Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 grudnia 2009 r. w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych

§ 1. Rozporządzenie określa

1) stanowiska służbowe, na których pełnienie zawodowej służby wojskowej jest uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia albo posiadające szczególne właściwości, ze względu na zajmowanie których udziela się dodatkowego urlopu wypoczynkowego;

2) tryb orzekania o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego i organy właściwe w tych sprawach;

§ 4. Żołnierzowi, który ma być skierowany do akademii wojskowej, wyższej szkoły wojskowej lub na

szkolenie trwające co najmniej sześć miesięcy, przypadających na drugą połowę roku kalendarzowego,

udziela się urlopu wypoczynkowego należnego w danym roku kalendarzowym przed skierowaniem go do

szkoły lub na szkolenie.

§ 5. 1. Żołnierzowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego w okresie zwolnienia go od zajęć służbowych

wskutek choroby, konieczności sprawowania opieki

nad najbliższym członkiem rodziny albo w okresie

przebywania na innym urlopie, o którym mowa

w art. 62 ust. 1—3, 7a, 8 i 9 oraz art. 65 i 65a ustawy.

2. Urlopów, o których mowa w ust. 1, nie udziela

się żołnierzowi uznanemu przez wojskową komisję lekarską za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

rcl

3) szczegółowe warunki i tryb udzielania urlopu wypoczynkowego, dodatkowego urlopu wypoczynkowego, urlopu aklimatyzacyjnego i urlopu okolicznościowego, a także wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego, urlopu okolicznościowego oraz

urlopu szkoleniowego, o których mowa odpowiednio w art. 62 ust. 3, ust. 8 pkt 2 i ust. 9 ustawy z dnia

11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych, zwanej dalej „ustawą”;

udziela się urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do okresu pozostającego do końca danego roku kalendarzowego.

ww

w.

4) szczegółowe warunki i tryb odwoływania z urlopu

wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego, a także wstrzymania udzielenia takiego urlopu oraz zwracania kosztów spowodowanych odwołaniem lub wstrzymaniem urlopu i sposób ich obliczania;

5) szczegółowe warunki i tryb udzielania żołnierzom

zawodowym, zwanym dalej „żołnierzami”, zwolnienia od zajęć służbowych w razie konieczności

sprawowania osobistej opieki nad najbliższym

członkiem rodziny.

§ 2. Urlopów żołnierzowi udziela dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe lub do której został skierowany w ramach pełnienia zawodowej służby wojskowej w rezerwie kadrowej albo w dyspozycji, zwany dalej „dowódcą jednostki”.

Rozdział 2

Urlop wypoczynkowy i dodatkowe urlopy

wypoczynkowe

§ 3. Żołnierzowi w roku kalendarzowym, w którym

został powołany do zawodowej służby wojskowej,

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 206, poz. 1288 i Nr 208,

poz. 1308 oraz z 2009 r. Nr 26, poz. 157, Nr 79, poz. 669,

Nr 161, poz. 1278 i Nr 219, poz. 1706.

3. Jeżeli żołnierz nie może wykorzystać urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego w całości lub w części w ustalonym terminie

z powodu usprawiedliwionej nieobecności w służbie,

w szczególności z powodu choroby powodującej czasową niezdolność do zajęć służbowych, dowódca jednostki przesuwa urlop na termin późniejszy, nieprzekraczający jednak trzech miesięcy od ustania przyczyny uzasadniającej przesunięcie.

§ 6. 1. Jeżeli żołnierz zachorował w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym lub dodatkowym

urlopie wypoczynkowym, dowódca jednostki przesuwa na wniosek tego żołnierza urlop o czas trwania

choroby, na okres następujący bezpośrednio po wyzdrowieniu lub na okres późniejszy, nieprzekraczający

jednak trzech miesięcy od wyzdrowienia.

2. Przesunięcie urlopu o czas trwania choroby następuje na podstawie przedłożonego przez żołnierza

zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego chorobę

i czas jej trwania.

§ 7. 1. Do dnia 10 grudnia każdego roku kalendarzowego w jednostce sporządza się plan urlopów wypoczynkowych i dodatkowych urlopów wypoczynkowych na następny rok kalendarzowy.

2. Plan urlopów sporządza się, biorąc pod uwagę

wnioski składane przez żołnierzy do dnia 30 listopada

każdego roku na rok następny oraz konieczność zapewnienia normalnego toku służby w jednostce wojskowej.

