Ustawa z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r.

1.

Przepisy ustawy stosuje się w sprawach związanych z usuwaniem skutków powodzi z maja

i czerwca 2010 r.

2.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio w sprawach związanych z usuwaniem skutków

osunięć ziemi wywołanych opadami atmosferycznymi, które miały miejsce w maju i czerwcu

2010 r.

Przepisy ustawy mają zastosowanie do skutków zdarzeń zaistniałych na obszarze gmin

lub miejscowości poszkodowanych w wyniku działania powodzi lub osunięcia ziemi, mających

miejsce w maju i czerwcu 2010 r., określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu

(Dz. U. Nr 84, poz. 906).

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

powódź - zalanie wodami śródlądowymi lub morskimi wodami wewnętrznymi w następstwie

opadów atmosferycznych, które miały miejsce w maju i czerwcu 2010 r.;

2)

poszkodowany - osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych lub utraciły,

chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.

1.

Organy administracji publicznej są obowiązane załatwiać sprawy związane z usuwaniem

skutków powodzi w pierwszej kolejności i bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie

miesiąca od dnia wszczęcia postępowania.

2.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, stronie służy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Przepisu

art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. nie stosuje się.

3.

W przypadku stwierdzenia bezczynności organu sąd administracyjny może wymierzyć temu

organowi grzywnę. Grzywnę wymierza się do wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

4.

Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny, sądy powszechne i wojewódzkie sądy administracyjne

rozpoznają sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności.

Do dnia 31 grudnia 2015 r.

1)

do zbywania nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa albo jednostek samorządu

terytorialnego przeznaczonych na cele mieszkaniowe na rzecz poszkodowanych stosuje

się odpowiednio art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 i Nr 106, poz. 675);

2)

w przypadku budowy urządzeń infrastruktury technicznej nie stosuje się przepisów działu III rozdziału 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. na wniosek gminy zbywanie nieruchomości wchodzących w skład

Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przeznaczonych na cele mieszkaniowe na rzecz

poszkodowanych następuje w trybie bezprzetargowym.

1.

W okresie do dnia 31 maja 2011 r.

1)

nie stosuje się przepisów art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm. w stosunku do urządzeń wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 tej ustawy

- uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi;

2)

nie stosuje się przepisów art. 122 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne w zakresie wykonywania innych robót związanych z odbudową, remontem i rozbiórką urządzeń

wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 tej ustawy - uszkodzonych lub zniszczonych

w czasie powodzi;

3)

odbudowa, remont lub rozbiórka urządzeń pomiarowych służb państwowych na obszarach

bezpośredniego zagrożenia powodzią, uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi

jest możliwa bez uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i decyzji, o których mowa w art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne;

4)

odwołania od decyzji o pozwoleniach wodnoprawnych, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, w zakresie poboru wód do zaopatrzenia ludności w wodę oraz odwodnienia obiektów

lub wykopów budowlanych, nie wstrzymują wykonania tych decyzji.

2.

Wykonanie urządzenia wodnego oraz robót, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, będących

przedsięwzięciem

1)

mogącym znacząco oddziaływać na środowisko,

2)

innym niż określone w pkt 1, mogącym znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, które

nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony

- wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do której stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm., z wyłączeniem art. 74 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 1a-1c i art. 80 ust. 2 tej ustawy.

3.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia

przedkłada się w jednym egzemplarzu wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na

informatycznych nośnikach danych.

4.

Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa

w ust. 2, jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

5.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dla przedsięwzięć,

o których mowa w ust. 2 pkt 2, wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację

przedsięwzięcia.

6.

W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się warunki realizacji przedsięwzięcia

w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000.

7.

Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

8.

Odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno

1)

wskazywać interes prawny lub obowiązek odwołującej się strony;

2)

zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem

odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

9.

Do organizacji ekologicznych stosuje się przepisy art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

10.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje

się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Faktyczna niemożność świadczenia pracy w związku z powodzią stanowi podstawę usprawiedliwienia

nieobecności pracownika w pracy.

2.

Za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z przyczyny, o której mowa w ust. 1,

pracownikowi przysługuje prawo do odpowiedniej części minimalnego wynagrodzenia za

pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przez okres nie dłuższy niż 10

dni roboczych wynikających z rozkładu czasu pracy pracownika.

3.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do pracowników, których uprawnienie do wynagrodzenia

za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu powodzi lub do innej formy

rekompensaty utraconego wynagrodzenia z tego tytułu wynika z odrębnych przepisów.

4.

Wynagrodzenie określone w ust. 2 wypłaca pracodawca.

5.

Pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie pracy innego rodzaju niż wynikający

z nawiązanego stosunku pracy, jeżeli jest to konieczne w związku z usuwaniem skutków

powodzi u tego pracodawcy. W takim przypadku pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego

wynagrodzenia, obliczonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia

za czas urlopu wypoczynkowego.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się także do przypadków usuwania skutków powodzi i związanej

z nią niemożności świadczenia pracy przez pracownika, zaistniałych przed dniem wejścia

w życie ustawy.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do osób wykonujących pracę na podstawie

stosunku służbowego.

W przypadku zniszczenia na skutek powodzi dokumentów niezbędnych do ustalenia świadczeń

z tytułu ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenia emerytalnego przyjmuje się

1)

wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie okresów zatrudnienia

(ubezpieczenia) oraz czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, macierzyństwa

lub sprawowania opieki;

2)

wszelkie dokumenty pozwalające na udowodnienie wysokości ich podstawy wymiaru.

Środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą być przeznaczone na cele związane

z pomocą dla poszkodowanych zatrudnionych u pracodawcy, który utworzył fundusz, a

także dla poszkodowanych zatrudnionych u innego pracodawcy.

1.

Środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych mogą być przeznaczone

na

1)

utrzymanie zagrożonych likwidacją na skutek powodzi miejsc pracy osób niepełnosprawnych;

2)

odtworzenie zniszczonej lub utraconej na skutek powodzi infrastruktury i wyposażenia

warsztatów terapii zajęciowej, zakładów aktywności zawodowej oraz przedsiębiorstw

osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą;

3)

pomoc dla osób niepełnosprawnych na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, środków pomocniczych

i przedmiotów ortopedycznych utraconych lub zniszczonych na skutek powodzi;

4)

usunięcie powstałych na skutek powodzi szkód w obrębie zlikwidowanych uprzednio barier

technicznych i architektonicznych w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych

(finansowanie remontów, readaptacja oraz zakup sprzętu);

5)

dofinansowanie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i

społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o rehabilitacji”, do oprocentowania kredytów bankowych zaciągniętych

na likwidację skutków powodzi w związku z zatrudnianiem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych.

2.

Cele określone w ust. 1 mogą zostać dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych maksymalnie do kwoty, która nie może być sfinansowana

z innych źródeł.

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania środków, o których mowa w ust. 1, uwzględniając

konieczność uproszczenia postępowania.

1.

Środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zwanego dalej „funduszem

rehabilitacji”, mogą być przeznaczone na odtworzenie infrastruktury i wyposażenia,

utraconych lub zniszczonych na skutek powodzi miejsc pracy oraz rehabilitacji osób

niepełnosprawnych u dysponenta tego funduszu.

2.

Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć środki, o których mowa w art. 33

ust. 3 pkt 4 ustawy o rehabilitacji, na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych,

przeznaczoną na usuwanie skutków powodzi dotyczących tych osób, w szczególności na

zakup utraconego lub zniszczonego sprzętu rehabilitacyjnego, środków pomocniczych

i przedmiotów ortopedycznych lub na ograniczenie barier technicznych i architektonicznych

powstałych na skutek powodzi.

3.

Środki funduszu rehabilitacji, z wyłączeniem środków przeznaczonych na pomoc indywidualną

dla osób niepełnosprawnych, mogą być przeznaczone na ratowanie zagrożonych likwidacją

na skutek powodzi warsztatów terapii zajęciowej prowadzonych przez dysponenta tego

funduszu.

4.

Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć do 10% środków tego funduszu, z

wyłączeniem środków, o których mowa w art. 33 ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy o rehabilitacji,

na przedsięwzięcia wspólne lub na bezzwrotną pomoc na usuwanie skutków powodzi u innego

dysponenta funduszu rehabilitacji, który poniósł szkody na skutek powodzi.

5.

Warunkiem przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji w sposób określony w ust. 1,

3 i 4 jest uzyskanie zgody Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

6.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 5, pracodawca jest obowiązany

do dokonania wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a ustawy o rehabilitacji.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do dysponentów zakładowego funduszu aktywności.

Pożyczki przyznane przed dniem wejścia w życie ustawy ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

1)

osobom niepełnosprawnym na działalność gospodarczą lub rolniczą,

2)

zakładom pracy chronionej

- mogą być umarzane w całości lub w części, wraz z odsetkami, jeżeli w związku z powodzią

nastąpiła utrata możliwości spłaty pożyczki.

1.

Organ udzielający pomocy, o której mowa w art. 12a, 26, 26d, 26e lub art. 32 ustawy

o rehabilitacji, albo pomocy, o której mowa w art. 12 ustawy o rehabilitacji w brzmieniu

obowiązującym do dnia 29 lipca 2007 r., może odroczyć termin płatności należności

z tytułu zwrotu udzielonej pomocy, jeżeli niemożność terminowego zwrotu pomocy jest

skutkiem powodzi.

2.

Jeżeli naruszenie warunków umowy, na podstawie której udzielono pomocy określonej

w ust. 1, nastąpiło na skutek powodzi, to organ udzielający pomocy może nie żądać

zwrotu pomocy, pod warunkiem niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości, i kontynuować

realizację umowy lub odroczyć termin płatności należności z tytułu zwrotu pomocy.

Podmioty zamierzające

1)

wystąpić o pomoc, o której mowa w art. 11 ust. 1,

2)

wykorzystać fundusz rehabilitacji w sposób określony w art. 12 ust. 1, 3 i 4,

3)

wystąpić o odroczenie, o którym mowa w art. 14 ust. 1

- są obowiązane odpowiednio złożyć wniosek albo wystąpić o zgodę do Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r.

Za okresy przypadające na miesiące od maja 2010 r. do grudnia 2010 r. włącznie, refundacja,

o której mowa w art. 25a ust. 1 ustawy o rehabilitacji, może być dokonywana w przypadku

nieterminowego opłacenia składek podlegających refundacji, jeżeli uchybienie terminu

płatności składek było skutkiem powodzi.

1.

Pożyczka, o której mowa w art. 42 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy

(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, może zostać umorzona w całości lub

w części wraz odsetkami, jeżeli na skutek powodzi

1)

nastąpiła trwała lub czasowa przeszkoda w funkcjonowaniu instytucji szkoleniowej;

2)

poszkodowany bezrobotny w okresie od dnia 1 maja 2010 r. do dnia 31 lipca 2010 r.

nie mógł podjąć lub ukończyć szkolenia.

2.

Umorzenia pożyczki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje starosta na wniosek

pożyczkobiorcy złożony do dnia 31 sierpnia 2010 r. lub z urzędu w wypadku śmierci

pożyczkobiorcy, w drodze decyzji, bez konieczności uzyskania opinii powiatowej rady

zatrudnienia.

1.

Przyznane refundacje na wyposażenie lub doposażenie stanowisk pracy, lub środki na

podjęcie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o promocji

zatrudnienia, mogą zostać umorzone w całości lub w części wraz z odsetkami, jeżeli

miejsca pracy uległy zniszczeniu na skutek powodzi.

2.

Osobom bezrobotnym, którym umorzono środki przyznane na podjęcie działalności gospodarczej,

w związku z utratą miejsca pracy na skutek powodzi, przysługuje prawo ponownego złożenia

wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej.

3.

Umorzenia, o których mowa w ust. 1, dokonuje starosta na wniosek złożony w terminie

do dnia 31 grudnia 2010 r.

1.

Starosta, na wniosek poszkodowanego bezrobotnego, przyznaje prawo do świadczenia w

wysokości zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o

promocji zatrudnienia, finansowanego z Funduszu Pracy, za okres poprzedzający dzień

zarejestrowania się poszkodowanego w powiatowym urzędzie pracy, przypadający w okresie

od dnia 1 maja 2010 r. do dnia 31 lipca 2010 r., nie dłuższy jednak niż 30 dni, jeżeli

opóźnienie w rejestracji było spowodowane powodzią, a bezrobotny spełnia warunki określone

w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia.

2.

W przypadku gdy świadczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje bezrobotnemu za okres

krótszy niż 30 dni, jest wypłacane w kwocie 1/30 wysokości zasiłku dla bezrobotnych,

o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia, za każdy dzień

przysługiwania.

3.

Od świadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie są odprowadzane składki na ubezpieczenia

społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne.

4.

Poszkodowanym bezrobotnym, którzy w okresie od dnia 1 maja 2010 r. do dnia 31 lipca

2010 r. utracili prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania,

przysługuje od dnia wejścia w życie ustawy prawo do zasiłku dla bezrobotnych przez

okres 30 dni w wysokości zasiłku otrzymywanego w ostatnim miesiącu przysługiwania

prawa, pod warunkiem niezaistnienia zawartych w ustawie o promocji zatrudnienia ustawowych

przyczyn utraty statusu bezrobotnego.

1.

Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych, o których mowa w przepisach

ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy

spowodowanych powodzią oraz możliwości utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać

ze środków Funduszu Pracy zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę

kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu

zatrudnienia skierowanych bezrobotnych zamieszkałych na obszarze gmin lub miejscowości

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu, w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia

za pracę i liczby zatrudnionych bezrobotnych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu

pracy, pod warunkiem że pracodawca nie zmniejszy w tym okresie liczby zatrudnionych

pracowników w stosunku do stanu na dzień podpisania umowy o refundację - jednak nie

dłużej niż do dnia 31 grudnia 2011 r.

2.

W przypadku gdy pracodawca nie dotrzyma warunku, o którym mowa w ust. 1, pomoc podlega

wstrzymaniu od miesiąca, w którym nastąpiło niedotrzymanie warunku, w wysokości stanowiącej

iloczyn przyznanej refundacji na jedną osobę i liczby zwolnionych pracowników.

1.

Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych, o których mowa w przepisach

ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy

spowodowanych powodzią oraz możliwości utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać

ze środków Funduszu Pracy zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę,

którego zakład został zniszczony na skutek powodzi, kosztów na wynagrodzenia, nagrody

oraz składki na ubezpieczenia społeczne zatrudnianych pracowników, w wysokości nieprzekraczającej

miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych

pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, pod warunkiem że pracodawca

nie zmniejszy w tym okresie liczby zatrudnionych pracowników w stosunku do stanu na

dzień podpisania umowy o refundację - jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2011 r.

Przepis art. 20 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Starosta może zwracać organizatorowi robót publicznych, który przy pracach związanych

z usuwaniem skutków powodzi zatrudnił skierowane poszkodowane osoby fizyczne, które

osobiście i na własny rachunek prowadzą działalność w zakresie produkcji rolnej, w

pozostającym w ich posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych

o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzące dział specjalny produkcji

rolnej, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, oraz ich małżonków

i pełnoletnich domowników przez okres do 12 miesięcy, ale nie dłużej niż do dnia 31

grudnia 2011 r., poniesione koszty na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia

społeczne z tytułu zatrudnienia skierowanych osób w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie

iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych skierowanych

osób w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.

3.

Skierowanie do prac określonych w ust. 2 odbywa się pod warunkiem, że zalaniu na skutek

powodzi uległo co najmniej 30% gospodarstwa rolnego lub upraw działu specjalnego produkcji

rolnej albo straty w hodowli prowadzonej w dziale specjalnym produkcji rolnej powstałe

na skutek powodzi przekroczyły 30% hodowanych zwierząt.

4.

Do organizowania prac, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy o

robotach publicznych, o których mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, z wyłączeniem

zasad udzielania pomocy publicznej.

5.

Osoby, o których mowa w ust. 2, które podlegały ubezpieczeniu społecznemu rolników

z mocy ustawy w pełnym zakresie bezpośrednio przed zatrudnieniem przy wykonywaniu

robót publicznych, mogą podlegać nadal temu ubezpieczeniu w okresie podlegania ubezpieczeniom

społecznym z tytułu zatrudnienia przy wykonywaniu robót publicznych, jeżeli złożą

w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oświadczenie o kontynuowaniu ubezpieczenia

społecznego rolników z mocy ustawy w pełnym zakresie.

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 18 - 21, są finansowane ze środków utworzonej na

ten cel rezerwy Funduszu Pracy, będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw

pracy.

2.

Rezerwa, o której mowa w ust. 1, jest tworzona w ramach posiadanych środków finansowych

Funduszu Pracy, obejmujących bieżące przychody, w tym dotacje z budżetu państwa i

pozostałości środków z okresów poprzednich.

1.

W przypadku braku środków na wypłatę pracownikom wynagrodzenia przysługującego za

1)

czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy w przypadku, o którym mowa w art. 8,

2)

czas niewykonywania pracy, jeżeli pracownik był gotów do jej wykonywania, a doznał

przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, które zostały bezpośrednio spowodowane

powodzią,

3)

wykonaną pracę, polegającą na ochronie zakładu pracy przed powodzią lub na usuwaniu

skutków powodzi, mającą na celu utrzymanie lub przywrócenie prowadzenia przez pracodawcę

działalności gospodarczej

- pracodawca, który na skutek powodzi przejściowo zaprzestał prowadzenia działalności

gospodarczej lub istotnie ograniczył jej prowadzenie, może złożyć kierownikowi właściwego

Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wniosek o udzielenie

nieoprocentowanej pożyczki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

2.

Zaspokojeniu ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych może podlegać

wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, do wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w gospodarce narodowej z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych za okres nie dłuższy niż od dnia 14 maja 2010 r. do dnia 31 lipca 2010 r.,

wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od pracodawcy.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oświadczenie o braku własnych środków na

wypłatę wynagrodzenia, określenie okresu, za który przysługuje wynagrodzenie, o którym

mowa w ust. 2, podlegające zaspokojeniu z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

oraz kwoty tego wynagrodzenia. Do wniosku załącza się wykaz pracowników, których wynagrodzenie

będzie podlegało zaspokojeniu w ramach pożyczki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

4.

