Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Kodeks wyborczy określa zasady i tryb zgłaszania kandydatów, przeprowadzania oraz

warunki ważności wyborów

1)

do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego;

5)

wójtów, burmistrzów i prezydentów miast.

W wyborach głosować można tylko osobiście, chyba że kodeks stanowi inaczej.

W tych samych wyborach głosować można tylko jeden raz.

§ 1.

Wybory odbywają się w dniu wolnym od pracy.

§ 2.

Organ zarządzający wybory może postanowić, że głosowanie w wyborach przeprowadzone

zostanie w ciągu dwóch dni.

§ 3.

Jeżeli głosowanie w wyborach przeprowadza się w ciągu dwóch dni termin głosowania

określa się na dzień wolny od pracy oraz dzień go poprzedzający.

Ilekroć w kodeksie jest mowa o

1)

wyborach - należy przez to rozumieć wybory do Sejmu i do Senatu, wybory Prezydenta

Rzeczypospolitej, wybory do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej,

wybory do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz wybory wójtów,

burmistrzów i prezydentów miast;

2)

referendach - należy przez to rozumieć referenda ogólnokrajowe i referenda lokalne;

3)

organach stanowiących jednostek samorządu terytorialnego - należy przez to rozumieć,

odpowiednio, rady gmin, rady powiatów i sejmiki województw;

4)

radzie gminy - należy przez to rozumieć także radę miasta na prawach powiatu;

5)

radzie - należy przez to rozumieć także sejmik województwa;

6)

wójcie - należy przez to rozumieć także burmistrza i prezydenta miasta;

7)

zakładzie opieki zdrowotnej - należy przez to rozumieć szpital, zakład opiekuńczo-leczniczy,

zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, sanatorium, prewentorium, hospicjum stacjonarne oraz

inny zakład przeznaczony dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych

świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.;

8)

domu pomocy społecznej - należy przez to rozumieć także placówkę zapewniającą całodobową

opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o

której mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.;

9)

stałym zamieszkaniu - należy przez to rozumieć zamieszkanie w określonej miejscowości

pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego pobytu;

10)

numerze ewidencyjnym PESEL - należy przez to rozumieć, w odniesieniu do obywateli

Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, numer paszportu lub innego dokumentu

stwierdzającego tożsamość.

Wszelkie pisma oraz postępowanie sądowe i administracyjne w sprawach wyborczych są

wolne od opłat administracyjnych i kosztów sądowych.

Dokumenty wymagane na podstawie przepisów kodeksu niesporządzone w języku polskim

są składane wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

§ 1.

Dokumenty z wyborów są przekazywane do archiwów państwowych i mogą być udostępniane.

§ 2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej oraz Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania, przechowywania i udostępniania

dokumentów z wyborów, ze szczególnym uwzględnieniem okresu, po jakim muszą być one

przekazywane do archiwów państwowych, potrzeby ochrony przekazywanych, przechowywanych

materiałów 5 zawartych w nich danych oraz podmiotów, którym dokumenty mogą być udostępniane.

§ 1.

Ilekroć w kodeksie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub

innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku,

należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie,

organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku.

§ 2.

Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w kodeksie przypada na sobotę

albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po

tym dniu.

§ 3.

Jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym

oraz czynności, o których mowa w § 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów,

organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów.

§ 1.

Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) ma

1)

w wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej - obywatel

polski, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat;

2)

w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej - obywatel polski,

który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat oraz obywatel Unii Europejskiej niebędący

obywatelem polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego

a)

rady gminy - obywatel polski oraz obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem

polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje

na obszarze tej gminy,

b)

rady powiatu i sejmiku województwa - obywatel polski, który najpóźniej w dniu głosowania

kończy 18 lat, oraz stale zamieszkuje na obszarze, odpowiednio, tego powiatu i województwa;

4)

w wyborach wójta w danej gminie - osoba mająca prawo wybierania do rady tej gminy.

§ 2.

Nie ma prawa wybierania osoba

1)

pozbawiona praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu;

2)

pozbawiona praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

3)

ubezwłasnowolniona prawomocnym orzeczeniem sądu.

§ 1.

Prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) ma

1)

w wyborach do Sejmu - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który

najpóźniej w dniu wyborów kończy 21 lat;

2)

w wyborach do Senatu - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który

najpóźniej w dniu wyborów kończy 30 lat;

3)

w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej - obywatel polski, który najpóźniej w dniu

wyborów kończy 35 lat i korzysta z pełni praw wyborczych do Sejmu;

4)

w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej - osoba mająca

prawo wybierania w tych wyborach, która najpóźniej w dniu głosowania kończy 21 lat,

i od co najmniej 5 lat stale zamieszkuje w Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

5)

w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego - osoba mająca

prawo wybierania tych organów;

6)

w wyborach wójta - obywatel polski mający prawo wybierania w tych wyborach, który

najpóźniej w dniu głosowania kończy 25 lat, z tym że kandydat nie musi stale zamieszkiwać

na obszarze gminy, w której kandyduje.

§ 2.

Nie ma prawa wybieralności w wyborach osoba

1)

skazana prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne

ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

2)

wobec której wydano prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające utratę prawa wybieralności,

o którym mowa w art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm..

§ 3.

Prawa wybieralności nie ma obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem polskim,

pozbawiony prawa wybieralności w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego

jest obywatelem.

§ 1.

W wyborach głosowanie przeprowadza się w stałych i odrębnych obwodach głosowania utworzonych

na obszarze gminy, z zastrzeżeniem art. 14 § 1 i art. 15 § 1.

§ 2.

Podziału gminy na stałe obwody głosowania dokonuje rada gminy, w drodze uchwały, na

wniosek wójta.

§ 3.

Stały obwód głosowania powinien obejmować od 500 do 3 000 mieszkańców. W przypadkach

uzasadnionych miejscowymi warunkami obwód może obejmować mniejszą liczbę mieszkańców.

§ 4.

Rada gminy, w drodze uchwały, na wniosek wójta, tworzy odrębny obwód głosowania w

zakładzie opieki zdrowotnej, domu pomocy społecznej, zakładzie karnym i areszcie śledczym

oraz w oddziale zewnętrznym takiego zakładu i aresztu, jeżeli w dniu wyborów będzie

w nim przebywać co najmniej 15 wyborców. Nieutworzenie obwodu jest możliwe wyłącznie

w uzasadnionych przypadkach na wniosek osoby kierującej daną jednostką.

§ 5.

W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach

wójta odrębny obwód głosowania w jednostce, o której mowa w § 4, tworzy się, jeżeli

w dniu wyborów będzie w niej przebywać co najmniej 15 wyborców ujętych w rejestrze

wyborców prowadzonym w gminie, na terenie której położona jest dana jednostka.

§ 6.

Jeżeli w dniu wyborów w jednostce, o której mowa w § 4, będzie przebywać mniej niż

15 wyborców, można w niej utworzyć odrębny obwód głosowania po zasięgnięciu opinii

osoby kierującej daną jednostką.

§ 7.

Można utworzyć odrębny obwód głosowania w domu studenckim lub zespołach domów studenckich

prowadzonych przez uczelnie lub inne podmioty na podstawie umów zawartych z uczelniami,

jeżeli co najmniej 50 osób uprawnionych do udziału w wyborach poinformuje na piśmie

rektora uczelni prowadzącej dom studencki, lub uczelni z którą inny podmiot zawarł

umowę o prowadzenie domu studenckiego, o zamiarze przebywania w domu studenckim w

dniu głosowania.

§ 8.

Przepisu § 7 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu

terytorialnego oraz w wyborach wójta.

§ 9.

Rada gminy, w drodze uchwały, na wniosek wójta zgłoszony po uzyskaniu zgody rektora

uczelni, tworzy obwody głosowania, o których mowa w § 7.

§ 10.

Utworzenie odrębnych obwodów głosowania następuje najpóźniej w 35 dniu przed dniem

wyborów.

§ 11.

Rada gminy, tworząc obwody głosowania, ustala ich numery, granice oraz siedziby obwodowych

komisji wyborczych.

§ 12.

Uchwałę rady gminy o utworzeniu obwodów głosowania ogłasza się w wojewódzkim dzienniku

urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty. Po jednym

egzemplarzu uchwały przekazuje się niezwłocznie wojewodzie i komisarzowi wyborczemu.

§ 13.

Na uchwały rady gminy, o których mowa w § 2, 4 i 9, wyborcom w liczbie co najmniej

15 przysługuje prawo wniesienia skargi do komisarza wyborczego, w terminie 5 dni od

daty podania ich do publicznej wiadomości. Komisarz wyborczy rozpoznaje sprawę w ciągu

5 dni i wydaje postanowienie; od postanowienia nie przysługuje środek prawny.

§ 1.

Wójt przedkłada radzie gminy wnioski w sprawie zmian w podziale na stałe obwody głosowania,

jeżeli konieczność taka wynika ze zmian granic gminy, zmiany liczby mieszkańców w

gminie lub w obwodzie głosowania.

§ 2.

Zmian w podziale na stałe obwody głosowania dokonuje się najpóźniej w 45 dniu przed

dniem wyborów.

§ 3.

Do zmian w podziale na stałe obwody głosowania przepisy art. 12 § 11-13 stosuje się

odpowiednio.

§ 1.

W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu i do Senatu, wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej

oraz wyborów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej tworzy się stałe

obwody głosowania dla obywateli polskich przebywających za granicą, jeżeli na terenie

obwodu przebywa co najmniej 15 wyborców i jeżeli istnieje możliwość przekazania właściwej

komisji wyborczej wyników głosowania niezwłocznie po jego zakończeniu.

§ 2.

Obwody głosowania, o których mowa w § 1, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister

właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

określając ich liczbę oraz siedziby obwodowych komisji wyborczych.

§ 3.

Obwody głosowania, o których mowa w § 1, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego

dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.

§ 1.

W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu i do Senatu, wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej

oraz wyborów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej tworzy się odrębne

obwody głosowania dla wyborców przebywających na polskich statkach morskich, które

znajdują się w podróży w okresie obejmującym dzień wyborów, jeżeli przebywa na nich

co najmniej 15 wyborców i jeżeli istnieje możliwość przekazania właściwej komisji

wyborczej wyników głosowania niezwłocznie po jego zakończeniu.

§ 2.

W rozumieniu niniejszego kodeksu polskim statkiem morskim jest statek będący w całości

własnością polskiego armatora mającego siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, podnoszący

polską banderę i dowodzony przez polskiego kapitana.

§ 3.

Obwody głosowania, o których mowa w § 1, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister

właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

na wniosek armatora zgłoszony najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów.

§ 4.

Obwody głosowania, o których mowa w § 1, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego

dla siedziby armatora.

§ 1.

Wójt podaje, w formie obwieszczenia, do wiadomości wyborców najpóźniej w 30 dniu przed

dniem wyborów informację o

1)

numerach oraz granicach stałych i odrębnych obwodów głosowania;

2)

wyznaczonych siedzibach obwodowych komisji wyborczych dla danych wyborów;

3)

lokalach obwodowych komisji wyborczych dostosowanych do potrzeb wyborców niepełnosprawnych.

Jeden egzemplarz obwieszczenia jest przekazywany niezwłocznie komisarzowi wyborczemu.

§ 2.

Obwieszczenie, o którym mowa w § 1, wójt zamieszcza najpóźniej w 30 dniu przed dniem

wyborów w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..

§ 3.

Obowiązek, o którym mowa w § 1, w odniesieniu do obwodów głosowania utworzonych za

granicą ciąży na konsulach. Wykonanie tego obowiązku powinno nastąpić najpóźniej w

21 dniu przed dniem wyborów.

§ 4.

O utworzeniu obwodu głosowania na polskim statku morskim kapitan statku niezwłocznie

zawiadamia wyborców.

§ 1.

Jeżeli właściwe organy gminy nie wykonują w terminie lub w sposób zgodny z prawem,

zadań dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian

w składach komisji obwodowych, właściwy komisarz wyborczy wzywa te organy do wykonania

zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego upływu

terminu niezwłocznie wykonuje te zadania i powiadamia o tym Państwową Komisję Wyborczą.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli właściwy organ nie dokonał podziału gminy,

powiatu lub województwa na okręgi wyborcze lub nie powołał lub nie dokonał zmian w

składach terytorialnych komisji wyborczych w terminie lub w sposób zgodny z prawem.

§ 1.

Stały rejestr wyborców obejmuje osoby stale zamieszkałe na obszarze gminy, którym

przysługuje prawo wybierania.

§ 2.

Rejestr wyborców stanowi zbiór danych osobowych z ewidencji ludności, o których mowa

w § 7. W zbiorze tym uwzględnia się również dane wyborców, o których mowa w § 9 i

art. 19 § 2 i 3.

§ 3.

Można być ujętym tylko w jednym rejestrze wyborców.

§ 4.

Rejestr wyborców służy do sporządzania spisów wyborców uprawnionych do udziału w wyborach,

a także do sporządzania spisów osób uprawnionych do udziału w referendum.

§ 5.

Rejestr wyborców potwierdza prawo wybierania oraz prawo wybieralności.

§ 6.

Rejestr wyborców dzieli się na część A i część B.

§ 7.

Część A rejestru wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części rejestru wyborców

wymienia się nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny

PESEL i adres zamieszkania wyborcy.

§ 8.

Wyborcy będący obywatelami polskimi, zameldowani na obszarze gminy na pobyt stały

są wpisywani do rejestru wyborców z urzędu.

§ 9.

Część B rejestru wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami

polskimi, stale zamieszkałych na obszarze gminy i uprawnionych do korzystania z praw

wyborczych w Rzeczypospolitej Polskiej. W tej części rejestru wyborców wymienia się

nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość

oraz adres zamieszkania wyborcy.

§ 10.

Wyborcę, o którym mowa w § 9, wpisanego do rejestru wyborców, na jego pisemny wniosek,

skreśla się z rejestru wyborców.

§ 11.

Rejestr wyborców prowadzi gmina jako zadanie zlecone.

§ 12.

Rejestr wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.

§ 13.

Urząd gminy przekazuje właściwym organom wyborczym okresowe informacje o liczbie wyborców

objętych rejestrem wyborców.

§ 1.

Wyborcy stale zamieszkali na obszarze gminy bez zameldowania na pobyt stały wpisywani

są do rejestru wyborców, jeżeli złożą w tej sprawie w urzędzie gminy pisemny wniosek.

Wniosek powinien zawierać nazwisko, imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia oraz

numer ewidencyjny PESEL wnioskodawcy. Do wniosku dołącza się

1)

kserokopię ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość wnioskodawcy;

2)

pisemną deklarację, w której wnioskodawca podaje swoje obywatelstwo i adres stałego

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wyborcy nigdzie niezamieszkałego, przebywającego

stale na obszarze gminy.

§ 3.

Wyborcy stale zamieszkali na obszarze gminy pod innym adresem aniżeli adres ich zameldowania

na pobyt stały na obszarze tej gminy mogą być wpisani do rejestru wyborców pod adresem

stałego zamieszkania, jeżeli złożą w tej sprawie w urzędzie gminy wniosek zawierający

dane, o których mowa w § 1, wraz ze wskazaniem adresu ostatniego zameldowania na pobyt

stały na obszarze gminy.

§ 1.

Decyzję o wpisaniu lub o odmowie wpisania do rejestru wyborców osoby, o której mowa

w art. 19, wydaje wójt, w terminie 3 dni od dnia wniesienia wniosku. Decyzję o odmowie

wpisania do rejestru wyborców, wraz z uzasadnieniem, niezwłocznie doręcza się wnioskodawcy.

§ 2.

Wójt przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 1, jest obowiązany sprawdzić, czy osoba

wnosząca wniosek o wpisanie do rejestru wyborców spełnia warunki stałego zamieszkania

na obszarze danej gminy.

§ 3.

O wpisaniu wyborcy do rejestru wyborców niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy

ze względu na ostatnie miejsce zameldowania wnioskodawcy na pobyt stały w celu skreślenia

go z rejestru wyborców w tej gminie.

§ 4.

Od decyzji w sprawie odmowy wpisania do rejestru wyborców przysługuje prawo wniesienia

skargi do właściwego miejscowo sądu rejonowego. Skargę wnosi się za pośrednictwem

wójta, w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji. Wójt przekazuje sądowi niezwłocznie

skargę wraz z decyzją i aktami sprawy. Wójt może też niezwłocznie zmienić albo uchylić

swoją decyzję, jeżeli uzna skargę w całości za zasadną.

§ 5.

Sąd rozpoznaje skargę, o której mowa w § 4, w postępowaniu nieprocesowym, w terminie

3 dni od dnia jej doręczenia. Odpis postanowienia sądu doręcza się osobie, która wniosła

skargę, oraz wójtowi. Od postanowienia sądu nie przysługuje środek prawny.

§ 1.

Osoby pozbawione prawa wybierania skreśla się z rejestru wyborców na podstawie przekazywanych

gminom zawiadomień sądu albo Trybunału Stanu.

§ 2.

W przypadku wygaśnięcia przyczyny pozbawienia prawa wybierania wyborca jest wpisywany

do rejestru wyborców na podstawie zawiadomień sądu albo Trybunału Stanu.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określi,

w drodze rozporządzenia, tryb i terminy zawiadamiania gmin o osobach pozbawionych

prawa wybierania oraz o wygaśnięciu przyczyny pozbawienia prawa wybierania, a także

wzory zawiadomień w tych sprawach, tak aby zapewnić bieżącą aktualizację w rejestrze

wyborców danych o osobach pozbawionych prawa wybierania i posiadających prawo wybierania.

§ 1.

Każdy może wnieść do wójta reklamację na nieprawidłowości w rejestrze wyborców, w

szczególności w sprawie

1)

pominięcia wyborcy w rejestrze wyborców;

2)

wpisania do rejestru wyborców osoby, która nie ma prawa wybierania;

3)

niewłaściwych danych o osobach wpisanych do rejestru wyborców;

4)

ujęcia w rejestrze wyborców osoby, która nie zamieszkuje stale na obszarze gminy.

§ 2.

Reklamację wnosi się pisemnie lub ustnie do protokołu.

§ 3.

Wójt obowiązany jest rozpatrzyć reklamację, w terminie 3 dni od dnia jej wniesienia,

i wydać decyzję w sprawie.

§ 4.

Decyzję, wraz z uzasadnieniem, doręcza się niezwłocznie wnoszącemu reklamację, a gdy

dotyczy ona innych osób - również tym osobom.

§ 5.

Na decyzję nieuwzględniającą reklamacji lub powodującą skreślenie z rejestru wyborców

wnoszący reklamację bądź osoba skreślona z rejestru wyborców może wnieść, w terminie

3 dni od dnia doręczenia decyzji, skargę za pośrednictwem wójta do właściwego miejscowo

sądu rejonowego. Przepisy art. 20 § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Dane, o których mowa w art. 18 § 9 zdanie drugie, są przekazywane przez wójta za pośrednictwem

właściwego miejscowo wojewody ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do danych osób, o których mowa w art. 18 § 10.

§ 3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje dane, o których mowa w § 1 i 2,

właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.

§ 1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych przekazuje właściwym organom państw członkowskich

Unii Europejskiej, na ich wniosek, dane dotyczące obywateli polskich chcących korzystać

z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w

zakresie niezbędnym do korzystania z tych praw.

§ 2.

Dane, o których mowa w § 1, przekazuje wójt, na żądanie i za pośrednictwem właściwego

miejscowo wojewody, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia rejestru wyborców, ustalając

a)

wzór rejestru wyborców,

b)

metody aktualizacji rejestru wyborców i sposób jego udostępniania,

c)

wzór wniosku o udostępnienie rejestru wyborców,

d)

wzór wniosku o wpisanie wyborcy do rejestru wyborców,

e)

wzór zawiadomienia o wpisaniu do rejestru wyborców,

f)

wzór wniosku, o którym mowa w art. 18 § 10, o skreślenie wyborcy z rejestru wyborców,

g)

warunki, które spełniać musi system informatyczny służący prowadzeniu rejestru wyborców,

2)

sposób przekazywania przez urzędy gmin właściwym organom wyborczym okresowych informacji

o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców,

3)

wzór pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 19 § 1 pkt 2

- uwzględniając konieczność zapewnienia możliwości weryfikacji danych zawartych w

rejestrze wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania tych danych oraz ich

przekazywania i odbioru;

4)

tryb przekazywania przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

danych dotyczących obywateli tych państw wpisanych do rejestru wyborców oraz skreślonych

z rejestru wyborców, jak również obywateli polskich chcących korzystać z praw wyborczych

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności

formę i terminy wymiany tych informacji, a także konieczność zapewnienia ochrony danych

osobowych.

§ 1.

Osoby, którym przysługuje prawo wybierania, wpisuje się do spisu wyborców.

§ 2.

Wyborca może być wpisany tylko do jednego spisu wyborców.

§ 3.

Jeżeli głosowanie przeprowadza się w ciągu dwóch dni, dla osób kończących 18 lat w

drugim dniu głosowania sporządza się dodatkowy spis.

§ 4.

Spis wyborców służy do przeprowadzania głosowania w wyborach, które zostały zarządzone.

§ 5.

W zależności od zarządzonych wyborów spis wyborców składa się z części A lub części

A i części B.

§ 6.

Spis wyborców składa się z

1)

części A - w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej

oraz w wyborach do rad powiatów i sejmików województw;

2)

części A i części B - w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej,

w wyborach do rad gmin oraz w wyborach wójta.

§ 7.

Część A spisu wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części spisu wyborców wymienia

się nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i

adres zamieszkania wyborcy.

§ 8.

Część B spisu wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami

polskimi, uprawnionych do korzystania z praw wyborczych w wyborach, które zostały

zarządzone w Rzeczypospolitej Polskiej. W tej części spisu wyborców wymienia się nazwisko

i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz

adres zamieszkania wyborcy.

§ 9.

W spisie wyborców wymienia się dane, o których mowa odpowiednio w § 7 i 8.

§ 10.

Spis wyborców, z zastrzeżeniem art. 34 § 1 i art. 35 § 1, jest sporządzany i aktualizowany

przez gminę, jako zadanie zlecone, na podstawie rejestru wyborców.

§ 11.

Spis wyborców sporządza się w 2 egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania,

według miejsca zamieszkania wyborców, najpóźniej w 21 dniu przed dniem wyborów.

§ 12.

Jeden egzemplarz spisu wyborców przekazuje się w przeddzień wyborów przewodniczącemu

właściwej obwodowej komisji wyborczej.

§ 1.

Wyborca niepełnosprawny, na jego pisemny wniosek wniesiony do urzędu gminy najpóźniej

w 14 dniu przed dniem wyborów, jest dopisywany do spisu wyborców w wybranym przez

siebie obwodzie głosowania spośród obwodów głosowania, w których znajdują się lokale,

o których mowa w art. 16 § 1 pkt 3, na obszarze gminy właściwej ze względu na miejsce

jego stałego zamieszkania.

§ 2.

We wniosku, o którym mowa w § 1, podaje się dane wymienione odpowiednio w art. 26

§ 7 albo 8.

§ 1.

Wyborca przebywający czasowo na obszarze gminy w okresie obejmującym dzień wyborów

jest dopisywany do spisu wyborców, na jego pisemny wniosek wniesiony do urzędu gminy

najpóźniej w 5 dniu przed dniem wyborów.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu

terytorialnego oraz w wyborach wójta.

§ 3.

W wyborach uzupełniających do Senatu przepis § 1 ma zastosowanie tylko do wyborców

stale zamieszkałych na obszarze okręgu wyborczego, w którym przeprowadza się wybory

uzupełniające.

§ 4.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wyborcy nigdzie niezamieszkałego, przebywającego

na obszarze gminy.

§ 5.

We wniosku, o którym mowa w § 1, podaje się dane wymienione w art. 26 § 7 i 8.

§ 1.

Spis wyborców w jednostkach, o których mowa w art. 12 § 4 i 7, sporządza się na podstawie

wykazów osób, które będą w nich przebywać w dniu wyborów, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach

wójta do spisu wyborców, o którym mowa w § 1, wpisuje się jedynie osoby stale zamieszkałe,

odpowiednio, na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego lub gminy, w której

przeprowadzane są wybory wójta.

§ 3.

Wykazy osób, o których mowa w § 1, osoba kierująca daną jednostką przekazuje do urzędu

gminy najpóźniej w 5 dniu przed dniem wyborów.

§ 4.

W wykazie osób, które będą przebywały w zakładzie karnym, nie umieszcza się osób pozbawionych

praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu.

§ 1.

Żołnierze pełniący zasadniczą lub okresową służbę wojskową oraz pełniący służbę w

charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych lub odbywający ćwiczenia i przeszkolenie

wojskowe, a także ratownicy odbywający zasadniczą służbę w obronie cywilnej poza miejscem

stałego zamieszkania są dopisywani, na swój wniosek, do wybranego przez nich spisu

wyborców sporządzonego dla miejscowości, w której odbywają służbę, z zastrzeżeniem

§ 2. Wniosek składa się między 21 a 14 dniem przed dniem wyborów, chyba że osoby,

o których mowa w zdaniu pierwszym, przybyły do miejsca ich aktualnego zakwaterowania

po tym terminie. We wniosku podaje się dane wymienione w art. 26 § 7.

§ 2.

W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach

wójta do spisu wyborców, o którym mowa w § 1, wpisuje się jedynie osoby stale zamieszkałe,

odpowiednio, na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego lub gminy, w której

przeprowadzane są wybory wójta.

§ 3.

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do policjantów z jednostek skoszarowanych,

funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej

oraz Służby Więziennej pełniących służbę w systemie skoszarowanym.

§ 4.

Dowódcy jednostek wojskowych, komendanci oddziałów obrony cywilnej i dowódcy jednostek

policyjnych oraz przełożeni funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej są obowiązani zapewnić żołnierzom,

ratownikom, policjantom oraz funkcjonariuszom możliwość wykonania uprawnień wynikających

z przepisu § 1.

§ 5.

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Sprawiedliwości,

każdy w zakresie swojej właściwości, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

określą sposób realizacji obowiązków, o których mowa w § 4, uwzględniając konieczność

zapewnienia wyborcom, o których mowa w § 1 i 3, możliwości wykonywania funkcji członków

obwodowych komisji wyborczych i mężów zaufania.

O dopisaniu lub wpisaniu do spisu wyborców osób, o których mowa w art. 28, art. 29

§ 1 i art. 30 § 1 i 3, niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy ze względu

na miejsce ich stałego zamieszkania lub ostatniego zameldowania na pobyt stały.

§ 1.

Wyborca zmieniający miejsce pobytu przed dniem wyborów otrzymuje na wniosek zgłoszony

pisemnie, telefaksem lub w formie elektronicznej, przed sporządzeniem spisu wyborców

- na podstawie rejestru wyborców, a po sporządzeniu spisu wyborców - na podstawie

spisu wyborców, zaświadczenie o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów.

§ 2.

Zaświadczenie, o którym mowa w § 1, wydaje urząd gminy.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu

terytorialnego oraz w wyborach wójta.

§ 4.

W wyborach uzupełniających do Senatu przepis § 1 ma zastosowanie tylko do wyborców

stale zamieszkałych na obszarze okręgu wyborczego, w którym przeprowadza się wybory

uzupełniające.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób sporządzenia i udostępniania spisu wyborców, ustalając w szczególności

a)

wzór spisu wyborców,

b)

metody aktualizacji spisu wyborców,

c)

wzór wniosku o udostępnienie spisu wyborców,

d)

wzory wykazów wyborców przebywających w zakładach opieki zdrowotnej, domach pomocy

społecznej, zakładach karnych i aresztach śledczych oraz oddziałach zewnętrznych takich

zakładów i aresztów, w których utworzono obwody głosowania,

e)

wzór zawiadomienia o dopisaniu lub o wpisaniu wyborcy do spisu wyborców w innym obwodzie

głosowania

- uwzględniając odrębność przy sporządzaniu spisu wyborców dla obwodów utworzonych

w zakładzie opieki zdrowotnej, domu pomocy społecznej, zakładzie karnym lub areszcie

śledczym oraz oddziale zewnętrznym takiego zakładu i aresztu, przypadki, w których

następuje dopisanie lub wykreślenie ze spisu wyborców, miejsce, czas i formę udostępnienia

spisu wyborców;

2)

wzór zaświadczenia o prawie do głosowania oraz sposób wydawania i ewidencjonowania

zaświadczeń, mając na względzie konieczność zapewnienia identyfikacji osoby, której

zaświadczenie dotyczy.

§ 1.

Wyborcy przebywający na polskich statkach morskich znajdujących się w podróży w dniu

wyborów wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego przez kapitana statku.

§ 2.

Wpisu dokonuje się na podstawie wniosku wyborcy zgłoszonego najpóźniej w 3 dniu przed

dniem wyborów. Wniosek powinien zawierać nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę

urodzenia, numer ewidencyjny PESEL lub numer ważnego polskiego paszportu oraz adres

zamieszkania. W przypadku obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi

wniosek powinien zawierać numer innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość,

a także miejsce i datę jego wydania.

§ 3.

Przepis art. 32 § 1 stosuje się odpowiednio do wyborców przebywających na polskich

statkach morskich, z tym że zaświadczenie wydaje kapitan statku, który sporządził

spis wyborców.

§ 4.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i aktualizacji

spisu wyborców, o którym mowa w § 1, a także sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych

spisem wyborców osobach stale zamieszkałych w kraju i sposób wydawania i ewidencjonowania

zaświadczeń o prawie do głosowania, mając na względzie konieczność zapewnienia możliwości

weryfikacji danych zawartych w spisie wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania

tych danych, ich przekazywania i odbioru oraz zasadę, zgodnie z którą można być wpisanym

tylko do jednego spisu wyborców.

§ 1.

Wyborcy przebywający za granicą i posiadający ważne polskie paszporty lub w przypadku

obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi posiadający ważny paszport

lub inny dokument stwierdzający tożsamość wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego

przez właściwego terytorialnie konsula.

§ 2.

Wpisu dokonuje się na podstawie osobistego zgłoszenia wniesionego ustnie, pisemnie,

telefonicznie, telegraficznie, telefaksem lub w formie elektronicznej. Zgłoszenie

powinno zawierać nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny

PESEL, oznaczenie miejsca pobytu wyborcy za granicą, numer ważnego polskiego paszportu

a także miejsce i datę jego wydania, a w przypadku obywateli polskich czasowo przebywających

za granicą - miejsce wpisania wyborcy do rejestru wyborców. W przypadku obywateli

Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, zgłoszenie powinno zawierać numer

innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość, a także miejsce i datę jego wydania.

Zgłoszenia można dokonać najpóźniej w 3 dniu przed dniem wyborów.

§ 3.

Przepis art. 32 § 1 stosuje się odpowiednio do wyborców przebywających za granicą

i posiadających ważne polskie paszporty, z tym że zaświadczenie wydaje konsul, który

sporządził spis wyborców.

§ 4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i aktualizacji spisu

wyborców, o którym mowa w § 1, a także sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych

spisem wyborców osobach stale zamieszkałych w kraju i sposób wydawania i ewidencjonowania

zaświadczeń o prawie do głosowania, mając na względzie konieczność zapewnienia możliwości

weryfikacji danych zawartych w spisie wyborców, bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania

tych danych, ich przekazywania i odbioru oraz zasadę, zgodnie z którą można być wpisanym

tylko do jednego spisu wyborców.

§ 5.

Na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw, na terytorium których

można wjechać na podstawie polskiego dowodu osobistego za dokument równorzędny z ważnym

polskim paszportem uważa się ważny dowód osobisty Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1.

Między 21 a 8 dniem przed dniem wyborów każdy wyborca może sprawdzić w urzędzie gminy,

w której spis wyborców został sporządzony, czy został w spisie uwzględniony.

§ 2.

Spis wyborców jest udostępniany do wglądu w urzędzie gminy.

§ 3.

Wójt powiadamia wyborców, w sposób zwyczajowo przyjęty, o sporządzeniu spisu wyborców

oraz o miejscu i czasie jego udostępniania.

§ 4.

Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do innych niż gmina organów, które sporządziły

spis wyborców.

§ 1.

Każdy może wnieść odpowiednio do wójta albo do organu, który sporządził spis wyborców,

reklamację w sprawie nieprawidłowości sporządzenia spisu.

§ 2.

W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 22, z tym

że terminy rozpatrzenia reklamacji i wniesienia skargi do sądu rejonowego wynoszą

2 dni, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3.

Reklamacje w sprawach spisu wyborców dotyczącego osób, o których mowa w art. 34 §

1 i art. 35 § 1, rozpatrują niezwłocznie odpowiednio kapitan statku albo konsul. Od

decyzji podjętych w tych sprawach nie przysługuje środek prawny.

§ 1.

Głosować można osobiście, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 7.

§ 2.

Głosowaniem osobistym jest również głosowanie korespondencyjne w obwodach głosowania,

o których mowa w art. 14 § 1.

§ 1.

Głosowanie odbywa się w lokalu obwodowej komisji wyborczej, zwanym dalej „lokalem

wyborczym”.

§ 2.

Jeżeli głosowanie przeprowadza się w ciągu jednego dnia, głosowanie odbywa się bez

przerwy od godziny 7

§ 3.

Jeżeli głosowanie przeprowadza się w ciągu dwóch dni, głosowanie odbywa się pierwszego

i drugiego dnia bez przerwy od godziny 7

§ 4.

O godzinie zakończenia głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej zarządza

zakończenie głosowania. Od tej chwili mogą głosować tylko wyborcy, którzy przybyli

do lokalu wyborczego przed godziną zakończenia głosowania.

§ 5.

Głosowanie w obwodach głosowania utworzonych w zakładach opieki zdrowotnej i domach

pomocy społecznej może się rozpocząć później niż o godzinie określonej w § 2 i 3.

§ 6.

Głosowanie w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich oraz za

granicą odbywa się między godziną 7

§ 7.

Obwodowa komisja wyborcza może zarządzić wcześniejsze zakończenie głosowania w odrębnych

obwodach głosowania oraz w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich,

jeżeli wszyscy wyborcy wpisani do spisu wyborców oddali swe głosy. Zarządzenie wcześniejszego

zakończenia głosowania może nastąpić nie wcześniej niż o godzinie 18

§ 1.

Głosowanie odbywa się przy pomocy urzędowych kart do głosowania.

§ 2.

Na karcie do głosowania zamieszcza się informację o sposobie głosowania.

§ 3.

Karta do głosowania może być zadrukowana tylko po jednej stronie. Wielkość i rodzaj

czcionek powinny być jednakowe dla oznaczeń wszystkich list i nazwisk kandydatów.

§ 4.

Na karcie do głosowania oznacza się miejsce na umieszczenie pieczęci obwodowej komisji

wyborczej oraz drukuje się, w przypadku wyborów

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej - odcisk pieczęci Państwowej Komisji Wyborczej;

2)

do Sejmu, do Senatu i do Parlamentu Europejskiego - odcisk pieczęci okręgowej komisji

wyborczej;

3)

do rad i wyborów wójta - odcisk pieczęci terytorialnej komisji wyborczej.

§ 5.

Wzór kart do głosowania ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

Dopisanie na karcie do głosowania dodatkowych numerów list i nazw lub nazwisk albo

poczynienie innych dopisków nie wpływa na ważność oddanego na niej głosu.

§ 1.

Przed rozpoczęciem głosowania obwodowa komisja wyborcza sprawdza, czy urna jest pusta,

po czym zamyka się urnę wyborczą i opieczętowuje ją pieczęcią komisji oraz sprawdza,

czy na miejscu znajduje się spis wyborców i potrzebna liczba kart do głosowania właściwych

dla przeprowadzanych wyborów, jak również czy w lokalu wyborczym znajduje się odpowiednia

liczba łatwo dostępnych miejsc zapewniających tajność głosowania.

§ 2.

Od chwili opieczętowania do końca głosowania urny wyborczej nie wolno otwierać.

§ 3.

Od chwili rozpoczęcia głosowania aż do jego zakończenia w lokalu wyborczym muszą być

równocześnie obecne co najmniej 3 osoby wchodzące w skład obwodowej komisji wyborczej,

przy czym jedną z nich powinien być przewodniczący komisji lub jego zastępca, z zastrzeżeniem

art. 43.

§ 4.

W dniu głosowania w lokalu wyborczym podczas wszystkich czynności obwodowej komisji

wyborczej mają prawo być obecni, na podstawie zaświadczenia wydanego zgodnie z przepisami

kodeksu, mężowie zaufania.

§ 1.

Jeżeli głosowanie przeprowadza się w ciągu dwóch dni, obwodowa komisja wyborcza po

zakończeniu głosowania w pierwszym dniu

1)

zapieczętowuje otwór urny;

2)

ustala protokolarnie

a)

liczbę niewykorzystanych kart do głosowania,

b)

liczbę osób uprawnionych do głosowania, czyli liczbę osób ujętych w spisie wyborców,

c)

liczbę kart wydanych - na podstawie podpisów osób w spisie wyborców.

§ 2.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w § 1, obwodowa komisja wyborcza umieszcza

w opieczętowanych pakietach odrębnie karty niewykorzystane i spis wyborców, które

wraz z urną pozostają w lokalu komisji.

§ 3.

Po zakończeniu głosowania w pierwszym dniu i wykonaniu czynności, o których mowa w

§ 1 i 2, przewodniczący obwodowej komisji wyborczej zamyka lokal komisji i opieczętowuje

wejście do lokalu pieczęcią komisji. Wójt zapewnia ochronę lokalu komisji w czasie

przerwy w głosowaniu.

§ 4.

Obwodowa komisja wyborcza sporządza protokół, w którym podaje dane, o których mowa

w § 1 pkt 2, i podaje go niezwłocznie do publicznej wiadomości, po wykonaniu czynności,

o których mowa w § 3; przepis art. 75 § 5 stosuje się odpowiednio. Protokół wywiesza

się w miejscu łatwo dostępnym dla zainteresowanych w budynku, w którym mieści się

siedziba komisji. Wzór protokołu ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 5.

Przed rozpoczęciem głosowania w drugim dniu obwodowa komisja wyborcza stwierdza protokolarnie,

czy pieczęcie na wejściu do lokalu komisji, na urnie, a także na pakietach z kartami

do głosowania oraz ze spisem wyborców są nienaruszone.

§ 6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w zakresie ochrony

lokalu komisji w czasie przerwy w głosowaniu, w tym również zasady udzielania przez

Policję pomocy wójtom w celu prawidłowej ochrony tych lokali.

§ 7.

Szczegółowy sposób wykonywania przez obwodową komisję wyborczą czynności, o których

mowa w § 1-5, określa, w drodze uchwały, Państwowa Komisja Wyborcza, zapewniając poszanowanie

zasad przeprowadzania wyborów oraz ochronę urny, pakietów i dokumentów związanych

z wyborami.

§ 8.

Przepisy § 1-5 i 7 stosuje się do obwodów głosowania utworzonych na polskim statku

morskim i za granicą, z tym że

1)

obowiązek zapewnienia ochrony lokalu komisji, o którym mowa w § 3, spoczywa odpowiednio

na kapitanie statku i konsulu;

2)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania oraz obowiązki

kapitana polskiego statku morskiego w zakresie ochrony lokalu komisji w czasie przerwy

w głosowaniu, w tym również zasady udzielania pomocy w celu prawidłowej ochrony tych

lokali;

3)

minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania oraz obowiązki

konsula w zakresie ochrony lokalu komisji w czasie przerwy w głosowaniu, w tym również

zasady udzielania pomocy w celu prawidłowej ochrony tych lokali.

§ 1.

Obwodowa komisja wyborcza, po uzgodnieniu z właściwą komisją wyborczą wyższego stopnia,

może zarządzić stosowanie w głosowaniu drugiej urny wyborczej.

§ 2.

Urna, o której mowa w § 1, jest urną pomocniczą przeznaczoną wyłącznie do wrzucania

kart do głosowania przez wyborców w obwodach głosowania w zakładach opieki zdrowotnej

i w domach pomocy społecznej.

§ 3.

W przypadku wyrażenia przez wyborcę woli skorzystania z urny pomocniczej wrzucenie

do niej karty do głosowania wymaga obecności przy tej czynności co najmniej dwóch

osób wchodzących w skład obwodowej komisji wyborczej, zgłoszonych przez różne komitety

wyborcze.

§ 4.

Do postępowania z urną pomocniczą i głosowania przy jej użyciu mają zastosowanie przepisy

niniejszego rozdziału.

§ 1.

W obwodach głosowania, o których mowa w art. 14 § 1, stosuje się drugą urnę wyborczą.

§ 2.

Druga urna wyborcza, o której mowa w § 1, przeznaczona jest wyłącznie do wrzucania

kopert zwrotnych, o których mowa w art. 65 § 1 pkt 1.

Zabroniony jest wstęp do lokalu wyborczego osobom uzbrojonym.

§ 1.

Głosowania nie wolno przerywać. Gdyby wskutek nadzwyczajnych wydarzeń głosowanie było

przejściowo uniemożliwione, obwodowa komisja wyborcza może zarządzić jego przerwanie,

przedłużenie albo odroczenie do dnia następnego. Uchwałę w sprawie przedłużenia albo

odroczenia do dnia następnego głosowania obwodowa komisja wyborcza podejmuje po uzyskaniu

zgody właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia. Uchwała w tej sprawie powinna

być natychmiast podana do publicznej wiadomości, przekazana właściwej komisji wyborczej

wyższego stopnia, wójtowi oraz przesłana Państwowej Komisji Wyborczej za pośrednictwem

komisji wyborczej wyższego stopnia.

§ 2.

W razie przerwania lub odroczenia głosowania obwodowa komisja wyborcza zapieczętowuje

otwór urny wyborczej i oddaje urnę wraz z zapieczętowanym spisem wyborców na przechowanie

przewodniczącemu komisji. Pieczęć komisji oddaje się w takim przypadku na przechowanie

zastępcy przewodniczącego lub innemu członkowi komisji. Komisja ustala również liczbę

kart niewykorzystanych, umieszcza je w opieczętowanym pakiecie i oddaje na przechowanie

przewodniczącemu komisji. Przepis art. 43 § 5 stosuje się.

§ 1.

W lokalu wyborczym oraz na terenie budynku, w którym lokal się znajduje, jakakolwiek

agitacja wyborcza jest zabroniona.

§ 2.

W lokalu wyborczym umieszcza się tylko urzędowe obwieszczenia wyborcze.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza może postanowić o umieszczeniu w lokalu wyborczym oraz

w miejscu zapewniającym tajność głosowania zwięzłej informacji o sposobie głosowania

właściwym dla przeprowadzanych wyborów. Informację tę sporządza, według wzoru ustalonego

przez Państwową Komisję Wyborczą, dyrektor właściwej miejscowo delegatury Krajowego

Biura Wyborczego i zapewnia umieszczenie jej we wszystkich lokalach wyborczych.

§ 1.

Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej czuwa nad zapewnieniem tajności głosowania

oraz nad utrzymaniem porządku i spokoju w czasie głosowania.

§ 2.

Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej ma prawo zażądać opuszczenia lokalu wyborczego

przez osoby naruszające porządek i spokój.

§ 3.

Na żądanie przewodniczącego obwodowej komisji wyborczej komendant właściwego miejscowo

komisariatu Policji obowiązany jest zapewnić konieczną pomoc.

§ 4.

W przypadku naruszenia porządku w lokalu wyborczym nie stosuje się przepisu art. 46.

§ 1.

Międzynarodowi obserwatorzy wyborów, zaproszeni przez Państwową Komisję Wyborczą po

porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, mają prawo obserwować przebieg

wyborów oraz pracę organów wyborczych, w tym obwodowych komisji wyborczych.

§ 2.

Obserwatorzy, o których mowa w § 1, posiadają uprawnienia mężów zaufania, z wyjątkiem

prawa do wnoszenia uwag do protokołów.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza wydaje zaświadczenia obserwatorom, o których mowa w § 1.

§ 1.

Głosować może tylko wyborca wpisany do spisu wyborców, jego pełnomocnik, a także wyborca

dopisany do spisu zgodnie z przepisami § 2-4.

§ 2.

Obwodowa komisja wyborcza dopisuje w dniu głosowania do spisu wyborców

1)

osobę przedkładającą zaświadczenie o prawie do głosowania, załączając zaświadczenie

do spisu, jeżeli przepisy dotyczące danych wyborów przewidują możliwość uzyskania

takiego zaświadczenia;

2)

osobę pominiętą w spisie, jeżeli udokumentuje, iż stale zamieszkuje na terenie danego

obwodu głosowania, a urząd gminy potwierdzi, że nie otrzymał zawiadomienia o utracie

przez nią prawa wybierania lub o wpisaniu do spisu wyborców w innym obwodzie;

3)

osobę skreśloną ze spisu dla danego obwodu głosowania w związku z wpisaniem tej osoby

do spisu wyborców w jednostce, o której mowa w art. 12 § 4, jeżeli udokumentuje, iż

opuściła tę jednostkę w przeddzień wyborów.

§ 3.

W wyborach do Sejmu i do Senatu, wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach

do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej obwodowa komisja wyborcza

dopisuje w dniu głosowania do spisu wyborców również obywatela polskiego stale zamieszkującego

za granicą, a głosującego w kraju na podstawie ważnego polskiego paszportu, jeżeli

udokumentuje, iż stale zamieszkuje za granicą. W takim przypadku komisja odnotowuje

numer paszportu oraz miejsce i datę jego wydania w rubryce spisu „uwagi” oraz umieszcza

w paszporcie na ostatniej wolnej stronie przeznaczonej na adnotacje wizowe odcisk

swojej pieczęci i wpisuje datę głosowania.

§ 4.

Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku przyjęcia wyborcy do jednostki, o

której mowa w art. 12 § 4, w przeddzień wyborów.

§ 1.

Przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej dokument

umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości.

§ 2.

Po wykonaniu czynności, o której mowa w § 1, wyborca otrzymuje od komisji kartę do

głosowania właściwą dla przeprowadzanych wyborów, opatrzoną jej pieczęcią. Wyborca

potwierdza otrzymanie karty do głosowania własnym podpisem w przeznaczonej na to rubryce

spisu wyborców.

§ 3.

Wyborca głosujący za granicą otrzymuje kartę do głosowania wyłącznie po okazaniu obwodowej

komisji wyborczej ważnego polskiego paszportu lub w przypadku obywatela Unii Europejskiej

niebędącego obywatelem polskim innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

Na terenie państw Unii Europejskiej oraz państw, do których można wjechać na podstawie

polskiego dowodu osobistego stosuje się przepisy art. 35 § 5. Jeżeli w spisie wyborców

jest zaznaczone, że do wyborcy został wysłany pakiet wyborczy, o którym mowa w art.

65 § 1, dopuszcza się go do głosowania po uprzednim odnotowaniu tego w spisie wyborców.

§ 4.

Wyborcę przedkładającego komisji zaświadczenie o prawie do głosowania dopuszcza się

do głosowania po uprzednim wpisaniu go do spisu wyborców. Zaświadczenie o prawie do

głosowania załącza się do spisu wyborców.

§ 5.

Po otrzymaniu karty do głosowania wyborca udaje się do miejsca w lokalu wyborczym

zapewniającego tajność głosowania.

§ 6.

Wyborca wrzuca kartę do urny znajdującej się w dostępnym i widocznym miejscu lokalu

wyborczego.

§ 7.

Kartę do głosowania wyborca wrzuca do urny w taki sposób, aby strona zadrukowana była

niewidoczna.

Wyborcy niepełnosprawnemu, na jego prośbę, może pomagać inna osoba, z wyłączeniem

członków komisji wyborczych i mężów zaufania.

§ 1.

Wyborca o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 214, poz. 1407, z późn. zm. może udzielić pełnomocnictwa do głosowania w jego imieniu w wyborach, zwanego dalej

„pełnomocnictwem do głosowania”.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się do wyborcy, obywatela Unii Europejskiej, uznanego w państwie

członkowskim Unii Europejskiej, za niepełnosprawnego w stopniu odpowiadającym stopniom

niepełnosprawności, o których mowa w § 1.

§ 3.

Przepis § 1 stosuje się również do wyborcy, który najpóźniej w dniu głosowania kończy

75 lat.

§ 4.

Głosowanie za pośrednictwem pełnomocnika jest wyłączone w przypadku głosowania w obwodach

głosowania utworzonych w jednostkach, o których mowa w art. 12 § 4 i 7 oraz w obwodach

głosowania utworzonych za granicą i na polskich statkach morskich.

§ 5.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz dokumentów wydawanych przez

właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających uznanie za

osobę niepełnosprawną w stopniu, odpowiadającym stopniom niepełnosprawności, o których

mowa w § 1.

§ 1.

Pełnomocnikiem może być tylko osoba wpisana do rejestru wyborców w tej samej gminie,

co udzielający pełnomocnictwa do głosowania lub posiadająca zaświadczenie o prawie

do głosowania, jeżeli przepisy szczególne dotyczące danych wyborów przewidują możliwość

uzyskania takiego zaświadczenia, z zastrzeżeniem § 4.

§ 2.

Pełnomocnictwo do głosowania można przyjąć tylko od jednej osoby, z zastrzeżeniem

§ 3.

§ 3.

Pełnomocnictwo do głosowania można przyjąć od dwóch osób, jeżeli co najmniej jedną

z nich jest wstępny, zstępny, małżonek, brat, siostra lub osoba pozostająca w stosunku

przysposobienia, opieki lub kurateli w stosunku do pełnomocnika.

§ 4.

Pełnomocnikiem nie może być osoba wchodząca w skład komisji obwodowej właściwej dla

obwodu głosowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania, a także mężowie

zaufania, jak również kandydaci w danych wyborach.

§ 1.

Pełnomocnictwa do głosowania udziela się przed wójtem lub przed innym pracownikiem

urzędu gminy upoważnionym przez wójta do sporządzania aktów pełnomocnictwa do głosowania.

§ 2.

Akt pełnomocnictwa do głosowania sporządza się na wniosek wyborcy, wniesiony do wójta

gminy, w której wyborca jest wpisany do rejestru wyborców, najpóźniej w 10 dniu przed

dniem wyborów. Wniosek powinien zawierać: nazwisko i imię (imiona), imię ojca, datę

urodzenia, numer ewidencyjny PESEL oraz adres zamieszkania zarówno wyborcy, jak i

osoby, której ma być udzielone pełnomocnictwo do głosowania, a także wyraźne oznaczenie

wyborów, których dotyczy pełnomocnictwo do głosowania.

§ 3.

Do wniosku, o którym mowa w § 2, załącza się

1)

kopię aktualnego orzeczenia właściwego organu orzekającego o ustaleniu stopnia niepełnosprawności

osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania, a w przypadku wyborców, obywateli

Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, tłumaczenie przysięgłe aktualnego

dokumentu, o którym mowa w art. 54 § 5;

2)

pisemną zgodę osoby mającej być pełnomocnikiem, zawierającą jej nazwisko i imię (imiona)

oraz adres zamieszkania, a także nazwisko i imię (imiona) osoby udzielającej pełnomocnictwa

do głosowania;

3)

kopię zaświadczenia o prawie do głosowania wydanego osobie mającej być pełnomocnikiem

- w przypadku gdy osoba ta nie jest wpisana do rejestru wyborców w tej samej gminie

co udzielający pełnomocnictwa do głosowania i przepisy szczególne dotyczące danych

wyborów przewidują możliwość uzyskania takiego zaświadczenia.

§ 4.

Akt pełnomocnictwa do głosowania po sprawdzeniu, na podstawie dostępnych urzędowo

dokumentów, danych zawartych we wniosku niezwłocznie sporządza się w trzech egzemplarzach,

z których po jednym otrzymują udzielający pełnomocnictwa do głosowania i pełnomocnik,

a trzeci egzemplarz pozostaje w urzędzie gminy.

§ 5.

Akt pełnomocnictwa do głosowania jest sporządzany w miejscu zamieszkania wyborcy udzielającego

pełnomocnictwa do głosowania wskazanym we wniosku, o którym mowa w § 2, z zastrzeżeniem

§ 6.

§ 6.

Akt pełnomocnictwa do głosowania może być sporządzony na obszarze gminy poza miejscem

zamieszkania wyborcy udzielającego pełnomocnictwa do głosowania, jeżeli wyborca zwróci

się o to we wniosku, o którym mowa w § 2.

§ 7.

Gmina prowadzi wykaz sporządzonych aktów pełnomocnictwa do głosowania, w którym odnotowuje

się fakt sporządzenia danego aktu.

§ 1.

Jeżeli wniosek o sporządzenie aktu pełnomocnictwa do głosowania nie spełnia warunków,

o których mowa w art. 54, art. 55 lub art. 56 § 2 i 3, wójt, w terminie 3 dni od dnia

otrzymania wniosku, wzywa wyborcę do usunięcia wad wniosku w terminie 3 dni.

§ 2.

Jeżeli wad nie można usunąć albo nie zostały one usunięte w terminie wójt odmawia

sporządzenia aktu pełnomocnictwa do głosowania. Odmowę sporządzenia aktu pełnomocnictwa

do głosowania, wraz z uzasadnieniem, doręcza się niezwłocznie wyborcy.

§ 1.

Wyborca ma prawo do cofnięcia udzielonego pełnomocnictwa do głosowania. Cofnięcie

pełnomocnictwa do głosowania następuje przez złożenie najpóźniej na 2 dni przed dniem

wyborów stosownego oświadczenia wójtowi gminy, w której sporządzono akt pełnomocnictwa

do głosowania, lub doręczenie takiego oświadczenia właściwej obwodowej komisji wyborczej

w dniu głosowania.

§ 2.

Pełnomocnictwo do głosowania wygasa z mocy prawa w przypadku

1)

śmierci lub utraty prawa wybierania przez udzielającego pełnomocnictwa do głosowania

lub pełnomocnika;

2)

braku przesłanek, o których mowa w art. 55 § 1, lub wystąpienia przesłanki, o której

mowa w art. 55 § 4;

3)

wcześniejszego głosowania osobistego przez osobę udzielającą pełnomocnictwa do głosowania.

§ 3.

Fakt cofnięcia lub wygaśnięcia pełnomocnictwa do głosowania przed przekazaniem spisu

wyborców przewodniczącemu właściwej obwodowej komisji wyborczej odnotowuje w spisie

wyborców wójt, a po przekazaniu spisu - obwodowa komisja wyborcza właściwa dla obwodu

głosowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do głosowania.

§ 1.

Do głosowania przez pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepisy art. 52 § 2-6 oraz

art. 53, z zastrzeżeniem § 3-5.

§ 2.

Przed przystąpieniem do głosowania pełnomocnik okazuje obwodowej komisji wyborczej

dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości oraz akt pełnomocnictwa do głosowania.

§ 3.

Obwodowa komisja wyborcza odnotowuje nazwisko i imię (imiona) pełnomocnika wyborcy

w spisie wyborców w rubryce „uwagi” odpowiadającej pozycji, pod którą umieszczono

nazwisko wyborcy, wraz z oznaczeniem „pełnomocnik”, a akt pełnomocnictwa do głosowania

załącza do spisu wyborców.

§ 4.

Pełnomocnik potwierdza otrzymanie karty do głosowania własnym czytelnym podpisem w

rubryce spisu przeznaczonej na potwierdzenie otrzymania karty do głosowania przez

wyborcę udzielającego pełnomocnictwa do głosowania.

§ 5.

Jeżeli pełnomocnictwo do głosowania zostało cofnięte lub wygasło obwodowa komisja

wyborcza odmawia wydania pełnomocnikowi karty do głosowania i zatrzymuje akt pełnomocnictwa

do głosowania.

§ 1.

Czynności związane ze sporządzeniem aktu pełnomocnictwa do głosowania są zadaniem

zleconym gminy i są wolne od opłat.

§ 2.

Pełnomocnik nie może pobierać od udzielającego pełnomocnictwa do głosowania żadnych

opłat za głosowanie w jego imieniu w wyborach.

§ 3.

Zakazane jest udzielanie pełnomocnictwa do głosowania w zamian za jakąkolwiek korzyść

majątkową lub osobistą.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania

w sprawie sporządzenia aktu pełnomocnictwa do głosowania, wzory: wniosku o sporządzenie

aktu pełnomocnictwa do głosowania, zgody na przyjęcie pełnomocnictwa do głosowania

i aktu pełnomocnictwa do głosowania, a także wzór i sposób prowadzenia oraz aktualizacji

wykazu sporządzanych aktów pełnomocnictwa do głosowania, tak aby zapewnić sprawność

i rzetelność postępowania oraz wiarygodność aktu pełnomocnictwa do głosowania.

Wyborca wpisany do spisu wyborców, o którym mowa w art. 35 § 1, może głosować korespondencyjnie.

Informację o możliwości oraz zasadach głosowania korespondencyjnego konsul podaje

łącznie z obwieszczeniem, o którym mowa w art. 16 § 3.

§ 1.

Zamiar głosowania korespondencyjnego może być zgłoszony właściwemu terytorialnie konsulowi

do 15 dnia przed dniem wyborów.

§ 2.

Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, może być dokonane ustnie, pisemnie, telegraficznie,

telefaksem lub w formie elektronicznej. Zgłoszenie powinno zawierać nazwisko i imię

(imiona), imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL, oznaczenie miejsca pobytu

wyborcy za granicą, numer ważnego polskiego paszportu a także miejsce i datę jego

wydania, miejsce wpisania wyborcy do rejestru wyborców - w przypadku obywateli polskich

czasowo przebywających za granicą, a także oznaczenie adresu, na który ma być wysłany

pakiet wyborczy, o którym mowa w art. 65 § 1. W przypadku obywateli Unii Europejskiej

niebędących obywatelami polskimi, zgłoszenie powinno zawierać numer innego ważnego

dokumentu stwierdzającego tożsamość, a także miejsce i datę jego wydania.

§ 3.

W przypadku gdy wyborca zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego zaświadczenia,

o którym mowa w art. 35 § 3, nie wydaje się po wysłaniu do wyborcy pakietu wyborczego,

o którym mowa w art. 65 § 1, chyba że wyborca zwrócił pakiet wyborczy w stanie nienaruszonym.

W przypadku, gdy w jednym dniu odbywają się więcej niż jedne wybory, wyborca zamierzający

głosować korespondencyjnie w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 63, powinien zaznaczyć

których wyborów zgłoszenie dotyczy, przy czym zgłoszenie może być wspólne dla wszystkich

przeprowadzanych w danym dniu wyborów. Czynności określone w art. 66 wyborca podejmuje

dla każdych z tych wyborów oddzielnie.

§ 1.

Konsul niezwłocznie po otrzymaniu od właściwej komisji wyborczej kart do głosowania,

jednak nie później niż do 10 dnia przed dniem wyborów, wysyła do wyborcy wpisanego

do spisu wyborców, który wyraził zamiar głosowania korespondencyjnego, pakiet wyborczy

zawierający

1)

zaadresowaną kopertę zwrotną;

2)

kartę bądź karty do głosowania;

3)

kopertę na kartę bądź karty do głosowania, zwaną dalej „kopertą na kartę do głosowania”;

4)

oświadczenie o osobistym i tajnym oddaniu głosu na karcie do głosowania;

5)

instrukcję głosowania.

§ 2.

Na kopercie na kartę do głosowania umieszcza się oznaczenie „koperta na kartę do głosowania”.

Koperta zwrotna powinna być zaadresowana do właściwego konsula. Koperty nie mogą zawierać

żadnych innych oznaczeń.

§ 3.

Wzór i rozmiar koperty zwrotnej, koperty na kartę do głosowania, oświadczenia, o którym

mowa w § 1 pkt 4 oraz instrukcji głosowania określa Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 4.

Konsul, w rubryce spisu wyborców „uwagi” odpowiadającej pozycji, pod którą umieszczono

nazwisko wyborcy, który wyraził zamiar głosowania korespondencyjnego, umieszcza informację

o wysłaniu do niego pakietu wyborczego.

§ 1.

Wyborca głosujący korespondencyjnie po wypełnieniu karty do głosowania wkłada ją do

koperty na kartę do głosowania, którą zakleja, a następnie kopertę tę wkłada do koperty

zwrotnej łącznie z podpisanym oświadczeniem i przesyła ją na własny koszt na adres

właściwego konsula.

§ 2.

Konsul przekazuje otrzymane koperty zwrotne właściwej obwodowej komisji wyborczej

nie później niż 3 dnia przed dniem wyborów.

§ 3.

Koperty zwrotne przekazane przez konsula są wrzucane do urny wyborczej, o której mowa

w art. 45.

§ 4.

Koperty zwrotne dostarczone do obwodowej komisji wyborczej po zakończeniu czasu głosowania

są niszczone bez otwierania.

W ponownym głosowaniu w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz ponownych wyborach

Prezydenta Rzeczypospolitej skróceniu ulegają następujące terminy

1)

o którym mowa w art. 63 § 1 - do 10 dnia przed dniem głosowania lub wyborów;

2)

o którym mowa w art. 65 § 1 - do 7 dnia przed dniem głosowana lub wyborów.

Państwowa Komisja Wyborcza, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych,

określi w drodze uchwały warunki techniczne głosowania korespondencyjnego, uwzględniając

w szczególności

1)

tryb przekazywania pakietu wyborczego,

2)

sposób zabezpieczenia urny wyborczej, o której mowa w art. 45,

3)

sposób postępowania z kartami do głosowania przekazanymi w kopertach zwrotnych,

4)

sposób postępowania z kopertami zwrotnymi dostarczonymi do obwodowej komisji wyborczej

po zakończeniu głosowania

- mając na względzie zapewnienie poszanowania zasad przeprowadzania wyborów oraz ochrony

urny wyborczej, o której mowa w art. 45, pakietów wyborczych a w szczególności kart

zwrotnych i kart do głosowania.

§ 1.

Niezwłocznie po zakończeniu głosowania obwodowa komisja wyborcza ustala wyniki głosowania

w obwodzie.

§ 2.

Jeżeli głosowanie przeprowadza się w ciągu dwóch dni, obwodowa komisja wyborcza ustala

wyniki głosowania po zakończeniu głosowania w drugim dniu.

§ 3.

Obwodowa komisja wyborcza ustala wyniki głosowania w obwodzie odpowiednio do przeprowadzanych

wyborów.

§ 4.

Warunki ważności głosu określają przepisy szczególne kodeksu.

§ 1.

Niezwłocznie po zakończeniu głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej

w obecności jej członków zapieczętowuje otwór urny wyborczej.

§ 2.

Obwodowa komisja wyborcza ustala, na podstawie spisu wyborców, liczbę osób uprawnionych

do głosowania oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

§ 3.

Komisja ustala liczbę niewykorzystanych kart do głosowania, a następnie karty te umieszcza

w zapieczętowanych pakietach.

§ 1.

Po wykonaniu przez obwodową komisję wyborczą czynności, o których mowa w art. 70,

przewodniczący komisji w obecności jej członków otwiera urnę wyborczą, po czym komisja

liczy wyjęte z niej karty do głosowania oraz ustala liczbę kart ważnych i liczbę kart

nieważnych.

§ 2.

Kart do głosowania przedartych całkowicie na dwie lub więcej części nie bierze się

pod uwagę przy obliczeniach, o których mowa w § 1.

§ 3.

Jeżeli liczba kart ważnych do głosowania wyjętych z urny jest mniejsza lub większa

od liczby kart wydanych, komisja podaje w protokole przypuszczalną przyczynę tej niezgodności.

§ 1.

Obwodowa komisja wyborcza w obwodzie głosowania, o którym mowa w art. 14 § 1, ustalając

wyniki głosowania w obwodzie uwzględnia również głosy oddane korespondencyjnie wyjęte

z kopert zwrotnych umieszczonych w drugiej urnie wyborczej, o której mowa w art. 45.

§ 2.

Obwodowa komisja wyborcza ustala również liczbę wysłanych pakietów wyborczych i liczbę

kart do głosowania wyjętych z kopert zwrotnych i podaje je w protokole głosowania

w obwodzie.

§ 3.

Jeżeli w kopercie zwrotnej brak jest podpisanego oświadczenia, o którym mowa w art.

65 § 1 pkt 4, lub gdy koperta na kartę do głosowania nie jest zaklejona obwodowa komisja

wyborcza niszczy tę kopertę i kartę do głosowania.

§ 4.

Jeżeli wyborca, który oddał głos korespondencyjnie głosował osobiście w lokalu obwodowej

komisji wyborczej obwodowa komisja wyborcza niszczy kopertę z kartą do głosowania.

Karty do głosowania inne niż urzędowo ustalone lub nieopatrzone pieczęcią obwodowej

komisji wyborczej są nieważne.

Liczba kart ważnych do głosowania stanowi liczbę osób, które wzięły udział w głosowaniu

w danym obwodzie.

§ 1.

Obwodowa komisja wyborcza sporządza, w dwóch egzemplarzach, protokół głosowania w

obwodzie właściwy dla przeprowadzanych wyborów.

§ 2.

W protokole, o którym mowa w § 1, wymienia się odpowiednio dane, o których mowa w

art. 70 § 2, oraz, odpowiednio do przeprowadzanych wyborów, liczbę głosów nieważnych,

liczbę głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów albo na poszczególne listy

kandydatów i każdego kandydata z tych list.

§ 3.

W protokole wymienia się ponadto liczby, o których mowa w art. 70 § 3 i art. 71 §

1, a także liczbę wyborców głosujących przez pełnomocnika.

§ 4.

W protokole podaje się czas rozpoczęcia i zakończenia głosowania oraz omawia zarządzenia

i inne podjęte decyzje, jak również inne istotne okoliczności związane z przebiegiem

głosowania.

§ 5.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład obwodowej komisji wyborczej obecne

przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 6.

Mężom zaufania przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych

zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

§ 7.

Przepis § 6 stosuje się odpowiednio do członków obwodowej komisji wyborczej, z tym

że nie zwalnia ich to z obowiązku podpisania protokołu głosowania w obwodzie.

§ 8.

Wzory protokołów, o których mowa w § 1, ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 1.

Protokół głosowania przekazuje się

1)

w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach

do Parlamentu Europejskiemu w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnikowi, o którym mowa

w art. 173, wyznaczonemu przez właściwą komisję wyborczą wyższego stopnia;

2)

w wyborach do rady gminy oraz w wyborach wójta - gminnej komisji wyborczej;

3)

w wyborach do rady powiatu i do sejmiku województwa - powiatowej komisji wyborczej.

§ 2.

Pełnomocnik, o którym mowa w § 1 pkt 1, sprawdza pod względem zgodności arytmetycznej

poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie i potwierdza obwodowej komisji

wyborczej poprawność ustalonych wyników bądź wskazuje na niezgodność arytmetyczną

danych w protokole, którą obwodowa komisja wyborcza obowiązana jest wyjaśnić i odpowiednio

poprawić oraz podać do publicznej wiadomości w trybie określonym w art. 77 skorygowane

wyniki głosowania.

§ 3.

Komisje wyborcze, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, sprawdzają pod względem zgodności

arytmetycznej poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W przypadku stwierdzenia

niezgodności arytmetycznych danych w protokole obwodowa komisja wyborcza obowiązana

jest ją wyjaśnić i odpowiednio poprawić oraz podać do publicznej wiadomości w trybie

określonym w art. 77 skorygowane wyniki głosowania.

§ 4.

Tryb przekazywania i przyjmowania oraz sposób postępowania z protokołem, o którym

mowa w § 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza.

Obwodowa komisja wyborcza podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości wyniki głosowania

w obwodzie, poprzez wywieszenie w lokalu wyborczym, w miejscu łatwo dostępnym dla

wyborców, kopii protokołu głosowania w obwodzie.

§ 1.

Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej niezwłocznie przekazuje do właściwej komisji

wyborczej wyższego stopnia, w zapieczętowanej kopercie, jeden egzemplarz protokołu

głosowania w obwodzie wraz z wyjaśnieniami komisji do zgłoszonych zarzutów, o których

mowa w art. 75 § 6 i 7. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu

protokołu.

§ 2.

Wyniki głosowania z obwodów utworzonych za granicą są przekazywane okręgowej komisji

wyborczej właściwej dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy, a wyniki

głosowania z obwodów utworzonych na polskich statkach morskich - okręgowej komisji

wyborczej właściwej dla siedziby armatora.

§ 3.

Zasady i tryb przekazywania właściwej komisji wyborczej wyższego stopnia wyników głosowania

i protokołów głosowania z obwodów głosowania, o których mowa w § 2, określi Państwowa

Komisja Wyborcza, po zasięgnięciu opinii odpowiednio ministra właściwego do spraw

zagranicznych oraz ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.

§ 1.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 78, przewodniczący obwodowej komisji

wyborczej niezwłocznie, w sposób ustalony przez Państwową Komisję Wyborczą, przekazuje

w depozyt odpowiednio wójtowi, konsulowi albo kapitanowi statku dokumenty z głosowania

oraz pieczęć komisji.

§ 2.

Dokumenty, o których mowa w § 1, są udostępniane Sądowi Najwyższemu w związku z postępowaniami

w sprawach protestów wyborczych oraz na żądanie sądów, prokuratury lub Policji, prowadzących

postępowanie karne.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza podaje w trakcie głosowania liczbę osób ujętych w spisach

wyborców oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

§ 2.

Obwodowe komisje wyborcze przekazują Państwowej Komisji Wyborczej w trakcie głosowania

dane liczbowe, o których mowa w art. 70 § 2.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza ustala tryb i sposób przekazywania danych, o których mowa

w § 2.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza może po zakończeniu głosowania, a przed ustaleniem wyników

wyborów podawać do publicznej wiadomości cząstkowe nieoficjalne wyniki głosowania

w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach

do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, ustalone na podstawie otrzymanych

drogą elektroniczną informacji o wynikach głosowania w obwodach.

§ 2.

Tryb i sposób podawania wyników, o których mowa w § 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 1.

Przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby

może być wniesiony protest z powodu

1)

dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników

wyborów lub

2)

naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania

lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

§ 2.

Protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko

wyborom, o którym mowa w § 1, lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów

kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może

wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców

w jednym z obwodów głosowania.

§ 3.

Protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi posła,

senatora, posła do Parlamentu Europejskiego, radnego lub wójta może wnieść wyborca,

którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów

głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego.

§ 4.

Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może wnieść wyborca, którego

nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania.

§ 5.

Prawo wniesienia protestu przysługuje również przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej

i pełnomocnikowi wyborczemu.

§ 1.

Protest wyborczy wnosi się do sądu wskazanego w przepisach szczególnych kodeksu.

§ 2.

Zasady wnoszenia protestów i tryb ich rozpatrywania, a także orzekania o ważności

wyborów określają przepisy szczególne kodeksu.

§ 1.

Prawo zgłaszania kandydatów w wyborach przysługuje komitetom wyborczym. Komitety wyborcze

wykonują również inne czynności wyborcze, a w szczególności prowadzą na zasadzie wyłączności

kampanię wyborczą na rzecz kandydatów.

§ 2.

W wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej

Polskiej komitety wyborcze mogą być tworzone przez partie polityczne i koalicje partii

politycznych oraz przez wyborców.

§ 3.

W wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej komitety wyborcze mogą być tworzone wyłącznie

przez wyborców.

§ 4.

W wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach

wójta komitety wyborcze mogą być tworzone przez partie polityczne i koalicje partii

politycznych, stowarzyszenia i organizacje społeczne, zwane dalej „organizacjami”,

oraz przez wyborców.

§ 1.

Czynności określone w kodeksie, związane z utworzeniem komitetu wyborczego mogą być

wykonywane od dnia ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów do dnia przyjęcia przez właściwy

organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.

§ 2.

Czynności podjęte przed dniem ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów są nieważne.

§ 1.

Funkcję komitetu wyborczego partii politycznej pełni organ partii upoważniony do jej

reprezentowania na zewnątrz.

§ 2.

Organ partii politycznej, o którym mowa w § 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy

o utworzeniu komitetu i o zamiarze samodzielnego zgłaszania kandydatów oraz o powołaniu

1)

pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na

rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.

§ 3.

W zawiadomieniu, o którym mowa w § 2, podaje się również

1)

nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres

siedziby komitetu i numer ewidencyjny, pod którym partia polityczna jest wpisana do

ewidencji partii politycznych;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.

§ 1.

Partie polityczne mogą tworzyć koalicje wyborcze w celu wspólnego zgłaszania kandydatów.

Partia polityczna może wchodzić w skład tylko jednej koalicji wyborczej.

§ 2.

Czynności wyborcze w imieniu koalicji wyborczej wykonuje koalicyjny komitet wyborczy

utworzony przez organy partii politycznych upoważnione do reprezentowania partii na

zewnątrz.

§ 3.

W skład koalicyjnego komitetu wyborczego wchodzi co najmniej 10 osób wskazanych przez

organy partii politycznych, o których mowa w § 2.

§ 4.

Koalicyjny komitet wyborczy powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na

rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.

§ 5.

Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 4 pkt 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy

o utworzeniu koalicyjnego komitetu wyborczego oraz o powołaniu pełnomocników, o których

mowa w § 4.

§ 6.

W zawiadomieniu, o którym mowa w § 5, podaje się również

1)

nazwę koalicyjnego komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art.

95 oraz adres siedziby komitetu i numery ewidencyjne, pod którymi partie polityczne

tworzące koalicję wyborczą są wpisane do ewidencji partii politycznych;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w § 4 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w § 4 pkt 2.

§ 1.

Funkcję komitetu wyborczego organizacji pełni organ organizacji upoważniony do reprezentowania

jej na zewnątrz.

§ 2.

Organ, o którym mowa w § 1, powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na

rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.

§ 3.

Organ, o którym mowa w § 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy o utworzeniu komitetu

wyborczego oraz o powołaniu pełnomocników, o których mowa w § 2.

§ 4.

W zawiadomieniu, o którym mowa w § 3, podaje się również

1)

nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres

siedziby komitetu i numer ewidencyjny, pod którym organizacja jest wpisana do rejestru

organizacji;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.

§ 1.

Obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania mogą tworzyć komitet

wyborczy wyborców.

§ 2.

Komitet wyborczy wyborców powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na

rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.

§ 3.

Pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego powołuje się spośród osób wchodzących

w skład komitetu wyborczego.

§ 4.

Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 2 pkt 1, zawiadamia właściwy organ wyborczy

o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców. W zawiadomieniu podaje się imiona, nazwiska,

adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL obywateli tworzących komitet wyborczy

wyborców.

§ 5.

W zawiadomieniu, o którym mowa w § 4, podaje się również

1)

nazwę komitetu wyborczego utworzoną zgodnie z przepisami art. 92 i art. 95 oraz adres

siedziby komitetu;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w § 2 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w § 2 pkt 2.

§ 1.

W celu zgłoszenia kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej obywatele w liczbie co

najmniej 15, mający prawo wybierania, tworzą komitet wyborczy. Komitet ten na zasadzie

wyłączności prowadzi kampanię wyborczą na rzecz zgłoszonego kandydata.

§ 2.

Zgłoszenie kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej musi być poparte podpisami co

najmniej 100 000 obywateli mających prawo wybierania do Sejmu.

§ 3.

Komitet wyborczy powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 127, do występowania na

rzecz komitetu i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego, o którym mowa w art. 127.

§ 4.

Pełnomocnikiem wyborczym lub pełnomocnikiem finansowym nie może być kandydat na Prezydenta

Rzeczypospolitej.

§ 5.

Pełnomocnik wyborczy, o którym mowa w § 3 pkt 1, zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą

o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców. W zawiadomieniu podaje się imiona, nazwiska,

adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL obywateli tworzących komitet wyborczy.

§ 6.

W zawiadomieniu o utworzeniu komitetu wyborczego podaje się

1)

nazwę komitetu wyborczego oraz adres jego siedziby;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego i pełnomocnika finansowego.

Szczegółowe zasady tworzenia komitetów wyborczych oraz zgłaszania ich właściwym organom

wyborczym określają przepisy szczególne kodeksu.

§ 1.

Nazwa komitetu wyborczego partii politycznej zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy” oraz

nazwę partii politycznej lub skrót nazwy tej partii, wynikające z wpisu do ewidencji

partii politycznych.

§ 2.

Nazwa koalicyjnego komitetu wyborczego zawiera wyrazy „Koalicyjny Komitet Wyborczy”

oraz nazwę koalicji wyborczej lub skrót nazwy tej koalicji wyborczej. Nazwą koalicji

wyborczej mogą być również nazwy partii politycznych tworzących koalicję wyborczą

lub skróty nazw tych partii, wynikające z wpisu tych partii do ewidencji partii politycznych.

Nazwa koalicji wyborczej może składać się z co najwyżej 45 znaków drukarskich, wliczając

spacje.

§ 3.

Nazwa komitetu wyborczego organizacji zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy” oraz nazwę

organizacji lub skrót nazwy tej organizacji, wynikające z wpisu do rejestru organizacji

prowadzonego przez właściwy organ.

§ 4.

Nazwa komitetu wyborczego wyborców zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy Wyborców” oraz

nazwę komitetu wyborczego lub skrót jego nazwy odróżniające się wyraźnie od nazw i

skrótów nazw innych komitetów wyborczych.

§ 5.

Nazwa komitetu wyborczego wyborców utworzonego w celu udziału w wyborach Prezydenta

Rzeczypospolitej zawiera wyrazy „Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej” oraz imię i nazwisko kandydata.

§ 6.

Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego powinny odróżniać się wyraźnie od nazw i skrótów

nazw innych komitetów wyborczych.

§ 1.

Wzorcem symbolu graficznego komitetu wyborczego partii politycznej może być wzorzec

symbolu graficznego tej partii, wynikający z wpisu do ewidencji partii politycznych.

§ 2.

Wzorcem symbolu graficznego koalicyjnego komitetu wyborczego mogą być wzorce symboli

graficznych partii politycznych tworzących koalicję wyborczą lub wzorzec symbolu graficznego

jednej z tych partii, wynikające z wpisów tych partii do ewidencji partii politycznych.

§ 3.

Wzorzec symbolu graficznego komitetu wyborczego wyborców musi odróżniać się wyraźnie

od wzorców symboli graficznych innych komitetów wyborczych.

Nazwa, skrót nazwy i wzorzec symbolu graficznego komitetu wyborczego korzystają z

ochrony prawnej przewidzianej dla dóbr osobistych.

§ 1.

Nie stanowi wady zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego partii politycznej

lub komitetu wyborczego organizacji, wpisanych odpowiednio do ewidencji lub rejestru

prowadzonych przez właściwy organ, określenie w nim nazwy lub skrótu nazwy tych samych

lub niedostatecznie różniących się od nazw lub skrótów nazw innych komitetów wyborczych.

Organ, który wydał wcześniej postanowienie o przyjęciu zawiadomienia o utworzeniu

komitetu wyborczego, w którym podano tę samą lub niedostatecznie różniącą się nazwę

lub skrót nazwy, po porozumieniu z pełnomocnikiem wyborczym tego komitetu zmienia

postanowienie, określając w nim nową nazwę lub skrót nazwy komitetu. W razie braku

porozumienia organ, który wydał postanowienie, uchyla je i wzywa pełnomocnika wyborczego

do usunięcia wady w terminie 3 dni. Przepisy art. 97 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego utworzonego przez wyborców zrzeszonych w zarejestrowanych

organizacjach mniejszości narodowych mogą być tożsame z nazwą i skrótem nazwy tej

organizacji. Do zawiadomienia o utworzeniu takiego komitetu dołącza się dokument właściwego

organu statutowego organizacji mniejszości narodowej potwierdzający utworzenie komitetu

wyborczego przez wyborców będących członkami tej organizacji.

§ 3.

Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego wyborców muszą być różne od nazw lub skrótu

nazw partii politycznych lub organizacji, wpisanych odpowiednio do ewidencji lub rejestru,

prowadzonych przez właściwy organ.

Można być pełnomocnikiem wyborczym lub pełnomocnikiem finansowym tylko jednego komitetu

wyborczego.

§ 1.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 86 § 2, art. 87 § 5, art. 88 § 3, art.

89 § 4 i art. 90 § 5 spełnia warunki określone w kodeksie, właściwy organ wyborczy,

w terminie 3 dni od dnia jego doręczenia, postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie

o przyjęciu zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.

§ 2.

Jeżeli zawiadomienie wykazuje wady, właściwy organ wyborczy, w terminie 3 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia wzywa pełnomocnika wyborczego do ich usunięcia w terminie

5 dni. W przypadku nieusunięcia wad w terminie właściwy organ wyborczy, odmawia przyjęcia

zawiadomienia. Postanowienie o odmowie przyjęcia zawiadomienia, wraz z uzasadnieniem,

doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.

§ 3.

Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do właściwego organu na postanowienie

o odmowie przyjęcia zawiadomienia.

Komitet wyborczy może wykonywać czynności wyborcze po wydaniu przez właściwy organ

wyborczy postanowienia o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa w art. 97.

Właściwy organ wyborczy podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej

informację o przyjęciu zawiadomień, o których mowa w art. 97.

§ 1.

Komitet wyborczy, z zastrzeżeniem § 2 i 3, ulega rozwiązaniu z mocy prawa po upływie

60 dni od dnia

1)

przyjęcia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez właściwy organ wyborczy

albo

2)

bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi albo odwołania, o których mowa

w art. 145 § 1 i 5, albo

3)

wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 145 § 2 albo 5, uwzględniającego skargę albo

odwołanie na postanowienie właściwego organu wyborczego w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

§ 2.

Komitet wyborczy, któremu przysługuje prawo do dotacji podmiotowej, o której mowa

w art. 150 lub art. 151, ulega rozwiązaniu z mocy prawa po upływie 6 miesięcy od dnia

otrzymania dotacji.

§ 3.

Jeżeli wniesiono protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu wyborczym

lub ważności wyboru określonej osoby, komitet wyborczy, który zarejestrował listy

kandydatów lub kandydata, nie ulega rozwiązaniu przed uprawomocnieniem się orzeczenia

sądu.

§ 1.

Komitet wyborczy może ulec rozwiązaniu przed dniem wyborów w trybie przepisów o jego

utworzeniu, z zastrzeżeniem § 3. O rozwiązaniu komitetu zawiadamia się niezwłocznie

organ wyborczy, który przyjął zawiadomienie o utworzeniu komitetu, a jeżeli rozwiązanie

komitetu nastąpiło po zarejestrowaniu listy kandydatów lub kandydata, także właściwą

komisję wyborczą.

§ 2.

Po przyjęciu przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu koalicyjnego

komitetu wyborczego zmiany składu koalicji wyborczej są niedopuszczalne. Oświadczenie

jednostronne uczestnika koalicji wyborczej o wystąpieniu z koalicji wyborczej nie

rodzi skutków prawnych.

§ 3.

Komitet wyborczy wyborców ulega rozwiązaniu z mocy prawa, jeżeli liczba osób, które

utworzyły komitet wyborczy będzie mniejsza od określonej w kodeksie minimalnej liczby

wymaganej dla utworzenia danego komitetu wyborczego wyborców.

§ 1.

Pełnomocnik wyborczy w terminie 7 dni od dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy

zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego zawiadamia ten organ o adresie strony

internetowej na której komitet wyborczy umieszcza informacje określone w kodeksie.

§ 2.

Właściwy organ wyborczy podaje informację o adresach stron internetowych, o których

mowa w § 1, w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 3.

Obowiązek, o którym mowa w § 1, nie dotyczy komitetów wyborczych, które zgłaszają

kandydata lub kandydatów wyłącznie do rady gminy lub rady powiatu.

§ 1.

Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona może wyznaczyć po jednym mężu

zaufania do każdej obwodowej komisji wyborczej. Jeżeli komitet wyborczy nie zarejestrował

kandydatów lub list kandydatów we wszystkich okręgach wyborczych, mężów zaufania może

wyznaczyć do obwodowej komisji wyborczej na obszarze okręgu, w którym zarejestrował

kandydata lub listę kandydatów. W wyborach wójta komitet wyborczy może wyznaczyć mężów

zaufania na obszarze całej gminy.

§ 2.

Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona wydaje mężom zaufania zaświadczenie

według wzoru określonego przez Państwową Komisję Wyborczą.

§ 3.

Funkcję męża zaufania przy Państwowej Komisji Wyborczej, okręgowej komisji wyborczej

i terytorialnej komisji wyborczej może pełnić pełnomocnik wyborczy lub osoba przez

niego upoważniona.

Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia aktu właściwego organu o zarządzeniu

wyborów i ulega zakończeniu na 24 godziny przed dniem głosowania.

§ 1.

Agitacją wyborczą jest publiczne nakłanianie lub zachęcanie, do głosowania w określony

sposób lub do głosowania na kandydata określonego komitetu wyborczego.

§ 2.

Agitację wyborczą można prowadzić od dnia przyjęcia przez właściwy organ zawiadomienia

o utworzeniu komitetu wyborczego na zasadach, w formach i w miejscach, określonych

przepisami kodeksu.

§ 1.

Każdy wyborca może prowadzić agitację wyborczą na rzecz kandydatów, w tym zbierać

podpisy popierające zgłoszenia kandydatów, po uzyskaniu pisemnej zgody pełnomocnika

wyborczego.

§ 2.

Podpisy, o których mowa w § 1, można zbierać w miejscu, czasie i w sposób wykluczający

stosowanie jakichkolwiek nacisków zmierzających do ich wymuszenia.

§ 3.

Zbieranie lub składanie podpisów w zamian za korzyść finansową lub osobistą jest zabronione.

§ 1.

W dniu głosowania oraz na 24 godziny przed tym dniem prowadzenie agitacji wyborczej,

w tym zwoływanie zgromadzeń, organizowanie pochodów i manifestacji, wygłaszanie przemówień

oraz rozpowszechnianie materiałów wyborczych jest zabronione.

§ 2.

Agitacja wyborcza w lokalu wyborczym oraz na terenie budynku, w którym ten lokal się

znajduje, jest zabroniona.

§ 1.

Zabrania się prowadzenia agitacji wyborczej

1)

na terenie urzędów administracji rządowej i administracji samorządu terytorialnego

oraz sądów;

2)

na terenie zakładów pracy w sposób i w formach zakłócających ich normalne funkcjonowanie;

3)

na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej oraz oddziałów obrony cywilnej, a także skoszarowanych jednostek

podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

§ 2.

Zabroniona jest agitacja wyborcza na terenie szkół wobec uczniów.

§ 3.

Za agitację wyborczą nie uznaje się prowadzonych przez szkołę zajęć z zakresu edukacji

obywatelskiej polegających na upowszechnianiu wśród uczniów wiedzy o prawach i obowiązkach

obywateli, znaczeniu wyborów w funkcjonowaniu demokratycznego państwa prawa oraz zasadach

organizacji wyborów.

§ 4.

Zabrania się komitetom wyborczym, kandydatom oraz wyborcom prowadzącym agitację wyborczą

na rzecz komitetów wyborczych lub kandydatów organizowania loterii fantowych, innego

rodzaju gier losowych oraz konkursów, w których wygranymi są nagrody pieniężne lub

przedmioty o wartości wyższej niż wartość przedmiotów zwyczajowo używanych w celach

reklamowych lub promocyjnych.

§ 5.

Zabrania się podawania oraz dostarczania, w ramach prowadzonej agitacji wyborczej,

napojów alkoholowych nieodpłatnie lub po cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania,

nie wyższych od cen nabycia lub kosztów wytworzenia.

§ 1.

Materiałem wyborczym jest każdy pochodzący od komitetu wyborczego upubliczniony i

utrwalony przekaz informacji mający związek z zarządzonymi wyborami.

§ 2.

Materiały wyborcze powinny zawierać wyraźne oznaczenie komitetu wyborczego, od którego

pochodzą.

§ 3.

Materiały wyborcze podlegają ochronie prawnej.

§ 1.

Na ścianach budynków, przystankach komunikacji publicznej, tablicach i słupach ogłoszeniowych,

ogrodzeniach, latarniach, urządzeniach energetycznych, telekomunikacyjnych i innych

można umieszczać plakaty i hasła wyborcze wyłącznie po uzyskaniu zgody właściciela

lub zarządcy nieruchomości, obiektu albo urządzenia.

§ 2.

Przy ustawianiu własnych urządzeń ogłoszeniowych w celu prowadzenia kampanii wyborczej

należy stosować obowiązujące przepisy porządkowe. Przepis art. 109 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Plakaty i hasła wyborcze należy umieszczać w taki sposób, aby można je było usunąć

bez powodowania szkód.

§ 4.

Zabrania się umieszczania plakatów i haseł wyborczych o powierzchni większej niż 2

m

§ 5.

Policja lub straż gminna jest obowiązana usuwać na koszt komitetów wyborczych plakaty

i hasła wyborcze, których sposób umieszczenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi

albo bezpieczeństwu mienia bądź bezpieczeństwu w ruchu drogowym.

§ 6.

Plakaty i hasła wyborcze oraz urządzenia ogłoszeniowe ustawione w celu prowadzenia

agitacji wyborczej pełnomocnicy wyborczy obowiązani są usunąć w terminie 30 dni po

dniu wyborów.

§ 7.

Wójt postanawia o usunięciu plakatów i haseł wyborczych oraz urządzeń ogłoszeniowych

nieusuniętych przez obowiązanych do tego pełnomocników wyborczych w terminie, o którym

mowa w § 6. Koszty usunięcia ponoszą obowiązani.

§ 1.

Jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm., materiały wyborcze, w szczególności plakaty, ulotki i hasła, a także wypowiedzi

lub inne formy prowadzonej agitacji wyborczej, zawierają informacje nieprawdziwe,

kandydat lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego komitetu wyborczego ma prawo wnieść

do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia

1)

zakazu rozpowszechniania takich informacji;

2)

przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje;

3)

nakazania sprostowania takich informacji;

4)

nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste;

5)

nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone;

6)

nakazania uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty do 100 000 złotych na rzecz organizacji

pożytku publicznego.

§ 2.

Sąd okręgowy rozpoznaje wniosek, o którym mowa w § 1, w ciągu 24 godzin w postępowaniu

nieprocesowym. Sąd może rozpoznać sprawę w przypadku usprawiedliwionej nieobecności

wnioskodawcy lub uczestnika postępowania, którzy o terminie rozprawy zostali prawidłowo

powiadomieni. Postanowienie kończące postępowanie w sprawie sąd niezwłocznie doręcza

wraz z uzasadnieniem osobie zainteresowanej, o której mowa w § 1, i zobowiązanemu

do wykonania postanowienia sądu.

§ 3.

Na postanowienie sądu okręgowego przysługuje w ciągu 24 godzin zażalenie do sądu apelacyjnego,

który rozpoznaje je w ciągu 24 godzin. Od postanowienia sądu apelacyjnego nie przysługuje

skarga kasacyjna i podlega ono natychmiastowemu wykonaniu.

§ 4.

Publikacja sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin następuje najpóźniej w ciągu 48

godzin, na koszt zobowiązanego. W orzeczeniu sąd wskazuje prasę w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, w której nastąpić ma publikacja, oraz termin publikacji.

§ 5.

W razie odmowy lub niezamieszczenia sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin przez

zobowiązanego w sposób określony w postanowieniu sądu sąd, na wniosek zainteresowanego,

zarządza opublikowanie sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin w trybie egzekucyjnym,

na koszt zobowiązanego.

§ 6.

W sprawach, o których mowa w § 1, 4 i 5, przepisu art. 104 nie stosuje się.

Informacje, komunikaty, apele i hasła wyborcze, ogłaszane w prasie drukowanej lub

w telewizji bądź radiu na koszt komitetów wyborczych muszą zawierać wskazanie, przez

kogo są opłacane i od kogo pochodzą. Odpowiedzialnym za umieszczenie tego wskazania

jest redaktor w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe.

Wykonanie uprawnień wynikających z kodeksu nie ogranicza możliwości dochodzenia przez

osoby pokrzywdzone lub poszkodowane uprawnień na podstawie przepisów innych ustaw,

wobec osób, których działanie lub zaniechania w toku kampanii wyborczej naruszyło

cudze dobra osobiste lub majątkowe.

Wójt niezwłocznie po rozpoczęciu kampanii wyborczej zapewni na obszarze gminy odpowiednią

liczbę miejsc przeznaczonych na bezpłatne umieszczanie urzędowych obwieszczeń wyborczych

i plakatów wszystkich komitetów wyborczych oraz poda wykaz tych miejsc do publicznej

wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1.

Na 24 godziny przed dniem głosowania aż do zakończenia głosowania zabrania się podawania

do publicznej wiadomości wyników przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej

dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych i wyników wyborów oraz wyników sondaży

wyborczych przeprowadzanych w dniu głosowania.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1.

Komitety wyborcze mają prawo prowadzenia agitacji wyborczej w programach publicznych

i niepublicznych nadawców radiowych i telewizyjnych.

§ 2.

W wyborach ponownych oraz w wyborach uzupełniających agitację wyborczą, o której mowa

w § 1, prowadzi się, jeżeli przeprowadza się głosowanie a przepisy szczególne kodeksu

tak stanowią.

§ 1.

Komitetom wyborczym, których kandydaci zostali zarejestrowani przysługuje, w okresie

od 15 dnia przed dniem wyborów do dnia zakończenia kampanii wyborczej, prawo do rozpowszechniania

nieodpłatnie audycji wyborczych, w programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych

na koszt tych nadawców.

§ 2.

Przez pojęcie rozpowszechniania nieodpłatnie audycji wyborczych rozumie się zarówno

rejestrację i emisję wystąpień przedstawicieli komitetów wyborczych bądź kandydatów,

jak i rejestrację oraz emisję audycji wyborczych przygotowanych przez komitety wyborcze.

§ 3.

Audycją wyborczą jest część programu radiowego lub telewizyjnego, niepochodząca od

nadawcy, stanowiąca odrębną całość ze względu na treść lub formę.

§ 4.

Czas antenowy przysługujący jednemu komitetowi wyborczemu nie może być odstępowany

innemu komitetowi wyborczemu.

§ 5.

Audycje wyborcze jednego komitetu wyborczego nie mogą zawierać treści stanowiących

agitację wyborczą na rzecz innego komitetu wyborczego lub jego kandydatów.

§ 6.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej oraz właściwych zarządów publicznych nadawców

radiowych i telewizyjnych oraz właściwych rad programowych, czas przeznaczony na rozpowszechnianie

nieodpłatnie audycji wyborczych w programach ogólnokrajowych i programach regionalnych,

tryb postępowania w sprawach podziału czasu rozpowszechniania nieodpłatnie audycji

wyborczych, zakres rejestracji oraz sposób przygotowania i emisji audycji wyborczych,

w zależności od przeprowadzanych wyborów, uwzględniając typ i rodzaj nośnika zapisu

audycji wyborczej, a także sposób rozpowszechniania informacji o terminach emisji

audycji wyborczych - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego standardu technicznego

emitowanych audycji wyborczych, a także powszechnej dostępności audycji wyborczych

i informacji o terminach jej emisji.

§ 1.

Audycje wyborcze komitetu wyborczego dostarczane są do publicznych nadawców radiowych

i telewizyjnych nie później niż na 24 godziny przed dniem ich rozpowszechnienia.

§ 2.

Czas audycji wyborczych dostarczonych przez komitety wyborcze nie może przekraczać

czasu ustalonego dla nich na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 117 §

6.

§ 3.

W przypadku stwierdzenia przez publicznego nadawcę radiowego lub telewizyjnego, że

dostarczone przez komitet wyborczy materiały audycji wyborczych przekraczają czas

ustalony dla tych audycji, wzywa bezzwłocznie komitet wyborczy do skrócenia czasu

audycji. W razie bezskutecznego wezwania nadawca przerywa emisję audycji wyborczej

w chwili, kiedy upłynął czas audycji przysługujący danemu komitetowi.

§ 1.

Niezależnie od prawa do rozpowszechniania nieodpłatnie audycji wyborczych każdy komitet

wyborczy może, od dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu

komitetu wyborczego do dnia zakończenia kampanii wyborczej, rozpowszechniać odpłatnie

audycje wyborcze w programach publicznych i niepublicznych nadawców radiowych i telewizyjnych,

w formie ogłoszeń wyborczych.

§ 2.

Publiczni nadawcy nie mogą odmówić rozpowszechniania, na jednakowych warunkach dla

wszystkich komitetów wyborczych korzystających z uprawnienia wynikającego z § 1, ogłoszeń

wyborczych.

§ 3.

Ogłoszeniem wyborczym jest reklama w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531, z późn. zm., przygotowana przez komitet wyborczy i przekazana do emisji w ramach prowadzonej

agitacji wyborczej.

§ 4.

Wysokość opłat pobieranych za rozpowszechnianie ogłoszeń wyborczych, o których mowa

w § 1, nie może przekraczać stawek pobieranych za reklamy i musi być ustalana według

cennika obowiązującego w dniu ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.

§ 5.

Do ogłoszeń wyborczych, o których mowa w § 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji dotyczące działalności reklamowej w programach telewizyjnych i radiowych, z tym że

czas przeznaczony na rozpowszechnianie odpłatnych ogłoszeń wyborczych nie jest wliczany

do dopuszczalnego wymiaru czasu emisji reklam określonego w art. 16 tej ustawy.

§ 1.

Telewizja Polska Spółka Akcyjna, zwana dalej „Telewizją Polską”, ma obowiązek przeprowadzenia

debat pomiędzy przedstawicielami tych komitetów wyborczych w wyborach do Sejmu lub

w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, które zarejestrowały

swoje listy kandydatów we wszystkich okręgach wyborczych, a w przypadku wyborów Prezydenta

Rzeczypospolitej - pomiędzy kandydatami. Czas debat nie jest wliczany do czasu antenowego,

o którym mowa w art. 117 i art. 119.

§ 2.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określi w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu

opinii Zarządu Telewizji Polskiej, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzenia debat,

o których mowa w § 1, w tym czas trwania debat i program ogólnokrajowy, w którym debaty

będą przeprowadzane, sposób przygotowania i emisji debat, oraz sposób upowszechnienia

informacji o terminie emisji debat - tak, aby zapewnić poszanowanie zasady równości

w prezentowaniu stanowisk i opinii uczestników debaty.

Szczegółowe zasady i tryb prowadzenia agitacji wyborczej w programach publicznych

i niepublicznych nadawców radiowych i telewizyjnych określają przepisy szczególne

kodeksu.

§ 1.

Publiczni nadawcy radiowi i telewizyjni zapewniają Państwowej Komisji Wyborczej oraz

komisarzom wyborczym, w okresie od dnia ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów do dnia

głosowania włącznie, możliwość przedstawienia nieodpłatnie, odpowiednio, w programach

ogólnokrajowych oraz regionalnych informacji, wyjaśnień i komunikatów związanych z

zarządzonymi wyborami oraz obowiązującymi w danych wyborach przepisami prawnymi.

§ 2.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej

i zarządów publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych, określi, w drodze rozporządzenia,

tryb postępowania w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając konieczność zapewnienia

powszechnej informacji o zarządzonych wyborach, zasadach ich przeprowadzenia oraz

terminach wynikających z kalendarza wyborczego.

Wydatki związane z organizacją i przeprowadzeniem wyborów pokrywane są z budżetu państwa

w części Rezerwy celowe zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym rozdziale.

§ 1.

Z budżetu państwa pokrywane są wydatki związane z

1)

zadaniami Państwowej Komisji Wyborczej oraz Krajowego Biura Wyborczego przewidzianymi

w kodeksie;

2)

zadaniami komisarzy wyborczych i komisji wyborczych niższego stopnia oraz zapewnieniem

ich obsługi przez wyznaczone do tych celów organy i jednostki organizacyjne;

3)

zadaniami organów administracji rządowej oraz podległych im urzędów centralnych i

jednostek organizacyjnych, a także innych organów państwowych;

4)

zadaniami zleconymi jednostkom samorządu terytorialnego;

5)

refundacją wydatków, o których mowa w art. 154 § 6.

§ 2.

Środki finansowe na zadania zlecone wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego

są przekazywane w terminach umożliwiających ich wykonywanie.

§ 3.

Informację o wydatkach, o których mowa w § 1 pkt 1-4, Szef Krajowego Biura Wyborczego

podaje do publicznej wiadomości w terminie 5 miesięcy od dnia wyborów.

§ 4.

Zasady planowania finansowego oraz realizacji wydatków, o których mowa w § 1 i 2,

a także sprawozdawczości finansowej określają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

§ 5.

W budżecie państwa zapewnia się ponadto corocznie w części Rezerwy celowe środki na

przeprowadzenie wyborów przedterminowych i uzupełniających.

§ 6.

Dysponentem środków finansowych, o których mowa w § 1, jest Szef Krajowego Biura Wyborczego.

Finansowanie kampanii wyborczej jest jawne.

Wydatki ponoszone przez komitety wyborcze w związku z zarządzonymi wyborami są pokrywane

z ich źródeł własnych.

§ 1.

Za gospodarkę finansową komitetu wyborczego odpowiedzialny jest i prowadzi ją jego

pełnomocnik finansowy.

§ 2.

Pełnomocnikiem finansowym nie może być

1)

kandydat na posła, kandydat na senatora, kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego

albo kandydat na Prezydenta Rzeczypospolitej;

2)

pełnomocnik wyborczy, z zastrzeżeniem art. 403 § 5 pkt 1;

3)

funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 Kodeksu karnego.

§ 3.

Można być pełnomocnikiem finansowym tylko jednego komitetu wyborczego.

Komitety wyborcze prowadzą rachunkowość na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) dla jednostek nieprowadzących działalności gospodarczej.

§ 1.

Komitet wyborczy może pozyskiwać i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami.

§ 2.

Zabrania się pozyskiwania środków przez komitet wyborczy

1)

przed dniem przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu;

2)

po dniu wyborów.

§ 3.

Zabrania się wydatkowania środków przez komitet wyborczy

1)

przed dniem przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia o utworzeniu komitetu;

2)

po dniu złożenia sprawozdania finansowego, o którym mowa w art. 142 § 1.

§ 1.

Odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe komitetu wyborczego ponosi pełnomocnik

finansowy.

§ 2.

Bez pisemnej zgody pełnomocnika finansowego nie można zaciągać żadnych zobowiązań

finansowych w imieniu i na rzecz komitetu wyborczego.

§ 3.

W przypadku gdy z majątku pełnomocnika finansowego nie można pokryć roszczeń wobec

komitetu wyborczego, odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe

1)

komitetu wyborczego partii politycznej albo organizacji ponosi partia polityczna albo

organizacja, która utworzyła komitet wyborczy, a w przypadku komitetu wyborczego utworzonego

przez stowarzyszenie zwykłe - solidarnie członkowie stowarzyszenia;

2)

koalicyjnego komitetu wyborczego ponoszą solidarnie partie polityczne wchodzące w

skład koalicji wyborczej;

3)

komitetu wyborczego wyborców ponoszą solidarnie osoby wchodzące w skład komitetu.

§ 4.

Odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe, o której mowa w § 1-3, obejmuje także

zobowiązania związane z rozliczeniem korzyści majątkowych przyjętych przez komitet

wyborczy z naruszeniem przepisów kodeksu, z wyłączeniem korzyści, o których mowa w

art. 149 § 4.

§ 1.

Zabronione jest przekazywanie środków finansowych i wartości niepieniężnych przez

jeden komitet wyborczy na rzecz innego komitetu wyborczego.

§ 2.

Zabronione jest przeprowadzanie przez komitet wyborczy zbiórek publicznych.

§ 1.

Środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić wyłącznie z

funduszu wyborczego tej partii, tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857, z późn. zm..

§ 2.

Środki finansowe koalicyjnego komitetu wyborczego mogą pochodzić wyłącznie z funduszy

wyborczych partii politycznych wchodzących w skład koalicji wyborczej.

§ 3.

Środki finansowe

1)

komitetu wyborczego organizacji,

2)

komitetu wyborczego wyborców

- mogą pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli polskich mających miejsce stałego zamieszkania

na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz kredytów bankowych zaciąganych wyłącznie

na cele związane z wyborami.

§ 4.

Środki finansowe komitetu wyborczego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej mogą

pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli polskich mających miejsce stałego zamieszkania

na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z funduszy wyborczych partii politycznych oraz

z kredytów bankowych zaciąganych na cele związane z wyborami.

§ 5.

Komitetom wyborczym nie wolno przyjmować wartości niepieniężnych, z wyjątkiem nieodpłatnego

rozpowszechniania plakatów i ulotek wyborczych przez osoby fizyczne.

§ 6.

Poręczycielem kredytu, o którym mowa w § 3 i 4, może być wyłącznie obywatel polski

mający miejsce stałego zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z tym że

zobowiązanie poręczyciela nie może przekroczyć kwoty równej sumie wpłat określonej

w art. 134 § 2. Poręczenie kredytu jest niezbywalne.

§ 1.

Komitet wyborczy partii politycznej oraz koalicyjny komitet wyborczy, mogą nieodpłatnie

korzystać w czasie kampanii wyborczej z lokali partii politycznej, jak również z jej

sprzętu biurowego.

§ 2.

Komitet wyborczy wyborców może nieodpłatnie korzystać w czasie kampanii wyborczej

z lokalu osoby wchodzącej w skład komitetu wyborczego, jak również z jej sprzętu biurowego.

§ 3.

Komitet wyborczy organizacji może nieodpłatnie korzystać w czasie kampanii wyborczej

z lokalu tej organizacji, jak również z jej sprzętu biurowego.

§ 1.

Środki finansowe komitetu wyborczego są gromadzone wyłącznie na jednym rachunku bankowym.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 97, stanowi podstawę do otwarcia rachunku bankowego,

dokonania wpisu do Rejestru Gospodarki Narodowej (REGON) oraz nadania numeru identyfikacji

podatkowej (NIP) na zasadach określonych w przepisach o ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników.

§ 2.

Suma wpłat od obywatela polskiego na rzecz danego komitetu wyborczego nie może przekraczać

15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314), obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.

§ 3.

Kandydat na posła, kandydat na senatora, kandydat na Prezydenta Rzeczypospolitej oraz

kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego będący obywatelem polskim może wpłacić

na rzecz komitetu wyborczego sumę nieprzekraczającą 45-krotności minimalnego wynagrodzenia

za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym

dzień ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.

§ 4.

W przypadku gdy suma wpłat od obywatela polskiego na rzecz danego komitetu wyborczego

przekroczy kwoty określone odpowiednio w § 2 albo 3, wówczas nadwyżka sumy ponad dopuszczalny

limit podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa na zasadach określonych w art. 149.

§ 5.

Środki finansowe mogą być wpłacane na rzecz komitetu wyborczego jedynie czekiem rozrachunkowym,

przelewem lub kartą płatniczą.

§ 6.

Umowa rachunku bankowego zawarta w imieniu komitetu wyborczego musi zawierać zastrzeżenie

o wymaganym w kodeksie sposobie dokonywania wpłat na rzecz komitetu wyborczego oraz

dopuszczalnym źródle pozyskiwania środków finansowych przez komitet wyborczy, a także

o dopuszczalnym terminie dokonywania wpłat.

§ 1.

Komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone

limitami ustalonymi w przepisach szczególnych kodeksu.

§ 2.

Wydatki komitetu wyborczego, który w danych wyborach zgłosił kandydatów do więcej

niż jednego wybieranego organu, przeznaczone na agitację wyborczą, są ograniczone

łącznym limitem, powstającym przez zsumowanie limitów ustalonych w przepisach szczególnych

kodeksu.

Wydatki komitetu wyborczego na agitację wyborczą prowadzoną w formach i na zasadach

właściwych dla reklamy, w tym w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, nie mogą przekraczać 80% limitu, o którym mowa w art. 135.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia aktu właściwego organu

o zarządzeniu wyborów, ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, i podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji

Publicznej liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na terenie całego kraju według

stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia aktu o zarządzeniu wyborów.

§ 1.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami komitet wyborczy partii politycznej przekazuje ją na fundusz

wyborczy tej partii.

§ 2.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami koalicyjny komitet wyborczy przekazuje ją na fundusze wyborcze

partii wchodzących w skład koalicji wyborczej w proporcji ustalonej w umowie koalicyjnej,

a w razie braku stosownych postanowień w umowie - na rzecz organizacji pożytku publicznego.

O przekazaniu nadwyżki pełnomocnik finansowy informuje właściwy organ wyborczy w terminie

7 dni od dnia jej przekazania.

§ 3.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami przez komitety wyborcze, o których mowa w art. 88-90, komitety

te przekazują ją na rzecz organizacji pożytku publicznego. O przekazaniu nadwyżki

pełnomocnik finansowy informuje właściwy organ wyborczy.

§ 4.

Wysokość nadwyżki ustala się po wydaniu przez właściwy organ wyborczy ostatecznego

postanowienia o przyjęciu bądź odrzuceniu sprawozdania finansowego, z uwzględnieniem

zobowiązań majątkowych, o których mowa w art. 130 § 2.

§ 5.

Przekazanie nadwyżki następuje w terminie 14 dni od dnia

1)

doręczenia postanowienia o przyjęciu sprawozdania finansowego albo

2)

bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi lub odwołania, o których mowa w

art. 145, albo

3)

uprawomocnienia się orzeczenia wydanego przez sąd - w przypadku złożenia skargi lub

odwołania, o których mowa w art. 145, albo

4)

uprawomocnienia się wydanego przez sąd orzeczenia w sprawie przepadku na rzecz Skarbu

Państwa korzyści majątkowych przyjętych przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów

kodeksu - w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 5.

Wszelkie wezwania i informacje pisemne dostarczane przez komitet wyborczy wyborców

oraz komitet wyborczy organizacji, mające na celu pozyskanie środków na wybory, muszą

zawierać informację o treści przepisów art. 132 § 3-5, art. 134 § 3, art. 149 § 1

i art. 506.

§ 1.

Komitet jest obowiązany prowadzić rejestry

1)

zaciągniętych kredytów, zawierający nazwę banku udzielającego kredytu i wszystkie

istotne warunki jego uzyskania, w szczególności: datę udzielenia kredytu, jego wysokość,

oprocentowanie i inne koszty uzyskania, zobowiązania poręczycieli oraz ustalony termin

spłaty;

2)

wpłat o wartości przekraczającej łącznie od jednej osoby fizycznej kwotę minimalnego

wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu

wyborów, ze wskazaniem imienia, nazwiska oraz miejscowości zamieszkania takiej osoby.

§ 2.

Rejestry, o których mowa w § 1, komitet jest obowiązany umieszczać na swojej stronie

internetowej i uaktualniać w taki sposób, aby informacje o kredytach i wpłatach ujawniane

były w terminie 7 dni od dnia udzielenia kredytu lub dokonania wpłaty.

§ 3.

Rejestry, o których mowa w § 1, powinny być umieszczone na stronie internetowej komitetu

co najmniej do dnia

1)

podania sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą do publicznej wiadomości

albo

2)

przedłożenia sprawozdania finansowego komisarzowi wyborczemu.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia wzory rejestrów, o których mowa

w § 1, sposób ich prowadzenia, a także sposób ich przekazania organom wyborczym, w

szczególności

1)

zakres danych zawartych w rejestrach,

2)

metody aktualizacji rejestrów,

3)

sposób prezentacji informacji zawartych w rejestrach na stronie internetowej komitetu

- mając na względzie przejrzystość i czytelność danych zawartych w rejestrach.

§ 5.

Obowiązek o którym mowa w § 1, nie dotyczy komitetów wyborczych, które zgłaszają kandydata

lub kandydatów wyłącznie do rady gminy lub rady powiatu.

§ 1.

Do finansowania komitetów wyborczych partii politycznych w sprawach nieuregulowanych

w kodeksie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

§ 2.

Od dnia przyjęcia przez właściwy organ wyborczy zawiadomienia, o którym mowa odpowiednio

w art. 86 § 2 albo art. 87 § 5, do dnia wyborów partia polityczna, która samodzielnie

utworzyła komitet wyborczy lub wchodzi w skład koalicji wyborczej, nie może prowadzić

i finansować agitacji wyborczej na rzecz upowszechniania celów programowych partii

politycznej.

§ 1.

Pełnomocnik finansowy, w terminie 3 miesięcy od dnia wyborów, przedkłada organowi

wyborczemu, któremu komitet wyborczy złożył zawiadomienie o utworzeniu komitetu, sprawozdanie

o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych komitetu, w tym o uzyskanych

kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, zwane dalej „sprawozdaniem finansowym”.

§ 2.

Jeżeli sprawozdanie finansowe przedkładane jest Państwowej Komisji Wyborczej do sprawozdania

dołącza się opinię biegłego rewidenta wraz z raportem.

§ 3.

Opinii biegłego rewidenta i raportu nie sporządza się, jeżeli pełnomocnik finansowy,

w terminie 30 dni od dnia wyborów, zawiadomi właściwy organ wyborczy, że komitet wyborczy

nie miał przychodów, nie poniósł wydatków ani nie ma zobowiązań finansowych.

§ 4.

Biegłego rewidenta, o którym mowa w § 2, wybiera Państwowa Komisja Wyborcza spośród

kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów w liczbie uzgodnionej

z Państwową Komisją Wyborczą.

§ 5.

Komisarz wyborczy, badając sprawozdanie finansowe, może zlecać sporządzenie przez

biegłego rewidenta ekspertyz lub opinii i raportów.

§ 6.

Koszty sporządzenia opinii i raportu, o których mowa w § 2 i 5, pokrywane są z budżetu

państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

§ 1.

W wyborach do Sejmu i do Senatu, wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej

Polskiej oraz wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Państwowa Komisja Wyborcza podaje

do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie finansowe

komitetu wyborczego w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.

§ 2.

Sprawozdania finansowe, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” po upływie terminu,

o którym mowa w § 1.

§ 3.

Sprawozdania finansowe przedkładane komisarzowi wyborczemu są udostępniane przez niego

na wniosek zainteresowanych podmiotów. Komisarz wyborczy podaje do publicznej wiadomości,

w formie komunikatu w dzienniku o zasięgu co najmniej wojewódzkim, informację o miejscu,

czasie i sposobie ich udostępniania do wglądu.

§ 4.

Wykaz wpłat obywateli polskich na rzecz komitetu wyborczego organizacji i komitetu

wyborczego wyborców Państwowa Komisja Wyborcza udostępnia do wglądu na wniosek, w

trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..

§ 5.

Pozostałe rodzaje dokumentów załączone do sprawozdań finansowych udostępniane są do

wglądu podmiotom wymienionym w art. 144 § 7 w okresie przewidzianym na złożenie zastrzeżeń

do sprawozdań finansowych, a pozostałym podmiotom udostępniane są po tym okresie na

podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

§ 1.

Organ wyborczy, któremu złożono sprawozdanie finansowe, w terminie 6 miesięcy od dnia

złożenia sprawozdania finansowego

1)

przyjmuje sprawozdanie bez zastrzeżeń;

2)

przyjmuje sprawozdanie, wskazując na jego uchybienia, albo

3)

odrzuca sprawozdanie w przypadku stwierdzenia

a)

pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z naruszeniem przepisów art.

129 albo limitu, o którym mowa w art. 135,

b)

przeprowadzania zbiórek publicznych wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 131 § 2,

c)

przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy

środków finansowych pochodzących z innego źródła niż Fundusz Wyborczy,

d)

przyjęcia przez komitet wyborczy wyborców albo komitet wyborczy organizacji środków

finansowych lub wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisów art. 132 § 3-6,

e)

przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy

wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisu art. 132 § 5.

§ 2.

Odrzucenie sprawozdania finansowego następuje również w przypadku poręczenia kredytu

z naruszeniem przepisów art. 132 § 6, a także dokonania czynności skutkującej zmniejszeniem

wartości zobowiązań komitetu przez inną osobę aniżeli wymieniona w art. 132 § 6 lub

dokonanej z naruszeniem limitu wpłat, o którym mowa w art. 134 § 2.

§ 3.

W razie zaistnienia wątpliwości co do prawidłowości sprawozdania finansowego właściwy

organ wyborczy wzywa komitet wyborczy do usunięcia wad sprawozdania lub udzielenia

wyjaśnień w określonym terminie.

§ 4.

Organ wyborczy, badając sprawozdanie finansowe, może zlecać sporządzenie ekspertyz

lub opinii.

§ 5.

Organy administracji publicznej udzielają Państwowej Komisji Wyborczej, na jej żądanie,

pomocy niezbędnej w badaniu sprawozdania finansowego.

§ 6.

Organy kontroli, rewizji i inspekcji działające w administracji rządowej i samorządzie

terytorialnym współpracują z Państwową Komisją Wyborczą i są obowiązane do udostępniania

Państwowej Komisji Wyborczej, na jej wniosek, wyników postępowań kontrolnych prowadzonych

przez te organy.

§ 7.

W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia sprawozdania finansowego

1)

partie polityczne,

2)

komitety wyborcze, które brały udział w danych wyborach,

3)

stowarzyszenia i fundacje, które w swoich statutach przewidują działania związane

z analizą finansowania kampanii wyborczych

- mogą zgłaszać do Państwowej Komisji Wyborczej umotywowane pisemne zastrzeżenia do

sprawozdań finansowych komitetów wyborczych.

§ 8.

Organ wyborczy, w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżenia, o którym mowa w

§ 7, udziela pisemnej odpowiedzi na zastrzeżenie.

§ 1.

W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez Państwową

Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

§ 2.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę i wydaje w tej sprawie orzeczenie w terminie 60 dni

od dnia doręczenia skargi. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi finansowemu i Państwowej

Komisji Wyborczej.

§ 3.

Rozpatrzenie skargi przez Sąd Najwyższy następuje w składzie 7 sędziów, w postępowaniu

nieprocesowym.

§ 4.

Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

§ 5.

W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez komisarza

wyborczego pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia

o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do sądu okręgowego odwołanie od postanowienia. Rozpoznanie

odwołania przez sąd okręgowy następuje w postępowaniu nieprocesowym, w terminie 30

dni od dnia doręczenia odwołania. Od orzeczenia sądu okręgowego nie przysługuje środek

prawny.

§ 6.

Jeżeli Sąd Najwyższy albo sąd okręgowy uzna skargę, o której mowa w § 1, lub odwołanie,

o którym mowa w § 5, pełnomocnika finansowego za zasadne, odpowiednio Państwowa Komisja

Wyborcza albo komisarz wyborczy niezwłocznie postanawia o przyjęciu sprawozdania finansowego.

§ 7.

Po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi, o której mowa w § 1, lub odwołania,

o którym mowa w § 5, albo po wydaniu orzeczenia, o którym mowa w § 2 lub 5, uznającego

odwołanie lub skargę pełnomocnika finansowego za niezasadne, organ, któremu przedłożono

sprawozdanie finansowe, przekazuje postanowienie o jego odrzuceniu naczelnikowi urzędu

skarbowego właściwemu miejscowo ze względu na siedzibę komitetu wyborczego.

Organ wyborczy, któremu złożono sprawozdanie finansowe, podaje do publicznej wiadomości

w Biuletynie Informacji Publicznej, w formie komunikatu, informację o przyjętych i

odrzuconych sprawozdaniach finansowych komitetów wyborczych.

§ 1.

W razie niezłożenia w terminie sprawozdania finansowego przez

1)

komitet wyborczy partii politycznej - partii politycznej nie przysługuje prawo do

dotacji, o której mowa w art. 150 lub art. 151, oraz prawo do subwencji, o której

mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych;

2)

koalicyjny komitet wyborczy - partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej

nie przysługuje prawo do dotacji, o której mowa w art. 150 lub art. 151, oraz prawo

do subwencji, o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych;

3)

komitet wyborczy wyborców - nie przysługuje mu prawo do dotacji, o której mowa w art.

150 lub art. 151.

§ 2.

Do sprawozdania finansowego złożonego po terminie stosuje się odpowiednio przepisy

art. 142-145.

§ 1.

W razie odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego lub odrzucenia

skargi, o której mowa w art. 145 § 1, przysługująca partii politycznej lub komitetowi

wyborczemu wyborców dotacja, o której mowa w art. 150 lub art. 151, pomniejszona zostaje

o kwotę stanowiącą równowartość trzykrotności wysokości środków pozyskanych lub wydatkowanych

z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 144 § 1 pkt 3.

§ 2.

W razie odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego lub odrzucenia

skargi, o której mowa w art. 145 § 1, przysługująca partii politycznej subwencja,

o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych, pomniejszona zostaje o kwotę stanowiącą równowartość trzykrotności wysokości środków

pozyskanych lub wydatkowanych z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 144 §

1 pkt 3.

§ 3.

Pomniejszenie wysokości dotacji lub subwencji, o którym mowa w § 1 i 2, nie może przekraczać

75% wysokości dotacji, o której mowa w art. 150 § 1 albo art. 151 § 1, lub 75% wysokości

subwencji, o której mowa w art. 28 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

§ 1.

Korzyści majątkowe przyjęte przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów kodeksu

podlegają przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli korzyść majątkowa została zużyta

lub utracona, przepadkowi podlega jej równowartość.

§ 2.

Korzyścią majątkową, która podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa, jest również

wartość dokonanej czynności skutkującej zmniejszeniem wartości zobowiązań komitetu

wyborczego przez inną osobę aniżeli wymieniona w art. 132 § 6 lub dokonanej z naruszeniem

zasad, o których mowa w art. 132 § 6 lub art. 134 § 2.

§ 3.

Przepis § 1 nie dotyczy korzyści majątkowych przekazanych komitetowi wyborczemu z

naruszeniem przepisów kodeksu, które komitet wyborczy zwrócił w terminie 30 dni od

dnia przekazania.

§ 4.

Przepis § 1 nie dotyczy korzyści majątkowych przekazanych komitetowi wyborczemu z

naruszeniem przepisów kodeksu, które to korzyści lub ich równowartość zostały, w terminie

14 dni od dnia doręczenia komitetowi wyborczemu postanowienia o przyjęciu lub o odrzuceniu

jego sprawozdania finansowego, a w przypadku złożenia skargi lub odwołania, o których

mowa w art. 145 § 1 i 5 - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia

wydanego przez właściwy sąd, dobrowolnie wpłacone na rachunek bankowy urzędu skarbowego

właściwego dla siedziby komitetu. Korzyści majątkowe o charakterze niepieniężnym komitet

wyborczy przekazuje temu urzędowi skarbowemu. Potwierdzenie wpłacenia albo przekazania

korzyści majątkowej lub jej równowartości komitet wyborczy przedstawia właściwemu

organowi wyborczemu.

§ 5.

Przyjęcie korzyści majątkowych z naruszeniem przepisów kodeksu stwierdza właściwy

organ wyborczy w postanowieniu o przyjęciu lub o odrzuceniu sprawozdania finansowego.

§ 6.

W przypadku niewykonania czynności, o których mowa w § 4 zdanie pierwsze i drugie,

albo jednej z tych czynności naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla siedziby

komitetu wyborczego, na wniosek Państwowej Komisji Wyborczej lub komisarza wyborczego,

występuje do sądu przeciwko podmiotom, o których mowa w art. 130 § 1, o orzeczenie

przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości oraz wydanie tej korzyści majątkowej

lub zapłatę jej równowartości.

§ 7.

Sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1, jest sąd okręgowy właściwy

ze względu na siedzibę organu skarbowego, o którym mowa w § 6.

§ 8.

Sąd okręgowy rozpatruje sprawy, o których mowa w § 6, w postępowaniu nieprocesowym.

§ 9.

Egzekucja korzyści majątkowej lub jej równowartości następuje w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu

skarbowego, o którym mowa w § 6.

§ 10.

Przejęte rzeczy ruchome, wierzytelności i inne prawa majątkowe naczelnik urzędu skarbowego

spienięża według przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm., dotyczących egzekucji należności pieniężnych.

§ 1.

Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej

wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców uczestniczących

w wyborach do Sejmu i do Senatu przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa, zwanej

dalej „dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat posła i senatora. Wydatki związane

z dotacją podmiotową pokrywane są z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne

i instytucje finansowe.

§ 2.

Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru

\(

Dp = {W \over {560}} \times M,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Dp

-

wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,

W

-

sumę wydatków na kampanię wyborczą komitetów wyborczych (do wysokości przysługujących

komitetom wyborczym limitów wydatków przewidzianych w wyborach do Sejmu i do Senatu),

które uzyskały co najmniej 1 mandat,

M

-

liczbę mandatów posłów i senatorów uzyskanych przez dany komitet wyborczy.

§ 3.

Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu

finansowym.

§ 4.

Dotacja podmiotowa przysługuje w wysokości, o której mowa w § 2 i 3, także za każdy

mandat posła i senatora uzyskany w wyborach ponownych do Sejmu i do Senatu oraz w

wyborach uzupełniających do Senatu.

§ 5.

Wysokość dotacji podmiotowej przysługującej partii politycznej wchodzącej w skład

koalicji wyborczej ustala się dzieląc kwotę obliczoną zgodnie z § 2 między partie

wchodzące w skład koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję

wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne

wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję

proporcji, to należną koalicji dotację podmiotową każdej z nich wypłaca się w równych

częściach.

§ 6.

Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w § 1,

rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie

informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej

oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa

jest wypłacana w terminie 9 miesięcy od dnia wyborów.

§ 7.

W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich

prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

§ 1.

Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej

wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców uczestniczącym

w wyborach do Parlamentu Europejskiego przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa,

zwanej dalej „dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat posła do Parlamentu Europejskiego.

Wydatki związane z dotacją podmiotową są pokrywane z budżetu państwa w części Budżet,

finanse publiczne i instytucje finansowe.

§ 2.

Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru

\(

Dp = {W \over L} \times M,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Dp

-

wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,

W

-

kwotę złotych równą liczbie wyborców, którzy oddali głosy,

L

-

liczbę wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej posłów do Parlamentu Europejskiego,

M

-

liczbę mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy.

§ 3.

Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu

finansowym przyjętym przez Państwową Komisję Wyborczą.

§ 4.

Wysokość dotacji podmiotowej przysługującej partii politycznej wchodzącej w skład

koalicji wyborczej ustala się dzieląc kwotę obliczoną zgodnie z § 2 między partie

wchodzące w skład koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję

wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne

wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję

proporcji, to należną koalicji dotację podmiotową każdej z nich wypłaca się w równych

częściach.

§ 5.

Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w § 1,

rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie

informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej

oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa

jest wypłacana w terminie 9 miesięcy od dnia wyborów.

§ 6.

W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich

prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

§ 1.

Stałymi organami wyborczymi są Państwowa Komisja Wyborcza oraz komisarze wyborczy.

§ 2.

Organami wyborczymi powoływanymi w związku z zarządzonymi wyborami są odpowiednio

okręgowe, rejonowe i terytorialne komisje wyborcze oraz obwodowe komisje wyborcze.

§ 3.

Terytorialnymi komisjami wyborczymi są wojewódzkie, powiatowe i gminne komisje wyborcze.

§ 4.

Właściwość rzeczową oraz miejscową komisji wyborczych, o których mowa w § 2 i 3, określają

przepisy szczególne kodeksu.

§ 1.

Można być członkiem tylko jednej komisji wyborczej. Nie mogą być członkami komisji

kandydaci w wyborach, pełnomocnicy wyborczy, pełnomocnicy finansowi oraz mężowie zaufania.

§ 2.

Członkostwo w komisji wyborczej wygasa z dniem podpisania zgody na kandydowanie w

wyborach bądź objęcia funkcji pełnomocnika lub męża zaufania, o których mowa w § 1.

§ 3.

Członkowie komisji wyborczej nie mogą prowadzić agitacji wyborczej na rzecz poszczególnych

kandydatów oraz list kandydatów.

§ 1.

Członkom komisji wyborczych przysługują

1)

diety oraz zwrot kosztów podróży i noclegów;

2)

zryczałtowane diety za czas związany z wykonywaniem zadań członka komisji w przypadku

członków okręgowych, rejonowych i terytorialnych komisji wyborczych oraz za czas związany

z przeprowadzeniem głosowania oraz ustaleniem wyników głosowania w przypadku członków

obwodowych komisji wyborczych.

§ 2.

W przypadku gdy członek okręgowej, rejonowej lub terytorialnej komisji wyborczej nie

brał udziału we wszystkich posiedzeniach komisji, przysługująca mu dieta, o której

mowa w § 1 pkt 2, ulega obniżeniu proporcjonalnie do liczby posiedzeń komisji, w których

nie brał udziału.

§ 3.

Członkom Państwowej Komisji Wyborczej, a także przewodniczącym okręgowych i rejonowych

komisji wyborczych, którzy pełnią funkcje z urzędu jako komisarze wyborczy, nie przysługują

zryczałtowane diety, o których mowa w § 1 pkt 2.

§ 4.

Członkowi obwodowej lub terytorialnej komisji wyborczej w związku z wykonywaniem zadań

przysługuje do 5 dni zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do świadczeń z ubezpieczenia

społecznego oraz uprawnień ze stosunku pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.

§ 5.

Osoby wchodzące w skład komisji wyborczych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej

dla funkcjonariuszy publicznych i ponoszą odpowiedzialność jak funkcjonariusze publiczni.

§ 6.

Członkom komisji wyborczych przysługuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób

zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach

(Dz. U. Nr 199, poz. 1674, z późn. zm. zaopatrzenie z tytułu wypadku przy wykonywaniu zadań tych komisji.

§ 7.

Państwowa Komisja Wyborcza, określi, w drodze uchwały

1)

wysokość oraz szczegółowe zasady, na których przysługują diety, zwrot kosztów podróży

i noclegów oraz zryczałtowane diety, o których mowa w § 1,

2)

warunki obniżania wysokości diet członków komisji wyborczych w przypadku nieuczestniczenia

w wykonywaniu części zadań komisji,

3)

sposoby dokumentowania dni zwolnienia od pracy, o których mowa w § 4

- biorąc pod uwagę zakres obowiązków członków komisji wyborczych.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza, komisarz wyborczy, okręgowa komisja wyborcza oraz rejonowa

komisja wyborcza mogą utworzyć na czas wyborów swoje inspekcje w celu realizacji zadań

przewidzianych w kodeksie.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza może powierzyć wykonywanie zadań swojej inspekcji inspekcjom

powołanym przez komisarza wyborczego, okręgową komisję wyborczą lub rejonową komisję

wyborczą.

§ 3.

Do osób powołanych w skład inspekcji stosuje się odpowiednio przepisy art. 154 § 1

i 4-6.

§ 4.

Państwowa Komisja Wyborcza określi w drodze uchwały

1)

wysokość oraz szczegółowe zasady, na których przysługują diety, zryczałtowane diety

oraz zwrot kosztów podróży i noclegów osobom powołanym w skład inspekcji,

2)

sposoby dokumentowania dni zwolnienia od pracy na czas udziału w pracach inspekcji

- biorąc pod uwagę zakres obowiązków osób powołanych w skład inspekcji.

§ 1.

Obsługę i techniczno-materialne warunki pracy obwodowych i terytorialnych komisji

wyborczych, w tym możliwość wykorzystania techniki elektronicznej, oraz wykonanie

zadań związanych z organizacją i przeprowadzeniem wyborów na obszarze gminy, powiatu

lub województwa zapewnia odpowiednio wójt, starosta lub marszałek województwa. Zadania

wykonywane w tym zakresie są zadaniami zleconymi jednostek samorządu terytorialnego.

§ 2.

Jednostki organizacyjne sprawujące trwały zarząd nieruchomości państwowych i komunalnych

są obowiązane udostępnić bezpłatnie pomieszczenia

1)

na wniosek dyrektora właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego - z

przeznaczeniem na siedziby okręgowych i terytorialnych komisji wyborczych;

2)

na wniosek wójta - z przeznaczeniem na siedziby obwodowych komisji wyborczych.

§ 3.

Pomieszczenia przeznaczone na siedziby organów wyborczych powinny być łatwo dostępne

dla osób niepełnosprawnych.

§ 4.

Na siedziby komisji wyborczych można również wyznaczyć pomieszczenia innych podmiotów

niż wymienione w § 2, po uprzednim porozumieniu z zarządzającymi tymi pomieszczeniami.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do kapitanów polskich statków morskich oraz

konsulów.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza jest stałym najwyższym organem wyborczym właściwym w sprawach

przeprowadzania wyborów i referendów.

§ 2.

W skład Państwowej Komisji Wyborczej wchodzi

1)

3 sędziów Trybunału Konstytucyjnego, wskazanych przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego;

2)

3 sędziów Sądu Najwyższego, wskazanych przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;

3)

3 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanych przez Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego.

§ 3.

Sędziów, o których mowa w § 2, powołuje w skład Państwowej Komisji Wyborczej Prezydent

Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia.

§ 4.

W skład Państwowej Komisji Wyborczej może wchodzić lub zostać powołany także sędzia

w stanie spoczynku.

§ 5.

Państwowa Komisja Wyborcza wybiera ze swojego składu przewodniczącego i dwóch zastępców

przewodniczącego.

§ 6.

Funkcję sekretarza Państwowej Komisji Wyborczej pełni Szef Krajowego Biura Wyborczego,

który uczestniczy w jej posiedzeniach z głosem doradczym.

§ 7.

Postanowienie, o którym mowa w § 3, podaje się do publicznej wiadomości oraz ogłasza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1.

Wygaśnięcie członkostwa w Państwowej Komisji Wyborczej następuje w przypadku

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

o którym mowa w art. 153 § 2;

3)

śmierci członka Komisji;

4)

ukończenia 70 lat przez członka Komisji będącego sędzią w stanie spoczynku;

5)

odwołania przez Prezydenta Rzeczypospolitej na uzasadniony wniosek Prezesa, który

wskazał sędziego jako członka Komisji.

§ 2.

Uzupełnienie składu Państwowej Komisji Wyborczej następuje w trybie i na zasadach

określonych w przepisach o jej powołaniu. Przepis art. 157 § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Członkowie Państwowej Komisji Wyborczej pełnią swoje funkcje w Komisji niezależnie

od swoich obowiązków służbowych w ramach pełnionej funkcji sędziego.

§ 2.

Osobom wchodzącym w skład Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje wynagrodzenie miesięczne

ustalane na podstawie kwoty bazowej przyjmowanej do ustalenia wynagrodzenia osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe, z zastosowaniem mnożników

1)

dla przewodniczącego - 3,5;

2)

dla zastępcy przewodniczącego - 3,2;

3)

dla członków Komisji - 3,0.

§ 3.

Wynagrodzenie, o którym mowa w § 2, przysługuje niezależnie od uposażenia wypłacanego

z tytułu pełnionej funkcji sędziego albo uposażenia przysługującego sędziemu w stanie

spoczynku.

§ 1.

Do zadań Państwowej Komisji Wyborczej w sprawach związanych z przeprowadzaniem wyborów

należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

sprawowanie nadzoru nad prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem

spisów wyborców;

3)

powoływanie okręgowych i rejonowych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie okręgowych,

rejonowych i obwodowych komisji wyborczych po wykonaniu ich ustawowych zadań;

4)

powoływanie i odwoływanie komisarzy wyborczych;

5)

rozpatrywanie skarg na działalność okręgowych komisji wyborczych oraz komisarzy wyborczych;

6)

ustalanie wzorów urzędowych formularzy oraz druków wyborczych, a także wzorów pieczęci

organów wyborczych niższego stopnia;

7)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania i wyników wyborów w zakresie określonym

przepisami szczególnymi kodeksu;

8)

przedstawianie po każdych wyborach Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Sejmu,

Marszałkowi Senatu oraz Prezesowi Rady Ministrów informacji o realizacji przepisów

kodeksu i ewentualnych propozycji ich zmian;

9)

prowadzenie i wspieranie działań informacyjnych zwiększających wiedzę obywateli na

temat prawa wyborczego, w szczególności zasad głosowania;

10)

wykonywanie innych zadań określonych w ustawach.

§ 2.

Działania, o których mowa w § 1 pkt 9, Państwowa Komisja Wyborcza realizuje w szczególności

poprzez

1)

prowadzenie internetowego portalu informacyjnego;

2)

przygotowywanie publikacji o charakterze informacyjnym;

3)

przygotowywanie audycji informacyjnych rozpowszechnianych przez Telewizję Polską oraz

Polskie Radio Spółka Akcyjna i spółki radiofonii regionalnej w wymiarze i na zasadach

określonych w przepisach o kampanii wyborczej w programach radia i telewizji.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza w ramach działalności, o której mowa w § 1 pkt 9 i § 2,

współdziała z organizacjami pozarządowymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536), do których celów statutowych należy rozwijanie demokracji, społeczeństwa obywatelskiego,

podnoszenie aktywności wyborczej i upowszechnianie praw obywatelskich.

§ 4.

Państwowa Komisja Wyborcza ustala swój regulamin, regulamin komisarzy wyborczych oraz

regulaminy okręgowych, rejonowych, terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych,

określając w nich w szczególności

1)

zasady i tryb pracy;

2)

sposób wykonywania zadań;

3)

sposób sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza wydaje wytyczne wiążące komisarzy wyborczych i komisje

wyborcze niższego stopnia oraz wyjaśnienia dla organów administracji rządowej i organów

jednostek samorządu terytorialnego, a także podległych im jednostek organizacyjnych

wykonujących zadania związane z przeprowadzeniem wyborów, jak i dla komitetów wyborczych

oraz nadawców radiowych i telewizyjnych.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza uchyla uchwały okręgowych i rejonowych komisji wyborczych

oraz postanowienia komisarzy wyborczych podjęte z naruszeniem prawa lub niezgodne

z jej wytycznymi i przekazuje sprawę właściwej komisji do ponownego rozpoznania bądź

podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza określa

1)

warunki i sposób wykorzystania techniki elektronicznej przy

a)

ustalaniu wyników głosowania,

b)

sporządzaniu protokołów przez obwodowe, terytorialne, rejonowe i okręgowe komisje

wyborcze oraz Państwową Komisję Wyborczą,

c)

sprawdzaniu pod względem zgodności arytmetycznej poprawności ustalenia wyników głosowania

w obwodzie,

d)

ustalaniu wyników wyborów,

2)

tryb przekazywania danych z protokołów, o których mowa w pkt 1, za pośrednictwem sieci

elektronicznego przekazywania danych,

3)

tryb przekazywania przez obwodowe komisje wyborcze w trakcie głosowania danych o liczbie

osób uprawnionych do głosowania i liczbie wyborców, którym wydano karty do głosowania,

oraz sposób podawania tych danych do publicznej wiadomości, jeżeli przepisy szczególne

to przewidują

- uwzględniając konieczność zapewnienia warunków bezpieczeństwa wprowadzania i przetwarzania

danych oraz ich przekazywania i odbioru.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza zapewnia oprogramowanie dla wykonania czynności, o których

mowa w § 1.

Państwowa Komisja Wyborcza publikuje opracowanie statystyczne zawierające szczegółowe

informacje o wynikach głosowania i wyborów oraz udostępnia wyniki głosowania i wyborów

w formie dokumentu elektronicznego.

Państwowa Komisja Wyborcza jest uprawniona do używania pieczęci urzędowej w rozumieniu

przepisów o pieczęciach państwowych. Średnica pieczęci wynosi 35 mm.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza wykonuje czynności wynikające ze sprawowanego nadzoru nad

prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem spisów wyborców,

a w szczególności

1)

kontroluje prawidłowość prowadzenia i aktualizowania rejestru wyborców oraz sporządzania

spisów wyborców;

2)

bada zgodność danych rejestru wyborców i spisów wyborców z danymi ewidencji ludności

i aktów stanu cywilnego w gminie;

3)

występuje z urzędu do właściwych organów o wykreślenie z rejestru wyborców lub spisu

wyborców osób, które zostały wpisane do rejestru lub spisu z naruszeniem przepisów

prawa;

4)

gromadzi i podaje do publicznej wiadomości, nie rzadziej niż raz na kwartał, informację

o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców w gminach;

5)

podaje do publicznej wiadomości, według gmin, informację o liczbie wyborców wpisanych

do spisów wyborców według stanu na dzień ich sporządzenia dla danych wyborów.

§ 2.

Czynności, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza wykonuje przy pomocy Krajowego

Biura Wyborczego. Szczegółowy sposób wykonywania tych czynności, w celu zapewnienia

właściwego ich wykonania, określa regulamin Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, w drodze rozporządzenia, obowiązki organów prowadzących sprawy

ewidencji ludności w zapewnieniu Państwowej Komisji Wyborczej wykonania jej zadań

związanych z nadzorem nad prowadzeniem i aktualizowaniem rejestru wyborców oraz sporządzaniem

spisów wyborców, w tym tryb udostępniania dokumentów oraz przekazywania informacji

o liczbie mieszkańców ujętych w ewidencji ludności i liczbie wyborców wpisanych do

rejestru wyborców i spisów wyborców oraz zasady i formy współdziałania organów administracji

rządowej z Krajowym Biurem Wyborczym w tym zakresie, mając na względzie konieczność

zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych, ich przekazywania oraz

odbioru.

§ 1.

Komisarz wyborczy jest pełnomocnikiem Państwowej Komisji Wyborczej wyznaczonym na

obszar stanowiący województwo lub część jednego województwa.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza określa właściwość terytorialną komisarzy wyborczych oraz

właściwość rzeczową w zakresie wykonywania czynności o charakterze ogólnowojewódzkim,

z uwzględnieniem zadań związanych z wyborami do sejmiku województwa oraz zadań, o

których mowa w art. 167 § 1 pkt 8 i 9.

§ 3.

Komisarzy wyborczych powołuje w każdym województwie, w liczbie od 2 do 6, spośród

sędziów, na okres 5 lat, Państwowa Komisja Wyborcza, na wniosek Ministra Sprawiedliwości.

Ta sama osoba może być ponownie powołana na stanowisko komisarza.

§ 4.

Komisarzem wyborczym może być także sędzia w stanie spoczynku, nie dłużej jednak niż

do ukończenia 70 lat.

§ 5.

Komisarz wyborczy pełni swoją funkcję niezależnie od sprawowania urzędu sędziego właściwego

sądu.

§ 6.

Komisarzom wyborczym przysługuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości wynagrodzenia

członka Państwowej Komisji Wyborczej. Przepis art. 159 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 7.

Funkcja komisarza wyborczego wygasa w przypadku

1)

zrzeczenia się funkcji;

2)

śmierci;

3)

ustania stosunku służbowego sędziego;

4)

ukończenia 70 lat przez komisarza będącego sędzią w stanie spoczynku;

5)

odwołania.

§ 8.

Państwowa Komisja Wyborcza odwołuje komisarza wyborczego przed upływem okresu, na

jaki został powołany

1)

w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków komisarza wyborczego;

2)

na uzasadniony wniosek prezesa właściwego sądu;

3)

na uzasadniony wniosek Ministra Sprawiedliwości.

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w § 7 i 8, powołanie komisarza wyborczego następuje

w trybie i na zasadach określonych w § 3.

§ 10.

W razie czasowej niemożności pełnienia funkcji przez komisarza wyborczego Państwowa

Komisja Wyborcza może powierzyć pełnienie tej funkcji, na ten okres, innemu komisarzowi

wyborczemu lub innej osobie zapewniającej rzetelne wykonanie czynności wyborczych.

§ 1.

Do zadań komisarza wyborczego należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

zapewnianie, we współdziałaniu z organami jednostek samorządu terytorialnego, organizacji

wyborów do rad na obszarze województwa;

3)

powoływanie terytorialnych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie terytorialnych i

obwodowych komisji wyborczych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego

po wykonaniu ich ustawowych zadań;

4)

rozpatrywanie skarg na działalność terytorialnych komisji wyborczych;

5)

kontrolowanie, w zakresie ustalonym przez Państwową Komisję Wyborczą, prawidłowości

sporządzania spisów wyborców;

6)

podawanie do publicznej wiadomości informacji o składach terytorialnych komisji wyborczych

powołanych na obszarze województwa;

7)

udzielanie, w miarę potrzeby, terytorialnym i obwodowym komisjom wyborczym wyjaśnień;

8)

ustalanie zbiorczych wyników wyborów do rad oraz wyborów wójtów przeprowadzonych na

obszarze województwa i ogłaszanie ich w trybie określonym w kodeksie;

9)

przedkładanie sprawozdania z przebiegu wyborów na obszarze województwa, wraz z ich

wynikami, Państwowej Komisji Wyborczej;

10)

wykonywanie innych czynności przewidzianych w ustawach lub zleconych przez Państwową

Komisję Wyborczą.

§ 2.

Komisarz wyborczy uchyla uchwały terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych podjęte

z naruszeniem prawa lub niezgodne z wytycznymi Państwowej Komisji Wyborczej i przekazuje

sprawę właściwej komisji do ponownego rozpatrzenia lub podejmuje rozstrzygnięcie w

sprawie.

§ 3.

Komisarz wyborczy wydaje postanowienia w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

§ 1.

Komisarz wyborczy, na podstawie protokołów z wyborów sporządzonych przez właściwe

terytorialne komisje wyborcze, podaje do publicznej wiadomości, w formie obwieszczenia,

wyniki wyborów do rad oraz wyborów wójtów na obszarze województwa.

§ 2.

W obwieszczeniu, o którym mowa w § 1, zamieszcza się zbiorczą informację o wynikach

głosowania i wynikach wyborów

1)

do rad, do których wybory zostały przeprowadzone, oraz - odrębnie dla każdej rady

- w szczególności dane o liczbie mandatów uzyskanych przez listy kandydatów poszczególnych

komitetów wyborczych oraz nazwiska i imiona wybranych radnych z podaniem oznaczenia

listy, z której zostali wybrani;

2)

wójtów - w szczególności nazwiska i imiona wybranych wójtów z podaniem nazw komitetów

wyborczych, które ich zgłosiły.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza określa wzór obwieszczenia, o którym mowa w § 1.

Obwieszczenie komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym oraz

podaje do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie odpowiedniego wyciągu z obwieszczenia

na obszarze każdej gminy. Jeden egzemplarz obwieszczenia przesyła się do Państwowej

Komisji Wyborczej w terminie i trybie przez nią ustalonym.

§ 1.

W skład okręgowej komisji wyborczej wchodzi od 5 do 11 sędziów, w tym z urzędu, jako

jej przewodniczący, komisarz wyborczy. W skład komisji może być także powołany sędzia

w stanie spoczynku, który nie ukończył 70 lat.

§ 2.

Sędziów do składu komisji zgłasza Minister Sprawiedliwości, w liczbie uzgodnionej

z Państwową Komisją Wyborczą, najpóźniej w 52 dniu przed dniem wyborów.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza powołuje okręgowe komisje wyborcze najpóźniej w 48 dniu

przed dniem wyborów.

§ 4.

W razie braku możliwości pełnienia funkcji przewodniczącego komisji przez komisarza

wyborczego komisja wybiera przewodniczącego ze swojego grona. W takim przypadku Minister

Sprawiedliwości zgłasza do składu komisji jednego sędziego więcej, aniżeli wynikałoby

to z uzgodnień, o których mowa w § 2.

§ 5.

Pierwsze posiedzenie komisji organizuje, z upoważnienia Państwowej Komisji Wyborczej,

dyrektor właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego.

§ 6.

Komisja na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród siebie dwóch zastępców przewodniczącego

komisji. Funkcję sekretarza okręgowej komisji wyborczej pełni dyrektor właściwej miejscowo

delegatury Krajowego Biura Wyborczego albo osoba przez niego wskazana. Sekretarz uczestniczy

w pracach komisji z głosem doradczym.

§ 7.

Skład komisji podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo

przyjęty.

§ 8.

Techniczno-materialne warunki pracy okręgowej komisji wyborczej zapewnia Krajowe Biuro

Wyborcze.

§ 1.

Wygaśnięcie członkostwa w okręgowej komisji wyborczej następuje w przypadku

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

o którym mowa w art. 153 § 2;

3)

śmierci członka komisji;

4)

odwołania.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza odwołuje członka okręgowej komisji wyborczej

1)

w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka komisji;

2)

na uzasadniony wniosek Ministra Sprawiedliwości w odniesieniu do zgłoszonego przez

niego członka komisji.

§ 3.

Uzupełnienie składu komisji następuje w trybie i na zasadach określonych w przepisach

o jej powołaniu. Przepis art. 170 § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Do zadań okręgowej komisji wyborczej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego przez odpowiednio rejonowe

lub obwodowe komisje wyborcze;

2)

rejestrowanie okręgowych list kandydatów na posłów i kandydatów na senatora oraz list

kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego;

3)

zarządzanie drukowania kart do głosowania w wyborach do Sejmu i do Senatu oraz w wyborach

do Parlamentu Europejskiego;

4)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym w zakresie

określonym przepisami szczególnymi kodeksu;

5)

rozpatrywanie skarg na działalność odpowiednio rejonowych lub obwodowych komisji wyborczych;

6)

zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z wojewodą i organami jednostek

samorządu terytorialnego;

7)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w kodeksie lub zleconych przez Państwową Komisję

Wyborczą.

§ 2.

Okręgowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

Okręgowa komisja wyborcza powołuje, w trybie i na zasadach określonych przez Państwową

Komisję Wyborczą, pełnomocników do wypełniania zadań, przewidzianych w kodeksie.

§ 1.

W skład rejonowej komisji wyborczej wchodzi 5 sędziów, w tym z urzędu, jako jej przewodniczący,

komisarz wyborczy. W skład komisji może być także powołany sędzia w stanie spoczynku,

który nie ukończył 70 lat.

§ 2.

Do powoływania rejonowej komisji wyborczej i wygaśnięcia członkostwa w komisji oraz

organizacji jej pracy stosuje się odpowiednio art. 170 § 2-8 i art. 171, z tym że

komisja wybiera jednego zastępcę przewodniczącego.

§ 1.

Do zadań rejonowej komisji wyborczej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

zapewnienie dostarczenia kart do głosowania obwodowym komisjom wyborczym;

3)

zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z organami jednostek samorządu

terytorialnego;

4)

rozpatrywanie skarg na działalność obwodowych komisji wyborczych;

5)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania oraz przekazywanie ich właściwej okręgowej

komisji wyborczej;

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w kodeksie lub zleconych przez okręgową komisję

wyborczą albo Państwową Komisję Wyborczą.

§ 2.

Rejonowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

Rejonowa komisja wyborcza może powołać, w trybie i na zasadach określonych przez Państwową

Komisję Wyborczą, pełnomocników do wypełniania zadań przewidzianych w kodeksie.

Państwowa Komisja Wyborcza określa obszar danego okręgu wyborczego, na którym okręgowa

komisja wyborcza wykonuje także zadania rejonowej komisji wyborczej.

§ 1.

Terytorialne komisje wyborcze powołuje, najpóźniej w 55 dniu przed dniem wyborów,

komisarz wyborczy spośród wyborców zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych, z zastrzeżeniem

§ 6. Zgłoszenia kandydatów na członków terytorialnej komisji wyborczej dokonuje się

najpóźniej w 60 dniu przed dniem wyborów.

§ 2.

W skład terytorialnej komisji wyborczej wchodzi od 7 do 9 osób stale zamieszkałych

na obszarze działania danej rady.

§ 3.

W skład terytorialnej komisji wyborczej wchodzi co najmniej po jednym wyborcy zgłoszonym

przez każdego pełnomocnika wyborczego, z zastrzeżeniem § 4 i 5.

§ 4.

W przypadku zgłoszenia do składu terytorialnej komisji wyborczej liczby kandydatów

przekraczającej dopuszczalny skład komisji o składzie komisji decyduje publiczne losowanie

przeprowadzone przez komisarza wyborczego.

§ 5.

Jeżeli liczba kandydatów zgłoszonych w trybie, o którym mowa w § 1, jest mniejsza

od dopuszczalnego minimalnego składu liczbowego komisji, uzupełnienia jej składu dokonuje

komisarz wyborczy w ciągu 3 dni po upływie terminu, o którym mowa w § 1 zdanie drugie,

spośród osób stale zamieszkałych na obszarze działania danej rady.

§ 6.

W skład wojewódzkiej i powiatowej komisji wyborczej oraz komisji wyborczej w mieście

na prawach powiatu wchodzi z urzędu, jako jej przewodniczący, sędzia wskazany przez

prezesa właściwego miejscowo sądu okręgowego.

§ 7.

Pierwsze posiedzenie wojewódzkiej komisji wyborczej zwołuje komisarz wyborczy.

§ 8.

Pierwsze posiedzenie powiatowej lub gminnej komisji wyborczej zwołuje, z upoważnienia

komisarza wyborczego, odpowiednio starosta lub wójt.

§ 9.

Terytorialna komisja wyborcza na pierwszym posiedzeniu wybiera ze swojego składu przewodniczącego

i jego zastępcę, z zastrzeżeniem § 6.

§ 10.

Skład terytorialnej komisji wyborczej komisarz wyborczy podaje niezwłocznie do publicznej

wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.

§ 11.

Państwowa Komisja Wyborcza określa sposób zgłaszania kandydatów na członków terytorialnych

komisji wyborczych, wzór zgłoszenia oraz zasady powoływania tych komisji, w tym tryb

przeprowadzenia losowania, o którym mowa w § 4.

§ 1.

Wygaśnięcie członkostwa w terytorialnej komisji wyborczej następuje w przypadku

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

o którym mowa w art. 153 § 2;

3)

śmierci członka komisji;

4)

utraty prawa wybierania;

5)

niespełnienia warunku, o którym mowa w art. 178 § 2;

6)

odwołania.

§ 2.

Przepis § 1 pkt 4 i 5 nie dotyczy członka komisji, o którym mowa w art. 178 § 6.

§ 3.

Komisarz wyborczy odwołuje członka terytorialnej komisji wyborczej

1)

w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka komisji;

2)

na uzasadniony wniosek prezesa sądu okręgowego w odniesieniu do wskazanego przez niego

sędziego.

§ 4.

Uzupełnienie składu terytorialnej komisji wyborczej następuje w trybie i na zasadach

określonych w przepisach o jej powołaniu. Przepis art. 178 § 10 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Do zadań terytorialnej komisji wyborczej należy

1)

rejestrowanie kandydatów na radnych;

2)

zarządzanie druku obwieszczeń wyborczych i podanie ich do publicznej wiadomości w

trybie określonym w kodeksie;

3)

zarządzanie druku kart do głosowania i ich dostarczania obwodowym komisjom wyborczym;

4)

rozpatrywanie skarg na działalność obwodowych komisji wyborczych;

5)

ustalenie wyników głosowania i wyników wyborów do rady i ogłoszenie ich w trybie określonym

w kodeksie;

6)

przesłanie wyników głosowania i wyników wyborów komisarzowi wyborczemu;

7)

wykonywanie innych czynności określonych w kodeksie lub zleconych przez komisarza

wyborczego.

§ 2.

Do zadań gminnej komisji wyborczej należy także rejestrowanie kandydatów na wójta

oraz ustalenie wyników głosowania i wyników wyborów wójta oraz ogłoszenie ich w trybie

określonym w kodeksie.

Obsługę administracyjną właściwej terytorialnej komisji wyborczej oraz wykonanie zadań

wyborczych odpowiednio na obszarze województwa, powiatu lub gminy zapewnia marszałek

województwa, starosta lub wójt, jako zadanie zlecone. W tym celu marszałek województwa,

starosta lub wójt może ustanowić pełnomocnika do spraw wyborów - urzędnika wyborczego.

Zasady współdziałania urzędnika wyborczego z Krajowym Biurem Wyborczym określa porozumienie

zawarte odpowiednio pomiędzy marszałkiem, starostą lub wójtem a Szefem Krajowego Biura

Wyborczego lub upoważnioną przez niego osobą.

§ 1.

Obwodową komisję wyborczą powołuje spośród wyborców

1)

w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach

do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 21 dniu przed

dniem wyborów - wójt,

2)

w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w wyborach

wójtów najpóźniej w 21 dniu przed dniem wyborów - właściwa terytorialna komisja wyborcza

- z zastrzeżeniem przepisów art. 183.

§ 2.

W skład obwodowej komisji wyborczej powołuje się

1)

od 6 do 8 osób spośród kandydatów zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych lub upoważnione

przez nich osoby;

2)

jedną osobę wskazaną przez wójta spośród pracowników samorządowych gminy lub gminnych

jednostek organizacyjnych.

§ 3.

W skład obwodowych komisji wyborczych w obwodach głosowania utworzonych w zakładach

opieki zdrowotnej, domach pomocy społecznej, zakładach karnych, aresztach śledczych

oraz oddziałach zewnętrznych takich zakładów i aresztów powołuje się

1)

od 4 do 6 osób spośród kandydatów zgłoszonych przez pełnomocników wyborczych lub upoważnione

przez nich osoby;

2)

jedną osobę wskazaną przez wójta spośród pracowników jednostki, w której utworzony

jest obwód.

§ 4.

Kandydatami, o których mowa w § 2 pkt 1 i w § 3 pkt 1, mogą być tylko osoby ujęte

w stałym rejestrze wyborców danej gminy.

§ 5.

Pełnomocnik wyborczy lub upoważniona przez niego osoba może zgłosić tylko po jednym

kandydacie do każdej obwodowej komisji wyborczej na obszarze okręgu wyborczego, w

którym została zarejestrowana zgłoszona przez niego lista kandydatów na posłów, posłów

do Parlamentu Europejskiego, radnych lub zarejestrowany został kandydat na Prezydenta

Rzeczypospolitej, senatora lub wójta. Zgłoszenia w wyborach do Sejmu i do Senatu,

w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego

w Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje się najpóźniej w 23 dniu przed dniem wyborów.

Zgłoszenia w wyborach do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz

w wyborach wójtów dokonuje się najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów.

§ 6.

Zgłoszenie do składu obwodowej komisji wyborczej następuje po uzyskaniu zgody osoby,

której ma dotyczyć.

§ 7.

W przypadku zgłoszenia do składu obwodowej komisji wyborczej liczby kandydatów przekraczającej

dopuszczalny skład komisji, skład komisji ustala się w drodze publicznego losowania

przeprowadzonego przez wójta.

§ 8.

Jeżeli liczba kandydatów zgłoszonych w trybie, o którym mowa w § 5, jest mniejsza

od dopuszczalnego minimalnego składu liczbowego komisji, uzupełnienia jej składu dokonuje

wójt spośród osób ujętych w stałym rejestrze wyborców tej gminy. Przepis § 6 stosuje

się odpowiednio.

§ 9.

Pierwsze posiedzenie obwodowej komisji wyborczej zwołuje wójt.

§ 10.

Obwodowa komisja wyborcza na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród siebie przewodniczącego

i jego zastępcę. Skład komisji podaje się niezwłocznie do publicznej wiadomości w

sposób zwyczajowo przyjęty.

§ 11.

Państwowa Komisja Wyborcza określa sposób zgłaszania kandydatów na członków obwodowych

komisji wyborczych, wzór zgłoszenia oraz zasady powoływania tych komisji, w tym tryb

przeprowadzenia losowania, o którym mowa w § 7.

§ 1.

Obwodowe komisje wyborcze w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich

i za granicą powołują spośród wyborców odpowiednio kapitanowie tych statków oraz konsulowie.

Przepisy art. 182 § 3-10 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza określa, po porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym

do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem właściwym do spraw zagranicznych, tryb

i termin powołania komisji, o których mowa w § 1.

§ 1.

Wygaśnięcie członkostwa w obwodowej komisji wyborczej następuje w przypadku

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

o którym mowa w art. 153 § 2;

3)

śmierci członka komisji;

4)

utraty prawa wybierania;

5)

niespełniania warunku, o którym mowa w art. 182 § 4;

6)

odwołania.

§ 2.

Wójt odwołuje członka obwodowej komisji wyborczej w przypadku niewykonywania lub nienależytego

wykonywania obowiązków przez członka komisji.

§ 3.

W wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego organem właściwym do odwołania

członka obwodowej komisji wyborczej w przypadkach, o których mowa w § 2, jest właściwa

terytorialnie komisja wyborcza wyższego stopnia.

§ 4.

Uzupełnienie składu obwodowej komisji wyborczej następuje w trybie i na zasadach określonych

w przepisach o jej powołaniu. Przepis art. 182 § 10 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Do zadań obwodowej komisji wyborczej należy

1)

przeprowadzenie głosowania w obwodzie;

2)

czuwanie w dniu wyborów nad przestrzeganiem prawa wyborczego w miejscu i czasie głosowania;

3)

ustalenie wyników głosowania w obwodzie i podanie ich do publicznej wiadomości;

4)

przesłanie wyników głosowania do właściwej komisji wyborczej.

§ 1.

Lokale obwodowych komisji wyborczych dostosowane do potrzeb wyborców niepełnosprawnych

zapewnia wójt.

§ 2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw polityki społecznej oraz po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki techniczne, jakim powinien odpowiadać lokal obwodowej komisji wyborczej, tak

aby został dostosowany do potrzeb wyborców niepełnosprawnych;

2)

liczbę lokali obwodowych komisji wyborczych dostosowanych do potrzeb wyborców niepełnosprawnych,

uwzględniając proporcje między ogólną liczbą mieszkańców danej gminy a liczbą osób

niepełnosprawnych zamieszkujących tę gminę, z tym że w każdej gminie powinien być

co najmniej jeden lokal obwodowej komisji wyborczej dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.

§ 1.

Krajowe Biuro Wyborcze zapewnia obsługę Państwowej Komisji Wyborczej, komisarzy wyborczych

oraz innych organów wyborczych w zakresie określonym w kodeksie oraz innych ustawach.

§ 2.

Do zadań Krajowego Biura Wyborczego należy zapewnienie warunków organizacyjno-administracyjnych,

finansowych i technicznych, związanych z organizacją i przeprowadzaniem wyborów i

referendów w zakresie określonym w kodeksie oraz innych ustawach.

§ 3.

Krajowe Biuro Wyborcze wykonuje również inne zadania wynikające z kodeksu oraz innych

ustaw.

§ 1.

Pracą Krajowego Biura Wyborczego kieruje Szef Krajowego Biura Wyborczego.

§ 2.

Szef Krajowego Biura Wyborczego jest kierownikiem urzędu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

§ 3.

Jednostkami organizacyjnymi Krajowego Biura Wyborczego są

1)

zespoły;

2)

delegatury.

§ 4.

Organizację Krajowego Biura Wyborczego oraz zakres działania i właściwość terytorialną

jednostek organizacyjnych Krajowego Biura Wyborczego określa statut nadany przez Państwową

Komisję Wyborczą na wniosek Szefa Krajowego Biura Wyborczego. Statut Krajowego Biura

Wyborczego ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 5.

Szef i pracownicy Krajowego Biura Wyborczego nie mogą należeć do partii politycznych

ani prowadzić działalności politycznej.

§ 6.

Szef Krajowego Biura Wyborczego na podstawie statutu określi, w drodze zarządzenia,

szczegółową organizację wewnętrzną jednostek organizacyjnych Krajowego Biura Wyborczego

oraz ich właściwość rzeczową.

§ 1.

Krajowe Biuro Wyborcze współdziała z właściwymi organami administracji rządowej oraz

jednostkami samorządu terytorialnego w celu realizacji zadań związanych z organizacją

i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów.

§ 2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Szefa

Krajowego Biura Wyborczego, określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania

terenowych organów administracji rządowej z Krajowym Biurem Wyborczym w zakresie,

o którym mowa w § 1, biorąc pod uwagę potrzeby zapewnienia sprawnej organizacji wyborów

i referendów.

§ 3.

Zasady współdziałania organów jednostek samorządu terytorialnego z Krajowym Biurem

Wyborczym określają przepisy art. 181 i art. 156 § 1, 2 i 4.

§ 1.

Szef Krajowego Biura Wyborczego jest organem wykonawczym Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 2.

Szef Krajowego Biura Wyborczego jest powoływany i odwoływany przez Państwową Komisję

Wyborczą na wniosek jej przewodniczącego.

§ 3.

Do Szefa Krajowego Biura Wyborczego stosuje się przepisy dotyczące osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe. Wynagrodzenie Szefa Krajowego Biura Wyborczego odpowiada

wysokości wynagrodzenia sekretarza stanu.

§ 1.

Szef Krajowego Biura Wyborczego dysponuje wyodrębnionymi w budżecie państwa w części

dotyczącej Krajowego Biura Wyborczego środkami finansowymi.

§ 2.

Ze środków finansowych, o których mowa w § 1, są pokrywane wydatki związane z bieżącą

działalnością Państwowej Komisji Wyborczej i innych stałych organów wyborczych oraz

Krajowego Biura Wyborczego, a także dotacje na stałe zadania związane z organizacją

i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów, zlecone jednostkom samorządu terytorialnego.

§ 3.

Szef Krajowego Biura Wyborczego dysponuje, w zakresie określonym ustawami, środkami

finansowymi rezerwy celowej budżetu państwa przeznaczonej na wydatki związane z organizacją

i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów.

§ 4.

Dotacje dla jednostek samorządu terytorialnego na wykonywanie zadań związanych z organizacją

i przeprowadzaniem wyborów oraz referendów przekazywane są tym jednostkom przez Szefa

Krajowego Biura Wyborczego lub działających z jego upoważnienia dyrektorów jednostek

organizacyjnych Biura.

Wybory do Sejmu są powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne oraz odbywają

się w głosowaniu tajnym.

§ 1.

Do Sejmu wybiera się 460 posłów z list kandydatów na posłów w wielomandatowych okręgach

wyborczych.

§ 2.

Nie można kandydować równocześnie do Sejmu i do Senatu.

§ 1.

Wybory do Sejmu zarządza Prezydent Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później

niż na 90 dni przed upływem 4 lat od rozpoczęcia kadencji Sejmu, wyznaczając wybory

na dzień wolny od pracy, przypadający w ciągu 30 dni przed upływem 4 lat od rozpoczęcia

kadencji Sejmu. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej podaje się do publicznej

wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia zarządzenia wyborów.

§ 2.

W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania

czynności wyborczych przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy).

§ 1.

W razie skrócenia kadencji Sejmu na mocy jego uchwały lub na mocy postanowienia Prezydenta

Rzeczypospolitej Prezydent zarządza wybory, wyznaczając ich datę na dzień przypadający

nie później niż w ciągu 45 dni od dnia wejścia w życie uchwały Sejmu o skróceniu swojej

kadencji lub od dnia ogłoszenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej o skróceniu

kadencji Sejmu. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje

się do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej i ogłasza w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia jego podpisania. Przepis

art. 194 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Wybory, o których mowa w § 1, przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych

w kodeksie, z tym że

1)

ustalone w kodeksie następujące terminy wykonania czynności wyborczych ulegają skróceniu

a)

w art. 13 § 2 oraz art. 170 § 2 - do 38 dnia przed dniem wyborów,

b)

w art. 170 § 3, art. 204 § 2, 4 i 6 - do 35 dnia przed dniem wyborów,

c)

w art. 202 § 3 - do 40 dnia przed dniem wyborów,

d)

w art. 210 § 3 - do 25 dnia przed dniem wyborów;

2)

terminy przewidziane w art. 218 § 2 na wnoszenie i rozpatrywanie odwołań skraca się

do 2 dni;

3)

losowania jednolitych numerów dla list komitetów wyborczych, o których mowa w art.

219 § 1 i art. 220 § 1, przeprowadza się jedynie dla list komitetów wyborczych, które

w poprzednich wyborach nie zarejestrowały list kandydatów. Komitety, które uczestniczyły

w poprzednich wyborach i w obecnych zarejestrowały swoje listy, zachowują numery wówczas

im przyznane.

§ 1.

W podziale mandatów w okręgach wyborczych uwzględnia się wyłącznie listy kandydatów

na posłów tych komitetów wyborczych, których listy otrzymały co najmniej 5% ważnie

oddanych głosów w skali kraju.

§ 2.

Listy kandydatów na posłów koalicyjnych komitetów wyborczych uwzględnia się w podziale

mandatów w okręgach wyborczych, jeżeli ich listy otrzymały co najmniej 8% ważnie oddanych

głosów w skali kraju.

§ 1.

Komitety wyborcze utworzone przez wyborców zrzeszonych w zarejestrowanych organizacjach

mniejszości narodowych mogą korzystać ze zwolnienia list tych komitetów z warunku,

o którym mowa w art. 196 § 1, jeżeli złożą Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenie

w tej sprawie najpóźniej w 5 dniu przed dniem wyborów. Wraz z oświadczeniem, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, komitet jest obowiązany przedłożyć dokument właściwego organu

statutowego organizacji mniejszości narodowej potwierdzający utworzenie komitetu przez

wyborców będących członkami tej organizacji.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza potwierdza niezwłocznie otrzymanie oświadczenia, o którym

mowa w § 1. Potwierdzenie oświadczenia jest wiążące.

Jeżeli warunku określonego w art. 196 § 1 lub 2 nie spełnią listy kandydatów na posłów

żadnego komitetu wyborczego bądź któryś z wymienionych warunków spełniony zostanie

przez listy kandydatów tylko jednego komitetu wyborczego, w podziale mandatów w okręgach

wyborczych uwzględnia się listy kandydatów komitetów wyborczych, które otrzymały co

najmniej 3% ważnie oddanych głosów w skali kraju. Listy koalicyjnych komitetów wyborczych

uwzględnia się, jeżeli otrzymały co najmniej 5% ważnie oddanych głosów w skali kraju.

§ 1.

W wyborach do Sejmu komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie

kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób

1)

wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 82 groszy przypadającą na każdego wyborcę w

kraju ujętego w rejestrze wyborców;

2)

limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru

\(

L = \left( {w \times k \times m} \right)/460,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

L

-

limit wydatków,

w

-

liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców,

k

-

kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o której

mowa w pkt 1,

m

-

łączną liczbę posłów wybieranych we wszystkich okręgach wyborczych, w których komitet

zarejestrował listy kandydatów.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów do Sejmu,

ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej liczbę wyborców ujętych w

rejestrach wyborców na terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego

dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów do Sejmu.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy

kwotę, o której mowa w art. 199 § 1 pkt 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych

cen.

§ 2.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.

§ 1.

W celu przeprowadzenia wyborów do Sejmu tworzy się wielomandatowe okręgi wyborcze,

zwane dalej „okręgami wyborczymi”.

§ 2.

W okręgu wyborczym wybiera się co najmniej 7 posłów.

§ 3.

Okręg wyborczy obejmuje obszar województwa lub jego część. Granice okręgu wyborczego

nie mogą naruszać granic wchodzących w jego skład powiatów i miast na prawach powiatu.

§ 1.

Ustalenia liczby posłów wybieranych w poszczególnych okręgach wyborczych oraz podziału

województw na okręgi wyborcze dokonuje się według jednolitej normy przedstawicielstwa,

obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców kraju przez ogólną liczbę posłów wybieranych

w okręgach wyborczych, z uwzględnieniem przepisów art. 201 i następujących zasad

1)

ułamki liczby mandatów posłów wybieranych w okręgach wyborczych równe lub większe

od 1/2, jakie wynikną z zastosowania jednolitej normy przedstawicielstwa, zaokrągla

się w górę do liczby całkowitej;

2)

jeżeli w wyniku postępowania, o którym mowa w pkt 1, liczba posłów wybieranych w okręgach

wyborczych przewyższa liczbę wynikającą z przepisu art. 193, mandaty nadwyżkowe odejmuje

się w tych okręgach wyborczych, w których norma przedstawicielstwa obliczona dla okręgu

wyborczego jest najmniejsza. W przypadku gdy liczba posłów jest mniejsza od wynikającej

z przepisu art. 193, dodatkowe mandaty przydziela się tym okręgom wyborczym, w których

norma przedstawicielstwa obliczona dla okręgu wyborczego jest największa.

§ 2.

Podział na okręgi wyborcze, ich numery i granice oraz liczbę posłów wybieranych w

każdym okręgu, a także siedziby okręgowych komisji wyborczych określa załącznik nr

1 do kodeksu.

§ 3.

Informację o okręgu wyborczym podaje się do wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego

w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w 52 dniu przed dniem

wyborów. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza przedkłada Sejmowi wnioski w sprawie zmiany granic okręgów

wyborczych i liczby posłów w nich wybieranych, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian

w zasadniczym podziale terytorialnym państwa lub ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu

wyborczym lub w kraju.

§ 2.

Dokonywanie zmian granic powiatów pociągających za sobą zmiany granic okręgów wyborczych

jest niedopuszczalne w okresie 12 miesięcy poprzedzających upływ kadencji Sejmu, jak

i w okresie od zarządzenia wyborów w razie skrócenia kadencji Sejmu aż do dnia stwierdzenia

ważności wyborów.

§ 3.

Sejm dokonuje, z zastrzeżeniem § 5, zmian w podziale na okręgi wyborcze z przyczyn,

o których mowa w § 1, nie później niż na 3 miesiące przed dniem, w którym upływa termin

zarządzenia wyborów do Sejmu.

§ 4.

Ustalenie liczby mieszkańców, o której mowa w § 1, następuje na podstawie danych według

stanu na koniec trzeciego kwartału roku poprzedzającego rok w którym upływa kadencja

Sejmu, przekazanych przez wójtów w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 165 § 3.

§ 5.

W razie skrócenia kadencji Sejmu zmian w podziale na okręgi wyborcze nie dokonuje

się.

§ 1.

Prawo zgłaszania kandydatów na posłów przysługuje

1)

komitetowi wyborczemu partii politycznej;

2)

koalicyjnemu komitetowi wyborczemu;

3)

komitetowi wyborczemu wyborców.

§ 2.

Komitet wyborczy partii politycznej obowiązany jest zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą

o utworzeniu komitetu w okresie od dnia ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów

do 50 dnia przed dniem wyborów.

§ 3.

Do zawiadomienia, o którym mowa w § 2, załącza się

1)

oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,

a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,

o których mowa w art. 127 § 2 i 3;

2)

uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych;

3)

wyciąg ze statutu partii politycznej wskazujący, który organ jest upoważniony do jej

reprezentowania na zewnątrz.

§ 4.

Koalicyjny komitet wyborczy może być utworzony w okresie od dnia ogłoszenia postanowienia

o zarządzeniu wyborów do 50 dnia przed dniem wyborów. Pełnomocnik wyborczy zawiadamia

Państwową Komisję Wyborczą do 50 dnia przed dniem wyborów o utworzeniu komitetu wyborczego.

§ 5.

Do zawiadomienia, o którym mowa w § 4, załącza się

1)

umowę o zawiązaniu koalicji wyborczej, wraz z następującymi danymi: imionami, nazwiskami,

adresami zamieszkania i numerami ewidencyjnymi PESEL osób wchodzących w skład komitetu

wyborczego;

2)

oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,

a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,

o których mowa w art. 127 § 2 i 3;

3)

uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych, partii politycznych tworzących

koalicję wyborczą;

4)

wyciągi ze statutów partii politycznych tworzących koalicję wyborczą wskazujące, który

organ partii jest upoważniony do jej reprezentowania na zewnątrz.

§ 6.

Po zebraniu co najmniej 1 000 podpisów obywateli mających prawo wybierania do Sejmu,

popierających utworzenie komitetu wyborczego wyborców, pełnomocnik wyborczy zawiadamia

Państwową Komisję Wyborczą o utworzeniu komitetu. Zawiadomienie może być dokonane

do 50 dnia przed dniem wyborów.

§ 7.

Do zawiadomienia, o którym mowa w § 6, załącza się

1)

oświadczenie o utworzeniu komitetu wyborczego;

2)

oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa,

a w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów,

o których mowa w art. 127 § 2 i 3;

3)

wykaz co najmniej 1 000 obywateli, o których mowa w § 6, zawierający ich imiona, nazwiska,

adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL, a także własnoręcznie złożone podpisy

obywateli.

§ 1.

Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu

wyborczego. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu

postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.

§ 2.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,

i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego

nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i

Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego

za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu

komitetu wyborczego.

Na wniosek komitetu wyborczego odpowiednie organy mają obowiązek wydać decyzję o nadaniu

numeru REGON i NIP, najpóźniej do końca drugiego dnia roboczego następującego po dniu

zgłoszenia wniosku o nadanie numeru.

Państwowa Komisja Wyborcza informację o utworzonych komitetach wyborczych ogłasza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej.

§ 1.

Komitet wyborczy może zgłosić w każdym okręgu wyborczym jedną listę kandydatów na

posłów.

§ 2.

Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko z jednej listy kandydatów.

§ 3.

Partie polityczne, które wchodzą w skład koalicji wyborczej, nie mogą zgłaszać list

kandydatów samodzielnie.

§ 1.

Wyborca może udzielić pisemnego poparcia więcej niż jednej liście kandydatów. Wycofanie

udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.

§ 2.

Wyborca udzielający poparcia liście kandydatów składa podpis obok czytelnie wpisanego

swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.

§ 3.

Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego

listę, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację

„Udzielam poparcia liście kandydatów na posłów zgłaszanej przez ... (nazwa komitetu

wyborczego) w okręgu wyborczym ... (numer okręgu) w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej zarządzonych na ... (dzień, miesiąc, rok).”.

§ 1.

Lista kandydatów powinna być poparta, w sposób, o którym mowa w art. 209 § 2 i 3,

podpisami co najmniej 5 000 wyborców stale zamieszkałych w danym okręgu wyborczym.

§ 2.

Komitet wyborczy, który z zachowaniem wymogów określonych w § 1 zarejestrował listy

kandydatów co najmniej w połowie okręgów wyborczych, uprawniony jest do zgłoszenia

dalszych list bez poparcia zgłoszenia podpisami wyborców.

§ 3.

Zgłoszenie list kandydatów przez komitety wyborcze spełniające warunek, o którym mowa

w § 2, następuje na podstawie zaświadczenia Państwowej Komisji Wyborczej wydanego

na wniosek zainteresowanego komitetu wyborczego, złożony do 40 dnia przed dniem wyborów.

§ 1.

Listę kandydatów zgłasza się do okręgowej komisji wyborczej najpóźniej do godziny

24

§ 2.

Liczba kandydatów na liście nie może być mniejsza niż liczba posłów wybieranych w

danym okręgu wyborczym i większa niż dwukrotność liczby posłów wybieranych w danym

okręgu wyborczym.

§ 3.

Na liście kandydatów

1)

liczba kandydatów - kobiet nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów

na liście;

2)

liczba kandydatów - mężczyzn nie może być mniejsza niż 35% liczby wszystkich kandydatów

na liście.

§ 4.

Zgłoszenia listy kandydatów dokonuje osobiście, na piśmie, pełnomocnik wyborczy lub

upoważniona przez niego osoba, zwani dalej „osobą zgłaszającą listę”. W razie zgłoszenia

listy przez upoważnioną przez pełnomocnika osobę do zgłoszenia dołącza się dokument

stwierdzający udzielenie upoważnienia, ze wskazaniem zakresu udzielonego upoważnienia,

oraz dane upoważnionej przez pełnomocnika osoby: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania

i numer ewidencyjny PESEL.

§ 1.

Zgłoszenie listy kandydatów powinno zawierać nazwisko, imię (imiona), zawód i miejsce

zamieszkania każdego z kandydatów. Nazwiska kandydatów umieszcza się na liście w kolejności

ustalonej przez komitet wyborczy.

§ 2.

Kandydata oznacza się nazwą lub skrótem nazwy tej partii politycznej, której jest

członkiem (nie więcej niż 45 znaków drukarskich, wliczając spacje).

§ 3.

Osoba zgłaszająca listę może wnosić o oznaczenie kandydata, który nie należy do żadnej

partii politycznej, tylko jedną nazwą lub skrótem nazwy partii popierającej danego

kandydata; przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Fakt poparcia kandydata powinien być

potwierdzony pisemnie przez właściwy statutowy organ partii. Wniosek wraz z potwierdzeniem

składa się ze zgłoszeniem listy.

§ 4.

W zgłoszeniu osoba zgłaszająca listę wskazuje sposób oznaczenia listy na urzędowych

obwieszczeniach oraz na karcie do głosowania. Oznaczeniem może być nazwa lub skrót

nazwy komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 86 § 3 pkt 1, art. 87 § 6 pkt 1 i

art. 89 § 5 pkt 1. Oznaczenie może składać się z nie więcej niż 45 znaków drukarskich,

wliczając spacje.

§ 5.

Do zgłoszenia każdej listy należy dołączyć

1)

oświadczenie o liczbie podpisów wyborców popierających listę wraz z wykazem podpisów

wyborców popierających listę bądź zaświadczenie Państwowej Komisji Wyborczej, o którym

mowa w art. 210 § 3;

2)

pisemną zgodę kandydata na kandydowanie z danej listy kandydatów. Zgoda kandydata

na kandydowanie w wyborach powinna zawierać dane: imię (imiona), nazwisko, nazwisko

rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo

oraz numer ewidencyjny PESEL kandydata, a także wskazanie jego przynależności do partii

politycznej; zgodę na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym podpisem;

3)

w stosunku do każdego kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy;

4)

pisemne oświadczenie kandydata o posiadaniu prawa wybieralności.

§ 6.

Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnianie listy o nazwiska kandydatów lub zmiany kandydatów

albo ich kolejności na liście bądź też zmiana oznaczenia, o którym mowa w § 3, są

niedopuszczalne.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie listy kandydatów, bada, w obecności

osoby zgłaszającej listę, czy spełnia ono wymogi, o których mowa w art. 211 § 2 i

3 oraz art. 212, i wydaje osobie zgłaszającej listę pisemne potwierdzenie przyjęcia

zgłoszenia. Wzór potwierdzenia określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 2.

Arkusze wykazu podpisów komisja numeruje i opatruje każdy arkusz swoją pieczęcią.

§ 3.

Po sprawdzeniu prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów przyjęte arkusze wykazu

podpisów komisja przechowuje w zapieczętowanych pakietach. Udostępnienie i rozpieczętowanie

pakietów może nastąpić wyłącznie na potrzeby postępowania przed sądami i organami

prokuratury, w obecności członka okręgowej komisji wyborczej; o terminie czynności

zawiadamia się niezwłocznie osobę zgłaszającą listę.

Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia listy kandydatów występuje

do Ministra Sprawiedliwości z zapytaniem o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru

Karnego o kandydatach z tej listy.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę kandydatów zgłoszoną zgodnie z przepisami

kodeksu, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza

się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej wraz z oświadczeniami

kandydatów na posłów lub informacjami, o których mowa w art. 212 § 5 pkt 3.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o

których mowa w art. 212 § 5 pkt 3, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

§ 3.

Jeżeli zgłoszenie ma wady inne niż brak wymaganej liczby prawidłowo złożonych podpisów

wyborców, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie 3 dni.

W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia o odmowie rejestracji

listy w całości lub co do poszczególnych kandydatów. W razie odmowy rejestracji w

odniesieniu do niektórych kandydatów listę, z zastrzeżeniem przepisu art. 211 § 2,

rejestruje się w zakresie nieobjętym odmową.

§ 4.

Okręgowa komisja wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata, jeżeli kandydat

nie posiada prawa wybieralności; przepis § 3 zdanie trzecie stosuje się.

§ 5.

Jeżeli wada zgłoszenia polega na niespełnieniu wymogu, o którym mowa w art. 211 §

3, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do jej usunięcia w terminie 3 dni; przepisu

art. 212 § 6 nie stosuje się. W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia

o odmowie rejestracji listy w całości.

§ 1.

Jeżeli liczba prawidłowo złożonych podpisów wyborców popierających zgłoszenie listy

kandydatów jest mniejsza niż wymagana w kodeksie, okręgowa komisja wyborcza wzywa

osobę zgłaszającą listę do uzupełnienia wykazu podpisów, o ile nie upłynął termin,

o którym mowa w art. 211 § 1. Uzupełnienie jest możliwe do upływu terminu, o którym

mowa w art. 211 § 1.

§ 2.

Jeżeli uzupełnienia nie dokonano w terminie, o którym mowa w art. 211 § 1, lub termin

ten upłynął, okręgowa komisja wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy kandydatów.

§ 1.

W razie uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów

bądź wiarygodności podpisów okręgowa komisja wyborcza dokonuje w terminie 3 dni sprawdzenia

danych bądź wiarygodności podpisów w oparciu o dostępne urzędowo dokumenty, w tym

rejestry wyborców i urzędowe rejestry mieszkańców, a w miarę potrzeby również o wyjaśnienia

wyborców. O wszczęciu postępowania wyjaśniającego zawiadamia się niezwłocznie osobę

zgłaszającą listę.

§ 2.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalone zostanie, iż zgłoszona lista

nie uzyskała poparcia wymaganej w kodeksie liczby podpisów wyborców, okręgowa komisja

wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy kandydatów.

§ 1.

Postanowienie okręgowej komisji wyborczej, o którym mowa w art. 215 § 3-5, art. 216

§ 2 i art. 217 § 2, wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej

listę.

§ 2.

Od postanowień, o których mowa w § 1, osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo

odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny. Jeżeli

Państwowa Komisja Wyborcza uzna odwołanie za zasadne, okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie

rejestruje listę kandydatów w zakresie wskazanym w postanowieniu Państwowej Komisji

Wyborczej.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie protokołów rejestracji list kandydatów przyznaje

w drodze losowania, najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów, jednolity numer dla

list tego samego komitetu wyborczego, zarejestrowanych w więcej niż w jednym okręgu

wyborczym. O terminie losowania zawiadamia się pełnomocników wyborczych; nieobecność

pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania.

§ 2.

W pierwszej kolejności losowane są numery dla list tych komitetów wyborczych, które

zarejestrowały swoje listy we wszystkich okręgach wyborczych. W dalszej kolejności

losowane są numery dla list pozostałych komitetów wyborczych.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza zawiadamia niezwłocznie okręgowe komisje wyborcze oraz

pełnomocników wyborczych o wylosowanych numerach list kandydatów.

§ 1.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 219 § 3, okręgowa komisja wyborcza,

uwzględniając kolejność numerów list kandydatów ustaloną w trybie art. 219, najpóźniej

w 25 dniu przed dniem wyborów przeprowadza losowanie numerów dla list komitetów wyborczych,

które zarejestrowały listy wyłącznie w danym okręgu wyborczym. O terminie losowania

zawiadamia się osoby zgłaszające listy; nieobecność osoby zgłaszającej listę nie wstrzymuje

losowania.

§ 2.

Okręgowa komisja wyborcza zawiadamia niezwłocznie osoby zgłaszające listy i Państwową

Komisję Wyborczą o wylosowanych numerach list kandydatów, o których mowa w § 1.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach kandydatów,

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

§ 2.

Obwieszczenie, o którym mowa w § 1, przesyła się dyrektorowi właściwej miejscowo delegatury

Krajowego Biura Wyborczego, który zapewnia jego druk i rozplakatowanie na obszarze

okręgu wyborczego najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów. Jeden egzemplarz obwieszczenia

przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy kandydatów nazwisko kandydata

na posła, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub złożył komisji oświadczenie

na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.

§ 2.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy kandydatów nastąpiło

wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostaje mniej kandydatów

niż liczba posłów wybieranych w okręgu wyborczym, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą

listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej

w 15 dniu przed dniem wyborów; w takim przypadku przepisu art. 210 § 1 nie stosuje

się.

§ 3.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć

kandydata lub lista nie została uzupełniona z uwzględnieniem terminu, o którym mowa

w § 2, a na liście pozostaje mniej kandydatów niż liczba posłów wybieranych w okręgu

wyborczym, komisja unieważnia rejestrację tej listy. Od postanowienia wydanego w tej

sprawie nie przysługuje środek prawny.

§ 4.

W razie rozwiązania komitetu wyborczego w trybie, o którym mowa w art. 101 § 1 i 3,

okręgowa komisja wyborcza unieważnia rejestrację listy tego komitetu. Przepis § 3

zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

§ 5.

O skreśleniu kandydata i postanowieniach, o których mowa w § 2-4, okręgowa komisja

wyborcza zawiadamia niezwłocznie osobę zgłaszającą listę i Państwową Komisję Wyborczą

oraz wyborców, w formie obwieszczenia.

Okręgowa komisja wyborcza po zarejestrowaniu list kandydatów zarządza wydrukowanie

kart do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym w trybie

określonym przez Państwową Komisję Wyborczą.

Na karcie do głosowania umieszcza się oznaczenia list zarejestrowanych w danym okręgu

wyborczym, zawierające numer listy oraz nazwę lub skrót nazwy komitetu wyborczego,

w kolejności wzrastającej numerów list. Pod oznaczeniem każdej listy podaje się nazwiska

i imiona wszystkich kandydatów zarejestrowanych na danej liście.

§ 1.

Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania okręgowa komisja wyborcza skreśli z listy

kandydatów nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 222 § 1, nazwisko

tego kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o

skreśleniu oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie

podaje się do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie

w lokalach wyborczych w dniu głosowania.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja unieważni rejestrację listy kandydatów

z przyczyn, o których mowa w art. 222 § 3 lub 4.

Sposób sporządzania i przekazania kart do głosowania dla obwodów głosowania utworzonych

na polskich statkach morskich oraz za granicą ustala Państwowa Komisja Wyborcza, po

porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem

właściwym do spraw zagranicznych.

§ 1.

Wyborca głosuje tylko na jedną listę kandydatów, stawiając na karcie do głosowania

znak „x” (dwie przecinające się linie w obrębie kratki) w kratce z lewej strony obok

nazwiska jednego z kandydatów z tej listy, przez co wskazuje jego pierwszeństwo do

uzyskania mandatu.

§ 2.

Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w

kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych

list kandydatów albo nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska

żadnego kandydata z którejkolwiek z list, z zastrzeżeniem § 4.

§ 3.

Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w

kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata umieszczonego na liście kandydatów,

której rejestracja została unieważniona.

§ 4.

Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie

obok nazwiska kandydata z jednej tylko listy kandydatów, a nazwisko tego kandydata

zostało z tej listy skreślone, to głos taki uznaje się za ważny i oddany na tę listę.

§ 5.

Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk

dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy kandydatów, to głos taki uważa

się za głos ważnie oddany na wskazaną listę kandydatów z przyznaniem pierwszeństwa

do uzyskania mandatu kandydatowi na posła, którego nazwisko na tej liście umieszczone

jest w pierwszej kolejności.

§ 1.

Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza oblicza liczbę

1)

wyborców uprawnionych do głosowania;

2)

wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)

wyborców głosujących przez pełnomocnika;

4)

kart wyjętych z urny, w tym

a)

kart nieważnych,

b)

kart ważnych;

5)

głosów nieważnych;

6)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy kandydatów;

7)

głosów ważnych oddanych na poszczególne listy kandydatów;

8)

głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.

§ 2.

Liczby, o których mowa w § 1, wymienia się w protokole głosowania w obwodzie.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W razie

stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne

ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą i powiadamia o tym Państwową Komisję

Wyborczą. Przepisy art. 69 § 3, art. 71, art. 73 i art. 228 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów, o których mowa w art. 78 § 1, ustala

wyniki głosowania na poszczególne listy kandydatów i sporządza w dwóch egzemplarzach

protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.

§ 2.

Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach

głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia

głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.

Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem

obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników

głosowania.

§ 3.

W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 228 § 1.

§ 4.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 5.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające

listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych

zarzutów.

§ 6.

Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie dane z protokołu

dotyczące liczby głosów ważnych i głosów ważnych oddanych na każdą listę kandydatów

oraz liczbę głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z każdej z tych list

do Państwowej Komisji Wyborczej, w sposób przez nią ustalony, za pośrednictwem sieci

elektronicznego przesyłania danych.

§ 7.

Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej

przesyła niezwłocznie w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji Wyborczej w

trybie przez nią ustalonym.

§ 8.

Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 9.

Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 7, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje

sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.

§ 10.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja

Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych z protokołów wyników głosowania w okręgu

wyborczym, otrzymanych za pośrednictwem sieci elektronicznego przekazywania danych,

uwzględniając przepis art. 197 § 1, ustala wstępnie liczbę głosów ważnych oraz głosów

ważnych oddanych na listy kandydatów poszczególnych komitetów wyborczych w skali kraju

i listy, które spełniają warunki uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów

w okręgach wyborczych. Informację o tym podaje się do publicznej wiadomości w Biuletynie

Informacji Publicznej.

§ 2.

Po otrzymaniu protokołów wyników głosowania w okręgach wyborczych Państwowa Komisja

Wyborcza protokolarnie ustala zbiorcze wyniki głosowania na listy kandydatów w skali

kraju i stwierdza, uwzględniając przepis art. 197 § 1, które listy spełniają warunki

uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów w okręgach wyborczych, oraz zawiadamia

o tym pisemnie okręgowe komisje wyborcze. Informację o tym podaje się do publicznej

wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 231 § 2, okręgowa komisja wyborcza

dokonuje podziału mandatów pomiędzy uprawnione listy kandydatów w sposób następujący

1)

liczbę głosów ważnych oddanych na każdą z tych list w okręgu wyborczym dzieli się

kolejno przez: 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby aż do chwili, gdy z otrzymanych

w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ile wynosi

liczba mandatów do rozdzielenia między te listy w okręgu;

2)

każdej liście przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego w powyższy sposób

szeregu ilorazów przypada jej liczb kolejno największych.

§ 2.

Jeżeli kilka list uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb uszeregowanych

w podany sposób, a list tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, pierwszeństwo

mają listy w kolejności ogólnej liczby oddanych na nie głosów. Gdyby na dwie lub więcej

list oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba obwodów głosowania,

w których na daną listę oddano większą liczbę głosów.

§ 1.

Mandaty przypadające danej liście kandydatów uzyskują kandydaci w kolejności otrzymanej

liczby głosów.

§ 2.

Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania

mandatu z danej listy, o pierwszeństwie rozstrzyga większa liczba obwodów głosowania,

w których jeden z kandydatów uzyskał więcej głosów, a jeżeli liczba tych obwodów byłaby

równa, o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez przewodniczącego

okręgowej komisji wyborczej w obecności członków komisji oraz pełnomocników wyborczych;

nieobecność pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania. Przebieg losowania uwzględnia

się w protokole wyników wyborów.

§ 3.

Tryb przeprowadzania losowania, o którym mowa w § 2, określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 1.

Po ustaleniu wyników wyborów w okręgu wyborczym okręgowa komisja wyborcza sporządza,

w dwóch egzemplarzach, protokół wyborów posłów odrębnie dla każdego okręgu wyborczego.

§ 2.

W protokole wymienia się liczbę posłów wybieranych w okręgu, wykaz list kandydatów

zarejestrowanych w tym okręgu, wykaz list, które uczestniczą w podziale mandatów w

okręgu, sumy liczb, o których mowa w art. 228 § 1, liczbę mandatów przypadających

każdej liście kandydatów oraz nazwiska i imiona wybranych posłów z każdej listy kandydatów.

§ 3.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 4.

Przy ustalaniu wyników wyborów i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające

listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych

zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

§ 5.

Wzór protokołu wyborów posłów w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania

i wyniki wyborów w okręgach wyborczych, z uwzględnieniem danych, o których mowa w

art. 234 § 2.

§ 1.

Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje dane z protokołu wyborów w okręgu

wyborczym do Państwowej Komisji Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym, za pośrednictwem

sieci elektronicznego przekazywania danych.

§ 2.

Protokół, o którym mowa w art. 230 § 1, przewodniczący komisji przekazuje niezwłocznie

w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji Wyborczej w trybie przez nią ustalonym.

§ 3.

Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego

właściwej dla siedziby komisji.

§ 1.

Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w art. 234 § 1, Państwowa Komisja Wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów posłów w okręgach wyborczych.

§ 2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja

Wyborcza zarządza ponowne ich ustalenie. Przepisy art. 232-236 stosuje się odpowiednio.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w formie

obwieszczenia oraz podaje do publicznej wiadomości wyniki wyborów do Sejmu. W obwieszczeniu

zamieszcza się podstawowe informacje zawarte w protokołach wyborów posłów w okręgach

wyborczych.

Państwowa Komisja Wyborcza wręcza posłom zaświadczenia o wyborze.

Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Sejmu

oraz Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów nie później niż 14 dnia po ogłoszeniu

obwieszczenia, o którym mowa w art. 238.

§ 1.

Protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego

w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą

w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej

placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu

Najwyższego.

§ 2.

W odniesieniu do wyborcy przebywającego za granicą lub na polskim statku morskim wymogi

wymienione w § 1 uważa się za spełnione, jeżeli protest został złożony odpowiednio

właściwemu terytorialnie konsulowi lub kapitanowi statku. Wyborca obowiązany jest

dołączyć do protestu zawiadomienie o ustanowieniu swojego pełnomocnika zamieszkałego

w kraju lub pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w kraju, pod rygorem pozostawienia

protestu bez biegu.

§ 3.

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,

na których opiera swoje zarzuty.

§ 1.

Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym

i wydaje, w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu.

§ 2.

Opinia, o której mowa w § 1, powinna zawierać ustalenia co do zasadności zarzutów

protestu, a w razie potwierdzenia zasadności zarzutów - ocenę, czy przestępstwo przeciwko

wyborom lub naruszenie przepisów kodeksu miało wpływ na wynik wyborów.

§ 3.

Uczestnikami postępowania są: wnoszący protest, przewodniczący właściwej komisji wyborczej

albo jego zastępca i Prokurator Generalny.

§ 1.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego

nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241. Niedopuszczalne

jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.

§ 2.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy, co do której

w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi lub odwołania

do sądu lub do Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 3.

Jeżeli w proteście zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, Sąd Najwyższy

niezwłocznie zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego.

§ 1.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych,

na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą

oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności wyborów

oraz o ważności wyboru posła, przeciwko któremu wniesiono protest. W postępowaniu

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z późn. zm..

§ 2.

Rozstrzygnięcie, o którym mowa w § 1, Sąd Najwyższy podejmuje, w formie uchwały, nie

później niż w 90 dniu po dniu wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego

i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 3.

Sąd Najwyższy, podejmując uchwałę o nieważności wyborów lub nieważności wyboru posła,

stwierdza wygaśnięcie mandatów w zakresie unieważnienia oraz postanawia o przeprowadzeniu

wyborów ponownych lub o podjęciu niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność,

od której należy ponowić postępowanie wyborcze.

§ 4.

Uchwałę Sądu Najwyższego przedstawia się niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej

oraz Marszałkowi Sejmu, a także przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 5.

Uchwałę Sądu Najwyższego ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 6.

Wygaśnięcie mandatów, o których mowa w § 3, następuje w dniu ogłoszenia uchwały Sądu

Najwyższego.

§ 1.

W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów w okręgu lub o

nieważności wyboru posła wybory ponowne lub wskazane czynności wyborcze przeprowadza

się wyłącznie na terytorium kraju, na zasadach i w trybie przewidzianych w kodeksie.

§ 2.

Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach ponownych lub podjęciu wskazanych

czynności wyborczych podaje się do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej

i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia

ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego, o której mowa w art. 244 § 3. Przepisy art. 195

stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Wyniki wyborów ponownych lub wyniki przeprowadzonych czynności wyborczych Państwowa

Komisja Wyborcza podaje w obwieszczeniu. W obwieszczeniu wymienia się ponadto osoby,

które w wyniku wyborów ponownych lub przeprowadzonych czynności wyborczych utraciły

mandat, ze wskazaniem numeru okręgu wyborczego, a w przypadku wygaśnięcia mandatu

posła - także numer i nazwę listy kandydatów.

§ 4.

Obwieszczenie, o którym mowa w § 3, ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej,

a także przesyła się niezwłocznie Marszałkowi Sejmu.

W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów i jej ogłoszenia

w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadza się wybory ponowne, w zakresie

unieważnienia, na zasadach i w trybie przewidzianych w kodeksie. Przepis art. 245

§ 2 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Wygaśnięcie mandatu posła następuje w przypadku

1)

śmierci posła;

2)

utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów;

3)

pozbawienia mandatu prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

4)

zrzeczenia się mandatu;

5)

zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub funkcji, których stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła, z zastrzeżeniem przepisu § 3;

6)

powołania w toku kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, których stosownie

do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu posła;

7)

wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego.

§ 2.

Odmowa złożenia ślubowania poselskiego oznacza zrzeczenie się mandatu.

§ 3.

Wygaśnięcie mandatu posła zajmującego w dniu wyborów stanowisko lub funkcję, o których

mowa w § 1 pkt 5, następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Sejmu, w terminie 14

dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej wyników wyborów do Sejmu, oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

§ 4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do posła, który od dnia wyborów

do dnia rozpoczęcia kadencji Sejmu objął stanowisko lub funkcję, których stosownie

do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła oraz w odniesieniu do posła, który uzyskał

mandat w toku kadencji Sejmu.

§ 5.

Wygaśnięcie mandatu posła powołanego lub wybranego w czasie kadencji na stanowisko

lub funkcję, o których mowa w § 1 pkt 6 i 7, następuje z dniem powołania lub wybrania.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

wyników wyborów do Sejmu, przekazuje niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości dane

posłów zawierające imię (imiona), nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę

i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo oraz numer ewidencyjny PESEL.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym

przekazuje Marszałkowi Sejmu w terminie 14 dni od dnia otrzymania danych, o których

mowa w § 1

1)

informację o posłach skazanych prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności za

przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub za umyślne przestępstwo

skarbowe oraz o posłach pozbawionych praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu

albo

2)

informację, o tym, że żaden z posłów nie został skazany prawomocnym wyrokiem na karę

pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub

za umyślne przestępstwo skarbowe ani nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym

orzeczeniem sądu.

§ 3.

Jeżeli po przekazaniu informacji, o której mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości uzyska

z Krajowego Rejestru Karnego informację o posłach skazanych prawomocnym wyrokiem na

karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego

lub za umyślne przestępstwo skarbowe lub o posłach pozbawionych praw publicznych prawomocnym

orzeczeniem sądu, niezwłocznie przekazuje ją Marszałkowi Sejmu.

§ 1.

Wygaśnięcie mandatu posła niezwłocznie stwierdza Marszałek Sejmu w drodze postanowienia.

§ 2.

Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 250.

§ 3.

Postanowienie, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej,

z zastrzeżeniem art. 250.

§ 1.

Postanowienie Marszałka Sejmu o wygaśnięciu mandatu posła z przyczyn określonych w

art. 247 § 1 pkt 2-7 wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie posłowi. Od postanowienia

posłowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego w terminie 3 dni od dnia doręczenia

postanowienia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Marszałka Sejmu.

§ 2.

Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatruje

odwołanie, o którym mowa w § 1, i orzeka w sprawie w terminie 7 dni w postępowaniu

nieprocesowym. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręcza się posłowi, który wniósł

odwołanie, Marszałkowi Sejmu oraz Państwowej Komisji Wyborczej. W przypadku nieuwzględnienia

odwołania przepisy art. 249 § 2 i 3 stosuje się.

§ 1.

Marszałek Sejmu zawiadamia, na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej,

kolejnego kandydata z tej samej listy kandydatów, który w wyborach otrzymał kolejno

największą liczbę głosów, o przysługującym mu pierwszeństwie do mandatu, w przypadku

1)

śmierci posła;

2)

upływu terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o wygaśnięciu

mandatu;

3)

nieuwzględnienia odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu o wygaśnięciu mandatu

przez Sąd Najwyższy.

§ 2.

Jeżeli pierwszeństwo do mandatu przysługuje więcej niż jednemu kandydatowi stosuje

się odpowiednio art. 233.

§ 3.

Oświadczenie o przyjęciu mandatu powinno być złożone w terminie 7 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia. Niezłożenie oświadczenia w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzednim,

oznacza zrzeczenie się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu.

§ 4.

Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kandydata z tej

samej listy, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów. Oświadczenie o zrzeczeniu

się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu powinno być złożone Marszałkowi Sejmu w terminie

7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

§ 5.

O obsadzeniu mandatu postanawia Marszałek Sejmu. Przepisy art. 249 § 2 i 3 stosuje

się odpowiednio.

§ 6.

Jeżeli obsadzenie mandatu posła w trybie określonym w § 1-3 byłoby niemożliwe z powodu

braku kandydatów, którym mandat można przydzielić, Marszałek Sejmu, w drodze postanowienia,

stwierdza, iż mandat ten do końca kadencji pozostaje nieobsadzony.

§ 1.

Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w

programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych

1)

ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował swoje listy kandydatów co najmniej w połowie

okręgów wyborczych;

2)

regionalnych - jeżeli zarejestrował listę kandydatów co najmniej w jednym okręgu wyborczym.

§ 2.

Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi

1)

w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej, w tym do 3 godzin w

TV Polonia, i 30 godzin w programach Polskiego Radia Spółki Akcyjnej i spółek radiofonii

regionalnej, zwanych dalej „Polskim Radiem”, w tym do 5 godzin w programie przeznaczonym

dla zagranicy;

2)

w regionalnych programach - 10 godzin w Telewizji Polskiej i 15 godzin w Polskim Radiu.

§ 3.

Czas antenowy przysługujący jednemu komitetowi wyborczemu nie może być odstępowany

innemu komitetowi.

§ 1.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w art. 252

§ 2 pkt 1, dzieli się równo pomiędzy uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji

Państwowej Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy

kandydatów co najmniej w połowie okręgów wyborczych.

§ 2.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w art. 252

§ 2 pkt 2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby

zarejestrowanych przez nie list kandydatów, na podstawie informacji okręgowych komisji

wyborczych, właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych

listach kandydatów.

§ 1.

Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami

właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, i programów

regionalnych oraz programów radiowych w drodze losowania przeprowadzonego w obecności

osób zgłaszających listy najpóźniej w 18 dniu przed dniem wyborów.

§ 2.

Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o których mowa w art. 253, osobie

zgłaszającej listę przysługuje skarga do Państwowej Komisji Wyborczej. Skargę wnosi

się w terminie 2 dni od dokonania ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje

sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie. Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej

nie przysługuje środek prawny.

Wybory do Senatu są powszechne, bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym.

Do Senatu wybiera się 100 senatorów według zasady większości.

Zarządzenie przez Prezydenta Rzeczypospolitej wyborów do Sejmu jest równoznaczne z

zarządzeniem wyborów do Senatu.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

III kodeksu.

§ 1.

W wyborach do Senatu komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację wyborczą wyłącznie

kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób

1)

wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 18 groszy przypadającą na każdego wyborcę w

kraju ujętego w rejestrze wyborców;

2)

limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru

\(

L = \left( {w \times k \times s} \right)/100,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

L

-

limit wydatków,

w

-

liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców,

k

-

kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o której

mowa w pkt 1,

s

-

liczbę okręgów wyborczych, w których komitet zarejestrował kandydatów na senatorów.

§ 2.

Przepisy art. 199 § 2 i art. 200 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

W celu przeprowadzenia wyborów do Senatu tworzy się jednomandatowe okręgi wyborcze.

§ 2.

Okręg wyborczy obejmuje część obszaru województwa. Granice okręgu wyborczego nie mogą

naruszać granic okręgów wyborczych utworzonych dla wyborów do Sejmu.

§ 3.

Miasto na prawach powiatu liczące ponad 500 000 mieszkańców może być podzielone na

dwa lub więcej okręgi wyborcze.

§ 1.

Podziału na okręgi wyborcze dokonuje się według jednolitej normy przedstawicielstwa,

obliczonej przez podzielenie liczby mieszkańców kraju przez 100, z uwzględnieniem

przepisów art. 260 i następujących zasad

1)

jeżeli iloraz wynikający z podzielenia liczby mieszkańców okręgu przez jednolitą normę

przedstawicielstwa jest równy lub większy od 2 - należy zmniejszyć obszar (zmienić

granice) okręgu wyborczego;

2)

jeżeli iloraz wynikający z podzielenia liczby mieszkańców okręgu przez jednolitą normę

przedstawicielstwa jest mniejszy niż 0,5 - należy zwiększyć obszar (zmienić granice)

okręgu wyborczego.

§ 2.

W województwie wybiera się senatorów w liczbie nie mniejszej niż liczba całkowita

(bez uwzględnienia ułamka) będąca ilorazem liczby mieszkańców województwa i jednolitej

normy przedstawicielstwa, a nie większej niż wymieniona liczba całkowita powiększona

o jeden.

§ 3.

Granice i numery poszczególnych okręgów wyborczych a także siedziby okręgowych komisji

wyborczych określa załącznik nr 2 do kodeksu.

§ 4.

Informację o okręgu wyborczym podaje się do wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego

w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w 52 dniu przed dniem

wyborów. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.

§ 5.

Przepis art. 203 stosuje się.

§ 1.

Wybory do Senatu przeprowadzają

1)

Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

okręgowe komisje wyborcze powołane dla wyborów do Sejmu;

3)

obwodowe komisje wyborcze powołane dla wyborów do Sejmu.

§ 2.

Funkcje okręgowej komisji wyborczej, o której mowa w § 1 pkt 2, dla okręgu wyborczego

do Senatu spełnia okręgowa komisja wyborcza powołana dla wyborów do Sejmu, której

właściwość terytorialna obejmuje obszar tego okręgu wyborczego do Senatu.

§ 3.

W przypadku wyborów uzupełniających, o których mowa w art. 283, powołuje się okręgową

komisję wyborczą i obwodowe komisje wyborcze, w trybie i na zasadach określonych w

kodeksie.

§ 1.

Partia polityczna, która wchodzi w skład koalicji wyborczej utworzonej w celu wspólnego

zgłoszenia kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów albo tylko w celu wspólnego

zgłoszenia kandydatów na senatorów, nie może zgłaszać kandydatów na senatorów samodzielnie.

§ 2.

Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego wyborców utworzonego tylko w celu zgłoszenia

kandydatów na senatorów muszą być różne od nazw i skrótów nazw komitetów wyborczych

utworzonych w celu zgłoszenia kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów albo

kandydatów na posłów.

§ 1.

Komitet wyborczy może zgłosić w okręgu wyborczym tylko jednego kandydata na senatora.

§ 2.

Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko w ramach zgłoszenia przez

jeden komitet wyborczy.

§ 1.

Zgłoszenie kandydata na senatora powinno być poparte podpisami co najmniej 2 000 wyborców.

§ 2.

Wyborca może udzielić poparcia więcej niż jednemu kandydatowi na senatora.

§ 3.

Wyborca udzielający poparcia zgłoszeniu kandydata na senatora składa podpis obok czytelnie

wpisanego swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.

§ 4.

Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego

kandydata, numer okręgu wyborczego, w którym kandydat jest zgłaszany, oraz adnotację

„Udzielam poparcia kandydatowi na senatora ... (nazwisko, imię - imiona) zgłaszanemu

przez ... (nazwa komitetu wyborczego) w okręgu wyborczym ... (numer okręgu) w wyborach

do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na ... (dzień, miesiąc, rok).”.

§ 5.

Poparcia dla zgłoszenia kandydata na senatora może udzielić wyłącznie wyborca stale

zamieszkały w danym okręgu wyborczym.

Okręgowa komisja wyborcza po zarejestrowaniu kandydatów na senatora zarządza wydrukowanie

kart do głosowania i zapewnia ich przekazanie obwodowym komisjom wyborczym w trybie

określonym przez Państwową Komisję Wyborczą.

Na karcie do głosowania umieszcza się w porządku alfabetycznym nazwiska i imiona zarejestrowanych

kandydatów na senatora, z podaniem nazwy lub skrótu nazwy komitetu wyborczego.

§ 1.

Wyborca głosuje na określonego kandydata, stawiając na karcie do głosowania znak „x”

(dwie przecinające się linie w obrębie kratki) z lewej strony obok jego nazwiska.

§ 2.

Jeżeli zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, wyborca głosuje na tego kandydata,

stawiając znak „x” w kratce oznaczonej słowem „TAK” z lewej strony obok nazwiska kandydata.

Postawienie znaku „x” w kratce oznaczonej słowem „NIE” z lewej strony obok nazwiska

tego kandydata oznacza, że jest to głos ważny oddany przeciwko wyborowi kandydata.

§ 1.

Jeżeli na karcie do głosowania nie postawiono znaku „x” w kratce z lewej strony obok

nazwiska któregokolwiek z kandydatów, to taką kartę uznaje się za kartę ważną z głosem

nieważnym.

§ 2.

Jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwisk

dwóch lub większej liczby kandydatów, to taką kartę uznaje się za kartę ważną z głosem

nieważnym.

§ 3.

Jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony wyłącznie

przy nazwisku kandydata, którego nazwisko zostało skreślone, to taką kartę uznaje

się za kartę ważną z głosem nieważnym.

§ 4.

Jeżeli w sytuacji, gdy zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, nie postawiono

znaku „x” w żadnej kratce albo postawiono znaki „x” w obu kratkach, to taką kartę

uznaje się za kartę ważną z głosem nieważnym.

§ 1.

Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza oblicza liczbę

1)

wyborców uprawnionych do głosowania;

2)

wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)

wyborców głosujących przez pełnomocnika;

4)

kart wyjętych z urny, w tym

a)

kart nieważnych,

b)

kart ważnych;

5)

głosów nieważnych;

6)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkich kandydatów;

7)

głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów na senatora.

§ 2.

Liczby, o których mowa w § 1, wymienia się w protokole głosowania w obwodzie.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W razie

stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne

ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą i powiadamia o tym Państwową Komisję

Wyborczą.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów, o których mowa w art. 270 § 2,

ustala wyniki głosowania i wyniki wyborów oraz sporządza w dwóch egzemplarzach protokół

wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym.

§ 2.

Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach

głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia

głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.

Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem

obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników

głosowania.

§ 3.

W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 270 § 1, oraz nazwisko

i imię wybranego senatora, z podaniem nazwy lub skrótu nazwy komitetu wyborczego.

§ 4.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład okręgowej komisji wyborczej obecne

przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 5.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające

listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych

zarzutów.

§ 1.

Za wybranego na senatora w danym okręgu wyborczym uważa się tego kandydata, który

otrzymał najwięcej oddanych głosów ważnych.

§ 2.

Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało liczbę głosów uprawniającą do uzyskania

mandatu, o pierwszeństwie rozstrzyga większa liczba obwodów głosowania, w których

jeden z kandydatów uzyskał więcej głosów, a jeżeli liczba tych obwodów byłaby równa,

o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez przewodniczącego okręgowej

komisji wyborczej w obecności członków komisji oraz pełnomocników wyborczych; nieobecność

pełnomocnika wyborczego nie wstrzymuje losowania. Przebieg losowania uwzględnia się

w protokole, o którym mowa w art. 272 § 1.

§ 3.

Tryb przeprowadzania losowania, o którym mowa w § 2, określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 4.

Jeżeli zostanie zarejestrowany tylko jeden kandydat, uważa się tego kandydata za wybranego,

jeżeli w głosowaniu otrzymał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów.

Okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości wyniki głosowania

i wyniki wyborów w okręgu wyborczym, z uwzględnieniem danych, o których mowa w art.

272 § 3.

§ 1.

Protokół wyników głosowania i wyników wyborów w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej

komisji wyborczej przesyła niezwłocznie w zapieczętowanej kopercie do Państwowej Komisji

Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym. Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje

dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej dla siedziby komisji.

§ 2.

Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje

sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.

§ 3.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja

Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w

formie obwieszczenia, oraz podaje do publicznej wiadomości wyniki wyborów do Senatu.

W obwieszczeniu zamieszcza się, według okręgów wyborczych, podstawowe informacje zawarte

w protokołach okręgowych komisji wyborczych oraz nazwiska i imiona wybranych senatorów.

Państwowa Komisja Wyborcza wręcza senatorom zaświadczenia o wyborze.

Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Senatu

oraz Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów nie później niż 14 dnia po ogłoszeniu

obwieszczenia, o którym mowa w art. 276.

§ 1.

Wygaśnięcie mandatu senatora następuje w przypadku

1)

śmierci senatora;

2)

utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów;

3)

pozbawienia mandatu prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

4)

zrzeczenia się mandatu;

5)

zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub funkcji, których, stosownie do przepisów

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć z mandatem senatora, z zastrzeżeniem przepisu § 3;

6)

powołania w toku kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, których, stosownie

do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu senatora;

7)

wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego.

§ 2.

Odmowa złożenia ślubowania senatorskiego oznacza zrzeczenie się mandatu.

§ 3.

Wygaśnięcie mandatu senatora zajmującego w dniu wyborów stanowisko lub funkcję, o

których mowa w § 1 pkt 5, następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Senatu, w terminie

14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej wyników wyborów do Senatu, oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

§ 4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do senatora, który od dnia wyborów

do dnia rozpoczęcia kadencji Senatu objął stanowisko lub funkcję, których stosownie

do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem senatora oraz w odniesieniu do senatora, który

uzyskał mandat w toku kadencji Senatu.

§ 5.

Wygaśnięcie mandatu senatora powołanego lub wybranego w czasie kadencji na stanowisko

lub funkcję, o których mowa w § 1 pkt 6 i 7, następuje z dniem powołania lub wybrania.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

wyników wyborów do Senatu, przekazuje niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości dane

senatorów zawierające imię (imiona), nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę

i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, obywatelstwo oraz numer ewidencyjny PESEL.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym

przekazuje Marszałkowi Senatu w terminie 14 dni od dnia otrzymania danych, o których

mowa w § 1

1)

informację o senatorach skazanych prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności

za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub za umyślne przestępstwo

skarbowe oraz o senatorach pozbawionych praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu

albo

2)

informację, o tym, że żaden z senatorów nie został skazany prawomocnym wyrokiem na

karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego

lub za umyślne przestępstwo skarbowe ani nie został pozbawiony praw publicznych prawomocnym

orzeczeniem sądu.

§ 3.

Jeżeli po przekazaniu informacji, o której mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości uzyska

z Krajowego Rejestru Karnego informację o senatorach skazanych prawomocnym wyrokiem

na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego

lub za umyślne przestępstwo skarbowe lub o senatorach pozbawionych praw publicznych

prawomocnym orzeczeniem sądu, niezwłocznie przekazuje ją Marszałkowi Senatu.

§ 1.

Wygaśnięcie mandatu senatora niezwłocznie stwierdza Marszałek Senatu, w drodze postanowienia.

§ 2.

Postanowienie, o którym mowa w § 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeżeniem art. 282.

§ 3.

Postanowienie, o którym mowa w § 1, niezwłocznie doręcza się Prezydentowi Rzeczypospolitej

i Państwowej Komisji Wyborczej, z zastrzeżeniem art. 282.

§ 1.

Postanowienie Marszałka Senatu o wygaśnięciu mandatu senatora z przyczyn określonych

w art. 279 § 1 pkt 2-7 wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie senatorowi. Od

postanowienia senatorowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego w terminie

3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Marszałka

Senatu.

§ 2.

Sąd Najwyższy - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpatruje

odwołanie, o którym mowa w § 1, i orzeka w sprawie w terminie 7 dni w postępowaniu

nieprocesowym. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręcza się senatorowi, który

wniósł odwołanie, Prezydentowi Rzeczypospolitej, Marszałkowi Senatu oraz Państwowej

Komisji Wyborczej. W przypadku nieuwzględnienia odwołania przepisy art. 281 § 2 i

3 stosuje się.

§ 1.

Prezydent Rzeczypospolitej zarządza wybory uzupełniające do Senatu w przypadku

1)

śmierci senatora;

2)

upływu terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Marszałka Senatu o wygaśnięciu

mandatu;

3)

nieuwzględnienia odwołania od postanowienia Marszałka Senatu o wygaśnięciu mandatu

przez Sąd Najwyższy.

§ 2.

Wybory uzupełniające zarządza się i przeprowadza w terminie 3 miesięcy od dnia stwierdzenia

wygaśnięcia mandatu senatora. Wyborów uzupełniających nie przeprowadza się w okresie

6 miesięcy przed dniem, w którym upływa termin zarządzenia wyborów do Sejmu.

§ 3.

W sprawach zarządzenia wyborów, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 194, z tym że postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach uzupełniających

Państwowa Komisja Wyborcza podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości, w formie

obwieszczenia, na obszarze okręgu wyborczego, w którym wybory mają być przeprowadzone.

Druk i rozplakatowanie obwieszczenia zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.

§ 4.

Głosowanie w wyborach uzupełniających przeprowadza się tylko na terytorium kraju,

zaś prawo wybierania przysługuje tylko wyborcom stałe zamieszkałym w okręgu wyborczym,

w którym zarządzono wybory uzupełniające.

§ 5.

W wyborach uzupełniających w skład obwodowych komisji powołuje się od 5 do 7 osób,

zaś uzupełnienie składu komisji, o którym mowa w art. 182 § 8, dokonywane jest w razie

zgłoszenia mniej niż 4 kandydatów.

§ 1.

Komitet wyborczy, który zarejestrował kandydata na senatora ma prawo do rozpowszechniania

nieodpłatnie audycji wyborczych w programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych

1)

ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował kandydatów na senatorów co najmniej w połowie

okręgów wyborczych;

2)

regionalnych - jeżeli zarejestrował co najmniej jednego kandydata na senatora.

§ 2.

Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi

1)

w ogólnokrajowych programach - 5 godzin w Telewizji Polskiej i 10 godzin w Polskim

Radiu;

2)

w odpowiednim programie regionalnym - 3 godziny w Telewizji Polskiej i 6 godzin w

Polskim Radiu.

§ 3.

Czas rozpowszechniania audycji wyborczych w programach ogólnokrajowych dzieli się

równo między wszystkie uprawnione komitety wyborcze.

§ 4.

Czas rozpowszechniania audycji wyborczych w odpowiednim programie regionalnym jest

dzielony między uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby kandydatów

na senatorów zarejestrowanych przez nie w okręgach wyborczych objętych zasięgiem danego

programu.

§ 5.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób łącznego prowadzenia kampanii wyborczej

w programach radiowych i telewizyjnych przez komitety wyborcze uprawnione do rozpowszechniania

audycji wyborczych w wyborach do Sejmu i do Senatu.

§ 1.

W wyborach uzupełniających przepis art. 284 § 1 pkt 1 nie ma zastosowania, a łączny

czas rozpowszechniania nieodpłatnie audycji wyborczych w odpowiednich programach regionalnych

wynosi 2 godziny w Telewizji Polskiej i 4 godziny w Polskim Radiu.

§ 2.

Czas, o którym mowa w § 1, w każdym programie regionalnym dzieli się równo między

wszystkie uprawnione komitety wyborcze.

§ 1.

Komitet wyborczy, który zarejestrował kandydata lub kandydatów na senatorów, ma prawo

do dotacji z budżetu państwa na zasadach określonych w art. 150.

§ 2.

W wyborach uzupełniających wysokość dotacji dla komitetu wyborczego zgłaszającego

kandydata, który uzyskał mandat, oblicza się w ten sposób, że ogólną kwotę dotacji

przypadającą na wszystkie komitety wyborcze w ostatnio przeprowadzonych wyborach do

Sejmu i do Senatu dzieli się przez 560 i mnoży przez wskaźnik przeciętnego wzrostu

cen towarów i usług konsumpcyjnych. Wskaźnik ten oblicza Główny Urząd Statystyczny

za okres od miesiąca, w którym przeprowadzono wybory do Sejmu i Senatu, do miesiąca,

w którym odbyły się wybory uzupełniające.

Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej są powszechne, równe i bezpośrednie oraz odbywają

się w głosowaniu tajnym.

Prezydent Rzeczypospolitej wybierany jest na pięcioletnią kadencję i ponownie może

być wybrany tylko raz.

§ 1.

Wybory zarządza Marszałek Sejmu nie wcześniej niż na 7 miesięcy i nie później niż

na 6 miesięcy przed upływem kadencji urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej i wyznacza

ich datę na dzień wolny od pracy przypadający nie wcześniej niż na 100 dni i nie później

niż na 75 dni przed upływem kadencji urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 2.

W razie opróżnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Marszałek Sejmu zarządza wybory

nie później niż w czternastym dniu po opróżnieniu urzędu i wyznacza datę wyborów na

dzień wolny od pracy przypadający w ciągu 60 dni od dnia zarządzenia wyborów.

§ 1.

Marszałek Sejmu zarządza wybory Prezydenta Rzeczypospolitej w drodze postanowienia.

Postanowienie Marszałka Sejmu podaje się do publicznej wiadomości i ogłasza w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 3 dniu od dnia zarządzenia wyborów.

§ 2.

W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Marszałek Sejmu, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania czynności wyborczych

przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy).

§ 1.

Nowo wybrany Prezydent Rzeczypospolitej składa przysięgę wobec Zgromadzenia Narodowego

w ostatnim dniu urzędowania ustępującego Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 2.

Ustępujący Prezydent Rzeczypospolitej kończy urzędowanie z chwilą złożenia przysięgi

przez nowo wybranego Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 3.

Prezydent Rzeczypospolitej wybrany w wyborach, o których mowa w art. 289 § 2, składa

przysięgę wobec Zgromadzenia Narodowego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia uchwały

Sądu Najwyższego o stwierdzeniu ważności wyborów w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej.

§ 4.

Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu przysięgi.

§ 1.

Jeżeli w wyborach, o których mowa w art. 289, żaden z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej

nie uzyskał więcej niż połowy ważnie oddanych głosów, czternastego dnia po pierwszym

głosowaniu przeprowadza się ponowne głosowanie.

§ 2.

W ponownym głosowaniu wyboru dokonuje się spośród dwóch kandydatów, którzy w pierwszym

głosowaniu otrzymali największą liczbę głosów.

§ 3.

Jeżeli którykolwiek z dwóch kandydatów, o których mowa w § 2, wycofa zgodę na kandydowanie,

utraci prawo wyborcze lub umrze, w jego miejsce do wyborów w ponownym głosowaniu dopuszcza

się kandydata, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu.

W takim przypadku datę ponownego głosowania odracza się o dalszych 14 dni.

§ 4.

Za wybranego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej w ponownym głosowaniu uznaje się

tego kandydata, który otrzymał więcej głosów.

§ 5.

W przypadku, o którym mowa w § 3, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie informuje,

w drodze uchwały, o dopuszczeniu nowego kandydata do wyborów w ponownym głosowaniu

oraz podaje do publicznej wiadomości datę przeprowadzenia ponownego głosowania.

§ 1.

Jeżeli w wyborach, o których mowa w art. 289 i art. 292, głosowanie miałoby być przeprowadzone

tylko na jednego kandydata, Państwowa Komisja Wyborcza stwierdza ten fakt w drodze

uchwały, którą przekazuje Marszałkowi Sejmu, podaje do publicznej wiadomości i ogłasza

w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2.

Marszałek Sejmu ponownie zarządza wybory nie później niż w 14 dniu od dnia ogłoszenia

uchwały Państwowej Komisji Wyborczej w Dzienniku Ustaw. Przepisy art. 289 § 2 i art.

290 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku braku kandydatów.

§ 1.

Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej przeprowadzają

1)

Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

okręgowe komisje wyborcze;

3)

obwodowe komisje wyborcze.

§ 2.

Właściwość miejscową okręgowych komisji wyborczych, ich numery oraz siedziby określa

Państwowa Komisja Wyborcza w drodze uchwały.

§ 1.

W razie zbiegu terminu wyborów do Sejmu i Senatu z wyborami Prezydenta Rzeczypospolitej,

wybory Prezydenta Rzeczypospolitej przeprowadzają komisje wyborcze powołane dla wyborów

do Sejmu.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie zbiegu terminu wyborów uzupełniających

do Senatu i wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 3.

W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, sporządza się oddzielnie protokoły głosowania

w obwodach oraz protokoły głosowania i wyników wyborów.

Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej zgłasza co najmniej 100 000 obywateli mających

prawo wybierania do Sejmu. Zgłoszenie musi być poparte podpisami zgłaszających.

§ 1.

Czynności wyborcze w imieniu obywateli, o których mowa w art. 296, wykonuje komitet

wyborczy wyborców.

§ 2.

Utworzenie komitetu wyborczego wymaga uzyskania

1)

pisemnej zgody kandydata na kandydowanie w wyborach;

2)

pisemnej zgody kandydata na utworzenie jego komitetu;

3)

pisemnego oświadczenia kandydata o posiadaniu prawa wybieralności.

§ 3.

Kandydat może udzielić zgody, o której mowa w § 2, tylko jednemu komitetowi wyborczemu.

§ 4.

Zgoda kandydata na kandydowanie w wyborach powinna zawierać imię (imiona), nazwisko,

nazwisko rodowe, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo kandydata,

a także wskazanie jego przynależności do partii politycznej. Zgoda powinna ponadto

zawierać numer ewidencyjny PESEL kandydata oraz informację o udokumentowanym wykształceniu,

wykonywanym zawodzie i miejscu (zakładzie) pracy, a także o adresie zamieszkania kandydata.

Zgodę na kandydowanie kandydat opatruje datą i własnoręcznym podpisem.

§ 5.

Kandydat urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r., wyrażając zgodę na kandydowanie

w wyborach, składa Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

§ 6.

Obywatele, o których mowa w art. 296, oświadczają na piśmie o utworzeniu komitetu

wyborczego, podając swoje imiona i nazwiska, adresy zamieszkania i numery ewidencyjne

PESEL.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenie lub informację kandydata,

o których mowa w art. 297 § 5, sądowi okręgowemu właściwemu ze względu na miejsce

zamieszkania tego kandydata, oraz powiadamia o tym Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Sąd wszczyna

postępowanie lustracyjne z urzędu.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie występuje do Ministra Sprawiedliwości z zapytaniem

o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego o kandydacie.

§ 1.

Po zebraniu, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 303 § 1 pkt 3, co najmniej 1 000

podpisów obywateli mających prawo wybierania do Sejmu i popierających kandydata, pełnomocnik

wyborczy zawiadamia o utworzeniu komitetu wyborczego Państwową Komisję Wyborczą. Podpisy,

o których mowa w zdaniu pierwszym, stanowią część wymaganej liczby 100 000 podpisów

obywateli popierających kandydata.

§ 2.

W zawiadomieniu o utworzeniu komitetu wyborczego podaje się

1)

nazwę komitetu oraz adres jego siedziby;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego i pełnomocnika finansowego.

§ 3.

Do zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego załącza się

1)

oświadczenie o utworzeniu komitetu i oświadczenia pełnomocnika wyborczego i pełnomocnika

finansowego o przyjęciu pełnomocnictwa, a w przypadku pełnomocnika finansowego - również

o spełnieniu przez niego wymogów, o których mowa w art. 127 § 2 i 3;

2)

pisemną zgodę kandydata na kandydowanie w wyborach, o której mowa w art. 297 § 2 pkt

1, oraz zgodę na utworzenie jego komitetu, o której mowa w art. 297 § 2 pkt 2;

3)

pisemne oświadczenie kandydata o posiadaniu prawa wybieralności, o którym mowa w art.

297 § 2 pkt 3;

4)

wykaz co najmniej 1 000 obywateli, o których mowa w § 1.

§ 4.

Zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego może być dokonane najpóźniej w 55 dniu

przed dniem wyborów.

§ 1.

Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu

wyborczego. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu

postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.

§ 2.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,

i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego

nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i

Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego

za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie przyjmuje zawiadomienie o utworzeniu

komitetu wyborczego.

Na wniosek komitetu wyborczego odpowiednie organy mają obowiązek wydać decyzję o nadaniu

numeru REGON i NIP, najpóźniej do końca drugiego dnia roboczego następującego po dniu

zgłoszenia wniosku o nadanie numeru.

Państwowa Komisja Wyborcza informację o utworzonych komitetach wyborczych ogłasza

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz w Biuletynie

Informacji Publicznej.

§ 1.

Zgłoszenia kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej dokonuje osobiście pełnomocnik

wyborczy najpóźniej do godziny 24

1)

imię (imiona), nazwisko, wiek i miejsce zamieszkania (miejscowość) zgłaszanego kandydata

na Prezydenta Rzeczypospolitej wraz ze wskazaniem jego przynależności do partii politycznej;

2)

nazwę komitetu wyborczego oraz imię (imiona), nazwisko i adres do korespondencji pełnomocnika

wyborczego oraz pełnomocnika finansowego;

3)

wykaz obywateli popierających zgłoszenie, zawierający czytelne wskazanie imienia (imion)

i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL obywatela, który udziela

poparcia, składając na wykazie własnoręczny podpis; każda strona wykazu musi zawierać

nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego kandydata oraz adnotację

„Udzielam poparcia kandydatowi na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ... [imię (imiona)

i nazwisko kandydata] w wyborach zarządzonych na ... (dzień, miesiąc, rok).”.

§ 2.

Wycofanie udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza rejestruje kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej, jeżeli

zgłoszenia dokonano zgodnie z przepisami kodeksu, sporządzając protokół rejestracji

kandydata, i zawiadamia o tym pełnomocnika wyborczego.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza, sprawdzając prawidłowość zgłoszenia kandydata, bada

1)

czy kandydat spełnia warunki określone w art. 11 § 1 pkt 3;

2)

zgodność danych, o których mowa w art. 297 § 4, na podstawie dostępnych urzędowo dokumentów;

3)

czy zgłoszenie kandydatury poparło podpisami co najmniej 100 000 obywateli, zgodnie

z art. 303 § 1 pkt 3.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata, jeżeli kandydat

nie posiada prawa wybieralności.

§ 4.

Jeżeli zgłoszenie wykazuje wady, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie wzywa pełnomocnika

wyborczego do usunięcia w terminie 3 dni wskazanych wad zgłoszenia. W przypadku nieusunięcia

wad w terminie Państwowa Komisja Wyborcza postanawia o odmowie rejestracji kandydata.

§ 5.

Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, o którym mowa w § 3 i 4, wraz z uzasadnieniem

doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.

§ 6.

Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji kandydata. Skargę wnosi się w terminie

2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu postanowienia o odmowie rejestracji

kandydata.

§ 7.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,

i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego

nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i

Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego

za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie rejestruje kandydata.

§ 1.

Po upływie terminu, o którym mowa w art. 303 § 1, z uwzględnieniem art. 304 § 4-7,

Państwowa Komisja Wyborcza sporządza listę kandydatów, na której w kolejności alfabetycznej

nazwisk umieszcza następujące dane: nazwisko, imię (imiona), wiek oraz wskazane w

zgłoszeniu udokumentowane wykształcenie, wykonywany zawód, miejsce (zakład) pracy

i miejsce zamieszkania zarejestrowanych kandydatów. Na liście zamieszcza się również

oznaczenie przynależności kandydata do partii politycznej oraz treść oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

§ 2.

Najpóźniej w 20 dniu przed dniem wyborów Państwowa Komisja Wyborcza podaje dane, o

których mowa w § 1, do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie obwieszczeń.

Państwowa Komisja Wyborcza skreśla z listy kandydatów tych kandydatów, którzy wycofali

zgodę na kandydowanie, zmarli lub utracili prawo wybieralności. Informację o skreśleniu

kandydata Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości.

Państwowa Komisja Wyborcza, po sporządzeniu listy kandydatów, zarządza wydrukowanie

potrzebnej liczby kart do głosowania i wspólnie z okręgowymi komisjami wyborczymi

zapewnia dostarczenie ich obwodowym komisjom wyborczym.

§ 1.

Na karcie do głosowania wymienia się w kolejności alfabetycznej nazwiska i imiona

zarejestrowanych kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 2.

Nazwisko i imię (imiona) kandydata jest poprzedzone z lewej strony kratką przeznaczoną

na postanowienie znaku „x” oznaczającego głos oddany na danego kandydata.

Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania Państwowa Komisja Wyborcza skreśli z listy

kandydatów nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 306, nazwisko tego

kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o skreśleniu

oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie podaje się

do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie w

lokalach wyborczych w dniu głosowania.

Sposób sporządzania i przekazania kart do głosowania dla obwodów głosowania utworzonych

na polskich statkach morskich oraz za granicą ustala Państwowa Komisja Wyborcza, po

porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz ministrem

właściwym do spraw zagranicznych.

Wyborca oddaje głos na jednego z kandydatów, którego nazwisko znajduje się na karcie

do głosowania, przez postawienie w kratce z lewej strony obok jego nazwiska znaku

„x” (dwóch przecinających się linii w obrębie kratki).

Za nieważny uznaje się głos

1)

oddany na karcie do głosowania, na której wyborca umieścił znak „x” przy więcej niż

jednym nazwisku kandydata;

2)

oddany na karcie do głosowania, na której wyborca nie umieścił znaku „x” przy żadnym

z nazwisk kandydatów.

Obwodowa komisja wyborcza po ustaleniu wyników wyborów sporządza protokół głosowania

w obwodzie w wyborach na Prezydenta Rzeczypospolitej i przekazuje go okręgowej komisji

wyborczej.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza po otrzymaniu protokołów ze wszystkich obwodów głosowania

ustala niezwłocznie zbiorcze wyniki głosowania i sporządza w dwóch egzemplarzach protokół.

Protokół, wraz z protokołami obwodowych komisji wyborczych, w zapieczętowanej kopercie

przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 2.

Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach

głosowania za granicą oraz na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia

głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.

Fakt ten odnotowuje się w protokole zbiorczych wyników głosowania, z wymienieniem

obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników

głosowania.

§ 3.

Drugie egzemplarze protokołów wraz ze wszystkimi dokumentami z wyborów przewodniczący

okręgowych komisji wyborczych przekazują wójtom oraz dyrektorom właściwych miejscowo

delegatur Krajowego Biura Wyborczego.

§ 1.

Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w art. 314 § 1, Państwowa Komisja Wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia przez okręgową komisję wyborczą zbiorczych

wyników głosowania.

§ 2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu zbiorczych wyników głosowania Państwowa

Komisja Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników. Przepisy art. 314 stosuje

się odpowiednio.

Niezwłocznie po otrzymaniu i sprawdzeniu protokołów od wszystkich okręgowych komisji

wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania na kandydatów na Prezydenta

Rzeczypospolitej i sporządza protokół głosowania.

§ 1.

Na podstawie wyników ustalonych w protokole głosowania Państwowa Komisja Wyborcza

stwierdza, w drodze uchwały, wynik wyborów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 2.

Uchwałę, o której mowa w § 1, Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie Marszałkowi

Sejmu i urzędującemu Prezydentowi Rzeczypospolitej oraz wręcza nowo wybranemu Prezydentowi

Rzeczypospolitej.

§ 1.

Wyniki głosowania i wynik wyborów Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej

wiadomości w formie obwieszczenia.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w art. 292 § 1 i 3, Państwowa Komisja Wyborcza podaje ponadto

w obwieszczeniu nazwiska i imiona kandydatów kandydujących na Prezydenta Rzeczypospolitej

w ponownym głosowaniu.

§ 3.

Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej o wynikach głosowania i wyniku wyborów

podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4.

Państwowa Komisja Wyborcza publikuje opracowanie statystyczne zawierające szczegółowe

informacje o wynikach głosowania i wyborów oraz udostępnia wyniki głosowania i wyborów

w postaci elektronicznej.

§ 1.

Ponowne głosowanie przeprowadza się w obwodach głosowania utworzonych dla przeprowadzenia

wyborów, w trybie przewidzianym w kodeksie.

§ 2.

Ponowne głosowanie przeprowadza się na podstawie drugiego egzemplarza spisu wyborców

podlegającego aktualizacji.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia

wyniki ponownego głosowania i wynik wyborów. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej

podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

Nie później niż 14 dnia po podaniu do publicznej wiadomości wyników wyborów, Państwowa

Komisja Wyborcza przesyła Marszałkowi Sejmu i Sądowi Najwyższemu sprawozdanie z wyborów.

§ 1.

Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu

Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej

wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej

placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu

Najwyższego.

§ 2.

W odniesieniu do wyborcy przebywającego za granicą lub na polskim statku morskim wymogi

wymienione w § 1 uważa się za spełnione, jeżeli protest został złożony odpowiednio

właściwemu terytorialnie konsulowi lub kapitanowi statku. Wyborca obowiązany jest

dołączyć do protestu zawiadomienie o ustanowieniu swojego pełnomocnika zamieszkałego

w kraju lub pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w kraju, pod rygorem pozostawienia

protestu bez biegu.

§ 3.

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,

na których opiera swoje zarzuty.

§ 1.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego

nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321. Niedopuszczalne

jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.

§ 2.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy, co do której

w kodeksie przewiduje się możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi lub odwołania

do sądu lub do Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 3.

Jeżeli w proteście zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, Sąd Najwyższy

niezwłocznie zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego.

§ 1.

Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym,

i wydaje opinię w formie postanowienia w sprawie protestu.

§ 2.

Opinia powinna zawierać ustalenia co do zasadności zarzutów protestu, a w razie potwierdzenia

zasadności zarzutów - ocenę, czy przestępstwo przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów

kodeksu miało wpływ na wynik wyborów.

§ 3.

Uczestnikami postępowania są: wnoszący protest, przewodniczący właściwej komisji wyborczej

albo jego zastępca i Prokurator Generalny.

§ 1.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych

na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą

oraz po rozpoznaniu protestów rozstrzyga o ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej.

§ 2.

Rozstrzygnięcie, o którym mowa w § 1, Sąd Najwyższy podejmuje w formie uchwały nie

później niż w 30 dniu po podaniu wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową

Komisję Wyborczą na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego i przewodniczącego

Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 3.

Uchwałę Sądu Najwyższego przedstawia się niezwłocznie Marszałkowi Sejmu, a także przesyła

Państwowej Komisji Wyborczej oraz ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1.

W razie podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały stwierdzającej nieważność wyboru Prezydenta

Rzeczypospolitej, przeprowadza się nowe wybory na zasadach i w trybie przewidzianych

w kodeksie.

§ 2.

Postanowienie Marszałka Sejmu o nowych wyborach podaje się do publicznej wiadomości

i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia

ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego, o której mowa w § 1.

§ 1.

Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w

programach ogólnokrajowych publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych.

§ 2.

Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi 25 godzin w Telewizji Polskiej,

w tym do 5 godzin w TV Polonia, i 35 godzin w Polskim Radiu, w tym do 5 godzin w programie

przeznaczonym dla zagranicy.

§ 3.

Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami

właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, oraz radiowych

w drodze losowania przeprowadzonego w obecności pełnomocników, najpóźniej w 18 dniu

przed dniem głosowania.

§ 4.

Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego pełnomocnikom przysługuje skarga

do Państwowej Komisji Wyborczej. Skargę wnosi się w terminie 24 godzin od dokonania

ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie.

Od postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.

§ 5.

W przypadku zarządzenia ponownego głosowania, o którym mowa w art. 283, w okresie

od 9 dnia przed dniem głosowania do dnia zakończenia kampanii wyborczej przed dniem

ponownego głosowania Telewizja Polska i Polskie Radio rozpowszechniają nieodpłatnie

audycje wyborcze przygotowywane przez komitety obu kandydatów, z tym że łączny czas

wynosi 6 godzin w Telewizji Polskiej i 8 godzin w Polskim Radiu. Przepisy § 3 i 4

stosuje się odpowiednio, z tym że losowanie kolejności rozpowszechniania w każdym

dniu audycji wyborczych przeprowadza się w 10 dniu przed dniem ponownego głosowania.

§ 1.

Komitety wyborcze mogą wydatkować na kampanię wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone

limitem, którego wysokość jest wyznaczona kwotą 60 groszy przypadającą na każdego

wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów, ogłasza,

w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

i podaje do publicznej wiadomości liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na

terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia

postanowienia o zarządzeniu wyborów.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy

kwotę, o której mowa w § 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych

ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.

§ 4.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 3, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.

Wybory do Parlamentu Europejskiego są powszechne, równe, bezpośrednie i proporcjonalne

oraz odbywają się w głosowaniu tajnym.

§ 1.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego wybiera się posłów w liczbie określonej w przepisach

prawa Unii Europejskiej.

§ 2.

Posłów do Parlamentu Europejskiego wybiera się na 5 lat.

Posłowie do Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami narodów państw Unii Europejskiej;

nie są związani żadnymi instrukcjami i nie mogą być odwołani.

§ 1.

Wybory posłów do Parlamentu Europejskiego odbywają się w okresie wyborczym ustalonym

w przepisach prawa Unii Europejskiej.

§ 2.

Wybory zarządza Prezydent Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później niż

na 90 dni przed dniem wyborów, wyznaczając ich datę na dzień wolny od pracy przypadający

w okresie wyborczym, o którym mowa w § 1.

§ 1.

Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje się do publicznej

wiadomości i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu

od dnia zarządzenia wyborów.

§ 2.

W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania

czynności wyborczych przewidzianych w kodeksie (kalendarz wyborczy). W postanowieniu

podaje się liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych w Rzeczypospolitej

Polskiej.

§ 3.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w

§ 1, podaje do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia postanowienie, o którym

mowa w § 1, wraz z informacją o okręgach wyborczych oraz siedzibach okręgowych komisji

wyborczych.

Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem stanowiska

lub pełnieniem funkcji określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.

§ 1.

Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu

posła na Sejm albo senatora.

§ 2.

Poseł do Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie w Rzeczypospolitej Polskiej

członkiem Rady Ministrów ani sekretarzem stanu oraz zajmować stanowiska lub pełnić

funkcji, których, stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu posła na Sejm albo senatora.

W podziale mandatów uwzględnia się wyłącznie listy kandydatów tych komitetów wyborczych,

które otrzymały co najmniej 5% ważnych głosów w skali kraju.

Do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do

Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246.

§ 1.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego komitety wyborcze mogą wydatkować na agitację

wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone limitami, ustalonymi w następujący sposób

1)

wysokość limitu wyznaczona jest kwotą 60 groszy przypadającą na każdego wyborcę w

kraju ujętego w rejestrze wyborców;

2)

limit wydatków dla danego komitetu oblicza się według wzoru

\(

L = \left( {w \times k \times m} \right)/p,

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

L

-

limit wydatków,

w

-

liczbę wyborców w kraju ujętych w rejestrach wyborców,

k

-

kwotę przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, o której

mowa w pkt 1,

m

-

łączną liczbę posłów wybieranych we wszystkich okręgach wyborczych, w których komitet

zarejestrował listy kandydatów,

p

-

liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów, ogłasza

w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

i zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej liczbę wyborców ujętych w rejestrach

wyborców na terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień

ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy

kwotę, o której mowa w § 1 pkt 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług

konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.

§ 4.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w § 3, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

III kodeksu.

§ 1.

Wybory do Parlamentu Europejskiego przeprowadzają

1)

Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

okręgowe komisje wyborcze;

3)

rejonowe komisje wyborcze;

4)

obwodowe komisje wyborcze.

§ 2.

Właściwość miejscową rejonowych komisji wyborczych, ich numery i siedziby w granicach

danego okręgu wyborczego, określa Państwowa Komisja Wyborcza w drodze uchwały.

§ 1.

W celu przeprowadzenia wyborów do Parlamentu Europejskiego tworzy się okręgi wyborcze,

zwane dalej w niniejszym dziale „okręgami wyborczymi”.

§ 2.

Okręg wyborczy obejmuje obszar jednego lub więcej województw albo część województwa.

Granice okręgu wyborczego nie mogą naruszać granic wchodzących w jego skład powiatów

i miast na prawach powiatu.

§ 3.

Podział na okręgi wyborcze, ich numery i granice, a także siedziby okręgowych komisji

wyborczych określa załącznik nr 3 do kodeksu.

Prawo zgłaszania kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego przysługuje

1)

komitetowi wyborczemu partii politycznej;

2)

koalicyjnemu komitetowi wyborczemu;

3)

komitetowi wyborczemu wyborców.

Liczba kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego zgłaszanych na liście kandydatów

nie może być mniejsza niż 5 i większa niż 10.

Lista kandydatów powinna być poparta podpisami co najmniej 10 000 wyborców stale zamieszkałych

w danym okręgu wyborczym.

§ 1.

W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem

polskim kandydat do pisemnej zgody na kandydowanie jest obowiązany dołączyć

1)

oświadczenie stwierdzające, że nie kandyduje w wyborach do Parlamentu Europejskiego

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2)

zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

którego jest obywatelem, że nie pozbawiono go prawa do kandydowania w wyborach do

Parlamentu Europejskiego w tym państwie lub że organ ten nie posiada informacji o

pozbawieniu go tego prawa.

§ 2.

Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnienie listy kandydatów o nazwiska kandydatów lub zmiany

kandydatów albo ich kolejności na liście bądź też zmiana oznaczenia kandydata, który

nie należy do żadnej partii politycznej, nazwą lub skrótem nazwy partii popierającej

tego kandydata są niedopuszczalne.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę kandydatów, zgłoszoną zgodnie z przepisami

kodeksu, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza

się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

§ 2.

W razie odmowy rejestracji w odniesieniu do niektórych kandydatów listę rejestruje

się w zakresie nieobjętym odmową, z tym że liczba kandydatów zgłoszonych na liście

kandydatów nie może być mniejsza niż 5.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy kandydatów nazwisko kandydata

na posła do Parlamentu Europejskiego, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub

złożył komisji oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.

§ 2.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy kandydatów nastąpiło

wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostało mniej niż 5 kandydatów,

komisja zawiadamia osobę zgłaszającą listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata.

Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 15 dniu przed dniem wyborów; w takim

przypadku przepisu art. 210 nie stosuje się.

§ 3.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć

kandydata lub lista nie została uzupełniona z uwzględnieniem terminu, o którym mowa

w § 2, a na liście pozostało mniej niż 3 kandydatów, komisja unieważnia rejestrację

tej listy. Od postanowienia wydanego w tej sprawie nie przysługuje środek prawny.

§ 1.

Komitet wyborczy ma prawo do nieodpłatnego rozpowszechniania audycji wyborczych w

programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych

1)

ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował swoje listy kandydatów co najmniej w połowie

okręgów wyborczych;

2)

regionalnych - jeżeli zarejestrował listę kandydatów co najmniej w jednym okręgu wyborczym.

§ 2.

Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi

1)

w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej, w godzinach między

17

2)

w regionalnych programach - 10 godzin w Telewizji Polskiej i 20 godzin w Polskim Radiu.

§ 3.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w § 2 pkt

1, dzieli się równo między uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji Państwowej

Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy kandydatów

co najmniej w połowie okręgów wyborczych.

§ 4.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w § 2 pkt

2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby zarejestrowanych

przez nie list kandydatów, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych,

właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych listach

kandydatów.

§ 1.

Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami

właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, i programów

regionalnych oraz programów radiowych w drodze losowania przeprowadzonego w obecności

osób zgłaszających listy kandydatów najpóźniej w 18 dniu przed dniem wyborów.

§ 2.

Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o których mowa w art. 347 § 3 i

4, osobie zgłaszającej listę kandydatów przysługuje skarga do Państwowej Komisji Wyborczej.

Skargę wnosi się w terminie 2 dni od dokonania ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza

rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie. Od postanowienia Państwowej

Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.

§ 1.

Podanie do publicznej wiadomości wyników głosowania w obwodzie nie może nastąpić przed

zakończeniem głosowania w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

§ 2.

Państwowa Komisja Wyborcza podaje do publicznej wiadomości oraz przekazuje obwodowym

komisjom wyborczym informację dotyczącą godziny, od której będzie można udostępniać

wyborcom wyniki, o których mowa w § 1.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie rejonowa komisja wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W przypadku

stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne

ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą i powiadamia o tym właściwą okręgową

komisję wyborczą. Przepisy art. 70 § 2 i 3 oraz art. 71-74 stosuje się.

§ 1.

Rejonowa komisja wyborcza na podstawie protokołów głosowania w obwodach ustała wyniki

głosowania na obszarze swojej właściwości i sporządza, w dwóch egzemplarzach, protokół

wyników głosowania w rejonie.

§ 2.

W protokole wymienia się sumy odpowiednich liczb zawartych w protokołach wyników głosowania

w obwodzie.

§ 3.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 4.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecni mężowie

zaufania, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych

zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

§ 5.

Przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie do właściwej okręgowej

komisji wyborczej dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych oddanych łącznie

na wszystkie listy kandydatów i głosów ważnych oddanych na poszczególne listy kandydatów

oraz głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów, w sposób ustalony przez

Państwową Komisję Wyborczą. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu

danych z protokołu.

§ 6.

Protokół wyników głosowania w rejonie wraz z protokołami głosowania z obwodów głosowania

przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przesyła niezwłocznie do okręgowej komisji

wyborczej, w trybie ustalonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Pozostałe dokumenty

z wyborów przekazuje dyrektorowi delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej dla

siedziby komisji.

§ 7.

Wzór protokołu wyników głosowania w rejonie określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 1.

Po otrzymaniu od przewodniczących rejonowych komisji wyborczych protokołów wyników

głosowania w rejonie okręgowa komisja wyborcza dokonuje sprawdzenia prawidłowości

ustalenia wyników głosowania przez rejonowe komisje wyborcze.

§ 2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania, o których mowa

w § 1, okręgowa komisja wyborcza zarządza ponowne ustalenie przez rejonową komisję

wyborczą tych wyników.

§ 1.

Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów wyników głosowania w rejonach ustala

wyniki głosowania na poszczególne listy kandydatów i sporządza, w dwóch egzemplarzach,

protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.

§ 2.

Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach

głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia

głosowania, o którym mowa w art. 39 § 6, głosowanie w tych obwodach uważa się za niebyłe.

Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym, z wymienieniem

obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów wyników

głosowania.

§ 3.

W protokole wymienia się sumy odpowiednich liczb zawartych w protokołach wyników głosowania

w rejonie.

§ 4.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

§ 5.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecni pełnomocnicy

wyborczy lub osoby przez nich upoważnione, którym przysługuje prawo wniesienia do

protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych zarzutów.

§ 6.

Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej

przesyła niezwłocznie do Państwowej Komisji Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym.

Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego

właściwej dla siedziby komisji.

§ 7.

Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

§ 8.

Po otrzymaniu protokołów, o których mowa w § 6, Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje

sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników wyborów w okręgach wyborczych.

§ 9.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników wyborów Państwowa Komisja

Wyborcza zarządza ponowne ustalenie tych wyników.

Po otrzymaniu protokołów wyników głosowania z wszystkich okręgów wyborczych Państwowa

Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania w skali kraju i stwierdza, które listy kandydatów

komitetów wyborczych spełniają warunek uprawniający do uczestniczenia w podziale mandatów,

a następnie dokonuje podziału wszystkich mandatów między komitety wyborcze odpowiednio

do łącznej liczby głosów ważnych oddanych na listy kandydatów danego komitetu wyborczego

oraz przystępuje do ustalenia liczby mandatów przypadających dla poszczególnych list

kandydatów każdego z komitetów wyborczych, które uzyskały mandaty, i przyznania tych

mandatów konkretnym kandydatom.

Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych z protokołów zawierających wyniki głosowania

w okręgach wyborczych, sporządza zestawienie obejmujące liczbę głosów ważnych w skali

kraju oraz głosów ważnych oddanych na listy kandydatów poszczególnych komitetów wyborczych

we wszystkich okręgach oraz ustala wykaz komitetów wyborczych, których listy kandydatów

spełniają warunek, o którym mowa w art. 335.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje podziału wszystkich mandatów pomiędzy uprawnione

komitety wyborcze w sposób następujący

1)

liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego z komitetów wyborczych

dzieli się kolejno przez: 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby aż do chwili, gdy z otrzymanych

w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ilu posłów

do Parlamentu Europejskiego jest wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

każdemu komitetowi wyborczemu przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego

w powyższy sposób szeregu ilorazów przypada mu liczb kolejno największych.

§ 2.

Jeżeli kilka komitetów wyborczych uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb

uszeregowanych w podany sposób, a komitetów tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia,

pierwszeństwo mają komitety wyborcze w kolejności ogólnej liczby oddanych głosów na

listy kandydatów tych komitetów. Gdyby na listy kandydatów dwu lub więcej komitetów

wyborczych oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba okręgów

wyborczych, w których na listy danego komitetu oddano większą liczbę głosów.

§ 1.

Po wykonaniu czynności określonych w art. 355 i art. 356 Państwowa Komisja Wyborcza

sporządza protokół wyników głosowania w skali kraju oraz ogólnego podziału mandatów

między komitety wyborcze.

§ 2.

W protokole wymienia się liczby

1)

wyborców uprawnionych do głosowania;

2)

wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)

wyborców głosujących przez pełnomocnika;

4)

kart wyjętych z urny, w tym

a)

kart nieważnych,

b)

kart ważnych;

5)

głosów nieważnych;

6)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy kandydatów;

7)

głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego komitetu wyborczego;

8)

mandatów przypadających każdemu komitetowi wyborczemu uprawnionemu do uczestniczenia

w podziale mandatów.

§ 3.

W protokole wymienia się również komitety wyborcze, których listy kandydatów spełniają

warunek, o którym mowa w art. 335, oraz komitety wyborcze, których listy kandydatów

nie spełniają tego warunku. Do protokołu załącza się zestawienie, o którym mowa w

art. 355.

§ 1.

Państwowa Komisja Wyborcza, po ustaleniu, ile mandatów przypada poszczególnym komitetom

wyborczym, sporządza zestawienie obejmujące

1)

liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy kandydatów każdego z komitetów wyborczych,

których listy kandydatów spełniają warunek, o którym mowa w art. 335, oraz