.

Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego

jest prezes sądu okręgowego, działalności prezesa sądu okręgowego - prezes sądu apelacyjnego,

a działalności prezesa sądu apelacyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, w terminie do końca kwietnia każdego roku, informuje Ministra

Sprawiedliwości o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku rozpatrzenia skarg przez

prezesów sądów działających na obszarze apelacji.

Art. 41c.

§ 1.

Skarga dotycząca działalności sądów, skierowana do innych organów władzy publicznej,

podlega przekazaniu do rozpatrzenia organom, o których mowa w art. 41b § 1-3.

§ 2.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy

do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony, podejmuje lub zleca

czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

Art. 41d.

Skarga w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności

dyscyplinarnej podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi dyscyplinarnemu

albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności

podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej inicjatywy.

O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego oraz organ,

który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.

Art. 41e.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i organizację przyjmowania i rozpatrywania

skarg i wniosków, dotyczących działalności sądów, mając na względzie konieczność zapewnienia

realizacji prawa do składania skarg i wniosków oraz rzetelności i wszechstronności

ich rozpatrywania.

”

;

35)

w art. 43 uchyla się § 2;

36)

w art. 45 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sędziego w jego czynnościach może zastąpić sędzia tego samego sądu, a także sędzia

innego sądu, delegowany na podstawie art. 77 § 1 lub 8.

”

;

37)

w dziale II tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie

„

Powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim

”

;

38)

w art. 56

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego w sądach działających na obszarze danej

apelacji, prezes sądu apelacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia zwolnienia

się stanowiska zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości,

w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia otrzymania zawiadomienia, w oparciu

o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo innego sądu albo

stanowisko znosi.

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

O wolnym stanowisku sędziowskim nie obwieszcza się, jeżeli jego obsadzenie następuje

w drodze przeniesienia służbowego sędziego równorzędnego sądu lub w trybie określonym

w art. 74.

”

;

39)

w art. 57

a)

po § 1 dodaje się § 1a-1l w brzmieniu

„

§ 1a.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego,

sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego bądź też referendarza sądowego,

do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii,

w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz

sygnatur akt wszystkich spraw.

§ 1b.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko prokuratora albo

asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw,

w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia

lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe, a

w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.

§ 1c.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy

prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur stu akt spraw sądowych

różnych kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli

występował w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur wszystkich akt spraw, ze wskazaniem

sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie

więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

dołącza ponadto opinię przełożonego.

§ 1d.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty

zgłoszenia dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw,

a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.

§ 1e.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który ma tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji

wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych opinii

prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku naukowego.

§ 1f.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego,

do karty zgłoszenia dołącza sto projektów orzeczeń lub uzasadnień w sprawach różnych

kategorii, poświadczonych przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności,

a w przypadku mniejszej liczby projektów - odpisy wszystkich projektów.

§ 1g.

Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, zajmujący stanowisko sędziego, prokuratora,

referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie

był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości

lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez

niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza także opis wykonywanych w okresie

delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

§ 1h.

Przepis § 1g stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania

1)

do pełnienia czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa,

2)

do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury,

3)

do pełnienia obowiązków w międzynarodowej sędziowskiej organizacji pozarządowej,

4)

do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w

ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz

zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów

konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

§ 1i.

Przełożonym, o którym mowa w § 1g, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie

nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne

komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących

daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą

funkcję nadrzędną.

§ 1j.

Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko prezesa lub

wiceprezesa Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu

wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy § 1a-1e lub 1g.

§ 1k.

Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów

wskazanych w przepisach § 1a-1f i 1j, stosuje się przepisy § 1a-1g, z tym że łączna

liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych i innych

dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.

§ 1l.

Do karty zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie i rekomendacje.

”

,

b)

§ 2 i 2a otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu rejonowego zgłasza się prezesowi właściwego

sądu okręgowego, zaś na pozostałe wolne stanowiska sędziowskie - prezesowi sądu apelacyjnego.

§ 2a.

Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska

sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1 oraz 3-7 lub § 2-5

albo w art. 63 i 64 niniejszej ustawy oraz w art. 65 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

(Dz. U. Nr 26, poz. 157, z późn. zm., albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia

wymogów formalnych określonych w tym przepisie lub w przepisach § 1a-1g, właściwy

prezes sądu zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia,

podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia. Osoba, której zgłoszenie

pozostawiono bez rozpatrzenia, może, w terminie tygodnia, złożyć pisemne zastrzeżenie.

Jeżeli prezes sądu nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze

zgłoszeniem Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez

rozpatrzenia rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.

”

,

c)

uchyla się § 3;

40)

po art. 57 dodaje się art. 57a-57i w brzmieniu

„

Art. 57a.

§ 1.

Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata

warunków oraz wymogów formalnych zgłoszenia, zarządza dokonanie oceny kwalifikacji

kandydata.

§ 2.

Oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego

sądu okręgowego dokonuje sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego

spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 2, a na stanowisko sędziego sądu rejonowego

- sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu okręgowego spośród sędziów, o których

mowa w art. 37c § 3. W razie potrzeby prezes właściwego sądu może zlecić dokonanie

oceny kwalifikacji więcej niż jednemu sędziemu wizytatorowi. Oceny kwalifikacji żadnego

z kandydatów nie może dokonywać sędzia wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo

powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem w takim stosunku prawnym lub faktycznym,

że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.

§ 3.

Jeżeli na jedno wolne stanowisko sędziowskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

oceny kwalifikacji wszystkich kandydatów dokonuje ten sam sędzia wizytator, chyba

że z uwagi na liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe.

W takim przypadku oceny kwalifikacji kandydatów na wolne stanowisko sędziego sądu

okręgowego może dokonać również sędzia wizytator wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego

spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 3. Oceny kwalifikacji żadnego z kandydatów

nie może dokonywać sędzia wizytator będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym chociażby

jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim stosunku prawnym lub

faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego

wizytatora.

§ 4.

Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, zapoznaje kandydata z oceną kwalifikacji.

Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma prawo złożyć temu prezesowi

pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.

§ 5.

Uwagi złożone po terminie prezes sądu pozostawia bez rozpatrzenia, podając przyczynę

pozostawienia złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono

bez rozpatrzenia, w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.

§ 6.

Jeżeli prezes sądu nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz z uwagami, Krajowej

Radzie Sądownictwa, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia uwag bez rozpatrzenia.

§ 7.

Prezes sądu, po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, niezwłocznie zarządza

ich rozpatrzenie przez trzech sędziów wizytatorów, wyznaczonych na zasadach określonych

w § 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału sędzia, który dokonał oceny kwalifikacji.

Sędziowie wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni.

§ 8.

Sędziowie wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata,

do której uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów

sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.

§ 9.

Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-8,

kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego sądu okręgowego

prezes sądu apelacyjnego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do zaopiniowania

kolegium sądu apelacyjnego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów

apelacji, na którym kandydatura będzie oceniana. Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego

sądu rejonowego prezes sądu okręgowego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do

zaopiniowania kolegium sądu okręgowego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego

sędziów okręgu, na którym kandydatura będzie oceniana.

Art. 57b.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego

sądu administracyjnego i sędziego sądu wojskowego jest dokonywana w oparciu o kryteria

określone w art. 106a § 2 i 4 oraz obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co najmniej

pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 57 § 1a, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

§ 3.

Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu

obejmuje badaniem także nieujęte w wykazie akta dziesięciu spraw niezakończonych,

przydzielonych kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji

upłynął najdłuższy okres, a także akta wszystkich spraw, w których w okresie ostatnich

trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko sędziowskie zmieniono lub

uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz w których stwierdzono

przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.

§ 4.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub

z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje

się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

§ 5.

Jeżeli w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie kandydat, o którym

mowa w § 1, nie wykonywał zadań określonych w art. 1 § 2 i 3, przepis § 3 stosuje

się odpowiednio, z tym że badaniem obejmuje się okres trzech lat, w których zadania

te ostatnio były wykonywane.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się oceny pracy oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego sędziego, o których mowa w art. 106c, a także

odpisy znajdujących się w aktach osobowych sędziego prawomocnych wyroków orzekających

karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia,

o których mowa w art. 37 § 4 i art. 40 § 1 niniejszej ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z późn. zm..

Art. 57c.

§ 1.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko referendarza sądowego stosuje

się odpowiednio przepisy art. 57b.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy

pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych

orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

Art. 57d.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie

jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie wybranych

losowo co najmniej pięćdziesięciu projektów, o których mowa w art. 57 § 1f. Przepis

art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne

opinie i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w

którym kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został

przydzielony, oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar

porządkowych, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

Art. 57e.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego

jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności

wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia

wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników

postępowania i współpracowników. Przepisy art. 57b § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Sędzia wizytator może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać

się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury o wskazanie sygnatur

i przedstawienie akt takich spraw.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39, z późn. zm., opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora

prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu

kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,

zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony

organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.

Art. 57f.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub

innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także

podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą

oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii

prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §

1c. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat

występował w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz

zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu

o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie

spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §

1d. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne

lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania

wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie

sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,

chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia

sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm., oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

§ 7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm., art. 22

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm. albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, z późn. zm..

Art. 57g.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Art. 57h.

Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa

Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub 57e-57g.

Art. 57i.

§ 1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziowskie uwzględnia się

predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu sędziego oraz przestrzeganie zasad

etyki wykonywanego zawodu.

§ 2.

Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji zwraca się do organów sprawujących

nadzór administracyjny nad sądami, Prokuratora Generalnego, prezesa Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów

samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego

tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych -

kierownika danej polskiej szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego

lub innej placówki naukowej, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych

do przeprowadzenia tej oceny.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych

bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko

sędziowskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę

wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania

do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie,

2)

sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których

jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego,

mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego na rzetelną i kompleksową

ocenę kwalifikacji.

”

;

41)

w art. 58 § 2-7 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji albo zgromadzenie ogólne sędziów okręgu ocenia

zgłoszonych kandydatów w drodze głosowania i przekazuje prezesowi odpowiednio sądu

apelacyjnego albo sądu okręgowego wszystkie zgłoszone kandydatury, ze wskazaniem liczby

uzyskanych głosów.

§ 3.

W przypadku kandydatów do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego właściwy prezes

sądu zasięga od właściwego komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego

Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje o kandydacie do objęcia stanowiska

sędziowskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu o dane zawarte w policyjnych systemach

informatycznych. Informacji nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko prokuratora.

§ 4.

Właściwy prezes sądu przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatury ocenione

w sposób określony w § 2, wraz z oceną kwalifikacji i opinią właściwego kolegium sądu,

oraz informację uzyskaną od komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego

Policji, o której mowa w § 3.

§ 4a.

Dołączanie informacji i zaświadczenia, o których mowa w art. 57 § 1, nie dotyczy kandydatów

zajmujących stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,

sędziego sądu wojskowego albo stanowisko prokuratora.

§ 5.

Przedstawiając informację, o której mowa w § 3, komendant wojewódzki Policji albo

Komendant Stołeczny Policji przekazuje prezesowi sądu wszystkie zebrane materiały

służące do sporządzenia informacji.

§ 6.

O treści informacji uzyskanej od komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta

Stołecznego Policji prezes sądu zawiadamia kandydata nie później niż w terminie przedstawienia

kandydatury Krajowej Radzie Sądownictwa.

§ 7.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb sporządzania informacji

przez komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji o kandydacie

do objęcia stanowiska sędziowskiego, mając na względzie sprawność uzyskiwania informacji,

dbałość o ochronę dóbr osobistych kandydatów oraz innych praw i wolności chronionych

konstytucyjnie.

”

;

42)

uchyla się art. 59;

43)

w art. 61 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym

lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych,

”

;

44)

w art. 63 w § 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym

lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych,

3)

zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego lub sędziego wojskowego sądu okręgowego.

”

;

45)

w art. 64 w § 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym

lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora

habilitowanego nauk prawnych,

”

,

b)

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego.

”

;

46)

w dziale II po art. 64a dodaje się oznaczenie rozdziału: „Rozdział 1a Status sędziego”;

47)

w art. 67 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Prezes sądu okręgowego prowadzi dla każdego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu

okręgowego, sprawującego urząd w okręgu sądowym, osobny wykaz służbowy zawierający

podstawowe dane dotyczące jego stosunków służbowych i osobistych w zakresie mającym

wpływ na pełnienie urzędu sędziego, a także dane na temat odbytych szkoleń i form

doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych

dziedzinach prawa lub rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw. Prezes sądu apelacyjnego

prowadzi taki wykaz dla sędziów sądu apelacyjnego.

”

;

48)

w art. 74

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Sędzia przeniesiony w stan spoczynku z przyczyn, o których mowa w art. 70 § 1 i art.

71 § 1, ma prawo powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo stanowisko równorzędne

poprzednio zajmowanemu, jeżeli przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny,

ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane przez lekarza

orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W celu wykonania prawa, o którym mowa w § 1 i 1a, sędzia zgłasza Krajowej Radzie Sądownictwa

zamiar powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo wniosek o wyznaczenie stanowiska

równorzędnego, jeżeli powrót na stanowisko zajmowane poprzednio nie jest możliwy z

przyczyn, o których mowa w art. 75 § 2 pkt 1. Krajowa Rada Sądownictwa w terminie

miesiąca wydaje w tej sprawie decyzję. W razie decyzji negatywnej sędziemu przysługuje

odwołanie do Sądu Najwyższego.

”

;

49)

po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu

„

Art. 75a.

§ 1.

W razie przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe sędziemu nie przysługuje ekwiwalent

pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Sędzia zachowuje prawo do

wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu, do którego przeniesienie

nastąpiło.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku awansowania sędziego na wyższe stanowisko

sędziowskie.

”

;

50)

w art. 77

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków

sędziego lub czynności administracyjnych

1)

w innym sądzie równorzędnym lub niższym, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach także

w sądzie wyższym, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego

oraz potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów,

2)

w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,

3)

w Sądzie Najwyższym - na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,

4)

w sądzie administracyjnym - na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

- na czas określony, nie dłuższy niż 2 lata, albo na czas nieokreślony.

”

,

b)

§ 2a otrzymuje brzmienie

„

§ 2a.

Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia czynności

lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

”

,

c)

po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu

„

§ 2b.

Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z wykonywaniem czynności administracyjnych

w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej.

”

,

d)

uchyla się § 5,

e)

w § 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania,

zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania

oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca

stałego zamieszkania i z powrotem na warunkach określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju,

”

,

f)

§ 8 otrzymuje brzmienie

„

§ 8.

Prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu rejonowego, sędziego sądu okręgowego

albo sędziego sądu apelacyjnego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie równorzędnym

lub niższym na obszarze apelacji, po uzyskaniu zgody sędziego i kolegium sądu okręgowego

właściwego ze względu na siedzibę sądu, do którego ma nastąpić delegowanie, na nieprzerwany

okres, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy w ciągu roku.

”

,

g)

dodaje się § 9 i 10 w brzmieniu

„

§ 9.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego

sądu rejonowego albo sędziego sądu okręgowego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie

wyższym, po uzyskaniu zgody sędziego i kolegium sądu, do którego ma nastąpić delegowanie,

mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr oraz potrzeby wynikające z obciążenia

zadaniami poszczególnych sądów działających na obszarze apelacji; łączny okres delegowania

nie może przekroczyć 14 dni w ciągu roku.

§ 10.

Aktu delegowania nie dołącza się do akt spraw sądowych.

”

;

51)

art. 82a otrzymuje brzmienie

„

Art. 82a.

§ 1.

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.

§ 2.

Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia odbywa trzymiesięczne szkolenie

z zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i

Prokuratury. Z obowiązku tego jest zwolniony sędzia, który ukończył aplikację sędziowską.

§ 3.

Sędzia jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu i doskonaleniu

zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury lub innych

formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy i umiejętności

zawodowych.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych

sędziów sądów działających na obszarze apelacji.

”

;

52)

w art. 84 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sędzia na rozprawie i posiedzeniu z udziałem stron, odbywającym się w budynku sądu,

używa stroju urzędowego. Strojem urzędowym sędziego jest toga, a sędziego przewodniczącego

na rozprawie lub posiedzeniu - także nakładany na kołnierz togi łańcuch z wizerunkiem

orła. Jeżeli w posiedzeniu uczestniczy małoletni sędzia może zaniechać używania stroju

urzędowego.

”

;

53)

w art. 87 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, dokonuje właściwe kolegium

sądu apelacyjnego w terminie do końca czerwca każdego roku i przedstawia jej wyniki

zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji.

”

;

54)

w art. 91 dodaje się § 13 w brzmieniu

„

§ 13.

Składki, o której mowa w § 10, nie przekazuje się, jeżeli sędzia zrzekł się urzędu

w związku z powołaniem na stanowisko prokuratorskie. Jeżeli stosunek służbowy prokuratora

ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu w sposób, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, składkę należną za okres służby na stanowisku sędziowskim przekazuje się na zasadach

określonych w § 10-12.

”

;

55)

w art. 92 § 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Gratyfikację jubileuszową wypłaca się niezwłocznie po nabyciu przez sędziego prawa

do gratyfikacji, a jeżeli w aktach osobowych sędziego brak jest dokumentów potwierdzających

upływ okresów, o których mowa w § 4 - niezwłocznie po wykazaniu przez sędziego nabycia

prawa do gratyfikacji; podstawę ustalenia wysokości gratyfikacji jubileuszowej stanowi

wynagrodzenie przysługujące sędziemu w dniu nabycia prawa do gratyfikacji, obliczone

według przepisów dotyczących obliczania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

Przy ustalaniu wysokości gratyfikacji jubileuszowej uwzględnia się obniżenie wysokości

wynagrodzenia, o którym mowa w art. 129 § 3.

”

;

56)

w art. 100

a)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Sędziemu przechodzącemu w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości

sześciomiesięcznego wynagrodzenia.

”

,

b)

po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu

„

§ 4a.

W przypadku, o którym mowa w § 1, sędzia w stanie spoczynku otrzymuje jednorazową

odprawę z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.

§ 4b.

Sędziemu, który powrócił na stanowisko poprzednio zajmowane albo stanowisko równorzędne

poprzednio zajmowanemu w trybie art. 74 § 1a, w razie przejścia lub przeniesienia

w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w kwocie stanowiącej różnicę między

wysokością odprawy wyliczonej na dzień przejścia lub przeniesienia w stan spoczynku

a wysokością odprawy wypłaconej. W przypadku, o którym mowa w § 1, odprawa przysługuje

z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.

”

,

c)

po § 6a dodaje się § 6b w brzmieniu

„

§ 6b.

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do uposażenia rodzinnego,

na wniosek uprawnionego wypłaca się uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie

rodzinne.

”

;

57)

w art. 101 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie śmierci sędziego jego rodzinie przysługuje odprawa pośmiertna na zasadach

przewidzianych w Kodeksie pracy dla rodzin pracowników, z tym że do okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość

odprawy, wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia na stanowiskach asesora sądowego

lub sędziego.

”

;

58)

w art. 104 w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zawieszenia podwyższenia uposażenia, o którym mowa w art. 100 § 3, na okres od roku

do trzech lat,

”

;

59)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

§ 1.

Do sędziów w stanie spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy art. 84 § 3 i art.

86. Do sędziów w stanie spoczynku, którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora,

stosuje się odpowiednio także przepisy art. 77 § 1, 6-6b i 8, art. 79, art. 82-83,

art. 85, art. 87-90 oraz art. 94a i 94b.

§ 2.

Sędziemu, który przeszedł w stan spoczynku w trybie art. 69 § 1 i 2, oraz sędziemu

przeniesionemu w stan spoczynku w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic okręgów

sądowych można powierzyć, za jego zgodą, pełnienie funkcji wizytatora w Ministerstwie

Sprawiedliwości lub sądzie. W takim przypadku sędziemu w stanie spoczynku przysługuje

dodatek funkcyjny w wysokości przewidzianej dla sędziego wizytatora. Do powierzenia

funkcji wizytatora w sądzie stosuje się odpowiednio przepisy art. 37d § 1 i 2. Pełnienie

funkcji wizytatora w Ministerstwie Sprawiedliwości powierza Minister Sprawiedliwości,

na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

§ 3.

Powierzenie sędziemu w stanie spoczynku funkcji wizytatora oraz zgoda na pełnienie

tej funkcji przez sędziego w stanie spoczynku mogą zostać cofnięte, z zachowaniem

miesięcznego uprzedzenia.

§ 4.

Możliwość pełnienia funkcji wizytatora jest wyłączona w przypadku ubiegania się przez

sędziego w stanie spoczynku o mandat posła, senatora albo radnego bądź pełnienia przez

niego funkcji, o których mowa w art. 98 § 2.

”

;

60)

w dziale II po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

System oceny pracy i planowania rozwoju zawodowego sędziego

Art. 106a.

§ 1.

Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe sędziego w zakresie metodyki pracy i kultury

urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw

oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy sędziego).

§ 2.

Oceny pracy sędziego dokonuje się z punktu widzenia

1)

sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu

spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz

poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub

wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń,

4)

procesu doskonalenia zawodowego.

§ 3.

Zakres oceny pracy sędziego nie może wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli.

§ 4.

Przy dokonywaniu oceny pracy sędziego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości przydzielonych

sędziemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie pracą oraz warunki

pracy w całym okresie objętym oceną.

Art. 106b.

Ocenę pracy sędziego przeprowadza się w ramach wizytacji wydziału sądu, o której mowa

w art. 37c.

Art. 106c.

§ 1.

Prezes sądu zapoznaje sędziego z oceną jego pracy, w tym w szczególności z jej wynikami

i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan rozwoju zawodowego

sędziego.

§ 2.

Indywidualny plan rozwoju zawodowego sędziego sporządza się na okres nie krótszy niż

cztery lata.

§ 3.

Sędzia, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną pracy, ma prawo zgłosić

pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania

wyników oceny pracy sędziego prezes sądu przełożonego, a w przypadku sędziego sądu

apelacyjnego - prezes innego sądu apelacyjnego.

§ 4.

Prezes sądu zapoznaje sędziego z ostatecznym podsumowaniem wyników oceny jego pracy

i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu rozwoju zawodowego

sędziego w niezbędnym zakresie.

§ 5.

W przypadku sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu czynności, o których mowa w §

1 i 4, dokonuje prezes sądu przełożonego. Uwagi, o których mowa w § 3, rozpatruje

i dokonuje ostatecznego podsumowania wyników oceny pracy sędziego pełniącego funkcję

1)

prezesa sądu rejonowego - prezes przełożonego sądu apelacyjnego,

2)

prezesa sądu okręgowego - prezes innego sądu apelacyjnego.

Art. 106d.

§ 1.

Prezes sądu, a w przypadku prezesa sądu - prezes sądu przełożonego, podejmuje działania

w celu umożliwienia realizacji indywidualnego planu rozwoju sędziego.

§ 2.

Sędzia ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego

planu rozwoju zawodowego.

Art. 106e.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 106a § 2 i 4, mając na względzie

charakter powinności sędziowskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw lub

powierzanych zadań bądź funkcji,

2)

szczegółowy sposób oceny pracy sędziego, w tym podsumowania jej wyników, mając na

względzie konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny oraz dostosowania metodyki

jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy sędziego,

3)

szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego sędziego,

mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji

sędziego, a także potrzeb wymiaru sprawiedliwości w zakresie stałego podnoszenia jakości

wykonywania przez sędziów powierzonych im obowiązków.

Art. 106f.

Informacje dotyczące oceny pracy, opracowania i realizacji indywidualnego planu rozwoju

zawodowego sędziego stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej

dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określonej w przepisach

o ochronie informacji niejawnych, chyba że sędzia, którego dotyczą, wyraził pisemną

zgodę na ich ujawnienie.

Art. 106g.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do sędziego pełniącego funkcję prezesa

sądu apelacyjnego - przez czas trwania kadencji.

”

;

61)

w art. 112 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia

ogólne sędziów apelacji, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny działa przy

Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery lata.

”

;

62)

art. 129 otrzymuje brzmienie

„

Art. 129.

§ 1.

Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu

wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie, a także jeżeli wydaje

uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

§ 2.

Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, z urzędu zawiesza

sędziego w czynnościach służbowych.

§ 3.

Sąd dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach

od 25% do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia; nie dotyczy

to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

§ 4.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,

dokonuje się wyrównania wszystkich składników wynagrodzenia do pełnej wysokości.

”

;

63)

po art. 132 dodaje się art. 132a w brzmieniu

„

Art. 132a.

§ 1.

Okres zawieszenia w czynnościach służbowych stanowi okres zatrudnienia, od którego

zależą uprawnienia pracownicze.

§ 2.

W okresie zawieszenia w czynnościach służbowych sędzia nie nabywa prawa do urlopu

wypoczynkowego. Przepisy art. 155 stosuje się odpowiednio.

”

;

64)

w art. 148

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Referendarze i asystenci sędziów podlegają okresowym ocenom, obejmującym jakość i

terminowość wykonywania zadań, kulturę urzędowania, efektywność wykorzystania czasu

pracy oraz realizację doskonalenia zawodowego.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu

„

§ 2a.

Okresową ocenę sporządza się na piśmie i niezwłocznie zapoznaje z nią referendarza

albo asystenta sędziego. Referendarz oraz asystent sędziego, w terminie siedmiu dni

od zapoznania z oceną, ma prawo zgłosić sprzeciw do prezesa sądu. Sprzeciw rozpatruje

się w terminie czternastu dni.

§ 2b.

W razie uwzględnienia sprzeciwu okresową ocenę zmienia się albo sporządza się po raz

drugi. Od oceny sporządzonej po raz drugi przysługuje sprzeciw na zasadach określonych

w § 2a.

”

,

c)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria oraz

szczegółowy sposób dokonywania okresowych ocen referendarzy i asystentów sędziów,

mając na uwadze konieczność dostosowania metodyki ich przeprowadzania do zakresu analizy

i kryteriów wskazanych w § 2, oraz zapewnienia sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia

oceny.

”

;

65)

w art. 149 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub zdał egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski.

”

;

66)

po art. 149 dodaje się art. 149a w brzmieniu

„

Art. 149a.

§ 1.

Nabór kandydatów organizuje się w drodze konkursu, który ma na celu wyłonienie kandydata

o największej wiedzy i najwyższych umiejętnościach, predyspozycjach i zdolnościach

ogólnych, niezbędnych do wykonywania obowiązków referendarza. Przepisy art. 155a §

2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 1, w szczególności skład komisji konkursowych

oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu, a także zakres i sposób

udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy dobór kadry referendarzy

w sądach.

”

;

67)

w art. 150

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany referendarz, który

zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej dziesięć lat, nie był

karany za przewinienia dyscyplinarne i uzyskiwał pozytywne okresowe oceny.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Referendarza mianuje i rozwiązuje z nim stosunek pracy prezes sądu apelacyjnego. Przed

mianowaniem prezes sądu apelacyjnego zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego

oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego

Policji o nadesłanie informacji o kandydacie. Informacje o kandydacie do objęcia stanowiska

referendarza sądowego uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych dla informacji

o kandydacie do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego.

”

;

68)

art. 151a otrzymuje brzmienie

„

Art. 151a.

§ 1.

Referendarz może zostać przeniesiony na inne miejsce służbowe tylko za jego zgodą.

Przeniesienia na inne miejsce służbowe na obszarze danej apelacji dokonuje prezes

sądu apelacyjnego, a poza obszar apelacji - Minister Sprawiedliwości.

§ 2.

Zgoda referendarza na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadku

1)

zniesienia stanowiska w wyniku zmiany w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego

sądu lub wydziału albo przeniesienia siedziby sądu,

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska referendarza w danym sądzie wskutek zawarcia

związku małżeńskiego albo powstania stosunku powinowactwa, o którym mowa w art. 6,

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska referendarza, na wniosek kolegium właściwego

sądu okręgowego.

§ 3.

Do przeniesienia referendarza na inne miejsce służbowe przepis art. 76 stosuje się

odpowiednio.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego może delegować referendarza, za jego zgodą, do pełnienia

czynności referendarza w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za jego zgodą

1)

do pełnienia czynności referendarza w innym sądzie na obszarze innej apelacji,

2)

do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej

jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej

- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis

art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.

§ 6.

Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie referendarza do pełnienia

czynności referendarza w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie referendarza bez jego zgody może być powtórzone

nie wcześniej niż po upływie trzech lat.

§ 7.

W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 4-6, referendarz ma prawo do wynagrodzenia

zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za długoletnią pracę;

przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 8.

W przypadku delegowania referendarza do innego sądu bez jego zgody lub na okres dłuższy

niż 6 miesięcy, referendarzowi przysługuje dodatek w wysokości 10% wynagrodzenia zasadniczego.

W przypadku delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej referendarzowi

przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości dodatku funkcyjnego stosuje

się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących sędziom.

§ 9.

Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za zgodą referendarza i zgodnie

z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,

w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe

oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym

umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone

na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.

§ 10.

Rozwiązanie stosunku pracy z referendarzem może nastąpić w drodze wypowiedzenia w

przypadku

1)

uzyskania dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej okresowej oceny,

2)

zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości dalszego zatrudnienia

referendarza,

3)

uznania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego

do pełnienia obowiązków referendarza,

4)

osiągnięcia wieku 65 lat, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia uzyskanie prawa do emerytury,

5)

skazania referendarza za przestępstwo inne niż wymienione w § 16.

§ 11.

W przypadku rozwiązania stosunku pracy z referendarzem na podstawie § 10 pkt 2, w

okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym lub reorganizowanym sądzie a podjęciem

pracy lub działalności gospodarczej, referendarzowi przysługuje świadczenie pieniężne

ze środków budżetu państwa przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczone jak

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy; świadczenie to nie przysługuje referendarzowi,

który nabył prawo do emerytury.

§ 12.

Referendarz może wypowiedzieć stosunek pracy.

§ 13.

Okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące.

§ 14.

Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany za porozumieniem stron.

§ 15.

W przypadku wszczęcia przeciwko referendarzowi postępowania karnego lub postępowania

dyscyplinarnego prezes sądu apelacyjnego może zawiesić referendarza w czynnościach

służbowych, z obniżeniem na czas trwania zawieszenia wysokości wynagrodzenia w granicach

od 25% do 50%. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie karne zostało umorzone

lub zakończyło się uniewinnieniem, referendarzowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

§ 16.

W przypadku utraty obywatelstwa polskiego lub skazania za umyślnie popełnione przestępstwo

ścigane z urzędu lub przestępstwo skarbowe, stosunek pracy z referendarzem rozwiązuje

się bez wypowiedzenia. Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany bez wypowiedzenia

z przyczyn określonych w art. 53 Kodeksu pracy.

”

;

69)

w art. 151b

a)

po § 2 dodaje się § 2a-2l w brzmieniu

„

§ 2a.

W przypadku nieuzyskania przez referendarza pozytywnej okresowej oceny, okresy pracy

wskazane w § 1 i 2 ulegają wydłużeniu o trzy lata.

§ 2b.

Poza wynagrodzeniem zasadniczym referendarzowi przysługuje dodatek za długoletnią

pracę, o którym mowa w art. 91 § 7, oraz gratyfikacja jubileuszowa, na zasadach określonych

w art. 92 § 3-5, a także jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku

z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych

w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.

§ 2c.

W związku z pełnioną funkcją referendarzowi przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania

wysokości dodatku funkcyjnego stosuje się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących

sędziom.

§ 2d.

Czas pracy referendarza wynosi 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie

pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

3 miesięcy.

§ 2e.

Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami sądu wynikającymi z obciążenia zadaniami lub

organizacją pracy wydziału, wobec referendarzy może być stosowany równoważny lub zadaniowy

czas pracy.

§ 2f.

Dobowy czas pracy w systemie równoważnego czasu pracy nie może przekraczać 12 godzin

w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.

§ 2g.

Stosowanie systemów czasu pracy, o których mowa w § 2e, wprowadza prezes sądu w drodze

zarządzenia. W zarządzeniu wskazuje się wydziały sądu lub referendarzy, objętych danym

systemem czasu pracy. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia podania

go do wiadomości referendarza.

§ 2h.

W zarządzeniu wprowadzającym stosowanie systemu zadaniowego czasu pracy prezes sądu

określa także normy pracy dotyczące powierzonych referendarzom zadań, biorąc pod uwagę

obowiązujący referendarzy czas pracy. Normy pracy ustala się uwzględniając obciążenie

zadaniami, stopień złożoności powierzonych zadań oraz stosowane rozwiązania w zakresie

organizacji pracy.

§ 2i.

Normy pracy, o których mowa w § 2h, prezes sądu może określić także dla referendarzy

objętych podstawowym lub równoważnym systemem czasu pracy.

