Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie minimalnych wymagań, dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej

§ 1. Rozporządzenie określa minimalne wymagania dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy w środowisku pracy, w którym z przyczyn wynikających

z cech miejsca pracy, urządzeń lub używanych substancji i mieszanin może wystąpić atmosfera wybuchowa.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) urządzeniach — należy przez to rozumieć urządzenia określone w przepisach dotyczących zasadniczych wymagań dla urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach

zagrożonych wybuchem;

5) atmosferze wybuchowej — należy przez to rozumieć mieszaninę z powietrzem w warunkach atmosferycznych, substancji palnych w postaci gazów, par, mgieł lub pyłów, w której po wystąpieniu

zapłonu, spalanie rozprzestrzenia się na całą niespaloną mieszaninę;

6) normalnym działaniu — należy przez to rozumieć

sytuację, w której urządzenia, systemy ochronne,

części i podzespoły są używane w granicach swych

parametrów działania;

7) osobach pracujących — należy przez to rozumieć

a) pracowników,

b) osoby fizyczne wykonujące pracę na innej podstawie niż stosunek pracy lub prowadzące działalność gospodarczą na własny rachunek,

rcl

2) przestrzeniach zagrożonych wybuchem — należy

przez to rozumieć przestrzenie, w których może

wystąpić atmosfera wybuchowa w ilościach wymagających podjęcia specjalnych środków w celu

zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy;

4) substancjach palnych — należy przez to rozumieć

substancje i mieszaniny mogące tworzyć atmosferę wybuchową, chyba że badanie ich właściwości

wykazało, że przy zmieszaniu z powietrzem nie

mogą samoczynnie przyczyniać się do rozprzestrzeniania wybuchu;

3) przestrzeniach niezagrożonych wybuchem — należy przez to rozumieć przestrzenie inne niż określone w pkt 2, w których nie przewiduje się wystąpienia atmosfery wybuchowej w ilościach wymagających podjęcia specjalnych środków w celu zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy;

1) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowie-

ww

w.

nia dyrektywy 1999/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia

pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na

których może wystąpić atmosfera wybuchowa — piętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1

dyrektywy 89/391/EWG — (Dz. Urz. WE L23 z 28.01.2000,

str. 57; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 05,

t. 03, str. 414).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239,

Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268,

z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538,

Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354,

Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199,

poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608

i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99,

poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r.

Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167,

poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935,

Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64,

poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181,

poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586,

Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654,

z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485,

Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704 oraz z 2010 r. Nr 105, poz. 655

i Nr 135, poz. 912.

c) studentów lub uczniów odbywających zajęcia

praktyczne,

d) osoby wykonujące krótkotrwałe prace albo

czynności inspekcyjne.

§ 3. 1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

1) używania urządzeń spalających paliwa gazowe,

określonych w przepisach dotyczących zasadniczych wymagań dla urządzeń spalających paliwa

gazowe;

2) używania środków transportu lądowego, morskiego, lotniczego lub śródlądowego, do których stosuje się przepisy odpowiednich umów międzynarodowych oraz przepisy wdrażające umowy międzynarodowe, z zastrzeżeniem ust. 2;

3) produkcji, używania, przechowywania i transportu

materiałów wybuchowych lub nietrwałych substancji chemicznych;

4) zakładów górniczych oraz zakładów, do których

mają zastosowanie przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz

specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego;

5) miejsc przeznaczonych bezpośrednio do opieki

medycznej nad pacjentami.

2. Środki transportu, o których mowa w ust. 1

pkt 2, przeznaczone do stosowania w przestrzeniach

zagrożonych wybuchem, nie podlegają wyłączeniu.

§ 5. 1. Pracodawca dzieli przestrzenie zagrożone

wybuchem na strefy, klasyfikując je na podstawie

prawdopodobieństwa i czasu występowania atmosfery wybuchowej jako

.go

v.p

l

§ 4. 1. Aby zapobiegać wybuchom i zapewnić

ochronę przed ich skutkami, pracodawca powinien

stosować, odpowiednie do rodzaju działalności, techniczne lub organizacyjne środki ochronne. Określając

środki ochronne, należy zapewnić realizację następujących celów w podanej kolejności

Poz. 931

1) zapobieganie tworzeniu się atmosfery wybuchowej;

2) zapobieganie wystąpieniu zapłonu atmosfery wybuchowej;

3) ograniczenie szkodliwego efektu wybuchu, w celu

zapewnienia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa

osób pracujących.

