Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lipca 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego
Table of Provisions (99)
Statutory Text (99 Articles)
Ustawa określa
1)
warunki odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w
systemie dozoru elektronicznego, zwanej dalej „karą pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego”;
2)
warunki i tryb orzekania o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego;
3)
organizowanie i kontrolowanie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru
elektronicznego;
4)
nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2008 r.
Przepis art. 34 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym ma zastosowanie
do skazanych, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy odbyli albo odbywają
karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
1.
System dozoru elektronicznego jest jednym z systemów wykonywania kary pozbawienia
wolności, polegającym na kontrolowaniu zachowania skazanego przebywającego poza zakładem
karnym przy użyciu aparatury monitorującej, czyli urządzeń elektronicznych oraz instalacji
i systemów, które zawierają służące tej kontroli podzespoły elektryczne lub elektroniczne,
zwanej dalej „środkami technicznymi”.
2.
Kontrolowanie zachowania skazanego, o którym mowa w ust. 1, dotyczy przestrzegania
przez skazanego nałożonego na niego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania
w miejscu stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, jak również
obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania
się do określonej osoby.
3.
Wykonywanie przez skazanego nałożonych na niego przez sąd penitencjarny obowiązków
podlega ścisłej kontroli i ma na celu wychowawcze oddziaływanie i zapobieganie powrotowi
do przestępstwa lub przestępstwa skarbowego.
4.
Do środków technicznych zalicza się
1)
nadajnik - urządzenie radiowe, wytwarzające energię wielkiej częstotliwości dla potrzeb
radiokomunikacji, zakładane na rękę lub nogę skazanego, wysyłające sygnały odbierane
przez elektroniczne urządzenia rejestrujące lub centralę monitorowania, biorące udział
w identyfikowaniu aktualnego miejsca pobytu skazanego;
2)
elektroniczne urządzenie rejestrujące
a)
stacjonarne urządzenie monitorujące - urządzenie radiowe, rejestrujące sygnały wysyłane
przez pozostający w zasięgu monitorowania nadajnik i przekazujące je do centrali monitorowania,
instalowane na stałe w miejscu stałego pobytu skazanego lub w innym miejscu wskazanym
przez sąd penitencjarny, umożliwiające komunikację telefoniczną między skazanym a
organami postępowania wykonawczego w czasie przebywania skazanego w tym miejscu,
b)
przenośne urządzenie monitorujące - urządzenie stosowane przez sądowych kuratorów
zawodowych, pracowników upoważnionego podmiotu dozorującego oraz przez osobę, do której
skazanemu zakazano się zbliżać, zawierające odbiornik radiowy, rejestrujące sygnały
wysyłane przez pozostający w zasięgu monitorowania nadajnik, przechowujące uzyskane
informacje o przestrzeganiu przez skazanego nałożonego na niego przez sąd penitencjarny
obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym
czasie, jak również obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach
lub zakazu zbliżania się do określonej osoby, wyposażone w interfejs, w rozumieniu
ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., pozwalający na przekazanie tych informacji do centrali monitorowania, biorące udział
w identyfikowaniu aktualnego miejsca pobytu skazanego;
3
centralę monitorowania - centrum komputerowe wyposażone w narzędzia do przetwarzania
danych osobowych, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm., do rejestrowania, gromadzenia, odtwarzania, przechowywania, zabezpieczenia i przekazywania
uprawnionym organom informacji odnoszących się do przestrzegania przez skazanego nałożonego
na niego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub
w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, jak również obowiązku powstrzymania
się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania się do określonej
osoby.
4a.
Przenośne urządzenie monitorujące może być stosowane zamiast lub obok stacjonarnego
urządzenia monitorującego.
5.
Środki techniczne powinny zapewniać odpowiedni zasięg monitorowania, przez który rozumie
się największą odległość, z jakiej elektroniczne urządzenie rejestrujące jest w stanie
odebrać i zarejestrować sygnał radiowy wysyłany przez nadajnik, umożliwiający właściwe
wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Czynności materialno-techniczne związane z kontrolą zachowania skazanego w czasie
odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego przy użyciu
środków technicznych powierza się upoważnionemu podmiotowi dozorującemu, w całości
lub w części.
2
Wspieranie oraz powierzanie czynności, o których mowa w ust. 1, może nastąpić na zasadach
i w trybie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 675), zwanej dalej „ustawą o partnerstwie publiczno-prywatnym”. Umowa o wspieranie lub
powierzenie zadania publicznego może być zawarta na czas realizacji zadania lub na
czas określony.
1.
Upoważnionym podmiotem dozorującym może być instytucja państwowa, przedsiębiorca lub
podmiot zagraniczny mający siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jest przedsiębiorcą
w rozumieniu prawa kraju rejestracji i spełnia warunki do wykonywania w Rzeczypospolitej
Polskiej działalności gospodarczej, który może wykonywać działalność gospodarczą polegającą
na wykonywaniu czynności materialno-technicznych związanych z kontrolą nałożonego
na skazanego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu
lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, jak również obowiązku powstrzymania
się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania się do określonej
osoby, a także na rejestracji przypadków naruszenia tych obowiązków lub zakazu.
2
Wyboru upoważnionego podmiotu dozorującego dokonuje Minister Sprawiedliwości w trybie
określonym w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym lub w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.
3.
Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia, tryb wyboru upoważnionego
podmiotu dozorującego, jego minimalne wymagania kapitałowe oraz inne warunki, które
powinien spełniać ten podmiot, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego
wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
Podmiotem prowadzącym centralę monitorowania może być upoważniony podmiot dozorujący
lub jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Sprawiedliwości.
1
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do wykonywania kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem karnym wykonawczym”, z wyjątkiem przepisów dotyczących wykonywania
kary pozbawienia wolności w zakładach karnych.
2.
Do skazanego, wobec którego wykonywana jest kara pozbawienia wolności w systemie dozoru
elektronicznego, nie stosuje się przepisów o warunkowym zwolnieniu, zawartych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem karnym”.
1.
Sąd penitencjarny może udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej
jednego roku w systemie dozoru elektronicznego skazanemu na taką karę, posiadającemu
określone miejsce stałego pobytu oraz zgodę osób pełnoletnich wspólnie z nim zamieszkujących,
jeżeli jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary oraz jeżeli względy bezpieczeństwa
i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą
jego osadzenia w zakładzie karnym, a udzieleniu takiego zezwolenia nie stoją na przeszkodzie
warunki mieszkaniowe skazanego umożliwiające funkcjonowanie systemu dozoru elektronicznego,
a także możliwości techniczno-organizacyjne wykonywania tego dozoru przez upoważniony
podmiot dozorujący, zwane dalej „warunkami technicznymi”. Jeżeli skazany rozpoczął
już odbywanie kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym, należy mieć ponadto na
względzie dotychczasowe zachowanie skazanego w czasie odbywania kary.
2.
Do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia
wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie jednego roku,
przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
Zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
nie udziela się skazanemu w warunkach określonych w art. 64 § 2 Kodeksu karnego.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się także do skazanego, wobec którego orzeczono
zastępczą karę pozbawienia wolności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
1.
W czasie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skazany
ma obowiązek określonego zachowania się, w szczególności
1)
pozostawania we wskazanym przez sąd penitencjarny miejscu w wyznaczonym czasie, chyba
że przepisy ustawy stanowią inaczej;
2
udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego i wykonywania nałożonych na niego obowiązków, a zwłaszcza kontaktowania
się z sądowym kuratorem zawodowym oraz umożliwienia mu wejścia do mieszkania, w którym
zainstalowano stacjonarne urządzenie monitorujące;
3)
noszenia nadajnika;
4)
dbania o powierzone mu elektroniczne urządzenie rejestrujące i nadajnik, a zwłaszcza
ich ochrony przed utratą, zniszczeniem, uszkodzeniem lub uczynieniem niezdatnymi do
użytku;
5)
poddania się czynnościom kontrolnym upoważnionego podmiotu dozorującego mającym na
celu sprawdzenie prawidłowości funkcjonowania elektronicznego urządzenia rejestrującego
oraz nadajnika;
6)
w przypadku zainstalowania stacjonarnego urządzenia monitorującego - odbierania połączeń
telefonicznych przychodzących do tego urządzenia;
7)
(uchylony).
2
Sąd penitencjarny może nałożyć na skazanego obowiązki określone w art. 72 Kodeksu karnego.
3.
Sąd penitencjarny, na wniosek prokuratora lub sądowego kuratora zawodowego, może orzec
wobec skazanego zakaz zbliżania się do określonej osoby, za zgodą tej osoby, lub nałożyć
na skazanego obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach.
Udzielając zezwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, sąd penitencjarny określa rodzaj
podlegających zainstalowaniu środków technicznych niezbędnych do kontrolowania zachowania
skazanego przebywającego poza zakładem karnym, przy uwzględnieniu miejsca, czasu,
rodzaju i sposobu wykonywania obowiązków oraz zakazów nałożonych na skazanego.
(uchylony).
Obowiązek określony w art. 8 ust. 1 pkt 1 obejmuje pozostawanie skazanego w miejscu
stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie; jednocześnie sąd
penitencjarny określa przedziały czasu w ciągu doby i w poszczególnych dniach tygodnia,
w których skazany ma prawo się oddalić z miejsca stałego pobytu lub innego wskazanego
miejsca, na okres nieprzekraczający 12 godzin dziennie, w szczególności w celu
1)
świadczenia pracy;
2)
wykonywania praktyk religijnych lub korzystania z posług religijnych;
3)
sprawowania opieki nad osobą małoletnią, osobą niedołężną lub chorą;
4)
kształcenia i samokształcenia oraz wykonywania twórczości własnej;
5)
korzystania z urządzeń lub zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych;
6)
komunikowania się z obrońcą, pełnomocnikiem oraz wybranym przez siebie przedstawicielem,
o którym mowa w art. 42 Kodeksu karnego wykonawczego;
7)
komunikowania się z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;
8)
utrzymywania więzi z rodziną lub innymi bliskimi osobami;
9)
korzystania z opieki medycznej lub udziału w terapii;
10)
dokonania niezbędnych zakupów.
1.
Jeżeli skazany zamieszkuje wspólnie z inną osobą lub osobami pełnoletnimi, do nałożenia
obowiązku, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, wymagana jest uprzednia zgoda tych
osób udzielona na piśmie, obejmująca także umożliwienie upoważnionemu podmiotowi dozorującemu
przeprowadzenie czynności kontrolnych określonych w art. 8 ust. 1 pkt 5.
2.
Cofnięcie zgody po wydaniu przez sąd penitencjarny postanowienia o udzieleniu skazanemu
zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
jest nieskuteczne.
W przypadku orzeczenia wobec skazanego zakazu zbliżania się do określonej osoby, o
którym mowa w art. 8 ust. 3, sąd penitencjarny poucza tę osobę o prawie do wystąpienia
z wnioskiem o wyposażenie jej w stacjonarne lub przenośne urządzenie monitorujące,
a w przypadku wyposażenia jej w urządzenie - również o sposobie postępowania z takim
urządzeniem, w tym o czynnościach kontrolnych związanych z funkcjonowaniem aparatury
monitorującej przeprowadzanych przez upoważniony podmiot dozorujący.
1.
W przypadku nałożenia na skazanego zakazu lub obowiązku, o których mowa w art. 8 ust.
3, sąd penitencjarny określa przedziały czasu w ciągu doby i w poszczególne dni tygodnia,
w których skazany ma prawo przebywać w określonych miejscach lub w miejscach przebywania
osoby, do której skazany ma zakaz zbliżania się, w szczególności w celu określonym
w art. 10.
2.
(uchylony).
1.
Jeżeli w przypadku nałożenia na skazanego obowiązku powstrzymania się od przebywania
w określonych miejscach, o którym mowa w art. 8 ust. 3, orzeczono o zastosowaniu stacjonarnego
urządzenia monitorującego, sąd penitencjarny, na wniosek sądowego kuratora zawodowego,
nakłada na upoważniony podmiot dozorujący obowiązek zainstalowania tego urządzenia
we wskazanym miejscu na określony czas.
2.
Właściciel lub zarządca nieruchomości, budynku lub obiektu, na których na określony
czas ma zostać zainstalowane stacjonarne urządzenie monitorujące, obowiązany jest
umożliwić upoważnionemu podmiotowi dozorującemu
1)
zainstalowanie tego urządzenia w warunkach zapewniających jego prawidłowe funkcjonowanie;
2)
wykonywanie czynności kontrolnych mających na celu sprawdzenie prawidłowości funkcjonowania
zainstalowanego urządzenia.
1
Skazany ma obowiązek zgłoszenia podmiotowi prowadzącemu centralę monitorowania gotowości
do zainstalowania elektronicznego urządzenia rejestrującego lub założenia nadajnika,
w terminie i w sposób określony przez sąd penitencjarny.
1a
Podmiot prowadzący centralę monitorowania niezwłocznie powiadamia upoważniony podmiot
dozorujący o dokonaniu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1.
2
Termin, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 24 godziny od ogłoszenia
lub doręczenia skazanemu postanowienia o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego albo od zwolnienia skazanego z zakładu
karnego.
3
Podmiot prowadzący centralę monitorowania ma obowiązek rejestracji zgłoszenia, o którym
mowa w ust. 1.
1.
Upoważniony podmiot dozorujący obowiązany jest zainstalować elektroniczne urządzenie
rejestrujące lub założyć skazanemu nadajnik niezwłocznie, nie później jednak niż w
terminie 3 dni od dnia zgłoszenia przez skazanego gotowości, o której mowa w art.
15 ust. 1.
2
O niezgłoszeniu przez skazanego gotowości, o której mowa w art. 15 ust. 1, albo o
uchylaniu się skazanego od niezwłocznego zainstalowania przez upoważniony podmiot
dozorujący elektronicznego urządzenia rejestrującego lub od założenia nadajnika upoważniony
podmiot dozorujący niezwłocznie informuje sądowego kuratora zawodowego oraz sąd penitencjarny,
który udzielił zezwolenia.
1
Jeżeli skazany nie zachowa wyznaczonego terminu do zgłoszenia podmiotowi prowadzącemu
centralę monitorowania gotowości, o której mowa w art. 15 ust. 1, albo uchyla się
od niezwłocznego zainstalowania przez upoważniony podmiot dozorujący elektronicznego
urządzenia rejestrującego lub od założenia nadajnika, sąd penitencjarny niezwłocznie
uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego i poleca doprowadzenie go do zakładu karnego.
2.
Kosztami doprowadzenia obciąża się skazanego, o czym należy go pouczyć.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, sąd penitencjarny
może odstąpić od uchylenia zezwolenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1.
Jeżeli względy wychowawcze za tym przemawiają, sąd penitencjarny może w czasie odbywania
przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego ustanawiać,
rozszerzać lub zmieniać obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 3-8 Kodeksu karnego lub zwolnić od wykonania nałożonych na tej podstawie obowiązków, z wyjątkiem obowiązku
określonego w art. 72 § 2 Kodeksu karnego, a także zmieniać rodzaj zastosowanych środków technicznych.
W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, sąd penitencjarny
może zmienić miejsce, w którym skazany ma przebywać odbywając karę pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego, a także zmienić przedziały czasu, w których skazany
może oddalić się z tego miejsca. Przepisy art. 11, 13 i 14 stosuje się odpowiednio.
W przypadkach szczególnie ważnych dla skazanego, uzasadnionych warunkami zdrowotnymi,
rodzinnymi lub osobistymi, sądowy kurator zawodowy może zezwolić skazanemu na oddalenie
się poza miejsce, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, na okres nieprzekraczający
jednorazowo 7 dni, w miarę potrzeby, w asyście osoby najbliższej lub osoby godnej
zaufania.