§ 2j.

Rozkład czasu pracy referendarzy oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia

określa prezes sądu. Na pisemny wniosek referendarza uzasadniony ważnymi względami

rodzinnymi lub osobistymi prezes sądu może ustalić indywidualny rozkład jego czasu

pracy w ramach systemu czasu pracy, którym jest objęty.

§ 2k.

Jeżeli wymagają tego szczególne potrzeby sądu, prezes sądu lub przewodniczący wydziału

może polecić referendarzowi wykonywanie pracy poza obowiązującym go czasem pracy,

a w wyjątkowych wypadkach także w niedzielę i święta.

§ 2l.

Referendarzowi sądowemu za pracę wykonywaną poza obowiązującym go czasem pracy przysługuje

według jego wyboru czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie, bez dodatków,

o których mowa w art. 151. Za pracę wykonaną ponad obowiązujący referendarza sądowego czas pracy w niedzielę

lub święto przysługuje inny dzień wolny. Przepis art. 151 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przepisy art. 45 § 1, art. 82a, art. 87-89, art. 92 § 1 i 2, art. 93 oraz art. 97

§ 1 i 2 stosuje się odpowiednio do referendarzy, z tym że urlopu, o którym mowa w

art. 93, udziela prezes sądu apelacyjnego.

”

;

70)

w art. 153a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury prezes sądu apelacyjnego

mianuje na stanowisko referendarza sądowego aplikanta sędziowskiego skierowanego na

staż w ramach realizacji programu aplikacji sędziowskiej. Przepisu art. 149a § 1 nie

stosuje się.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W przypadku zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości

dalszego zatrudnienia aplikanta aplikacji sędziowskiej, odbywającego staż na stanowisku

referendarza sądowego, prezes sądu apelacyjnego, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury, przenosi aplikanta na inne miejsce w celu dalszego odbywania

stażu. Przepisów art. 151a § 4 i 6 nie stosuje się.

”

;

71)

po art. 153a dodaje się art. 153b w brzmieniu

„

Art. 153b.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska referendarza sądowego poszczególnym

sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i

potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska referendarza sądowego w sądach działających na obszarze

danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,

który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo

innego sądu albo je znosi.

”

;

72)

w art. 155

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Asystent sędziego wykonuje czynności zmierzające do przygotowania spraw sądowych do

rozpoznania oraz czynności z zakresu działalności administracyjnej sądów, o której

mowa w art. 8 pkt 2.

”

,

b)

w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury

lub zdał egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski.

”

,

c)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Nabór kandydatów następuje w drodze konkursu, który ma na celu wyłonienie kandydata

o największej wiedzy i najwyższych kwalifikacjach, predyspozycjach i zdolnościach

ogólnych, niezbędnych do wykonywania obowiązków asystenta sędziego.

”

,

d)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Asystentowi sędziego przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem zasadniczym

asystentowi sędziego przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody jubileuszowe

oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na

rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach

o pracownikach sądów i prokuratury. Na zasadach określonych w przepisach o pracownikach

sądów i prokuratury asystentowi sędziego mogą być przyznane

1)

dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub powierzenia dodatkowych

zadań,

2)

nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.

”

,

e)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

zasadniczego asystentów sędziów, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter czynności wykonywanych

przez asystentów sędziów oraz poziom wynagrodzeń urzędników sądów.

”

,

f)

§ 8 otrzymuje brzmienie

„

§ 8.

Do asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepis art. 82a § 1.

”

,

g)

po § 8 dodaje się § 9 w brzmieniu

„

§ 9.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów sędziów stosuje się odpowiednio

przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.

”

;

73)

w art. 155a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Konkurs, o którym mowa w art. 155 § 2a, organizuje właściwy prezes sądu, określony

w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, zwany dalej „prezesem”.

”

,

b)

uchyla się § 4,

c)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania konkursu, o którym

mowa w art. 155 § 2a, w szczególności skład komisji konkursowych oraz sposób i tryb

ich działania, etapy i przebieg konkursu, a także zakres i sposób udostępniania informacji

kandydatowi, mając na uwadze właściwy dobór kadry asystentów w sądach.

”

;

74)

uchyla się art. 155b;

75)

po art. 155b dodaje się art. 155c-155e w brzmieniu

„

Art. 155c.

Prezes sądu zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego osobę, która ukończyła aplikację

ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, została zakwalifikowana

w trybie art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i

Prokuratury i zgłosiła się w terminie wskazanym w art. 29a ust. 4 tej ustawy w celu podjęcia

zatrudnienia. Przepisu art. 155 § 2a nie stosuje się.

Art. 155d.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska asystenta sędziego poszczególnym

sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i

potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska asystenta sędziego w sądach działających na obszarze

danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,

który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo

innego sądu albo je znosi.

Art. 155e.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą, do pełnienia

czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony,

nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą

1)

do pełnienia czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze innej apelacji,

2)

do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej

jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej

- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis

art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie asystenta sędziego

do pełnienia czynności w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie asystenta sędziego bez jego zgody może

być powtórzone nie wcześniej niż po upływie trzech lat.

§ 4.

W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 1-3, asystent sędziego ma prawo

do wynagrodzenia zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za

wieloletnią pracę; przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

W razie delegowania asystenta sędziego do innego sądu bez jego zgody lub na okres

dłuższy niż sześć miesięcy, asystentowi sędziego przysługuje dodatek w wysokości 10%

wynagrodzenia zasadniczego. W razie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub

innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego

nadzorowanej asystentowi sędziego przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości

dodatku funkcyjnego stosuje się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących pracownikom

sądów i prokuratury.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za zgodą asystenta i zgodnie

z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,

w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe

oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym

umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone

na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.

”

;

76)

w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe sędziów, sędziów w stanie spoczynku,

referendarzy, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich zastępców, kuratorów sądowych,

a także pozostałych urzędników i innych pracowników sądowych, biegłych sądowych oraz

ławników w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy

wynikających ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych lub realizacji zadań

z zakresu nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów.

”

;

77)

w art. 177 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W zakresie, o którym mowa w § 2, dyrektor sądu apelacyjnego podlega bezpośrednio Ministrowi

Sprawiedliwości, a dyrektorzy sądów okręgowych i rejonowych - dyrektorowi przełożonego

sądu apelacyjnego.

”

;

78)

w art. 178 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Projekty planów finansowych oraz plany finansowe dla sądów na obszarze apelacji opracowują

dyrektorzy sądów apelacyjnych na podstawie projektów przygotowanych przez dyrektorów

sądów okręgowych i dyrektorów sądów rejonowych, według zasad określonych w przepisach

o finansach publicznych, uwzględniając zakres realizowanych przez sądy zadań, o których

mowa w art. 1 § 2 i 3.

”

;

79)

w art. 179

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Organem kierującym gospodarką finansową sądu jest dyrektor sądu.

”

,

b)

uchyla się § 2,

c)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Działalność inwestycyjną sądu prowadzą

1)

dla sądu apelacyjnego i sądów rejonowych działających na obszarze apelacji, w których

powołano dyrektora sądu - dyrektor sądu apelacyjnego,

2)

dla sądu okręgowego oraz sądów rejonowych działających w okręgu sądowym, w których

nie powołano dyrektora sądu - dyrektor sądu okręgowego.

§ 4.

Dyrektor sądu apelacyjnego może przekazać dyrektorowi jednego sądu okręgowego wykonywanie

zadań inwestycyjnych innego sądu okręgowego lub sądów rejonowych.

”

;

80)

po art. 179 dodaje się art. 179a w brzmieniu

„

Art. 179a.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może powierzyć jednostce utworzonej na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych określone zadania z zakresu działalności administracyjnej sądów, dotyczące

1)

realizacji zadań z zakresu informatyzacji sądów oraz obsługi informatycznej sądów,

2)

prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.

§ 2.

Jednostka, o której mowa w § 1, może otrzymywać dotacje z budżetu państwa z części

budżetowej odpowiadającej sądom powszechnym na realizację zadań wymienionych w § 1.

”

.

Ilekroć w ustawie jest mowa o dyrektorze sądu, w przypadku sądów wojskowych należy

przez to rozumieć prezesa wojskowego sądu okręgowego albo prezesa wojskowego sądu

garnizonowego.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 po ust. 7b dodaje się ust. 7c i 7d w brzmieniu

„

7c.

Odpis prawomocnego wytknięcia uchybienia, w trybie określonym w ust. 7, dołącza się

do akt osobowych prokuratora, któremu wytknięto uchybienie. Do akt osobowych dołącza

się także złożone przez prokuratora zastrzeżenie.

7d.

Po upływie trzech lat od dnia uprawomocnienia się wytknięcia uchybienia, prokurator

przełożony, na wniosek prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, zarządza usunięcie

z akt osobowych dokumentów, o których mowa w ust. 7c, jeżeli w tym okresie nie wytknięto

prokuratorowi innego uchybienia.

”

;

2)

w art. 14 w ust. 3

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

osób, które pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie

badawczym lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień

naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

adwokatów, radców prawnych oraz prezesa, wiceprezesa, starszych radców lub radców

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, którzy wykonywali ten zawód lub zajmowali

takie stanowisko przez co najmniej trzy lata.

”

;

3)

w art. 14a ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

dziesięcioletni staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż sześcioletni

okres pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratury apelacyjnej

lub okręgowej, Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora wojskowej prokuratury

okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, sędziego sądu apelacyjnego lub okręgowego bądź wojskowego sądu

okręgowego albo co najmniej przez okres dwunastu lat przed powołaniem wykonywał zawód

adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

2.

Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym co najmniej

trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej, prokuratora

wojskowej prokuratury okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu okręgowego lub wojskowego

sądu okręgowego albo co najmniej przez okres ośmiu lat przed powołaniem wykonywał

zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

3.

Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej może być powołany ten, kto, spełniając

warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej

czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratora

wojskowej prokuratury garnizonowej, prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu powszechnego lub wojskowego

albo co najmniej przez okres sześciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata,

radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego

radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

”

;

4)

w art. 14b ust. 5-11 otrzymują brzmienie

„

5.

Prokurator okręgowy, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury rejonowej przedstawia jego kandydaturę kolegium prokuratury

okręgowej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną przez wizytatora prokuratury okręgowej.

6.

Prokurator apelacyjny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora prokuratury okręgowej albo prokuratora prokuratury apelacyjnej przedstawia

jego kandydaturę kolegium prokuratury apelacyjnej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną

przez wizytatora prokuratury apelacyjnej.

7.

Prokurator Generalny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego

w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska

prokuratora Prokuratury Generalnej zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata

przez wizytatora Prokuratury Generalnej.

8.

Minister Obrony Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia

złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zarządza sporządzenie

oceny kwalifikacji kandydata przez wizytatora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

9.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych

zgłoszenia złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków

do objęcia stanowiska prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata przez

wizytatora Instytutu Pamięci Narodowej.

10.

Prokurator okręgowy oraz prokurator apelacyjny przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury

zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio prokuratorów prokuratury rejonowej

albo prokuratury okręgowej lub apelacyjnej wraz z opiniami odpowiednio kolegium prokuratury

okręgowej albo kolegium prokuratury apelacyjnej wraz z ocenami sporządzonymi przez

wizytatorów.

11.

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio

prokuratorów Prokuratury Generalnej, prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury albo prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu wraz z własnymi opiniami oraz z ocenami kwalifikacji

sporządzonymi przez wizytatorów.

”

;

5)

po art. 14b dodaje się art. 14c-14j w brzmieniu

„

Art. 14c.

1.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora

albo asesora prokuratury, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których

prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub

środki zaskarżenia, występował przed sądem lub składał pisma procesowe, bądź wykonywał

inne czynności wymienione w art. 3 ust. 1, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw

- wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.

2.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego, do

zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur

akt wszystkich tych spraw.

3.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy

prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych

kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował

w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw, ze wskazaniem

sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie

więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

dołącza ponadto opinię przełożonego.

4.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód notariusza, do zgłoszenia

dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw, a jeżeli

sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich tych aktów.

5.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do zgłoszenia dołącza wykaz

publikacji wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych

opinii prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku

naukowego.

6.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, zajmujący stanowisko prokuratora bądź

sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia

czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, do zgłoszenia

dołącza także opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania

1)

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

2)

do pełnienia obowiązków w międzynarodowej prokuratorskiej lub sędziowskiej organizacji

pozarządowej;

3)

do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w

ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz

zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów

konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

8.

Przełożonym, o którym mowa w ust. 6, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie

nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne

komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących

daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą

funkcję nadrzędną.

9.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prezesa

lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie

do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy ust. 1-6.

10.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonywał więcej niż jeden

z zawodów wskazanych w przepisach ust. 1-5 stosuje się przepisy ust. 1-6, z tym że

łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych

i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.

11.

Do zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie i rekomendacje.

Art. 14d.

1.

Oceny kwalifikacji na wolne stanowisko prokuratorskie nie może dokonywać wizytator,

będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem

w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości

co do bezstronności wizytatora.

2.

Jeżeli na jedno wolne stanowisko prokuratorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

oceny kwalifikacji tych kandydatów dokonuje ten sam wizytator, chyba że z uwagi na

liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe. Oceny kwalifikacji

żadnego z kandydatów nie może dokonywać wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo

powinowatym chociażby jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim

stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności

wizytatora.

3.

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy któremu złożono zgłoszenie, zapoznaje kandydata

z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma

prawo złożyć pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.

4.

Uwagi złożone po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia, podając przyczynę pozostawienia

złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia,

w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.

5.

Jeżeli Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz

z uwagami Krajowej Radzie Prokuratury, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia

uwag bez rozpatrzenia.

6.

Po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, Prokurator Generalny, Minister Obrony

Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, prokurator apelacyjny lub okręgowy

niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech wizytatorów, wyznaczonych na zasadach

określonych w ust. 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału wizytator, który

dokonał oceny kwalifikacji. Wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż

trzydzieści dni.

7.

Wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata, do której

uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko wizytatorów sporządza się

na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.

Art. 14e.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratury

obejmuje prawidłowość i poziom merytoryczny, jak również efektywność wykonywania powierzonych

obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami

i ich złożoności, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kulturę osobistą.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 1, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w prokuraturach, w tym na potrzeby statystyki.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prokuratora prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną

lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy

prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego, zawierających wytknięcie uchybienia

w razie oczywistej obrazy prawa.

Art. 14f.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego obejmuje analizę sprawności

i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem, kultury osobistej,

umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu

orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 2, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz wytknięcia

uchybień.

Art. 14g.

1.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora lub sędziego albo z innych

przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2 oraz 14f ust. 2 nie jest

możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

2.

Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,

asesora prokuratury albo sędziego może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w

wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury

o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

Art. 14h.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie poziomu merytorycznego, sprawności, rzetelności

i terminowości dokonywanych czynności bądź poziomu merytorycznego i rzetelności sporządzonych

opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania, obejmującej

kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii

prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

3. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji

może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował

w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się

do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu

o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie

praw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

4. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne

lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania

wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie

sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną.

5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm., oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych, w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm., art. 22

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm. albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, z późn. zm..

8.

Ocena kwalifikacji kandydata mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

9.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 8, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Art. 14i.

Do oceny kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 14e-14h.

Art. 14j.

1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie uwzględnia się

predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu prokuratora, w tym umiejętność podejmowania

decyzji i współpracy, odporność na stres oraz przestrzeganie zasad etyki wykonywanego

zawodu.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób

dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, mając

na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę wykonywanego przez

kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania do zakresu

badań i kryteriów wskazanych w ustawie, zachowania jednolitości kryteriów dla kandydatów

ubiegających się o równorzędne stanowiska w powszechnych i wojskowych jednostkach

prokuratury oraz w Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu - przy uwzględnieniu zróżnicowania kwalifikacji niezbędnych do

prawidłowego wypełniania zadań na poszczególnych stanowiskach i szczeblach organizacyjnych.

”

;

6)

po art. 24b dodaje się art. 24c w brzmieniu

„

Art. 24c.

1.

Podstawą rozpatrzenia sprawy osobowej przez Krajową Radę Prokuratury są dokumenty

wymagane przepisami prawa oraz akta osobowe osoby, której sprawa dotyczy.

2.

Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mogą być załączone opinie służbowe lub zawodowe,

listy rekomendujące oraz inne dokumenty mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia

sprawy.

3.

W uzasadnionych przypadkach można wysłuchać w siedzibie Krajowej Rady Prokuratury,

osobę, której dotyczy sprawa lub kierownika właściwej jednostki organizacyjnej prokuratury

albo Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

wizytatora lub innego prokuratora.

”

;

7)

po art. 44a dodaje się art. 44b w brzmieniu

„

Art. 44b.

1.

Właściwy prokurator okręgowy prowadzi dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej

i okręgowej osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków

służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu prokuratora,

a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych

okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub

prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. Właściwy prokurator apelacyjny prowadzi

taki wykaz dla prokuratorów prokuratury apelacyjnej.

2.

Prokurator Generalny prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, dla prokuratorów Prokuratury

Generalnej, Naczelny Prokurator Wojskowy - dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - dla prokuratorów Głównej Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów oddziałowych komisji ścigania

zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych.

3.

Prokurator Generalny określi, w drodze zarządzenia, wzór wykazów służbowych oraz sposób

ich prowadzenia, na podstawie akt osobowych prowadzonych dla prokuratora, dokumentów

oraz innych informacji, stwierdzających dane zamieszczane w wykazie.

”

;

8)

w art. 50 ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W okresie delegowania, o którym mowa w ust. 6b i 7, ze względu na charakter pracy

i zakres wykonywanych zadań, prokuratorowi może być przyznany odpowiednio przez Ministra

Sprawiedliwości lub Prokuratora Generalnego dodatek specjalny w kwocie nieprzekraczającej

40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Dodatek przyznaje się

na czas określony, a w indywidualnych wypadkach - także na czas nieokreślony.

”

;

9)

w art. 50a ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wydatki związane z delegacją prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

są pokrywane z wyodrębnionych środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

”

;

10)

w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokuratorowi może być przyznana, jako pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego

potrzeb mieszkaniowych.

”

;

11)

w art. 62 po ust. 1k dodaje się ust. 1ka w brzmieniu

„

1ka.

Składki, o której mowa w ust. 1i, nie przekazuje się, jeżeli prokurator zrzekł się

urzędu w związku z powołaniem na stanowisko sędziowskie. Jeżeli stosunek służbowy

sędziego ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu w sposób, o którym mowa w art.

68 ustawy wskazanej w art. 62a ust. 1, składkę należną za okres służby na stanowisku

prokuratorskim przekazuje się na zasadach określonych w ust. 1i-1k.

”

;

12)

po art. 62d dodaje się art. 62e-62l w brzmieniu

„

Art. 62e.

1.

Efektywność wykonywania zadań oraz kompetencje zawodowe prokuratora podlegają okresowej

ocenie (okresowa ocena prokuratora).

2.

Okresowej oceny pracy prokuratora dokonuje się z punktu widzenia

1)

prawidłowości, racjonalności, szybkości, sprawności i efektywności działań prokuratora

przy wykonywaniu powierzonych zadań lub funkcji;

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz

respektowania praw uczestników postępowania i zasad współpracy przy wykonywaniu powierzonych

zadań lub funkcji;

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu decyzji merytorycznych;

4)

procesu doskonalenia zawodowego.

3.

Przy dokonywaniu okresowej oceny prokuratora uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości

przydzielonych prokuratorowi spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie

pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

Art. 62f.

Okresową ocenę prokuratora przeprowadza się w ramach wizytacji jednostki organizacyjnej

prokuratury, przeprowadzanej nie rzadziej niż co cztery lata.

Art. 62g.

1.

Prokurator bezpośrednio przełożony zapoznaje prokuratora z jego oceną, w tym w szczególności

z jej wynikami i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan

rozwoju zawodowego prokuratora. Prokuratora apelacyjnego zapoznaje z jego oceną wyznaczony

zastępca Prokuratora Generalnego.

2.

Indywidualny plan rozwoju zawodowego prokuratora sporządza się na czas nie krótszy

niż cztery lata.

3.

Prokurator, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną, ma prawo zgłosić pisemne

uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania

wyników okresowej oceny prokuratora prokurator bezpośrednio przełożony w stosunku

do prokuratora bezpośrednio przełożonego, o którym mowa w ust. 1, zaś w przypadku

prokuratora apelacyjnego i prokuratora okręgowego - Prokurator Generalny.

4.

Prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje prokuratora z ostatecznym podsumowaniem

wyników oceny i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu

rozwoju zawodowego prokuratora w niezbędnym zakresie.

Art. 62h.

1.

Prokurator przełożony podejmuje działania w celu umożliwienia realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora.

2.

Prokurator ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego

planu rozwoju zawodowego.

Art. 62i.

Prokurator Generalny, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informacje o potrzebach szkoleniowych

podległych mu prokuratorów.

Art. 62j.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 62e ust. 2 i 3, mając na względzie

charakter powinności prokuratorskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw

lub powierzanych zadań bądź funkcji;

2)

szczegółowy sposób oceny pracy prokuratora, w tym podsumowania jej wyników, mając

na względzie konieczność sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia oceny pracy prokuratora

oraz dostosowania metodyki jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy prokuratora;

3)

szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora,

mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji

prokuratora, a także potrzeb prokuratury w zakresie stałego podnoszenia jakości wykonywania

przez prokuratorów powierzonych im obowiązków.

Art. 62k.

Informacje dotyczące okresowej oceny prokuratora, opracowania i realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają

ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że prokurator, którego

dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

Art. 62l.

Okresowej ocenie nie podlegają Prokurator Generalny i jego zastępcy, prokuratorzy

Prokuratury Generalnej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratorzy

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

oraz prokuratorzy w okresie delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w

Ministerstwie Sprawiedliwości lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w tej szkole oraz w okresie delegowania do pełnienia

obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

”

;

13)

w art. 100a

a)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Asystentowi prokuratora przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem

zasadniczym asystentowi prokuratora przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody

jubileuszowe oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem

na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach

o pracownikach sądów i prokuratury.

”

,

b)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

zasadniczego asystentów prokuratorów, uwzględniając poziom wynagrodzeń prokuratorów

i pracowników prokuratury oraz rodzaj wykonywanych przez asystentów prokuratorów zadań.

”

,

c)

dodaje się ust. 14 w brzmieniu

„

14.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów prokuratorów stosuje się odpowiednio

przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.

”

.

§ 1.

Sędziowie tworzą samorząd sędziowski.

§ 2.

Organami samorządu sędziowskiego są

1)

zgromadzenie ogólne sędziów apelacji,

2)

zgromadzenie ogólne sędziów okręgu,

3)

zebranie sędziów danego sądu.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1676, z późn. zm. w art. 70 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Do sądów wojskowych, sądów dyscyplinarnych, sędziów sądów wojskowych, asystentów sędziów

oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy art. 4, art. 5, art. 8, art. 22b §

2, art. 37 § 8, art. 37e § 1 i 3, art. 40, art. 41a-41d, art. 42, art. 44-52, art.

53 § 1-3, art. 54, art. 56, art. 57 § 1, art. 58 § 1 i § 3-6, art. 60, art. 65, art.

66, art. 69 § 2, art. 70, art. 71, art. 73-75, art. 77 § 2-2b, § 3a, § 4 i § 6-7,

art. 78 § 1-4, art. 78a § 1-3 i § 6, art. 79, art. 80 § 2d-2h i § 4, art. 82a, art.

83, art. 84 § 3, art. 85, art. 86, art. 89, art. 90, art. 91 § 1, § 1c-2, § 6, § 7

i § 9-12, art. 91a, art. 92, art. 93, art. 94 § 1, § 3 i § 4, art. 95, art. 98 § 1

i 2, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101 § 2-4, art. 102, art. 104-106d, art. 106f,

art. 106g, art. 108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art. 120-122, art. 125-128,

art. 130, art. 131, art. 133, art. 147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt 5 i pkt 6,

art. 167, art. 169, art. 170 § 3 i art. 171-174 ustawy, o której mowa w art. 32 §

6, oraz przepisy wydane na podstawie art. 41 § 2, art. 41e, art. 57 § 5, art. 58 §

7, art. 78 § 5, art. 78a § 7, art. 91 § 8, art. 106e i art. 148 § 3 tejże ustawy,

z tym że

1)

określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia

ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa

sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego

sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności

i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister

Sprawiedliwości;

2)

uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy

nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm.;

3)

oceny pracy sędziów sądów wojskowych dokonują sędziowie wizytatorzy, powoływani przez

Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów wojskowego sądu okręgowego, po zasięgnięciu

opinii kolegium wojskowego sądu okręgowego; negatywna opinia kolegium jest dla Ministra

Sprawiedliwości wiążąca; kandydatów do sprawowania funkcji wizytatora zgłasza prezes

wojskowego sądu okręgowego;

4)

przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych w art.

15 niniejszej ustawy;

5)

uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w przypadku określonym

w art. 61 niniejszej ustawy;

6)

uprawnienia określone w art. 172 § 3 i art. 173 powołanej ustawy nie przysługują ławnikom

w czynnej służbie wojskowej;

7)

obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 56 § 1 i 2 powołanej

ustawy, następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa wojskowego.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 i Nr 113, poz. 659) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Ilekroć w ustawie jest mowa o dyrektorze sądu, w przypadku sądów wojskowych należy

przez to rozumieć prezesa wojskowego sądu okręgowego albo prezesa wojskowego sądu

garnizonowego.

”

;

2)

użyty w art. 3b ust. 1-3, art. 4 ust. 5 i 6, art. 8 ust. 1 i 4, art. 12b ust. 1 oraz

art. 12c w różnych przypadkach wyraz „prezes” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „dyrektor sądu”;

3)

w art. 3a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Właściwy dyrektor sądu lub właściwy prokurator, o którym mowa w art. 5 pkt 5-8, zwany

dalej „prokuratorem”, może zwolnić z obowiązku odbywania stażu urzędniczego lub jego

części osobę, wybraną w drodze konkursu na staż urzędniczy, zwanego dalej „konkursem”,

która wykaże się wymaganą programem stażu urzędniczego wiedzą teoretyczną, w szczególności

znajomością organizacji i funkcjonowania sądu lub prokuratury, umiejętnościami stosowania

tej wiedzy w praktyce oraz znajomością metod i techniki pracy biurowej.

”

;

4)

w art. 4 uchyla się ust. 3;

5)

w art. 5

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w sądzie - dyrektor sądu,

”

,

b)

uchyla się pkt 2 i 3;

6)

w art. 11a

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Właściwy dyrektor sądu apelacyjnego może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków

służbowych w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na warunkach określonych w ust.

1, na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy, a na warunkach określonych w ust.

2 - na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie urzędnika może

być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w sądzie stanowiska: głównego księgowego

i audytora wewnętrznego.

”

.

W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

pozostawał co najmniej osiem lat na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa, wiceprezesa,

starszego radcy lub radcy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo przynajmniej

przez osiem lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez

dziesięć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa administracyjnego lub pracował w charakterze asesora sądowego

w wojewódzkim sądzie administracyjnym co najmniej dwa lata.

”

;

2)

w art. 7 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego może

być powołany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6, jeżeli

ukończył 40 lat oraz pozostawał co najmniej dziesięć lat na stanowisku sędziego, prokuratora,

prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

albo przynajmniej przez dziesięć lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub

notariusza. Wymaganie ukończenia 40 lat nie dotyczy sędziego, który co najmniej przez

trzy lata pozostawał na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

”

.

W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z późn. zm. w art. 22 w § 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

ma co najmniej dziesięcioletni staż pracy na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa,

wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo

wykonywania w Polsce zawodu adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

”

.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

(Dz. U. Nr 26, poz. 157, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

opracowywanie programu stażu na stanowisku referendarza sądowego, odbywanego w ramach

aplikacji sędziowskiej, oraz organizowanie przebiegu stażu;

”

;

2)

w art. 17

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Warunkiem dopuszczenia do drugiego etapu konkursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest

uzyskanie z testu minimum punktów określonego, w drodze zarządzenia, przez Ministra

Sprawiedliwości. Jeżeli liczba kandydatów, którzy uzyskali minimum punktów, jest większa

niż dwukrotność limitu przyjęć na aplikację ogólną w danym roku, do drugiego etapu

konkursu dopuszczeni zostają kandydaci, stosownie do liczby uzyskanych punktów, w

liczbie odpowiadającej dwukrotności limitu przyjęć. Przepisy art. 18 ust. 2 stosuje

się odpowiednio.

3.

Test oraz zadania w ramach pracy pisemnej ze wskazaniem form ich przygotowania opracowuje

zespół konkursowy powołany, po uzyskaniu opinii Rady, przez Ministra Sprawiedliwości.

Testy oraz zadania i formy ich przygotowania są zatwierdzane przez Ministra Sprawiedliwości.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz

2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Przewodniczącego zespołu konkursowego wyznacza, spośród jego członków, Minister Sprawiedliwości.

”

,

d)

w ust. 12 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz

2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin

prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;

”

;

3)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przed przystąpieniem do konkursu kandydat uiszcza opłatę za udział w konkursie. Opłata

stanowi dochód Krajowej Szkoły.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku złożenia przez kandydata, nie później niż 14 dni przed terminem pierwszego

etapu konkursu, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od udziału w konkursie, Dyrektor

Krajowej Szkoły, na wniosek kandydata, zwraca dwie trzecie uiszczonej opłaty.

”

;

4)

w art. 25 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Na czas odbywania przez aplikanta praktyk, zgodnie z programem aplikacji ogólnej,

Dyrektor Krajowej Szkoły, w uzgodnieniu z patronem koordynatorem, wyznacza aplikantowi

patrona każdej z praktyk, który zapoznaje aplikanta z czynnościami należącymi do zakresu

jego obowiązków w trakcie praktyki i niezwłocznie po jej zakończeniu przedstawia patronowi

koordynatorowi pisemną opinię wraz z oceną przebiegu praktyki. W oparciu o te opinie

i oceny patron koordynator sporządza końcową opinię i ustala łączną ocenę przebiegu

praktyk, stanowiącą średnią arytmetyczną ocen wystawionych przez patronów poszczególnych

praktyk.

”

;

5)

w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca

sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny

przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o

kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze

sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

6)

w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba, która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22

pkt 1-4, może, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej

listy klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora

Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej

albo o zatrudnienie na stanowisku asystenta sędziego.

”

;

7)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły kwalifikuje aplikantów, którzy złożyli wniosek o zatrudnienie

na stanowisku asystenta sędziego do zatrudnienia na tym stanowisku według kolejności

umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art.

26 ust. 2, do wyczerpania limitu wolnych stanowisk, przedstawionych w wykazie, o którym

mowa w ust. 5.

2.

Aplikantom przysługuje prawo wyboru stanowiska i miejsca zatrudnienia stosownie do

kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której

mowa w art. 26 ust. 2.

3.

O zakwalifikowaniu do zatrudnienia w poszczególnych sądach Dyrektor Krajowej Szkoły

zawiadamia właściwego prezesa sądu oraz aplikanta.

4.

Aplikant powinien zgłosić się w celu podjęcia zatrudnienia w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. W razie nieusprawiedliwionego niepodjęcia

zatrudnienia zakwalifikowanie traci moc.

5.

Minister Sprawiedliwości określa corocznie, w drodze zarządzenia, liczbę wolnych stanowisk

asystentów sędziów przeznaczonych dla osób, które ukończyły aplikację ogólną, uwzględniając

zapotrzebowanie poszczególnych sądów na te stanowiska.

”

;

8)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

1.

Aplikacja sędziowska trwa 48 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.

2.

W ramach aplikacji sędziowskiej aplikanci odbywają w okresie 30 miesięcy zajęcia w

Krajowej Szkole i praktyki zgodnie z programem aplikacji, a w okresie kolejnych 18

miesięcy staż na stanowisku referendarza sądowego, zgodnie z programem aplikacji.

Przepisy art. 25 ust. 4 i 5 oraz art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej zostaje zatrudniony na stanowisku

referendarza sądowego na czas nieokreślony.

”

;

9)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W terminie 30 dni od dnia złożenia egzaminu sędziowskiego z wynikiem pozytywnym, Dyrektor

Krajowej Szkoły kieruje aplikanta do odbycia stażu na stanowisku referendarza sądowego.

Przepisy art. 34 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

”

;

10)

w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży

spośród, odpowiednio, sędziów, referendarzy sądowych i prokuratorów, za ich zgodą.

Za sprawowanie patronatu przysługuje wynagrodzenie.