Zwrot pożyczki, o której mowa w ust. 1, następuje w dowolnym terminie, jednak nie

później niż do dnia 31 grudnia 2011 r., na rachunek bankowy Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

5.

Pracodawca, który skorzystał z pożyczki określonej w ust. 1, może ubiegać się, po

dniu 31 grudnia 2011 r., o jej umorzenie w całości lub w części na wniosek złożony

do marszałka województwa. Pożyczka może zostać umorzona przez ministra właściwego

do spraw pracy będącego dysponentem Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

zwanego dalej „dysponentem Funduszu”, jeżeli

1)

pracodawca wykaże, że na skutek powodzi nastąpiło u niego pogorszenie warunków prowadzenia

działalności gospodarczej, a w szczególności

a)

spadek obrotów gospodarczych, rozumianych jako sprzedaż lub zmniejszenie zamówień

na usługi lub dostawy wytwarzanych towarów, w ciągu kolejnych 6 miesięcy w okresie

od dnia otrzymania pożyczki do dnia złożenia wniosku o umorzenie w porównaniu z analogicznymi

kolejnymi miesiącami w 2008 r. i 2009 r. lub

b)

straty w środkach trwałych, które ograniczyły możliwość prowadzenia działalności gospodarczej

w porównaniu z okresem sprzed powodzi;

2)

w postępowaniu egzekucyjnym stwierdzono, że przedsiębiorca, który pobrał pożyczkę

nie posiada majątku, z którego można dochodzić należności;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie odzyska się

kwoty spłaty pożyczki przewyższającej wydatki egzekucyjne.

6.

Dysponent Funduszu umarza pożyczkę z urzędu, jeżeli pracodawca, będący osobą fizyczną,

prowadzący działalność gospodarczą, który pobrał pożyczkę zmarł.

7.

Dysponent Funduszu może upoważnić marszałków województw do wykonywania czynności,

o której mowa w ust. 5 zdanie drugie i ust. 6.

8.

W przypadku zaistnienia niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy

(Dz. U. Nr 158, poz. 1121, z późn. zm. kwota główna niespłaconego zadłużenia wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę staje

się wymagalna z dniem zaistnienia niewypłacalności.

9.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosku i

wykazu, o których mowa w ust. 3, tryb ich składania i rozpatrywania, sposób przekazywania

środków z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i dokonywania wypłaty wynagrodzenia

oraz tryb zwrotu Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych kwot przekazanych

pracodawcy, uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania.

Zmiany kwot przychodów i kosztów ujętych w planach finansowych Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Funduszu Pracy oraz Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, w zakresie wynikającym z niniejszej ustawy, w 2010 r. dokonuje

się zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 96, poz. 620), z tym że nie jest wymagana opinia sejmowej komisji do spraw budżetu.

1.

Właściciel lub zarządca budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego uszkodzonego

lub zniszczonego przez powódź może, z kredytu uzyskanego na zasadach określonych w

ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi

(Dz. U. Nr 62, poz. 690, z 2001 r. Nr 84, poz. 907 oraz z 2009 r. Nr 65, poz. 545), dokonać spłaty całości lub części kredytu bankowego lub pożyczki bankowej, zaciągniętych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na budowę, odtworzenie lub remont tego

budynku lub lokalu.

2.

Kredyt uzyskany na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi nie może zostać przeznaczony na spłatę kredytu lub pożyczki udzielanej ze środków

publicznych lub z dopłatami do oprocentowania ze środków publicznych.

1.

Na wniosek poszkodowanego, będącego kredytobiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1115, z późn. zm., którego mieszkanie (dom jednorodzinny) zostało uszkodzone lub zniszczone na skutek

powodzi, bank zawiesza spłatę kredytu wraz z odsetkami, bez względu na wysokość dochodu

jego gospodarstwa domowego, na okres wskazany we wniosku, jednak nie dłuższy niż rok.

Wniosek składa się w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. przepisu art. 3d ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych nie stosuje się do poszkodowanych, którym przysługuje premia gwarancyjna z tytułu

dokonania czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 i 12 tej ustawy, jeżeli

przedmiotem czynności był odpowiednio lokal mieszkalny, dom jednorodzinny albo budynek

mieszkalny, uszkodzony lub zniszczony na skutek powodzi.

W przypadku dokonania przed dniem wejścia w życie ustawy czynności, o których mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 11 i 12 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie

niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji

bankom wypłaconych premii gwarancyjnych, których przedmiotem był odpowiednio lokal mieszkalny, dom jednorodzinny albo budynek

mieszkalny, uszkodzony lub zniszczony na skutek powodzi, wniosek o likwidację książeczki

mieszkaniowej i wypłatę premii gwarancyjnej składa się w terminie 90 dni od dnia wejścia

w życie ustawy.

1.

Do przedsięwzięć polegających na tworzeniu lokali wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych, o których mowa w ustawie z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych,

mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych

(Dz. U. Nr 251, poz. 1844 oraz z 2009 r. Nr 39, poz. 309 i Nr 65, poz. 545), na realizację których w latach 2010 i 2011 został złożony wniosek o udzielenie finansowego

wsparcia, nie stosuje się art. 6a ust. 4 tej ustawy, jeżeli tworzone zgodnie z art.

6a ust. 1 tej ustawy lokale przeznaczone zostaną do wynajęcia osobom, które utraciły

lokal lub budynek mieszkalny na skutek powodzi.

2.

W przypadku przedsięwzięć polegających na tworzeniu lokali wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych, na realizację których w latach 2010

i 2011 został złożony wniosek o udzielenie finansowego wsparcia na tworzenie lokali

przeznaczonych do wynajęcia osobom, które utraciły lokal lub budynek mieszkalny na

skutek powodzi, wysokość finansowego wsparcia, o której mowa w art. 13 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia

lokali socjalnych, mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych, podwyższa się o 10 punktów procentowych.

3.

W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w ust. 2, stosuje się dodatkowe kryteria

oceny wniosku o udzielenie finansowego wsparcia określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 19 ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych,

mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych.

1.

Do dnia 31 grudnia 2011 r. zwalnia się od opłaty skarbowej dokonanie czynności urzędowej,

wydanie zaświadczenia lub zezwolenia (pozwolenia, koncesji) oraz złożenie dokumentu

stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub

kopii, w sprawach związanych z likwidacją skutków powodzi.

2.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zwalnia się z opłaty za wydanie dokumentu paszportowego

osoby, które przedstawią wydane przez właściwy organ gminy zaświadczenie potwierdzające

okoliczności, o których mowa w art. 3 pkt 2.

1.

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

dochody (przychody) poszkodowanego otrzymane na usuwanie skutków powodzi z tytułu

a)

nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,

b)

darowizn, do których nie ma zastosowania ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768);

2)

przychody poszkodowanego otrzymane na podstawie art. 10 - 13 i art. 17 - 19; wydatków

i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z tych przychodów nie uważa się za koszty uzyskania

przychodów;

3)

przychody otrzymane na podstawie art. 23.

2.

Zwalnia się od podatku od spadków i darowizn darowizny, jeżeli do dnia 31 grudnia

2012 r. zostaną przeznaczone przez obdarowanego na usunięcie skutków powodzi.

3.

Do środków trwałych, których dotyczą przepisy ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie stosuje się

przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 i 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, Nr 57, poz. 352, Nr 75, poz. 473 i Nr 105, poz. 655) oraz art. 16 ust. 1 pkt 48 i pkt 63 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm..

4.

W przypadku gdy przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym

od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm., została spowodowana powodzią, podatnik zawiadamia właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o okresie przerwy, w dniu rozpoczęcia działalności po tej przerwie.

5.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się od dnia 1 maja 2010 r. do dnia

31 grudnia 2012 r.

6.

Do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych oraz art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku oddania poszkodowanemu do nieodpłatnego używania środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych nie stosuje się przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych i art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych.

Udzielanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a i 67b § 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na obszarze gmin lub miejscowości

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu, następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie roku od dnia wejścia w życie

ustawy.

1.

Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do dochodu, od wysokości

którego odrębne przepisy uzależniają uzyskanie świadczeń o charakterze socjalnym,

ulg, dodatków i zwolnień, w tym z zakresu

1)

pomocy społecznej;

2)

świadczeń rodzinnych;

3)

dodatków mieszkaniowych;

4)

stypendiów i pomocy materialnej dla uczniów i studentów.

2.

Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do przychodu w rozumieniu

ustawy o promocji zatrudnienia, od wysokości którego uzależniona jest możliwość uzyskania

statusu bezrobotnego.

3.

Jeżeli zalaniu na skutek powodzi uległo co najmniej 30% powierzchni gospodarstwa rolnego

poszkodowanego ubiegającego się o świadczenia z pomocy społecznej albo świadczenia

rodzinne, w okresie do dnia 31 grudnia 2011 r. przy ustalaniu prawa do świadczeń z

pomocy społecznej albo prawa do świadczeń rodzinnych do dochodu z gospodarstwa rolnego

nie wlicza się powierzchni, która uległa zalaniu na skutek powodzi.

1.

W 2010 r., środki rezerwy, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego

(Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526), przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie dochodów gmin określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do uzupełnienia dochodów powiatów i województw,

na obszarach których są położone gminy określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów

i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu.

3.

Gmina otrzymuje z budżetu państwa dotację w wysokości równej sumie wypłaconych członkom

ochotniczej straży pożarnej ekwiwalentów, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 353), za uczestnictwo w działaniu ratowniczym związanym z powodzią.

1.

Minister Finansów może utworzyć w 2010 r. rezerwę celową z przeznaczeniem na sfinansowanie

usuwania skutków powodzi i przenieść do tej rezerwy kwoty planowanych wydatków budżetowych

zablokowane na podstawie art. 177 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych z tym, że wymogu uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu, o

której mowa w art. 177 ust. 6 tej ustawy, nie stosuje się.

2.

Do udzielania dotacji jednostkom samorządu terytorialnego poszkodowanym na skutek

powodzi nie stosuje się terminu, o którym mowa w art. 154 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

3.

Do kwoty dotacji dla jednostek samorządu terytorialnego poszkodowanych na skutek powodzi,

przeznaczonej na zadania własne związane z usuwaniem skutków powodzi, nie stosuje

się warunku określonego w art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz inne składki, do

poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych, należne za miesiąc

kwiecień, maj lub czerwiec 2010 r., opłacone przez poszkodowanego będącego płatnikiem

tych składek do dnia 30 września 2010 r., uważa się za opłacone w terminie.

2.

W przypadku niedotrzymania terminu określonego w ust. 1, odsetki za zwłokę będą naliczane

poczynając od dnia 1 października 2010 r.

1.

W latach 2010-2012 środki Krajowego Funduszu Drogowego mogą być przeznaczone na finansowanie

remontu, odbudowy lub przebudowy zniszczonych lub uszkodzonych na skutek powodzi dróg

krajowych realizowanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

2.

W latach 2010-2012 plan finansowy Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w art. 39n ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm., określa także przewidywaną kwotę finansowania remontu, odbudowy lub przebudowy zniszczonych

lub uszkodzonych na skutek powodzi dróg krajowych realizowanych przez Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, określonych w wykazie stanowiącym załącznik

do tego planu.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego opracuje projekt zmiany planu finansowego Krajowego Funduszu

Drogowego, o którym mowa w art. 39n ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym, na rok 2010, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Projekt zmiany planu, o którym mowa w ust. 1, podlega, w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie ustawy

1)

uzgodnieniu z

a)

ministrem właściwym do spraw transportu,

b)

ministrem właściwym do spraw finansów publicznych w zakresie finansowym;

2)

zaopiniowaniu przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w zakresie środków

przeznaczonych na realizację inwestycji finansowanych z programów operacyjnych ujętych

w wykazie, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

3.

Przepis art. 39n ust. 5 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym stosuje się odpowiednio.

1.

Do poszkodowanego będącego przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm., u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych, rozumianych jako sprzedaż, nie

mniej jednak niż o 15%, liczony w ujęciu ilościowym lub wartościowym w ciągu jednego

miesiąca po dniu 1 maja 2010 r. w porównaniu do tego samego miesiąca w okresie od

dnia 1 maja 2009 r. do dnia 31 lipca 2009 r., stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników

i przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 125, poz. 1035) z wyjątkiem art. 3 ust. 1 pkt 2 i 6 oraz art. 3 ust. 3 - 6 tej ustawy.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, opracowuje zamiast programu naprawczego, plan

naprawczy zawierający założenia zmian i restrukturyzacji przedsiębiorcy w celu dostosowania

do bieżącej sytuacji.

Świadczenie z ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników

i przedsiębiorców na podstawie art. 39 nie może być przyznane poszkodowanemu pracodawcy za te same

okresy dla tych samych pracowników, co świadczenia, o których mowa w art. 21 i art.

23.

Do poszkodowanych będących beneficjentami w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o uruchamianiu środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej

(Dz. U. Nr 57, poz. 351) stosuje się przepisy tego artykułu, z tym że

1)

w odniesieniu do wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 tego artykułu, termin na

ich złożenie wynosi 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

wnioski, o których mowa w ust. 2 pkt 1 tego artykułu, złożone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy z naruszeniem terminu określonego w tym przepisie podlegają

rozpatrzeniu.

1.

Łączna wartość pomocy publicznej udzielonej na podstawie niniejszej ustawy w celu

naprawienia szkód związanych z usuwaniem skutków powodzi, uzyskanej ze wszystkich

źródeł, nie może przekroczyć wartości szkód materialnych poniesionych przez przedsiębiorcę

na skutek powodzi.

2.

Przedsiębiorca składa wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce faktycznie prowadzonej

działalności gospodarczej oświadczenie o wartości szkód materialnych poniesionych

przez tego przedsiębiorcę na skutek powodzi, niezwłocznie po ustaleniu tych szkód.

Oświadczenie składa się za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego właściwego w

sprawach podatku dochodowego. Do oświadczenia dołącza się wyciąg z Krajowego Rejestru

Sądowego albo zaświadczenie z ewidencji działalności gospodarczej. Dokumenty te są

wydawane nieodpłatnie.

3.

W przypadku uzyskania pomocy publicznej na podstawie niniejszej ustawy, przedsiębiorca

składa wojewodzie, o którym mowa w ust. 2, oświadczenie o wartości tej pomocy w terminie

14 dni od dnia jej uzyskania. Oświadczenie składa się w sposób określony w ust. 2.

Do oświadczenia dołącza się dokumenty potwierdzające wartość uzyskanej pomocy publicznej,

o ile zgodnie z odrębnymi przepisami takie dokumenty są wydawane, a także informację

o wysokości świadczenia ubezpieczyciela.

4.

Wojewoda po otrzymaniu oświadczenia, o którym mowa ust. 3, dokonuje sprawdzenia, czy

uzyskana przez przedsiębiorcę pomoc publiczna nie przekracza wartości szkód materialnych

określonej w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2. W przypadku stwierdzenia przekroczenia,

wojewoda zawiadamia przedsiębiorcę o konieczności zwrotu uzyskanej pomocy, w wysokości,

w jakiej przekracza wartość szkód materialnych poniesionych przez tego przedsiębiorcę

na skutek powodzi, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wskazując rachunek

bankowy, na który dokonuje się zwrotu.

5.

W przypadku niedokonania zwrotu zgodnie z ust. 4, wojewoda wydaje decyzję określającą

wysokość zwrotu uzyskanej pomocy w części, w jakiej przekracza ona wartość szkód materialnych

poniesionych przez przedsiębiorcę na skutek powodzi, oraz rachunek bankowy, na który

dokonuje się zwrotu.

6.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 5, jest minister właściwy do

spraw gospodarki.

7.

Środki zwrócone przez przedsiębiorcę stanowią dochód budżetu państwa.

W ustawie z dnia 22 września 2006 r. o uruchamianiu środków pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej

(Dz. U. Nr 187, poz. 1381, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10a

a)

ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Środki z budżetu państwa na wyprzedzające finansowanie kosztów kwalifikowalnych ponoszonych

na realizację zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przekazywane przez właściwego

dysponenta w formie dotacji celowej, o której mowa w art. 127 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

1)

pkt 2 i 5 - do wysokości udziału krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie

wydatków realizowanych z udziałem środków EFRROW oraz przeznaczonych na finansowanie

zadań z zakresu pomocy technicznej;

2)

pkt 6 - do wysokości udziału refundowanego ze środków EFRROW.

4.

Środki dotacji, o których mowa w ust. 3, są przekazywane jednostce samorządu terytorialnego,

o której mowa w ust. 1, na podstawie przekazanych właściwemu dysponentowi harmonogramów

płatności wynikających z zawartych umów lub wydanych decyzji o przyznaniu pomocy,

lub zatwierdzonych przez właściwy podmiot wniosków o przyznanie pomocy, z zastrzeżeniem

ust. 7.

5.

Jednostka samorządu terytorialnego, o której mowa w ust. 1, dokonuje zwrotu środków,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, oraz z zakresu pomocy technicznej, do wysokości udziału

refundowanego ze środków EFRROW, na rachunek dochodów właściwego dysponenta, ze środków

otrzymanych z agencji płatniczej tytułem refundacji kosztów kwalifikowalnych ze środków

EFRROW, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania tych środków.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Właściwy dysponent przekazuje

1)

środki, o których mowa w ust. 5, z wyłączeniem środków z zakresu pomocy technicznej,

na dochody budżetu środków europejskich,

2)

środki z zakresu pomocy technicznej, o których mowa w ust. 5, na dochody budżetu państwa

- w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania tych środków od jednostki samorządu

terytorialnego.

”

,

c)

w ust. 6 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Przepisy ust. 5a stosuje się odpowiednio.

”

;

2)

w art. 10b dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Przepisy art. 10a ust. 5a i ust. 6 stosuje się odpowiednio w zakresie terminu.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 96, poz. 620) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 127 w ust. 2 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

wyprzedzające finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej, o którym mowa w odrębnych przepisach,

w części podlegającej refundacji ze środków Unii Europejskiej.

”

;

2)

w art. 208 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Środki europejskie, w części dotyczącej wyprzedzającego finansowania w ramach Wspólnej

Polityki Rolnej, o którym mowa w odrębnych przepisach, z wyłączeniem zadań z zakresu

pomocy technicznej, są przekazywane właściwym dysponentom przez Bank Gospodarstwa

Krajowego na podstawie dyspozycji Ministra Finansów.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.