Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu działań funkcjonariuszy Służby Więziennej podczas wykonywania czynności służbowych

§ 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowy tryb

działań oraz sposób postępowania funkcjonariuszy

Służby Więziennej w zakresie

1) legitymowania osób ubiegających się o wstęp oraz

opuszczających teren jednostki organizacyjnej

Służby Więziennej,

2) legitymowania funkcjonariuszy i pracowników

wchodzących i wychodzących z jednostki organizacyjnej Służby Więziennej,

3) przekazywania do depozytu przedmiotów niebezpiecznych i przedmiotów niedozwolonych oraz deponowania dokumentów tożsamości osób przebywających na terenie jednostki organizacyjnej,

5) kierownik jednostki — Dyrektora Generalnego

Służby Więziennej, dyrektora okręgowego Służby

Więziennej, dyrektora zakładu karnego i aresztu

śledczego oraz kierownika podległego im oddziału, komendanta ośrodka szkolenia i ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej, a także osoby

go zastępujące.

§ 3. 1. W czasie wykonywania czynności służbowych na terenie jednostki funkcjonariusz

1) posługuje się znakiem identyfikacyjnym, którego

wzór określają przepisy w sprawie wzorów umundurowania, oznak służby i dystynkcji funkcjonariuszy oraz wzorów wyposażenia polowego, wzorów

oznak służby i dystynkcji na poszczególnych składnikach oraz wzorów znaków identyfikacyjnych;

2) może występować w kominiarce.

2. W czasie wykonywania czynności służbowych

poza terenem jednostki funkcjonariusz, oprócz obowiązku wynikającego z art. 37 ust. 2 ustawy, jest obowiązany podać przyczynę podjęcia czynności służbowej.

rcl

4) kontroli osobistej osób, kontroli ich ubrania, obuwia oraz przeglądania zawartości bagaży, sprawdzenia pojazdów, a także ładunków tych pojazdów,

4) jednostka — jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ustawy;

5) zatrzymywania osób na terenie jednostki celem

niezwłocznego przekazania Policji,

6) usuwania z terenu jednostki osoby, która nie stosuje się do polecenia funkcjonariusza,

w.

7) zatrzymywania osób pozbawionych wolności, które dokonały ucieczki z aresztu śledczego lub zakładu karnego, w trakcie konwojowania lub zatrudnienia albo, korzystając z zezwolenia właściwego

organu na czasowe opuszczenie aresztu śledczego

lub zakładu karnego, opuściły areszt śledczy lub

zakład karny i nie powróciły do niego w wyznaczonym terminie,

8) żądania niezbędnej pomocy od funkcjonariuszy

Policji, Straży Granicznej, żołnierzy Żandarmerii

Wojskowej oraz zwracania się w nagłych przypadkach do innych organów ochrony porządku

publicznego i bezpieczeństwa państwa lub obywateli

ww

— a także sposoby realizacji tych działań.

2. Funkcjonariusze Służby Więziennej realizują

czynności służbowe w sposób zapewniający humanitarne traktowanie oraz poszanowanie godności osób,

wobec których czynności zostały podjęte.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) ustawa — ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej;

§ 4. 1. Funkcjonariusz pełniący służbę przy wejściu

do jednostki ustala zasadność ubiegania się osoby

o wstęp na teren jednostki lub jego opuszczenie i legitymuje tę osobę w celu ustalenia tożsamości.

2. Funkcjonariusz deponuje w wyznaczonym miejscu dokumenty tożsamości osób, o których mowa

w ust. 1, w sposób zapewniający ich bezpieczne przechowanie na czas pobytu tych osób na terenie jednostki.

3. Funkcjonariusz wzywa osoby, o których mowa

w ust. 1, oraz osoby przebywające na terenie jednostki do zdeponowania przedmiotów niebezpiecznych

i przedmiotów niedozwolonych, zwanych dalej „przedmiotami niedozwolonymi”, w miejscu wyznaczonym

przez kierownika jednostki.

4. Funkcjonariusz może odstąpić od legitymowania znanej mu osoby uprawnionej do wejścia na teren

jednostki.

5. Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę przy wejściu do jednostki, funkcjonariusze i pracownicy ubiegający się o wstęp na jej teren okazują legitymacje bez

konieczności wcześniejszego wezwania.

2) funkcjonariusz — funkcjonariusza Służby Więziennej;

6. Tożsamość osoby, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie następujących dokumentów, zawierających dane umożliwiające identyfikację, wyposażonych w zdjęcia

3) pracownik — pracownika Służby Więziennej;

1) dowodu osobistego;

3) dowodu tożsamości cudzoziemca;

4) dokumentu paszportowego;

5) prawa jazdy.

7. Tożsamość osoby niepełnoletniej w wieku szkolnym ustala się na podstawie ważnej legitymacji szkolnej, a dzieci w wieku przedszkolnym — na podstawie

oświadczenia opiekuna.

§ 5. 1. Kontrola osób ubiegających się o wstęp,

przebywających oraz opuszczających teren jednostki

oraz funkcjonariuszy lub pracowników może polegać

na

1) sprawdzeniu przy użyciu urządzeń technicznych;

2) sprawdzeniu odzieży i obuwia;

3) kontroli osobistej.

7. Kopię protokołu, o którym mowa w ust. 5, wydaje się osobie kontrolowanej na jej pisemny wniosek.

.go

v.p

l

2) legitymacji służbowej;

Poz. 984

2. Funkcjonariusz pełniący służbę przy wejściu do

jednostki poddaje kontroli, o której mowa w ust. 1

pkt 1, każdą osobę, z wyłączeniem osób, o których

mowa w art. 18 ust. 2 ustawy.

1) wnoszonych i wynoszonych bagaży lub rzeczy

osób ubiegających się o wstęp, przebywających

i wychodzących z jednostki;

2) pojazdów wjeżdżających na teren jednostki i z niej

wyjeżdżających.

2. Wyznaczony funkcjonariusz, na terenie jednostki, może kontrolować bagaże lub rzeczy funkcjonariuszy i pracowników wchodzących i wychodzących z terenu jednostki oraz przebywających na terenie jednostki funkcjonariuszy, pracowników i innych osób.

3. Kontrola, o której mowa w ust. 1 i 2, polega na

sprawdzeniu w obecności zainteresowanych osób zawartości bagaży lub rzeczy oraz ładunków pojazdów.

4. W razie ujawnienia w trakcie kontroli przedmiotów niedozwolonych sporządza się protokół. Przepis

§ 5 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

§ 7. 1. Legitymowanie i czynności kontrolne, o których mowa w § 5 ust. 1 oraz § 6 ust. 1, zwane dalej

„czynnościami kontrolnymi”, wobec osoby ubiegającej się o wstęp na teren jednostki mogą być dokonywane pod warunkiem wyrażenia na nie zgody przez tę

osobę.

rcl

3. W razie podejrzenia, że osoba nie ujawniła posiadanych przedmiotów niedozwolonych, poddaje się

ją kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przez oględziny odzieży i obuwia. Czynności tej dokonuje co najmniej dwóch funkcjonariuszy, w odrębnym pomieszczeniu niedostępnym w czasie wykonywania kontroli

dla osób postronnych.

§ 6. 1. Funkcjonariusz pełniący służbę przy wejściu

do jednostki lub inny wyznaczony funkcjonariusz jest

obowiązany do kontrolowania

w.

4. W uzasadnionych przypadkach po dokonaniu

czynności, o których mowa w ust. 3, osobę można

poddać kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przez

oględziny ciała oraz sprawdzenie bielizny. Czynności

tej dokonuje co najmniej dwóch funkcjonariuszy tej

samej płci co osoba kontrolowana, w odrębnym pomieszczeniu niedostępnym w czasie wykonywania

kontroli dla osób postronnych.

5. Decyzję o przeprowadzeniu kontroli, o której

mowa w ust. 1 pkt 3, podejmuje kierownik jednostki.

Z przebiegu kontroli sporządza się protokół.

6. Protokół, o którym mowa w ust. 5, zawiera

1) podstawę prawną przeprowadzenia kontroli;

2) służbowe dane identyfikacyjne funkcjonariuszy

dokonujących kontroli;

ww

3) datę i godzinę oraz przyczynę przeprowadzenia

kontroli;

4) dane osoby kontrolowanej: nazwisko, imię, serię

i numer dokumentu tożsamości;

5) wyniki kontroli;

6) podjęte czynności;

7) informację dotyczącą wyrażenia zgody przez osobę kontrolowaną na czynność kontrolną, potwierdzoną jej podpisem, lub informację o niewyrażeniu zgody na czynność kontrolną;

8) podpis funkcjonariuszy dokonujących czynności

kontrolnych.

2. Osobie niewyrażającej zgody na wylegitymowanie się lub poddanie czynnościom kontrolnym, a także

osobie, wobec której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jest pod wpływem alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych — nie zezwala

się na wstęp do jednostki.

3. Z czynności, o których mowa w ust. 2, sporządza

się protokół. Przepis § 5 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

§ 8. 1. Czynnościom kontrolnym może być poddana także osoba przebywająca lub opuszczająca teren

jednostki oraz funkcjonariusz i pracownik wchodzący

i wychodzący z terenu jednostki oraz przebywający na

terenie jednostki.

2. W razie odmowy poddania się czynnościom

kontrolnym osobę przebywającą lub opuszczającą teren jednostki uprzedza się o możliwości zatrzymania

jej na terenie jednostki i przekazania Policji, a w razie

ponownej odmowy osobę tę umieszcza się w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych oraz powiadamia

Policję.

§ 9. Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować osobę, wobec której były wykonywane czynności

kontrolne, o przysługujących jej prawach wynikających z art. 18 ust. 5 i 6 ustawy.

§ 10. 1. W razie ujawnienia przez funkcjonariusza

w wyniku czynności kontrolnych przenoszenia lub

przewożenia przedmiotów niedozwolonych sporządza

się protokół. Przepis § 5 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

§ 14. 1. Funkcjonariusz, wykonując czynności służbowe poza terenem jednostki, może zatrzymać osobę,

o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 7 ustawy, jeżeli jej

tożsamość nie budzi wątpliwości.

.go

v.p

l

2. Ujawnione i zakwestionowane przedmioty niedozwolone oraz przekazane do depozytu zostają zatrzymane na czas pobytu osoby na terenie jednostki.

Poz. 984

3. Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że posiadanie zakwestionowanych przedmiotów niedozwolonych stanowi czyn zabroniony pod groźbą kary,

przekazuje się te przedmioty, wraz z protokołem,

najbliższej jednostce Policji. Decyzję o przekazaniu

wskazanych przedmiotów najbliższej jednostce Policji

podejmuje kierownik jednostki.

4. Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że zakwestionowane przedmioty niedozwolone mają związek z postępowaniem karnym prowadzonym wobec

osoby pozbawionej wolności, przekazuje się te przedmioty, wraz z protokołem, właściwym organom ścigania lub organom procesowym.

2. Po zatrzymaniu osoby, o której mowa w ust. 1,

funkcjonariusz jest obowiązany potwierdzić jej tożsamość oraz ustalić, czy posiada ona broń lub inne zagrażające życiu przedmioty i odebrać je.

3. W przypadku konieczności niezwłocznego działania funkcjonariusz nie jest obowiązany do okazania

legitymacji służbowej i potwierdzenia tożsamości zatrzymywanej osoby.

4. Funkcjonariusz doprowadza osobę zatrzymaną

do najbliższej jednostki Policji albo zakładu karnego

lub aresztu śledczego.

§ 11. 1. Decyzję o zatrzymaniu przebywającej na

terenie jednostki osoby, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia na tym terenie czynu

zabronionego pod groźbą kary, podejmuje kierownik

jednostki.

5. W razie zagrożenia życia lub zdrowia funkcjonariusz nie wykonuje czynności, o których mowa w ust. 2

i 3; w takim przypadku jest obowiązany powiadomić

najbliższy zakład karny lub areszt śledczy albo Policję

i zażądać ich pomocy.

2. Osobę zatrzymaną informuje się o przyczynach

zatrzymania oraz o obowiązku podporządkowania się

wydawanym poleceniom.

§ 15. 1. Z przebiegu czynności, o których mowa

w § 8 ust. 2, § 11 ust. 1, § 13 ust. 1 i § 14 ust. 1, sporządza się protokół.

3. O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się

najbliższą jednostkę Policji. Do czasu przekazania Policji osoby zatrzymanej powinna się ona znajdować

w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych, pod dozorem funkcjonariusza.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

rcl

1) podstawę prawną zatrzymania lub usunięcia z terenu jednostki;

2) służbowe dane identyfikacyjne funkcjonariuszy

dokonujących zatrzymania lub usunięcia z terenu

jednostki;

1) mieć powierzchnię nie mniejszą niż 3 m2 na jednego zatrzymanego;

3) datę i godzinę oraz przyczynę zatrzymania lub usunięcia z terenu jednostki;

2) odpowiadać wymaganiom higieny i mieć dostateczny dopływ świeżego powietrza;

4) dane osoby zatrzymanej lub usuniętej

w.

§ 12. 1. Pomieszczenie dla osób zatrzymanych powinno

3) zapewniać oświetlenie i temperaturę odpowiednią

do pory roku;

4) być wyposażone w niezbędny sprzęt kwaterunkowy oraz instalację elektryczną i przyzywową.

ww

2. Osobie umieszczonej w pomieszczeniu dla osób

zatrzymanych umożliwia się skorzystanie z urządzeń

sanitarnych.

3. W uzasadnionych przypadkach osobie zatrzymanej należy zapewnić opiekę medyczną świadczoną

przez służbę zdrowia jednostki, a także zapewnić napoje i wyżywienie, jeżeli jest to uzasadnione długością

okresu zatrzymania.

§ 13. 1. Decyzję o usunięciu z terenu jednostki osoby, która nie stosuje się do poleceń funkcjonariusza

wydawanych na podstawie obowiązujących przepisów, podejmuje kierownik jednostki.

2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, podejmuje się

po uprzednim wezwaniu osoby do właściwego zachowania.

a) nazwisko, imię, imię ojca, datę urodzenia — jeżeli dotyczą osoby pozbawionej wolności,

b) nazwisko, imię, serię i numer dokumentu tożsamości — jeżeli dotyczą innej osoby;

5) powód zatrzymania lub usunięcia z terenu jednostki;

6) podjęte czynności;

7) podpis funkcjonariuszy dokonujących zatrzymania

lub usunięcia z terenu jednostki.

§ 16. 1. Kierownik jednostki, w zakresie posiadanych kompetencji, może żądać udzielenia niezbędnej

pomocy od funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej

lub żołnierzy Żandarmerii Wojskowej, w celu podjęcia

interwencji wobec osoby innej niż pozbawiona wolności, w szczególności gdy osoba ta

1) zakłóca spokój i porządek, ubiegając się o wstęp

na teren jednostki lub w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu karnego lub aresztu śledczego;

2) została zatrzymana przez funkcjonariuszy na terenie zakładu karnego lub aresztu śledczego;

2. O skorzystaniu z pomocy obywatela, o jej zakresie i rodzaju funkcjonariusz informuje pisemnie kierownika jednostki.

.go

v.p

l

3) nawiązuje niedozwolone kontakty z osobami pozbawionymi wolności;

Poz. 984

4) usiłuje dostarczyć, bez zezwolenia, jakikolwiek

przedmiot na teren jednostki;

5) przebywając na terenie jednostki lub opuszczając

ten teren, odmawia poddania się czynnościom

kontrolnym.

2. Dowódca konwoju, w zakresie posiadanych

kompetencji, może żądać udzielenia niezbędnej pomocy od funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej lub

żołnierzy Żandarmerii Wojskowej, w celu podjęcia interwencji wobec osoby innej niż pozbawiona wolności, w szczególności w razie nawiązywania przez nią

kontaktów z osobami pozbawionymi wolności.

§ 19. W ośrodkach doskonalenia kadr oraz ośrodkach szkolenia Służby Więziennej zakres kontroli,

o której mowa w § 4—6, oraz możliwość odstępstwa

od jej przeprowadzenia ustalają ich komendanci.

§ 20. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

13 sierpnia 2010 r.

ww

w.

rcl

§ 17. 1. Zwracając się do obywatela o udzielenie

doraźnej pomocy, funkcjonariusz określa podstawę

prawną działania oraz rodzaj i zakres oczekiwanej pomocy.

§ 18. O podjęciu działań, o których mowa w art. 18

ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy, wobec osób, o których mowa

w art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy, kierownik jednostki niezwłocznie powiadamia Dyrektora Generalnego Służby

Więziennej, a ten — właściwe przedstawicielstwo

dyplomatyczne albo urząd konsularny oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

Elektronicznie podpisany

przez Grzegorz Paczowski

Data: 2010.08.12 18:06:49

+02'00'

Poz. 984

.go

v.p

l

984

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 4 sierpnia 2010 r.

w sprawie szczegółowego trybu działań funkcjonariuszy Służby Więziennej podczas wykonywania

czynności służbowych

Na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523)

zarządza się, co następuje