”

;

11)

w art. 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej

i prokuratorskiej, szczegółowe warunki odbywania w trakcie aplikacji sędziowskiej

stażu na stanowisku referendarza sądowego, jak również sposób ustalania systemu punktowego

oceny zaliczania sprawdzianów i ich poprawek, praktyk i stażu, objętych programem

poszczególnych aplikacji, mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej

niezbędnej do zajmowania stanowiska, odpowiednio, asystenta sędziego, asystenta prokuratora,

referendarza sądowego, sędziego i prokuratora oraz konieczność jednolitej i obiektywnej

oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów, a także wzór dyplomu ukończenia aplikacji

ogólnej;

”

.

Działalność administracyjna sądów polega na

1)

zapewnieniu odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych oraz majątkowych funkcjonowania

sądu i wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3,

2)

zapewnieniu właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu, bezpośrednio związanego

z wykonywaniem przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3.

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 126, poz. 714) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zebranie przedstawicieli zebrań sędziów sądów apelacyjnych wybiera spośród swego grona

dwóch członków Rady.

”

;

2)

w art. 13

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zebrania sędziów sądów apelacyjnych wybierają przedstawicieli zebrań sędziów sądów

apelacyjnych spośród swych członków w liczbie jednej piątej liczby sędziów danego

sądu apelacyjnego.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wybory przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 i 2, przeprowadza się najpóźniej na

miesiąc przed upływem kadencji członków Rady, wybieranych spośród sędziów sądów powszechnych.

Przedstawiciele wybierani są na okres czterech lat.

”

.

Nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 1, sprawuje

Minister Sprawiedliwości, na zasadach określonych w dziale I rozdziale 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

Przepisy art. 26 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się także do osób pełniących funkcję prezesa sądu oraz wiceprezesa sądu w

dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 1.

Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8

pkt 2, sprawują prezesi sądów.

§ 2.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8

pkt 2, sprawuje Minister Sprawiedliwości przez służbę nadzoru, którą stanowią sędziowie

delegowani do Ministerstwa Sprawiedliwości w trybie art. 77.

Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której

sędziowie są niezawiśli.

Kadencje kolegiów sądów apelacyjnych i okręgowych, działających w dotychczasowym składzie,

wygasają z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Z dniem 1 stycznia 2013 r. kierownicy finansowi sądów rejonowych, liczących w tym

dniu co najmniej piętnaście stanowisk sędziowskich, stają się dyrektorami sądów w

rozumieniu art. 21 § 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Stosunki pracy osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska

kierowników finansowych sądów rejonowych, liczących w dniu 1 stycznia 2013 r. mniej

niż piętnaście stanowisk sędziowskich, wygasają z dniem 31 marca 2013 r., chyba że

wcześniej zostały rozwiązane lub wygasły. Do tego czasu pozostają w mocy dotychczasowe

warunki wynagradzania tych osób.

3.

W terminie do dnia 31 marca 2013 r. Minister Sprawiedliwości określi nowe warunki

wynagradzania osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska

dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych

sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych niniejszą

ustawą, z tym że wysokość ustalonego na nowo miesięcznego wynagrodzenia nie może być

niższa od wysokości dotychczas przysługującego miesięcznego wynagrodzenia. Do czasu

ustalenia nowych warunków wynagradzania pozostają w mocy warunki dotychczasowe.

4.

W okresie do dnia 31 grudnia 2014 r. osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów

na stanowiska dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników

finansowych sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymagań

określonych w art. 32a § 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, są zobowiązane uzupełnić wykształcenie z zakresu zarządzania instytucjami

publicznymi.

5.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, Minister Sprawiedliwości

może odwołać dyrektora sądu na wniosek prezesa danego sądu.

6.

Osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska dyrektorów sądów

apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych sądów rejonowych,

o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymogu określonego w art. 32d ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są zobowiązane wystąpić

z partii politycznej lub zaprzestać pełnienia funkcji publicznej w terminie do dnia

31 grudnia 2012 r.

7.

W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 6, Minister Sprawiedliwości

odwołuje dyrektora sądu.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do osób powołanych na podstawie dotychczasowych

przepisów na stanowiska zastępców dyrektorów sądów apelacyjnych, zastępców dyrektorów

sądów okręgowych oraz zastępców kierowników finansowych sądów.

9.

W okresie do dnia 1 stycznia 2013 r. prezesi sądów mogą powierzyć, odpowiednio, dyrektorom

sądów apelacyjnych, dyrektorom sądów okręgowych oraz kierownikom finansowym sądów

rejonowych, o ile zostali powołani w sądach liczących co najmniej piętnaście stanowisk

sędziowskich

1)

kierowanie działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

2)

zwierzchnictwo służbowe i dokonywanie czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentowanie

sądu w tym zakresie wobec pracowników sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów;

3)

określanie, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenia i liczby poszczególnych

stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy

sądowych oraz asystentów sędziów w wydziałach sądu;

4)

reprezentowanie Skarbu Państwa również w zakresie zadań sądu.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, prezes sądu co najmniej raz w roku określa potrzeby

sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania

przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3 ustawy wskazanej w art. 1, biorąc

pod uwagę prawidłowy ich zakres; nie może jednak wydawać dyrektorowi poleceń, dotyczących

powierzonych kompetencji, z wyjątkiem określonej w ust. 9 pkt 3.

11.

Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe osób powołanych na stanowiska kierowników

finansowych sądów rejonowych oraz ich zastępców przed wejściem w życie niniejszej

ustawy, w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy

wynikających ze stosunku pracy lub realizacji zadań z zakresu nadzoru administracyjnego

nad działalnością administracyjną sądów.

1.

Termin pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji albo zgromadzenia

przedstawicieli sędziów apelacji, o których mowa w art. 33 ustawy, o której mowa w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wyznacza się przed upływem 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Z dniem poprzedzającym termin pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów

apelacji albo zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji, jednak nie później niż

z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, znosi się zgromadzenia

ogólne sędziów sądu apelacyjnego.

3.

Do czasu pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji albo zgromadzenia

przedstawicieli sędziów apelacji zadania zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wymienione

w art. 34 pkt 1-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

wykonują

1)

zgromadzenia ogólne sędziów sądu apelacyjnego - w zakresie pkt 1, w odniesieniu do

kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego, oraz w zakresie pkt 2-4;

2)

zgromadzenia ogólne sędziów okręgu albo zgromadzenia przedstawicieli sędziów okręgu

- w zakresie pkt 1, w odniesieniu do kandydatów na stanowiska sędziów sądów okręgowych.

4.

Zgromadzenia ogólne sędziów okręgu i zgromadzenia przedstawicieli sędziów okręgu,

utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych, działają w dotychczasowym składzie

do czasu upływu kadencji ich obecnych wybranych członków.

Kadencje przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów sądów apelacyjnych oraz kadencje

przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów okręgów, wybranych przed wejściem w życie

ustawy, wygasają z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Powierzenie, na podstawie przepisów dotychczasowych, funkcji przewodniczących wydziałów

na czas nieoznaczony ustaje z mocy prawa z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie z pełnienia tej funkcji

w trybie art. 11 § 3a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

1.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora

albo asesora prokuratury, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których

prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub

środki zaskarżenia, występował przed sądem lub składał pisma procesowe, bądź wykonywał

inne czynności wymienione w art. 3 ust. 1, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw

- wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.

2.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego, do

zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur

akt wszystkich tych spraw.

3.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy

prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych

kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował

w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw, ze wskazaniem

sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie

więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

dołącza ponadto opinię przełożonego.

4.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód notariusza, do zgłoszenia

dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw, a jeżeli

sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich tych aktów.

5.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do zgłoszenia dołącza wykaz

publikacji wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych

opinii prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku

naukowego.

6.

Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, zajmujący stanowisko prokuratora bądź

sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia

czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, do zgłoszenia

dołącza także opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania

1)

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

2)

do pełnienia obowiązków w międzynarodowej prokuratorskiej lub sędziowskiej organizacji

pozarządowej;

3)

do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w

ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz

zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów

konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.

8.

Przełożonym, o którym mowa w ust. 6, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie

nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne

komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących

daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą

funkcję nadrzędną.

9.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prezesa

lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie

do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy ust. 1-6.

10.

Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonywał więcej niż jeden

z zawodów wskazanych w przepisach ust. 1-5 stosuje się przepisy ust. 1-6, z tym że

łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych

i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.

11.

Do zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,

w szczególności opinie i rekomendacje.

1.

Oceny kwalifikacji na wolne stanowisko prokuratorskie nie może dokonywać wizytator,

będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem

w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości

co do bezstronności wizytatora.

2.

Jeżeli na jedno wolne stanowisko prokuratorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

oceny kwalifikacji tych kandydatów dokonuje ten sam wizytator, chyba że z uwagi na

liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe. Oceny kwalifikacji

żadnego z kandydatów nie może dokonywać wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo

powinowatym chociażby jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim

stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności

wizytatora.

3.

Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy któremu złożono zgłoszenie, zapoznaje kandydata

z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma

prawo złożyć pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.

4.

Uwagi złożone po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia, podając przyczynę pozostawienia

złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia,

w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.

5.

Jeżeli Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,

prokurator apelacyjny lub okręgowy nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz

z uwagami Krajowej Radzie Prokuratury, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia

uwag bez rozpatrzenia.

6.

Po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, Prokurator Generalny, Minister Obrony

Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, prokurator apelacyjny lub okręgowy

niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech wizytatorów, wyznaczonych na zasadach

określonych w ust. 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału wizytator, który

dokonał oceny kwalifikacji. Wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż

trzydzieści dni.

7.

Wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata, do której

uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko wizytatorów sporządza się

na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratury

obejmuje prawidłowość i poziom merytoryczny, jak również efektywność wykonywania powierzonych

obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami

i ich złożoności, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kulturę osobistą.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 1, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w prokuraturach, w tym na potrzeby statystyki.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prokuratora prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną

lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy

prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego, zawierających wytknięcie uchybienia

w razie oczywistej obrazy prawa.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego obejmuje analizę sprawności

i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem, kultury osobistej,

umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu

orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co

najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 2, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących

się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz wytknięcia

uchybień.

1.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora lub sędziego albo z innych

przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2 oraz 14f ust. 2 nie jest

możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

2.

Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,

asesora prokuratury albo sędziego może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w

wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury

o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie poziomu merytorycznego, sprawności, rzetelności

i terminowości dokonywanych czynności bądź poziomu merytorycznego i rzetelności sporządzonych

opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania, obejmującej

kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii

prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

3. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji

może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował

w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się

do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu

o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie

praw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.

4. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne

lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania

wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie

sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną.

5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm., oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych, w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm., art. 22

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm. albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, z późn. zm..

8.

Ocena kwalifikacji kandydata mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

9.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 8, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Do oceny kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 14e-14h.

1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie uwzględnia się

predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu prokuratora, w tym umiejętność podejmowania

decyzji i współpracy, odporność na stres oraz przestrzeganie zasad etyki wykonywanego

zawodu.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób

dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, mając

na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę wykonywanego przez

kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania do zakresu

badań i kryteriów wskazanych w ustawie, zachowania jednolitości kryteriów dla kandydatów

ubiegających się o równorzędne stanowiska w powszechnych i wojskowych jednostkach

prokuratury oraz w Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu - przy uwzględnieniu zróżnicowania kwalifikacji niezbędnych do

prawidłowego wypełniania zadań na poszczególnych stanowiskach i szczeblach organizacyjnych.

1.

Powoływanie na wolne stanowiska sędziowskie, o których obwieszczono przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, odbywa się na podstawie przepisów dotychczasowych, z tym

że po zniesieniu zgromadzeń ogólnych sędziów sądów apelacyjnych kandydatury na stanowiska

sędziów sądów apelacyjnych oceniają zgromadzenia ogólne sędziów apelacji.

2.

Oceny kwalifikacji asesorów sądowych, którzy zgłosili swoje kandydatury na wolne stanowiska

sędziowskie albo wolne stanowiska prokuratorskie, o których obwieszczono po dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy, dokonuje się w trybie i na zasadach obowiązujących przy

dokonywaniu oceny kwalifikacji kandydatów zajmujących stanowiska sędziów sądów powszechnych

oraz przy uwzględnieniu przestrzegania dyscypliny pracy, doskonalenia sposobu wykonywania

obowiązków i podnoszenia kwalifikacji, umiejętności współpracy, jak również predyspozycji

osobowościowych do zawodu sędziego albo do zawodu prokuratora.

Akty delegowania sędziów sądów rejonowych i sędziów sądów okręgowych do sądów wyższych

wygasają z mocy prawa z upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

chyba że wcześniej upłynął okres delegowania lub nastąpiło odwołanie bądź ustąpienie

sędziego z delegowania.

1.

Prezesi sądów apelacyjnych powołają sędziów wizytatorów, o których mowa w art. 37d

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później

niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Powierzenie, na podstawie przepisów dotychczasowych, funkcji wizytatorów na czas nieoznaczony

ustaje z mocy prawa z upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie z pełnienia tej funkcji.

1.

Pierwsze wizytacje wydziałów sądów, o których mowa w art. 37c § 1 ustawy, o której

mowa w art. 1, obejmujące oceny pracy sędziów, o których mowa w art. 106a-106g tej

ustawy, zostaną przeprowadzone po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Prezesi sądów apelacyjnych ustalą plan przeprowadzenia wizytacji, o których mowa w

ust. 1, w wydziałach sądów działających na obszarze apelacji, mając na uwadze konieczność

należytej organizacji pracy sędziów wizytatorów oraz wdrożenia czteroletniego cyklu

przeprowadzania kolejnych wizytacji wydziałów.

3.

Pierwsze wizytacje wydziałów sądów, o których mowa w ust. 1, obejmą okres po dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy; każda następna wizytacja obejmie kolejny czteroletni

okres pracy, liczony od dokonania poprzedniej wizytacji.

W sądach mogą być tworzone wydziały inne niż wymienione w art. 12, 16 lub art. 18.

Poza siedzibą sądu mogą być tworzone wydziały zamiejscowe, a poza siedzibą sądu okręgowego

także ośrodki zamiejscowe.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości tworzy i znosi wydziały oraz wydziały i ośrodki zamiejscowe

sądów w drodze zarządzenia, mając na względzie potrzebę zapewnienia racjonalnej organizacji

sądownictwa, w szczególności przez dostosowanie liczby, rodzaju i wielkości wydziałów

do obciążenia wpływem spraw, ekonomię postępowania sądowego oraz konieczność prawidłowego

wykonywania czynności nadzorczych, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela

do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie; w zarządzeniu o utworzeniu wydziału

oraz wydziału lub ośrodka zamiejscowego należy określić jego siedzibę, obszar właściwości

oraz zakres spraw przekazanych do rozpoznawania.

§ 2.

W przypadku zniesienia wydziału lub ośrodka zamiejscowego sądu, pracownicy zatrudnieni

w zniesionej jednostce przechodzą do odpowiedniego sądu.

Sąd dyscyplinarny, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

z urzędu podejmuje decyzję w przedmiocie dalszego zawieszenia sędziego w czynnościach

służbowych, jeżeli zawieszenie nastąpiło na podstawie art. 129 § 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w związku z wydaniem uchwały zezwalającej

na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo nieumyślne lub

umyślne ścigane z oskarżenia prywatnego. Przepisy art. 131 § 1, 4 i 5 ustawy, o której

mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze

rozporządzeń

1)

tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości,

2)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy

lub ubezpieczeń społecznych z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów

okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu

- rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

3)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych

spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego, należących do sądu gospodarczego

na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości lub części obszarów właściwości innych

sądów okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu

- rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego

i cywilnego, należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych,

4)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń

lustracyjnych z właściwości innych sądów okręgowych, działających na obszarze tej

samej apelacji,

5)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia

osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz

spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

6)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu prowadzenie ksiąg wieczystych z właściwości

lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym

okręgu sądowym,

7)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw w elektronicznym postępowaniu

upominawczym z właściwości innych sądów rejonowych,

8)

może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie wniosków o nadanie klauzuli

wykonalności decyzjom wydanym przez Radę, Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny,

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego oraz wyrokom Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej z właściwości innych sądów rejonowych

- kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, przez dostosowanie

liczby sądów, ich wielkości i obszarów właściwości do zakresu obciążenia wpływem spraw,

a także uwzględniając ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji

prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie.

1.

Zarządzenia i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczące organizacji sądów

powszechnych, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują moc do dnia

wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 § 1, art.

20 oraz art. 32a § 13 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 155 § 6 oraz art. 155a

§ 7 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie, odpowiednio, art. 155 § 6 oraz art. 155a § 7 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż

przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 67 § 2 zachowują moc do

czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tego przepisu,

nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 149a § 2

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, do przeprowadzania

konkursu na stanowisko referendarza sądowego stosuje się odpowiednio dotychczasowe

przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 155a § 7 ustawy, o której mowa w art.

1.

1.

Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie rodzinnym, rozumie się przez

to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, dotyczące demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, jak również

leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych.

2.

Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie gospodarczym, rozumie się przez

to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu prawa gospodarczego.

3.

Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie pracy lub ubezpieczeń społecznych,

rozumie się przez to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu

prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych.

Przepisów art. 41a-41e ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie stosuje się do postępowań w sprawach skarg i wniosków dotyczących działalności

sądów, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym

i w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii

kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,

który obejmuje

1)

decyzje w przedmiocie przydziału sędziów i referendarzy sądowych do wydziałów sądu

oraz zakresu ich obowiązków,

2)

określenie zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym, chyba

że zasady te określają przepisy odrębne,

3)

określenie zasad zastępstw sędziów i referendarzy sądowych

- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów

spraw, konieczności zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów i referendarzy sądowych

w wydziałach sądu i równomiernego rozłożenia ich obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania

sprawnego postępowania sądowego.

§ 2.

Do wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru zastawów

przydziela się wyłącznie referendarzy sądowych, chyba że nie jest to możliwe.

§ 3.

Jeżeli do wydziałów, o których mowa w § 2, przydzielono wyłącznie referendarzy sądowych,

czynności, do których referendarze nie są uprawnieni, włącza się do zakresu obowiązków

sędziów orzekających w innych wydziałach.

§ 4.

Prezes sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub w części w każdym czasie,

jeżeli przemawiają za tym względy, o których mowa w § 1.

§ 5.

Sędzia, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą zakresu jego obowiązków,

w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może odwołać się do kolegium

sądu apelacyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania nowego zakresu obowiązków.

§ 6.

Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą odwołanie

sędziego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Przed podjęciem uchwały kolegium

wysłucha sędziego, jeżeli odwołanie zawiera taki wniosek i sędzia może stawić się

na posiedzenie kolegium. Do czasu podjęcia uchwały sędzia wykonuje obowiązki dotychczasowe.

§ 1.

Prezesa sądu zastępuje wiceprezes sądu, a w razie jego nieobecności - wyznaczony sędzia.

§ 2.

Jeżeli prezes sądu nie został powołany, funkcję prezesa sądu wykonuje, przez okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy, wiceprezes sądu. W sądzie, w którym powołano więcej

niż jednego wiceprezesa sądu, funkcję prezesa sądu wykonuje wiceprezes sądu najstarszy

służbą. Jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes sądu, funkcję prezesa sądu,

przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, wykonuje najstarszy służbą sędzia pełniący

funkcję przewodniczącego wydziału w tym sądzie.

§ 3.

Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich w tym sądzie,

liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich

i referendarskich w tych sądach.

§ 4.

Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu

opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę

liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie, liczbę nadzorowanych

sądów rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tych sądach.

§ 5.

Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu

opinii prezesa sądu rejonowego oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc

pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w sądzie rejonowym.

§ 6.

W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich lub referendarskich w danym sądzie

lub liczby i wielkości nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych, liczba wiceprezesów

danego sądu może być ustalona ponownie.

§ 1.

Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,

po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości przedstawia zgromadzeniu ogólnemu kandydata na prezesa, w

celu wydania opinii.

§ 3.

Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia przedstawienia

kandydata, Minister Sprawiedliwości może powołać prezesa sądu apelacyjnego bez opinii.

§ 4.

W razie wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii o kandydacie, Minister

Sprawiedliwości może go powołać po uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa.

Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.

§ 5.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia

przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru powołania prezesa, mimo negatywnej opinii zgromadzenia

ogólnego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 6.

Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego

sądu apelacyjnego, na wniosek prezesa tego sądu i po zasięgnięciu opinii kolegium

tego sądu.

1.

Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, obejmujące okresowe oceny

prokuratorów, o których mowa w art. 62e-62k ustawy wskazanej w art. 2, zostaną przeprowadzone

po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Prokuratorzy, o których mowa w art. 10 ust. 2a ustawy wskazanej w art. 2, ustalą plan

wizytacji, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze konieczność wdrożenia czteroletniego

cyklu przeprowadzania kolejnych wizytacji jednostek.

3.

Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, o których mowa w ust. 1,

obejmą okres po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy; każda następna wizytacja obejmie

kolejny czteroletni okres pracy, liczony od dokonania poprzedniej wizytacji.

§ 1.

Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu okręgowego

albo sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu

i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.

§ 2.

Do powołania prezesa sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5.

§ 3.

Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego

sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium tego

sądu i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o

której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Podstawą rozpatrzenia sprawy osobowej przez Krajową Radę Prokuratury są dokumenty

wymagane przepisami prawa oraz akta osobowe osoby, której sprawa dotyczy.

2.

Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mogą być załączone opinie służbowe lub zawodowe,

listy rekomendujące oraz inne dokumenty mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia

sprawy.

3.

W uzasadnionych przypadkach można wysłuchać w siedzibie Krajowej Rady Prokuratury,

osobę, której dotyczy sprawa lub kierownika właściwej jednostki organizacyjnej prokuratury

albo Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

wizytatora lub innego prokuratora.

§ 1.

Prezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów sądu rejonowego

albo sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii zebrania sędziów danego sądu rejonowego

i prezesa przełożonego sądu okręgowego.

§ 2.

Do powołania prezesa sądu rejonowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5,

z tym że termin do wydania opinii przez zebranie wynosi trzydzieści dni.

§ 3.

Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów danego

sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium i prezesa

przełożonego sądu okręgowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 47-49, pkt 52, pkt 54, pkt 55, pkt 56 lit. c, pkt 57 i 58, pkt 63, pkt

69 lit. a w zakresie dodawanych § 2d-2l, art. 2 pkt 7-9, art. 7 pkt 1-2, pkt 3 lit.

b, pkt 4-5, pkt 8-11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 14, pkt 15 lit. a i c, pkt 21-24, pkt 25 w zakresie art. 34 pkt 4, pkt

77-79, art. 4 i art. 7 pkt 3 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego oraz prezes sądu okręgowego są powoływani na okres sześciu

lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa

sądu w tym sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.

§ 2.

Wiceprezes sądu apelacyjnego oraz wiceprezes sądu okręgowego są powoływani na okres

sześciu lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia tej samej funkcji w tym

sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.

§ 3.

Prezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie kolejne

kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa sądu

rejonowego przed upływem czterech lat od zakończenia pełnienia tej funkcji.

§ 4.

Wiceprezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie

kolejne kadencje.

§ 5.

W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu funkcji prezesa lub

wiceprezesa w sądzie utworzonym wskutek podziału lub połączenia, do okresu kadencji

zalicza się okres pełnienia takiej samej funkcji w sądzie, który uległ podziałowi

lub połączeniu.

§ 1.

Prezes i wiceprezes sądu apelacyjnego oraz prezes i wiceprezes sądu okręgowego może

być odwołany przez Ministra Sprawiedliwości w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych,

2)

gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 2.

Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa

sądu okręgowego następuje po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar

odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej

Radzie Sądownictwa w celu uzyskania opinii. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa

jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.

§ 3.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa, w terminie trzydziestu dni od przedstawienia zamiaru

odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa

sądu okręgowego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 4.

W przypadku złożenia przez prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa

albo wiceprezesa sądu okręgowego rezygnacji z pełnionej funkcji w toku kadencji, Minister

Sprawiedliwości odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się do odwołania prezesa i wiceprezesa sądu rejonowego, z tym

że określone w tych przepisach uprawnienia i czynności Ministra Sprawiedliwości wykonuje

prezes sądu apelacyjnego.

§ 1.

Kolegium sądu apelacyjnego składa się z pięciu członków, wybieranych przez zebranie

sędziów sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z prezesa sądu apelacyjnego.

Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym; do ważności wyborów wymagany jest udział

w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich członków zebrania.

§ 2.

Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes tego sądu, a w razie jego nieobecności

- najstarszy służbą członek kolegium.

§ 3.

Kadencja kolegium sądu apelacyjnego trwa trzy lata.

§ 4.

Uchwały zapadają większością głosów. Do podjęcia uchwał jest wymagana obecność co

najmniej połowy wszystkich członków kolegium sądu apelacyjnego. Prezes sądu nie bierze

udziału w podejmowaniu uchwał w przypadku wyrażania przez kolegium opinii w sprawach,

w których decyzje należą do jego kompetencji. W przypadku równej liczby głosów, przesądza

głos najstarszego służbą członka kolegium.

§ 5.

Głosowanie jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków

kolegium sądu apelacyjnego.

§ 6.

Kolegium sądu apelacyjnego zbiera się w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak

niż raz na kwartał. Posiedzenia kolegium zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

§ 7.

W posiedzeniach kolegium sądu apelacyjnego uczestniczy z głosem doradczym dyrektor

sądu apelacyjnego w przypadku, o którym mowa w art. 29 § 1 pkt 3.

§ 8.

Kadencja członka kolegium wygasa przed jej upływem w przypadku

1)

rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,

2)

przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

3)

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko

sędziowskie,

4)

złożenia przez sędziego rezygnacji z członkostwa w kolegium.

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja

nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych członków kolegium.

1.

Dyrektor Krajowej Szkoły kwalifikuje aplikantów, którzy złożyli wniosek o zatrudnienie

na stanowisku asystenta sędziego do zatrudnienia na tym stanowisku według kolejności

umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art.

26 ust. 2, do wyczerpania limitu wolnych stanowisk, przedstawionych w wykazie, o którym

mowa w ust. 5.

2.

Aplikantom przysługuje prawo wyboru stanowiska i miejsca zatrudnienia stosownie do

kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której

mowa w art. 26 ust. 2.

3.

O zakwalifikowaniu do zatrudnienia w poszczególnych sądach Dyrektor Krajowej Szkoły

zawiadamia właściwego prezesa sądu oraz aplikanta.

4.

Aplikant powinien zgłosić się w celu podjęcia zatrudnienia w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. W razie nieusprawiedliwionego niepodjęcia

zatrudnienia zakwalifikowanie traci moc.

5.

Minister Sprawiedliwości określa corocznie, w drodze zarządzenia, liczbę wolnych stanowisk

asystentów sędziów przeznaczonych dla osób, które ukończyły aplikację ogólną, uwzględniając

zapotrzebowanie poszczególnych sądów na te stanowiska.

§ 1.

Kolegium sądu okręgowego składa się z ośmiu członków, wybieranych przez zgromadzenie

ogólne sędziów okręgu, w tym czterech sędziów sądu okręgowego i czterech sędziów sądów

rejonowych, działających w okręgu sądowym, a także z prezesa sądu okręgowego.

§ 2.

Do kolegium sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28.

1.

Aplikacja sędziowska trwa 48 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie

2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.

2.

W ramach aplikacji sędziowskiej aplikanci odbywają w okresie 30 miesięcy zajęcia w

Krajowej Szkole i praktyki zgodnie z programem aplikacji, a w okresie kolejnych 18

miesięcy staż na stanowisku referendarza sądowego, zgodnie z programem aplikacji.

Przepisy art. 25 ust. 4 i 5 oraz art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej zostaje zatrudniony na stanowisku

referendarza sądowego na czas nieokreślony.

§ 1.

Dyrektor sądu

1)

kieruje działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,

2)

wykonuje zadania przypisane, na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki

w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu

Państwa oraz audytu wewnętrznego w tych obszarach,

3)

jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentuje

sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów,

4)

określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę poszczególnych stanowisk,

na których są zatrudniani pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych

oraz asystentów sędziów, w wydziałach sądu,

5)

reprezentuje Skarb Państwa w zakresie powierzonego mienia i zadań sądu.

§ 2.

Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdanie z działalności sądów działających

na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, na podstawie sprawozdań z

działalności sądów okręgowych lub rejonowych, sporządzonych przez dyrektorów tych

sądów, w zakresie powierzonych im zadań.

§ 3.

W terminie do końca kwietnia każdego roku dyrektor sądu apelacyjnego, za pośrednictwem

prezesa sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji,

przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdanie za rok poprzedni.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu, jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów

apelacji negatywnie zaopiniuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 31a § 2, w części

odnoszącej się do działalności danego sądu. Uchwała zgromadzenia zostaje podjęta po

wysłuchaniu dyrektora tego sądu.

§ 2.

Prezes sądu apelacyjnego przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości uchwałę zgromadzenia

ogólnego sędziów apelacji, o której mowa w § 1, wraz ze swoim stanowiskiem w przedmiocie

odwołania dyrektora sądu.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu także na wniosek prezesa sądu

lub z własnej inicjatywy w przypadku stwierdzenia naruszenia przez dyrektora sądu

obowiązków.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości odwołuje zastępcę dyrektora sądu na wniosek właściwego dyrektora

sądu.

§ 1.

Dyrektorowi sądu i zastępcy dyrektora sądu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, którego

wysokość ustala Minister Sprawiedliwości.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może przyznać dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu

dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub zadań, a także nagrodę

za szczególne osiągnięcia w pracy.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

wysokość wynagrodzenia zasadniczego dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu,

2)

sposób ustalania wysokości dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia

w pracy, które mogą być przyznane dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu

- uwzględniając rodzaj i zakres powierzanych im zadań, w szczególności wielkość jednostki

organizacyjnej, w której zadania są wykonywane.

§ 1.

Ze stanowiskiem dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu nie można łączyć przynależności

do partii politycznych ani pełnienia funkcji publicznych.

§ 2.

Do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisy art. 6-7 oraz art. 9-11 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 i Nr 113, poz. 659).

§ 1.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji składa się z sędziów sądu apelacyjnego, przedstawicieli

sędziów sądów okręgowych działających na obszarze apelacji, w liczbie odpowiadającej

liczbie sędziów sądu apelacyjnego, oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych działających

na obszarze apelacji, w tej samej liczbie. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych

sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających

w poszczególnych okręgach sądowych, ustala kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie

do liczby sędziów, odpowiednio, w danym sądzie okręgowym lub w sądach rejonowych działających

w danym okręgu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest prezes sądu apelacyjnego.

W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą

wiceprezes sądu apelacyjnego.

§ 3.

Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji są obowiązani brać udział w posiedzeniach

zgromadzenia. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zgromadzenia od

tego obowiązku.

§ 4.

Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji mogą brać udział

w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest wymagana obecność co

najmniej połowy wszystkich członków zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością

głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1, 2 i 4 i

art. 112 § 3, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków

zgromadzenia.

§ 6.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia

zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek

kolegium sądu apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków

zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes

sądu apelacyjnego zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając

planowany porządek obrad, a jeżeli w porządku obrad przewidziano ocenę kandydatów

na stanowiska sędziowskie, jednocześnie zarządza wyłożenie sporządzonych ocen kwalifikacji

kandydatów w sekretariacie prezesa sądu apelacyjnego oraz w sekretariatach prezesów

sądów okręgowych na obszarze apelacji, do zapoznania się przez członków zgromadzenia

ogólnego sędziów apelacji.

§ 7.

Przedstawicieli sędziów sądów okręgowych oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych

wybierają, na okres trzech lat, zgromadzenia ogólne sędziów okręgu z obszaru apelacji.

§ 8.

Kadencja członka zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wygasa w przypadku

1)

rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,

2)

przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,

3)

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko

sędziowskie,

4)

złożenia przez sędziego, o którym mowa w § 7, rezygnacji z członkostwa w zgromadzeniu.

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja

nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych wybranych członków

zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.

§ 10.

Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć

więcej niż stu dwudziestu sześciu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli

sędziów apelacji, w skład którego wchodzi czterdziestu przedstawicieli sędziów sądu

apelacyjnego, czterdziestu przedstawicieli sędziów sądów okręgowych i czterdziestu

przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji. Liczbę

przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli

sędziów sądów rejonowych, działających w poszczególnych okręgach sądowych, ustala

kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie do liczby sędziów, odpowiednio, w danym

sądzie okręgowym i w poszczególnych sądach rejonowych, działających w danym okręgu.

§ 11.

Do zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji stosuje się odpowiednio przepisy

§ 2-9, z tym że wyboru przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego dokonuje zebranie

sędziów danego sądu apelacyjnego.

§ 12.

Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 7 i 11, odbywają się w głosowaniu tajnym.

Do ważności wyborów jest wymagany udział w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich

członków zgromadzenia lub zebrania.

Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności

1)

ocenia kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego oraz sędziów sądów okręgowych,

działających na obszarze apelacji,

2)

wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,

3)

wyraża opinię o informacji rocznej o działalności sądów, o której mowa w art. 37h

§ 1, sporządzonej przez prezesa sądu apelacyjnego,

4)

wyraża opinię o rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 31a § 2.

Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu realizuje zadania określone w ustawach, a ponadto

wysłuchuje informacji prezesa sądu okręgowego o działalności sądów oraz wyraża opinię

w tym zakresie.

§ 1.

Zebranie sędziów danego sądu składa się z wszystkich sędziów tego sądu. Zebraniu przewodniczy

prezes sądu. W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego zebrania

pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu, a jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes

sądu - najstarszy służbą przewodniczący wydziału w tym sądzie.

§ 2.

Zebranie sędziów danego sądu zwołuje prezes sądu z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej piątej liczby sędziów tego sądu.

§ 3.

Zebranie sędziów danego sądu realizuje zadania określone w ustawach, wysłuchuje informacji

prezesa sądu o działalności sądu oraz wyraża opinię w tym zakresie.

§ 4.

Do podjęcia uchwał zebrania sędziów danego sądu wymagana jest obecność co najmniej

połowy wszystkich członków zebrania. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.

Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 25 § 1, a ponadto, jeżeli

żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

§ 1.

Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego prezes sądu może powierzyć

sędziemu wizytatorowi, a także, z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu

wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu sędziemu lub referendarzowi

sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny nadzór administracyjny mają prawo wglądu w czynności

sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień oraz być obecne na rozprawie toczącej

się z wyłączeniem jawności.

§ 2.

Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego, o których mowa w art.

37b § 1 pkt 2, prezes sądu może powierzyć inspektorowi do spraw biurowości.

§ 3.

Prezes sądu uchyla czynności administracyjne niezgodne z prawem, naruszające sprawność

postępowania sądowego lub z innych przyczyn niecelowe.

§ 4.

W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezes

sądu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia

wiadomości o uchybieniu, może zwrócić na nie uwagę na piśmie i żądać usunięcia skutków

tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie siedmiu dni

złożyć prezesowi sądu pisemne zastrzeżenie. Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 5.

W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu w terminie czternastu dni uchyla uwagę

albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu, zawiadamiając sędziego

o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.

§ 6.

Do akt osobowych sędziego dołącza się odpis pisma zawierającego stwierdzenie uchybienia

i zwrócenie uwagi, jednak nie wcześniej niż po bezskutecznym upływie terminu do złożenia

zastrzeżenia, a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu się uchwały sądu dyscyplinarnego

odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. W takim przypadku do akt osobowych sędziego

dołącza się także odpis pisma obejmującego zastrzeżenie oraz odpis uchwały sądu dyscyplinarnego

odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. Jeżeli zastrzeżenie sędziego zostało uwzględnione,

dokumentów dotyczących zwrócenia uwagi nie dołącza się do akt osobowych sędziego i

nie dokonuje się wzmianki w wykazie służbowym, o którym mowa w art. 67 § 1.

§ 7.

Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, prezes sądu zarządza

usunięcie z akt osobowych sędziego dokumentów, o których mowa w § 6. Jednocześnie

z usunięciem dokumentów z akt osobowych, wszelkie dane dotyczące zwrócenia uwagi usuwa

się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie

stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie sprawności postępowania sądowego, skutkujące

zwróceniem uwagi lub wytknięto uchybienie w trybie art. 40 § 1, jest dopuszczalne

tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i danych.

§ 8.

Prezes sądu przełożonego niezwłocznie zawiadamia prezesa sądu podlegającego jego nadzorowi

o stwierdzonych uchybieniach w działaniu tego sądu. W razie stwierdzenia istotnych

uchybień w działaniu sądu, prezes tego sądu niezwłocznie zawiadamia o stwierdzonych

uchybieniach prezesa sądu przełożonego, a prezes sądu apelacyjnego - Ministra Sprawiedliwości;

równocześnie prezes sądu informuje o działaniach podjętych w celu usunięcia uchybień.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu apelacyjnego oraz sądów okręgowych i rejonowych, działających

na obszarze apelacji.

§ 2.

Prezes sądu okręgowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu okręgowego oraz sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.

§ 3.

Prezes sądu rejonowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością

administracyjną sądu rejonowego.

§ 1.

Prezes sądu, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego, w szczególności

1)

bada sprawność postępowania w poszczególnych sprawach,

2)

kontroluje działalność sekretariatu wydziału,

3)

bada prawidłowość przydzielania sędziom i referendarzom sądowym spraw oraz równomiernego

obciążenia ich pracą.

§ 2.

Czynnościami z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanymi przez prezesa

sądu apelacyjnego i prezesa sądu okręgowego są ponadto

1)

wizytacja, obejmująca pełną działalność administracyjną sądu lub wydziału sądu,

2)

lustracja, obejmująca wybrane zagadnienia z działalności administracyjnej sądu lub

wydziału sądu.

§ 3.

Prezes sądu apelacyjnego, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego

1)

ustala kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego przez prezesów

sądów działających na obszarze apelacji,

2)

koordynuje czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego

przez prezesów sądów działających na obszarze apelacji,

3)

kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów działających na

obszarze apelacji oraz wydaje stosowne zarządzenia.

§ 1.

Wizytacje poszczególnych wydziałów sądów przeprowadza się co cztery lata.

§ 2.

Wizytacje wydziałów sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego przeprowadzają sędziowie

wizytatorzy zajmujący stanowisko sędziego sądu apelacyjnego.

§ 3.

Wizytacje wydziałów sądu rejonowego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący

stanowisko sędziego sądu okręgowego.

§ 4.

Wizytacji wydziału sądu nie może przeprowadzać sędzia wizytator, będący małżonkiem,

krewnym albo powinowatym jednego z sędziów przydzielonych do wydziału lub pozostający

z jednym z sędziów w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione

wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.

§ 5.

Ten sam sędzia wizytator nie może przeprowadzać dwóch kolejnych wizytacji tego samego

wydziału.

§ 6.

O planowanej wizytacji zawiadamia się prezesa sądu i przewodniczącego wydziału co

najmniej na trzydzieści dni przed przystąpieniem do jej przeprowadzenia.

§ 1.

Sędziego wizytatora powołuje prezes sądu apelacyjnego, na okres czterech lat, spośród

sędziów sądu apelacyjnego lub okręgowego. Przed powołaniem sędziego do pełnienia funkcji

wizytatora prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii kolegium tego sądu. Negatywna opinia

kolegium jest dla prezesa wiążąca.

§ 2.

Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądu okręgowego

przedstawiają prezesi sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, po zasięgnięciu

opinii kolegium sądu okręgowego. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa wiążąca.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu, działającego

na obszarze apelacji, uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania

sądem albo sprawowania wewnętrznego nadzoru administracyjnego.

§ 2.

Prezes sądu apelacyjnego, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub nieracjonalności

podziału czynności ustalonego przez prezesa sądu okręgowego, wydaje zalecenie zmiany

podziału czynności. Zalecenie nie może jednak naruszać uchwały kolegium sądu apelacyjnego,

podjętej w trybie art. 22a § 6. Do ustalenia podziału czynności w wyniku zalecenia

prezesa sądu apelacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 22a.

§ 3.

Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również prezesowi sądu okręgowego wobec

prezesa lub wiceprezesa sądu rejonowego, działającego w okręgu sądowym.

§ 1.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje

analizę i ocenę prawidłowości oraz skuteczności wykonywania przez prezesów sądów wewnętrznego

nadzoru administracyjnego.

§ 2.

Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje

ponadto wykonywanie czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień w działalności

administracyjnej sądów, a także czynności koniecznych do wykonywania zadań związanych

z reprezentowaniem Rzeczypospolitej Polskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka,

w zakresie spraw dotyczących działalności sądów.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości, w ramach zewnętrznego nadzoru administracyjnego

1)

analizuje informacje roczne o działalności sądów, o których mowa w art. 37h § 1,

2)

ustala ogólne kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego, wykonywanego przez

prezesów sądów apelacyjnych,

3)

kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów apelacyjnych oraz

wydaje stosowne zarządzenia.

§ 2.

W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności administracyjnej sądu lub

niewykonania przez prezesa sądu apelacyjnego zarządzeń, o których mowa w § 1 pkt 3,

Minister Sprawiedliwości może zarządzić

1)

przeprowadzenie lustracji sądu lub wydziału sądu,

2)

przeprowadzenie lustracji działalności nadzorczej prezesa sądu.

§ 3.

Zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości

wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia. W uzasadnionych

przypadkach Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeprowadzenie czynności przez

sędziów wizytatorów z obszaru innej apelacji.

§ 4.

W czynnościach, o których mowa w § 2, jako przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości,

może brać udział sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie

Sprawiedliwości.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie,

jeżeli stwierdzi uchybienia w kierowaniu sądem albo w sprawowaniu wewnętrznego nadzoru

administracyjnego.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających

na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez

zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości, nie później

niż do końca kwietnia każdego roku.

§ 2.

Jeżeli z informacji, o której mowa w § 1, wynika, że prezes sądu apelacyjnego nie

podejmował w okresie sprawozdawczym niezbędnych czynności zmierzających do usunięcia

uchybień w działalności administracyjnej sądów, Minister Sprawiedliwości odmawia przyjęcia

informacji rocznej i zawiadamia o tym prezesa, wskazując przyczyny odmowy.

§ 3.

Niewykonanie w terminie obowiązku, o którym mowa w § 1, jest równoznaczne z odmową

przyjęcia informacji.

§ 4.

Dwukrotna odmowa przyjęcia informacji przez Ministra Sprawiedliwości oznacza rażące

niewywiązywanie się przez prezesa z obowiązków służbowych, w rozumieniu art. 27 §

1 pkt 1.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sprawowania nadzoru administracyjnego nad

działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 2, a także sposób dokumentowania czynności

nadzorczych i sporządzania informacji rocznych o działalności sądów, mając na uwadze

zapewnienie sprawności i skuteczności nadzoru oraz zapewnienie prawidłowego wykonywania

czynności nadzorczych.

§ 1.

Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie

miesiąca od daty ich wpływu.

§ 2.

Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie

są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego taka skarga lub

wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia

skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu w toku

instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,

której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.

§ 3.

Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących

do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania,

którego dotyczą.

§ 4.

Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane

za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę,

z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.

§ 1.

Organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu,

jest prezes sądu.

§ 2.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego,

organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu okręgowego. Jeżeli skarga lub wniosek

dotyczą działalności sądu apelacyjnego i sądu okręgowego, organem właściwym do rozpatrzenia

jest prezes sądu apelacyjnego.

§ 3.

Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego

jest prezes sądu okręgowego, działalności prezesa sądu okręgowego - prezes sądu apelacyjnego,

a działalności prezesa sądu apelacyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, w terminie do końca kwietnia każdego roku, informuje Ministra

Sprawiedliwości o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku rozpatrzenia skarg przez

prezesów sądów działających na obszarze apelacji.

§ 1.

Skarga dotycząca działalności sądów, skierowana do innych organów władzy publicznej,

podlega przekazaniu do rozpatrzenia organom, o których mowa w art. 41b § 1-3.

§ 2.

Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy

do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony, podejmuje lub zleca

czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.

Skarga w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności

dyscyplinarnej podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi dyscyplinarnemu

albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności

podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej inicjatywy.

O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego oraz organ,

który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i organizację przyjmowania i rozpatrywania

skarg i wniosków, dotyczących działalności sądów, mając na względzie konieczność zapewnienia

realizacji prawa do składania skarg i wniosków oraz rzetelności i wszechstronności

ich rozpatrywania.

1.

Właściwy prokurator okręgowy prowadzi dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej

i okręgowej osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków

służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu prokuratora,

a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych

okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub

prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. Właściwy prokurator apelacyjny prowadzi

taki wykaz dla prokuratorów prokuratury apelacyjnej.

2.

Prokurator Generalny prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, dla prokuratorów Prokuratury

Generalnej, Naczelny Prokurator Wojskowy - dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - dla prokuratorów Głównej Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów oddziałowych komisji ścigania

zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych.

3.

Prokurator Generalny określi, w drodze zarządzenia, wzór wykazów służbowych oraz sposób

ich prowadzenia, na podstawie akt osobowych prowadzonych dla prokuratora, dokumentów

oraz innych informacji, stwierdzających dane zamieszczane w wykazie.

§ 1.

Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata

warunków oraz wymogów formalnych zgłoszenia, zarządza dokonanie oceny kwalifikacji

kandydata.

§ 2.

Oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego

sądu okręgowego dokonuje sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego

spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 2, a na stanowisko sędziego sądu rejonowego

- sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu okręgowego spośród sędziów, o których

mowa w art. 37c § 3. W razie potrzeby prezes właściwego sądu może zlecić dokonanie

oceny kwalifikacji więcej niż jednemu sędziemu wizytatorowi. Oceny kwalifikacji żadnego

z kandydatów nie może dokonywać sędzia wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo

powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem w takim stosunku prawnym lub faktycznym,

że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.

§ 3.

Jeżeli na jedno wolne stanowisko sędziowskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,

oceny kwalifikacji wszystkich kandydatów dokonuje ten sam sędzia wizytator, chyba

że z uwagi na liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe.

W takim przypadku oceny kwalifikacji kandydatów na wolne stanowisko sędziego sądu

okręgowego może dokonać również sędzia wizytator wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego

spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 3. Oceny kwalifikacji żadnego z kandydatów

nie może dokonywać sędzia wizytator będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym chociażby

jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim stosunku prawnym lub

faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego

wizytatora.

§ 4.

Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, zapoznaje kandydata z oceną kwalifikacji.

Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma prawo złożyć temu prezesowi

pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.

§ 5.

Uwagi złożone po terminie prezes sądu pozostawia bez rozpatrzenia, podając przyczynę

pozostawienia złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono

bez rozpatrzenia, w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.

§ 6.

Jeżeli prezes sądu nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz z uwagami, Krajowej

Radzie Sądownictwa, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia uwag bez rozpatrzenia.

§ 7.

Prezes sądu, po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, niezwłocznie zarządza

ich rozpatrzenie przez trzech sędziów wizytatorów, wyznaczonych na zasadach określonych

w § 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału sędzia, który dokonał oceny kwalifikacji.

Sędziowie wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni.

§ 8.

Sędziowie wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata,

do której uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów

sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.

§ 9.

Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-8,

kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego sądu okręgowego

prezes sądu apelacyjnego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do zaopiniowania

kolegium sądu apelacyjnego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów

apelacji, na którym kandydatura będzie oceniana. Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego

sądu rejonowego prezes sądu okręgowego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do

zaopiniowania kolegium sądu okręgowego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego

sędziów okręgu, na którym kandydatura będzie oceniana.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego

sądu administracyjnego i sędziego sądu wojskowego jest dokonywana w oparciu o kryteria

określone w art. 106a § 2 i 4 oraz obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co najmniej

pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych

w wykazie, o którym mowa w art. 57 § 1a, a także na podstawie danych ewidencjonowanych

w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.

§ 3.

Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu

obejmuje badaniem także nieujęte w wykazie akta dziesięciu spraw niezakończonych,

przydzielonych kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji

upłynął najdłuższy okres, a także akta wszystkich spraw, w których w okresie ostatnich

trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko sędziowskie zmieniono lub

uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz w których stwierdzono

przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.

§ 4.

Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub

z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje

się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.

§ 5.

Jeżeli w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie kandydat, o którym

mowa w § 1, nie wykonywał zadań określonych w art. 1 § 2 i 3, przepis § 3 stosuje

się odpowiednio, z tym że badaniem obejmuje się okres trzech lat, w których zadania

te ostatnio były wykonywane.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się oceny pracy oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego sędziego, o których mowa w art. 106c, a także

odpisy znajdujących się w aktach osobowych sędziego prawomocnych wyroków orzekających

karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia,

o których mowa w art. 37 § 4 i art. 40 § 1 niniejszej ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z późn. zm..

§ 1.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko referendarza sądowego stosuje

się odpowiednio przepisy art. 57b.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy

pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych

orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie

jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.

§ 2.

Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie wybranych

losowo co najmniej pięćdziesięciu projektów, o których mowa w art. 57 § 1f. Przepis

art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia

o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne

opinie i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w

którym kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został

przydzielony, oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar

porządkowych, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego

jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności

wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia

wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników

postępowania i współpracowników. Przepisy art. 57b § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Sędzia wizytator może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać

się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury o wskazanie sygnatur

i przedstawienie akt takich spraw.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39, z późn. zm., opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora

prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu

kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,

zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony

organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza

albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości

dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub

innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także

podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą

oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.

