Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutnictwie żelaza i stali
Table of Provisions (42)
Statutory Text (42 Articles)
§ 5. 1. Instalacje i urządzenia gazowe powinny być
poddawane okresowym kontrolom, nie rzadziej niż
raz w roku.
Rozdział 1
2. Miejsca, w których może wystąpić zagrożenie
gazowe, w zależności od stopnia zanieczyszczenia środowiska pracy trującymi gazami, powinny być podzielone na trzy strefy zagrożenia gazowego, przy czym
Przepisy ogólne
1) strefa pierwsza oznacza strefę, w której występuje
stężenie trującego gazu powyżej najwyższego dopuszczalnego stężenia;
.go
§ 1. Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach metalurgicznych
i przetwórczych przerabiających stopy żelaza na półwyroby i wyroby hutnicze, zwanych dalej „hutami żelaza i stali”.
§ 2. W sprawach bezpieczeństwa i higieny pracy
nieuregulowanych w rozporządzeniu pracodawca powinien opracować szczegółowe instrukcje postępowania przy eksploatacji instalacji i urządzeń hutniczych.
3) strefa trzecia oznacza strefę, w której może wystąpić stężenie trującego gazu nieprzekraczające najwyższego dopuszczalnego stężenia.
3. Prace wykonywane w pierwszej i drugiej strefie
zagrożenia gazowego powinny być traktowane jako
prace szczególnie niebezpieczne, określone w przepisach w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa
i higieny pracy.
w.
rcl
§ 3. W przypadku gdy prędkość pojazdów szynowych na przejazdach kolejowych przekracza 15 km/h,
na przejazdach tych powinny być zainstalowane mostki lub tunele dla pieszych. Jeżeli zainstalowanie tych
urządzeń jest niemożliwe ze względów technicznych,
przejazdy kolejowe powinny być wyposażone w zapory lub sygnalizację świetlną i akustyczną.
2) strefa druga oznacza strefę, w której może okresowo wystąpić stężenie trującego gazu powyżej najwyższego dopuszczalnego stężenia;
§ 4. 1. Do prac wykonywanych przy urządzeniach
i instalacjach energetycznych, w tym instalacjach gazowych, stosuje się przepisy w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i instalacjach
energetycznych.
2. Przy wykonywaniu prac w miejscach, w których
może wystąpić atmosfera wybuchowa, stosuje się
przepisy w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może
wystąpić atmosfera wybuchowa.
1) Zmiany
ww
tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,
poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239,
Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268,
z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538,
Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354,
Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74,
poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199,
poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608
i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99,
poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r.
Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167,
poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935,
Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64,
poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181,
poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586,
Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654,
z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485,
Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157,
poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704 oraz z 2010 r. Nr 105, poz. 655
i Nr 135, poz. 912.
4. Pracodawca może wyznaczyć strefy zagrożenia
innymi gazami, niż określone w ust. 2.
5. Teren stref zagrożenia gazowego powinien być
oznakowany znakami bezpieczeństwa.
6. W przypadku zmiany stopnia zanieczyszczenia
środowiska pracy gazami, o których mowa w ust. 2,
pracodawca niezwłocznie określa właściwe strefy zagrożenia gazowego.
7. Strefy, o których mowa w ust. 2, są ustalane na
podstawie najwyższego dopuszczalnego stężenia trującego gazu, określonego w przepisach w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników
szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
§ 6. 1. Kanały, którymi są prowadzone instalacje
gazowe, powinny zabezpieczać instalacje przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz powinny być odpowiednio wentylowane i przewietrzane.
2. W przypadku zainstalowania w kanałach, o których mowa w ust. 1, instalacji oświetleniowej instalacja ta powinna być wykonana zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach.
3. Wejścia do kanałów, o których mowa w ust. 1,
powinny być zabezpieczone przed dostępem osób
nieupoważnionych.
4. Częstość przewietrzania kanałów, o których mowa w ust. 1, ustala pracodawca, z uwzględnieniem
występujących potrzeb. Ustalenia pracodawcy dotyczące częstości przewietrzania kanałów powinny być
dokumentowane.
§ 7. 1. Do instalacji i urządzeń gazowych powinny
być dołączone instrukcje ratownictwa gazowego.