4. Udzielenie żołnierzowi urlopu oraz dokonywanie zmian dotyczących udzielenia tego urlopu ogłasza

się w rozkazie dowódcy jednostki, z podaniem rodzaju

urlopu i czasu jego trwania.

5. Plan urlopów dla żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej sporządza

i przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej do zatwierdzenia dyrektor departamentu Ministerstwa

Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

6. Udzielenie urlopu żołnierzowi, o którym mowa

w ust. 5, ogłasza się w rozkazie dowódcy jednostki.

§ 8. 1. Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby jest uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia,

są stanowiska, z opisu których wynika konieczność

wykonywania obowiązków służbowych w pełnym wymiarze czasu służby przewidzianym dla tego stanowiska służbowego w następujących warunkach szkodliwych dla zdrowia zaliczonych do

1) pierwszego stopnia szkodliwości

2) drugiego stopnia szkodliwości

a) narażenie na działanie pyłów wywołujących

zwłóknienie tkanki płucnej,

.go

v.p

l

3. Dowódca jednostki zatwierdza przed końcem roku kalendarzowego plan urlopów wypoczynkowych

i dodatkowych urlopów wypoczynkowych podległych

mu żołnierzy na następny rok kalendarzowy.

Poz. 9

c) narażenie na obniżone lub podwyższone ciśnienie wynikające z procesu technologicznego,

w szczególności w komorach ciśnieniowych

i kesonowych,

d) narażenie na szkodliwe działanie miejscowych

wibracji, w szczególności używanie ręcznych

narzędzi pneumatycznych,

e) praca w pomieszczeniach zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu — zgodnie

z przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy,

f) narażenie na hałas,

g) praca przy montażu, demontażu, konserwacji

i naprawie akumulatorów,

h) praca przy magazynowaniu i dystrybucji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym,

promieniotwórczym i biologicznym,

i) załadunek, rozładunek, transport i magazynowanie paliw oraz uzupełnianie nimi sprzętu,

j) praca w warunkach narażenia na działanie

szkodliwych czynników biologicznych zakwalifikowanych do 2—4 grupy zagrożenia, których

wykaz określają przepisy wydane na podstawie

art. 2221 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.

— Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94,

z późn. zm.2)),

rcl

a) narażenie na działanie pyłów niewywołujących

zwłóknienia tkanki płucnej,

b) narażenie na działanie substancji toksycznych

kumulujących się w organizmie,

b) narażenie na działanie substancji toksycznych

niekumulujących się w organizmie,

c) praca w pomieszczeniach zamkniętych, w których ze względów technologicznych utrzymuje

się stale temperatura efektywna powyżej 25 °C

lub poniżej 10 °C,

ww

w.

d) narażenie na promieniowanie ultrafioletowe lub

podczerwone,

e) praca w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80 %, w wodzie lub błocie,

f) praca w zaciemnionych pomieszczeniach, w których natężenie oświetlenia elektrycznego ze

względów technologicznych jest niższe od wartości określonych w Polskich Normach w warunkach ciągłego migotania punktów świetlnych aparatury wskaźnikowej lub działania

urządzeń projekcyjnych,

g) narażenie na wibrację ogólną,

h) praca w pomieszczeniach, w których ze względów technologicznych albo ze względu na rodzaj wykonywanej służby stosowane jest wyłącznie oświetlenie elektryczne,

i) praca w radiowych obiektach nadawczych i centrach radioodbiorczych, w stacjach radiowych,

radiolokacyjnych i radioliniowych,

j) obsługa aparatury w gabinetach fizykoterapii,

k) narażenie na działanie promieniowania laserowego;

k) praca w pracowniach i laboratoriach lub prosektoriach anatomii patologicznej i medycyny sądowej;

3) trzeciego stopnia szkodliwości

a) narażenie na działanie substancji, preparatów

lub czynników o działaniu rakotwórczym lub

mutagennym, których wykaz określają przepisy

wydane na podstawie art. 222 § 3 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy,

2) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239,

Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268,

z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538,

Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354,

Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199,

poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608

i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99,

poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r.

Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167,

poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935,

Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64,

poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181,

poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586,

Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654 oraz

z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485,

Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157,

poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704.

b) narażenie na promieniowanie jonizujące,

d) przewijanie kabli oraz remont i konserwacja linii

kablowej w osłonie ołowianej;

4) czwartego stopnia szkodliwości

skiej, Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych, dowódcy

korpusu, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Komendanta

Głównego Żandarmerii Wojskowej, Dowódcy Garnizonu Warszawa albo właściwego dyrektora lub szefa

komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, zgłoszony w porozumieniu z szefem jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej

właściwej do spraw zdrowia oraz na wniosek szefa tej

jednostki organizacyjnej.