§ 2.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego

stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana

w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii

prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem

prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §

1c. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat

występował w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz

zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 3.

Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu

o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie

spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §

1d. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny

kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne

lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania

wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie

sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.

§ 4.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,

chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia

sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.

§ 5.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza

się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz

zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.

§ 6.

Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,

o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm., oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została

uznana za niebyłą.

§ 7.

Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza

dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm., art. 22

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm. albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, z późn. zm..

§ 1.

Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy

doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,

rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych

bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.

§ 2.

Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych

orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.

Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa

Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego

przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub 57e-57g.

§ 1.

Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziowskie uwzględnia się

predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu sędziego oraz przestrzeganie zasad

etyki wykonywanego zawodu.

§ 2.

Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji zwraca się do organów sprawujących

nadzór administracyjny nad sądami, Prokuratora Generalnego, prezesa Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów

samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego

tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych -

kierownika danej polskiej szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego

lub innej placówki naukowej, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych

do przeprowadzenia tej oceny.

§ 3.

Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych

bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko

sędziowskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę

wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania

do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie,

2)

sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których

jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego,

mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego na rzetelną i kompleksową

ocenę kwalifikacji.

1.

Efektywność wykonywania zadań oraz kompetencje zawodowe prokuratora podlegają okresowej

ocenie (okresowa ocena prokuratora).

2.

Okresowej oceny pracy prokuratora dokonuje się z punktu widzenia

1)

prawidłowości, racjonalności, szybkości, sprawności i efektywności działań prokuratora

przy wykonywaniu powierzonych zadań lub funkcji;

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz

respektowania praw uczestników postępowania i zasad współpracy przy wykonywaniu powierzonych

zadań lub funkcji;

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu decyzji merytorycznych;

4)

procesu doskonalenia zawodowego.

3.

Przy dokonywaniu okresowej oceny prokuratora uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości

przydzielonych prokuratorowi spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie

pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.

Okresową ocenę prokuratora przeprowadza się w ramach wizytacji jednostki organizacyjnej

prokuratury, przeprowadzanej nie rzadziej niż co cztery lata.

1.

Prokurator bezpośrednio przełożony zapoznaje prokuratora z jego oceną, w tym w szczególności

z jej wynikami i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan

rozwoju zawodowego prokuratora. Prokuratora apelacyjnego zapoznaje z jego oceną wyznaczony

zastępca Prokuratora Generalnego.

2.

Indywidualny plan rozwoju zawodowego prokuratora sporządza się na czas nie krótszy

niż cztery lata.

3.

Prokurator, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną, ma prawo zgłosić pisemne

uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania

wyników okresowej oceny prokuratora prokurator bezpośrednio przełożony w stosunku

do prokuratora bezpośrednio przełożonego, o którym mowa w ust. 1, zaś w przypadku

prokuratora apelacyjnego i prokuratora okręgowego - Prokurator Generalny.

4.

Prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje prokuratora z ostatecznym podsumowaniem

wyników oceny i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu

rozwoju zawodowego prokuratora w niezbędnym zakresie.

1.

Prokurator przełożony podejmuje działania w celu umożliwienia realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora.

2.

Prokurator ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego

planu rozwoju zawodowego.

Prokurator Generalny, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informacje o potrzebach szkoleniowych

podległych mu prokuratorów.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 62e ust. 2 i 3, mając na względzie

charakter powinności prokuratorskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw

lub powierzanych zadań bądź funkcji;

2)

szczegółowy sposób oceny pracy prokuratora, w tym podsumowania jej wyników, mając

na względzie konieczność sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia oceny pracy prokuratora

oraz dostosowania metodyki jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy prokuratora;

3)

szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora,

mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji

prokuratora, a także potrzeb prokuratury w zakresie stałego podnoszenia jakości wykonywania

przez prokuratorów powierzonych im obowiązków.

Informacje dotyczące okresowej oceny prokuratora, opracowania i realizacji indywidualnego

planu rozwoju zawodowego prokuratora stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają

ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,

określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że prokurator, którego

dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

Okresowej ocenie nie podlegają Prokurator Generalny i jego zastępcy, prokuratorzy

Prokuratury Generalnej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratorzy

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

oraz prokuratorzy w okresie delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w

Ministerstwie Sprawiedliwości lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także

do prowadzenia zajęć szkoleniowych w tej szkole oraz w okresie delegowania do pełnienia

obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.

§ 1.

W razie przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe sędziemu nie przysługuje ekwiwalent

pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Sędzia zachowuje prawo do

wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu, do którego przeniesienie

nastąpiło.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku awansowania sędziego na wyższe stanowisko

sędziowskie.

§ 1.

Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.

§ 2.

Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia odbywa trzymiesięczne szkolenie

z zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i

Prokuratury. Z obowiązku tego jest zwolniony sędzia, który ukończył aplikację sędziowską.

§ 3.

Sędzia jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu i doskonaleniu

zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury lub innych

formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy i umiejętności

zawodowych.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje

Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych

sędziów sądów działających na obszarze apelacji.

§ 1.

Do sędziów w stanie spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy art. 84 § 3 i art.

86. Do sędziów w stanie spoczynku, którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora,

stosuje się odpowiednio także przepisy art. 77 § 1, 6-6b i 8, art. 79, art. 82-83,

art. 85, art. 87-90 oraz art. 94a i 94b.

§ 2.

Sędziemu, który przeszedł w stan spoczynku w trybie art. 69 § 1 i 2, oraz sędziemu

przeniesionemu w stan spoczynku w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic okręgów

sądowych można powierzyć, za jego zgodą, pełnienie funkcji wizytatora w Ministerstwie

Sprawiedliwości lub sądzie. W takim przypadku sędziemu w stanie spoczynku przysługuje

dodatek funkcyjny w wysokości przewidzianej dla sędziego wizytatora. Do powierzenia

funkcji wizytatora w sądzie stosuje się odpowiednio przepisy art. 37d § 1 i 2. Pełnienie

funkcji wizytatora w Ministerstwie Sprawiedliwości powierza Minister Sprawiedliwości,

na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

§ 3.

Powierzenie sędziemu w stanie spoczynku funkcji wizytatora oraz zgoda na pełnienie

tej funkcji przez sędziego w stanie spoczynku mogą zostać cofnięte, z zachowaniem

miesięcznego uprzedzenia.

§ 4.

Możliwość pełnienia funkcji wizytatora jest wyłączona w przypadku ubiegania się przez

sędziego w stanie spoczynku o mandat posła, senatora albo radnego bądź pełnienia przez

niego funkcji, o których mowa w art. 98 § 2.

§ 1.

Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe sędziego w zakresie metodyki pracy i kultury

urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw

oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy sędziego).

§ 2.

Oceny pracy sędziego dokonuje się z punktu widzenia

1)

sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu

spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,

2)

kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz

poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub

wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,

3)

sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń,

4)

procesu doskonalenia zawodowego.

§ 3.

Zakres oceny pracy sędziego nie może wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli.

§ 4.

Przy dokonywaniu oceny pracy sędziego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości przydzielonych

sędziemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie pracą oraz warunki

pracy w całym okresie objętym oceną.

Ocenę pracy sędziego przeprowadza się w ramach wizytacji wydziału sądu, o której mowa

w art. 37c.

§ 1.

Prezes sądu zapoznaje sędziego z oceną jego pracy, w tym w szczególności z jej wynikami

i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan rozwoju zawodowego

sędziego.

§ 2.

Indywidualny plan rozwoju zawodowego sędziego sporządza się na okres nie krótszy niż

cztery lata.

§ 3.

Sędzia, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną pracy, ma prawo zgłosić

pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania

wyników oceny pracy sędziego prezes sądu przełożonego, a w przypadku sędziego sądu

apelacyjnego - prezes innego sądu apelacyjnego.

§ 4.

Prezes sądu zapoznaje sędziego z ostatecznym podsumowaniem wyników oceny jego pracy

i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu rozwoju zawodowego

sędziego w niezbędnym zakresie.

§ 5.

W przypadku sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu czynności, o których mowa w §

1 i 4, dokonuje prezes sądu przełożonego. Uwagi, o których mowa w § 3, rozpatruje

i dokonuje ostatecznego podsumowania wyników oceny pracy sędziego pełniącego funkcję

1)

prezesa sądu rejonowego - prezes przełożonego sądu apelacyjnego,

2)

prezesa sądu okręgowego - prezes innego sądu apelacyjnego.

§ 1.

Prezes sądu, a w przypadku prezesa sądu - prezes sądu przełożonego, podejmuje działania

w celu umożliwienia realizacji indywidualnego planu rozwoju sędziego.

§ 2.

Sędzia ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego

planu rozwoju zawodowego.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 106a § 2 i 4, mając na względzie

charakter powinności sędziowskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw lub

powierzanych zadań bądź funkcji,

2)

szczegółowy sposób oceny pracy sędziego, w tym podsumowania jej wyników, mając na

względzie konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny oraz dostosowania metodyki

jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy sędziego,

3)

szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego sędziego,

mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji

sędziego, a także potrzeb wymiaru sprawiedliwości w zakresie stałego podnoszenia jakości

wykonywania przez sędziów powierzonych im obowiązków.

Informacje dotyczące oceny pracy, opracowania i realizacji indywidualnego planu rozwoju

zawodowego sędziego stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej

dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określonej w przepisach

o ochronie informacji niejawnych, chyba że sędzia, którego dotyczą, wyraził pisemną

zgodę na ich ujawnienie.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do sędziego pełniącego funkcję prezesa

sądu apelacyjnego - przez czas trwania kadencji.

§ 1.

Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu

wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie, a także jeżeli wydaje

uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

§ 2.

Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, z urzędu zawiesza

sędziego w czynnościach służbowych.

§ 3.

Sąd dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach

od 25% do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia; nie dotyczy

to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

§ 4.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,

dokonuje się wyrównania wszystkich składników wynagrodzenia do pełnej wysokości.

§ 1.

Okres zawieszenia w czynnościach służbowych stanowi okres zatrudnienia, od którego

zależą uprawnienia pracownicze.

§ 2.

W okresie zawieszenia w czynnościach służbowych sędzia nie nabywa prawa do urlopu

wypoczynkowego. Przepisy art. 155 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Nabór kandydatów organizuje się w drodze konkursu, który ma na celu wyłonienie kandydata

o największej wiedzy i najwyższych umiejętnościach, predyspozycjach i zdolnościach

ogólnych, niezbędnych do wykonywania obowiązków referendarza. Przepisy art. 155a §

2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb

przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 1, w szczególności skład komisji konkursowych

oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu, a także zakres i sposób

udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy dobór kadry referendarzy

w sądach.

§ 1.

Referendarz może zostać przeniesiony na inne miejsce służbowe tylko za jego zgodą.

Przeniesienia na inne miejsce służbowe na obszarze danej apelacji dokonuje prezes

sądu apelacyjnego, a poza obszar apelacji - Minister Sprawiedliwości.

§ 2.

Zgoda referendarza na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadku

1)

zniesienia stanowiska w wyniku zmiany w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego

sądu lub wydziału albo przeniesienia siedziby sądu,

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska referendarza w danym sądzie wskutek zawarcia

związku małżeńskiego albo powstania stosunku powinowactwa, o którym mowa w art. 6,

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska referendarza, na wniosek kolegium właściwego

sądu okręgowego.

§ 3.

Do przeniesienia referendarza na inne miejsce służbowe przepis art. 76 stosuje się

odpowiednio.

§ 4.

Prezes sądu apelacyjnego może delegować referendarza, za jego zgodą, do pełnienia

czynności referendarza w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za jego zgodą

1)

do pełnienia czynności referendarza w innym sądzie na obszarze innej apelacji,

2)

do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej

jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej

- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis

art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.

§ 6.

Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie referendarza do pełnienia

czynności referendarza w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie referendarza bez jego zgody może być powtórzone

nie wcześniej niż po upływie trzech lat.

§ 7.

W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 4-6, referendarz ma prawo do wynagrodzenia

zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za długoletnią pracę;

przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 8.

W przypadku delegowania referendarza do innego sądu bez jego zgody lub na okres dłuższy

niż 6 miesięcy, referendarzowi przysługuje dodatek w wysokości 10% wynagrodzenia zasadniczego.

W przypadku delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej

podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej referendarzowi

przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości dodatku funkcyjnego stosuje

się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących sędziom.

§ 9.

Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za zgodą referendarza i zgodnie

z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,

w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe

oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym

umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone

na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.

§ 10.

Rozwiązanie stosunku pracy z referendarzem może nastąpić w drodze wypowiedzenia w

przypadku

1)

uzyskania dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej okresowej oceny,

2)

zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości dalszego zatrudnienia

referendarza,

3)

uznania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego

do pełnienia obowiązków referendarza,

4)

osiągnięcia wieku 65 lat, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia uzyskanie prawa do emerytury,

5)

skazania referendarza za przestępstwo inne niż wymienione w § 16.

§ 11.

W przypadku rozwiązania stosunku pracy z referendarzem na podstawie § 10 pkt 2, w

okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym lub reorganizowanym sądzie a podjęciem

pracy lub działalności gospodarczej, referendarzowi przysługuje świadczenie pieniężne

ze środków budżetu państwa przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczone jak

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy; świadczenie to nie przysługuje referendarzowi,

który nabył prawo do emerytury.

§ 12.

Referendarz może wypowiedzieć stosunek pracy.

§ 13.

Okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące.

§ 14.

Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany za porozumieniem stron.

§ 15.

W przypadku wszczęcia przeciwko referendarzowi postępowania karnego lub postępowania

dyscyplinarnego prezes sądu apelacyjnego może zawiesić referendarza w czynnościach

służbowych, z obniżeniem na czas trwania zawieszenia wysokości wynagrodzenia w granicach

od 25% do 50%. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie karne zostało umorzone

lub zakończyło się uniewinnieniem, referendarzowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

§ 16.

W przypadku utraty obywatelstwa polskiego lub skazania za umyślnie popełnione przestępstwo

ścigane z urzędu lub przestępstwo skarbowe, stosunek pracy z referendarzem rozwiązuje

się bez wypowiedzenia. Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany bez wypowiedzenia

z przyczyn określonych w art. 53 Kodeksu pracy.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska referendarza sądowego poszczególnym

sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i

potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska referendarza sądowego w sądach działających na obszarze

danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,

który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo

innego sądu albo je znosi.

Prezes sądu zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego osobę, która ukończyła aplikację

ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, została zakwalifikowana

w trybie art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i

Prokuratury i zgłosiła się w terminie wskazanym w art. 29a ust. 4 tej ustawy w celu podjęcia

zatrudnienia. Przepisu art. 155 § 2a nie stosuje się.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska asystenta sędziego poszczególnym

sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i

potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.

§ 2.

W razie zwolnienia stanowiska asystenta sędziego w sądach działających na obszarze

danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,

który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo

innego sądu albo je znosi.

§ 1.

Prezes sądu apelacyjnego może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą, do pełnienia

czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony,

nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą

1)

do pełnienia czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze innej apelacji,

2)

do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej

jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej

- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis

art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie asystenta sędziego

do pełnienia czynności w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres

nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie asystenta sędziego bez jego zgody może

być powtórzone nie wcześniej niż po upływie trzech lat.

§ 4.

W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 1-3, asystent sędziego ma prawo

do wynagrodzenia zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za

wieloletnią pracę; przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.

W razie delegowania asystenta sędziego do innego sądu bez jego zgody lub na okres

dłuższy niż sześć miesięcy, asystentowi sędziego przysługuje dodatek w wysokości 10%

wynagrodzenia zasadniczego. W razie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub

innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego

nadzorowanej asystentowi sędziego przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości

dodatku funkcyjnego stosuje się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących pracownikom

sądów i prokuratury.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za zgodą asystenta i zgodnie

z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,

w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe

oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym

umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone

na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może powierzyć jednostce utworzonej na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych określone zadania z zakresu działalności administracyjnej sądów, dotyczące

1)

realizacji zadań z zakresu informatyzacji sądów oraz obsługi informatycznej sądów,

2)

prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.

§ 2.

Jednostka, o której mowa w § 1, może otrzymywać dotacje z budżetu państwa z części

budżetowej odpowiadającej sądom powszechnym na realizację zadań wymienionych w § 1.