Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2010 r. w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniach 20 czerwca 2010 r. oraz 4 lipca 2010 r.

Elektronicznie podpisany

przez Grzegorz Paczowski

Data: 2010.08.04 18:56:34

+02'00'

Poz. 936

.go

v.p

l

936

sygn. akt III SW 370/10

UCHWAŁA SĄDU NAJWYŻSZEGO

z dnia 3 sierpnia 2010 r.

w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych

w dniach 20 czerwca 2010 r. oraz 4 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych

Przewodniczący: Prezes Sądu Najwyższego — Walerian Sanetra,

Sędziowie Sądu Najwyższego: Bogusław Cudowski, Teresa Flemming-Kulesza, Małgorzata Gersdorf,

Katarzyna Gonera, Zbigniew Hajn, Józef lwulski, Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Halina Kiryło, Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński, Jerzy Kuźniar,

Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka, Jolanta Strusińska-Żukowska, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec,

Andrzej Wróbel,

protokolanci: Monika Domańska, Eliza Maniewska

Nieuzasadnionych było 229 protestów. Wśród nich

202 zawierało zarzut przeprowadzenia wyborów,

mimo że w związku z powodzią powinien być ogłoszony stan klęski żywiołowej, w czasie którego przeprowadzenie wyborów jest niedopuszczalne. Zdaniem

wnoszących protesty stanowiło to naruszenie art. 228

ust. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski

żywiołowej (Dz. U. Nr 62, poz. 558, ze zm.). Nadto zarzucono, że nastąpiło naruszenie zasady równości wynikającej z art. 4 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż osoby zamieszkałe na terenach objętych powodzią miały faktycznie utrudnioną

możliwość uczestniczenia w wyborach. Zarzut naruszenia tego przepisu Sąd Najwyższy uznał za nieuzasadniony, ponieważ poszczególni wyborcy wnoszący

protesty nie wykazali konkretnych okoliczności faktycznych, które w indywidualnych przypadkach utrudniły udział w wyborach. Natomiast w odniesieniu do

nieogłoszenia stanu klęski żywiołowej, Sąd Najwyższy

pozostawił protesty bez dalszego biegu, gdyż nie opierały się one na zarzucie naruszenia ustawy o wyborze

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, czego wymaga

jej art. 72 ust. 1.

rcl

z udziałem Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Stefana J. Jaworskiego, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 3 sierpnia 2010 r.,

biorąc pod uwagę, że

Za zasadne w całości lub w części Sąd Najwyższy

uznał 16 z nich, lecz w żadnym przypadku nie stwierdził wpływu naruszenia prawa na wynik wyboru,

głównie z uwagi na różnicę głosów uzyskanych przez

kandydatów uczestniczących w ponownym głosowaniu (1 014 753 głosy). Spośród uzasadnionych protestów można w szczególności wskazać te, które dotyczą wyjęcia z urny więcej o 98 kart do głosowania niż

wydanych wyborcom w Obwodowej Komisji Wyborczej nr 23 w Brukseli, co stanowiło naruszenie przepisów rozdziału 7 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W jednej sprawie jako kwalifikowane naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 tej ustawy Sąd

Najwyższy uznał przypisanie przez Obwodową Komisję Wyborczą nr 759 w Warszawie głosów uzyskanych

przez jednego kandydata drugiemu z nich.

1. podstawą prawną przeprowadzenia wyborów

jest art. 127 w związku z art. 128 ust. 2 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej i ustawa z dnia 27 września

1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467),

w.

2. w przeprowadzonym w dniu 20 czerwca 2010 r.

pierwszym głosowaniu żaden z kandydatów nie uzyskał wymaganej większości, wynoszącej więcej niż

połowa ważnie oddanych głosów, co stwierdziła Państwowa Komisja Wyborcza w obwieszczeniu z dnia

21 czerwca 2010 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 746), czego następstwem było przeprowadzenie w dniu 4 lipca

2010 r. ponownego głosowania na dwóch kandydatów: Jarosława Aleksandra Kaczyńskiego i Bronisława

Marię Komorowskiego, którzy w pierwszym głosowaniu otrzymali największą liczbę głosów,

ww

3. zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Sąd Najwyższy rozstrzyga o ważności jego wyboru na podstawie sprawozdania Państwowej Komisji Wyborczej oraz po rozpoznaniu protestów przeciwko ważności wyboru,

4. ze sprawozdania Państwowej Komisji Wyborczej przesłanego do Sądu Najwyższego w dniu 20 lipca 2010 r. wynika, iż nie stwierdziła ona naruszeń prawa wyborczego, które mogły wywrzeć wpływ na wyniki głosowania i wynik wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniach

20 czerwca i 4 lipca 2010 r.,

5. do Sądu Najwyższego wpłynęło 378 protestów

przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Bez dalszego biegu Sąd Najwyższy pozostawił

128 protestów. Było to spowodowane ich wniesieniem przed lub po terminie (54 protesty), niewskazaniem dowodów uzasadniających zarzuty protestu,

niepodniesieniem zarzutów przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub podniesieniem

zarzutów nieopartych na ustawie o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (54 protesty), bądź to

niespełniających innych wymagań wskazanych w tej

ustawie (20 protestów). Wśród tych ostatnich mieści

się 5 protestów przesłanych do Sądu Najwyższego

drogą elektroniczną. Sąd Najwyższy uznał, że wniesienie protestu w takiej formie jest niedopuszczalne, gdyż

żaden przepis ustawy tej możliwości nie wprowadza

(art. 125 § 2 k.p.c. w związku z art. 75 ust. 1 ustawy

o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej).

wania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. Nr 122, poz. 828)

6. Prokurator Generalny wniósł o podjęcie uchwały, że wybór Bronisława Marii Komorowskiego na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonany dnia

4 lipca 2010 r., jest ważny,

wy bor u Br onisła wa Ma r ii Komor ows k i eg o

na Pr e zy de nta Rze czy pospolite j Polskie j , d o kona ne go dnia 4 lipca 2 0 1 0 r .

7. Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej

wniósł o stwierdzenie ważności wyborów na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych

w dniu 20 czerwca i 4 lipca 2010 r.,

Przewodniczący: Walerian Sanetra

.go

v.p

l

W odniesieniu do 5 pism nazwanych protestami

wyborczymi Sąd Najwyższy orzekł, że nie stanowią

one protestu w rozumieniu ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Prezes Sądu Najwyższego

Sędziowie Sądu Najwyższego

Bogusław Cudowski, Teresa Flemming-Kulesza,

Małgorzata Gersdorf, Katarzyna Gonera, Zbigniew

Hajn, Józef lwulski, Kazimierz Jaśkowski, Halina

Kiryło, Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński,

Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka, Jolanta Strusińska-Żukowska, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec, Andrzej Wróbel

ww

w.

rcl

na podstawie art. 129 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 76 ust. 1 i 2 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w związku

z obwieszczeniem Państwowej Komisji Wyborczej

z dnia 5 lipca 2010 r. o wynikach ponownego głoso-

s twi e r d za wa żn o ś ć