.go

v.p

l

c) narażenie na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości od 0,1 MHz do

300 000 MHz w strefie zagrożenia,

Poz. 9

a) wytwarzanie, remontowanie, niszczenie oraz

magazynowanie i transportowanie materiałów

wybuchowych, łatwopalnych i samozapalnych,

b) wytwarzanie, magazynowanie, transportowanie oraz napełnianie i instalowanie zbiorników

gazów sprężonych i rozpuszczonych pod ciśnieniem,

c) narażenie na działanie fazy ciekłej lub gazowej

paliw, w szczególności benzyny, RMN oraz niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym i biologicznym —

w laboratoriach oraz przy pracach naukowo-badawczych z tymi materiałami,

d) wykonywanie prób z bronią i materiałami wybuchowymi,

3. Prace określone w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, pkt 2

lit. a, b i f oraz pkt 4 lit. j uważa się za wykonywane

w warunkach szkodliwych dla zdrowia, jeżeli w środowisku pracy przekroczone są najwyższe dopuszczalne

stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia — określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 ust. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. —

Kodeks pracy.

4. Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w art. 62 ust. 2 ustawy, żołnierz nabywa po 6 miesiącach wykonywania

obowiązków służbowych w warunkach uciążliwych

lub szkodliwych dla zdrowia, określonych w ust. 1.

5. Prawo do nabytego urlopu dodatkowego przysługuje żołnierzowi zawodowemu do czasu poprawy

warunków służby, popartej badaniami środowiskowymi lub po wyeliminowaniu czynnika uciążliwego albo

szkodliwego, stanowiącego podstawę przyznania urlopu.

f) rozbudowa, remont, konserwacja kanalizacji

teletechnicznej oraz naprawa i konserwacja linii kablowych w studzienkach i komorach kablowych,

§ 9. Dodatkowego urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy, udziela się corocznie żołnierzom, w wymiarze

rcl

e) naprawa urządzeń elektroenergetycznych znajdujących się pod napięciem, wykonywana

zgodnie z przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i instalacjach energetycznych,

g) praca wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów i studni,

h) praca pod ziemią lub pod wodą,

ww

w.

i) praca przy neutralizacji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym i biologicznym,

j) narażenie na pyły lub aerozole rozpuszczalnych

soli metali ciężkich,

k) praca w kontakcie z materiałem zakaźnym lub

chorymi zakaźnie ludźmi albo zwierzętami,

l) praca w bezpośrednim kontakcie z ludźmi chorymi na choroby psychiczne lub upośledzonymi w znacznym stopniu,

m) praca na wysokości powyżej 2 m i w wykopach

o głębokości poniżej 2 m od poziomu terenu.

2. Żołnierzowi udziela się urlopu w wymiarze uzależnionym od zaliczenia zajmowanego przez niego

stanowiska służbowego do odpowiedniego stopnia

uciążliwości lub szkodliwości dla zdrowia, o którym

mowa w ust. 1. Zaliczenia dokonuje dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego

do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, na wniosek

odpowiednio: Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych,

dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Pol-

1) dziesięciu dni roboczych

a) pełniącym służbę w jednostkach desantowo-szturmowych lub innych jednostkach, jeżeli

wykonali co najmniej dziesięć skoków spadochronowych w ciągu roku,

b) zajmującym stanowiska nurków lub płetwonurków oraz stanowiska lekarzy lub instruktorów

sanitarnych zabezpieczających nurkowanie, którzy systematycznie nurkują lub przebywają

w komorze dekompresyjnej,

c) wchodzącym w skład etatowych załóg trałowców, ścigaczy okrętów podwodnych, kutrów rakietowych i zwalczania okrętów podwodnych,

jeżeli okręty wychodziły w morze co najmniej

60 dni w ciągu roku;

2) piętnastu dni roboczych

a) zajmującym stanowiska instruktorów szkolenia

spadochronowego,

b) wchodzącym w skład etatowych załóg okrętów

podwodnych, jeżeli okręty wychodziły w morze

co najmniej 60 dni w ciągu roku,

c) pełniącym służbę w jednostce przeznaczonej do

zwalczania terroryzmu na stanowiskach, których

zajmowanie uprawnia do podwyższenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej.

na stanowisko służbowe, po stawieniu się żołnierza

w tej jednostce, chyba że względy służbowe lub osobiste żołnierza wymagają udzielenia tego urlopu w terminie późniejszym.