2. Pracodawca jest obowiązany zapoznać pracowników eksploatujących instalacje i urządzenia gazowe
z instrukcją ratownictwa gazowego.
3. Pracownicy eksploatujący instalacje i urządzenia gazowe nie mogą opuszczać wyznaczonych stanowisk pracy bez powiadomienia bezpośredniego przełożonego.
§ 8. 1. Pracownicy eksploatujący instalacje tlenowe powinni używać odzieży ochronnej odpowiedniej
do zidentyfikowanych zagrożeń.
2. Podczas prowadzenia prac, o których mowa
w ust. 1, jest zabronione przejeżdżanie suwnicą nad
miejscem prowadzenia prac w trakcie ich wykonywania przez pracowników.
3. Jeżeli w trakcie wykonywania prac, o których
mowa w ust. 1, zaistnieje konieczność przejazdu suwnicą nad miejscem prowadzenia prac, pracownik obsługujący suwnicę jest obowiązany w sposób wyraźny
zasygnalizować pracownikowi koordynującemu te
prace konieczność przejazdu suwnicą. W takim przypadku pracownik koordynujący prace zapewnia, aby
w miejscach prowadzenia prac nie przebywali pracownicy.
§ 12. Niedopuszczalne jest podczas użytkowania
suwnicy
1) podnoszenie lub rozrywanie w piecu wlewków
przypieczonych lub spieczonych ze sobą;
.go
2. W miejscu wykonywania prac remontowych
i usuwania awarii instalacji tlenowych powinien być
prowadzony ciągły pomiar stężenia tlenu w powietrzu.
Poz. 951
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 142
3. W przypadku gdy stężenie tlenu w powietrzu
przekroczy 25 %, prace, o których mowa w ust. 2, powinny być przerwane.
2) wyrywanie szyn, blach lub innych materiałów ze
stosu;
3) jednostronne nabieranie ładunków na łapy.
4. Jeżeli podczas wykonywania prac, o których
mowa w ust. 2, stężenie tlenu w powietrzu osiągnie
poziom między 21 % a 25 %, wprowadza się
1) ograniczenie czasu przebywania pracowników;
2) zakaz używania otwartego ognia;
2. Strefy, o których mowa w ust. 1, powinny być
wydzielone i oznakowane znakami bezpieczeństwa,
informującymi o występujących zagrożeniach.
w.
rcl
3) nakaz używania narzędzi nieiskrzących;
§ 13. 1. Podczas pracy suwnicy z chwytakiem elektromagnetycznym jest zabronione przebywanie osób
w strefach pracy suwnicy.
4) obowiązek wyposażenia pracowników w środki
ochrony indywidualnej dróg oddechowych;
5) obowiązek asekuracji pracowników;
6) obowiązek dokumentowania działań, o których
mowa w pkt 1—5.
3. Niedopuszczalne jest przemieszczanie za pomocą chwytaka elektromagnetycznego
1) gorących przedmiotów, o ile instrukcja obsługi nie
przewiduje inaczej;
2) butli z gazami technicznymi;
5. Niedopuszczalne jest umieszczanie instalacji
i urządzeń tlenowych w
3) innych przedmiotów stwarzających zagrożenie,
w szczególności wybuchem.
1) piwnicach;
2) pomieszczeniach usytuowanych pod innymi pomieszczeniami.
Rozdział 2
Urządzenia transportujące i wyładowujące
ww
§ 9. Użytkowanie suwnic powinno odbywać się
zgodnie z warunkami określonymi w przepisach
w sprawie
1) warunków technicznych dozoru technicznego
w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń transportu bliskiego;
2) obsługi suwnic elektrycznych w zakładach pracy.
§ 10. Podczas transportu płynnego metalu za pomocą suwnicy należy ograniczyć pracę innych suwnic
zasilanych z tych samych przewodów ślizgowych.
§ 11. 1. Pracodawca określa warunki użytkowania
suwnic w zakresie prowadzenia prac budowlanych,
remontowych, rozbiórkowych lub montażowych.
§ 14. 1. Wyładunek wsadu na składowiska i załadunek tego wsadu do wagonów, środków transportu
wewnętrznego oraz samochodów powinien być
zmechanizowany.
2. Niedopuszczalne jest przebywanie pracowników
na platformach wagonów, w środkach transportu wewnętrznego i samochodach podczas załadunku i wyładunku wsadu.
§ 15. 1. Praca wywrotnicy powinna być zautomatyzowana, a urządzenia sterownicze zabezpieczone
w sposób wykluczający możliwość przypadkowego
uruchomienia wywrotnicy.
2. Podnoszenie lub obracanie wagonów na wywrotnicy może nastąpić tylko wtedy, gdy pracownik
obsługujący wywrotnicę upewni się, że wagon został
właściwie ustawiony i zamocowany, a w wagonie
i w wyznaczonej strefie wokół wagonu lub w zasobnikach nie znajdują się osoby.
3. Podczas pracy wywrotnicy powinna być włączona ostrzegawcza sygnalizacja świetlna i akustyczna.
4. Tory rozrządowe, na które są kierowane wagony z wywrotnicy, powinny być wyposażone w urządzenia hamujące bieg wagonu.
§ 16. 1. Ładowanie i transportowanie wsadu ze
składowisk wsadu powinno być zmechanizowane.
2. Dla każdego rodzaju wsadu na składowisku
wsadu powinny być wyznaczone oddzielne miejsca
składowania.
3. Materiały sypkie i materiały o właściwościach
niemagnetycznych powinny być składowane w zasobnikach lub dołach wsadowych.
Rozdział 3
Wielkie piece
3. Wejście pracowników do jamy skipowej jest dopuszczalne tylko po uprzednim unieruchomieniu i zablokowaniu skipa oraz odsunięciu od tej jamy wagonu-wagi.
4. Wagon-waga powinien być wyposażony
w ostrzegawczą sygnalizację świetlną i akustyczną.
5. Wyłącznik służący do otwierania i zamykania
klapy zasobników wagonu-wagi powinien być osłonięty w taki sposób, aby uniemożliwić przypadkowe
otworzenie klapy.
§ 25. Podczas pracy wielkiego pieca niedopuszczalne jest przeprowadzanie jakichkolwiek napraw przy
klapach eksplozyjnych lub zaworach bezpieczeństwa.
§ 26. Hala odlewnicza, w której znajdują się wielkie
piece, powinna posiadać co najmniej dwa wyjścia
ewakuacyjne znajdujące się na poziomie podłoża.
.go
4. Składowisko materiałów kawałkowych lub posiadających właściwości magnetyczne powinno być
odpowiednio ogrodzone.
Poz. 951
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 142
§ 17. Miejsca rozładunku taśmy spiekalniczej, łamacze spieku oraz podajniki spieku prowadzące do
chłodni powinny być obudowane i wyposażone
w urządzenia odpylające.
2. Pracodawca określa sposób postępowania
w przypadku przekroczenia najwyższego dopuszczalnego stężenia tlenku węgla.
§ 28. 1. Wagon do przewozu ciekłego metalu lub
żużla powinien być wyposażony w zderzaki, amortyzatory, osłony kół oraz sprzęgi automatyczne.
w.
rcl
§ 18. W sytuacjach gdy jest to niezbędne do wykonania prac konserwacyjnych lub naprawczych, zdalnie
sterowane maszyny i inne urządzenia spiekalni zainstalowane w liniach produkcyjnych powinny być również przystosowane do sterowania miejscowego.
§ 27. 1. Stanowiska pracy, na których może pojawić się tlenek węgla, powinny być wyposażone
w urządzenia do kontroli i sygnalizacji przekroczenia
najwyższego dopuszczalnego stężenia tlenku węgla.
§ 19. 1. Każda grupa nagrzewnic powinna być obsługiwana przez co najmniej dwóch pracowników.
2. Naprawa nagrzewnicy powinna odbywać się po
jej wystudzeniu do temperatury nieprzekraczającej
40 °C (313 K).
§ 20. 1. Pomosty gardzielowe wielkich pieców,
mostki i schody powinny być wykonane z materiałów
ognioodpornych.
2. Pomosty, mostki i schody, z wyjątkiem głównego pomostu gardzielowego, powinny być ażurowe.
§ 21. Elementy urządzeń sterujących wielkimi piecami powinny być wyposażone w blokady zabezpieczające przed przypadkowym ich uruchomieniem.
ww
§ 22. Baseny i instalacje do wodnej granulacji ciekłego żużla powinny być zaopatrzone w urządzenia
chroniące przed rozpryskami ciekłego metalu lub żużla.
§ 23. Szyb wyciągu pionowego, na całej wysokości, powinien być zabezpieczony ze wszystkich stron
osłonami.
§ 24. 1. Wyciąg skipowy powinien być osłonięty
od spodu oraz z boków do wysokości co najmniej 3 m
ponad górny poziom jamy skipowej.
2. Wewnątrz i na zewnątrz jamy skipowej powinna
być zapewniona ostrzegawcza sygnalizacja świetlna
i akustyczna.
2. Niedopuszczalne jest łączenie wagonu wyposażonego w sprzęgi automatyczne z wagonem wyposażonym w sprzęgi śrubowe.
3. Podczas transportowania kadzi zawierającej ciekły metal lub żużel między wagonem do przewozu kadzi a lokomotywą powinien znajdować się odpowiednio obciążony wagon ochronny.
4. Kadź do przewozu ciekłego metalu lub żużla powinna być zamocowana na podwoziu wagonu, o którym mowa w ust. 1, w sposób uniemożliwiający jej
przechylenie.
5. Kadź, o której mowa w ust. 4, przed napełnieniem powinna być oczyszczona i wysuszona.
6. Niedopuszczalne jest napełnianie kadzi powyżej
poziomu określonego w dokumentacji technicznej.
§ 29. 1. W czasie pracy wielkiego pieca wszystkie
prace konserwacyjne i naprawcze należy wykonywać
ze szczególną ostrożnością i ścisłym przestrzeganiem
procedur wewnętrznych, właściwych dla tych prac,
opracowanych przez pracodawcę.
2. Przed zatrzymaniem pracy wielkiego pieca powinna być spuszczona jego zawartość.
§ 30. 1. Przebijanie otworu spustowego w wielkim
piecu powinno być zmechanizowane.
2. Pracodawca może dopuścić ręczne przebijanie
otworu spustowego pod warunkiem wykonywania tej
czynności zgodnie z opracowaną instrukcją określającą warunki i sposoby zapewniające bezpieczną pracę.
§ 31. 1. Przyrządy i narzędzia używane do pracy
przy spuszczaniu ciekłego metalu powinny być przed
ich użyciem wysuszone i nagrzane.
2. Otwór spustowy, koryta rynien spustowych ciekłego metalu i żużla oraz inne elementy narażone na
zetknięcie się z ciekłym metalem lub żużlem powinny
być przed rozpoczęciem spustu oczyszczone i wysuszone.
3. Drogi komunikacyjne nad rynnami spustowymi
ciekłego metalu lub żużla powinny być wykonane
w postaci mostków.
§ 32. Usuwanie gąsek spod maszyny rozlewniczej
jest dopuszczalne po zatrzymaniu pracy tej maszyny.
§ 34. Podstawianie i wyciąganie wagonów spod
taśmy maszyny rozlewniczej powinno być automatycznie sygnalizowane.
Rozdział 4
Stalownie
§ 39. Dla zabezpieczenia pracowników przed płomieniem, rozpryskami ciekłego metalu lub żużla powinny być stosowane osłony naprzeciw okien wsadowych.
§ 40. Podczas zlewania ciekłego metalu i żużla powinny być włączone ostrzegawcze sygnały świetlne
i akustyczne.
§ 41. Miejsce i urządzenie służące do zlewania ciekłego metalu lub żużla powinny być suche oraz odpowiednio zabezpieczone i oznakowane.
§ 42. Niedopuszczalne jest
1) powiększanie pojemności kadzi przez zamurowywanie wylewu;
2) polewanie wodą czopów kadzi i ich oczyszczanie
za pomocą palnika gazowego.
.go
§ 33. Niedopuszczalne jest lokalizowanie stanowisk pracy i dróg komunikacyjnych pod taśmą maszyny rozlewniczej.
Poz. 951
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 142
§ 44. 1. Suszenie i remont kadzi odlewniczych oraz
kadzi pośrednich, w szczególności wyburzanie i naprawa wymurówki, powinny odbywać się w wyznaczonym do tego miejscu wyposażonym w odpowiednie pomosty.
2. Kadź odlewniczą i kadź pośrednią remontuje się
po uprzednim jej ochłodzeniu do temperatury nieprzekraczającej 40 °C (313 K).
w.
rcl
§ 35. Stalownicze łukowe piece elektryczne, konwertory i piecokadzie powinny być wyposażone
w urządzenia do mechanicznego załadunku wsadu
i dodatków stopowych oraz w urządzenia odpylające.
§ 43. Rafinacja w piecokadzi powinna być prowadzona przy działającej wentylacji wywiewnej.
§ 36. 1. Części pieca elektrycznego i piecokadzi
znajdujące się pod napięciem powinny być osłonięte
oraz odpowiednio oznakowane.
2. Przed rozpoczęciem prac regulacyjno-naprawczych należy upewnić się, czy piec został odłączony od
napięcia.
3. Wszystkie elementy przewodzące pieca powinny być uziemione.
4. Przy obsłudze pieca elektrycznego powinno używać się narzędzi z uchwytami izolowanymi, wykonanymi z materiałów niepalnych.
ww
5. Wymagania dotyczące ochrony pracowników
narażonych na pole elektromagnetyczne wytwarzane
przez piece elektryczne określają przepisy w sprawie
najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
§ 37. Niedopuszczalny jest załadunek wsadu do
pieca stalowniczego, w szczególności gdy nastąpiło
uszkodzenie otworu spustowego, trzonu, ścian lub
sklepienia pieca.
§ 38. Niedopuszczalny jest załadunek do pieca stalowniczego.
1) materiałów
a) oblodzonych lub wilgotnych,
b) niebezpiecznych, w tym wybuchowych,
c) niewiadomego pochodzenia,
d) zawierających ołów;
2) zamkniętych pojemników.
3. Niedopuszczalne jest wchodzenie do kadzi,
w której pozostały skrzepy lub wiszące elementy wymurówki.
4. Wyburzanie wymurówki w kadzi oraz wannie
pieca powinno odbywać się za pomocą sprzętu mechanicznego.
5. Torkretowanie wanny pieca powinno odbywać
się wyłącznie za pomocą specjalnej maszyny.
§ 45. 1. Wlewnice powinny być składowane w miejscu do tego przeznaczonym. Wysokość stosu ułożonych wlewnic nie powinna przekraczać 2 m.
2. Wlewnice powinny być ułożone lub ustawione
w sposób zabezpieczający je przed przemieszczaniem.
§ 46. Opróżnianie kadzi lub misy żużlowej z zakrzepniętego żużla powinno odbywać się wyłącznie
w miejscu do tego celu wyznaczonym.
§ 47. 1. Wyciąganie wlewków z wlewnic powinno
być dokonywane za pomocą suwnic wyposażonych
w urządzenia przystosowane do tego celu.
2. Usuwanie gorących wlewków z płyt odlewniczych powinno odbywać się za pomocą kleszczy wyposażonych w ostre kły chwytakowe.
3. Niedopuszczalne jest odbijanie korzeni z zawieszonych wlewków.
§ 48. Przy stosowaniu w procesie ciągłego odlewania stali źródeł promieniotwórczych powinny być
spełnione wymagania w zakresie ochrony pracowników narażonych na promieniowanie, określone
w przepisach w sprawie najwyższych dopuszczalnych
stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia
w środowisku pracy.
§ 49. 1. W czasie ciągłego odlewania stali niedopuszczalne jest przebywanie osób
1) w zasięgu obrotu awaryjnego wieży obrotowej
przenoszącej kadzie odlewnicze;
2) w zasięgu wieży obrotowej przenoszącej kadzie
odlewnicze;
3) pod maszynami do cięcia gazowego;
2. Czynność obrotu wieży obrotowej, o której mowa w ust. 1, jest wykonywana na polecenie pracownika nadzorującego proces odlewania przy włączonej
ostrzegawczej sygnalizacji świetlnej i akustycznej.
3. Przed rozpoczęciem odlewania wnęki robocze
krystalizatorów powinny być oczyszczone i wysuszone.
4. Ramiona wieży obrotowej powinny być oznakowane znakami bezpieczeństwa zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach.
Walcownie
§ 52. Podłoga przed i za zespołem walcarek oraz
przy piecach grzewczych powinna być równa i odporna na temperatury właściwe dla prowadzonych procesów.
§ 53. Przemieszczanie się pracowników w strefie
ciągów walcowniczych powinno odbywać się po wyznaczonych drogach komunikacyjnych i pomostach,
zapewniających ochronę przed zagrożeniami wynikającymi z procesów walcowania.
§ 54. 1. W ciągach walcowniczych należy stosować
systemy wyłączania walcarek, właściwe dla prowadzonego procesu walcowania, zapewniające wyłączenie ciągu walcowniczego w przypadku awarii walcarki
lub zespołu walcarek.
2. Między stanowiskiem operatora zespołu walcarek a pracownikami obsługującymi walcarki powinna
być zapewniona sygnalizacja świetlna i akustyczna.
3. Uruchomienie zespołu walcarek powinno być
poprzedzone stosownym wpisem do książki załączeń
i wyłączeń zespołu walcarek i podaniem właściwego
sygnału ostrzegawczego dla pracowników.
§ 55. Podczas pracy walcarki niedopuszczalna jest
wymiana lub naprawa osprzętu i urządzeń walcowniczych.
w.
rcl
Rozdział 5
Rozdział 6
.go
4) w komorze chłodzenia wlewków.
Poz. 951
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 142
Spadarki
§ 50. 1. Teren, na którym odbywa się rozbijanie
złomu przy użyciu spadarek, powinien być ogrodzony
w sposób uniemożliwiający wejście osób nieupoważnionych, a przed ogrodzeniem powinny zostać umieszczone tablice ostrzegające o niebezpieczeństwie.
2. Spadarka powinna być wyposażona w obudowę, sięgającą co najmniej do 2/3 wysokości podnoszenia kuli, zabezpieczającą przed rozrzutem rozbijanego
złomu poza miejsce pracy spadarki.
3. Spadarka powinna być wyposażona w sygnalizację ostrzegawczą, uruchamianą przed każdym podniesieniem i opuszczeniem kuli.
ww
4. Kabina pracownika obsługującego spadarkę powinna być zabezpieczona osłonami przed rozrzutem
odłamków rozbijanego złomu oraz wyposażona w labiryntowe wejście osłonięte od góry.
5. Podczas rozbijania złomu pracownicy znajdujący się na terenie, o którym mowa w ust. 1, powinni
przebywać w pomieszczeniu chroniącym ich przed
rozpryskami złomu.
§ 51. 1. Do transportu i układania złomu na płycie
spadarki powinny być używane urządzenia umożliwiające bezpieczne wykonywanie tych prac.
2. Niedopuszczalne jest rozbijanie złomu
1) zawierającego materiały niebezpieczne, w tym wybuchowe;
2) w postaci zamkniętych pojemników o niesprawdzonej zawartości.
§ 56. Składowane walce powinny być zabezpieczone przed niekontrolowanym przemieszczaniem.
§ 57. Jeżeli w procesie walcowania nie przewidziano inaczej, do obsługi zespołu walcarek mającego
1) co najwyżej 3-żyłowy system walcowania powinno być przydzielonych co najmniej dwóch pracowników;
2) ponad 3-żyłowy system walcowania powinno być
przydzielonych co najmniej trzech pracowników.
Rozdział 7
Wytrawialnie
§ 58. 1. Ściany, sufity i podłogi w pomieszczeniu
lub zespole pomieszczeń, w których jest wykonywany
proces wytrawiania półwyrobów i wyrobów hutniczych, zwanym dalej „wytrawialnią”, powinny być odporne na oddziaływanie substancji i preparatów chemicznych stosowanych w procesie wytrawiania, nienasiąkliwe i łatwo zmywalne.
2. Wysokość wanien trawiennych powinna wynosić co najmniej 1,1 m od podłoża. Wanny trawienne
powinny być odporne na oddziaływanie substancji
i preparatów chemicznych stosowanych w procesie
wytrawiania.
§ 59. 1. Rozładunek kwasów z cystern do zbiorników powinien być prowadzony za pomocą pomp do
tego celu przeznaczonych.
2. Dostarczanie kwasów do wanien trawiennych
powinno odbywać się za pomocą rurociągów lub
w inny zmechanizowany sposób zapobiegający zagrożeniu oparzeniem pracowników.
§ 60. Zanurzanie i wyciąganie wytrawianych przedmiotów z wanien powinno być zmechanizowane.
§ 61. 1. Wanny trawienne powinny być wyposażone w wentylację wywiewną miejscową zapobiegającą
przedostawaniu się oparów do miejsc przebywania
pracowników.
3. W otwartych wannach trawiennych temperatury roztworów trawiących nie powinny przekraczać
1) 35 °C (308 K) — w przypadku kąpieli zawierającej
kwas solny;
2) 70 °C (343 K) — w przypadku kąpieli zawierającej
kwas siarkowy.
Rozdział 8
Prasownie (kuźnie)
2. Pracownicy obsługujący prasy, młoty i piece
kuźnicze, stosownie do wyników oceny ryzyka, powinni być zabezpieczeni przed zagrożeniami powstającymi w trakcie obróbki wyrobów, odpryskami żużla, hałasem, wibracjami i promieniowaniem cieplnym.
§ 66. Niedopuszczalne jest
1) cięcie, za pomocą młota, materiałów na zimno;
2) kucie na nakładkę;
3) rozbrajanie kowadeł przy użyciu tarana.
Rozdział 9
Składowanie wyrobów hutniczych
§ 67. 1. Składowanie półwyrobów i wyrobów hutniczych powinno odbywać się zgodnie z instrukcją
opracowaną na podstawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, uwzględniającą zagrożenia wynikające ze specyfiki wytwarzanych wyrobów.
.go
2. Wentylacja ogólna oraz wentylacja miejscowa
powinny zapewnić taką wymianę powietrza, aby na
stanowiskach pracy w wytrawialni nie były przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia czynników
szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, określone w przepisach, o których mowa w § 5 ust. 7.
Poz. 951
v.p
l
Dziennik Ustaw Nr 142
3. Stosy wlewków okrągłych powinny być składowane w sposób stabilny, przy czym wysokość stosu
nie powinna przekraczać 2 m.
w.
rcl
§ 62. Podłoga przy prasach, młotach i piecach kuźniczych powinna być równa i odporna na temperatury
właściwe dla prowadzonych procesów.
2. Przy składowaniu w stosach należy zapewnić,
aby wysokość składowania przy ręcznym zapinaniu
półwyrobów i wyrobów hutniczych podnoszonych
suwnicą nie przekraczała 2,5 m.
§ 63. Podczas nagrzewania wsadu niemieszczącego się w całości w komorze pieca powinny być zastosowane osłony chroniące przed promieniowaniem
cieplnym.
§ 64. Podczas pracy pras i młotów niedopuszczalne jest
1) dokonywanie ich napraw;
2) prowadzenie prac konserwacyjno-przeglądowych;
3) wykonywanie innych czynności niezwiązanych
z procesem kucia.
ww
§ 65. 1. Transport przedmiotów o masie przekraczającej 20 kg z pieców do pras i młotów powinien być
zmechanizowany.
4. Przy składowaniu półwyrobów i wyrobów gotowych powinna być zachowana odległość co najmniej
1 m między górną krawędzią składowanego materiału
a najniższą częścią transportowanego suwnicą przedmiotu.
Rozdział 10
Przepisy końcowe
§ 68. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutach żelaza (Dz. U. Nr 112,
poz. 1202 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 601).
§ 69. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
Minister Gospodarki: w z. D. Bogdan
Elektronicznie
podpisany przez
Grzegorz Paczowski
Data: 2010.08.09
16:03:38 +02'00'
— 11270 —
Poz. 951
951
v.p
l
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI
z dnia 14 lipca 2010 r.
w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutnictwie żelaza i stali
Na podstawie art. 23715 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21,
poz. 94, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje