Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 lipca 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od towarów i usług

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

2.

Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się stawkę podatku od towarów i usług

w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5 ustawy zmienianej

w art. 1, których przedmiotem są towary wymienione w załączniku do ustawy, z wyłączeniem

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie, wykaz towarów wymienionych

w załączniku do ustawy w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury,

sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i

wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów

usług w tych dziedzinach, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są

faktycznie świadczone.

1.

Kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, dla 2010 r. przyjmuje

się w wysokości 100 000 zł.

2.

W 2010 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była

wyższa niż 50 000 zł i nie przekroczyła 100 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia,

o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego

zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia

2010 r., z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Podatnicy rozpoczynający w 2009 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy

wymienionej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej

działalności gospodarczej, przekroczyła 50 000 zł i nie przekroczyła 100 000 zł, mogą

skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do dnia 15 stycznia 2010 r.

4.

W 2011 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. była

wyższa niż 100 000 zł i nie przekroczyła 150 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia,

o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego

zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia

2011 r., z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Podatnicy rozpoczynający w 2010 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy

wymienionej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej

działalności gospodarczej, przekroczyła 100 000 zł i nie przekroczyła 150 000 zł,

mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do dnia 15 stycznia 2011 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zmiany w obowiązujących w dniu ogłoszenia niniejszej ustawy klasyfikacjach statystycznych,

wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, oraz w kluczach powiązań

między tymi klasyfikacjami, wprowadzone po tym dniu, nie powodują zmian w opodatkowaniu

podatkiem od towarów i usług, jeżeli nie zostały określone w ustawie.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o

1

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem

art. 2a;

2)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej

3)

terytorium Unii Europejskiej

a

Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej, wyspę Man traktuje

się jako terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

suwerenne strefy Akrotiri i Dhekelia traktuje się jako terytorium Republiki Cypru,

b)

następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się jako wyłączone

z terytorium Unii Europejskiej

-

wyspę Helgoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

-

Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

-

Livigno, Campione d’Italia, włoską część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

-

departamenty zamorskie Republiki Francuskiej - z Republiki Francuskiej,

-

Górę Athos - z Republiki Greckiej,

-

Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii,

-

c

Gibraltar traktuje się jako wyłączony z terytorium Unii Europejskiej

4

terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

5

terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące

w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3;

6

towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie

energii;

7)

imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju;

8

eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny określony

w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

a)

dostawcę lub na jego rzecz, lub

b

nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem

towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków

rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu

służących do celów prywatnych;

9)

imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których

podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4;

10

nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób

lub towarów

a)

pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów

sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż

6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż

6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w

którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego

lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia

do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli

nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał

on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się

dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w

którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b)

jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej

niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło

nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83

ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień,

w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym

została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta,

c)

statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1550 kilogramów, jeżeli

były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do

użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego,

o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego

uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub

dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta;

11)

podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany

na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego

tą ustawą;

12

obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego

zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale

11;

13)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, którym kieruje właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego;

14

pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności

podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli

lub ich części, po ich

a)

wybudowaniu lub

b)

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

14a

wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub

ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;

15

działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym

również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych,

grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego

oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach

i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in

vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę

i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów

i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem

rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna

okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0),

a także świadczenie usług rolniczych;

16)

gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów

o podatku rolnym;

17)

gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika,

na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

18)

gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie

chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

19)

rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów

rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze,

korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem

rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

20

produktach rolnych - rozumie się przez to towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy

oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących

z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie

rolnym, leśnym i rybackim;

21)

usługach rolniczych - rozumie się przez to usługi wymienione w załączniku nr 2 do

ustawy;

22)

sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług

na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

23)

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz

a)

podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku

od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości

dodanej;

24)

sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz

z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz

a)

podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie

mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w

art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art.

15 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym

mowa w art. 9;

25)

małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług

a

u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,

b

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze,

z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane

usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej

w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu

euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października

poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

26

usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną,

o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego

środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od

wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1);

26a

systemie gazowym - rozumie się przez to system gazowy znajdujący się na terytorium

Unii Europejskiej lub jakąkolwiek sieć połączoną z takim systemem;

27

wyrobach akcyzowych - rozumie się przez to wyroby akcyzowe w rozumieniu przepisów

o podatku akcyzowym, z wyłączeniem gazu dostarczanego w systemie gazowym;

27a

systemie elektroenergetycznym - rozumie się przez to system elektroenergetyczny w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.;

27b

wartości rynkowej - rozumie się przez to całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w

danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie

sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług,

musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy

na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów

lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się

a)

w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów

podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie

dostawy,

b)

w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika

na wykonanie tych usług;

27c

magazynie konsygnacyjnym - rozumie się przez to wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego

jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4, miejsce przechowywania na terytorium

kraju towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych

przez niego lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium

kraju do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE, przechowujący

towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel

następuje w momencie ich pobrania;

27d

prowadzącym magazyn konsygnacyjny - rozumie się przez to podatnika, który przechowuje

w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu;

27e

zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo

wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,

w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące

te zadania;

27f

czasopismach specjalistycznych - rozumie się przez to drukowane wydawnictwa periodyczne

oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem PKWiU 58.14.1 i CN 4902, o tematyce szeroko

pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej lub twórczej, edukacyjnej,

naukowej lub popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej lub

lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane

nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym

tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych

odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem

a)

periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o

aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego

kręgu czytelników,

b)

publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące

do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo

ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne

osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,

c)

wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub

odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism

informacyjno-reklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych,

d)

wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło

w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub

nie,

e)

publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy,

zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,

f)

publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje

o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,

g)

czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu;

28)

Ordynacji podatkowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.;

29)

(uchylony);

30

PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym

grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

1.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim lub

państwem trzecim w sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych, za terytorium

kraju uznaje się most i miejsce jego budowy, położone poza terytorium kraju, za które,

zgodnie z umową, jest odpowiedzialna Rzeczpospolita Polska, jeżeli w odniesieniu do

tej umowy została wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących

odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego

systemu podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”.

2.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem członkowskim w

sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych, za terytorium tego państwa

członkowskiego uznaje się most i miejsce jego budowy, położone na terytorium kraju,

za które, zgodnie z umową, jest odpowiedzialne to państwo członkowskie, jeżeli w odniesieniu

do tej umowy została wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących

odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

3.

W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską a państwem trzecim w sprawie

budowy lub utrzymania mostów transgranicznych, za terytorium państwa trzeciego uznaje

się most i miejsce jego budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z

umową, jest odpowiedzialne to państwo trzecie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została

wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od

art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2005 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 8, który wchodzi

w życie z dniem 1 marca 2005 r.

1.

Kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, dla roku 2007 przyjmuje

się w wysokości 39 700 zł.

2.

Kwotę, o której mowa w art. 24 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, dla roku 2007 przyjmuje

się w wysokości 139 000 zł.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2008 r.

1.

Podatnicy, inni niż wymienieni w art. 97 ust. 1-3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą od dnia 1 grudnia

2009 r. zawiadamiać naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym

mowa w art. 96 ustawy zmienianej w art. 1, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania czynności,

o których mowa w art. 97 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Naczelnik urzędu skarbowego potwierdza, zgodnie z art. 97 ust. 9 ustawy zmienianej

w art. 1, zarejestrowanie z dniem 1 stycznia 2010 r. podatników, o których mowa w

ust. 1, jako podatników VAT UE.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy

wymienionej w art. 1 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 111 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem art. 2, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w

przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej

masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa

w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej

w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca

- nie więcej jednak niż 6000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy

1)

pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części

przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na

podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

2)

pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są

od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których

długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej

wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę

pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;

dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi

odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi

części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż

pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w

pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

3)

pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

4)

pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do

przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

5)

pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;

6)

pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób

łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

7)

przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest

a)

odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub

b)

oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy,

leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez

podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy

niż sześć miesięcy.

3.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza

się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową

stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz

dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych

wymagań.

4.

W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust.

3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których

mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do importu samochodów osobowych oraz innych

pojazdów samochodowych, z tym że do importu samochodów osobowych oraz innych pojazdów

samochodowych, o których mowa w ust. 1, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty

wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których

mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1 - nie więcej jednak

niż 6000 zł.

6.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe,

o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy

o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego

od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych

fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa

w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć

kwoty 6000 zł.

7.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nabytych lub importowanych części składowych

zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów osobowych oraz innych pojazdów

samochodowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów ust. 3 i 4, jeżeli

te samochody i pojazdy zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W przypadku dostaw złomu stalowego i żeliwnego, złomu metali nieżelaznych, z wyłączeniem

złomu metali szlachetnych, dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

w stosunku do których, zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

nie powstał obowiązek podatkowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, obowiązek

podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Właściwym dla podatnika organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy

ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem

od towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

2.

Jeżeli czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług są wykonywane

na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość

miejscową ustala się dla

1)

osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej - ze względu

na adres siedziby;

2)

osób fizycznych - ze względu na miejsce zamieszkania.

3.

W przypadku podatników

1)

o których mowa w art. 16 i w art. 17, niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15,

właściwym organem podatkowym jest

a)

dla osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej -

naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na adres siedziby,

b)

dla osób fizycznych - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania;

2

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju - właściwym organem podatkowym jest

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

3a

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach

skarbowych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267, z późn. zm..

4

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1-3a, właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 33, 34,

37 ust. 1 i 3 oraz w art. 38.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 32 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

W okresie do dnia 31 grudnia 2011 r. kwota ustalona w wysokości 250 000 zł, o której

mowa w art. 100 ust. 4-6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, wynosi 500 000 zł.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia

kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika

paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów

osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Do importu towarów objętych przepisami art. 33a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, dla których obowiązek podatkowy powstał przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 33a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 ust. 10 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 15 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania

do podatku od towarów i usług.

1.

Na potrzeby art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 1, w stosunku do samochodów

osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4

ustawy wymienionej w art. 1, nabytych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86 ust. 5, powinno być przeprowadzone

w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później

jednak niż przed upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli przed terminem najbliższego obowiązkowego badania technicznego lub przed upływem

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, pojazd, o którym mowa w ust.

1, jest przedmiotem dokonania dostawy, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa

w art. 86 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1, powinno być przeprowadzone nie później

niż przed dniem dokonania dostawy.

W przypadku usług wykonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiących

import usług, w stosunku do którego, zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie powstał

obowiązek podatkowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. w przypadku wykorzystywania przez podatnika, na cele niezwiązane

z prowadzeniem przedsiębiorstwa, samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych,

przy nabyciu których kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku

1)

określonej w fakturze lub

2)

wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których

mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, lub

3)

należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub

4)

należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

- nie więcej jednak niż odpowiednio 5000 zł lub 6000 zł, nie stosuje się art. 8 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 1.

Przepis art. 37 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, ma zastosowanie do importu towarów, dla którego obowiązek podatkowy powstał

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 20, 21 i 28,

art. 2 i art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3)

import towarów;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

2.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały

wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

3

Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art.

14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione

w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane

za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub

przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

1.

Przepis art. 1 pkt 25 lit. a ma zastosowanie do środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych nabytych od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych po dniu 30 kwietnia

2004 r. lecz przed dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie przepisy art. 91

ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 9, art. 24 ust. 13 i art. 113

ust. 14 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zachowują moc do dnia 31 grudnia 2007 r.

W przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej

lub zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, w stosunku

do której, zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie powstał obowiązek podatkowy przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązek podatkowy nie powstałby po wejściu

w życie niniejszej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Do wniosków o zwrot podatku złożonych do dnia 31 grudnia 2009 r., zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przez podmioty nieposiadające siedziby

lub miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium

kraju, niezarejestrowane na potrzeby podatku na terytorium kraju, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

1.

Przepisu art. 3 ust. 6 oraz art. 5 nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących

przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze,

w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia

w życie niniejszej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do

których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie

1)

w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bez

uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie niniejszej ustawy, oraz

2)

pod warunkiem że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia

31 stycznia 2011 r.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 marca 2011 r. podatnik może stosować

zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18a, 19, 19a i 22 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1

transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

2)

czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;

3)

(uchylony).

1.

W przypadku samochodów i pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu,

dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartych przed dniem wejścia

w życie ustawy, kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających

z takiej umowy, stanowi kwota podatku naliczonego jaka wynikałaby z przepisów art.

86 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia ustawy

w życie.

2.

W przypadku samochodów i pojazdów samochodowych będących przedmiotem umów, o których

mowa w ust. 1, w stosunku do których kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota

podatku wykazanego na fakturze, przepis ust. 1 ma zastosowanie

1)

w odniesieniu do umów, bez uwzględnienia zmian tej umowy dokonywanych po wejściu w

życie ustawy, oraz

2)

pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do

dnia 15 czerwca 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 4 lit. c,

pkt 6 lit. b i pkt 14 lit. b oraz art. 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

W przypadku eksportu towarów, w stosunku do którego zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

nie powstał obowiązek podatkowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a zgodnie

z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązek

podatkowy nie powstałby po wejściu w życie niniejszej ustawy, obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE na dzień 31 grudnia 2009 r. na podstawie

zgłoszenia, o którym mowa w art. 97 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, którzy uzyskali potwierdzenie

zgodnie z art. 97 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1, uważa się za podatników zarejestrowanych

jako podatników VAT UE na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 97 ust. 3 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., przepis

art. 32 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się

również w przypadku, gdy wynagrodzenie jest

1)

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma, zgodnie z art. 3

i 4, pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

2)

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma,

zgodnie z art. 3 i 4, pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;

3)

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma,

zgodnie z art. 3 i 4, pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego.

1.

W roku 2011 listę przewoźników lotniczych, o której mowa w art. 83 ust. 1c ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, Prezes Urzędu Lotnictwa

Cywilnego ogłosi do dnia 31 maja 2011 r., w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Urzędu Lotnictwa Cywilnego, na okres od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r.

na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych za rok 2010.

2.

Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dane potwierdzające

spełnienie kryteriów, o których mowa w art. 83 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 30 kwietnia 2011 r.

1.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również

1)

przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za

odszkodowanie;

2)

wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym

charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej

płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych

tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)

wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również

wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)

wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant

zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)

ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego

lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności

lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka

spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6

oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7

zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

2

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie

nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności

1)

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w

tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni

i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)

wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

3

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych

i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

4

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane

przez podatnika jednej osobie towary

1

o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik

prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2

których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa

cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia,

określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą

określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości

fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub

wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie

mające charakter handlowy.

8.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

9.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku

dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu

tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

Przepisy art. 89a i art. 89b ustawy wymienionej w art. 1 mają zastosowanie do wierzytelności

powstałych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przepis art. 19 ust. 16b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do podatników, którzy oddali grunt w użytkowanie wieczyste po

dniu 30 kwietnia 2004 r., z wyłączeniem podatników, którzy rozliczyli z tego tytułu

podatek w całości przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli w związku z oddaniem w użytkowanie wieczyste gruntu po dniu 30 kwietnia 2004 r.

podatek został rozliczony w całości przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

późniejsze podwyższenie podstawy opodatkowania nie rodzi obowiązku dokonywania korekt

podatku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2009 r.;

2)

art. 1 pkt 7 w zakresie art. 28g, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

W przypadku dostaw energii chłodniczej wykonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, w stosunku do których, zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, nie powstał obowiązek podatkowy przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu dotychczasowym.

Przepis art. 91 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się począwszy od korekt dokonywanych za rok 2011.

1.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie

na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również

1)

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w

jakiej dokonano czynności prawnej;

2)

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności

lub sytuacji;

3)

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego

w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również

1)

użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność

gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego

pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków

spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków

stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;

2)

nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym

byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i

ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza

podatnika.

2a

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,

bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył

te usługi.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2005 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 20, pkt 22

lit. a oraz lit. b w zakresie dotyczącym ust. 3a pkt 6, pkt 39 oraz art. 2, 4 i 5,

które wchodzą w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

Podatnicy, u których odpowiednio wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) albo kwota

prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku)

w 2008 r. nie przekroczyła kwot, o których mowa w art. 2 pkt 25 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą wybrać metodę rozliczeń, o której

mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, począwszy od rozliczenia za pierwszy

kwartał 2009 r. po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w

terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 9, pkt 12, pkt 13 lit. b i pkt 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2013 r.

1.

Potwierdzenia stwierdzające spełnienie funkcji oraz kryteriów i warunków technicznych,

którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, zachowują moc do dnia określonego w tych

potwierdzeniach, chyba że potwierdzenie zostanie cofnięte zgodnie z przepisami ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Kasy rejestrujące nabyte przez użytkowników kas w okresie obowiązywania potwierdzeń

wydanych przed dniem 1 września 2011 r. mogą być nadal stosowane do prowadzenia ewidencji

obrotu i kwot podatku należnego, pod warunkiem że zapewniają prawidłowość rozliczeń

podatnika.

3.

Przepisy art. 111 ust. 6d i 6e ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, mają zastosowanie również do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia 31

sierpnia 2011 r.

4.

Prezes Głównego Urzędu Miar może cofać potwierdzenia wydane do dnia 31 sierpnia 2011 r.

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w przypadku gdy kasy rejestrujące

wprowadzone do obrotu nie odpowiadają przepisom, na podstawie których wydano potwierdzenia

(decyzje) o spełnieniu funkcji, kryteriów i warunków technicznych, lub też nie są

zgodne ze złożonym wnioskiem lub dokumentami dostarczonymi wraz z wnioskiem albo wzorcem

kasy.

5.

Do spraw, o których mowa w ust. 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy o kryteriach

i warunkach technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, obowiązujące

w momencie składania wniosku o potwierdzenie spełnienia tych kryteriów.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekaże niezwłocznie Prezesowi Głównego

Urzędu Miar akta spraw wymienionych w ust. 3.

7.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 7a i 9 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie

się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej

dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego

dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że

1)

nabywcą towarów jest

a

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane

towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b)

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2)

dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy

1)

nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2)

dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

1.

Do rozliczeń za okresy rozliczeniowe poprzedzające okres rozliczeniowy, przypadający

na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 87 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy art. 87 ust. 2a, ust. 4a-4d, ust. 4e pkt 1 oraz ust. 4f ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do okresów rozliczeniowych

poprzedzających wejście w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 22, art. 23 ust.

17, art. 28o, art. 33 ust. 8, art. 41 ust. 16, art. 82 ust. 2 i ust. 3, art. 83 ust.

16, art. 87 ust. 11, art. 89 ust. 2, ust. 3, ust. 5, ust. 7 i ust. 8, art. 90 ust.

11, art. 92 ust. 1, art. 102 ust. 1, art. 106 ust. 11 i art. 130 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 ust. 22, art. 23 ust. 17, art. 28o, art.

33 ust. 8, art. 41 ust. 16, art. 82 ust. 2 i ust. 3, art. 83 ust. 16, art. 87 ust.

11, art. 89 ust. 2, ust. 3, ust. 5, ust. 7 i ust. 8, art. 90 ust. 11, art. 92 ust.

1, art. 102 ust. 1, art. 106 ust. 11 i art. 130 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku,

gdy

1)

dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust.

1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych

w tych przepisach;

2)

dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez

a)

rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,

b)

podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym

nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług,

c)

podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

d)

osoby prawne, które nie są podatnikami

- jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju

nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł;

3)

dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na

terytorium kraju

a)

nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika

podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła

albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby

zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu, lub

b)

stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

4

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej

na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na

zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca posiada

dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;

5)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji)

oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości

dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane

do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające

uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie

towarów na tych szczególnych zasadach.

2

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000

zł.

3.

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są

1)

nowe środki transportu;

2)

wyroby akcyzowe

4.

Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty

podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego,

z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w

zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

o których mowa w ust. 3.

5.

W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie występuje wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje

się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej

kwoty.

6

Podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami, do których ma zastosowanie ust.

1 pkt 2, mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez złożenie

naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o takim wyborze albo przez podanie

dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10.

7

Wybór opodatkowania, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez 2 kolejne lata, licząc

od dnia dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla którego dokonano takiego

wyboru.

8.

Podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

z opodatkowania przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie

wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 7.

9.

(uchylony).

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego, o którym mowa w art. 91 ust.

7c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, ale nie wcześniej niż dnia 1 stycznia 2008 r., korekty,

o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, dokonuje się w deklaracji

podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy po wejściu w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 25, art. 2 i 9, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2011 r.;

2)

art. 1 pkt 33 lit. d, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku

od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary

te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w

ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary

te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

2.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust.

1 pkt 4, ma zastosowanie również do przemieszczenia towarów przez siły zbrojne Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego lub przez towarzyszący im personel cywilny z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, w przypadku

gdy towary nie zostały przez nich nabyte zgodnie ze szczególnymi zasadami regulującymi

opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich

dla sił zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego, jeżeli import tych

towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 9.

Do wniosków o zwrot kwoty podatku naliczonego w formie zaliczki złożonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 93-95 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium kraju, jeżeli towary

te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części

transportu pasażerów, o której mowa w art. 22 ust. 5, z przeznaczeniem dokonania ich

dostawy przez tego podatnika lub na jego rzecz na pokładach tych pojazdów;

4)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi towarów dokonanej

przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane

na terytorium kraju, pod warunkiem że

a)

od momentu, w którym towary przemieszczono na terytorium kraju, do momentu opuszczenia

przez te towary terytorium Unii Europejskiej

b)

towary na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane, zostały,

w związku z czynnością odpowiadającą eksportowi towarów, objęte procedurą wywozu na

podstawie przepisów celnych;

5)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie

towarów dokonanej przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego

są przemieszczane na terytorium kraju, pod warunkiem że od momentu, w którym towary

przemieszczono na terytorium kraju, do momentu opuszczenia przez te towary terytorium

kraju, w wykonaniu czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

nie upłynęło więcej niż 90 dni;

6

na towarach mają zostać na terytorium kraju wykonane usługi na rzecz tego podatnika,

pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną niezwłocznie, nie później

jednak niż w terminie 90 dni od dnia wykonania usługi, z powrotem przemieszczone na

terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie wywiezione;

7

towary mają być czasowo używane na terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24

miesiące, dla świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności

gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium kraju, nie dłużej

jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony

od cła;

9

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

2.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

1.

Przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, do

magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz

dostawę tych towarów, uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa

w art. 9 ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że

1)

podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

lub zwolniony;

2)

przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej

lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

3)

prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku

od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi

urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające

a

dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do

magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw

lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio

podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby działalności gospodarczej lub

stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje

się magazyn konsygnacyjny,

b)

oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia

towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu

wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

4)

prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego

magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane

pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust.

3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust.

3 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie spełnia wymogów określonych

tym przepisem, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

3.

Prowadzący magazyn konsygnacyjny jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika

urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w ust.

1 pkt 3, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmian.

4.

W przypadku gdy towary przechowywane w magazynie konsygnacyjnym nie zostały pobrane

przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do tego magazynu, uznaje się, że

ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego okresu.

5.

W przypadku stwierdzenia braku przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym towarów

albo całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie towarów miało miejsce w dniu,

w którym towary opuściły magazyn albo zostały zniszczone, a jeżeli nie można ustalić

tego dnia - w dniu, w którym stwierdzono ich brak albo ich zniszczenie.

6.

W przypadku użycia lub wykorzystania towarów przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym

przed ich pobraniem z magazynu konsygnacyjnego uznaje się, że pobranie ma miejsce

w dniu użycia lub wykorzystania tych towarów.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 109-111 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie

się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust.

2-8.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest

1)

podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)

osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana

na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju;

3)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy

są wyroby akcyzowe

4)

podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu.

3

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez

niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli

mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

4.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w

art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika

dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu

pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej

4

towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem że

podatnik posiada dokument celny potwierdzający objęcie tych towarów procedurą wywozu;

5)

towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w

ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do

którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

6)

na towarach mają zostać wykonane usługi na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju, na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po wykonaniu

tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;

7)

towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez tego

podatnika;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem

że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy

byłby zwolniony od cła;

9

przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym,

energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

5.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

6

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z

zastrzeżeniem ust. 7.

7.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi dostawy

towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe

środki transportu.

8

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa

w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, oraz towarów opodatkowanych według zasad określonych

w art. 120 ust. 4 i 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 45 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 8-13,

które wchodzą w życie z dniem 31 marca 2009 r.

Podatnicy, o których mowa w art. 116 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, którzy w okresie

od dnia 1 maja 2004 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy

dokonali zapłaty należności za produkty rolne przed dniem wystawienia faktury i nie

powiększyli kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, o zryczałtowany zwrot podatku, mają prawo do dokonania takiego powiększenia

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy następujący po okresie, w którym weszła w życie

niniejsza ustawa lub za kolejny okres rozliczeniowy, pod warunkiem

1)

poinformowania, nie później niż w terminie złożenia deklaracji podatkowej za okres,

w którym powiększenie jest dokonywane, naczelnika urzędu skarbowego o dokonaniu tego

powiększenia;

2)

przedstawienia wraz z informacją wymienioną w pkt 1 zestawienia należności wynikających

z faktur stanowiących podstawę tego powiększenia oraz kwot zaliczek wynikających z

dokumentów stwierdzających dokonanie zapłaty na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego;

3)

posiadania oświadczeń rolników, na rzecz których dokonywane były płatności, potwierdzających

posiadanie przez nich statusu rolnika ryczałtowego w momencie wypłaty zaliczki;

4)

że w kwotach przekazanych należności zawarte były kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku.

1.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu

nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku

1)

rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2)

zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania

czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6,

do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie

art. 113 ust. 1 i 9.

3

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w

art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu

co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie

działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

5

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis

z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności

podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani

załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości

i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący

dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

6

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania

spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

7

Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem

są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy

od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych

spisem z natury.

8.

Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona

zgodnie z art. 29 ust. 10.

9.

(uchylony).

9a

Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz osobom, które były wspólnikami

spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich rozwiązania, zwanych dalej „byłymi

wspólnikami”, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracji podatkowej

za okres, w którym odpowiednio te osoby lub spółki były podatnikami zarejestrowanymi

jako podatnicy VAT czynni.

9b

W przypadku byłych wspólników zwrotu różnicy podatku dokonuje się na podstawie złożonej

deklaracji podatkowej wraz z załączonymi do tej deklaracji

1)

umową spółki, aktualną na dzień rozwiązania spółki;

2)

wykazem rachunków bankowych byłych wspólników w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub rachunków byłych wspólników w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której są członkami, na które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9c

Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9b, dokonuje się

1)

w proporcjach wynikających z prawa do udziału w zysku określonego w umowie spółki;

jeżeli z załączonej umowy nie wynikają te udziały w zysku, przyjmuje się, że prawa

do udziału w zysku są równe;

2)

na rachunki, o których mowa w ust. 9b pkt 2.

9d

Do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 9a, przepisy art. 87 ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

9e

W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, kwota zwrotu różnicy

podatku składana jest do depozytu organu podatkowego. W przypadku gdy do deklaracji

załączono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, ale w wykazie rachunków, o którym mowa

w tym przepisie, nie podano rachunków wszystkich byłych wspólników, do depozytu składana

jest kwota zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego

rachunku nie podano.

9f

Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złożenie do depozytu kwoty

zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji rozliczenia podatnika

dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania

podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego

na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

9g

W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art.

87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, a naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

byłym wspólnikom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie

prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia

na raty. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 9b, złożono na 14 dni przed

upływem terminu zwrotu lub później, odsetki, o których mowa w zdaniu pierwszym, są

naliczane od 15. dnia po dniu złożenia tych dokumentów. Odsetek nie nalicza się od

kwoty zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego rachunku

nie podano.

9h

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do których naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

tym osobom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej

stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

9i

Kwota zwrotu różnicy podatku złożona w depozycie nie podlega oprocentowaniu, z zastrzeżeniem

ust. 9j.

9j

Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej w depozycie jest naliczane od

15. dnia po dniu złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, lub podania numeru

rachunku, o którym mowa w ust. 9e zdanie drugie.

10.

Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy art. 99 stosuje

się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2008 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. b

i lit. c, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 26 lit. a, lit. b w zakresie art. 33b i

33c i lit. c w zakresie art. 33c, pkt 27 w zakresie art. 33b i 33c, pkt 30 w zakresie

art. 33b, pkt 34, pkt 41 lit. a tiret pierwsze w zakresie deklaracji importowej i

lit. c tiret drugie w zakresie pkt 2b, pkt 42 lit. g w części dotyczącej ust. 6 pkt

2 w zakresie deklaracji importowej, pkt 52 lit. a w zakresie ust. 3-6, pkt 53 lit.

a w części dotyczącej ust. 1 w zakresie art. 33b oraz ust. 2 i lit. b, pkt 54 i pkt

59, art. 3 pkt 2-5 oraz art. 4 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa

w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,

w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność

osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo

w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów

lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

3.

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje

się czynności

1)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.;

2)

(uchylony);

3

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie

tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie

czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,

wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób

trzecich.

3a

Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców

w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie

honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego

wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji

zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

3b

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, właściwego dla osoby prawnej podatnikami mogą

być również jednostki organizacyjne osoby prawnej, będącej organizacją pożytku publicznego

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 149, poz. 887) prowadzące działalność gospodarczą, jeżeli samodzielnie sporządzają sprawozdanie

finansowe.

3c

Sprzedażą dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 3b, jest także odpłatne

przekazywanie towarów oraz świadczenie usług pomiędzy jednostkami organizacyjnymi

wchodzącymi w skład osoby prawnej.

4.

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie

za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa

w art. 96 ust. 1.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność

rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

6.

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te

organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji

których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych

umów cywilnoprawnych.

7

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, nieposiadający siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, podlegający

obowiązkowi zarejestrowania się jako podatnicy VAT czynni, o których mowa w art. 96

ust. 4, są obowiązani ustanowić przedstawiciela podatkowego.

8

Przedstawicielem podatkowym może być osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, lub osoba fizyczna posiadająca

stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, jeżeli łącznie spełnia następujące

warunki

1)

jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny;

2)

przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku odpowiednio 3%

kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,

którego dotyczy zaległość;

3)

przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna będąca podatnikiem, a w przypadku podatników

niebędących osobami fizycznymi - osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej

niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym -

nie została prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765, z późn. zm. za popełnienie przestępstwa skarbowego;

4)

jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami

o doradztwie podatkowym lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z

przepisami o rachunkowości.

8a

Warunku, o którym mowa w ust. 8 pkt 4, nie stosuje się do agencji celnej, jeżeli podatnik

ustanawiający ten podmiot przedstawicielem podatkowym dokonuje na terytorium kraju

wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium państwa

członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju jest dokonywany

przez importera tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

8b

Agencja celna będąca przedstawicielem podatkowym, o którym mowa w ust. 8a, może wykonywać

czynności w zakresie prowadzenia, w imieniu i na rzecz podatników, dla których pełni

funkcję przedstawiciela podatkowego, dokumentacji i ewidencji na potrzeby podatku

oraz sporządzania, w imieniu i na rzecz tych podatników, deklaracji podatkowych i

informacji podsumowujących na potrzeby podatku.

9.

Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie z podatnikiem za zobowiązanie podatkowe

podatnika, którego reprezentuje.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1

określi tryb ustanawiania przedstawiciela podatkowego, a także czynności, jakie może

on wykonywać,

2)

może określić przypadki, w których nie ma konieczności ustanawiania przedstawiciela

podatkowego

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty

nieposiadające siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 15, jeżeli

dokonują wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, w przypadku gdy okoliczności

nie wskazują na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy.

1.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne

1)

na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów

celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone,

w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę

celną;

2)

uprawnione do korzystania z procedury celnej obejmującej uszlachetnianie czynne, odprawę

czasową, przetwarzanie pod kontrolą celną, w tym również osoby, na które, zgodnie

z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z tymi procedurami;

3)

dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4

będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

na terytorium kraju;

5

nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik

nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju;

6)

obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10;

7

nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich

dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym

mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w

art. 43 ust. 1 pkt 2;

8

nabywające usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji do powietrza gazów cieplarnianych,

o których mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów

cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. Nr 281, poz. 2784, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 oraz z 2009 r. Nr 215, poz. 1664)

1a

Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący

dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium

kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.

2

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy

towarów nie rozlicza podatku należnego.

3

Przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa

w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna

niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

3a

Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do świadczenia przez podmiot zarejestrowany

zgodnie z art. 96 ust. 4 usług, do których ma zastosowanie art. 28e.

4.

(uchylony).

5

Przepis ust. 1 pkt 5 stosuje się

1

jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności

gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium

kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca

siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6;

2

do dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

jeżeli nabywcą jest podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust.

4.

6.

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli dostawa towarów dokonywana jest w ramach

sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

7

Przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik,

o którym mowa w art. 15.

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm. oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących

własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem

ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

2.

Jeżeli podatnik wysyła towar nabywcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.

3.

Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie

później jednak niż w terminie 30 dni, licząc od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.

4.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu,

licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi.

6.

(uchylony).

7.

Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

8.

W przypadku objęcia towarów procedurą celną: uszlachetniania czynnego w systemie ceł

zwrotnych, odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

przetwarzania pod kontrolą celną - obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą objęcia towarów tą procedurą.

9.

Jeżeli import towarów objęty jest procedurą celną: składu celnego, odprawy czasowej

z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego

w systemie zawieszeń, tranzytu, a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze

lub opłaty o podobnym charakterze i nie powstaje jednocześnie dług celny - obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

10.

W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30

dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.

11.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności

przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania

w tej części.

12

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio w przypadku eksportu towarów, jeżeli wywóz

towarów nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania części należności.

13.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

1)

upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń

z tytułu

a

dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

b)

świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, z zastrzeżeniem ust.

18,

c

świadczenia usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;

2)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia

wykonania usług

a)

transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi,

środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami,

b)

spedycyjnych i przeładunkowych,

c)

w portach morskich i handlowych,

d)

budowlanych lub budowlano-montażowych;

3

wystawienia faktury lub otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dostawy

a)

książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek,

b)

gazet, czasopism i magazynów, drukowanych (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1)

- nie później jednak niż 60. dnia, licząc od dnia wydania tych towarów; jeżeli umowa

przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia

faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później jednak niż po upływie 120 dni,

licząc od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw;

4)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności

określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług

najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony

osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa

ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej;

5)

(uchylony);

6)

otrzymania zapłaty - w przypadku dostawy wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym;

7)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z dniem wystawienia

faktury - z tytułu usług komunikacji miejskiej;

8

otrzymania całości lub części zapłaty - z tytułu czynności polegających na drukowaniu

a)

książek (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek,

b)

gazet, czasopism i magazynów (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1)

- nie później jednak niż 90. dnia, licząc od dnia wykonania czynności;

9

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności

określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług,

o których mowa w art. 28l pkt 1;

10)

otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak

niż z chwilą ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego

lub ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub przekształcenia

spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe

prawo do lokalu, lub ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu

o innym przeznaczeniu, lub wydania albo przeniesienia własności lokalu lub własności

domów jednorodzinnych w przypadku czynności

a)

ustanowienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej spółdzielczego lokatorskiego

prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia na rzecz członka spółdzielczego własnościowego

prawa do lokalu, lub ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego

lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu

przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych,

b)

przeniesienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej własności domu jednorodzinnego

w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych;

11

upływu terminu płatności - z tytułu czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni,

którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, członków spółdzielni będących właścicielami

lokali, osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe

prawa do lokali, lub na rzecz właścicieli lokali, niebędących członkami spółdzielni,

za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1-2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm..

14.

Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo,

których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

15

W przypadkach określonych w ust. 10 oraz ust. 13 pkt 2-4 i 7-10 otrzymanie części

zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku

podatkowego w tej części.

16.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z ust. 1-5.

16a

W przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta, o którym mowa w art.

7 ust. 1 pkt 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty

za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej

przez komisanta.

16b

W przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z

chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu

płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.

17.

W przypadku dokonywania dostawy towarów za pośrednictwem automatów obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż

w ostatnim dniu miesiąca.

18.

Przy świadczeniu usług telekomunikacyjnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sprzedaży

żetonów, kart telefonicznych lub innych jednostek uprawniających do korzystania z

usług telekomunikacyjnych w systemie przedpłaconym, w przypadku gdy usługa jest realizowana

przy użyciu odpowiednio żetonów, kart lub innych jednostek.

19

Przepisy ust. 1, 4, 5, 11, ust. 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16

stosuje się odpowiednio do importu usług, z zastrzeżeniem ust. 19a i 19b.

19a

W przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wykonania usług, z tym że

1)

usługi, dla których, w związku z ich świadczeniem, ustalane są następujące po sobie

terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu,

do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, do momentu zakończenia świadczenia

tych usług;

2)

usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których, w związku

z ich świadczeniem, w danym roku nie upływają terminy rozliczeń lub płatności, uznaje

się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia

tych usług.

19b

Do usług, o których mowa w ust. 19a, przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio.

20

Przepisy ust. 1-4, 11, 13 pkt 1 lit. a i pkt 3 oraz ust. 16-17 stosuje się odpowiednio

do dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca.

21.

Obowiązek podatkowy z tytułu należnych na podstawie odrębnych przepisów dotacji, subwencji

i innych dopłat o podobnym charakterze powstaje z chwilą uznania rachunku bankowego

podatnika. W przypadku uznania rachunku bankowego podatnika zaliczką z tytułu dotacji,

subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze obowiązek podatkowy powstaje w tej

części.

22.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

późniejsze niż wymienione w ust. 1-21 oraz w art. 20 i art. 21 terminy powstania obowiązku

podatkowego, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, uwarunkowania

obrotu gospodarczego niektórymi towarami oraz przepisy Unii Europejskiej

1

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust.

2-4 oraz art. 20a i 20b.

2.

W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę,

obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

3

Jeżeli przed dokonaniem dostawy, o której mowa w ust. 1, otrzymano całość lub część

ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie

całości lub części ceny.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.

5.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego

nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

6.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości

dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawianych przez podatnika podatku

od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub

części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów na terytorium kraju.

8.

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.

9.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

1

W przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego

magazynowi konsygnacyjnemu w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości

dodanej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak

niż z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od

wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest obowiązany

wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie członkowskim zakończenia transportu

lub wysyłki oraz dostawę towarów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w miesiącu,

w którym u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli

1)

przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik

podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;

2)

podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu,

prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia,

datę dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane pozwalające na

identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - także dane dotyczące

powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku powrotnego przemieszczenia towarów przez podatnika, który pierwotnie dokonał

ich przemieszczenia, lub na jego rzecz, które nie były przedmiotem dostawy zgodnie

z ust. 1, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

i wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w odniesieniu do tych towarów.

1.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 12a ust. 1, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą pobrania towarów z magazynu konsygnacyjnego, nie później

jednak niż z dniem wystawienia faktury.

2.

Z chwilą, gdy warunki określone w art. 12a ust. 1 przestają być spełnione, u podatnika,

który przemieścił towary do magazynu konsygnacyjnego, powstaje obowiązek podatkowy

w odniesieniu do towarów pozostałych w tym magazynie.

3.

W przypadku gdy w okresie 24 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu konsygnacyjnego

nastąpi powrotne przemieszczenie przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na

jego rzecz towarów, które zostały przez niego wprowadzone do magazynu konsygnacyjnego

i nie zostały pobrane, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów i w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w odniesieniu do tych towarów.

1.

Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy

powstaje z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później niż 90. dnia,

licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2, 5 i 6,

po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca

miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą

kasową”. Uregulowanie należności w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego

w tej części.

2.

W zakresie czynności, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstał przed okresem,

za który podatnik rozlicza się metodą kasową, obowiązek podatkowy nie powstaje w terminie

określonym na podstawie ust. 1.

3.

Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie

12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu

naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę.

4.

Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia

za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2

pkt 25.

5.

W przypadku podatnika, który zrezygnował z metody kasowej lub utracił prawo do stosowania

tej metody, obowiązek podatkowy w stosunku do czynności wykonanych w okresie, kiedy

podatnik stosował tę metodę, powstaje w terminie określonym w ust. 1.

6

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 14 ust. 6, art. 19 ust. 7-9, 12 i 17-21

oraz art. 20-20b.

1.

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku

1)

towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę

lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia

wysyłki lub transportu do nabywcy;

2)

towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,

przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce,

w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż

prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru

zgodnie z jego przeznaczeniem;

3)

towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują

się w momencie dostawy;

4)

dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu

pasażerów wykonywanej na terytorium Unii Europejskiej

5

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej

do podmiotu będącego podatnikiem, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą,

o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności,

bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust.

6, którego głównym celem nabywania gazu, energii elektrycznej, energii cieplnej lub

chłodniczej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach lub sieciach dystrybucji

i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot

taki posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te towary

- miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,

a w przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej - miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu;

6

dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa

w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie

te towary lub ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary

niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada siedzibę

działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a w przypadku braku siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

- miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

2.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego

towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub

transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się,

że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy,

chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi

przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która

1)

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia

wysyłki lub transportu towarów;

2)

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia

wysyłki lub transportu towarów.

4

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium

państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku

od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania

tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo

zaimportowania tych towarów.

5.

Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz art.

28i ust. 2

1)

przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Unii Europejskiej

2)

przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze na

terytorium Unii Europejskiej

3)

przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie na

terytorium Unii Europejskiej

4)

w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się za transport

oddzielny.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić

rodzaje dokumentów lub wzór dokumentu, na podstawie których wysyłkę lub transport

towarów przyporządkowuje się zgodnie z ust. 2 danej dostawie towarów, uwzględniając

1)

specyfikę dokumentowania określonego rodzaju wysyłki lub transportu towarów;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

stosowane techniki rozliczeń.

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe

3.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe

4

W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania na

terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono tę kwotę.

5.

Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone

w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu

z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw

członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy.

6.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której mowa w ust.

5.

7.

W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której mowa

w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu skarbowego dokument

potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu podatkowego w innym państwie członkowskim

o zamiarze rozliczania w tym państwie członkowskim podatku od wartości dodanej od

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju.

8.

Opcja, o której mowa w ust. 5, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

9.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 5, dla jednego lub więcej państw członkowskich, jest

on obowiązany przed datą dostawy, począwszy od której rezygnuje z korzystania z tej

opcji, zawiadomić na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

10

Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według ogłoszonego przez

Narodowy Bank Polski średniego kursu waluty, w której, w państwie członkowskim przeznaczenia,

kwoty te są ustalane, obowiązującego w dniu 1 maja 2004 r., w zaokrągleniu do 1000

zł.

11.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

12.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe

13

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych według zasad

określonych w art. 120 ust. 4 i 5.

14.

Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju

za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie

przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

rozliczeniowy, następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają

dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów

1)

dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za

wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez

podatnika przewoźnikowi;

2)

kopii faktury dostawy;

3)

dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

15.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi,

że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla

wysyłanych lub transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane

przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie - w takim przypadku inny

dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

15a

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 14 i 15, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy.

W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109

ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako dostawę towarów na terytorium kraju,

jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres

rozliczeniowy podatnik nie otrzymał dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa

towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

15b

Otrzymanie dokumentów po terminie, o którym mowa w ust. 15a, wskazujących, że wystąpiła

dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych

lub transportowanych towarów, uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał te dokumenty.

16.

Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5 i 9, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;

2)

wymagania związane z określoną na podstawie odrębnych przepisów wymianą informacji

o dokonywanych dostawach w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

przepisy Unii Europejskiej

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby

akcyzowe

3

Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe

4.

Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać

miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika

urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji).

5.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik wybiera opcję, o której mowa w ust. 4.

6.

Opcja, o której mowa w ust. 4, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

7.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany zawiadomić na piśmie naczelnika

urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

9.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe

10.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się również do

1

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej

w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadającym

regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5;

2)

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, będących przedmiotem dostawy na aukcji

(licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, jeżeli dostawa

ich jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano

szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie

członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych

przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność

odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.

11.

Przepis ust. 10 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dokonującego dostawy towarów

dokumentów jednoznacznie potwierdzających dokonanie tej dostawy na zasadach określonych

w tych przepisach.

12.

Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

zaimportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

13.

(uchylony).

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

2.

Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9

ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane

państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego,

chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów

1)

zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują

się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub

2)

zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie

procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa

w dziale XII.

1.

W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest

1)

podatnik - przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania przez

tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, czynności

w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych przez niego w zakresie wewnątrzwspólnotowych

nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów;

2)

podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie z art.

97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL - wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów podał numer przyznany mu na potrzeby tych transakcji na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju, o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu

towarów nie znajduje się na terytorium kraju.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 71, pkt 105, pkt 107, pkt 112, pkt 113 oraz pkt 114, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia;

2)

art. 7 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i mają zastosowanie do

przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2005 r.;

3)

art. 1 pkt 1, pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 3, pkt 8, pkt 30, pkt 94, pkt 96 lit.

b, pkt 106, pkt 108, pkt 109 lit. b i pkt 110, art. 6, art. 7 pkt 1-4, art. 10, art.

16 pkt 1 oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

4)

art. 1 pkt 2-4, pkt 29, pkt 63, pkt 65-69, pkt 72 lit. a i pkt 73, art. 3, art. 4,

art. 5, art. 12, art. 13, art. 14 oraz art. 16 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem

16 sierpnia 2006 r.;

5)

art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 5, pkt 49 lit. a, b i d oraz art. 18, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

(uchylony).

(uchylony).

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału

1)

ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to

a)

podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.

15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu

na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b

osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana

lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)

podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych

za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.

5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego

rzecz usług.

1.

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce,

w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.

28i, art. 28j i art. 28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności

gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej.

3.

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej

lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,

miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu.

4.

W przypadku świadczenia usług, które są przeznaczone wyłącznie na cele osobiste podatnika

lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,

członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych

lub członków stowarzyszenia, do określenia miejsca świadczenia stosuje się odpowiednio

przepisy art. 28c.

1.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce,

w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

2.

W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej,

miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

pobytu.

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami przez pośredników

działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest miejsce, w którym dokonywana

jest podstawowa transakcja.

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych

przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania

w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca

przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług

przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i

nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

1.

Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport,

z uwzględnieniem pokonanych odległości.

1a

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika

1)

posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku

braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe

miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii

Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej;

2)

posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej,

stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te

usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa

trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport

ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.

2.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

jest miejsce, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości,

z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Miejscem świadczenia usług transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma

miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, na rzecz podmiotów

niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna.

4.

Miejsce rozpoczęcia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie rozpoczyna się transport towarów, niezależnie od pokonanych odległości

do miejsca, gdzie znajdują się towary.

5.

Miejsce zakończenia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce, w którym

faktycznie kończy się transport towarów.

1.

Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,

edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest

miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

2.

Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji,

rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych

do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach,

świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta

działalność faktycznie jest wykonywana.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami usług

1)

pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek

lub podobnych usług,

2)

wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz na rzeczowym majątku ruchomym

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane.

1.

Miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym

usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach

statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej

na terytorium Unii Europejskiej

1.

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce,

w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

2.

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie

się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający

30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Miejscem świadczenia usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami,

posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium

Unii Europejskiej, przez podatnika, który posiada siedzibę działalności gospodarczej

lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy te usługi,

poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku braku takiej siedziby działalności

gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiada stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej,

jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub

zwykłe miejsce pobytu.

W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających

siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii

Europejskiej, usług

1)

sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw

autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania

wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych

pokrewnych praw,

2)

reklamy,

3

doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług,

4)

przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń,

5)

bankowych, finansowych, ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, z wyjątkiem wynajmu

sejfów przez banki,

6)

dostarczania (oddelegowania) personelu,

7)

wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy

ruchome, z wyjątkiem środków transportu, za które uznaje się również przyczepy i naczepy

oraz wagony kolejowe,

8)

telekomunikacyjnych,

9)

nadawczych radiowych i telewizyjnych,

10)

elektronicznych,

11

polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych, systemów elektroenergetycznych

lub do sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

12)

przesyłowych

a)

gazu w systemie gazowym,

b)

energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

c

energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

13)

bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 11 i 12,

14)

polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania

się prawem, o których mowa w pkt 1-13

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

W przypadku świadczenia usług telekomunikacyjnych lub usług nadawczych radiowych i

telewizyjnych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę,

stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego,

przez podatnika, który posiada siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy te usługi, poza terytorium

Unii Europejskiej, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub

stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiada stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej, których faktyczne użytkowanie

i wykorzystanie ma miejsce na terytorium państwa członkowskiego, na którym podmiot

będący usługobiorcą posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

pobytu - miejscem świadczenia tych usług jest terytorium państwa członkowskiego, na

którym podmiot będący usługobiorcą posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub

zwykłe miejsce pobytu.

1.

W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119, miejscem świadczenia

jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2.

W przypadku gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119, są świadczone ze stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym

miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług

jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3.

W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia

usług turystyki, o których mowa w art. 119, jest miejsce, w którym posiada on stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w art. 22-26 i art. 28b-28n miejsce świadczenia przy dostawie towarów,

wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, imporcie towarów i świadczeniu usług, uwzględniając

specyfikę świadczenia niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub importu niektórych towarów oraz przepisy Unii Europejskiej

1

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119

oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona

o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od

nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne

dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów

dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego

podatku.

2.

W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również

kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą

od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje

i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

3

Jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa

towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku.

4

Podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych

i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość

zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz

zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem

ust. 4a i 4b.

4a

W przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej

w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem

posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia

otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono

fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty

faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia

podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie

to uzyskano.

4b

Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę

towaru lub usługi nie stosuje się w

1)

eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;

2)

dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się

poza terytorium kraju;

3

sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług

telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153,

174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;

4)

pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta,

nie wykazano kwoty podatku.

4c

Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie

podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę

podatku wyższą niż należna.

5.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich

budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

5a

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu,

dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych

albo części takich budynków lub budowli.

6.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 10, jako kwotę należną,

o której mowa w ust. 1, przyjmuje się wartość należnego wkładu budowlanego albo wkładu

mieszkaniowego, pomniejszoną o kwotę należnego podatku. Do wniesienia wkładu w formie

innej niż pieniężna przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy część

wkładu budowlanego lub mieszkaniowego została sfinansowana z zaciągniętego przez spółdzielnię

mieszkaniową kredytu na sfinansowanie kosztów budowy, podstawę opodatkowania powiększa

się o kwotę kredytu, w części przypadającej na dany lokal.

7.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 6, wlicza się również inne opłaty

wnoszone przez członków spółdzielni, które nie są wkładami budowlanymi lub mieszkaniowymi,

wynikające z uczestniczenia członków spółdzielni w zobowiązaniach spółdzielni związanych

z budową lub wynikające z ostatecznego rozliczenia kosztów budowy - zgodnie z postanowieniami

statutu.

8

Jeżeli w okresie 5 lat od ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego jest zawierana umowa o przekształcenie przysługującego członkowi prawa

na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub ustanowienie w miejsce tego prawa

odrębnej własności lokalu, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu tego

przekształcenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

9

W przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została

określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona

o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

10

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia,

określone w momencie dostawy tych towarów.

10a.

(uchylony).

11

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 11a.

11a

W przypadku przemieszczenia towarów, w stosunku do którego obowiązek podatkowy powstaje

na podstawie art. 20a ust. 1, podstawę opodatkowania określa się zgodnie z ust. 1.

12.

W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

13.

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne

cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku

towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica

między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu

a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem

importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych

lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy.

14.

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą

celną jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te

były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach

procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych

lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne,

gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

15.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, obejmuje, o ile elementy takie

nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia,

które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia

na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione

w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane.

Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym, wlicza się do podstawy opodatkowania,

również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na

terytorium Unii Europejskiej

16.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, dolicza się określone w odrębnych

przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać

te należności z tytułu importu towarów.

17

Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany

zapłacić, z wyjątkiem przypadku gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 2 lub wartość usługi

- na podstawie odrębnych przepisów - zwiększa wartość celną importowanego towaru.

18

W przypadku dostaw towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem

jest nabywca tych towarów, podstawą opodatkowania jest kwota, którą nabywca jest obowiązany

zapłacić, z wyjątkiem przypadku gdy podatek od towarów, które są na terytorium kraju

instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, został w całości

z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego nabycia tych towarów. W przypadku

gdy kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa od kwoty podatku, jaka byłaby

należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium kraju, podatnik dokonujący ich

nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.

18a

W przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust.

1 pkt 7 i 8 podatnikiem jest ich nabywca lub usługobiorca, podstawą opodatkowania

jest kwota, którą nabywca lub usługobiorca jest obowiązany zapłacić.

19.

(uchylony).

20.

W przypadku dostawy przez podatnika towaru podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym

podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku.

21.

Przepisy ust. 9 i 20 stosuje się odpowiednio w przypadku dostawy towarów, dla której

podatnikiem jest ich nabywca.

22.

(uchylony).

23.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 21 i art. 22, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 1, 6, 12-15 i 17, art. 2-5, art. 7, art. 8, art. 10-12, art. 14-17, art.

19, art. 20 oraz art. 23, które wchodzą w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania

funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia,

pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla

1)

zleceniodawcy - kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku;

2)

komisanta

a)

kwota należna z tytułu dostawy towarów, pomniejszona o kwotę podatku - w przypadku

dostawy towarów osobie trzeciej, na rachunek komitenta,

b)

kwota należna wraz z kwotą prowizji, pomniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy

towarów nabytych przez komisanta na rzecz komitenta;

3)

komitenta - kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o

kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów dla komisanta;

4

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze -

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o

kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy w wykonaniu umów agencyjnych,

zlecenia lub innych umów o podobnym charakterze jest dokonywany import towarów, z

tym że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 29 ust. 13-16.

3

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,

bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu

świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

1.

Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający

jest obowiązany zapłacić.

1a

W przypadkach, o których mowa w art. 12a ust. 4-6, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów jest odpowiednio kwota, jaką nabywający jest lub byłby obowiązany

zapłacić.

2.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1

podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem

towarów, z wyjątkiem podatku;

2)

wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia,

pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

3

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust.

4 stosuje się odpowiednio.

4.

Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca otrzymuje zwrot

podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano

lub transportowano towary, podstawę opodatkowania pomniejsza się o kwotę zwróconego

podatku akcyzowego, przy czym podatnik ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych

dokumentów, że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

5

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą

opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia,

określone w momencie nabycia tych towarów. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy

podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją

w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania

są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

3.

W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami

celnymi.

4

W przypadku usług wstępu na imprezy masowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

(Dz. U. Nr 62, poz. 504 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 152, poz. 1021) kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania wyrażone w walucie obcej mogą

być przeliczane na złote zgodnie z przepisami celnymi stosowanymi na potrzeby obliczania

wartości celnej importowanych towarów.

1

W przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje

związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest

1

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86,

88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego

prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa

towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

3

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego

prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej

o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia

z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

1

W przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje

związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest

1)

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86,

86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2)

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust.

3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

3)

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust.

3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej

o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia

z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

2

Związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi

u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o

charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające

ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób

łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3.

Przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo

lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4.

Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której

jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5%

wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

5

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy

podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie

ustawy - Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

1

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązani do obliczenia

i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek,

z zastrzeżeniem art. 33b.

2.

Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana

nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej

wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej

należności celnych.

3.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego

o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

4

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez

organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku,

z zastrzeżeniem art. 33a-33c.

5.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1-4 i art. 34 podatnik jest obowiązany do zapłaty

kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła,

również gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo

obniżone do wysokości 0%.

6

Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu

towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c.

7.

Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został uiszczony, w

przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie

przepisów celnych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

terminy zapłaty podatku inne niż określone w ust. 4 i 5 oraz warunki stosowania innych

terminów, uwzględniając przepisy Unii Europejskiej

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o

której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307), w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć

kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej

za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem

1)

przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celnego, przed którym podatnik

dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy

przed dokonaniem importu

a)

zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne

oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających

odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych

składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres

rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b)

potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;

2)

(uchylony).

2a

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa

się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej

treści.

2b

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3.

Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się,

jeżeli naczelnik urzędu celnego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4.

Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celnego oraz

naczelnika urzędu skarbowego o

1)

zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem okresu

rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie rozliczenie;

2)

rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem

okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego rozliczenia.

5

W przypadku gdy objęcie towaru procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust.

1 lit. b lub c rozporządzenia wymienionego w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela

pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje

podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-4 stosuje

się odpowiednio.

6

Podatnik jest obowiązany do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających

rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej

w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów.

7

W przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów,

o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych

w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą

miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi

celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami.

8

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym

że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku

oraz na przedstawicielu pośrednim.

9

W przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik

rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania

korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota

tego podatku została pobrana.

10

Podatnik, który nie przestrzega terminu, o którym mowa w ust. 6, może w drodze decyzji

naczelnika urzędu skarbowego utracić na okres 36 miesięcy prawo do rozliczania podatku

na zasadach określonych w ust. 1, począwszy od okresu rozliczeniowego następującego

po miesiącu, w którym doręczono podatnikowi decyzję.

11

Decyzji, o której mowa w ust. 10, nie wydaje się, jeżeli nieprzestrzeganie terminu,

o którym mowa w ust. 6, w tym częstotliwość tego nieprzestrzegania, można uznać za

nieistotne w stosunku do liczby i wielkości operacji importowych, które podatnik rozlicza

zgodnie z ust. 1, pod warunkiem że uchybienie to było spowodowane okolicznościami

niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

pojedynczego pozwolenia, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia

2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.), podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu

importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

2.

Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 16. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku

gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym urzędzie

celnym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny.

3.

Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do wpłacenia kwot podatku

wykazanych w deklaracjach importowych, z zastrzeżeniem art. 33a.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2, 3, 6 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce

i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową naczelnika urzędu

celnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

1)

zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celnego;

2)

specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

W przypadku importu towarów doręczanych w formie przesyłek przez operatora publicznego

w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159, z późn. zm. do podatku z tytułu importu towarów przepis art. 65a ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 68, poz. 622, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu

importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

2

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1, z wyjątkiem przypadków

określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania

dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, służy odwołanie do dyrektora

izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

(uchylony).

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte, na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju, procedurą składu celnego, tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie

zawieszeń i towary te przestaną podlegać tym procedurom na terytorium kraju, uważa

się, iż import tych towarów będzie dokonany na terytorium kraju.

2.

W przypadku gdy towary zostaną objęte, na terytorium kraju, procedurą składu celnego,

tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń i towary te przestaną podlegać tym procedurom

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, uważa się, iż import

tych towarów nie będzie dokonany na terytorium kraju.

1

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem

1)

pobranym przez ten organ,

2)

należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w

a)

zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub

b)

deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

- w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

1a

W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona

w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu

celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i

zasad obowiązujących dla poboru odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z tym

że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego

do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. Odsetek nie pobiera się,

jeżeli podatnik udowodni, że wykazana w zgłoszeniu celnym nieprawidłowa kwota podatku

była spowodowana okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego

działania.

1b

Od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w

art. 34, niezapłaconej w terminie, pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

2.

(uchylony).

3

Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby celnej.

1.

W zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 19 ust. 7-9 oraz art.

33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem

przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych

ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

2

Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego

nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie upłynęło 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów,

i istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik

urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach

celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych w podatku oraz zwrotu nadpłaty podatku jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy dla podatnika.

W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot

nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku pomniejszyła kwotę

podatku należnego.

1

Stawka podatku wynosi 22%

2.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi

7%

2a

Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

3.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem

art. 42.

4.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

5.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, dokonywanym przez rolników

ryczałtowych stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji

określonej w art. 109 ust. 3.

6

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod

warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej

7

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu

wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten

następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu

poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium

kraju.

8.

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający

procedurę wywozu.

9

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Unii Europejskiej

10.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostaw na terytorium kraju

towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony

przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej.

11

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.

2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu,

w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów

poza terytorium Unii Europejskiej

12

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji,

termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do

budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

12a

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa

mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne

w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi

zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i

niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

12b

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a

nie zalicza się

1)

budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300

m

2)

lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m

12c

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone

w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy

opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa

objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

13.

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione

w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają

opodatkowaniu stawką w wysokości 22%

14.

(uchylony).

14a

W przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana

przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu

zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek

podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

14b

Czynności, dla których w związku z ich wykonywaniem ustalane są następujące po sobie

terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się, na potrzeby ust. 14a, za wykonane z upływem

każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, z zastrzeżeniem

ust. 14c.

14c

W przypadku gdy okres, do którego odnosi się rozliczenie lub płatność, obejmuje dzień

zmiany stawki podatku, czynność uznaje się za wykonaną

1)

w dniu poprzedzającym dzień zmiany stawki podatku - w zakresie jej części wykonywanej

do dnia poprzedzającego dzień zmiany stawki podatku;

2)

z upływem tego okresu - w zakresie jej części wykonywanej od dnia zmiany stawki podatku.

14d

W przypadku, gdy nie jest możliwe określenie faktycznego wykonania części czynności

w okresie, o którym mowa w ust. 14c, dla określenia tej części, uznaje się, że czynność

wykonywana jest w tym okresie proporcjonalnie.

14e

W przypadku czynności, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, dla których wystawiono,

zgodnie z zasadami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 106 ust. 8

pkt 1, fakturę, a po wystawieniu tej faktury uległa zmianie stawka podatku w odniesieniu

do okresów rozliczeniowych objętych wystawioną fakturą, może być stosowana stawka

podatku obowiązująca przed dniem zmiany stawki podatku, pod warunkiem że w pierwszej

fakturze wystawianej po dniu zmiany stawki podatku, nie później jednak niż w ciągu

6 miesięcy od dnia zmiany stawki podatku, uwzględniona zostanie korekta rozliczenia

objętego fakturą wystawioną przed dniem zmiany stawki podatku.

14f

Zmiana stawki podatku w odniesieniu do czynności, która zostanie wykonana w dniu zmiany

stawki podatku lub po tym dniu, w związku z którą otrzymano całość lub część należności,

w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, i której otrzymanie powoduje

powstanie obowiązku podatkowego, nie powoduje zmiany wysokości opodatkowania całości

lub części należności, otrzymanej przed dniem zmiany stawki podatku.

14g

Przepisów ust. 14a-14f nie stosuje się w przypadku importu towarów lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, dla których to czynności wysokość opodatkowania podatkiem określa

się według stawek podatku obowiązujących w dniu powstania obowiązku podatkowego.

14h

W przypadku

1)

opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku,

2)

zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem

- przepisy art. 14a-14g stosuje się odpowiednio.

15

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

do celów poboru podatku w imporcie, wykaz towarów wymienionych w załącznikach nr 3

i 10 do ustawy w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać

stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia

niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać

warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając

1)

specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej

1.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%,

pod warunkiem że

1)

podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla

nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i

podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej

dostawę towarów;

2

podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,

posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej

dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy

nie są spełnione wymagania w zakresie

1)

nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;

2)

dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.

3.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie

potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju

1)

dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz

towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2

kopia faktury,

3)

specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

4)

(uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4.

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy

użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów,

o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej

1

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca

zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy

tych towarów;

2

adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby

działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3)

określenie towarów i ich ilości;

4)

potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub

2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)

rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub

numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

5.

W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka

transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt

2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację

podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności

1)

dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2)

dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,

3)

datę dostawy,

4)

podpisy podatnika i nabywcy,

5)

oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie

14 dni od dnia dostawy,

6)

pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

6.

Dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie art.

106 ust. 6.

7

Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których: jeden jest wydawany

nabywcy, drugi - podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci - podatnik przesyła

wraz z fakturą, o której mowa w art. 106 ust. 6, do właściwej jednostki, która na

podstawie art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie

współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego

rozporządzenie (EWG) nr 218/92

(Dz. Urz. UE L 264 z 15.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 01, str. 392), dokonuje z innymi państwami członkowskimi wymiany informacji o podatku oraz o podatku

od wartości dodanej, zwanej dalej „biurem wymiany informacji o podatku VAT”.

8.

W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego środka

transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty podatku

od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.

9.

Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego środka

transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli

podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie

posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek

zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.

10.

W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed zarejestrowaniem nowego środka

transportu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju dokona

dostawy tego środka transportu na terytorium kraju, od czynności tej podatek nalicza

i rozlicza nabywca środka transportu, który rejestruje ten środek transportu na terytorium

kraju.

11.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również

inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny

- dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4

dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju.

12

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za

1

okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.

109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa

w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy

danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji

podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa

w ust. 1 pkt 2;

2

okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w

art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy

ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem

terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym

okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

12a

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust.

1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze

stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w

którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz

odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

13.

(uchylony).

14

Przepisy ust. 1-4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inny niż ustalony w ust. 3-11 sposób dokumentowania wywozu towarów z terytorium kraju

i dostarczenia ich nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

specyfikę niektórych rodzajów usług transportowych.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych środków transportu

zgodnie z odrębnymi przepisami.

17

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,

jednostkę organizacyjną, w której funkcjonuje biuro wymiany informacji o podatku VAT,

uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji obowiązków związanych

z wymianą informacji o podatku oraz o podatku od wartości dodanej.

1.

Zwalnia się od podatku

1)

(uchylony);

2

dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało

dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego;

3)

dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną

przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego;

4)

dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, znaków skarbowych i

innych znaków tego typu;

5)

dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6)

dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych

pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

7

transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych

jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami

kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

8)

dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9)

dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod

zabudowę;

10

dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy

a)

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął

okres krótszy niż 2 lata;

10a

dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt

10, pod warunkiem że

a)

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli

ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

11)

czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze

prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych

lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za

które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych;

12)

usługi zarządzania

a)

funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu

przepisów o funduszach inwestycyjnych,

b)

portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich

częścią,

c)

ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej,

d)

otwartymi funduszami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych, a także Funduszem Gwarancyjnym utworzonym na podstawie tych

przepisów,

e)

pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach

emerytalnych,

f)

obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym utworzonymi na podstawie

przepisów prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a także innymi środkami

i funduszami, które są gromadzone lub tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego

rozliczenia transakcji zawartych w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych

przepisów albo w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach

towarowych, przez partnera centralnego, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową

w rozumieniu przepisów o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach

rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami;

13)

udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz przeniesienie

autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego - w odniesieniu

do programu komputerowego - bez pobrania należności na rzecz placówek oświatowych,

o których mowa w ust. 9;

14

świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu,

jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz

techników dentystycznych;

15

działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier

na automatach o niskich wygranych, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na

zasadach określonych w odrębnej ustawie;

15

działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach, podlegającą

opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie;

16

dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, przez producenta, której przedmiotem

są produkty spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej

1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych,

w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz

organizacji pożytku publicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje;

17

usługi pocztowe oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną - realizowane

przez operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych;

18

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;

18a

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw,

w których wykonywana jest działalność lecznicza;

19

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu

i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów

a)

lekarza i lekarza dentysty,

b)

pielęgniarki i położnej,

c)

medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 174, poz. 1039),

d)

psychologa;

19a

świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez

podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa

w pkt 18 i 19;

20

usługi transportu sanitarnego;

21

usługi świadczone przez niezależne grupy osób, na rzecz swoich członków, których działalność

jest zwolniona od podatku lub w zakresie której członkowie ci nie są uznawani za podatników,

w celu świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej

działalności zwolnionej lub wyłączonej od podatku, w przypadku gdy grupy te ograniczają

się do żądania od swoich członków zwrotu kosztów do wysokości kwoty indywidualnego

udziału przypadającego na każdego z nich w ogólnych wydatkach tych grup, poniesionych

we wspólnym interesie, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

22

usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone

w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie

usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane

przez

a)

regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki

pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,

b)

wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę

-

domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,

-

placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,

c)

placówki specjalistycznego poradnictwa,

d)

inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,

przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane

do rejestru prowadzonego przez wojewodę,

e)

specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

23

usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym

wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w

pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

24

usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi

usługami związaną, wykonywane

a)

w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach

o systemie oświaty,

b)

przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat;

25

usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych;

26

usługi świadczone przez

a)

jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie

kształcenia i wychowania,

b)

uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe,

w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;

27

usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym,

ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli;

28

usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z

tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29;

29

usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione

w pkt 26

a)

prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)

świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie

oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)

finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;

30

usługi zakwaterowania

a)

w bursach i internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków szkół prowadzących

te bursy i internaty,

b)

w domach studenckich świadczone na rzecz studentów i doktorantów uczelni prowadzących

te domy studenckie,

c)

świadczone na rzecz uczniów i wychowanków lub studentów i doktorantów przez podmioty

inne niż wymienione w lit. a i b, pod warunkiem że szkoły lub uczelnie mają z tymi

podmiotami zawarte umowy dotyczące zakwaterowania swoich uczniów i wychowanków lub

studentów i doktorantów;

31

usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane przez

a)

kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła

Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów

i innych związków wyznaniowych,

b)

organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym,

filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim

- w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków

w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych

tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków,

jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

32

usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby

sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których

celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem

że

a)

są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania

fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)

świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)

są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu

fizycznym

- z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną,

wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do

uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem

lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych

za odpłatnością;

33

usługi kulturalne świadczone przez

a)

podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów

za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury,

prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w

rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz

dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)

indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie

licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów;

34

usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki

publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem

a)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,

b)

usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,

c)

usług reklamowych i promocyjnych,

d)

działalności agencji informacyjnych;

35

zapewnienie personelu przez kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w pkt 31

lit. a, lub instytucje filozoficzne dla działalności, o której mowa w pkt 18, 22,

24, 26 i 28-30, w celu zapewnienia opieki duchowej;

36

usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym

lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe;

37

usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego

w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem

zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji;

38

usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu

usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami

lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

39

usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji

finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług,

a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

40

usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,

wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów,

czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług;

41

usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 131, poz. 763), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa

w tym zakresie.

2

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których

okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku

po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

3

Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze,

które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia

pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1

i 2.

4.

(uchylony).

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku,

mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia

określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje

pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem

miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

6.

(uchylony).

7.

Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 10 nie ma zastosowania w przypadku, o którym mowa

w art. 29 ust. 8.

7a

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle

lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności

opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

8.

Przez zarządzanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, rozumie się

1)

zarządzanie aktywami;

2)

dystrybucję tytułów uczestnictwa;

3)

tworzenie rejestrów uczestników i administrowanie nimi;

4)

prowadzenie rachunków i rejestrów aktywów;

5)

przechowywanie aktywów.

9.

Przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się

szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze.

10

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,

i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części

1)

są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)

złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi

urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,

budowli lub ich części.

11

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać

1)

imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego

dostawy oraz nabywcy;

2)

planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

3)

adres budynku, budowli lub ich części.

12

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem prowadzenia szczegółowej

dokumentacji przez dokonującego dostawy towarów potwierdzającej dokonanie dostawy

na rzecz organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności

charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

13

Zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element

usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest

właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i

37-41.

14

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa,

o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41.

15

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania

do

1)

czynności ściągania długów, w tym factoringu;

2)

usług doradztwa;

3)

usług w zakresie leasingu.

16

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 41, nie ma zastosowania do usług dotyczących

praw i udziałów odzwierciedlających

1)

tytuł prawny do towarów;

2)

tytuł własności nieruchomości;

3)

prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

4)

udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności

lub posiadania nieruchomości lub jej części;

5)

prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości

produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane

poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.

17

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit.

a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych

z usługami podstawowymi, jeżeli

1)

nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1

pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)

ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne

wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

17a

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie

do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi,

dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

18

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem

że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w

sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one

przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

19

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do

1)

usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)

wstępu

a)

na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa

artystycznego i literackiego,

b)

do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)

do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)

wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki,

archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)

usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)

działalności agencji informacyjnych;

6)

usług wydawniczych;

7)

usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)

usług ochrony praw.

20

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych

w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie

1)

towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 5-8;

2)

towarów, których import na warunkach określonych w przepisach dotyczących importu

towarów byłby zwolniony od podatku;

3

towarów, o których mowa w art. 36 ust. 1.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu

przepisów celnych;

2)

towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności

celnych przywozowych;

3)

złota przez Narodowy Bank Polski;

4)

powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów, dokonywany

przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5)

do portów przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim ich własnych połowów,

niebędących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu

dla celów dokonania dostawy;

6)

ludzkich organów i mleka kobiecego;

7)

krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych pochodzenia

ludzkiego, niebędących lekami;

8)

walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów

kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

9)

towarów przez siły zbrojne państw innych niż Rzeczpospolita Polska będących sygnatariuszami

Traktatu Północnoatlantyckiego do użytku własnego takich sił lub personelu cywilnego

im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły te biorą

udział we wspólnych działaniach obronnych;

10

gazu w systemie gazowym lub gazu wprowadzanego do systemu gazowego lub sieci gazociągów

kopalnianych ze statków przewożących gaz, a także energii elektrycznej w systemie

elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii

cieplnej lub chłodniczej.

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie

przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

Na potrzeby stosowania art. 47-80

1

za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki,

likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych

pozycjami od 2203 do 2209 Nomenklatury Scalonej (CN);

2

za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami

od 2401 do 2403 Nomenklatury Scalonej (CN);

3)

za rzeczy osobistego użytku uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną

lub wykorzystywane w gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują

na przeznaczenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt

niezbędny do wykonywania przez osobę zainteresowaną zawodu;

4

kwoty wyrażone w euro przelicza się przy zastosowaniu kursu obowiązującego w pierwszym

dniu roboczym października poprzedniego roku podatkowego, publikowanego w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej, przy czym wyrażone w złotych kwoty wynikające z przeliczenia

zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż

50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do

pełnych złotych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 16, art. 21, art. 29, art. 41 i art. 42, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 2, art. 3, art. 4, art. 12, art. 15, art. 17, art. 18, art. 24, art. 25, art.

33 i art. 46, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2011 r.;

3)

art. 28, art. 36 i art. 37, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2011 r.;

4)

art. 5 pkt 1 lit. b i art. 26, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej

miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1

rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć do

takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała

mieć miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego;

2

rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane

na terytorium państwa trzeciego;

3

osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego nieprzerwanie

przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca zamieszkania;

4)

rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu

nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione

lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania

o tym organu celnego.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej.

3

Import rzeczy osobistego użytku jest zwolniony od podatku, jeżeli rzeczy zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przeniesienia

przez osobę, o której mowa w ust. 1, miejsca zamieszkania na terytorium kraju, z zachowaniem

warunku określonego w ust. 4.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do importu rzeczy

stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu

przed dniem przeniesienia przez tę osobę miejsca zamieszkania na terytorium kraju,

jeżeli osoba ta zobowiąże się do przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium

kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania

oraz zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

6.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także

1

do importu rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce zamieszkania

na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy

niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie okresu

tego zamieszkania;

2

w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie zachowała terminu określonego w

ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

1

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w

tym także rzeczy nowych, należących do osoby przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju w związku z zawarciem związku małżeńskiego,

jeżeli osoba ta miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres

co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę tego miejsca.

2

Zwolnienie od podatku stosuje się także do importu prezentów zwyczajowo ofiarowanych

w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych

przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem

że wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1000 euro.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały

zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia

związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do zwolnienia od podatku i jeżeli osoba

ta przedstawiła dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego.

5.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia

do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze zwolnienia przed ustalonym dniem

zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem,

jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

6.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury

dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte,

użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez

uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości

celnej ustalonej przez organ celny dla tego dnia.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku otrzymanych przez

1)

osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub

2)

prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną posiadającą siedzibę na terytorium

kraju.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej, używanych do wykonywania zawodu lub zajęcia przez

osobę zmarłą;

5)

zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6)

żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona

na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

3.

Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia ostatecznego

nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być wydłużony przez właściwy

organ podatkowy w wyjątkowych przypadkach.

1.

Zwalnia się od podatku import wyposażenia, materiałów szkolnych i innych artykułów

stanowiących zwykłe wyposażenie pokoju studenta lub ucznia, należących do osoby przybywającej

na terytorium kraju w celu nauki, jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste

studenta lub ucznia.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1 przez

1)

ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej w celu uczęszczania

na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2)

wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubrania stare lub nowe;

3)

materiały szkolne rozumie się przedmioty i instrumenty (łącznie z kalkulatorami i

maszynami do pisania) zwykle używane przez uczniów lub studentów do nauki.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów umieszczonych w przesyłkach wysyłanych z terytorium

państwa trzeciego bezpośrednio do odbiorcy przebywającego na terytorium kraju, pod

warunkiem że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych

odpowiadającej równowartości 22 euro.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

perfum i wód toaletowych.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do towarów importowanych

w drodze zamówienia wysyłkowego.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłce

wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla

osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2)

odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem

przesyłki;

3)

przesyłki mają charakter okazjonalny.

2.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina

lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej

22%, wina musujące, wina wzmacniane - 1 litr lub

c)

wina inne niż musujące - 2 litry;

2)

tytoń i wyroby tytoniowe

a)

papierosy - 50 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) - 25 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g;

3)

perfumy - 50 g lub wody toaletowe - 0,25 l;

4)

kawa - 500 g lub ekstrakty i esencje kawy - 200 g;

5)

herbata - 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty - 40 g.

3.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość przesyłki

nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 45 euro.

4.

Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce w ilościach przekraczających

określone limity podlegają całkowitemu wyłączeniu ze zwolnienia.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3-5, środków trwałych i innego

wyposażenia, należących do przedsiębiorcy wykonującego w celach zarobkowych i na własny

rachunek działalność gospodarczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności na

terytorium państwa trzeciego i zamierza wykonywać podobną działalność na terytorium

kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego

wykonywania działalności przez okres co najmniej 12 miesięcy przed dniem zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego;

2)

środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do takiego samego

celu, w jakim były używane na terytorium państwa trzeciego;

3)

rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali działalności prowadzonej

przez przedsiębiorcę.

2.

W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, przez właściciela

gospodarstwa rolnego zwolniony od podatku jest także import żywego inwentarza.

3.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się w przypadku zaprzestania działalności w związku

z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez

przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mienia przedsiębiorcy zagranicznego,

jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia prowadzenia nowej działalności.

4.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do

1)

środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności gospodarczej;

2)

towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3)

paliwa;

4)

zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5)

inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi działalność

w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

5.

Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego.

6.

Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez 12 miesięcy, licząc

od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, nie mogą zostać oddane jako

zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione

odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W

odniesieniu do wypożyczania lub przekazania okres ten może być w uzasadnionych przypadkach

wydłużony do 36 miesięcy przez naczelnika urzędu skarbowego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są

opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do wykonywania takich zawodów

na terytorium kraju, oraz do osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej,

które przenoszą swoją działalność z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów hodowli, pszczelarstwa,

ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach zlokalizowanych na terytorium

państwa trzeciego, graniczących z terytorium kraju, prowadzonych przez rolnika prowadzącego

główne gospodarstwo rolne na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

w przypadku produktów hodowli - produkty uzyskano od zwierząt wyhodowanych na terytorium

kraju lub dopuszczonych do obrotu na terytorium kraju;

2)

produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane po ich zebraniu

lub wyprodukowaniu;

3)

zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest dokonywane

przez rolnika lub w jego imieniu.

2.

Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w

wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz do

produktów łowiectwa prowadzonego przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach

płynących przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion, nawozów i produktów

służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do wykorzystania w gospodarstwach

znajdujących się na terytorium kraju, prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo

zlokalizowane na terytorium państwa trzeciego graniczące z terytorium kraju, jeżeli

łącznie są spełnione następujące warunki

1)

ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy lub prowadzenia

danego gospodarstwa;

2)

zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów

wskazuje na przywóz o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2.

W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie przekracza kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3.

Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie można dzielić

wartości jednego towaru.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza wartości kwot

wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1-3, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które mogłyby być objęte takim zwolnieniem,

gdyby były przywiezione oddzielnie.

5.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż ten był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

obejmuje paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego

oraz paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10

litrów, z zastrzeżeniem art. 77.

6.

Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1, rozumie się przywóz

spełniający następujące warunki

1)

odbywa się okazjonalnie;

2)

obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub towary przeznaczone

na prezenty.

7.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez

1)

podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących

drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym; prywatne

loty o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela

lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek

inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności w celu innym niż przewóz

pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań

organów publicznych;

2)

podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących drogą

morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich o charakterze rekreacyjnym; prywatne

rejsy morskie o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki

pływającej przez jej właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z

niej na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług

za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych.

8.

Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

2 litry, i

c)

wina niemusujące - 4 litry, i

d)

piwa - 16 litrów;

2)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub transporcie morskim

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 100 sztuk, lub

c)

cygara - 50 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 40 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 20 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g.

9.

Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są przywożone przez podróżnego,

który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest

pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków

transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju w ramach następujących norm

1)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 0,5 litra lub

2)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

0,5 litra, i

3)

wina niemusujące - 0,5 litra, i

4)

piwa - 2 litry.

10.

W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje się poza strefę

nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej sąsiadującego terytorium

państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak

pracownik zatrudniony w strefie nadgranicznej lub członek załogi środka transportu

wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi

towary w ramach wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust.

9.

10a

Przez pracownika zatrudnionego w strefie nadgranicznej, o którym mowa w ust. 9 i 10,

rozumie się każdą osobę, której zwykła działalność zawodowa wymaga przekroczenia granicy

w jej dniach pracy.

11.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można stosować do

dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa

w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych

wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

12.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można stosować do dowolnego

połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych

z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

13.

Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych w złotych nie jest

wliczana

1)

wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2)

wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3)

wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym

wywozie;

4)

wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb podróżnego.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż obejmowała

tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na jednym z terytoriów,

o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b i c, nie jest w stanie wykazać, że towary przewożone

w jego bagażu osobistym zostały nabyte na ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium

Unii Europejskiej

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2)

nieprodukowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub chemicznych, nadających

się głównie do celów naukowych, przywożonych w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone dla

1)

instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową

działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub edukacja;

2)

prywatnych instytucji, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2)

odczynników do badania grupy krwi;

3)

odczynników do badania rodzajów tkanek;

4)

opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych w pkt 1-3 oraz

rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie

z tymi towarami.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1, przez

1)

substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej pochodne

cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina i roztwory stałe białka

ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki fibrynogen;

2)

odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do badania niezgodności

krwi;

3)

odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania typów ludzkich tkanek.

3.

Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących działalność medyczną

lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2)

towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze państwa wysyłki;

3)

towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki substancji posiadających

atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczonych do kontroli jakości surowców

używanych do produkcji środków farmaceutycznych i leków, przywożonych dla instytucji

powołanych do tego celu.

Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków przeznaczonych do użytku

medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych z terytorium państwa trzeciego uczestniczących

w międzynarodowych imprezach sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli

ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania

imprezy sportowej.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarno-czyszczących i innych rzeczy

służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów o przeznaczeniu medycznym,

przywożonych przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane

do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych

do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2)

towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub

siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej

lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie

zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3)

wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające miejsce

zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji

społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności

charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej

działalności.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

kawy i herbaty;

4)

środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości

celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

6.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są obowiązane poinformować o tym

organ celny.

7.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym przestały spełniać te warunki,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną, korzystającą

ze zwolnienia od podatku, do celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów specjalnie przystosowanych do celów rehabilitacji

społecznej, zawodowej i medycznej oraz pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia

kwalifikacji osób niepełnosprawnych, jeżeli towary te są przywożone przez organizacje

społeczne lub jednostki organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja

oraz pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz jeżeli zostały oddane takim instytucjom

bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony dającego.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do importu

1)

części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych do towarów,

o których mowa w ust. 1,

2)

narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy towarów, o których

mowa w ust. 1

- pod warunkiem że te części, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione

jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały przywiezione później,

jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone do takich towarów, które

wcześniej zostały zwolnione od podatku.

3.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane

wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, w celu innym

niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według

stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub odstępowane, nieodpłatnie

lub za opłatą, przez obdarowane organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne

w celach niekomercyjnych osobom, o których mowa w ust. 1, bez uiszczania podatku.

6.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

7.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż przewidziane w tym artykule, są obowiązane poinformować

o tym organ celny.

8.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, podlegają

opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym wygasły te warunki,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

9.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną korzystającą

ze zwolnienia od podatku do celów innych niż określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne lub jednostki

organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do

realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego

a)

rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy lub

b)

oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy i pozostają własnością

tych jednostek;

2)

przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczonych na ich potrzeby, w związku

z prowadzonymi przez nie działaniami.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do organizacji społecznych

i jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do materiałów i sprzętu

przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego

odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ

celny.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów nie powstaje, jeżeli

1)

towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od podatku

na podstawie ust. 1, oraz

2)

organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu towaru

zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany o odstąpieniu.

7.

Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia do celów innych niż określone

w ust. 1 są opodatkowane podatkiem w wysokości obowiązującej w dniu, w którym zostaną

wykorzystane w innym celu, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym miejsce zamieszkania

na terytorium kraju;

2)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym, które zostały

przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych

ze szczególnymi wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę

nagrodzoną;

3)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym ofiarowanych nieodpłatnie

przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego,

przywożonych w celu przyznania ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt

2;

4)

pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej wartości,

przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego podczas kongresów lub podobnych imprez o charakterze międzynarodowym

odbywających się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana udokumentuje, że spełnia

warunki określone w ust. 1.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę na terytorium

państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą jako podarunki od przyjmujących

je władz;

2)

przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną wizytą, z zamiarem

wręczenia ich w charakterze podarunków władzom polskim;

3)

przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez władze lub przedstawicieli

państw obcych oraz zagraniczne organizacje prowadzące działalność o charakterze publicznym,

które mieszczą się na terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom

prowadzącym działalność o charakterze publicznym.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

3.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione

następujące warunki

1)

towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2)

ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import

1)

darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które zgodnie z przepisami

międzynarodowymi korzystają z takich samych przywilejów;

2)

towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących i głowy państw

obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na terytorium

kraju.

1.

Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających nieznaczną wartość i mogących

służyć jedynie uzyskaniu zamówień na towary tego samego rodzaju, które mają być przywiezione

na terytorium kraju.

2.

Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość towaru, reprezentującą

określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem że sposób prezentacji i jakość

czynią je bezużytecznymi dla celów innych niż promocja.

3.

Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których mowa w ust.

1, może uzależnić zwolnienie tych próbek od podatku od pozbawienia ich wartości handlowej

przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków

lub w inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek.

Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych o charakterze reklamowym, w szczególności

katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych

do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych,

bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje,

sprzedaje lub wynajmuje towary albo oferuje usługi, do których one się odnoszą;

2)

przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa

się ona z wielu dokumentów;

3)

w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich łączny ciężar

brutto nie przekracza 1 kg;

4)

przesyłka nie znajduje się w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu

odbiorcy.

Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone w art. 68 spełniających

wyłącznie funkcje reklamowe i nieposiadających wartości handlowej, przesyłanych nieodpłatnie

przez dostawcę swoim odbiorcom.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import

1)

niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie

spełniają następujące warunki

a)

są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są uzyskiwane na imprezach,

o których mowa w ust. 2, z towarów przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b)

są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c)

mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową,

d)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e)

nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, znajdują

się w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania

takiego towaru znajdujące się w obrocie handlowym;

2)

towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych

na terytorium państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania imprezy oraz

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3)

materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia i dekoracji

stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały,

jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4)

drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów reklamowych, ilustrowanych

i nieilustrowanych kalendarzy, nieoprawionych fotografii i innych towarów dostarczonych

bezpłatnie, w celu wykorzystania ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone na

1)

wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym

lub rzemieślniczym;

2)

wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3)

wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych,

artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych, religijnych, związanych z działalnością

związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4)

spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

5)

uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

3.

Niekonfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające warunki określone

w ust. 1 pkt 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli są bezpłatnie konsumowane

na imprezach, o których mowa w ust. 2.

4.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

paliw stałych, ciekłych i gazowych.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań, analiz lub prób mających

na celu określenie ich składu, jakości lub innych parametrów technicznych, przeprowadzanych

w celu uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym,

jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte lub zniszczone

w trakcie ich wykonywania;

2)

badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3)

ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, do którego realizacji są przywożone.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do importu towarów,

które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem

że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu za zgodą organu celnego zostaną

1)

całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej lub

2)

staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go kosztami,

lub

3)

zostaną wywiezione z terytorium Unii Europejskiej

3.

Jeżeli towary powstałe po przeprowadzeniu badań, analiz lub prób są dopuszczane do

obrotu, podlegają one opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu

zakończenia tych badań, analiz lub prób, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej

dla tego dnia przez organ celny. Jeżeli osoba zainteresowana, za zgodą organu celnego

i na warunkach określonych przez organ celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady

lub złom, wysokość podatku określa się, uwzględniając stawki i wartości właściwe dla

tych produktów w dniu ich powstania.

Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub projektów oraz towarzyszącej

im dokumentacji i wniosków patentowych, przeznaczonych dla instytucji właściwych do

spraw ochrony praw autorskich lub patentów.

Zwalnia się od podatku import

1)

folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub nieoprawionych

plakatów, nieoprawionych fotografii i powiększeń fotograficznych, ilustrowanych lub

nieilustrowanych map geograficznych, ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem

jest zachęcanie do wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach

lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religijnym lub zawodowym,

pod warunkiem że towary te

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz

b)

nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej reklamy, oraz

c)

mają charakter materiałów promocyjnych;

2)

wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe instytucje turystyczne

lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków transportu działających na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej

reklamy;

3)

materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub korespondentom instytucji

turystycznych i nieprzeznaczonych do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abonentów

telefonicznych lub teleksowych, spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych

o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub

innych podobnych instytucji.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import

1)

dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom władzy publicznej;

2)

publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji międzynarodowych przeznaczonych

do bezpłatnego rozdania;

3)

dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list wyborczych w wyborach

organizowanych przez organy mające swoje siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4)

przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami lub innymi

organami władzy publicznej;

5)

wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są przesyłane

w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami publicznymi lub organami bankowymi;

6)

urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7)

raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów, blankietów

przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na terytorium

państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub subskrybentów papierów wartościowych

emitowanych przez te przedsiębiorstwa;

8)

zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart, zapisów dźwiękowych

i mikrofilmów, wykorzystywanych do przekazywania informacji, przesyłanych bezpłatnie

odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9)

akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które mają być wykorzystane

w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kongresów oraz sprawozdań z tych

imprez;

10)

planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych dokumentów przywożonych

w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza terytorium Unii Europejskiej

11)

dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów organizowanych na terytorium

kraju przez instytucje mające swoją siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej

12)

formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym

ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13)

formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez przedsiębiorstwa

przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające siedzibę poza terytorium Unii

Europejskiej

14)

formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych dokumentów handlowych

lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie gospodarczym;

15)

urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich lub organy międzynarodowe

oraz druków odpowiadających międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych

przez stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego odpowiednim stowarzyszeniom

mającym siedzibę na terytorium kraju;

16)

fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających opisy,

przesyłanych agencjom prasowym lub wydawcom gazet lub czasopism;

17)

towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez Organizację Narodów

Zjednoczonych lub jedną z jej specjalistycznych agencji bez względu na cel, w jakim

mają być wykorzystane;

18)

artykułów kolekcjonerskich i dzieł sztuki, o charakterze edukacyjnym, naukowym lub

kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż i które są importowane przez muzea,

galerie i inne instytucje, pod warunkiem że artykuły te są przywożone bezpłatnie,

a jeżeli za opłatą, to nie są dostarczone przez podatnika;

19)

publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia państwa eksportującego, instytucji

międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych na mocy prawa obowiązującego

w państwie eksportującym, a także druków rozprowadzanych w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego albo wyborami narodowymi w państwie, w którym te druki są tworzone przez

zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje, w zakresie,

w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu w państwie eksportującym i nie

były objęte zwrotem podatku.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone w ust. 1 nie

mają wartości handlowej.

Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do mocowania i zabezpieczania

towarów w trakcie ich transportu z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

w szczególności sznurów, słomy, płótna, papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego,

które ze swojej natury nie służą do powtórnego użytku.

Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz, przywożonych w środkach transportu

wykorzystywanych do przewozu zwierząt z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju, przeznaczonych dla zwierząt w trakcie ich transportu.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach

a)

prywatnych środków transportu,

b)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c)

specjalnych kontenerów

- w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2)

paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu, przeznaczone

do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż 10 litrów;

3)

niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się w tych środkach.

2.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1

1)

za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który

a)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach

takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie

wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia

i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b)

jest przystosowany do środków transportu pozwalających na bezpośrednie wykorzystanie

gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony środek

transportu, lub

c)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich kontenerach tego samego typu

co dany kontener i którego stałe wmontowanie umożliwia bezpośrednie wykorzystanie

paliwa do pracy w czasie transportu systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie

kontenery specjalne mogą być wyposażone;

2)

za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej uważa się każdy mechaniczny

pojazd drogowy wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym ciągnik z naczepą

lub bez naczepy, który ze względu na rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony

do przewozu towarów lub więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny

mechaniczny pojazd drogowy;

3)

za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie zaprojektowane

instalacje systemów chłodzenia, systemów natleniania, systemów izolacji cieplnej lub

innych systemów;

4)

za prywatny środek transportu uważa się każdy mechaniczny pojazd drogowy inny niż

wymieniony w pkt 2.

3.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są wykorzystywane

wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione. Towary te nie mogą

zostać usunięte z tego środka transportu ani być składowane, chyba że jest to konieczne

w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione

przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

4.

W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość podatku określa

się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych warunków oraz według

stawek obowiązujących w tym dniu.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z terytorium państwa trzeciego

przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania ich do budowy, utrzymania lub ozdoby

cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających ofiary wojny pochowane na terytorium

kraju.

Zwalnia się od podatku import

1)

trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również kwiatów, wieńców

i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im towarzyszących;

2)

kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez osoby mające miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające się na pogrzeby lub przybywające

w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość

nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku

1)

urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji

specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji międzynarodowych mających siedzibę

lub placówkę na terytorium kraju,

2)

osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw

dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw

i misji specjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz

innych osób korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z nimi

we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3)

osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających z nimi we wspólnocie

domowej członków ich rodzin,

4)

osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na

terytorium kraju

- na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów przez okres 3 lat

od dnia dopuszczenia ich do obrotu osobom innym niż wymienione w pkt 1-4.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

1

W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na terytorium kraju prowadzą

działalność w zakresie zadań publicznych określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku na warunkach określonych w rozporządzeniu

wydanym na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku organizacje

międzynarodowe, które na terytorium kraju prowadzą działalność w zakresie zadań publicznych

określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych zwolnieniem;

2)

sytuację gospodarczą państwa;

3)

przepisy Unii Europejskiej

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe

warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;

4)

przepisy Unii Europejskiej

1.

Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do

1

dostaw armatorom morskim

a)

pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich statków wycieczkowych i tym podobnych

jednostek pływających do przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego typu (PKWiU

ex 30.11.21.0),

b)

pełnomorskich tankowców do przewozu ropy naftowej, produktów przerobu ropy naftowej,

chemikaliów oraz gazów skroplonych (PKWiU ex 30.11.22.0),

c)

pełnomorskich chłodniowców, z wyłączeniem tankowców (PKWiU ex 30.11.23.0),

d)

pozostałych statków pełnomorskich do przewozu ładunków suchych (stałych), z wyłączeniem

barek morskich bez napędu (PKWiU ex 30.11.24.0),

e)

pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich

pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa

(PKWiU ex 30.11.31.0),

f)

pchaczy pełnomorskich (PKWiU ex 30.11.32.0),

g)

statków szkolnych i badawczych rybołówstwa morskiego oraz statków ratowniczych morskich

(PKWiU ex 30.11.33.0);

2

importu środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich (CN 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 12, 8902 00 18,

ex 8905 90 10) przez armatorów morskich;

3

dostaw części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia

służącego celom rozrywki i sportu;

4

importu części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia do tych środków, z wyłączeniem wyposażenia

służącego celom rozrywki i sportu;

5

importu środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

6

dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia

pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

7

usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

8

usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków

oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych

wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

9

usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu

morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

9a

usług świadczonych na obszarze portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym,

polegających na obsłudze środków transportu lądowego oraz żeglugi śródlądowej lub

służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków;

10)

dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków

a)

używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych

dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,

b)

używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych,

z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,

c)

marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;

11)

usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej

oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych

i torów podejściowych;

12

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu morskiego, rybołówstwa

morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy,

leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków;

13

usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu lotniczego oraz najmu,

dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków wykorzystywanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

14

usług związanych z obsługą statków wymienionych w klasie PKWiU ex 30.11 należących

do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi;

15

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w

klasie PKWiU ex 30.11 oraz ich części składowych;

16

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego

oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych przez przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

17

pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych podmiotów wykonujących

przewozy środkami transportu morskiego służących bezpośrednim potrzebom środków transportu

morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w

pkt 1, lub ich ładunków;

18

dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych przez

przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

19)

usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją

eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów

i załatwianiu formalności celnych;

20)

usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy wartość tych usług

została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 15, z wyjątkiem

usług

a)

w zakresie ubezpieczenia towarów,

b)

dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21)

usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów

a)

dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc

formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu

i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

b)

świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa,

dotyczących towarów eksportowanych;

22)

dostaw towarów do wolnych obszarów celnych

a)

ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego,

przeznaczonych do odprzedaży podróżnym,

b)

przeznaczonych do wywozu dla odbiorcy poza terytorium Unii Europejskiej

23)

usług transportu międzynarodowego;

24)

usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów;

25)

dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące podatnikami w rozumieniu art.

15, jeżeli towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia

na terytorium kraju, a następnie do wywozu z terytorium Unii Europejskiej

a)

przekaże nabyty przez podmiot towar podatnikowi, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia

lub przetworzenia tego towaru,

b

posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy

podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w

spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

26)

dostaw sprzętu komputerowego

a)

dla placówek oświatowych,

b)

dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego

przekazania placówkom oświatowym

- przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

1a

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych,

u których udział

1)

przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

2)

zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

3)

liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek

w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

- wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej

60%.

1b

W przypadku przewoźników lotniczych rozpoczynających w trakcie danego roku podatkowego

działalność polegającą na międzynarodowych przewozach lotniczych określenie udziału

w każdej z trzech kategorii, o których mowa w ust. 1a, jest dokonywane na podstawie

danych prognozowanych na dany rok podatkowy.

1c

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku podatkowego,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, na okres od

dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego,

na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

1d

Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dane potwierdzające

spełnienie kryteriów, o których mowa w ust. 1a, najpóźniej do dnia 20 lutego danego

roku podatkowego.

1e

Na wniosek przewoźnika rozpoczynającego działalność w trakcie danego roku podatkowego,

Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uwzględnia tego przewoźnika na liście przewoźników

lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, jeżeli spełnia

kryteria, o których mowa w ust. 1a, na podstawie prognozowanych danych uzyskanych

od tego przewoźnika. Wpis na listę jest dokonywany na okres od pierwszego dnia miesiąca

następującego po dniu ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego.

1f

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się również przewoźników lotniczych

nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju, uznanych w państwie swojej siedziby

za wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

2.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w

ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której

jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych

w tym przepisie.

2a

Do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa w ust. 1 pkt 9,

9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne usługi wykonywane

na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu tych ładunków, z wyjątkiem

usług składowania tych ładunków, z tym że usługi składowania ładunków, które stanowią

część załadunku, wyładunku lub przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym

1)

20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach,

2)

60 dni dla pozostałych ładunków

- zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków.

3.

Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie

się

1)

przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów

a)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

poza terytorium Unii Europejskiej

b)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej

c)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej

d)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej

2)

przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego

i kolejowego

a)

z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

b)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

3)

usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa

w pkt 1 i 2.

4.

Nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku, gdy

miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów

znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium kraju ma wyłącznie charakter

tranzytu.

5.

Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23,

są w przypadku transportu

1)

towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski

(kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej),

stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie

wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło

przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika

(spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2)

towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony

przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do

podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;

3)

towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;

4)

osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez

przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

6.

Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera

towarów;

2)

określenie towarów i ich ilości;

3)

potwierdzenie wywozu przez urząd celny.

7.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się usługi

1)

świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy,

uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z

terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

2)

polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art.

15, a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne

wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych

w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz

towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

3)

świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające

wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem

a)

uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał w wyniku wykonania

tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

b)

posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych,

których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, potwierdzających powrotny

wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

4)

polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, które zostały objęte procedurą

uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników

na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium

państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w ramach kontraktów

wielostronnych, jeżeli

a)

naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar

został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju przez podatnika

będącego również stroną tego kontraktu,

b)

podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi

potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

8.

Przepisy ust. 7 pkt 2-4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki

oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni, licząc od daty

wywozu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

9

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się również usługi polegające

na przerobie, uszlachetnieniu lub przetworzeniu, świadczone na zlecenie podmiotów

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, w przypadku

gdy

1)

wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów nabytych lub zaimportowanych w tym

celu na terytorium Unii Europejskiej

2

podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek

bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

3)

podatnik posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium

Unii Europejskiej

10.

Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument potwierdzający

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej

11

Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9, został zbyty

na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są obowiązani do zapłacenia

podatku według stawki właściwej dla dostawy tego towaru, przy czym podatek ustala

się od wartości rynkowej towaru pomniejszonej o kwotę podatku.

12.

Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma zapłatę, nie

później jednak niż 40. dnia, licząc od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie

późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego.

13.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku

nr 8 do ustawy.

14.

Dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod

warunkiem

1)

posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. a;

2)

posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej

oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. b.

15.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do

właściwego urzędu skarbowego.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2,

2)

dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3,

3)

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

4)

dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2

- uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia

prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz przepisy Unii

Europejskiej

1.

Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej

i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według różnych stawek, a nie są obowiązani

prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty

podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym

w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano

zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do

dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2.

Jeżeli podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział sprzedaży

może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu rozliczeniowego procentowych

wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie rozliczeniowym

przed zakończeniem okresu rozliczeniowego, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii,

kwota podatku należnego może być obliczana jako iloczyn wartości dostawy i stawki

1

18,03% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 22%;

2

6,54% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 7%;

3

4,76% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 5%.

1.

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,

art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

2.

Kwotę podatku naliczonego stanowi

1)

suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika

a)

z tytułu nabycia towarów i usług,

b)

potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się

one z powstaniem obowiązku podatkowego,

c)

od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

2

w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji

importowej, z zastrzeżeniem pkt 5;

3)

zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4

kwota podatku należnego z tytułu

a)

świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest

ich usługobiorca,

b)

dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest

ich nabywca,

c)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

5

kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w

art. 33a;

6

różnica podatku, o której mowa w art. 29 ust. 18 i art. 37.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

5a.

(uchylony).

5b.

(uchylony).

5c.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

7a.

(uchylony).

7b

W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania

gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego

podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności

gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika

lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać

działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego,

w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

8.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą

1)

dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli

kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,

a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi

czynnościami;

2)

czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7;

3

dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.

9

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności

zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych

na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art.

28b lub art. 28l jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio

towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika

związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

10.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje

1

w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z

zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;

2

w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy lub usługobiorcy odpowiednio od świadczenia

usług, dla którego podatnikiem jest usługobiorca, od wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;

2a

w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art.

33a;

2b

w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od

importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33b;

3)

w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli

faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym

przypada termin płatności;

4)

w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później

niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;

5

w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie

do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem

dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze, z zastrzeżeniem

art. 33a;

6

w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 - w rozliczeniu

za okres, w którym otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod

warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

10a

W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa

w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie

obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze,

której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie

kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonuje tego obniżenia.

11

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych

w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z

dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

12

W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed

nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi,

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania

towarem lub z chwilą wykonania usługi.

12a

Przepisu ust. 12 nie stosuje się do przypadków, gdy

1)

faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art.

19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11;

2)

nabycie prawa do dysponowania towarem jak właściciel lub wykonanie usługi nastąpiło

przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej, w której podatnik dokonał

obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury.

13.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku

należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło

prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc

od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

14.

W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku naliczonego,

o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego obniżającą kwotę

podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla roku podatkowego,

w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego niezależnie od terminu

obniżenia kwoty podatku.

15.

Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji

podatkowej.

16.

Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 1, mogą obniżyć kwotę podatku należnego w

rozliczeniu za kwartał, w którym

1)

uregulowali całą należność wynikającą z otrzymanej od kontrahenta faktury,

2)

dokonali zapłaty podatku wynikającego z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających

z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34

- nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury lub dokumentu celnego. Przepis

ust. 10 stosuje się odpowiednio.

17.

Przepisu ust. 16 nie stosuje się do kwoty podatku naliczonego, wynikającej z faktur

i dokumentów celnych otrzymanych i odliczonych od kwoty podatku należnego w rozliczeniu

za okres poprzedzający kwartał, za który podatnik będzie rozliczał się metodą kasową.

18.

Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 5, kwotę podatku naliczonego, wynikającą

z faktur lub dokumentów celnych otrzymanych w okresie, kiedy rozliczali się metodą

kasową, i nieodliczoną od kwoty podatku należnego do końca tego okresu, mają prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym,

w którym

1)

uregulowali kontrahentowi całą należność wynikającą z otrzymanych faktur - w przypadku

podatku wynikającego z faktur;

2)

dokonali zapłaty podatku - w przypadku podatku wynikającego z dokumentów celnych;

3)

dokonali zapłaty podatku wynikającego z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i

3 oraz art. 34.

19

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na

terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku

naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

20.

U podatnika, o którym mowa w art. 16, kwotą podatku naliczonego jest kwota stanowiąca

równowartość 22%

21.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inny niż określony w ust. 10 termin obniżenia kwoty podatku należnego, o której mowa

w ust. 1, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2)

stosowane techniki dokumentowania rozliczeń w obrocie gospodarczym.

1.

W przypadku nabycia

1)

samochodów osobowych,

2)

innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej

nieprzekraczającej 3,5 tony

- kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku

określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest

ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy

1)

pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części

przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na

podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

2)

pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są

od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których

długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej

wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę

pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;

dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi

odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi

części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż

pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w

pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

3)

pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

4)

pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do

przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

5)

pojazdów specjalnych - jeżeli z wyciągu ze świadectwa homologacji lub z odpisu decyzji

zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami

prawa o ruchu drogowym, wynika, że jest to pojazd specjalny;

6)

pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń)

łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi

a)

1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,

b)

2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,

c)

3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;

7)

pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób

łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

3.

Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie

tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych

umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika.

4.

Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust.

2 pkt 6, określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu

decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie

z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji, o której

mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc,

uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

5.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza

się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową

stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz

dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych

wymagań.

6.

W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust.

5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których

mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do importu samochodów osobowych oraz innych

pojazdów samochodowych, z tym że w przypadku importu samochodów osobowych oraz innych

pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 1, kwotę podatku naliczonego stanowi

60% kwoty wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji,

o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 - nie więcej jednak niż 6000 zł.

8.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe,

o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy

o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego

od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych

fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa

w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć

kwoty 6000 zł.

9.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do nabytych lub importowanych części składowych

zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów osobowych oraz innych pojazdów

samochodowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów ust. 4-6, jeżeli

te samochody i pojazdy zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

inne niż wymienione w

1)

ust. 2 pkt 5 dokumenty, na podstawie których można stwierdzić, że pojazd jest pojazdem

specjalnym,

2)

ust. 4 dokumenty, na podstawie których można określić dopuszczalną ładowność pojazdu

oraz liczbę miejsc (siedzeń)

- uwzględniając konieczność prawidłowej identyfikacji pojazdu na potrzeby skorzystania

z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz przepisy prawa Unii Europejskiej.

1.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w

okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia

o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek

bankowy.

2

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia

złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym

siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych

przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu

skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia

podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub

postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania

kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez

organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd

skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej

opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego

rozłożenia na raty.

2a

W przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na

wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2

zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek

wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego

zabezpieczenia.

3.

(uchylony).

3a.

(uchylony).

4.

(uchylony).

4a

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone w formie

1)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2)

poręczenia banku;

3)

weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4)

czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5)

papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów

zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny

rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

4b

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, dotyczące zwrotu podatku w wysokości

nie większej niż wyrażonej w złotych kwocie odpowiadającej równowartości 1000 euro,

może być złożone w formie weksla. Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się

według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień

roboczy okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych

złotych.

4c

Do zabezpieczeń majątkowych, o których mowa w ust. 2a, przepisy art. 33e-33g Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio.

4d

Naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia, jeżeli stwierdzi, że

złożone zabezpieczenie

1)

nie zapewni pokrycia w całości wypłacanej kwoty zwrotu, o której mowa w ust. 2a, lub

2)

nie zapewni w sposób pełny pokrycia w terminie wypłacanej kwoty zwrotu - w przypadku

zabezpieczenia z określonym terminem ważności.

4e

Zabezpieczenie majątkowe zostaje zwolnione w dniu następującym po dniu

1)

zakończenia przez organ podatkowy weryfikacji, o której mowa w ust. 2 - w przypadku

zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2a;

2)

w którym upłynęło 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej, w której była wykazana

kwota zwrotu podatku - w przypadku, o którym mowa w ust. 5a.

4f

Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się

1)

w przypadku wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej

a)

postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie -

do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b)

kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do upływu

terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto

postępowania podatkowego;

2)

w przypadku wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej

w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do czasu zakończenia tego

postępowania;

3)

w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę

zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty

należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

5

Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług

poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot

kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym

w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust.

4a-4f stosuje się odpowiednio.

5a

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych

na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi

przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot

kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku

z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium,

w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19.

Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się

odpowiednio.

6

Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany

zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia

złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji

podatkowej, wynikają z

1)

faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem

art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.,

2

dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust.

2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

3

importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów,

dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana

kwota podatku należnego od tych transakcji

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

7

Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust.

2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu

w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

8.

(uchylony).

9.

(uchylony).

10.

Podatnik wymieniony w art. 16 może otrzymać zwrot podatku do wysokości kwoty określonej

w art. 86 ust. 20.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

może określić przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne używanie środków

trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków,

oraz warunki i tryb zwrotu różnicy podatku;

2)

(uchylony);

3)

określi przypadki, warunki i terminy zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 10.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o których

mowa w ust. 11, uwzględnia

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3)

przepisy Unii Europejskiej

13

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób przyjmowania zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a,

2)

inne niż wymienione w ust. 4a formy zabezpieczeń oraz sposób ich przyjmowania

- uwzględniając konieczność zabezpieczenia zwracanej kwoty podatku.

1.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika

1)

(uchylony);

2)

(uchylony);

3)

(uchylony);

4)

usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem

a)

(uchylona),

b)

nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących

usługi przewozu osób;

5)

towarów i usług, których nabycie

a)

zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego

w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem

przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7,

b)

nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

3a

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub

zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy

1)

sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi

a

wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b)

w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest

różna od kwoty wykazanej na kopii;

2

transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od

podatku;

3)

wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;

4)

wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne

a)

stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b)

podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których

podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)

potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5)

faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami

nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6

zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem

faktycznym;

6

zaświadczenie, o którym mowa w art. 86a ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem

faktycznym;

7

wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności

opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części

dotyczącej tych czynności.

3b

Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur.

4.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników,

którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem

przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

5.

(uchylony).

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do

napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art.

86a ust. 1.

1.

W odniesieniu do

1)

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych

przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw,

umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają

stałego pobytu na terytorium kraju,

2)

Sił Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił Zbrojnych Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych

Kwater i Dowództw i ich personelu cywilnego,

3

podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej, z którego dokonywano transakcji gospodarczych, stałego

miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu na terytorium kraju, niedokonujących

sprzedaży na terytorium kraju

- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a-1g oraz w

rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.

1a

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą ubiegać się o zwrot podatku w odniesieniu

do nabytych przez nie na terytorium kraju towarów i usług lub w odniesieniu do towarów,

które były przedmiotem importu na terytorium kraju, jeżeli te towary i usługi były

przez te podmioty wykorzystywane do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym

rozliczają one podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym

niż terytorium kraju.

1b

W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik podatku od wartości dodanej

lub innego podatku o podobnym charakterze ubiega się o zwrot podatku, były wykorzystywane

tylko częściowo do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym rozlicza on

podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż terytorium

kraju - podatnikowi przysługuje zwrot podatku w proporcji, w jakiej towary lub usługi

związane są z wykonywaniem czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego. Podatnik ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany

w składanym wniosku przy określaniu wnioskowanej kwoty zwrotu podatku uwzględnić proporcję

obliczoną zgodnie ze zdaniem pierwszym.

1c

Podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie przysługuje zwrot podatku w odniesieniu

do kwot podatku

1)

zafakturowanych niezgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami wykonawczymi wydanymi

na jej podstawie;

2)

dotyczących czynności, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b i art. 13;

3)

w odniesieniu do których, zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami wykonawczymi

wydanymi na jej podstawie, nie przysługuje podatnikom, o których mowa w art. 15, prawo

do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

1d

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, składają wnioski o dokonanie zwrotu podatku

1)

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w przypadku gdy podmioty te posiadają

siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju;

2)

na piśmie, zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust.

5, w przypadku gdy podmioty te nie posiadają siedziby działalności gospodarczej na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

1e

W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1b, ulegnie zmianie po złożeniu wniosku

o zwrot podatku - podatnik

1)

uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot podatku do

zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot podatku składanym w

roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub którego część złożony

został ten wniosek;

2)

składa korektę wniosku o zwrot podatku, jeżeli w roku podatkowym następującym po roku

podatkowym, za który lub którego część złożony został ten wniosek, podatnik nie występuje

o zwrot podatku.

1f

Od kwoty podatku niezwróconej przez urząd skarbowy podmiotom, o których mowa w ust.

1 pkt 3, w terminach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 5 naliczane

są odsetki.

1g

Kwoty zwrotu podatku uzyskane nienależnie przez podmioty, o których mowa w ust. 1

pkt 3, podlegają zwrotowi do urzędu skarbowego wraz z należnymi odsetkami w wysokości

określonej jak dla zaległości podatkowych. W przypadku niezwrócenia kwoty zwrotu podatku

uzyskanej nienależnie wraz z należnymi odsetkami, podmiotom, o których mowa w ust.

1 pkt 3, nie przysługują żadne dalsze zwroty do wysokości niezwróconej kwoty wraz

z odsetkami.

1h

Podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiegający się o zwrot podatku od wartości dodanej

w odniesieniu do nabytych przez niego towarów i usług lub w odniesieniu do zaimportowanych

przez niego towarów wykorzystywanych do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, składa wniosek

za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dokonanie takiego zwrotu za pośrednictwem

właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego do właściwego państwa członkowskiego.

1i

Wniosek o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h, nie jest przekazywany do właściwego

państwa członkowskiego w przypadku gdy w okresie, do którego odnosi się wniosek, podatnik

1)

nie był podatnikiem, o którym mowa w art. 15;

2)

dokonywał wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku innych

niż transakcje, do których stosuje się art. 86 ust. 9;

3)

był zwolniony od podatku na podstawie art. 113.

1j

Naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie, na które służy zażalenie, o nieprzekazaniu

do właściwego państwa członkowskiego wniosku o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust.

1h. Podatnik jest powiadamiany o wydaniu postanowienia również za pomocą środków komunikacji

elektronicznej.

1k

W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiega

się o zwrot podatku od wartości dodanej, były wykorzystywane tylko częściowo do wykonywania

czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

na terytorium kraju, podatnik ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany przy

określaniu wnioskowanej kwoty zwrotu podatku uwzględnić proporcję obliczoną zgodnie

z art. 90 i 91. Proporcję tę wskazuje się w składanym wniosku.

1l

W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1k, ulegnie zmianie po złożeniu wniosku

o zwrot podatku od wartości dodanej - podatnik

1)

uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot podatku do

zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot podatku od wartości

dodanej składanym w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub

którego część złożony został ten wniosek;

2)

składa korektę wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej, jeżeli w roku podatkowym

następującym po roku podatkowym, za który lub którego część złożony został ten wniosek,

podatnik nie występuje o zwrot podatku od wartości dodanej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu

podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu

tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie

ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie

mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zwrot taki wynika

z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu podatku Siłom

Zbrojnym Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw-Stron

Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowym

Kwaterom i Dowództwom i ich personelowi cywilnemu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których

mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia

1)

porozumienia międzynarodowe;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od których nabycia podatek

jest zwracany;

4)

przepisy Unii Europejskiej

5

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, terminy i tryb zwrotu podatku podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz

sposób naliczania i wypłaty odsetek od kwot podatku niezwróconych w terminie,

2)

wzór wniosku o zwrot podatku składany przez podmioty, o których mowa w ust. 1d pkt

2,

3)

informacje, jakie powinien zawierać wniosek o zwrot podatku składany za pomocą środków

komunikacji elektronicznej,

4)

sposób opisu niektórych informacji zawartych we wniosku o zwrot podatku,

5)

sposób i przypadki potwierdzania złożenia wniosku o zwrot podatku,

6)

przypadki, w których podatnik ubiegający się o zwrot powinien złożyć dodatkowe dokumenty,

oraz rodzaje tych dokumentów,

7)

przypadki, w których podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, dokonującym sprzedaży

przysługuje zwrot podatku,

8)

tryb zwrotu podatku w przypadkach, o których mowa w ust. 1e

- uwzględniając konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje

zwrot podatku, potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych

kwot podatku i niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się o zwrot podatku

jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu, potrzebę zapewnienia prawidłowego

naliczania odsetek za zwłokę, potrzebę wykorzystania środków komunikacji elektronicznej

oraz przepisy Unii Europejskiej

6.

W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych, których

działalność jest zaliczana do działalności pożytku publicznego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz do niektórych grup towarów mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach

określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 7.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

warunki zwrotu podatku organizacjom humanitarnym, charytatywnym lub edukacyjnym z

tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie muszą spełniać te organizacje, żeby otrzymać

taki zwrot, uwzględniając

1)

sytuację gospodarczą państwa;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;

4)

konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów;

5)

przepisy Unii Europejskiej

8

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

informacje, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa w ust. 1h, sposób opisu

niektórych informacji, a także warunki i termin składania wniosków, uwzględniając

1)

konieczność zapewnienia informacji o prawie podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług na terytorium kraju;

2)

potrzebę zapewnienia niezbędnych do ubiegania się o zwrot podatku od wartości dodanej

informacji o podatniku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości żądanych kwot zwrotu podatku;

4)

potrzebę zapewnienia informacji dotyczących towarów i usług związanych z wnioskowanymi

kwotami zwrotu podatku;

5)

przepisy Unii Europejskiej

1

Podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia

usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została

uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty

podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub

której nieściągalność została uprawdopodobniona.

1a

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność

nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego

w umowie lub na fakturze.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki

1)

dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa

w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie

postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

2)

wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek

należny;

3)

wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami

zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;

4

wierzytelności nie zostały zbyte;

5

od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc

od końca roku, w którym została wystawiona;

6

wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu

na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od

dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

3

Korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres,

w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o

którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela

potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

4.

W przypadku gdy po dokonaniu korekty określonej w ust. 1 należność została uregulowana

w jakiejkolwiek formie, podatnik, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest zwiększyć

podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana. W

przypadku częściowego uregulowania należności podatek należny zwiększa się w odniesieniu

do tej części.

5.

Podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty podatku

należnego określonej w ust. 1, zawiadomić o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwy

dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot korekty podatku należnego.

6.

Podatnik w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego wymienionej w ust.

1 obowiązany jest również zawiadomić dłużnika o tej czynności. Kopia zawiadomienia

jest przesyłana do właściwego dla podatnika urzędu skarbowego.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się, jeżeli pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem istnieje

związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

1

W przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania

należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik)

jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu

lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego,

o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za

okres, w którym dokonał odliczenia.

2.

W przypadku częściowego uregulowania należności przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 1, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część

należności.

3.

Do zaległości podatkowych wynikających z korekty podatku naliczonego, o którym mowa

w ust. 1, mają zastosowanie odrębne przepisy o odpowiedzialności osób trzecich za

zaległości podatkowe podatnika.

4.

W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1,

podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,

w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku

częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu

do tej części.

5.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji

podatkowej o doręczeniach.

1.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany

do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku

do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

2.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.

1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego,

którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

3.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku

z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

4.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie

obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego

jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

5

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów

i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika

do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,

oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków

trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

6

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji

dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie,

w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

7.

(uchylony).

8.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa

w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000

zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku

należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z

naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota

obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

10

W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8

1)

przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca

z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma

prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

2)

nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

11

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody obliczania proporcji inne niż określona w ust. 3 oraz warunki ich stosowania,

uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz przepisy Unii Europejskiej

12

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których podatnik ma prawo uznać, że proporcja określona zgodnie z ust.

2-8, która przekroczyła 98%, a kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,

wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była równa lub większa niż

500 zł, wynosi 100%, oraz warunki ich stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu

gospodarczego oraz specyfikę wykonywanych czynności.

1.

W przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca

część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi

zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej,

dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu.

Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy,

w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.

Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do

czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać

proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

1

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany

dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem

proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych

na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

2

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są

zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,

korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku

nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku,

w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa

w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego

użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu

lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio,

z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

2a

Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat

rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku

tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej

za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje

się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej

za ostatni okres rozliczeniowy.

4

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów

lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art.

14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności

podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

5

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu

do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów

zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku

do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

6.

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną

1

opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego

towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2

zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje

się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami

zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

7

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do

obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego

przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego

prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

7a

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są

zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,

korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie

prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

7b

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez

podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje

się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem

ust. 7c.

7c

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów

lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku

do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do

czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa

w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w

którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,

w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

7d

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów

i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych

lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku

do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności,

w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych

zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje

się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła

ta zmiana.

8.

Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte

do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie

przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

9

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa

korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę

zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dla grupy podatników, inne niż wymienione w ust. 1-9, warunki dokonywania korekt związanych

z odliczeniem kwoty podatku naliczonego oraz zwolnić niektóre grupy podatników od

dokonywania korekt, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2)

uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami i usługami;

3)

konieczność zapewnienia prawidłowego odliczenia kwoty podatku naliczonego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić

1)

(uchylony);

2)

(uchylony);

3)

przypadki, gdy kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia

(importu) towarów lub usług oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o których

mowa w ust. 1, uwzględnia

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania czynności, od których przysługuje zwrot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia jednakowego traktowania podmiotów wykorzystujących w swojej działalności

te same towary;

4)

przepisy Unii Europejskiej

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, może określić, w drodze

rozporządzenia, listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów i usług

przez podatników prowadzących działalność rolniczą nie uprawnia do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części lub zwrotu różnicy

podatku w całości lub w części, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, a

także mając na uwadze uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

1.

Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej

czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne

może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy

zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

3.

Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i

9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust.

1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie

jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3

- jako „podatnika VAT zwolnionego”.

5.

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej,

utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia

zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych

jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach

1)

przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione

od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku

rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2)

przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113

ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3)

przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa

w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;

4)

przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji

ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności

podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi

urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę

do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

7.

Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca

prawny.

8.

W przypadku gdy zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu nie

zostało zgłoszone zgodnie z ust. 6 i 7, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu

podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

9.

Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika

VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli w wyniku podjętych czynności

sprawdzających okaże się, że podatnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych

prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem.

10.

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, którzy następnie zostali zwolnieni

od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie

czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy

VAT zwolnieni.

11.

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest obowiązany umieszczać numer

identyfikacji podatkowej na fakturach oraz w ofertach.

12

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany

zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w

którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie

zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę

właściwości organu podatkowego.

13.

Na wniosek zainteresowanego naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany potwierdzić,

czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Zainteresowanym

może być zarówno sam podatnik, jak i osoba trzecia mająca interes prawny w złożeniu

wniosku.

14

Na wniosek podatnika świadczącego usługi międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego

na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi poza terytorium kraju przez

podatników mających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności lub miejsce

zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany

do wydania kopii potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego

w liczbie wskazanej we wniosku.

14

Na wniosek podatnika świadczącego usługi międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego

na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, posiadającego siedzibę działalności gospodarczej lub stałe

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy te usługi, na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w przypadku braku takiej siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

posiadającego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, naczelnik urzędu skarbowego jest

obowiązany do wydania kopii potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika

VAT czynnego w liczbie wskazanej we wniosku.

W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego na

okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi poza terytorium kraju przez

podatników mających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności lub miejsce

zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, kierujący pojazdem w trakcie wykonywania

tych przewozów na terytorium kraju jest obowiązany do posiadania potwierdzenia lub

kopii potwierdzenia zarejestrowania tego podatnika jako podatnika VAT czynnego.

W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, polegającego na

okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, przez podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej

lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczą te usługi,

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w przypadku braku

takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadających stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, kierujący pojazdem w

trakcie wykonywania tych przewozów na terytorium kraju jest obowiązany do

1)

posiadania potwierdzenia zarejestrowania tego podatnika jako podatnika VAT czynnego

lub kopii takiego potwierdzenia, o której mowa w art. 96 ust. 14 - w przypadku obowiązku

złożenia przez podatnika zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust.

1, albo

2)

posiadania wydruku potwierdzenia, o którym mowa w art. 134a ust. 4 - w przypadku złożenia

przez podatnika zgłoszenia, o którym mowa w art. 134a ust. 1.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako

podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej

dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu

skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia

wykonywania tych czynności.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni

w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art.

10 ust. 6.

3

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art.

15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy

1)

nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich

import usług;

2)

świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku

od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych

na potrzeby podatku od wartości dodanej.

4

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie

z ust. 1, jako podatnika VAT UE.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9.

Naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zarejestrowanie podmiotu, o którym mowa w ust.

1-3, jako podatnika VAT UE.

10

Podmioty, o których mowa w ust. 1-3, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które uzyskały

potwierdzenie zgodnie z ust. 9, podając numer, pod którym są zidentyfikowane na potrzeby

podatku, przy

1)

dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

2)

dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

3)

świadczeniu usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku

od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych

na potrzeby podatku od wartości dodanej,

4)

nabywaniu usług, do których stosuje się art. 28b, dla których są podatnikami z tytułu

importu usług

- są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym

kodem PL.

11.

(uchylony).

12.

(uchylony).

13.

W przypadku zaprzestania przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE wykonywania

czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, podmiot ten jest obowiązany na piśmie zgłosić

ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego przez aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego;

zgłoszenie składa się w terminie 15 dni, licząc od dnia zaistnienia tej okoliczności.

14.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 13, stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę

do wykreślenia podmiotu z rejestru jako podatnika VAT UE.

15.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1-3, nie złoży za 6 kolejnych miesięcy

lub 2 kolejne kwartały deklaracji podatkowej, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla

z urzędu podmiot z rejestru jako podatnika VAT UE i powiadamia go o powyższym.

16.

Wykreślenie podatnika z rejestru jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 96 ust.

6, 8 i 9, jest równoznaczne z wykreśleniem go z rejestru jako podatnika VAT UE.

17.

Na wniosek zainteresowanego biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu

skarbowego potwierdza zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania określonego

podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, o którym

mowa w art. 15, jak i osoba prawna, która nie jest takim podatnikiem, mający interes

prawny w złożeniu wniosku.

18.

Wniosek, o którym mowa w ust. 17, składa się na piśmie, faksem lub telefonicznie albo

pocztą elektroniczną.

19.

Biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu skarbowego potwierdza

zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania podmiotu na potrzeby transakcji

wewnątrzwspólnotowych na piśmie, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

może określić podatników innych niż wymienieni w art. 96 ust. 3, niemających obowiązku

składania zgłoszenia rejestracyjnego,

2)

określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania podatnika

jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej oraz podatnika

jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 ust. 1, 4 i 6 oraz art. 97 ust. 9,

3)

określi niezbędne elementy wniosku, o którym mowa w art. 97 ust. 17, oraz niezbędne

elementy potwierdzenia, o którym mowa w art. 97 ust. 19, oraz przypadki, w których

biuro wymiany informacji o podatku VAT wydaje pisemne potwierdzenie

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji podatników oraz

wymagania związane z wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i dostawach wewnątrzwspólnotowych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki

organizacyjno-techniczne składania w formie elektronicznej zgłoszenia rejestracyjnego

i jego aktualizacji oraz zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 i 97, a także ich strukturę, uwzględniając

potrzebę zapewnienia im bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności

oraz znakowania czasem.

3.

(uchylony).

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje

podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym

kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

2.

Mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje

podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym

kolejnym kwartale.

3

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową,

mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym

zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca

kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających

opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych

czynności.

4

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje podatkowe za

okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie 4 kwartałów, za które składali

deklaracje kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do dnia złożenia deklaracji podatkowej za pierwszy miesięczny okres rozliczeniowy,

jednak nie później niż z dniem upływu terminu złożenia tej deklaracji.

5

Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, składają deklaracje

podatkowe za okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po

kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot powodujące utratę prawa do rozliczania

się metodą kasową. Przepis ust. 3 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

6

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy zrezygnowali z prawa

do rozliczania się metodą kasową.

7

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie

art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie

art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba

że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art.

87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 albo są obowiązani do

dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a lub art. 91.

7a

W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji,

o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.

7b

Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a,

nie dotyczy

1)

(uchylony);

2)

podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3)

podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których

są podatnikiem;

4)

okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej

nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;

5)

okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku

z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany

dokonać korekty podatku naliczonego.

8

Podatnicy wymienieni w art. 15, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni

i osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, lub którzy

skorzystali z możliwości wymienionej w art. 10 ust. 6, są obowiązani składać w urzędzie

skarbowym deklaracje podatkowe w zakresie dokonywanych nabyć za okresy miesięczne

w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.

9

W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8 nie mają obowiązku

składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub 8, deklarację podatkową

składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał

obowiązek podatkowy.

10.

W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami

wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym

mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych

środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu

składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

11.

Podatnicy, o których mowa w art. 16, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe

w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał

obowiązek podatkowy.

12.

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego

lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej

z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej

określi je w innej wysokości.

13.

(uchylony).

14

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami

co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w

celu umożliwienia rozliczenia podatku.

15.

(uchylony).

16.

(uchylony).