Ustawa z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 73 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Właściwy organ może udzielić bonifikaty od pierwszej opłaty i opłat rocznych, na podstawie

odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku. W zarządzeniu wojewody

albo uchwale rady lub sejmiku określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat

i wysokość stawek procentowych. Bonifikaty te można stosować również do nieruchomości

gruntowych oddanych w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 stycznia 1998 r.

”

;

2)

w art. 77

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata,

jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zaktualizowaną opłatę roczną ustala

się, przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej, od wartości nieruchomości

określonej na dzień aktualizacji opłaty.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie

wysokość dotychczasowej opłaty rocznej, użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w

wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Pozostałą kwotę

ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części,

które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Opłata roczna w trzecim

roku od aktualizacji jest równa kwocie wynikającej z tej aktualizacji.

”

;

3)

w art. 81

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Użytkownik wieczysty może żądać od właściwego organu dokonania aktualizacji opłaty

rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, jeżeli wartość nieruchomości

uległa zmianie, a właściwy organ nie podjął aktualizacji. Doręczenie żądania powinno

nastąpić na piśmie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego aktualizację opłaty rocznej.

Jeżeli właściwy organ odmówił aktualizacji opłaty użytkownik wieczysty może, w terminie

30 dni od dnia otrzymania odmowy, skierować sprawę do kolegium. W przypadku gdy właściwy

organ nie rozpatrzył żądania w terminie 30 dni, użytkownik wieczysty może, w terminie

90 dni od dnia doręczenia żądania, skierować sprawę do kolegium. Przepisy art. 77-80

stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Nowa wysokość opłaty rocznej, ustalona przez właściwy organ w wyniku realizacji żądania,

o którym mowa w ust. 1, albo w wyniku prawomocnego orzeczenia kolegium lub ugody zawartej

przed kolegium, obowiązuje począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po roku,

w którym użytkownik wieczysty zażądał jej aktualizacji.

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w

prawo własności nieruchomości

(Dz. U. Nr 175, poz. 1459, z 2007 r. Nr 191, poz. 1371, z 2009 r. Nr 206, poz. 1590 oraz z 2010 r. Nr 21, poz. 109) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoby fizyczne i prawne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi

nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego

tych nieruchomości w prawo własności.

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

mogą wystąpić również osoby fizyczne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami

wieczystymi nieruchomości, jeżeli użytkowanie wieczyste uzyskały

1)

w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa

na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 r.;

2)

na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na

obszarze m.st. Warszawy

(Dz. U. Nr 50, poz. 279).

”

,

c)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste Polskiemu Związkowi Działkowców;

2)

nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste państwowym i samorządowym osobom prawnym,

a także spółkom handlowym, w odniesieniu do których Skarb Państwa lub jednostka samorządu

terytorialnego jest podmiotem dominującym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439 oraz z 2010 r. Nr 167, poz. 1129);

3)

nieruchomości, wobec których toczy się postępowanie administracyjne, mające na celu

nabycie nieruchomości lub jej części pod inwestycję celu publicznego.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

mogą również wystąpić osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których

mowa w ust. 1 i 1a, oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób,

o których mowa w ust. 2.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisy ust. 1a pkt 2 i ust. 2 pkt 1 stosuje się również do osób, które prawo użytkowania

wieczystego albo udział w tym prawie uzyskały po dniu 13 października 2005 r.

”

,

f)

uchyla się ust. 5;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

W przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy

współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma

udziałów wynosi co najmniej połowę. Jeżeli co najmniej jeden współużytkownik wieczysty

zgłosi sprzeciw wobec złożonego wniosku o przekształcenie, właściwy organ zawiesza

postępowanie. W takim przypadku przepis art. 199 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w art. 4

a)

uchyla się ust. 8,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa osobom fizycznym,

które prawo użytkowania wieczystego uzyskały przed dniem 5 grudnia 1990 r., oraz ich

następcom prawnym, organ właściwy do wydania decyzji udziela, na ich wniosek, 50%

bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.

”

,

c)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa organ właściwy

do wydania decyzji może, na podstawie zarządzenia wojewody, udzielić wyższej, niż

określona w ust. 9 i 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. W odniesieniu

do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego organ właściwy

do wydania decyzji może, na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku, udzielić

wyższej, niż określona w ust. 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1.

”

,

d)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 7 i 9-11, stosuje

się jedną bonifikatę korzystniejszą dla użytkownika wieczystego.

”

.

1.

W przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy

współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma

udziałów wynosi co najmniej połowę. Jeżeli co najmniej jeden współużytkownik wieczysty

zgłosi sprzeciw wobec złożonego wniosku o przekształcenie, właściwy organ zawiesza

postępowanie. W takim przypadku przepis art. 199 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli

i przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 764 i Nr 133, poz. 767) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 20 uchyla się pkt 1;

2)

uchyla się art. 102;

3)

w art. 105 uchyla się pkt 3.

W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

dotyczących aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego stosuje się przepisy

ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2, stosuje się przepisy

ustawy, o której mowa w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadkach, w których istnieje konieczność wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał

uwzględniających przepisy wprowadzone art. 2 niniejszej ustawy, organ zawiesza postępowanie

do czasu wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.