2. Środki ochronne, o których mowa w ust. 1, pracodawca może łączyć lub uzupełniać środkami przeciwdziałającymi rozprzestrzenianiu się wybuchu.

3. Pracodawca w ustalonym przez siebie terminie,

określonym w dokumencie zabezpieczenia przed wybuchem, dokonuje systematycznego przeglądu stosowanych środków ochronnych, z tym że w przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na realizację

celów, o których mowa w ust. 1, podjęte środki powinny podlegać niezwłocznemu przeglądowi i weryfikacji.

2) strefa 1 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę z powietrzem substancji palnych w postaci gazów, par, mgieł, może

czasami wystąpić w trakcie normalnego działania;

3) strefa 2 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę z powietrzem substancji palnych w postaci gazów, par, mgieł, nie

występuje w trakcie normalnego działania,

a w przypadku wystąpienia, utrzymuje się przez

krótki okres;

4) strefa 20 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu w powietrzu

występuje stale, często lub przez długie okresy;

5) strefa 21 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu w powietrzu

może czasami wystąpić w trakcie normalnego

działania;

6) strefa 22 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu w powietrzu

nie występuje w trakcie normalnego działania,

a w przypadku wystąpienia, utrzymuje się przez

krótki okres.

rcl

4. Pracodawca dokonuje kompleksowej oceny ryzyka związanego z możliwością wystąpienia w miejscach pracy atmosfery wybuchowej, zwanej dalej

„oceną ryzyka”, biorąc pod uwagę co najmniej

1) strefa 0 — przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę z powietrzem substancji palnych w postaci gazów, par, mgieł, występuje stale, często lub przez długie okresy;

1) prawdopodobieństwo i czas występowania atmosfery wybuchowej;

2) prawdopodobieństwo wystąpienia oraz uaktywnienia się źródeł zapłonu, w tym wyładowań elektrostatycznych;

w.

3) eksploatowane przez pracodawcę instalacje, używane substancje i mieszaniny, zachodzące procesy i ich wzajemne oddziaływania;

4) rozmiary przewidywanych skutków wybuchu.

ww

5. Ocena ryzyka obejmuje również miejsca pracy,

które są albo mogą być połączone poprzez otwory

z innymi miejscami, gdzie może wystąpić atmosfera

wybuchowa.

6. W miejscach pracy, gdzie atmosfera wybuchowa może wystąpić w ilościach zagrażających zdrowiu

i bezpieczeństwu osób pracujących, pracodawca,

zgodnie z przeprowadzoną oceną ryzyka, zapewnia

bezpieczeństwo i właściwy nadzór tych osób, wprowadzając adekwatne do zagrożenia środki ochronne,

niezbędne do realizacji celów wymienionych w ust. 1.

7. Określenia ilości atmosfery wybuchowej, o których mowa w ust. 6, dokonuje się na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności dotyczących

ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów lub specyfikacji technicznych.

2. Przy dzieleniu przestrzeni zagrożonych wybuchem, pracodawca powinien uwzględniać warstwy,

osady pyłu i nagromadzony pył, jako źródła mogące

potencjalnie wytwarzać atmosferę wybuchową.

3. Pracodawca powinien zapewnić spełnienie

minimalnych wymagań określonych w § 8—16, dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych

z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery

wybuchowej, w odniesieniu do stref, o których mowa

w ust. 1.

4. Przestrzenie, w których istnieje możliwość wystąpienia atmosfery wybuchowej w ilościach zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu, pracodawca oznacza, w miejscach wstępu do tych przestrzeni, znakiem

ostrzegawczym, określonym w załączniku.

§ 6. 1. Udostępnione przez pracodawcę miejsca

pracy, w których istnieje możliwość wystąpienia

atmosfery wybuchowej, powinny spełniać minimalne

wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu.

2. Jeżeli w miejscach pracy, o których mowa

w ust. 1, dokonana została zmiana, modyfikacja lub

przebudowa, pracodawca powinien podjąć niezbędne

działania w celu niezwłocznego dostosowania tych

miejsc do minimalnych wymagań określonych

w niniejszym rozporządzeniu.

2) urządzeń w przestrzeniach niezagrożonych wybuchem, zapewniających bezpieczne funkcjonowanie urządzeń umiejscowionych w przestrzeniach

zagrożonych wybuchem.

2. W przypadku gdy miejsce pracy, znajdujące się

w nim urządzenia lub organizacja pracy zostały poddane zmianom mogącym mieć wpływ na wynik oceny

ryzyka, pracodawca powinien niezwłocznie dokonać

aktualizacji dokumentu.

§ 9. 1. Pracodawca powinien zapewnić osobom

pracującym w miejscach, w których istnieje możliwość wystąpienia atmosfery wybuchowej, odpowiednie szkolenie dotyczące ochrony przed wybuchem,

w ramach obowiązujących szkoleń w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.

.go

v.p

l

§ 7. 1. Pracodawca, przed udostępnieniem miejsca

pracy, powinien sporządzić dokument zabezpieczenia

przed wybuchem, na podstawie oceny ryzyka, o której

mowa w § 4 ust. 4 i 5.

3. Dokument, o którym mowa w ust. 1, powinien

zawierać w szczególności

1) opis środków ochronnych, które zostaną podjęte

w celu spełnienia wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz ograniczenia szkodliwych skutków wybuchu;

2) wykaz przestrzeni zagrożonych wybuchem wraz

z ich klasyfikacją na strefy;

3) oświadczenie pracodawcy, że

a) miejsca pracy, urządzenia, a także urządzenia

ostrzegawcze są zaprojektowane, używane

i konserwowane w sposób zapewniający bezpieczne i właściwe ich funkcjonowanie,

1) prace w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

wykonuje się zgodnie z pisemnymi instrukcjami

wydanymi przez pracodawcę;

2) stosuje się system zezwoleń na wykonywanie pracy w odniesieniu do wykonywania czynności niebezpiecznych oraz czynności, które wpływają na

inną wykonywaną pracę, stwarzając zagrożenie;

zezwolenia na wykonywanie pracy wydaje, przed

rozpoczęciem pracy, osoba pracująca wyznaczona

przez pracodawcę.

§ 10. 1. Palne gazy, pary, mgły lub pyły, które mogą spowodować zagrożenie wybuchem i zostały uwolnione lub wyemitowane zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie, powinny być odpowiednio kierowane lub

usuwane w bezpieczne miejsca, a jeżeli jest to niewykonalne, bezpiecznie gromadzone lub zabezpieczane

w inny właściwy sposób.

rcl

b) urządzenia spełniają wymagania przewidziane

w przepisach dotyczących minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy,

2. Odpowiednio do wymagań określonych w dokumencie zabezpieczenia przed wybuchem

c) została dokonana ocena ryzyka związanego

z możliwością wystąpienia atmosfery wybuchowej;

4) terminy dokonywania przeglądu stosowanych

środków ochronnych, o których mowa w § 4

ust. 1;

w.

5) określenie, dla wszystkich osób wykonujących

pracę na rzecz różnych pracodawców w tym samym miejscu pracy

a) środków ochronnych, o których mowa w pkt 1,

b) zasad koordynacji stosowania tych środków

przez pracodawcę odpowiedzialnego za miejsce

pracy,

c) celu koordynacji oraz metod i procedur jej wprowadzania.

ww

4. Pracodawca może łączyć dokument zabezpieczenia przed wybuchem z innymi, podobnymi dokumentami lub sprawozdaniami o tym samym znaczeniu, opracowanymi na podstawie odrębnych przepisów.

§ 8. Minimalne wymagania dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy związane z możliwością wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej mają

zastosowanie do

1) przestrzeni zakwalifikowanych zgodnie z § 5, jako

zagrożonych wybuchem, gdy jest to wymagane ze

względu na cechy miejsca pracy, stanowiska pracy, urządzenia lub używane substancje i mieszaniny, albo ze względu na niebezpieczeństwo powodowane przez działalność związaną z ryzykiem wystąpienia atmosfery wybuchowej;

2. Jeżeli atmosfera wybuchowa zawiera różne rodzaje palnych gazów, par, mgieł lub pyłów, stosuje się

środki ochronne odpowiadające największemu potencjalnemu zagrożeniu.

3. Zapobieganie zagrożeniu zapłonem, o którym

mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, powinno także uwzględniać

ładunki elektrostatyczne przenoszone lub wytwarzane

przez osoby pracujące lub środowisko pracy. Tam,

gdzie atmosfera wybuchowa może pojawić się w ilościach zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu, na

podstawie przeprowadzonej oceny ryzyka, pracodawca zapewnia osobom pracującym odpowiednie ubiory, które nie będą przyczyniać się do powstania wyładowań elektrostatycznych mogących wywołać zapłon

atmosfery wybuchowej.

§ 11. 1. Instalacji, urządzeń, systemów ochronnych

i elementów łączących, w szczególności kabli, przewodów, rur, używa się jedynie wtedy, kiedy w dokumencie zabezpieczenia przed wybuchem określono, że

mogą być one bezpiecznie używane w atmosferze wybuchowej.

2. Wymóg określony w ust. 1 stosuje się do urządzeń oraz elementów łączących, które nie są uważane

za urządzenia lub systemy ochronne w rozumieniu

przepisów dotyczących zasadniczych wymagań dla

urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do

użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem, jeżeli włączenie ich do instalacji może spowodować zagrożenie zapłonem. Pracodawca powinien podjąć

wszelkie niezbędne środki, aby przeciwdziałać błędnym połączeniom elementów łączących.

3) w przypadku uruchamiania systemu wyłączenia

awaryjnego zakumulowane energie powinny zostać możliwie szybko i bezpiecznie rozproszone

lub odizolowane w taki sposób, aby przestały stanowić źródła zagrożenia.

.go

v.p

l

§ 12. 1. Pracodawca powinien podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że miejsca pracy,

urządzenia oraz elementy łączące, dostępne osobom

pracującym zostały zaprojektowane, wykonane, połączone i zainstalowane, a także są utrzymywane i działają w sposób minimalizujący zagrożenie wybuchem.

Poz. 931

2. Środki, o których mowa w ust. 1, powinny zapobiegać wybuchowi, a w razie jego wystąpienia, utrzymywać go pod kontrolą i minimalizować jego rozprzestrzenianie się w miejscu pracy lub w urządzeniach,

a także minimalizować jego skutki dla osób pracujących.

3. Jeżeli wystąpi taka konieczność, pracodawca

powinien zapewnić, aby osoby pracujące zostały

ostrzeżone za pomocą optycznych lub dźwiękowych

sygnałów alarmowych, tak aby mogły opuścić przestrzeń zagrożoną przed zaistnieniem warunków powodujących wybuch.

§ 13. Stosownie do wymagań określonych w dokumencie zabezpieczenia przed wybuchem, pracodawca zapewnia warunki ewakuacji, które w sytuacji

pojawienia się zagrożenia wybuchem umożliwią osobom znajdującym się w przestrzeni zagrożonej wybuchem szybkie i bezpieczne jej opuszczenie.

§ 16. 1. Jeżeli dokument zabezpieczenia przed wybuchem, sporządzony na podstawie oceny ryzyka, nie

stanowi inaczej, urządzenia i systemy ochronne dla

wszystkich przestrzeni, w których istnieje możliwość

wystąpienia atmosfery wybuchowej, są wybierane

przez pracodawcę spośród kategorii oznaczonych jako

„kategoria 1”, „kategoria 2” lub „kategoria 3”, określonych w przepisach dotyczących zasadniczych wymagań dla systemów i urządzeń przeznaczonych do

użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem.

2. W zależności od rodzajów palnych gazów, par,

mgieł lub pyłów, występujących w strefach wymienionych w § 5 ust. 1, stosuje się następujące kategorie

urządzeń

1) w strefie 0 lub 20 — urządzenia kategorii 1;

2) w strefie 1 lub 21 — urządzenia kategorii 1 lub 2;

3) w strefie 2 lub 22 — urządzenia kategorii 1, 2 lub 3.

§ 17. 1. Urządzenia służące do wykonywania pracy

w miejscach, gdzie istnieje możliwość wystąpienia atmosfery wybuchowej, które zostały udostępnione

osobom pracującym po raz pierwszy do dnia 24 lipca

2005 r., powinny spełniać minimalne wymagania,

o których mowa w § 8, 11, 12 i 15, jeżeli nie stosuje się

innych wymagań, w szczególności dotyczących minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy

w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników

podczas pracy.

2. Weryfikacji, o której mowa w ust. 1, dokonują

wskazane przez pracodawcę osoby pracujące, które posiadają specjalistyczne doświadczenie lub kwalifikacje

zawodowe w zakresie zabezpieczenia przed wybuchem

potwierdzone odpowiednim szkoleniem lub uprawnieniami uzyskanymi na podstawie odrębnych przepisów.

2. Urządzenia służące do wykonywania pracy

w miejscach, gdzie istnieje możliwość wystąpienia atmosfery wybuchowej, które zostały udostępnione

osobom pracującym po raz pierwszy po dniu 24 lipca

2005 r., powinny spełniać wymagania, o których mowa w § 8, 11, 12, 15 i 16.

§ 15. Tam gdzie ocena ryzyka wykaże to za niezbędne

§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 maja 2003 r.

w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (Dz. U. Nr 107, poz. 1004

oraz z 2006 r. Nr 121, poz. 836).

w.

rcl

§ 14. 1. W przypadku gdy miejsce pracy, w którym

może wystąpić atmosfera wybuchowa, ma być udostępnione osobom pracującym po raz pierwszy, weryfikuje się jego ogólne bezpieczeństwo w zakresie zabezpieczenia przed wybuchem. Przed udostępnieniem

miejsca pracy należy sprawdzić, czy zostały spełnione

wszystkie warunki niezbędne do zapewnienia takiego

zabezpieczenia. Dla ważności przeprowadzonej weryfikacji wszystkie warunki niezbędne do zapewnienia

ochrony przeciwwybuchowej zweryfikowanego miejsca muszą pozostać niezmienione.

ww

1) urządzenia i systemy ochronne, których uszkodzenie zasilania może spowodować wystąpienie dodatkowych zagrożeń, powinny mieć zapewnioną

możliwość bezpiecznego działania, niezależnie od

pozostałych elementów instalacji;

2) włączone do procesów automatycznych urządzenia i systemy ochronne wykazujące odchylenia od

normalnych warunków działania powinny mieć

możliwość ich ręcznego odłączenia przez uprawnione osoby, z zastrzeżeniem, że nie będzie to negatywnie wpływać na warunki bezpieczeństwa;

§ 19. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Minister Gospodarki: w z. G. Henclewska

.go

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.07.30

18:51:16 +02'00'

Poz. 931

.go

v.p

l

931

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 8 lipca 2010 r.

w sprawie minimalnych wymagań, dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z możliwością

wystąpienia w miejscu pracy atmosfery wybuchowej1)

Na podstawie art. 23715 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21,

poz. 94, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki

z dnia 8 lipca 2010 r. (poz. 931)

ZNAK OSTRZEGAWCZY INFORMUJĄCY O MOŻLIWOŚCI WYSTĄPIENIA ATMOSFER WYBUCHOWYCH

W ILOŚCIACH ZAGRAŻAJĄCYCH BEZPIECZEŃSTWU I ZDROWIU

1. Cechy charakterystyczne znaku

1) kształt trójkątny,

2) czarne litery EX na żółtym tle z czarnym obramowaniem,

3) żółte tło stanowi co najmniej 50 % powierzchni znaku.

rcl

2. Wzór graficzny znaku ostrzegawczego

ww

w.

3. Dopuszcza się umieszczanie poza znakiem dodatkowych opisów, w szczególności dotyczących oznaczenia stref.