Jeżeli po udzieleniu zezwolenia na oddalenie się, o którym mowa w art. 21, wystąpią
nowe okoliczności uzasadniające przekonanie, że skazany w czasie tego oddalenia nie
będzie przestrzegał porządku prawnego, sądowy kurator zawodowy niezwłocznie podejmuje
decyzję o jego cofnięciu.
Decyzje, o których mowa w art. 21 i 22, sądowy kurator zawodowy niezwłocznie przekazuje
sędziemu penitencjarnemu.
(uchylony).
Czasu przebywania skazanego poza miejscem stałego pobytu lub innym wskazanym miejscem
na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 21, nie odlicza się od okresu odbywania
kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, chyba że sędzia penitencjarny
zarządzi inaczej, w przypadku gdy skazany w tym czasie nadużył zaufania. W przypadku
wydania przez sędziego penitencjarnego zarządzenia o niezaliczeniu czasu przebywania
poza miejscem stałego pobytu lub innym wskazanym miejscem skazanemu nie udziela się
ponownego zezwolenia w tej samej sprawie.
1.
Usunięcie elektronicznego urządzenia rejestrującego lub nadajnika może nastąpić wyjątkowo,
jeżeli przemawiają za tym ważne względy zdrowotne lub osobiste skazanego i wymaga
uprzedniej zgody sędziego penitencjarnego.
2.
W przypadkach niecierpiących zwłoki zgody, o której mowa w ust. 1, może udzielić sądowy
kurator zawodowy; zgoda sądowego kuratora zawodowego wymaga niezwłocznego zatwierdzenia
przez sędziego penitencjarnego.
3
Po ustaniu przyczyny usunięcia urządzenia lub nadajnika sędzia penitencjarny, na wniosek
sądowego kuratora zawodowego, zarządza jego ponowne zainstalowanie lub założenie.
Przepisy art. 15-17 stosuje się odpowiednio.
1.
Okres między usunięciem a ponownym zainstalowaniem elektronicznego urządzenia rejestrującego
lub założeniem nadajnika stanowi przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego.
2.
Jeżeli przerwa, o której mowa w ust. 1, trwała przez okres równy co najmniej połowie
kary pozbawienia wolności wykonywanej w tym systemie, sąd penitencjarny może warunkowo
zawiesić wykonanie reszty kary na zasadach określonych w art. 69-75 Kodeksu karnego.
1.
Rozpoczęcie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
następuje w dniu, w którym uruchomiono środki techniczne niezbędne do wykonywania
tej kary w tym systemie.
2
Z czynności uruchomienia środków technicznych, o której mowa w ust. 1, upoważniony
podmiot dozorujący sporządza protokół, a także niezwłocznie zawiadamia sąd penitencjarny
oraz sądowego kuratora zawodowego, zamieszczając o tym wzmiankę w protokole.
3.
(uchylony).
4.
(uchylony).
1
Sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli
1)
skazany, odbywając karę w tym systemie, naruszył porządek prawny, w szczególności
popełnił przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, uchyla się od wykonania nałożonych
obowiązków lub orzeczonego środka karnego;
2)
odwołano przerwę w wykonywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
z powodu innego niż ustanie przyczyny, dla której przerwa została udzielona;
3)
skazany w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
został osadzony w zakładzie karnym w związku z zastosowaniem tymczasowego aresztowania
lub wykonaniem kary w innej sprawie.
2.
Sąd penitencjarny może odstąpić od uchylenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, w
wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami.
Sąd penitencjarny może uchylić zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany korzystający z zezwolenia
na oddalenie się, o którym mowa w art. 21, nie powrócił do określonego miejsca w wyznaczonym
czasie.
W razie uchylenia zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1 lub art. 29, sąd penitencjarny
orzeka o tym, w jakim zakresie karę pozbawienia wolności uznać za wykonaną, uwzględniając
zaliczenie na poczet kary okresu objętego systemem dozoru elektronicznego.
1.
W razie uchylenia zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1 lub art. 29, sąd penitencjarny
poleca doprowadzić skazanego do zakładu karnego, o czym należy go pouczyć.
2.
Kosztami doprowadzenia obciąża się skazanego, o czym należy go pouczyć.
3.
(uchylony).
W razie uchylenia zezwolenia na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego ponowne udzielenie zezwolenia na odbycie kary w
tym systemie jest niedopuszczalne w tej samej sprawie.
Jeżeli w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
nie uchylono zezwolenia na odbycie kary w tym systemie, karę pozbawienia wolności
uważa się za wykonaną z dniem zakończenia okresu objętego systemem dozoru elektronicznego.
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
Orzekanie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego należy do sądu penitencjarnego, w którego okręgu
skazany przebywa.
W sprawach o udzielenie skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny orzeka na wniosek skazanego lub
na wniosek jego obrońcy, prokuratora, sądowego kuratora zawodowego lub dyrektora zakładu
karnego.
1.
Wniosek, o którym mowa w art. 39, wraz z uzasadnieniem składa się na piśmie.
2
Uzasadnienie wniosku powinno zawierać wskazanie okoliczności, o których mowa w art.
6 ust. 1.
3
Do wniosku złożonego przez skazanego, jego obrońcę, prokuratora lub sądowego kuratora
zawodowego dołącza się zgodę osoby lub osób, o których mowa w art. 11 ust. 1. W przypadku
wniosku składanego przez dyrektora zakładu karnego zgodę taką uzyskuje sąd penitencjarny
orzekający w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego.
4
W przypadku złożenia wniosku o orzeczenie zakazu lub nałożenie obowiązku, o którym
mowa w art. 8 ust. 3, do wniosku dołącza się zgodę osoby, której orzeczenie zakazu
zbliżania się ma dotyczyć.
5.
Sąd penitencjarny wydaje postanowienie w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.
1.
Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego dotyczy skazanego, który odbywa już karę pozbawienia wolności
w zakładzie karnym, posiedzenie sądu penitencjarnego powinno odbyć się w tym zakładzie,
w którym skazany przebywa.
2.
Sąd penitencjarny wysłuchuje przedstawiciela administracji zakładu karnego co do celowości
udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.
3.
(uchylony).
Udział prokuratora w posiedzeniu o udzielenie zezwolenia na odbycie kary w systemie
dozoru elektronicznego jest obowiązkowy.
1
Przed wydaniem postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny ustala, czy na przeszkodzie
udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego
nie stoją warunki techniczne. W tym celu sąd żąda nadesłania informacji od upoważnionego
podmiotu dozorującego.
2
Jeżeli udzieleniu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego stoją
na przeszkodzie warunki techniczne, sędzia penitencjarny pozostawia wniosek bez rozpoznania.
Przed wydaniem postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny wysłuchuje skazanego
lub jego obrońcę, sądowego kuratora zawodowego, jeżeli składał wniosek o zezwolenie,
o którym mowa w art. 6 ust. 1, oraz przedstawiciela skazanego, o którym mowa w art. 42 Kodeksu karnego wykonawczego; przed nałożeniem obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach
lub zakazu zbliżania się do określonej osoby sąd wysłuchuje również osobę, której
zakaz zbliżania się ma dotyczyć, oraz właścicieli lub zarządców nieruchomości, budynków
lub obiektów, w przypadku, o którym mowa w art. 14.
1.
W postanowieniu o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności
w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny
1)
określa miejsce, czas, rodzaj lub sposób wykonywania nałożonych obowiązków oraz rodzaj
podlegających zainstalowaniu środków technicznych;
2
wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego podmiotowi prowadzącemu
centralę monitorowania gotowości do zainstalowania elektronicznego urządzenia rejestrującego
lub założenia nadajnika;
3)
(uchylony).
2.
(uchylony).
3
Odpis postanowienia sądu penitencjarnego przesyła się niezwłocznie sądowemu kuratorowi
zawodowemu i upoważnionemu podmiotowi dozorującemu.
(uchylony).
Sąd penitencjarny, wydając postanowienie, o którym mowa w art. 44 ust. 1, poucza skazanego
o przysługujących mu prawach i obowiązkach oraz o konsekwencjach naruszenia warunków
odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
Postanowienie sądu penitencjarnego o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w art. 44
ust. 1, podlega wykonaniu niezwłocznie, jeżeli zostało wydane na wniosek prokuratora
lub jeżeli prokurator oświadczył, że nie sprzeciwia się udzieleniu tego zezwolenia.
O wydaniu postanowienia, o którym mowa w art. 44 ust. 1, sędzia penitencjarny niezwłocznie
zawiadamia pokrzywdzonego, jego przedstawiciela ustawowego lub osobę, pod której stałą
pieczą pokrzywdzony pozostaje, jeżeli złożyli wniosek, o którym mowa w art. 168a Kodeksu karnego wykonawczego.
(uchylony).
W przypadku objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności wykonywanej w systemie
dozoru elektronicznego sąd penitencjarny z urzędu uchyla zezwolenie na odbycie tej
kary w tym systemie, co nie stoi na przeszkodzie jednoczesnemu udzieleniu zezwolenia
na odbycie kary łącznej pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli
zachodzą warunki określone w art. 6 ust. 1.
W przypadku orzekania w przedmiocie, o którym mowa w art. 20, sąd penitencjarny stosuje
odpowiednio tryb określony w art. 43 i 44.
1
Na postanowienie sądu penitencjarnego, o którym mowa w art. 44 ust. 1, zażalenie przysługuje
skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi, a także sądowemu kuratorowi zawodowemu
lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia.
2.
(uchylony).
3.
Zażalenie, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazuje się wraz z aktami sprawy
sądowi odwoławczemu, który rozpoznaje sprawę najpóźniej w terminie 7 dni od daty wpływu
zażalenia wraz z aktami sprawy do tego sądu.
Na postanowienie sądu penitencjarnego o odmowie udzielenia zezwolenia, o którym mowa
w art. 6 ust. 1, przysługuje zażalenie skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi,
a także sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali
wniosek o udzielenie zezwolenia; przepis art. 52 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Ponowny wniosek skazanego lub jego obrońcy o udzielenie zezwolenia, o którym mowa
w art. 6 ust. 1, w tej samej sprawie złożony przed upływem 3 miesięcy od dnia wydania
postanowienia o odmowie udzielenia tego zezwolenia pozostawia się bez rozpoznania.
1
W sprawach związanych z wykonaniem postanowienia o udzieleniu zezwolenia na odbycie
kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego i jego uchyleniem właściwy
jest sąd, w okręgu którego kara jest wykonywana, z wyjątkiem uchylenia zezwolenia
z powodów, o których mowa w art. 17 ust. 1, kiedy to właściwym jest sąd penitencjarny,
który zezwolenia udzielił.
2.
Przed uchyleniem zezwolenia sąd penitencjarny, o ile uzna to za konieczne, wysłuchuje
skazanego lub jego obrońcę, a także sądowego kuratora zawodowego oraz przedstawiciela
skazanego, o którym mowa w art. 42 Kodeksu karnego wykonawczego.
3.
(uchylony).
4.
Na postanowienie sądu penitencjarnego o uchyleniu zezwolenia przysługuje zażalenie.
Przepisy art. 52 ust. 3 i art. 53 stosuje się odpowiednio.
1.
Czynności związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonują sądowy kurator zawodowy, podmiot
prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący.
2.
Czynności, o których mowa w ust. 1, powierza się sądowemu kuratorowi zawodowemu tego
sądu, w okręgu którego ta kara jest lub ma być wykonywana.
3.
Zadaniem sądowego kuratora zawodowego jest pomoc w readaptacji społecznej skazanego.
Kontrola ścisłego wykonywania przez skazanego nałożonych na niego obowiązków i poleceń
ma na celu wychowawcze oddziaływanie i zapobieganie powrotowi do przestępstwa.
4.
Sądowy kurator zawodowy, któremu powierzono czynności określone w ust. 1, nawiązuje
niezwłocznie kontakt ze skazanym, informując go o jego obowiązkach i uprawnieniach.
5.
Sądowy kurator zawodowy może składać wnioski o ustanowienie, rozszerzenie lub zmianę
obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 2, albo o zwolnienie od wykonywania tych
obowiązków.
1
W zakresie czynności, o których mowa w art. 56 ust. 1, sądowy kurator zawodowy, podmiot
prowadzący centralę monitorowania oraz upoważniony podmiot dozorujący wykonują polecenia
sędziego penitencjarnego; upoważniony podmiot dozorujący jest również organem uprawnionym
do wykonywania orzeczeń.
2.
W celu realizacji czynności postępowania wykonawczego, o których mowa w art. 56 ust.
1, sądowy kurator zawodowy współdziała z odpowiednimi podmiotami, o których mowa w
art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego.
1.
W razie potrzeby upoważniony podmiot dozorujący może żądać od Policji udzielenia pomocy
przy dokonywaniu czynności postępowania wykonawczego, w szczególności pomocy przy
wejściu do miejsca stałego pobytu skazanego lub innego wskazanego miejsca przebywania
skazanego
1)
w celu sprawdzenia prawidłowości funkcjonowania i użytkowania elektronicznych urządzeń
rejestrujących lub nadajnika;
2)
w razie stwierdzenia każdego nieuprawnionego oddziaływania na funkcjonowanie nadajnika
lub elektronicznego urządzenia rejestrującego, skutkującego zakłóceniem lub zaprzestaniem
tego funkcjonowania, zwanego dalej „manipulacją”.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, Policja ma obowiązek udzielenia pomocy; kosztami
pomocy obciąża się skazanego, o czym należy go pouczyć.
3.
(uchylony).
1
Czynności materialno-techniczne powierzone upoważnionemu podmiotowi dozorującemu lub
podmiotowi prowadzącemu centralę monitorowania polegają na kontroli przestrzegania
przez skazanego nałożonego na niego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania
w miejscu stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, a także
obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania
się do określonej osoby.
2.
Czynności materialno-techniczne, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności
zainstalowanie elektronicznego urządzenia rejestrującego lub założenie skazanemu nadajnika,
usunięcie tego urządzenia lub nadajnika oraz rejestrację przypadków, o których mowa
w ust. 3.
3
Podmiot prowadzący centralę monitorowania jest obowiązany rejestrować każde zdarzenie
polegające na przerwaniu lub nawiązaniu łączności między środkami technicznymi oraz
każdą manipulację, a także wyczerpanie się wewnętrznego źródła zasilania, zwane dalej
„zdarzeniem podlegającym rejestracji”.
1.
Podmiot prowadzący centralę monitorowania przechowuje i archiwizuje dane osobowe oraz
informacje zarejestrowane w związku z wykonywaniem czynności materialno-technicznych,
o których mowa w art. 59, w sposób zapewniający bezpieczeństwo przechowywanych danych
i informacji.
2.
Dane i informacje, o których mowa w ust. 1, podmiot prowadzący centralę monitorowania
jest obowiązany przechowywać przez okres 2 lat od chwili zakończenia wykonywania kary
przez skazanego.
3.
W przypadku zaprzestania działalności przez podmiot prowadzący centralę monitorowania
dane i informacje, o których mowa w ust. 1, przechowuje podmiot wskazany przez Ministra
Sprawiedliwości.
4.
Podmiot prowadzący centralę monitorowania usuwa dane i informacje, o których mowa
w ust. 1, niezwłocznie po upływie okresu ich przechowywania.
5.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób archiwizowania oraz
sposób i tryb usuwania danych i informacji, o których mowa w ust. 1, mając w szczególności
na względzie potrzebę zapewnienia ochrony tych danych i informacji przed dostępem
osób nieuprawnionych oraz prawidłowe zabezpieczenie tych danych i informacji.
Dane osobowe oraz informacje zarejestrowane w związku z kontrolą przestrzegania przez
skazanego nałożonego na niego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania w miejscu
stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, a także obowiązku
powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania się
do określonej osoby, za zgodą tej osoby, mogą być ujawnione Policji oraz przetwarzane
przez Policję, wyłącznie w celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw lub przestępstw
skarbowych.
Przedstawicielem upoważnionego podmiotu dozorującego lub podmiotu prowadzącego centralę
monitorowania wykonującym czynności, o których mowa w art. 59, oraz osobą nadzorującą
ich wykonanie zatrudnioną w upoważnionym podmiocie dozorującym lub w podmiocie prowadzącym
centralę monitorowania może być obywatel polski o nieposzlakowanej opinii, który nie
był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe, korzystający z pełni praw publicznych i cywilnych, posiadający co najmniej
średnie wykształcenie oraz odpowiednie kwalifikacje zawodowe, w szczególności udokumentowaną
w stopniu co najmniej podstawowym wiedzę w zakresie budowy i funkcjonowania urządzeń
elektronicznych oraz instalacji i systemów, które zawierają podzespoły elektryczne
lub elektroniczne.
Podmiot prowadzący centralę monitorowania jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić
sądowego kuratora zawodowego oraz sędziego penitencjarnego o każdym zdarzeniu podlegającym
rejestracji.
Upoważniony podmiot dozorujący obowiązany jest do niezwłocznego usuwania uchybień
stwierdzonych w funkcjonowaniu środków technicznych niezbędnych do wykonywania kary
pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.
1.
W celu sprawdzenia prawidłowości funkcjonowania i użytkowania elektronicznego urządzenia
rejestrującego lub nadajnika, upoważniony podmiot dozorujący ma prawo dokonać, w każdym
czasie, kontroli technicznej tego urządzenia lub nadajnika oraz żądać od skazanego
wyjaśnień co do zdarzenia podlegającego rejestracji.
2
Skazany, a także osoby wymienione w art. 11 ust. 1 mają obowiązek współdziałać w tym
zakresie, a zwłaszcza umożliwić upoważnionemu podmiotowi dozorującemu wejście do pomieszczeń,
w których przebywają, lub na stanowiącą ich własność lub będącą w ich zarządzie nieruchomość,
budynek lub obiekt.
3.
Z przeprowadzonej kontroli technicznej sporządza się protokół.
1.
Przed kontrolą techniczną przeprowadzający kontrolę przedstawiciel upoważnionego podmiotu
dozorującego okazuje skazanemu oraz osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1, dokument
identyfikujący go jako osobę uprawnioną do przeprowadzenia kontroli, wystawiony przez
upoważniony podmiot dozorujący.
2.
Na czynności kontrolne osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1, oraz skazanemu przysługuje
skarga do sędziego penitencjarnego.
1.
Czynności kontrolne, o których mowa w art. 65 ust. 1, prowadzone przez upoważniony
podmiot dozorujący w obecności skazanego lub osoby, do której skazany ma zakaz zbliżania
się, a także osób z nimi zamieszkujących powinny być dokonane zgodnie z celem tych
czynności, z zachowaniem umiaru i poszanowania godności osób, których te czynności
dotyczą, oraz bez wyrządzania zbędnych dolegliwości.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności kontrolnych prowadzonych w miejscu,
o którym mowa w art. 14 ust. 2.
1.
Czynności kontrolnych można dokonać w porze nocnej tylko w przypadkach niecierpiących
zwłoki; za porę nocną uważa się czas od godziny 22 do godziny 6.
2.
Kontrolę techniczną rozpoczętą za dnia można prowadzić nadal pomimo nastania pory
nocnej.
1.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki techniczne urządzeń wchodzących w skład
środków technicznych niezbędnych do kontroli wykonywania przez skazanego nałożonego
na niego przez sąd penitencjarny obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub
w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie, jak również obowiązku powstrzymania
się od przebywania w określonych miejscach lub zakazu zbliżania się do określonej
osoby, a także sposób organizowania tych urządzeń w system informatyczny oraz sposób
przekazywania danych wewnątrz tego systemu.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić w szczególności konieczność
prawidłowego przetwarzania danych osobowych oraz zabezpieczenia tych danych, rejestrowanych
w centrali monitorowania, a także prawidłowość rejestrowania, gromadzenia, odtwarzania,
przechowywania, zabezpieczenia i częstotliwość przekazywania uprawnionym organom informacji
odnoszących się do przestrzegania przez skazanego nałożonego na niego przez sąd penitencjarny
obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym
czasie, a także obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych miejscach
lub zakazu zbliżania się do określonej osoby.
1
W czasie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, w
zakresie czynności materialno-technicznych, skazany może bezpośrednio zwracać się
do upoważnionego podmiotu dozorującego, podmiotu prowadzącego centralę monitorowania
lub sądowego kuratora zawodowego ze sprawami związanymi z wykonywaniem tej kary.
2.
(uchylony).
(uchylony).
(uchylony).
1.
(uchylony).
2
Sąd penitencjarny lub sądowy kurator zawodowy mogą żądać od skazanego, również telefonicznie,
wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary, a w przypadku zainstalowania stacjonarnego
urządzenia monitorującego - również za pomocą tego urządzenia.
3.
Skazanego można wzywać lub zawiadamiać o czynnościach procesowych telefonicznie, a
w przypadku zainstalowania stacjonarnego urządzenia monitorującego - również za pomocą
tego urządzenia w czasie, gdy ma on obowiązek przebywać w jego zasięgu. Jeżeli skazany
nie odbierze połączenia telefonicznego przychodzącego do stacjonarnego urządzenia
monitorującego, wezwanie lub zawiadomienie uznaje się za skuteczne. W aktach sprawy
pozostawia się zapis nadanego komunikatu lub zapisek o czasie nieodebranego połączenia,
z podpisem osoby nadającej.
4.
(uchylony).
1.
W czasie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego sądowy
kurator zawodowy składa stosowne wnioski oraz co najmniej raz w miesiącu zawiadamia
sąd penitencjarny o zachowaniu skazanego, w szczególności o tym, czy wykonuje on nałożone
obowiązki i przestrzega porządku prawnego.
2.
Sądowy kurator zawodowy niezwłocznie zawiadamia sąd penitencjarny o każdym przypadku
naruszenia przez skazanego porządku prawnego lub nałożonego na skazanego obowiązku,
w szczególności o popełnieniu przez skazanego przestępstwa lub przestępstwa skarbowego.
1.
Żądania, wezwania, wnioski i zawiadomienia, o których mowa w art. 73 i 74, a także
inne wezwania i zawiadomienia można składać także za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej;
w takim przypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się wobec skazanego, jeżeli wskaże on organom, o których mowa
w art. 73, numer telefaksu lub adres poczty elektronicznej.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób oraz szczegółowe
warunki wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, mając
na uwadze w szczególności kontrolowanie i ocenę zachowania skazanego w czasie wykonywania
kary w tym systemie oraz zakres niezbędnej dokumentacji sporządzanej przez sądowego
kuratora zawodowego.
Nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie
dozoru elektronicznego sprawuje sędzia penitencjarny.
Sądowy kurator zawodowy informuje sędziego penitencjarnego o każdym przypadku nieprawidłowości
w funkcjonowaniu upoważnionego podmiotu dozorującego, o którym dowiedział się, wykonując
czynności związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kary pozbawienia
wolności w systemie dozoru elektronicznego.
1.
W razie stwierdzenia istotnych uchybień w funkcjonowaniu upoważnionego podmiotu dozorującego
sędzia penitencjarny informuje o tym prezesa właściwego sądu.
2.
Prezes właściwego sądu wzywa upoważniony podmiot dozorujący do usunięcia uchybień
w wyznaczonym terminie, nie dłuższym jednak niż 3 miesiące.
3.
W przypadku nieusunięcia uchybień w wyznaczonym terminie prezes właściwego sądu zawiadamia
o tym Ministra Sprawiedliwości.
1.
Jeżeli nieusunięte uchybienia, o których mowa w art. 79 ust. 1, powodują nieprawidłowe
wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, Minister
Sprawiedliwości wydaje decyzję w przedmiocie zawieszenia wykonywania tych dozorów
elektronicznych przez upoważniony podmiot dozorujący w całości albo w części.
2.
Decyzja jest natychmiast wykonalna.
3.
O treści decyzji Minister Sprawiedliwości zawiadamia właściwe sądy.
1.
W przypadku zawieszenia wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego,
o którym mowa w art. 80 ust. 1, Minister Sprawiedliwości zarządza, na czas trwania
zawieszenia, kontynuowanie tych dozorów elektronicznych przez inny upoważniony podmiot
dozorujący.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wszelkie koszty przeniesienia i kontynuowania
dozorów ponosi ten upoważniony podmiot dozorujący, którego działalność zawieszono.
3.
Przepis art. 60 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
1.
Jeżeli kontynuowanie systemu dozoru elektronicznego w warunkach, o których mowa w
art. 81 ust. 1, powodowałoby dla skazanego lub jego najbliższej rodziny zbyt ciężkie
skutki, sąd penitencjarny może udzielić skazanemu, na jego wniosek, przerwy w wykonaniu
kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, nakazując niezwłoczne
usunięcie elektronicznego urządzenia rejestrującego lub nadajnika.
2.
Okres przerwy biegnie od dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie.
3
Przepis art. 26 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb sprawowania
nadzoru nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego,
uwzględniając w szczególności legalność i prawidłowość wykonywania kary w tym systemie,
sposób eliminowania stwierdzonych uchybień oraz sposoby dokumentowania i przeprowadzania
tego nadzoru.
W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym
(Dz. U. Nr 50, poz. 580, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 12 w ust. 2 w pkt 33 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 34 i
35 w brzmieniu
„
34)
zezwoleniu albo uchyleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem
karnym w systemie dozoru elektronicznego,
35)
przerwie, warunkowym zawieszeniu albo wykonaniu kary pozbawienia wolności odbywanej
poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.
”
;
2)
w art. 22 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Biuro informacyjne niezwłocznie zawiadamia właściwy sąd o udzieleniu skazanemu zezwolenia
na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.
”
.
(pominięty).
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 w pkt 2 lit. g otrzymuje brzmienie
„
g)
nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności, z
wyjątkiem kary pozbawienia wolności odbywanej poza zakładem karnym w systemie dozoru
elektronicznego,”.
”
;
(pominięty).
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się również przy wykonywaniu orzeczonej kary pozbawienia
wolności, która stała się wykonalna przed dniem jej wejścia w życie.
(uchylony).
Przepisy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru
elektronicznego stosuje się także po upływie okresu obowiązywania ustawy w sprawach,
w których sąd penitencjarny wydał chociażby nieprawomocne orzeczenie o zezwoleniu,
o którym mowa w art. 6 ust. 1.
1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2009 r., z wyjątkiem art. 2, 3, 4, 59, 62
i 69, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia
2.
Ustawa obowiązuje do dnia 31 sierpnia 2014 r.