Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej

§ 3. 1. Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia

się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające minimalne normy powierzchni w zależności

od systemów utrzymywania.

2. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się

w warunkach

§ 1. Rozporządzenie określa minimalne warunki

utrzymywania

1) nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień;

1) bydła, z wyjątkiem cieląt,

2) zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania oraz leżenia;

2) koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów

polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek,

tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli,

3) indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków

— odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę

zwierząt w zależności od systemów utrzymywania.

§ 4. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym

dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub

zapewnia dostęp światła naturalnego.

§ 5. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co

najmniej raz dziennie.

rcl

§ 2. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się

3) umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami.

1) w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek i tchórzy;

2) w systemie otwartym, z wyjątkiem

a) indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia,

w.

b) gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia,

c) przepiórek do ukończenia 20. dnia życia,

d) zwierząt futerkowych.

2. Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość

ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem admini-

ww

stracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania

Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 216,

poz. 1599).

2) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają w zakresie

w nim określonym postanowienia dyrektywy Rady

98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącej ochrony zwierząt gospodarskich (Dz. Urz. WE L 221 z 08.08.1998, str. 23;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23,

str. 316).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880

i Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr 175, poz. 1462,

z 2006 r. Nr 249, poz. 1830, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227,

z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 79, poz. 668 i Nr 92, poz. 753

oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278.

2. W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń,

w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1,

i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej

porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne.

§ 6. 1. Pomieszczenia, w których utrzymuje się

zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz

sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt

1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla

zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania;

2) czyści się i odkaża.

2. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń,

w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby

uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami.

3. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza

się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody.

4. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1

1) powinny być tak skonstruowane, umieszczone,

obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały

nadmiernego hałasu;

5. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być

twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka

i nieśliska.

§ 7. 1. W pomieszczeniach, w których utrzymuje

się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie

nieszkodliwym dla zwierząt.

2. W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji

system ten łączy się z

1) systemem alarmowym sygnalizującym awarię

systemu wentylacyjnego;

2) systemem wentylacji awaryjnej.

b) bez wydzielonych legowisk na ściółce,

.go

v.p

l

2) sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte

usterki niezwłocznie usuwa.

Poz. 778

§ 8. 1. Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom,

kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody.

c) bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem

buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej

7. miesiąca ciąży.

2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania

1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży

a) długość — co najmniej 1,6 m,

b) szerokość — co najmniej 1,1 m;

2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży

a) długość — co najmniej 1,5 m,

b) szerokość — co najmniej 1 m;

3) buhajów

a) długość — co najmniej 2,4 m,

b) szerokość — co najmniej 1,4 m;

4) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg

a) długość — co najmniej 1,3 m,

b) szerokość — co najmniej 0,8 m;

5) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg

rcl

2. Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie.

3. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się.

§ 9. 1. Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle,

nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą

dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.

a) długość — co najmniej 1,45 m,

b) szerokość — co najmniej 0,95 m.

3. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania

1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży

w.

2. Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie,

przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty,

norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała

i stanu fizjologicznego.

§ 10. 1. Chore lub ranne zwierzęta wymienione

w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrzeby izoluje.

ww

2. Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub

rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to

utrzymuje się na ściółce.

a) długość — co najmniej 2,1 m,

b) szerokość — co najmniej 1,1 m;

2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży

a) długość — co najmniej 1,9 m,

b) szerokość — co najmniej 0,9 m.

4. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na

jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania

Rozdział 2

Minimalne warunki utrzymywania bydła

§ 11. 1. Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane

w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się

1) na uwięzi;

2) bez uwięzi wolnostanowiskowo

a) z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła

opasowego i buhajów,

1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży — co najmniej 4,5 m2;

2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej 2,2 m2;

3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co

najmniej 1,6 m2;

4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg —

co najmniej 2,2 m2;

5) buhajów — co najmniej 9 m2.

1) jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie

dłużej niż do 7. miesiąca ciąży — co najmniej

2 m2;

2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca

życia — co najmniej 1,6 m2;

3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg — co

najmniej 1,3 m2;

4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg

— co najmniej 1,8 m2.

§ 12. W systemie utrzymywania bydła, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest

utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę,

powinna wynosić w przypadku utrzymywania

1) jałówek — co najmniej 10 m2;

2) krów — co najmniej 15 m2;

3) buhajów — co najmniej 20 m2.

3. W przypadku utrzymywania koni w systemie,

o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia powinna wynosić dla

.go

v.p

l

5. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na

jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania

Poz. 778

1) koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od

matki, w przeliczeniu na jednego konia — co najmniej 10 m2;

2) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m2.

§ 15. 1. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia

utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego

konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha.

2. Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem.

Rozdział 4

Minimalne warunki utrzymywania owiec

§ 16. 1. Owce utrzymywane w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się

1) pojedynczo;

Rozdział 3

2) grupowo.

Minimalne warunki utrzymywania koni

1) w boksie;

2. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku

utrzymywania

rcl

§ 13. 1. Konie utrzymywane w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane

na ściółce

2) na stanowisku na uwięzi;

3) w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi.

2. Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się

oddzielnie.

w.

§ 14. 1. Powierzchnia boksu, o którym mowa

w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku

utrzymywania

1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi

do 1,47 m — co najmniej 6 m2;

2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi

powyżej 1,47 m — co najmniej 9 m2;

ww

3) klaczy ze źrebięciem — co najmniej 12 m2.

2. Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13

ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymywania

1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi

do 1,47 m

a) szerokość — co najmniej 1,6 m,

b) długość — co najmniej 2,1 m;

2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi

powyżej 1,47 m

1) tryka — co najmniej 3 m2;

2) matki z jagnięciem — co najmniej 2,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,7 m2 dla każdego następnego

jagnięcia ssącego;

3) jarki — co najmniej 1,5 m2;

4) tryczka — co najmniej 2 m2;

5) skopka — co najmniej 0,8 m2.

3. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania

1) tryków — co najmniej 2 m2;

2) matek z jagniętami — co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,5 m2 dla każdego jagnięcia

ssącego;

3) jarek — co najmniej 0,8 m2;

4) tryczków — co najmniej 1,5 m2;

5) skopków — co najmniej 0,6 m2.

Rozdział 5

Minimalne warunki utrzymywania kóz

a) szerokość — co najmniej 1,8 m,

§ 17. 1. Kozy utrzymywane w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się

b) długość — co najmniej 3,1 m.

1) na stanowisku na uwięzi;

a) pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub

b) grupowo.

2. Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu

koźląt.

3. Kozom zapewnia się możliwość korzystania

z wybiegów.

§ 18. 1. W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić

1) szerokość — co najmniej 0,75 m;

2) długość — co najmniej 1,35 m.

2. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez

uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wynosić dla

1) kozy dorosłej — co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo

co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego;

2) kozła — co najmniej 1,5 m2;

§ 20. W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór

i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik

weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca

te indyki może przycinać im, przed ukończeniem

9. dnia życia, dzioby.

.go

v.p

l

2) w kojcu bez uwięzi

Poz. 778

1) gęsi — 19 kg;

2) kaczek — 17 kg.

2. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek

w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2

1) powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem;

2) maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni powinno wynosić dla

a) gęsi — 6,5 kg,

b) kaczek — 10,5 kg.

§ 22. 1. Strusie utrzymuje się w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami

1) na ściółce;

rcl

3) kozła reproduktora — co najmniej 3 m2.

§ 21. 1. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek

w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla

3. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez

uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na

jedną sztukę, powinna wynosić dla

1) kóz dorosłych — co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo

co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego;

2) kozłów — co najmniej 1,5 m2;

w.

3) kozłów reproduktorów — co najmniej 3 m2;

4) koźląt — co najmniej 1 m2.

4. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17

ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić

co najmniej 4 m2, a w przypadku kozłów — co najmniej 6 m2.

ww

Rozdział 6

Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi,

kaczek, strusi, przepiórek i perlic

§ 19. 1. Indyki utrzymywane w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek.

2. Maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania

1) indyków — 40 kg;

2) indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na

produkcję mięsa — 57 kg.

2) bez ściółki.

2. Pomieszczenie dla strusi

1) ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia;

2) dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku.

3. Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się

strusiom wyjście na oddzielny wybieg.

4. W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna

wynosić w przypadku

1) strusi młodych — co najmniej 0,3 m2, przy czym

powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m2;

2) strusi dorosłych — co najmniej 3,5 m2, przy czym

powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m2.

5. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić

w przypadku

1) strusi młodych — co najmniej 2,2 m;

2) strusi dorosłych — co najmniej 3 m.

§ 23. 1. Wybieg dla strusi powinien

1) przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane;

1) szerokość — 0,4 m;

.go

v.p

l

2) posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem;

Poz. 778

3) być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem.

2) długość — 0,4 m.

2. Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość

ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi.

4. Maksymalna obsada na m2 powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk.

3. Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną

sztukę, powinna wynosić w przypadku

5. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1,

w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co

najmniej 20 m2.

1) strusi młodych — co najmniej 5 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co

najmniej 30 m2;

2) strusi dorosłych — co najmniej 100 m2, przy czym

powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić

co najmniej 400 m2.

§ 28. 1. W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe

i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2. Maksymalna obsada na m2 powierzchni powinna wynosić 15 sztuk.

§ 24. Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2

ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych

Rozdział 7

Minimalne warunki utrzymywania zwierząt

futerkowych

1) pojedynczo;

2) grupowo.

§ 25. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek

w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić

1) długość — co najmniej 0,21 m;

2. Zwierzęta futerkowe stada podstawowego gatunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje się pojedynczo.

rcl

2) szerokość — co najmniej 0,1 m;

§ 29. 1. Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki

i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na

wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom wydostawanie się na zewnątrz.

3) wysokość — co najmniej 0,2 m.

2. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu

na jedną sztukę, powinna wynosić dla

w.

1) przepiórek nieśnych — co najmniej 0,025 m2, przy

czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m;

2) przepiórek mięsnych — co najmniej 0,006 m2, przy

czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m.

ww

§ 26. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek

w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna

wynosić co najmniej 0,04 m2.

2. Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki,

trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co

najmniej 2 m i przykrywa siatką.

§ 27. 1. Perlice utrzymuje się w systemie, o którym

mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami.

2. Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w

1) grzędy noclegowe;

2) gniazda.

3. Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co

najmniej

3. Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku

1) lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo

a) wysokość — co najmniej 0,5 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,6 m2,

przy czym jej szerokość powinna wynosić co

najmniej 0,6 m, a długość co najmniej 0,9 m;

2) samic lisów i jenotów z młodymi

a) wysokość — co najmniej 0,5 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1,2 m2,

przy czym jej szerokość powinna wynosić co

najmniej 0,75 m, a długość co najmniej 0,8 m;

3) norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz

samic z młodymi

a) wysokość — co najmniej 0,35 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2,

przy czym jej szerokość powinna wynosić co

najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m;

4) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy

utrzymywaniu 2 sztuk w klatce

a) wysokość — co najmniej 0,5 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 1 m2, przy

czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,315 m2,

przy czym jej szerokość — co najmniej 0,45 m,

a długość — co najmniej 0,7 m.

.go

v.p

l

5) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy

utrzymywaniu 2 sztuk w klatce

Poz. 778

a) wysokość — co najmniej 0,35 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2,

przy czym jej szerokość powinna wynosić co

najmniej 0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m;

5. Powierzchnia podłogi w klatce dla królików

utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną

sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania

6) lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy

utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce

1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej

0,06 m2;

a) wysokość — co najmniej 0,5 m,

2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co

najmniej 0,08 m2;

b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4

lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4 m2 na każdego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym

jej szerokość powinna wynosić co najmniej

0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m;

3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej

0,1 m2.

7) norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy

utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce

6. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików

utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinna wynosić w przypadku utrzymywania

a) wysokość — co najmniej 0,35 m,

b) powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5

lit. b, powiększa się o co najmniej 0,065 m2 na

każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym

jej szerokość powinna wynosić co najmniej

0,3 m, a długość co najmniej 0,6 m.

§ 30. 1. Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu

pod zadaszeniem lub w systemie, o którym mowa

w § 2 ust. 1 pkt 1, w

1) klatkach;

2) kojcach.

2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co

najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość — co

najmniej 0,4 m, a długość — co najmniej 0,6 m;

3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej

0,315 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej

0,45 m, a długość — co najmniej 0,7 m.

rcl

4. Klatki dla kotnych i odchowujących młode samic lisów i jenotów wyposaża się w domek wykotowy.

1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej

0,18 m2, przy czym jej szerokość — co najmniej

0,4 m, a długość — co najmniej 0,45 m;

1) królików o masie ciała do 2,5 kg — co najmniej

0,06 m2;

2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg — co

najmniej 0,08 m2;

w.

2. Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo,

przy czym króliki stada podstawowego utrzymuje się

pojedynczo.

7. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików

utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną

sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania

8. Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem

samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża się w domek wykotowy.

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,18 m2,

przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m,

a długość — co najmniej 0,45 m;

2. Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce

samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu młodych przez samicę.

3. Samce i samice królików po osiągnięciu dojrzałości płciowej utrzymuje się oddzielnie.

4. Wymiary klatki dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinny wynosić

w przypadku utrzymywania

1) królików o masie ciała do 2,5 kg

3) królików o masie ciała powyżej 6 kg — co najmniej

0,1 m2.

§ 31. 1. Szynszyle utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w klatkach.

ww

a) wysokość — co najmniej 0,28 m,

2) królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg

a) wysokość — co najmniej 0,32 m,

b) powierzchnia podłogi — co najmniej 0,24 m2,

przy czym jej szerokość — co najmniej 0,38 m,

a długość — co najmniej 0,6 m;

3) królików o masie ciała powyżej 6 kg

a) wysokość — co najmniej 0,43 m,

3. Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powinny wynosić

1) długość — co najmniej 0,4 m;

2) szerokość — co najmniej 0,45 m, a w przypadku

utrzymywania samca i samicy w jednej klatce —

co najmniej 0,6 m;

3) wysokość — co najmniej 0,34 m.

1) klatkach;

2) kojcach.

2. Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa

w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,4 m2, a dla samicy z młodymi —

co najmniej 1,5 m2.

3. Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w domek wykotowy.

Rozdział 8

5. Jeleniom lub danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się

możliwość korzystania z zacienionych miejsc.

.go

v.p

l

§ 32. 1. Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu

lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w

Poz. 778

Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli

§ 33. 1. Jeleniom i danielom utrzymywanym

w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pastwiska o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha.

§ 34. 1. Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jeleni lub danieli w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1

pkt 1, w boksach

1) pojedynczo;

2) grupowo.

2. W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje

się

1) poza okresem pastwiskowym lub

2) w przypadku choroby, lub

3) w przypadku kwarantanny.

3. Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1,

w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić

w przypadku utrzymywania

2. Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna

wynosić w przypadku utrzymywania

1) jeleni do 12. miesiąca życia — co najmniej 2 m2;

1) jeleni — nie więcej niż 7 sztuk,

2) jeleni powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej

3 m 2;

2) danieli — nie więcej niż 15 sztuk.

4) danieli powyżej 12. miesiąca życia — co najmniej

1,5 m2.

rcl

3. Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwałym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym

wydostawanie się jeleni i danieli na zewnątrz.

3) danieli do 12. miesiąca życia — co najmniej 1 m2;

ww

w.

4. Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jelenie lub daniele, wyposaża się w zagrodę umożliwiającą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zootechnicznych.

§ 35. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

30 czerwca 2010 r.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. A. Ławniczak

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.06.30

18:52:04 +02'00'

Poz. 778

.go

v.p

l

778

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 28 czerwca 2010 r.

w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te,

dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej2)

Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106,

poz. 1002, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne