Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich (DU_2011_1134) | PL

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 1 Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich

(Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 149, poz. 887) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie potrzeby uzyskania kompleksowej diagnozy osobowości nieletniego, wymagającej

wiedzy pedagogicznej, psychologicznej lub medycznej, oraz określenia właściwych kierunków

oddziaływania na nieletniego, sąd rodzinny zwraca się o wydanie opinii do rodzinnego

ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego. Sąd może zwrócić się o wydanie opinii także

do innej specjalistycznej placówki lub biegłego albo biegłych spoza rodzinnego ośrodka

diagnostyczno-konsultacyjnego.

”

,

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Jeżeli sąd dysponuje opinią o nieletnim, sporządzoną w innej sprawie w okresie 6 miesięcy

poprzedzających wszczęcie postępowania wyjaśniającego, może wykorzystać ją w prowadzonym

postępowaniu. W takim wypadku sąd nie zwraca się o wydanie opinii, o której mowa w

§ 2.

”

;

2)

po art. 40 dodaje się art. 40a w brzmieniu

„

Art. 40a.

§ 1.

Nieletniego można również umieścić w policyjnej izbie dziecka

1)

na czas uzasadnionej przerwy w konwoju, lecz nie dłużej niż na 24 godziny;

2)

na polecenie sądu na czas niezbędny do wykonania czynności nieprzekraczający 48 godzin.

§ 2.

W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, Policja może umieścić nieletniego w policyjnej

izbie dziecka bez zarządzenia sądu rodzinnego, zawiadamiając o tym sąd, na obszarze

którego właściwości znajduje się policyjna izba dziecka. Na zarządzenie sądu kierownik

policyjnej izby dziecka niezwłocznie zwalnia nieletniego.

§ 3.

W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, można zatrzymać nieletniego, jeżeli jest to

niezbędne do umieszczenia go w policyjnej izbie dziecka.

§ 4.

Na postanowienie sądu, o którym mowa w § 1 pkt 2, przysługuje zażalenie.

”

;

3)

po art. 70 dodaje się art. 70a-70e w brzmieniu

„

Art. 70a.

§ 1.

Kurator sądowy, sprawując nadzór nad nieletnim, organizuje i prowadzi działania mające

na celu pomoc nieletniemu w zmianie nagannych zachowań i postaw, w kierunku postaw

społecznie akceptowanych.

§ 2.

Do zakresu działania kuratora sądowego należy w szczególności

1)

kontrolowanie zachowania nieletniego w okresie wykonywania nadzoru;

2)

odwiedzanie osób, których dotyczy postępowanie, w miejscu ich zamieszkania lub pobytu

oraz kontaktowanie się z ich rodziną i szkołą lub miejscem nauki zawodu;

3)

żądanie niezbędnych informacji i wyjaśnień od nieletniego lub innych osób objętych

kontrolą lub na które nałożono obowiązki;

4)

współdziałanie z właściwymi stowarzyszeniami, organizacjami i instytucjami w zakresie

poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego;

5)

przeglądanie akt sądowych i sporządzanie z nich odpisów w związku z wykonywaniem czynności

zleconych przez sąd;

6)

przeprowadzanie wywiadów środowiskowych i gromadzenie niezbędnych informacji uzyskanych

od organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego, zakładów pracy,

stowarzyszeń, organizacji i instytucji;

7)

podejmowanie innych czynności niezbędnych dla prawidłowego wykonywania środków wychowawczych;

8)

udzielanie nieletniemu innej stosownej pomocy;

9)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie orzeczonego wobec nieletniego środka wychowawczego;

10)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie środka wychowawczego zastosowanego w okresie

próby w związku z warunkowym zwolnieniem z zakładu poprawczego oraz o odwołanie warunkowego

zwolnienia z zakładu poprawczego;

11)

składanie wniosków o zarządzenie wykonania środka poprawczego;

12)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie zastosowanego względem nieletniego środka

tymczasowego;

13)

składanie wniosków o odroczenie wykonywania środka wychowawczego lub przerwę w jego

wykonywaniu, o przedłużenie odroczenia lub przerwy oraz o odwołanie odroczenia lub

przerwy w jego wykonywaniu;

14)

składanie wniosków o nałożenie, zmianę lub uchylenie obowiązków, o których mowa w

art. 7 § 1, wobec rodziców lub opiekuna nieletniego;

15)

udział w posiedzeniach sądu dotyczących nieletniego, wobec którego zastosowano nadzór

kuratora;

16)

kontrolowanie, na zarządzenie sędziego rodzinnego, wykonywania innych środków wychowawczych

zastosowanych wobec nieletniego.

Art. 70b.

§ 1.

Jeżeli zachowanie nieletniego wskazuje, że jest on w stanie po użyciu alkoholu lub

podobnie działającego środka, kurator sądowy może zobowiązać nieletniego do poddania

się badaniu w celu ustalenia w organizmie nieletniego obecności alkoholu lub innego

środka użytego w celu wprowadzenia się w stan odurzenia przy użyciu metod niewymagających

badania laboratoryjnego.

§ 2.

Nieletniego odmawiającego poddania się badaniu, o którym mowa w § 1, uznaje się za

osobę uchylającą się od nadzoru kuratora, o czym kurator sądowy poucza nieletniego,

zobowiązując go do poddania się badaniu, o którym mowa w § 1.

§ 3.

W razie ustalenia obecności alkoholu lub innego środka użytego w celu wprowadzenia

się w stan odurzenia w organizmie nieletniego albo w wypadku, o którym mowa w § 2,

kurator może wystąpić do sądu rodzinnego z wnioskiem o zmianę środka wychowawczego.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi,

w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania badań na obecność alkoholu

lub innego środka użytego w celu wprowadzenia się w stan odurzenia w organizmie nieletniego

oraz procedury dokumentowania badań oraz sposoby weryfikacji wyników testu, uwzględniając

w szczególności cel stosowanego nadzoru kuratora sądowego oraz potrzebę powstrzymania

dalszego procesu demoralizacji nieletniego.

Art. 70c.

Przepisy art. 70a stosuje się odpowiednio do organizacji młodzieżowej, innej organizacji

społecznej, zakładu pracy oraz osoby godnej zaufania w wypadku powierzenia im nadzoru

nad nieletnim.

Art. 70d.

§ 1.

Sędzia rodzinny przyznaje, na wniosek przedstawiciela organizacji młodzieżowej, innej

organizacji społecznej, zakładu pracy lub osoby godnej zaufania, którym powierzono

sprawowanie nadzoru, miesięczny ryczałt z tytułu zwrotu kosztów ponoszonych w związku

ze sprawowanym nadzorem, płatny do 20. dnia każdego miesiąca.

§ 2.

Ryczałt za sprawowanie jednego nadzoru wynosi od 2% do 4% kwoty bazowej ustalonej

dla kuratorów zawodowych na podstawie przepisów o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej.

Art. 70e.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb wykonywania

nadzoru nad nieletnim, szczegółowy sposób wykonywania obowiązków i uprawnień przez

kuratorów sądowych w zakresie sprawowania nadzoru, kontrolowania wykonania przez nieletniego

nałożonych na niego obowiązków określonego postępowania, jak również kontrolowania

obowiązków, o których mowa w art. 7 § 1, nałożonych na rodziców lub opiekuna nieletniego,

a także szczegółowy sposób wykonywania obowiązków i uprawnień przez organizacje młodzieżowe

lub inne organizacje społeczne, zakłady pracy albo osoby godne zaufania, którym powierzono

sprawowanie nadzoru, mając na względzie dobór właściwych metod wychowania resocjalizacyjnego

wobec nieletniego, prawidłowe wypełnianie przez rodziców lub opiekuna nieletniego

nałożonych na nich obowiązków oraz sprawność i cele prowadzonego postępowania wykonawczego.

”

;

4)

po art. 90 dodaje się art. 90a-90c w brzmieniu

„

Art. 90a.

§ 1.

Dyrektor zakładu poprawczego może umieścić nieletniego na czas określony w hostelu,

jeżeli jest to uzasadnione prowadzonym procesem usamodzielniania się wychowanka lub

przygotowaniem do zwolnienia go z zakładu, a nieletni w czasie pobytu w hostelu podejmie

pracę lub naukę.

§ 2.

Hostel jest jednostką organizacyjną, przeznaczoną dla nieletnich umieszczonych w zakładzie

poprawczym, służącą ułatwieniu procesu usamodzielniania nieletnich lub przygotowaniu

ich do zwolnienia z zakładu poprawczego, zapewniającą całodobową opiekę wychowawczą

i dającą nieletnim możliwość czasowego zamieszkania, w szczególności gdy ich niezwłoczny

powrót do środowiska jest niewskazany. Hostel stanowi dział zakładu poprawczego. Hostel

może stanowić również jednostkę organizacyjną poza zakładem poprawczym, prowadzoną

przez stowarzyszenie, fundację lub inną organizację społeczną, której celem działania

jest pomoc w readaptacji społecznej nieletnich.

§ 3.

Nieletni przebywający w hostelu zobowiązany jest do częściowego pokrywania wydatków

związanych z kosztami utrzymania go w hostelu w wysokości nieprzekraczającej 25% tych

wydatków. Wysokość wydatków związanych z kosztami utrzymania nieletnich w hostelu

ustala dyrektor zakładu poprawczego, którego dział stanowi hostel, a w przypadku hostelu

prowadzonego przez stowarzyszenie, fundację lub inną organizację społeczną - kierownik

hostelu, na podstawie średniej kosztów utrzymania wychowanków tego hostelu, w tym

kosztów wyżywienia nieletnich, kosztów ich zakwaterowania oraz wynagrodzenia pracowników

zatrudnionych w hostelu, w okresie 6 miesięcy poprzedzających wydanie decyzji ustalającej

wysokość odpłatności, a jeżeli obliczenie wydatków za taki okres jest niemożliwe -

za maksymalny możliwy do uwzględnienia okres. Decyzję w sprawie określenia wysokości

zobowiązania nieletniego do pokrywania wydatków związanych z kosztami utrzymania w

hostelu wydaje dyrektor zakładu poprawczego, a w przypadku hostelu prowadzonego przez

stowarzyszenie, fundację lub inną organizację społeczną - kierownik hostelu.

§ 4.

Nieletniego umieszczonego w hostelu, na jego wniosek, można całkowicie lub częściowo

zwolnić z obowiązku, o którym mowa w § 3, w przypadku gdy poniesienie przez niego

takiej opłaty jest niemożliwe lub zbyt uciążliwe z uwagi na jego sytuację materialną

lub osobistą, w szczególności stan zdrowia, niezawinione niewykonywanie pracy zarobkowej,

brak stałych źródeł dochodu lub konieczność łożenia przez nieletniego na utrzymanie

osób najbliższych.

§ 5.

O decyzji w sprawie umieszczenia nieletniego w hostelu prowadzonym przez stowarzyszenie,

fundację lub inną organizację społeczną, jak również o decyzji w sprawie pokrywania

przez nieletniego wydatków związanych z kosztami utrzymania go w hostelu, dyrektor

zakładu poprawczego zawiadamia sąd rodzinny, który wykonuje orzeczenie, przedstawiając

uzgodnione z nieletnim zasady pobytu w hostelu. Przepis art. 90 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 6.

Kierownik hostelu prowadzonego przez stowarzyszenie, fundację lub inną organizację

społeczną informuje okresowo sąd rodzinny, który wykonuje orzeczenie, o zachowaniu

się nieletniego w hostelu, w tym o przebiegu nauki i zatrudnienia.

§ 7.

Dyrektor zakładu poprawczego lub kierownik hostelu, prowadzonego przez stowarzyszenie,

fundację lub inną organizację społeczną, może w każdym czasie stwierdzić brak podstaw

do dalszego pobytu nieletniego w hostelu. W takim wypadku nieletni jest umieszczany

w zakładzie poprawczym, z którego został skierowany do hostelu.

§ 8.

Szczegółowe warunki pobytu w hostelu oraz szczegółowy tryb postępowania w przedmiocie

decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania nieletniego do pokrywania wydatków

związanych z kosztami utrzymania w hostelu określa regulamin hostelu.

§ 9.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyjmowania i zwalniania

nieletnich z hosteli, w tym prowadzonych przez stowarzyszenie, fundację lub inną organizację

społeczną, oraz warunki pobytu nieletnich w hostelu, a także sposób wykonywania nadzoru

dyrektora zakładu poprawczego nad nieletnimi umieszczonymi w hostelach, uwzględniając

konieczność zapewnienia właściwych warunków pobytu i przestrzegania praw nieletnich.

Art. 90b.

§ 1.

Na finansowanie lub dofinansowanie wydatków związanych z pobytem nieletnich w hostelu,

o którym mowa w art. 90a § 2 zdanie trzecie, stowarzyszenia, fundacje lub inne organizacje

społeczne mogą otrzymywać środki finansowe w formie dotacji celowej na zasadach określonych

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

§ 2.

Finansowanie pobytu nieletnich w hostelach, o których mowa w art. 90a § 2 zdanie trzecie,

może odbywać się także z innych źródeł pozyskiwanych przez stowarzyszenia, fundacje

lub inne organizacje społeczne prowadzące hostel. Przepisy art. 90a § 3 i 4 stosuje

się odpowiednio.

§ 3.

Wysokość środków finansowych, o których mowa w § 1, jak również tryb i terminy ich

przekazywania określa każdorazowo umowa, o której mowa w art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zawarta przez Ministra Sprawiedliwości z przedstawicielem organizacji prowadzącej

hostel.

§ 4.

Umieszczenie nieletniego w hostelu prowadzonym przez stowarzyszenie, fundację lub

inną organizację społeczną może nastąpić wyłącznie po zawarciu umowy, o której mowa

w § 3.

Art. 90c.

§ 1.

Wobec nieletniego, który uciekł z zakładu poprawczego lub samowolnie przedłużył urlop

lub przepustkę, przepisów art. 90 lub art. 90a nie stosuje się w okresie 6 miesięcy

od dnia ponownego umieszczenia nieletniego w zakładzie.

§ 2.

Przepis § 1 nie wyłącza zastosowania środków dyscyplinarnych lub innych środków przewidzianych

w regulaminie zakładu poprawczego za ucieczkę lub samowolne przedłużenie urlopu lub

przepustki.

”

.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 2 Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

Do wykonywania orzeczeń, które stały się wykonalne przed dniem wejścia w życie ustawy,

stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 3 Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 40a Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

§ 1.

Nieletniego można również umieścić w policyjnej izbie dziecka

1)

na czas uzasadnionej przerwy w konwoju, lecz nie dłużej niż na 24 godziny;

2)

na polecenie sądu na czas niezbędny do wykonania czynności nieprzekraczający 48 godzin.

§ 2.

W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, Policja może umieścić nieletniego w policyjnej

izbie dziecka bez zarządzenia sądu rodzinnego, zawiadamiając o tym sąd, na obszarze

którego właściwości znajduje się policyjna izba dziecka. Na zarządzenie sądu kierownik

policyjnej izby dziecka niezwłocznie zwalnia nieletniego.

§ 3.

W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, można zatrzymać nieletniego, jeżeli jest to

niezbędne do umieszczenia go w policyjnej izbie dziecka.

§ 4.

Na postanowienie sądu, o którym mowa w § 1 pkt 2, przysługuje zażalenie.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 70a Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

§ 1.

Kurator sądowy, sprawując nadzór nad nieletnim, organizuje i prowadzi działania mające

na celu pomoc nieletniemu w zmianie nagannych zachowań i postaw, w kierunku postaw

społecznie akceptowanych.

§ 2.

Do zakresu działania kuratora sądowego należy w szczególności

1)

kontrolowanie zachowania nieletniego w okresie wykonywania nadzoru;

2)

odwiedzanie osób, których dotyczy postępowanie, w miejscu ich zamieszkania lub pobytu

oraz kontaktowanie się z ich rodziną i szkołą lub miejscem nauki zawodu;

3)

żądanie niezbędnych informacji i wyjaśnień od nieletniego lub innych osób objętych

kontrolą lub na które nałożono obowiązki;

4)

współdziałanie z właściwymi stowarzyszeniami, organizacjami i instytucjami w zakresie

poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego;

5)

przeglądanie akt sądowych i sporządzanie z nich odpisów w związku z wykonywaniem czynności

zleconych przez sąd;

6)

przeprowadzanie wywiadów środowiskowych i gromadzenie niezbędnych informacji uzyskanych

od organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego, zakładów pracy,

stowarzyszeń, organizacji i instytucji;

7)

podejmowanie innych czynności niezbędnych dla prawidłowego wykonywania środków wychowawczych;

8)

udzielanie nieletniemu innej stosownej pomocy;

9)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie orzeczonego wobec nieletniego środka wychowawczego;

10)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie środka wychowawczego zastosowanego w okresie

próby w związku z warunkowym zwolnieniem z zakładu poprawczego oraz o odwołanie warunkowego

zwolnienia z zakładu poprawczego;

11)

składanie wniosków o zarządzenie wykonania środka poprawczego;

12)

składanie wniosków o zmianę lub uchylenie zastosowanego względem nieletniego środka

tymczasowego;

13)

składanie wniosków o odroczenie wykonywania środka wychowawczego lub przerwę w jego

wykonywaniu, o przedłużenie odroczenia lub przerwy oraz o odwołanie odroczenia lub

przerwy w jego wykonywaniu;

14)

składanie wniosków o nałożenie, zmianę lub uchylenie obowiązków, o których mowa w

art. 7 § 1, wobec rodziców lub opiekuna nieletniego;

15)

udział w posiedzeniach sądu dotyczących nieletniego, wobec którego zastosowano nadzór

kuratora;

16)

kontrolowanie, na zarządzenie sędziego rodzinnego, wykonywania innych środków wychowawczych

zastosowanych wobec nieletniego.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 70b Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

§ 1.

Jeżeli zachowanie nieletniego wskazuje, że jest on w stanie po użyciu alkoholu lub

podobnie działającego środka, kurator sądowy może zobowiązać nieletniego do poddania

się badaniu w celu ustalenia w organizmie nieletniego obecności alkoholu lub innego

środka użytego w celu wprowadzenia się w stan odurzenia przy użyciu metod niewymagających

badania laboratoryjnego.

§ 2.

Nieletniego odmawiającego poddania się badaniu, o którym mowa w § 1, uznaje się za

osobę uchylającą się od nadzoru kuratora, o czym kurator sądowy poucza nieletniego,

zobowiązując go do poddania się badaniu, o którym mowa w § 1.

§ 3.

W razie ustalenia obecności alkoholu lub innego środka użytego w celu wprowadzenia

się w stan odurzenia w organizmie nieletniego albo w wypadku, o którym mowa w § 2,

kurator może wystąpić do sądu rodzinnego z wnioskiem o zmianę środka wychowawczego.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi,

w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania badań na obecność alkoholu

lub innego środka użytego w celu wprowadzenia się w stan odurzenia w organizmie nieletniego

oraz procedury dokumentowania badań oraz sposoby weryfikacji wyników testu, uwzględniając

w szczególności cel stosowanego nadzoru kuratora sądowego oraz potrzebę powstrzymania

dalszego procesu demoralizacji nieletniego.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 70c Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

Przepisy art. 70a stosuje się odpowiednio do organizacji młodzieżowej, innej organizacji

społecznej, zakładu pracy oraz osoby godnej zaufania w wypadku powierzenia im nadzoru

nad nieletnim.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 70d Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source

§ 1.

Sędzia rodzinny przyznaje, na wniosek przedstawiciela organizacji młodzieżowej, innej

organizacji społecznej, zakładu pracy lub osoby godnej zaufania, którym powierzono

sprawowanie nadzoru, miesięczny ryczałt z tytułu zwrotu kosztów ponoszonych w związku

ze sprawowanym nadzorem, płatny do 20. dnia każdego miesiąca.

§ 2.

Ryczałt za sprawowanie jednego nadzoru wynosi od 2% do 4% kwoty bazowej ustalonej

dla kuratorów zawodowych na podstawie przepisów o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej.

Dz.U. 2011 nr 191 poz. 1134 notInForce

Art. 70e Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich Open official source