.go

v.p

l

§ 10. 1. Żołnierzowi przysługuje dodatkowy urlop

wypoczynkowy z dniem nabycia uprawnień uzasadniających udzielenie tego urlopu.

Poz. 9

2. Żołnierzowi, który w danym roku kalendarzowym wykorzystał dodatkowy urlop wypoczynkowy

przysługujący za dany rok kalendarzowy, a następnie

w tym samym roku nabył prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wyższym wymiarze, przysługuje urlop uzupełniający.

3. Żołnierzowi, który nabył prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym i nie wykorzystał go przed przeniesieniem na

inne stanowisko służbowe, na którym urlop ten nie

przysługuje, udziela się tego urlopu w ciągu trzech

miesięcy od dnia przeniesienia.

§ 11. 1. Żołnierzowi, któremu z ważnych względów

służbowych nie udzielono urlopu wypoczynkowego

w całości lub w części w danym roku kalendarzowym,

urlopu tego udziela się w pierwszej kolejności w ciągu

następnego roku kalendarzowego.

Rozdział 4

Urlop szkoleniowy

§ 14. 1. Urlopu szkoleniowego udziela się żołnierzowi, który uzyskał pomoc finansową w związku z pobieraniem nauki, o której mowa w art. 52 ust. 5 ustawy, lub został skierowany przez właściwy organ na

naukę.

2. Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na udział

w zajęciach obowiązkowych, przygotowanie się i złożenie egzaminów, przygotowanie pracy dyplomowej,

przygotowanie i złożenie egzaminu dyplomowego

oraz na naukę własną.

§ 15. 1. Wymiar urlopu szkoleniowego, o którym

mowa w art. 62 ust. 9 ustawy, wynosi

1) na przygotowanie się do egzaminu wstępnego lub

rozmowy kwalifikacyjnej i jego złożenie oraz załatwienie spraw związanych z przyjęciem na naukę

lub studia w szkole ponadgimnazjalnej lub uczelni

— 14 dni;

rcl

2. Dowódca jednostki, do dnia 31 marca danego

roku kalendarzowego, sporządza i przesyła przełożonemu wykaz żołnierzy posiadających niewykorzystane

urlopy wypoczynkowe z lat wcześniejszych niż urlop

wypoczynkowy określony w ust. 1, w wymiarze powyżej 10 dni, wskazując liczbę niewykorzystanych przez

nich dni urlopu.

§ 13. Przy udzielaniu urlopu okolicznościowego,

o którym mowa w art. 62 ust. 12 ustawy, stosuje się

§ 22.

Rozdział 3

Urlop okolicznościowy

§ 12. 1. Żołnierzowi udziela się urlopu okolicznościowego w razie

ww

w.

1) zawarcia związku małżeńskiego, urodzenia się

dziecka, pogrzebu małżonka lub pogrzebu dziecka,

w wymiarze od trzech do pięciu dni roboczych;

2) ślubu dziecka (własnego, przysposobionego, pasierba, dziecka obcego przyjętego na wychowanie

i utrzymanie, w tym także w ramach rodziny zastępczej), a także w razie pogrzebu rodziców, rodzeństwa, teściów, dziadków i byłych prawnych

opiekunów żołnierza albo jego małżonka, w wymiarze do trzech dni roboczych.

2. Urlopu okolicznościowego można także udzielić

żołnierzowi, na jego umotywowany wniosek, w celu

załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych

przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, w wymiarze od jednego do pięciu dni roboczych.

3. Żołnierzowi wyznaczonemu na stanowisko służbowe, jeżeli jest z tym związane przeniesienie się do

innej miejscowości, udziela się urlopu okolicznościowego w wymiarze od trzech do pięciu dni roboczych

w zależności od odległości miejscowości, w której żołnierz ten został wyznaczony na stanowisko służbowe,

oraz warunków służbowych i osobistych.

4. Urlopu, o którym mowa w ust. 3, udziela dowódca jednostki, w której żołnierz został wyznaczony

2) w szkołach ponadgimnazjalnych — 14 dni w każdym roku szkolnym;

3) w uczelniach, w każdym roku studiów, odbywanych w systemie niestacjonarnym — 28 dni,

a w systemie wieczorowym — 21 dni;

4) w ostatnim roku studiów odbywanych w systemie

niestacjonarnym, niezależnie od urlopu określonego w pkt 3 — 28 dni;

5) dla żołnierzy pobierających naukę w szkołach policealnych (pomaturalnych) i na studiach podyplomowych oraz na innych studiach lub kursach specjalnych prowadzonych przez uczelnie lub jednostki badawczo-rozwojowe — 21 dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu końcowego;

6) w celu przygotowania się do złożenia egzaminów

doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej lub dla

przygotowania się do kolokwium oraz wykładu habilitacyjnego — 28 dni;

7) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego, egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego — 30 dni;

8) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po

zakończeniu aplikacji legislacyjnej — 14 dni;

9) w celu przygotowania się i złożenia Państwowego

Egzaminu Specjalizacyjnego przez lekarzy i lekarzy

dentystów oraz specjalistów z korpusu osobowego medycznego — 30 dni.

3. W przypadku powtarzania przez żołnierza klasy,

roku lub semestru z powodu choroby albo z przyczyn

uznanych przez dowódcę jednostki za usprawiedliwione, żołnierzowi przysługuje ponownie prawo do urlopów szkoleniowych określonych w ust. 1 pkt 1—5.

4. W przypadku powtarzania przez żołnierza klasy,

roku lub semestru z przyczyn nieuznanych przez dowódcę jednostki za usprawiedliwione, żołnierz może

być zwolniony z zajęć służbowych tylko na czas niezbędny do złożenia egzaminu lub kolokwium.

§ 16. 1. Urlop szkoleniowy może być udzielony żołnierzowi jednorazowo albo w częściach w okresie danego roku nauki, w wymiarze proponowanym przez

żołnierza, szkołę lub uczelnię.

2. Do wymiaru urlopu szkoleniowego nie wlicza

się niedziel i świąt określonych w przepisach ustawy

z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy

(Dz. U. Nr 4, poz. 28, z późn. zm.3)).

Rozdział 5

i przedstawieniu ostatecznego orzeczenia wojskowej

komisji lekarskiej, określającego zdolność do zawodowej służby wojskowej.

.go

v.p

l

2. Jeżeli zachodzi uzasadniona potrzeba, a zwłaszcza gdy wymaga tego realizacja programu studiów,

urlop szkoleniowy określony w ust. 1 pkt 3—6 może

być przedłużony, na wniosek żołnierza, o liczbę dni

nieprzekraczającą połowy jego wymiaru.

Poz. 9

§ 22. 1. Dowódca jednostki może udzielić żołnierzowi, pełniącemu służbę w podległej mu jednostce,

zwolnienia od zajęć służbowych w razie konieczności

sprawowania przez żołnierza osobistej opieki nad

najbliższym członkiem rodziny, o którym mowa

w art. 62 ust. 13 ustawy.

2. Zwolnienie od zajęć służbowych, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić w przypadku

1) sprawowania osobistej opieki nad małżonkiem lub

dzieckiem, gdy z żołnierzem nie zamieszkują członkowie rodziny, którzy mogą taką opiekę zapewnić,

a w razie konieczności zapewnienia opieki dziecku

— gdy żołnierz jest samotny albo gdy małżonek

z powodu choroby lub matka z powodu połogu nie

może zaopiekować się dzieckiem i gdy nie ma innych członków rodziny wspólnie zamieszkałych,

którzy mogliby zapewnić opiekę dziecku;

2) sprawowania osobistej opieki nad rodzicami, gdy

w tej samej miejscowości nie ma innych członków

rodziny, którzy mogliby zapewnić opiekę rodzicom

żołnierza.

rcl

Urlop zdrowotny, aklimatyzacyjny oraz zwolnienie

od zajęć służbowych

2. Stawienie się żołnierza w jednostce potwierdza

się w rozkazie dowódcy jednostki.

§ 17. 1. Urlopu zdrowotnego można udzielić żołnierzowi po leczeniu w zakładzie opieki zdrowotnej.

2. W uzasadnionych wypadkach urlopu zdrowotnego można także udzielić po leczeniu ambulatoryjnym.

ww

w.

3. Urlopu zdrowotnego udziela się w szczególności, gdy żołnierz nie wymaga już dalszego leczenia

w zakładzie opieki zdrowotnej, ale nie odzyskał jeszcze

pełnej zdolności do wykonywania obowiązków służbowych.

§ 18. O potrzebie udzielenia żołnierzowi urlopu

zdrowotnego oraz o jego wymiarze orzekają wojskowe komisje lekarskie właściwe do orzekania o zdolności żołnierza do zawodowej służby wojskowej.

§ 19. Urlopu zdrowotnego udziela się żołnierzom

po uprzednim wykorzystaniu trzech miesięcy zwolnień od wykonywania obowiązków służbowych.

§ 20. Urlopu zdrowotnego nie udziela się żołnierzowi zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej

wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego lub

w odniesieniu do którego została wydana decyzja

o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.

§ 21. 1. Urlopu aklimatyzacyjnego udziela się bezpośrednio po stawieniu się żołnierza w jednostce

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1960 r. Nr 51, poz. 297, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 oraz

z 1990 r. Nr 28, poz. 159 i 160.

3. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, udziela się

na umotywowany przez żołnierza wniosek, do którego

załącza się dokumenty uzasadniające potrzebę sprawowania osobistej opieki nad najbliższym członkiem

rodziny.

4. Dokumentami, o których mowa w ust. 3, są

1) zaświadczenie lekarskie stwierdzające konieczność

sprawowania opieki nad członkiem rodziny albo

orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz

niezdolności do samodzielnej egzystencji członka

rodziny, albo odpis skrócony aktu urodzenia dziecka oraz

2) zaświadczenia o osobach wspólnie zamieszkałych

z żołnierzem albo zamieszkałych w tej samej miejscowości w razie sprawowania osobistej opieki

nad rodzicami albo

3) inne dokumenty, które uzasadniają potrzebę sprawowania osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny.

5. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie

udziela się, jeżeli żołnierz spełnia warunki do udzielenia urlopu macierzyńskiego albo wychowawczego.

§ 23. 1. W razie zaistnienia zmiany przyczyn uzasadniających udzielenie zwolnienia od zajęć służbowych w przypadku sprawowania przez żołnierza osobistej opieki nad najbliższym członkiem rodziny lub

urlopu okolicznościowego, o którym mowa w art. 62

ust. 12 ustawy, żołnierz niezwłocznie informuje dowódcę jednostki.

Rozdział 6

kowego urlopu wypoczynkowego albo wstrzymaniem

urlopu, przysługuje zwrot poniesionych kosztów

w pełnej wysokości.

.go

v.p

l

2. Dowódca jednostki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, decyduje o powrocie żołnierza do wykonywania obowiązków służbowych albo o kontynuacji

zwolnienia od zajęć służbowych lub urlopu okolicznościowego.

Poz. 9

Odwołanie lub wstrzymanie urlopu

wypoczynkowego i dodatkowych urlopów

wypoczynkowych oraz zwrot kosztów

§ 24. 1. Odwołanie żołnierza z urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego może nastąpić, na podstawie przekazanego żołnierzowi

polecenia dowódcy jednostki wojskowej, w wyjątkowych przypadkach uzasadnionych ważnymi względami służbowymi, w szczególności dotyczącymi potrzeb

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, lub wynikających z funkcjonowania jednostki wojskowej, w której

żołnierz pełni służbę.

2. Dowódca jednostki, który odwołał żołnierza z urlopu wypoczynkowego lub wstrzymał mu udzielenie

urlopu w całości lub w części, odnotowuje ten fakt

w rozkazie, podając w nim przyczynę odwołania lub

wstrzymania urlopu oraz datę odwołania lub wstrzymania urlopu.

5. Wypłata zwrotu kosztów, o których mowa

w ust. 3, następuje na podstawie decyzji właściwego

dowódcy jednostki, o którym mowa w art. 104 ustawy, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała

się ostateczna.

Rozdział 7

Przepis końcowy

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.4)

Minister Obrony Narodowej: w z. S. J. Komorowski

4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r.

w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 138,

poz. 1465 oraz z 2008 r. Nr 52, poz. 308), które traci moc

z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosownie do brzmienia art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia

2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 79,

poz. 669 i Nr 161, poz. 1278).

ww

w.

rcl

3. Żołnierzowi, który poniósł koszty spowodowane

odwołaniem go z urlopu wypoczynkowego lub dodat-

4. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3, odbywa się na pisemny wniosek żołnierza złożony do dowódcy jednostki. Do wniosku dołącza się dowody

stwierdzające faktycznie poniesione przez żołnierza

koszty.

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz Lachowski

Data: 2010.01.08

23:50:10 +01'00'

Poz. 9

.go

v.p

l

9

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 30 grudnia 2009 r.

w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych

Na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne