Ustawa z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. oświadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. Nr 83, poz. 760 i Nr 179, poz. 1750, z 2005 r. Nr 130, poz. 1085 oraz z 2009 r. Nr 161, poz. 1278) w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednorazowe odszkodowanie przysługuje, jeżeli żołnierz

1)

doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku w ciągu trzech lat od dnia wypadku;

2)

doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby nie później niż w ciągu trzech lat od

dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej;

3)

zmarł wskutek

a)

wypadku w ciągu trzech lat od dnia wypadku lub

b)

choroby w ciągu trzech lat od dnia ustalenia uszczerbku na zdrowiu wskutek tej choroby.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm. w art. 133a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą bezterminowo korzystać również małżonek oraz

dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza, który

a)

zaginął lub poniósł śmierć, w związku z wykonywaniem zadań służbowych;

b)

zmarł w okresie trzech lat po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.

”

.

W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 44 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W razie śmierci żołnierza w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby wojskowej, jeżeli

śmierć nastąpiła wskutek chorób powstałych lub urazów doznanych w czasie wykonywania

zadań służbowych poza granicami państwa, związanych z realizacją celów, o których

mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, albo jeżeli śmierć żołnierza zwolnionego ze służby wojskowej pozostająca w związku

ze służbą jest następstwem chorób powstałych lub urazów doznanych w wyniku czynu karalnego,

renta rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia.

”

;

2)

w art. 45 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W razie śmierci albo zaginięcia żołnierza w przypadkach, o których mowa w art. 44

ust. 2 i 3, renta rodzinna wynosi miesięcznie 100% podstawy wymiaru.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

W razie zaginięcia żołnierza w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci

żołnierza Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę małżonkowi, a w razie braku

małżonka dzieciom, z zastrzeżeniem ust. 1ba.

”

,

b)

po ust. 1 b dodaje się ust. 1 ba i 1 bb w brzmieniu

„

1ba.

W przypadku braku małżonka i dzieci, zapomogę, o której mowa w ust. 1b, Minister Obrony

Narodowej może przyznać rodzicom żołnierza.

1bb.

Przepis ust. 1b stosuje się odpowiednio do małżonka, dzieci lub rodziców żołnierza,

który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznawania

żołnierzom nagród i zapomóg oraz zapomóg w sytuacjach, o których mowa w ust. 1b-1c,

uwzględniając okoliczności uzasadniające przyznanie nagrody lub zapomogi, dokumenty

stanowiące podstawę przyznania zapomogi, sposób i terminy wypłaty zapomóg, właściwość

przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

”

;

2)

po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

Przepisy art. 33 ust. 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza,

o którym mowa w art. 30 i art. 31, po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową.

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli inwalidztwo jest następstwem urazów

doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie;

”

;

2)

w art. 23 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

żołnierza zmarłego w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła

wskutek urazów doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie,

albo jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem

czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami służby wojskowej;

”

;

3)

w art. 24

a)

po pkt 1a dodaje się pkt 1b i 1c w brzmieniu

„

1b)

w razie śmierci żołnierza po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek

urazów doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie, albo

jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej

służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub

warunkami służby wojskowej, rentę rodzinną wymierza się od renty inwalidzkiej I grupy,

jaka przysługiwałaby temu żołnierzowi w dniu śmierci, bez uwzględnienia dodatku pielęgnacyjnego;

przepis art. 22 ust. 2 stosuje się odpowiednio;

1c)

w razie śmierci żołnierza po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek

wypadku albo choroby powstałej w czasie wykonywania zadań służbowych poza granicami

państwa, związanych z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, renta rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia;

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

rentę rodzinną po zmarłym emerycie lub renciście wymierza się od kwoty świadczenia,

które przysługiwało zmarłemu, jednakże od kwoty nie niższej niż kwota renty inwalidzkiej

II grupy, która przysługiwałaby zmarłemu, z zastrzeżeniem pkt 1b;

”

,

c)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

jeżeli śmierć żołnierza po zwolnieniu ze służby, pozostająca w związku ze służbą,

jest następstwem czynu karalnego, przy wypłacaniu renty rodzinnej nie stosuje się

przewidzianego w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawieszania lub zmniejszania tego świadczenia w razie osiągania przychodu z tytułu

działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. W tym wypadku renta

rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia;

”

,

d)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

w razie śmierci albo zaginięcia żołnierza w przypadkach wskazanych w pkt 1a i 1c renta

rodzinna przysługuje w wysokości uposażenia.

”

;

4)

w art. 27 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do dziecka pobierającego rentę rodzinną po

żołnierzu, który zmarł po zwolnieniu ze służby wojskowej wskutek wypadku lub choroby

pozostających w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego zmarłego

w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych

w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie, albo jeżeli śmierć nastąpiła

wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby;

”

;

2)

w art. 24

a)

po pkt 1a dodaje się pkt 1b i 1c w brzmieniu

„

1b)

w razie śmierci funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu

Wojskowego po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych

w czasie pełnienia służby lub chorób powstałych w tym czasie, albo jeżeli śmierć nastąpiła

wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, rentę rodzinną wymierza

się od renty inwalidzkiej I grupy, jaka przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi w dniu

śmierci, bez uwzględnienia dodatku pielęgnacyjnego; przepis art. 22 ust. 2 stosuje

się odpowiednio;

1c)

w razie śmierci funkcjonariusza Służby Wywiadu Wojskowego po zwolnieniu ze służby,

jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku albo choroby powstałej w czasie wykonywania

zadań służbowych, o których mowa w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego, lub kierowania wykonywaniem takich czynności, renta rodzinna przysługuje małżonkowi

bez względu na wiek i stan zdrowia.

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

rentę rodzinną po zmarłym emerycie lub renciście wymierza się od kwoty świadczenia,

które przysługiwało zmarłemu, jednakże od kwoty nie niższej niż kwota renty inwalidzkiej

II grupy, która przysługiwałaby zmarłemu, z zastrzeżeniem pkt 1b;

”

,

c)

po pkt 5 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

jeżeli śmierć funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Wywiadu Wojskowego

po zwolnieniu ze służby, pozostająca w związku z tą służbą, jest następstwem czynu

karalnego, przy wypłacaniu renty rodzinnej nie stosuje się przewidzianego w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zawieszania lub zmniejszania tego świadczenia w razie osiągania przychodu z tytułu

działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. W tym wypadku renta

rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia.

”

.

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm. w art. 23 w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

żołnierza, o którym w pkt 1 -3, zmarłego w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby wojskowej,

jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych w czasie pełnienia służby lub chorób

powstałych w tym czasie, albo w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli śmierć

nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.

”

.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych

(Dz. U. Nr 123, poz. 1353, z późn. zm. w art. 7 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 2 uchyla się pkt 3,

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W skład oddziałów lub wydziałów Żandarmerii Wojskowej mogą wchodzić placówki Żandarmerii

Wojskowej, jako ich zamiejscowe komórki wewnętrzne.

”

.

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 i Nr 107, poz. 679) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 84

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych

lub śmierci żołnierza zawodowego Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę

małżonkowi, a w razie braku małżonka dzieciom pozostającym na utrzymaniu żołnierza

zawodowego, z zastrzeżeniem ust. 1aa.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1aa i 1ab w brzmieniu

„

1aa.

W przypadku braku małżonka i dzieci, zapomogę, o której mowa w ust. 1a, Minister Obrony

Narodowej może przyznać rodzicom żołnierza.

1ab.

Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio do małżonka, dzieci lub rodziców żołnierza

zawodowego, który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej,

w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznawania

żołnierzom zawodowym nagród i zapomóg oraz zapomóg w sytuacjach, o których mowa w

ust. 1-1ab, uwzględniając okoliczności uzasadniające przyznanie nagrody lub zapomogi

i tryb postępowania w tych sprawach.

”

;

2)

w art. 98 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Należności pieniężne, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi, a w razie braku

małżonka - kolejno: dzieciom, rodzicom, dziadkom, wnukom albo rodzeństwu.

”

;

3)

po art. 99 dodaje się art. 99a w brzmieniu

„

Art. 99a.

Przepisy art. 99 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza zawodowego, po

zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, w następstwie wypadku lub choroby pozostających

w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

”

;

4)

w art. 111 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

osiągnięcia wieku sześćdziesięciu lat, z zastrzeżeniem art. 111b;

”

,

5)

po art. 111a dodaje się art. 111b w brzmieniu

„

Art. 111 b. 1. Minister Obrony Narodowej, w przypadkach uzasadnionych potrzebami Sił

Zbrojnych, może określić inny termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej dla żołnierzy

zawodowych posiadających stopnie wojskowe generałów (admirałów) wyznaczanych na stanowiska

służbowe w organizacji międzynarodowej albo międzynarodowej strukturze wojskowej albo

na stanowiska służbowe Szefa Sztabu Generalnego

Wojska Polskiego, dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych

lub Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, którzy mieliby być zwolnieni ze służby

na podstawie art. 111 pkt 5, za ich pisemną zgodą.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej

nie może być późniejszy niż dzień osiągnięcia przez żołnierza zawodowego wieku sześćdziesięciu

trzech lat.

”

;

6)

w art. 120

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Były żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek

ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby

wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby

wojskowej albo który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej cztery lata, z wyjątkiem

zwolnionego ze służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 111 pkt 1, 12 - 15,

w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, może korzystać

z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy,

udzielanej przez właściwe organy.

”

b)

w ust. 4

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

4.

W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1 i 3, do wysokości limitów, mogą być pokrywane

koszty

”

-

uchyla się pkt 4

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu

„

4a.

Wysokość limitów, o których mowa w ust. 4, wynosi za

1)

przekwalifikowanie zawodowe - 75% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego

obowiązującego w dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym zainteresowany wystąpił

z wnioskiem o udzielenie pomocy w przekwalifikowaniu zawodowym;

2)

przejazdy z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia lub miejsca odbywania praktyki

zawodowej i z powrotem - do wysokości równowartości dwudziestu przejazdów, których

koszt jednostkowy nie przekracza ceny biletu jednorazowego w 2 klasie pociągu według

taryfy pośpiesznej z uwzględnieniem przysługujących ulg, za wyjątkiem biletów na miejsca

rezerwowane, sypialne lub miejsca do leżenia;

3)

zakwaterowanie w miejscu szkolenia lub w miejscu odbywania praktyki zawodowej - do

wysokości równowartości trzydziestu noclegów, których koszt jednostkowy nie przekracza

300% ryczałtu za noclegi określonego w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków

ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

4b.

Żołnierzowi zawodowemu i byłemu żołnierzowi zawodowemu pokrywa się koszty, o których

mowa w ust. 4 pkt 1, w wysokości

1)

po 4 latach służby wojskowej - 100%,

2)

po 12 latach służby wojskowej - 200%

3)

po 15 latach służby wojskowej - 300 %

- limitu określonego w ust. 4a pkt 1.

4c.

Małżonkom oraz dzieciom, o których mowa w ust. 6, oraz byłym żołnierzom zawodowym

zwolnionym z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską

niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej z przyczyn, o których mowa w

ust. 1 i 2, pokrywa się koszty, o których mowa w ust. 4 pkt 1 w wysokości 300% limitu

określonego w ust. 4a pkt 1.

4d.

Koszty, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, pokrywa się, jeżeli przejazd odbywa się

na odległość powyżej 50 kilometrów w jedną stronę.

4e.

W przypadku nieukończenia przekwalifikowania zawodowego z winy uprawnionego, koszty,

o których mowa w ust. 4, podlegają zwrotowi.

”

,

d)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą korzystać bezterminowo również małżonek oraz

dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego, który

a)

zaginął lub poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych,

b)

zmarł w okresie 3 lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku

lub choroby pozostającej w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1-6, zasady dokonywania zwrotu

kosztów, o których mowa w ust. 4, oraz właściwość organów w tych sprawach. Rozporządzenie

powinno zagwarantować odpowiednie przygotowanie uprawnionych do funkcjonowania na

rynku pracy oraz prawidłowe wykorzystanie środków finansowych przeznaczanych na ten

cel.

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 710 oraz z 2009 r. Nr 114, poz. 957) po art. 94 dodaje się art. 94a w brzmieniu

„

Art. 94a.

Przepisy art. 94 stosuje się odpowiednio w razie śmierci funkcjonariusza, po zwolnieniu

ze służby, w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą.

”

.

1.

Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1 - 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

stosuje się do

1)

żołnierzy, którzy zmarli po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej,

2)

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, którzy

zmarli po zwolnieniu ze służby

- po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w następstwie wypadku, urazu lub choroby

pozostających w związku z pełnieniem odpowiednio czynnej służby wojskowej lub służby,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy

1)

art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 5, oraz art. 120 ust. 1 i ust. 4-4e ustawy,

o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do żołnierzy

zawodowych zwolnionych z zawodowej służby wojskowej po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy;

2)

art. 120 ust. 4-4b oraz ust. 4d i 4e ustawy, o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą stosuje się do żołnierzy zawodowych, którzy wystąpili z wnioskiem

o udzielenie pomocy w przekwalifikowaniu zawodowym po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy;

3)

art. 111 pkt 5 i art. 111b ustawy, o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą stosuje się również do żołnierzy zawodowych posiadających stopnie wojskowe

generałów (admirałów) pełniących służbę na stanowiskach służbowych w organizacji międzynarodowej

albo międzynarodowej strukturze wojskowej albo na stanowiskach służbowych Szefa Sztabu

Generalnego Wojska Polskiego, dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnego

Sił Zbrojnych lub Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy

1)

żołnierze zawodowi pełniący służbę wojskową w placówkach Żandarmerii Wojskowej pełnią

tę służbę w oddziałach lub wydziałach Żandarmerii Wojskowej albo innych jednostkach

organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

pracownicy zatrudnieni w placówkach Żandarmerii Wojskowej stają się pracownikami oddziałów

lub wydziałów Żandarmerii Wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli w oddziale lub wydziale Żandarmerii Wojskowej nie ma wolnych stanowisk pracy

przewidzianych dla pracowników, z pracownikami likwidowanych placówek Żandarmerii

Wojskowej rozwiązuje się umowy o pracę.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 4 oraz art. 84 ust. 3 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 9, zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 84 ust. 3 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7, art. 8 i art. 12, które

wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy art. 33 ust. 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza,

o którym mowa w art. 30 i art. 31, po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową.

Przepisy art. 94 stosuje się odpowiednio w razie śmierci funkcjonariusza, po zwolnieniu

ze służby, w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą.

Przepisy art. 99 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza zawodowego, po

zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, w następstwie wypadku lub choroby pozostających

w związku z wykonywaniem zadań służbowych.