Ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

1.

Polska Akademia Nauk, zwana dalej „Akademią”, jest państwową instytucją naukową.

2.

Akademia działa poprzez

1)

organy oraz korporację uczonych;

2)

utworzone przez Akademię instytuty naukowe i pomocnicze jednostki naukowe, zwane dalej

„jednostkami naukowymi Akademii”;

3)

utworzone przez Akademię inne jednostki organizacyjne.

1.

Akademia służy rozwojowi, promocji, integracji i upowszechnianiu nauki oraz przyczynia

się do rozwoju edukacji i wzbogacania kultury narodowej.

2.

Do zadań Akademii należy w szczególności

1)

prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych;

2)

wspieranie rozwoju osób rozpoczynających karierę naukową, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 617);

3)

kształcenie na studiach doktoranckich, studiach podyplomowych i w innych formach;

4)

formułowanie zasad etyki w nauce;

5)

przedstawianie opinii i programów dotyczących spraw nauki oraz wykorzystywania wyników

badań naukowych i prac rozwojowych w praktyce;

6)

wykonywanie na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu lub Senatu,

ministrów lub centralnych organów administracji rządowej lub z inicjatywy własnej

opinii, ocen, ekspertyz i prognoz dotyczących spraw istotnych dla planowania i realizacji

polityki państwa;

7)

opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących nauki, jej zastosowań oraz kształcenia;

8)

współpraca z uczelniami, instytutami badawczymi i towarzystwami naukowymi, w szczególności

w zakresie realizacji badań naukowych i prac rozwojowych;

9)

współpraca ze środowiskiem społeczno-gospodarczym w zakresie badań naukowych i prac

rozwojowych w celu ich wdrożenia;

10)

rozwijanie międzynarodowej współpracy naukowej przez tworzenie konsorcjów naukowych

i prowadzenie projektów badawczych wspólnie z partnerami zagranicznymi;

11)

uczestnictwo w międzynarodowych organizacjach naukowych i programach badawczych oraz

współdziałanie z zagranicznymi instytucjami naukowymi;

12)

zawieranie z międzynarodowymi organizacjami naukowymi i zagranicznymi instytucjami

naukowymi umów o współpracy naukowej.

3.

Zadania określone w ust. 2 pkt 1-3 i 8-10 wykonują jednostki naukowe Akademii, a zadania

określone w ust. 2 pkt 4-7, 11 i 12 wykonują organy i korporacja uczonych Akademii.

1.

Akademia ma osobowość prawną.

2.

Siedzibą Akademii jest miasto stołeczne Warszawa.

3.

Akademia używa pieczęci okrągłej z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku

i nazwą „Polska Akademia Nauk” w otoku.

1.

Zakres i tryb działania organów Akademii oraz korporacji uczonych ustala statut Akademii.

2.

Statut i jego zmiany uchwala Zgromadzenie Ogólne Akademii. Uchwały te podlegają zatwierdzeniu

przez Prezesa Rady Ministrów.

1.

Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad Akademią, w tym nad jednostkami naukowymi

oraz innymi jednostkami organizacyjnymi Akademii w zakresie zgodności działania ich

organów z przepisami ustawy, statutem Akademii lub statutami jednostek naukowych,

z wyłączeniem gospodarki finansowej. Prezes Akademii przedstawia Prezesowi Rady Ministrów

roczne sprawozdanie z działalności Akademii oraz ministrowi właściwemu do spraw nauki

roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią z badania sprawozdania finansowego.

2.

Prezes Rady Ministrów może uchylić uchwałę organów Akademii, niedotyczącą prowadzenia

badań naukowych i prac rozwojowych, w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami

ustawy lub statutem Akademii. Wniosek w sprawie uchylenia uchwały organów Akademii,

dotyczącej gospodarki finansowej, składa do Prezesa Rady Ministrów minister właściwy

do spraw nauki. Uchylenie uchwały następuje w drodze decyzji administracyjnej, w terminie

3 miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o podjęciu uchwały.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

badania naukowe - także odpowiednio sztukę i twórczość artystyczną;

2)

stopnie i tytuły naukowe - także odpowiednio stopnie i tytuły w zakresie sztuki.

1.

Członkowie Akademii są wybierani przez Zgromadzenie Ogólne Akademii spośród uczonych,

którzy wyróżniają się szczególnym dorobkiem naukowym i autorytetem w środowisku naukowym

oraz posiadają nieposzlakowaną opinię.

2.

Kandydatem na członka Akademii może zostać osoba, która uzyskała pisemne rekomendacje

1)

trzech członków Akademii lub

2)

rady naukowej instytutu naukowego lub instytutu badawczego posiadającego prawo nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego, lub

3)

rady wydziału uczelni posiadającego prawo nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego,

lub

4)

pięciu osób, które wyróżniają się szczególnym dorobkiem naukowym i autorytetem, wśród

których co najmniej jedna osoba jest zatrudniona za granicą na stanowisku profesora

lub równorzędnym, a pozostałe posiadają tytuł naukowy profesora nadany w Rzeczypospolitej

Polskiej.

3.

Tryb zgłaszania kandydatów wraz z rekomendacjami oraz sposób i tryb wyboru członków

Akademii określa regulamin uchwalony przez Zgromadzenie Ogólne Akademii.

1.

W skład Akademii wchodzą członkowie krajowi: rzeczywiści i korespondenci oraz członkowie

zagraniczni.

2.

Członkiem krajowym może zostać osoba posiadająca obywatelstwo polskie.

3.

Członkiem zagranicznym może zostać osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego.

4.

Członkowie zagraniczni nie mogą pełnić w Akademii funkcji z wyboru.

5.

Członek krajowy, który zrzekł się obywatelstwa polskiego, może uzyskać status członka

zagranicznego Akademii w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego Akademii w trybie określonym

w regulaminie, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

6.

Członek zagraniczny, który otrzymał obywatelstwo polskie, może uzyskać status członka

krajowego Akademii w drodze uchwały Zgromadzenia Ogólnego Akademii w trybie określonym

w regulaminie, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

1.

Członkostwo Akademii jest dożywotnie.

2.

Członek Akademii traci status członka w razie skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo

umyślne lub przestępstwo skarbowe.

3.

Członek Akademii może być pozbawiony statusu członka w razie naruszenia zasad etyki

w nauce. Uchwałę w tej sprawie podejmuje Zgromadzenie Ogólne Akademii większością

dwóch trzecich głosów.

4.

Członek Akademii może zrezygnować z członkostwa.

5.

Tryb utraty członkostwa, pozbawienia statusu członka lub rezygnacji z członkostwa

Akademii określa regulamin, o którym mowa w art. 7 ust. 3.

Liczbę członków krajowych Akademii ustala się na nie więcej niż trzystu pięćdziesięciu.

1.

Członek krajowy Akademii uczestniczy w realizacji ustawowych zadań Akademii, w szczególności

1)

bierze udział w pracach Zgromadzenia Ogólnego Akademii, właściwego wydziału, oddziału,

komitetu naukowego i problemowego;

2)

przyczynia się do upowszechniania wyników nauki.

2.

Członek krajowy Akademii może uczestniczyć w pracach rady naukowej instytutu naukowego

Akademii.

3.

Członek krajowy Akademii składa corocznie sprawozdanie ze swojej działalności wiceprezesowi

Akademii nadzorującemu pracę wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową

członka Akademii.

4.

Członek krajowy Akademii, który ukończył 70. rok życia, otrzymuje status członka-seniora.

Członek Akademii posiadający status członka-seniora może brać udział w pracach Akademii

bez biernego prawa wyborczego w ramach funkcji, które są wykonywane na podstawie stosunku

pracy, oraz nie może brać udziału w pracach rad kuratorów, o których mowa w art. 28

ust. 3.

5.

Członek Akademii, który uzyska status członka-seniora w trakcie pełnienia funkcji

z wyboru w Akademii, pełni swoją funkcję do końca kadencji.

1.

Członek krajowy Akademii otrzymuje miesięczne uposażenie, które jest świadczeniem

niezależnym od dochodów pobieranych z innych źródeł. Uposażenie to nie jest uwzględniane

przy ustalaniu wysokości emerytury lub renty oraz nie ma wpływu na zawieszenie albo

zmniejszenie emerytury lub renty.

2.

Jeżeli członek krajowy Akademii nie wykonuje bez usprawiedliwionej przyczyny obowiązków

określonych w art. 11 ust. 1 i 3, Prezes Akademii, na wniosek wiceprezesa Akademii

nadzorującego pracę wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową członka

Akademii, może zawiesić wypłatę uposażenia. Od decyzji o zawieszeniu wypłaty przysługuje

odwołanie do Prezydium Akademii.

3.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, wysokość uposażenia,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zakres obowiązków realizowanych przez członków

Akademii.

Organami Akademii są

1)

Zgromadzenie Ogólne Akademii;

2)

Prezydium Akademii;

3)

Prezes Akademii;

4)

Kanclerz Akademii.

1.

Najwyższym organem Akademii jest Zgromadzenie Ogólne Akademii.

2.

W Zgromadzeniu Ogólnym Akademii biorą udział, z głosem stanowiącym, członkowie krajowi

Akademii.

3.

Uchwały Zgromadzenia Ogólnego Akademii są podejmowane zwykłą większością głosów w

obecności co najmniej połowy liczby członków krajowych, jeżeli statut Akademii nie

stanowi inaczej.

1.

Zgromadzenie Ogólne Akademii określa kierunki działania Akademii i sprawuje nadzór

nad całokształtem jej działalności, podejmując w tym zakresie uchwały wiążące inne

organy Akademii.

2.

Zgromadzenie Ogólne Akademii w szczególności

1)

wybiera członków Akademii;

2)

wybiera Prezesa Akademii spośród członków krajowych Akademii;

3)

wybiera wiceprezesów Akademii spośród członków krajowych reprezentujących odrębne

specjalności naukowe; kandydatów na te stanowiska zgłasza Prezes Akademii;

4)

przyjmuje roczne sprawozdania finansowe wraz z opinią z badania sprawozdania finansowego

oraz sprawozdania ze statutowej działalności Akademii przedstawiane przez Prezesa

Akademii;

5)

przyjmuje wyniki audytów wraz ze sposobem realizacji zaleceń przedstawione przez Prezesa

Akademii;

6)

może powoływać doraźne lub stałe komisje do przygotowania projektów uchwał Zgromadzenia

Ogólnego Akademii w sprawach określonych w uchwale o powołaniu komisji;

7)

wybiera komisję rewizyjną;

8)

wyznacza strategiczne kierunki rozwoju Akademii;

9)

wybiera komisję do spraw etyki w nauce;

10)

uchwala kodeks etyki pracownika naukowego przedstawiony przez komisję do spraw etyki

w nauce.

3.

Zgromadzenie Ogólne Akademii uchwala regulamin wyborów Prezesa i wiceprezesów Akademii,

określając tryb i zasady zgłaszania kandydatów, przeprowadzania wyborów oraz dodatkowych

wyborów w trakcie kadencji.

4.

Zgromadzenie Ogólne Akademii może wypowiadać się w sprawach istotnych dla Narodu i

Państwa.

1.

Zgromadzeniu Ogólnemu Akademii przewodniczy Prezes Akademii.

2.

Prezes Akademii zwołuje sesje Zgromadzenia Ogólnego Akademii co najmniej dwa razy

w roku.

3.

Na wniosek co najmniej jednej piątej liczby członków krajowych Akademii, Prezes Akademii

zwołuje sesję Zgromadzenia Ogólnego Akademii, nie później jednak niż w terminie 30

dni od dnia otrzymania wniosku.

1.

W skład Prezydium Akademii wchodzą

1)

Prezes Akademii;

2)

wiceprezesi Akademii;

3)

po jednym przedstawicielu każdego z wydziałów, wybranym przez Zgromadzenie Ogólne

Akademii;

4)

prezesi oddziałów Akademii;

5)

przedstawiciel dyrektorów jednostek naukowych Akademii;

6)

przewodniczący rad kuratorów;

7)

Kanclerz Akademii.

2.

Prezes Akademii jest przewodniczącym jej Prezydium.

3.

Na posiedzenia Prezydium Akademii mogą być zapraszani z głosem doradczym przedstawiciele

organów administracji rządowej, których zakres działalności związany jest z funkcjonowaniem

Akademii oraz przedstawiciele komisji parlamentarnych właściwych ze względu na zakres

działalności Akademii.

1.

Kadencja Prezydium Akademii trwa 4 lata i rozpoczyna się z początkiem roku kalendarzowego.

2.

W razie zmian w składzie osobowym Prezydium Akademii w trakcie trwania kadencji, okres

pełnienia funkcji przez nowo wybrane osoby kończy się z upływem kadencji tego Prezydium.

3.

Prezydium Akademii podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co najmniej

połowy składu prezydium.

1.

Prezydium Akademii w okresie między sesjami Zgromadzenia Ogólnego Akademii wykonuje

zadania określone w art. 15 ust. 1 oraz sprawuje nadzór nad wykonywaniem zadań przez

jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne Akademii w sposób zgodny z przepisami

ustawy, statutem Akademii i uchwałami Zgromadzenia Ogólnego Akademii. W tym zakresie

Prezydium Akademii wydaje odpowiednie zalecenia.

2.

Prezydium Akademii

1)

określa programy rozwoju Akademii oraz dokonuje oceny stopnia ich realizacji;

2)

uchwala propozycje dotyczące projektu budżetu państwa w zakresie przewidzianym dla

Akademii w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

nauki;

3)

uchwala plany finansowe Akademii i rozpatruje sprawozdania z ich wykonania;

4)

rozpatruje opinie, oceny, ekspertyzy i prognozy, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt

6, przedstawiane w imieniu Akademii;

5)

uchwala program sesji Zgromadzenia Ogólnego Akademii;

6)

opiniuje projekty ustaw dotyczących nauki i kształcenia;

7)

podejmuje uchwały w sprawach zastrzeżonych w ustawie i statucie Akademii do właściwości

Prezydium Akademii.

Prezydium Akademii może powoływać na czas określony komisje i zespoły doradcze. Komisje

i zespoły doradcze działają nie dłużej niż do końca kadencji Prezydium Akademii.

1.

Prezes i wiceprezesi Akademii są wybierani na 4 lata i mogą pełnić swoje funkcje nie

dłużej niż przez dwie pełne kadencje. Na podstawie dokonanego wyboru Prezes Rady Ministrów

dokonuje aktu powołania Prezesa i wiceprezesów Akademii.

2.

Jeżeli z upływem kadencji Prezes Akademii nie zostanie wybrany, dotychczasowy Prezes

oraz wiceprezesi Akademii pełnią nadal swoje funkcje do czasu nowych wyborów, jednak

nie dłużej niż przez 6 miesięcy.

3.

W przypadku zmian na stanowiskach Prezesa lub wiceprezesów Akademii w trakcie kadencji

okres pełnienia funkcji przez nowo wybrane osoby kończy się z upływem tej kadencji.

4.

Prezes Akademii ustala zakres zadań wiceprezesów Akademii, w którym zastępują oni

Prezesa Akademii oraz wyznacza wiceprezesa, który pełni funkcję Prezesa w czasie jego

nieobecności trwającej nie dłużej niż 6 miesięcy.

5.

W przypadku nieobecności Prezesa Akademii wiążącej się z trwałą niezdolnością do wykonywania

przez niego funkcji wiceprezes Akademii wskazany w trybie ust. 4 ogłasza wybory uzupełniające

i zwołuje Zgromadzenie Ogólne Akademii.

6.

Prezes i wiceprezesi Akademii w trakcie trwania kadencji nie mogą pełnić funkcji dyrektora

lub zastępcy dyrektora w jednostkach naukowych Akademii oraz funkcji rektora, prorektora,

dziekana i prodziekana w uczelniach.

1.

Prezes Akademii kieruje działalnością Akademii i składa w jej imieniu oświadczenia

woli w sprawach niezastrzeżonych dla Kanclerza Akademii.

2.

Oświadczenia woli w sprawach mających konsekwencje finansowe Prezes Akademii składa

łącznie z Kanclerzem Akademii.

3.

Prezes Akademii sprawuje bieżący nadzór nad jednostkami naukowymi Akademii i innymi

jednostkami organizacyjnymi Akademii oraz koordynuje pracę wydziałów Akademii, o których

mowa w art. 27 pkt 1.

4.

Prezes Akademii, w zakresie określonym w ustawie, ma prawo wydawania decyzji administracyjnych.

Od decyzji wydanych przez Prezesa Akademii przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie

sprawy w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Prezes Akademii może w razie potrzeby powoływać komisje i zespoły doradcze w składzie

i na czas przez niego określony, ale nie dłużej niż do końca kadencji Prezesa Akademii.

1.

Kanclerza Akademii powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa Akademii.

2.

Sposób wyboru kandydata na Kanclerza Akademii określa regulamin uchwalony przez Prezydium

Akademii.

3.

Kanclerz Akademii sprawuje funkcję przez 4 lata w pełnym wymiarze czasu pracy.

4.

Kadencja Kanclerza Akademii odpowiada kadencji Prezesa Akademii.

5.

W przypadku zmiany na stanowisku Kanclerza Akademii w trakcie kadencji okres pełnienia

funkcji przez nowo wybraną osobę kończy się z upływem tej kadencji.

6.

Kanclerz Akademii nie może

1)

jednocześnie pełnić w Akademii innej funkcji pochodzącej z wyboru;

2)

podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody Prezesa Akademii.

7.

Kanclerz Akademii prowadzi gospodarkę finansową Akademii w zakresie określonym w ustawie,

statucie Akademii oraz przez Prezesa Akademii.

8.

Kanclerz Akademii za swoją działalność odpowiada przed Prezesem Akademii.

1.

Kanclerz Akademii składa, w imieniu Akademii, oświadczenia woli w zakresie zarządzania

majątkiem i w zakresie budżetu Akademii oraz odpowiada za gospodarowanie mieniem i

wynik finansowy działalności Akademii. Kanclerz Akademii odpowiada za gospodarowanie

mieniem Akademii zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 72 ust. 1.

2.

Kanclerz Akademii rozporządza składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej

nieprzekraczającej równowartości w złotych kwoty 20 000 euro. Rozporządzanie przez

Kanclerza Akademii składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej przekraczającej

równowartość w złotych 20 000 euro wymaga zgody Prezesa Akademii.

3.

Do rozporządzania składnikami aktywów trwałych Akademii o wartości rynkowej przekraczającej

równowartość w złotych 50 000 euro, stosuje się przepisy art. 5a - 5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm..

4.

Czynności prawne dokonane z naruszeniem przepisów ust. 2 i 3 są nieważne.

1.

Prezes Akademii zleca raz na 4 lata przeprowadzenie audytu zewnętrznego działalności

Kancelarii Akademii.

2.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa Akademii, odwołuje ze stanowiska Kanclerza

Akademii, jeżeli

1)

audyt zewnętrzny lub państwowe organy kontroli stwierdzą, że narusza on prawo, lub

2)

Prezes Akademii stwierdzi, że Kanclerz Akademii nie wykonuje należycie swoich obowiązków.

3.

W uzasadnionych przypadkach Prezes Akademii może zlecić przeprowadzenie audytu w jednostce

naukowej Akademii lub innej jednostce organizacyjnej Akademii.

4.

Po przeprowadzeniu audytu Prezes Akademii przedkłada niezwłocznie ministrowi właściwemu

do spraw nauki wyniki audytu wraz ze stanowiskiem Prezydium Akademii.

5.

Prezes Akademii dokonuje wyboru podmiotu uprawnionego do przeprowadzenia audytów w

Akademii lub w jednostce naukowej w trybie przepisów o zamówieniach publicznych.

1.

Obsługę administracyjną Akademii sprawuje Kancelaria Akademii podlegająca Prezesowi

Akademii.

2.

Bieżącą działalnością Kancelarii Akademii kieruje Kanclerz Akademii.

3.

Szczegółowe zadania Kanclerza Akademii i Kancelarii Akademii określa regulamin uchwalony

przez Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii.

4.

Do pracowników Kancelarii Akademii stosuje się przepisy o pracownikach urzędów państwowych.

Korporacja uczonych Akademii obejmuje

1)

wydziały, w liczbie nie większej niż pięć;

2)

oddziały;

3)

komitety naukowe;

4)

komitety problemowe;

5)

akademię młodych uczonych;

6)

komisję do spraw etyki w nauce;

7)

komisję rewizyjną.

1.

Liczbę oraz nazwy wydziałów Akademii określa jej statut.

2.

Każdy członek Akademii, stosownie do specjalności naukowej, którą reprezentuje, wchodzi

w skład jednego wydziału.

3.

Członkowie Akademii wchodzą w ramach każdego wydziału do rady kuratorów dla instytutów

naukowych lub centrów, o których mowa w art. 57, których działalność naukowa odpowiada

zakresowi działania danego wydziału. Prezes Akademii na wniosek Prezydium Akademii

powołuje w skład każdej z rad kuratorów dwóch wybitnych uczonych reprezentujących

zagraniczne środowisko naukowe oraz po dwóch wybitnych uczonych polskich niebędących

członkami Akademii.

4.

Do zadań rad kuratorów należy

1)

przeprowadzanie okresowej oceny instytutów naukowych na potrzeby Akademii i jej organów,

w tym wyznaczanie krajowych i międzynarodowych audytorów i rozpatrywanie ich raportów;

2)

występowanie do Prezesa Akademii z wnioskami o utworzenie, połączenie, podział, reorganizację,

przekształcenie albo likwidację instytutu naukowego;

3)

przeprowadzanie konkursów na stanowisko dyrektora instytutu naukowego, w tym powoływanie

komisji konkursowej;

4)

dokonywanie oceny komitetów naukowych.

5.

Rada kuratorów właściwego wydziału wybiera ze swojego grona przewodniczącego i jego

zastępcę. Kadencja przewodniczącego rady kuratorów i jego zastępcy trwa 4 lata. Na

podstawie dokonanego wyboru Prezes Akademii nawiązuje stosunek pracy z przewodniczącym

i zastępcą przewodniczącego rady kuratorów.

6.

Sposób funkcjonowania rady kuratorów oraz tryb wyboru jej przewodniczącego i jego

zastępcy określa regulamin uchwalony przez radę kuratorów.

Nadzór nad pracami wydziału sprawuje wiceprezes Akademii, wskazany przez Prezesa Akademii,

zgodnie ze specjalnością naukową, którą reprezentuje.

1.

Wydział uczestniczy w wykonywaniu zadań Akademii w dziedzinach nauki objętych zakresem

jego działania.

2.

Wydział koordynuje działalność instytutów naukowych objętych zakresem jego działania,

w szczególności opiniuje wnioski z okresowej oceny instytutów naukowych Akademii,

o której mowa w art. 28 ust. 4 pkt 1, oraz współdziała z Kancelarią Akademii w zakresie

zapewnienia nieruchomości dla istniejących i nowo tworzonych jednostek naukowych i

innych jednostek organizacyjnych Akademii.

3.

Wydział koordynuje i nadzoruje działalność komitetów naukowych objętych zakresem jego

działania.

4.

Do podejmowania uchwał wydziału stosuje się przepisy art. 14 ust. 3.

1.

Oddział może być utworzony w celu wykonywania zadań Akademii w określonym regionie

kraju.

2.

W skład oddziału wchodzą członkowie krajowi mający miejsce zamieszkania lub zatrudnienia

w danym regionie kraju oraz inni członkowie krajowi deklarujący chęć uczestniczenia

w pracach oddziału.

3.

Utworzenie i likwidacja oddziału wymaga uchwały Zgromadzenia Ogólnego Akademii, zatwierdzonej

przez ministra właściwego do spraw nauki.

4.

Organami oddziału są: prezes oddziału i prezydium oddziału.

5.

W skład prezydium oddziału wchodzą: prezes oddziału, jego zastępcy oraz inne osoby

wybrane przez członków, o których mowa w ust. 2.

6.

Zgromadzenie członków oddziału wybiera na 4-letnią kadencję prezydium i prezesa oddziału.

Tryb wyboru prezydium i prezesa oddziału określa regulamin uchwalony przez zgromadzenie

członków oddziału. Na podstawie dokonanego wyboru Prezes Akademii nawiązuje stosunek

pracy z prezesem oddziału.

7.

Prezes oddziału może pełnić swoją funkcję nie dłużej niż przez dwie kadencje.

8.

Organizację i szczegółowy zakres działania oddziału oraz zadania jego organów, o których

mowa w ust. 4, określa statut oddziału uchwalony przez Prezydium Akademii.

9.

Do zakresu działania oddziału należy w szczególności

1)

integracja życia naukowego i współpraca ze wszystkimi instytucjami naukowymi w określonym

regionie kraju;

2)

współdziałanie z organami samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej

w województwie, w szczególności przez wykonywanie ekspertyz na rzecz tych organów;

3)

pozyskiwanie środków europejskich i innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych

na rzecz realizacji badań naukowych i prac rozwojowych, w szczególności dotyczących

tematyki regionalnej;

4)

inicjowanie i prowadzenie międzynarodowej współpracy naukowej z regionami państw członkowskich

Unii Europejskiej oraz z innymi krajami sąsiadującymi z Rzecząpospolitą Polską;

5)

upowszechnianie i promocja wyników badań naukowych i prac rozwojowych;

6)

współpraca z Kancelarią Akademii w zakresie gospodarowania nieruchomościami.

10.

Obsługę administracyjną oddziału sprawuje Kancelaria Akademii.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

prezesów oddziałów oraz przewodniczących i wiceprzewodniczących rad kuratorów, uwzględniając

kwalifikacje poszczególnych osób, pełnione funkcje oraz zakres realizowanych przez

nie obowiązków.

Komitet naukowy jest samorządną reprezentacją dyscypliny lub pokrewnych dyscyplin

naukowych służącą integrowaniu uczonych z całego kraju.

Zgromadzenie Ogólne Akademii tworzy komitety naukowe, wskazując wydziały, z którymi

one współpracują.

1.

W skład komitetu naukowego wchodzą członkowie krajowi Akademii zgodnie z ich specjalnością

naukową oraz osoby wybrane przez właściwe środowisko naukowe.

2.

Organami komitetu naukowego są: przewodniczący komitetu naukowego oraz prezydium komitetu

naukowego.

3.

W skład prezydium komitetu naukowego wchodzą: przewodniczący komitetu naukowego, jego

zastępcy oraz inne osoby, wybrane przez członków komitetu naukowego.

4.

Przewodniczącego komitetu naukowego powołuje Prezydium Akademii.

5.

Komitet naukowy może powołać do swojego składu specjalistów z różnych dziedzin życia

gospodarczego i społecznego oraz praktycznego zastosowania nauki.

6.

Kadencja komitetu naukowego i jego organów trwa 4 lata i rozpoczyna się od dnia pierwszego

zebrania w nowo wybranym składzie.

7.

Przewodniczący komitetu naukowego może pełnić tę funkcję nie dłużej niż przez dwie

kolejne kadencje.

8.

Przewodniczący komitetu naukowego, który nie jest członkiem Akademii, uczestniczy

w zebraniach właściwego wydziału, bez głosu stanowiącego.

9.

Tryb wyboru członków komitetu naukowego i jego organów określa regulamin uchwalony

przez Prezydium Akademii.

1.

Do zadań komitetu naukowego należy w szczególności

1)

rozważanie istotnych problemów reprezentowanej dyscypliny lub pokrewnych dyscyplin

naukowych oraz organizowanie w tym celu debat, dyskusji i konferencji naukowych;

2)

upowszechnianie wyników debat, dyskusji i konferencji naukowych, o których mowa w

pkt 1;

3)

przeprowadzanie ocen stanu i potrzeb reprezentowanej dyscypliny lub pokrewnych dyscyplin

naukowych oraz instytucji naukowych, z ich własnej inicjatywy lub na wniosek jednego

z organów Akademii;

4)

przygotowywanie opinii, ocen, ekspertyz i prognoz naukowych dotyczących reprezentowanej

dyscypliny lub pokrewnych dyscyplin naukowych;

5)

współpraca z organami i instytutami naukowymi Akademii we wspieraniu rozwoju osób

rozpoczynających karierę naukową;

6)

współdziałanie przy wprowadzaniu w życie i upowszechnianiu wyników badań naukowych

i prac rozwojowych;

7)

dbałość o reprezentatywny wkład nauki polskiej w rozwój nauki w świecie, w tym przez

rozwój współpracy międzynarodowej;

8)

wspólne z innymi komitetami naukowymi przygotowywanie multidyscyplinarnych opracowań

naukowych, z ich własnej inicjatywy lub na wniosek jednego z organów Akademii;

9)

ocena wydawnictw naukowych.

2.

Działalność komitetu naukowego podlega ocenie raz w okresie kadencji. Wiceprezes Akademii

nadzorujący prace wydziału, z którym współpracuje komitet naukowy, po upływie 2 lat

od rozpoczęcia kadencji zarządza przeprowadzenie oceny przez radę kuratorów wydziału.

1.

Komitet problemowy może być utworzony przez Prezydium Akademii na wniosek Prezesa

Akademii.

2.

Uchwała Prezydium Akademii o utworzeniu komitetu problemowego określa jego zadania

i strukturę organizacyjną.

3.

Przewodniczącego oraz członków komitetu problemowego powołuje Prezydium Akademii.

4.

Komitet problemowy może działać przy Prezydium Akademii albo przy wydziale.

1.

W celu promowania badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych przez wybitnych

młodych przedstawicieli nauki polskiej tworzy się akademię młodych uczonych.

2.

Szczegółowe zasady wyboru członków i organów akademii młodych uczonych, zakres jej

działania i strukturę organizacyjną określa statut Akademii.

3.

Akademia młodych uczonych liczy nie więcej niż 10% ustawowej liczby członków krajowych

Akademii.

1.

Komisja do spraw etyki w nauce wyraża opinie w sprawach dotyczących naruszeń zasad

etyki w nauce przez pracownika uczelni, jednostki naukowej Akademii oraz instytutu

badawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. Nr 96, poz. 618), w szczególności w postępowaniach prowadzonych przez komisje dyscyplinarne.

2.

Komisja do spraw etyki w nauce może z własnej inicjatywy kierować sprawy dotyczące

naruszeń zasad etyki w nauce przez pracowników, o których mowa w ust. 1, do właściwych

komisji dyscyplinarnych z zaleceniem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

Informację o wynikach takiego postępowania właściwa komisja dyscyplinarna przekazuje

po jego zakończeniu, bez zbędnej zwłoki, do wiadomości komisji do spraw etyki w nauce.

3.

Komisja do spraw etyki w nauce opracowuje kodeks etyki pracownika naukowego oraz prowadzi

działalność mającą na celu upowszechnianie standardów rzetelności badań naukowych.

4.

Kadencja komisji do spraw etyki w nauce trwa 4 lata i odpowiada kadencji organów Akademii.

1.

W skład komisji do spraw etyki w nauce wchodzi nie więcej niż dziewięć osób reprezentujących

środowisko nauki i szkolnictwa wyższego w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Komisja do spraw etyki w nauce wybiera swojego przewodniczącego na pierwszym posiedzeniu.

3.

Komisja do spraw etyki w nauce orzeka w zespołach trzyosobowych.

4.

Skład zespołu orzekającego oraz przewodniczącego zespołu ustala przewodniczący komisji

do spraw etyki w nauce.

5.

Obsługę administracyjną komisji do spraw etyki w nauce sprawuje Kancelaria Akademii.

6.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyboru członków

komisji do spraw etyki w nauce oraz tryb jej prac i sposób wykorzystania wiążących

opinii komisji oraz sposób finansowania, mając na uwadze zapewnienie jej sprawnego

działania.

1.

Komisja rewizyjna kontroluje działalność finansową i gospodarczą Akademii.

2.

Skład komisji rewizyjnej oraz szczegółowy zakres jej działalności określa statut Akademii.

Podstawową jednostką naukową Akademii jest instytut naukowy, zwany dalej „instytutem”.

Instytut tworzy się, jeżeli

1)

istnieje potrzeba prowadzenia w sposób ciągły badań naukowych, które ze względu na

swój zakres, skalę lub charakter nie mogą być prowadzone w innych jednostkach naukowych,

o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615), oraz do prowadzenia tych badań jest potrzebna znaczna koncentracja pracowników naukowych

oraz odpowiednia aparatura badawcza;

2)

są spełnione warunki wymagane do uzyskania uprawnień do nadawania stopnia naukowego

doktora;

3)

zapewniono odpowiednie lokale, wyposażenie i środki finansowe.

Uchwałę o utworzeniu instytutu podejmuje Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii

złożony po zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową

instytutu. Utworzenie instytutu wymaga zgody ministra właściwego do spraw nauki, o

którą występuje Prezes Akademii.

1.

Akademia wyposaża tworzony instytut ze swojego mienia w środki niezbędne do prowadzenia

działalności określonej w statucie instytutu. Czynność ta nie wymaga zgody ministra

właściwego do spraw Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a -5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

2.

Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, polegające na przeniesieniu prawa własności nieruchomości

lub prawa użytkowania wieczystego gruntu, następuje w drodze decyzji administracyjnej

Prezesa Akademii. Decyzja Prezesa Akademii stanowi podstawę do dokonania odpowiednich

wpisów w księdze wieczystej.

3.

Prezes Akademii informuje ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa o przeniesieniu

prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, o których mowa w

ust. 2, w terminie miesiąca od dnia, w którym decyzja Prezesa Akademii stała się ostateczna.

1.

Instytut występuje w stosunkach prawnych we własnym imieniu i działa na własny rachunek.

2.

W imieniu instytutu oświadczenia woli składa dyrektor lub upoważniona przez niego

osoba.

3.

Instytut nie odpowiada za zobowiązania Akademii, a Akademia nie odpowiada za zobowiązania

instytutu.

1.

Nazwa instytutu zawiera zwrot „Polskiej Akademii Nauk”.

2.

Instytut używa pieczęci okrągłej z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku

i nazwą instytutu w otoku.

1.

Instytut nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru instytutów Polskiej Akademii

Nauk, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Wpis do rejestru wywołuje takie same skutki prawne, jak wpis do Krajowego Rejestru

Sądowego.

1.

Rejestr prowadzi Akademia.

2.

Wnioski o wpis do rejestru składają

1)

wiceprezes Akademii nadzorujący prace wydziału właściwego ze względu na specjalność

naukową instytutu - o wpis instytutu;

2)

dyrektor instytutu - o wykreślenie instytutu włączonego, połączonego lub podzielonego

albo o dokonanie zmiany wpisu;

3)

likwidator instytutu - o wykreślenie instytutu.

3.

Wpis do rejestru lub odmowa wpisu następuje w drodze decyzji administracyjnej Prezesa

Akademii.

4.

Rejestr jest jawny. Nie można zasłaniać się nieznajomością danych zamieszczonych w

rejestrze, chyba że osoba dowiedzie, że przy zachowaniu należytej staranności nie

mogła się o nich dowiedzieć.

5.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i formę prowadzenia rejestru,

2)

dane, jakie musi zawierać wniosek o wpis do rejestru,

3)

nazwy rubryk rejestru,

4)

tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze,

5)

warunki wykreślenia instytutu z rejestru,

6)

sposób i tryb wydawania z rejestru odpisów i wyciągów

- z zachowaniem zasady przejrzystości i dostępności do danych zawartych w rejestrze.

1.

Do zadań instytutu należy prowadzenie badań naukowych, w szczególności istotnych dla

rozwoju kraju oraz upowszechnianie wyników tych badań.

2.

Instytut może prowadzić prace rozwojowe w określonym obszarze badawczym i zajmować

się wdrażaniem wyników tych badań do gospodarki.

3.

Instytut może organizować pracownie gościnne w celu prowadzenia badań naukowych lub

prac rozwojowych przez pracowników uczelni i innych jednostek naukowych, o których

mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

4.

Instytut może prowadzić

1)

wspólnie z innymi instytutami Akademii, uczelniami, a także z innymi jednostkami naukowymi,

o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, studia doktoranckie na zasadach określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym;

2)

studia doktoranckie na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. Nr 65, poz. 595 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365);

3)

studia podyplomowe oraz inną działalność z zakresu kształcenia na zasadach określonych

w przepisach o szkolnictwie wyższym;

4)

inne formy kształcenia związane z działalnością instytutu.

5.

Instytut raz na 4 lata podlega ocenie, którą przeprowadza Komitet Ewaluacji Jednostek

Naukowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Wynik oceny stanowi podstawę stwierdzenia zgodności działalności instytutu z kierunkami,

o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 8, oraz prawidłowości realizacji zadań przez instytut.

1.

Statut instytutu uchwala rada naukowa instytutu. Statut zatwierdza Prezes Akademii

po zaopiniowaniu przez wydział właściwy ze względu na specjalność naukową instytutu.

W tym samym trybie dokonuje się zmian statutu. Nowo utworzonemu instytutowi statut

nadaje Prezes Akademii po zaopiniowaniu przez wydział właściwy ze względu na specjalność

naukową instytutu.

2.

Statut instytutu określa w szczególności jego zadania i strukturę organizacyjną.

Organami instytutu są dyrektor i rada naukowa.

1.

Instytutem kieruje dyrektor.

2.

Dyrektor uczestniczy w zebraniach wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową

instytutu, z głosem stanowiącym, z wyjątkiem spraw dotyczących zgłaszania lub popierania

kandydatów na członków Akademii.

3.

Prezes Akademii powołuje na dyrektora instytutu osobę wybraną w drodze konkursu. Kandydat

na dyrektora jest wyłaniany spośród osób posiadających co najmniej stopień naukowy

doktora. Kandydatem na dyrektora instytutu może być także obywatel innego państwa

lub obywatel polski, który uzyskał stopień naukowy za granicą uznany za równorzędny

ze stopniem naukowym nadawanym w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Kandydata na dyrektora instytutu wyłania komisja powołana przez radę kuratorów wydziału

właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu.

5.

Jeżeli osoba powołana na dyrektora nie jest pracownikiem instytutu, Prezes Akademii

nawiązuje z nią, na czas pełnienia funkcji dyrektora, stosunek pracy na stanowisku

pracownika naukowego zgodnie z art. 89 ust. 1-3, 5-6 i 8.

6.

Dyrektor instytutu pełni swoją funkcję przez 4 lata w pełnym wymiarze czasu pracy.

Ta sama osoba może pełnić funkcję dyrektora instytutu nie dłużej niż przez dwa następujące

po sobie okresy czteroletnie.

7.

Prezes Akademii, na wniosek rady naukowej, może wyrazić zgodę na przystąpienie do

konkursu na kolejne cztery lata osobie, która pełniła funkcję dyrektora przez dwa

następujące po sobie okresy.

8.

Prezes Akademii może, na wniosek wiceprezesa Akademii nadzorującego prace wydziału

właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu, odwołać dyrektora instytutu

przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, jeżeli narusza on prawo lub nie wykonuje

należycie swoich obowiązków, co stwierdza rada naukowa lub rada kuratorów działająca

w ramach wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu w toku dokonywanej

oceny działalności instytutu. Odwołanie z funkcji dyrektora instytutu nie narusza

trwającego stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 5.

9.

Liczbę, sposób powoływania i odwoływania zastępców dyrektora oraz zakres ich zadań

określa statut instytutu.

10.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 3, skład i zadania komisji konkursowej,

sposób ogłaszania konkursu, tryb postępowania komisji konkursowej i sposób wyłaniania

przez nią kandydatów na stanowisko dyrektora, z zachowaniem zasady jawności i przejrzystości

tej procedury.

1.

Dyrektor instytutu kieruje bieżącą działalnością instytutu, odpowiada za gospodarowanie

mieniem zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 72 ust. 1, oraz odpowiada za wynik

finansowy działalności instytutu.

2.

Dyrektor rozporządza składnikami aktywów trwałych instytutu. Do czynności prawnych

w zakresie rozporządzania składnikami aktywów trwałych instytutu o wartości rynkowej

przekraczającej równowartość 50 000 euro stosuje się przepisy art. 5a-5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

3.

Przed wystąpieniem o zgodę do ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w trybie

wskazanym w ust. 2, dyrektor instytutu jest obowiązany uzyskać zgodę Prezesa i Prezydium

Akademii.

4.

Zgody Prezesa Akademii wymaga czynność prawna mająca za przedmiot mienie będące własnością

instytutu, zaliczone zgodnie z przepisami o rachunkowości do aktywów trwałych o wartości

rynkowej wyższej niż równowartość w złotych kwoty 20 000 euro, polegająca na

1)

zbyciu, wydzierżawieniu, wynajmie, przeniesieniu mienia;

2)

wniesieniu tego mienia do spółki lub fundacji;

3)

dokonaniu darowizny;

4)

nieodpłatnym oddaniu do użytkowania innym podmiotom w drodze umowy cywilnoprawnej.

5.

Do przysługującego instytutowi prawa użytkowania wieczystego gruntów Skarbu Państwa

stosuje się przepisy art. 77 ust. 1 i 2.

1.

Rada naukowa instytutu sprawuje bieżący nadzór nad działalnością instytutu, dbając

zwłaszcza o wysoki poziom jego działalności naukowej i rozwój osób rozpoczynających

karierę naukową, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki.

2.

Rada naukowa instytutu w szczególności

1)

określa profil instytutu, uwzględniając kierunki rozwoju światowej nauki;

2)

przyjmuje programy badań, współpracy z zagranicznymi instytucjami naukowymi oraz działalności

wydawniczej;

3)

zatwierdza sprawozdania z działalności instytutu;

4)

dokonuje oceny aktywności naukowej pracowników naukowych instytutu;

5)

przeprowadza przewody doktorskie, habilitacyjne oraz przedstawia wnioski o nadanie

tytułu naukowego, w ramach posiadanych uprawnień;

6)

podejmuje uchwały w innych sprawach zastrzeżonych do kompetencji rady naukowej w ustawie,

statucie Akademii lub statucie instytutu.

1.

W skład rady naukowej instytutu wchodzą, z głosem stanowiącym

1)

osoby z tytułem naukowym lub stopniem naukowym doktora habilitowanego zatrudnione

w instytucie w pełnym wymiarze czasu pracy lub wybierani przez nie przedstawiciele;

2)

członkowie Akademii wskazani do udziału w pracach rady naukowej instytutu przez wydział

właściwy ze względu na specjalność naukową instytutu;

3)

osoby z tytułem naukowym, stopniem naukowym doktora habilitowanego lub doktora, specjaliści

z różnych dziedzin życia gospodarczego i społecznego oraz praktycznego zastosowania

nauki, niezatrudnione w instytucie albo zatrudnione w nim w niepełnym wymiarze czasu

pracy, wybrane przez osoby wymienione w pkt 1 i 2;

4)

wybrani przedstawiciele innych pracowników naukowych zatrudnionych w instytucie w

pełnym wymiarze czasu pracy;

5)

wybrany przedstawiciel doktorantów, jeżeli instytut prowadzi studia doktoranckie;

6)

dyrektor instytutu i jego zastępcy do spraw naukowych;

7)

wskazane przez przewodniczącego centrum, odpowiedniego ze względu na specjalność naukową,

nie więcej niż cztery osoby spoza instytutu wyróżniające się wiedzą i znaczącym dorobkiem

w dziedzinie objętej zakresem działania instytutu, posiadające co najmniej stopień

naukowy doktora.

2.

Statut instytutu określa liczbę członków rady naukowej, jednak nie większą niż pięćdziesiąt

osób, w tym nie mniej niż 30% osób spoza instytutu, udział w niej osób, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, oraz tryb ich wyboru.

3.

Rada naukowa wybiera przewodniczącego i jego zastępców oraz sekretarza. Funkcji tych

nie może pełnić dyrektor instytutu ani jego zastępcy.

4.

Kadencja rady naukowej trwa 4 lata i rozpoczyna się z początkiem roku kalendarzowego.

1.

Instytuty współpracują w ramach centrów Akademii, zwanych dalej „centrami”.

2.

W skład centrów mogą także wchodzić uczelnie, instytuty badawcze, o których mowa w

ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, przedsiębiorcy prowadzący badania naukowe i prace rozwojowe oraz zagraniczne instytucje

naukowe.

3.

Centra tworzy Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii, wskazując wydział,

z którym dane centrum współpracuje.

4.

Centra działają na podstawie umów zawartych między podmiotami wchodzącymi w skład

centrów.

5.

Umowa o utworzeniu centrum zawiera w szczególności postanowienia dotyczące

1)

szczegółowych zadań centrum;

2)

struktury organizacyjnej centrum;

3)

sposobu reprezentacji centrum;

4)

sposobu finansowania zadań centrum i jego organów;

5)

sposobu podejmowania decyzji przez organy centrum;

6)

odpowiedzialności podmiotów wchodzących w skład centrum za zobowiązania majątkowe

centrum.

6.

Do zadań centrów należy

1)

wspieranie i koordynowanie działalności badawczej instytutów;

2)

inicjowanie i koordynowanie udziału instytutów, uczelni i innych jednostek naukowych

w międzynarodowych programach badawczych;

3)

inicjowanie organizowania środowiskowych centrów aparaturowych i nadzór nad nimi;

4)

współdziałanie w organizowaniu środowiskowych studiów doktoranckich;

5)

organizowanie okresowej wymiany pracowników naukowych pomiędzy instytutami a uczelniami;

6)

rozwijanie programów staży podoktorskich w instytutach centrów;

7)

pozyskiwanie i obsługa projektów badawczych międzynarodowych, wspólnych projektów

badawczych krajowych i finansowanych z funduszy europejskich.

7.

Centrum kieruje przewodniczący, wybrany z grona dyrektorów jednostek działających

w ramach danego centrum, po uzyskaniu opinii rady kuratorów wydziału odpowiedniego

ze względu na specjalność naukową.

8.

Do okresu pełnienia funkcji przewodniczącego centrum stosuje się przepisy art. 53

ust. 6.

9.

Dyrektorzy jednostek wchodzących w skład centrum tworzą prezydium centrum. Pracami

prezydium kieruje przewodniczący centrum. Zebrania prezydium centrum odbywają się

nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.

10.

Przewodniczący centrum składa corocznie raport z realizacji zadań centrum Prezesowi

Akademii w terminie do dnia 31 stycznia.

1.

Akademia może utworzyć instytut międzynarodowy na podstawie porozumienia z zagranicznymi

instytucjami lub organizacjami naukowymi. Utworzenie międzynarodowego instytutu, którego

zadania dotyczą bezpieczeństwa kraju, wymaga zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych,

Ministra Obrony Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2.

Statut instytutu międzynarodowego stanowi integralną część porozumienia, o którym

mowa w ust. 1.

3.

Instytut międzynarodowy, utworzony w trybie określonym w ust. 1, jest instytutem Akademii.

1.

Akademia może utworzyć, na podstawie porozumienia z organami administracji rządowej

lub samorządowej, wspólny instytut z uczelniami publicznymi lub z innymi jednostkami

naukowymi, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Wspólny instytut może być utworzony na podstawie bezpośrednich porozumień z tymi

uczelniami lub innymi jednostkami naukowymi. Przepisy art. 43 i 61 -65 stosuje się

odpowiednio.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa formę prawną wspólnego instytutu.

1.

Utworzenie za granicą instytutu lub filii instytutu następuje na wniosek Prezydium

Akademii, w drodze porozumienia zawartego między ministrem właściwym do spraw nauki

a właściwym organem administracji państwa, na terytorium którego ma zostać utworzony

instytut lub filia instytutu.

2.

Do filii instytutu, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

43 i 45.

Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii lub dyrektora instytutu złożony po

zasięgnięciu opinii wydziału właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu,

uzgodniony z ministrem właściwym do spraw nauki, podejmuje uchwałę o połączeniu, podziale,

reorganizacji lub likwidacji instytutu.

1.

Połączenie instytutów może polegać na

1)

utworzeniu jednego instytutu z dwóch lub więcej instytutów, które w wyniku połączenia

tracą osobowość prawną;

2)

włączeniu do jednego instytutu innego instytutu lub kilku instytutów, które w wyniku

połączenia tracą osobowość prawną.

2.

Prezydium Akademii, na podstawie projektu umowy między instytutami, podejmuje uchwałę

o połączeniu instytutów, która zawiera

1)

oznaczenie łączonych instytutów poprzez określenie ich

a)

nazw i siedzib,

b)

numerów identyfikacyjnych REGON,

c)

numerów identyfikacji podatkowej NIP;

2)

określenie instytutu utworzonego w wyniku połączenia;

3)

określenie terminu połączenia i daty sporządzenia sprawozdań finansowych łączonych

instytutów.

3.

Jeżeli połączenie instytutów następuje w ciągu roku obrotowego, uchwała o połączeniu

powinna określać także zasady łączenia planów finansowych instytutów, podziału nagród,

premii i innych świadczeń.

4.

Przejęcie mienia łączonych instytutów następuje na podstawie ich sprawozdań finansowych

sporządzonych na dzień poprzedzający dzień połączenia.

5.

Przejęcia mienia oraz zobowiązań i należności łączonych instytutów dokonuje, w formie

protokołu zdawczo-odbiorczego, instytut powstający w wyniku połączenia albo instytut,

do którego włączono inny instytut lub instytuty.

6.

Instytut utworzony w wyniku połączenia lub instytut, do którego włączono inny instytut

lub instytuty, wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki, których podmiotem były łączone

instytuty.

1.

Podział instytutu może polegać na

1)

utworzeniu z instytutu dwóch lub więcej instytutów;

2)

wydzieleniu z instytutu określonych komórek organizacyjnych w celu włączenia ich do

innego instytutu;

3)

wydzieleniu z instytutu określonych komórek organizacyjnych i utworzeniu innego instytutu

lub instytutów.

2.

Instytuty utworzone w wyniku podziału przejmują pracowników i mienie instytutu ulegającego

podziałowi.

3.

Instytuty utworzone w wyniku podziału odpowiadają solidarnie za zobowiązania instytutu

ulegającego podziałowi.

4.

Uchwała Prezydium Akademii o podziale instytutu zawiera

1)

określenie instytutu ulegającego podziałowi

a)

nazwę i siedzibę,

b)

numer identyfikacyjny REGON,

c)

numer identyfikacji podatkowej NIP;

2)

określenie terminu podziału;

3)

określenie instytutów, które będą utworzone w wyniku podziału lub do których będą

włączone komórki organizacyjne instytutu ulegającego podziałowi;

4)

określenie komórek organizacyjnych, które będą wydzielone z instytutu w celu ich włączenia

do innego instytutu lub instytutu tworzonego w wyniku podziału;

5)

ustalenia dotyczące sposobu podziału mienia oraz rozliczeń z tytułu zobowiązań, przejęcia

uprawnień i obowiązków.

5.

Do podziału instytutu stosuje się odpowiednio przepisy art. 62 ust. 3-6.

Reorganizacja instytutu może polegać na

1)

zmianie przedmiotu lub zakresu działania instytutu;

2)

zmianie dotychczasowej nazwy instytutu;

3)

dokonaniu zmian w strukturze organizacyjnej instytutu

a)

likwidacji wyodrębnionej organizacyjnie części instytutu,

b)

przekazaniu Akademii lub sprzedaży wyodrębnionych organizacyjnie i gospodarczo części

instytutu.

1.

Likwidacja instytutu może polegać na

1)

przejęciu przez inny instytut lub instytuty, za zgodą dyrektora instytutu przejmującego;

2)

całkowitym zakończeniu działalności instytutu.

2.

Uchwała Prezydium Akademii o likwidacji instytutu zawiera

1)

oznaczenie instytutu podlegającego likwidacji;

2)

oznaczenie dnia otwarcia i zakończenia likwidacji;

3)

określenie sposobu i trybu zadysponowania mieniem;

4)

określenie sposobu uregulowania zobowiązań.

3.

W przypadku likwidacji instytutu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jego majątek po zaspokojeniu

wierzytelności staje się majątkiem Akademii. Przeznaczenie majątku określa uchwała

Prezydium Akademii, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4.

Aparatura badawcza, księgozbiory, dobra kultury narodowej, które zostały zakupione

ze środków publicznych lub pochodzą z darowizn, są wyłączone z postępowania likwidacyjnego

lub upadłościowego, i podlegają przekazaniu innemu instytutowi lub innej jednostce

naukowej wskazanym w uchwale Prezydium Akademii. Uchwała ta określa tryb oraz warunki

tego przekazania.

5.

Prawo do patentu na wynalazek, prawa ochronne na wzór użytkowy, prawa z rejestracji

wzoru przemysłowego, których właścicielem jest instytut podlegający likwidacji lub

instytut, który może być postawiony w stan upadłości, stają się własnością Akademii.

Prezydium Akademii, na wniosek Prezesa Akademii, podejmuje uchwałę o ich przeznaczeniu.

W przypadku przekazania prawa innemu instytutowi lub innemu podmiotowi uchwała Prezydium

Akademii określa warunki i tryb przekazania oraz sposób wykorzystania tego prawa do

celów komercyjnych.

1.

Instytut, na wniosek Prezesa Akademii lub na wspólny wniosek zainteresowanych podmiotów

podlegających włączeniu lub przekształceniu złożony po zasięgnięciu opinii wydziału

właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu, może być

1)

włączony do uczelni publicznej, po uzgodnieniu z właściwymi organami uczelni, w drodze

rozporządzenia ministra właściwego do spraw nauki;

2)

włączony do instytutu badawczego w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, po uzgodnieniu z organami instytutu badawczego, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów;

3)

przekształcony w instytut badawczy w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, określa sposób komisyjnego ustalenia stanu majątkowego,

wyceny majątku i przekazania majątku uwzględniający zasady prawidłowej gospodarki

tym majątkiem oraz sposób uregulowania zobowiązań i uprawnień pracowników.

3.

Do instytutu włączonego do uczelni publicznej, przekształconego w instytut badawczy

lub włączonego do instytutu badawczego w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych stosuje się odpowiednio przepisy o łączeniu instytutów.

1.

Instytut może być postawiony w stan upadłości, na wniosek Prezesa Akademii, jeżeli

zaprzestał spłaty zadłużenia i wartość jego aktywów nie wystarcza na zaspokojenie

wszystkich zobowiązań, a jego likwidacja w sposób określony w art. 65 jest nieuzasadniona

ze względów naukowych lub ekonomicznych.

2.

Do postępowania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy prawa upadłościowego.

1.

Pomocniczymi jednostkami naukowymi Akademii są w szczególności: archiwa, biblioteki,

muzea, ogrody botaniczne i zagraniczne stacje naukowe.

2.

Pomocnicze jednostki naukowe Akademii tworzy, łączy, dzieli, reorganizuje i likwiduje

Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw nauki, z zastrzeżeniem ust. 3. Do tworzenia i likwidacji pomocniczej jednostki

naukowej stosuje się przepisy art. 44, 45 i art. 65.

3.

Zagraniczną stację naukową, tworzy, łączy, dzieli, reorganizuje, likwiduje lub przekształca

w instytuty Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw nauki i ministrem właściwym do spraw zagranicznych.

4.

Prezes Akademii, z zastrzeżeniem ust. 5, nadaje pomocniczej jednostce naukowej statut,

który określa jej zadania i organizację oraz może wskazać wydział Akademii sprawujący

nadzór nad jej działalnością. Do jednostki tej stosuje się przepis art. 43 pkt 3.

5.

Statut zagranicznej stacji naukowej określający profil zadaniowy stacji nadaje Prezes

Akademii w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki i ministrem właściwym

do spraw zagranicznych.

6.

Prezes Akademii w drodze regulaminu określi zasady powoływania dyrektorów pomocniczych

jednostek naukowych.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

tworzenia, łączenia, podziału, reorganizacji i likwidacji instytutu, szczegółowy tryb

tworzenia i likwidacji pomocniczej jednostki naukowej, sposób komisyjnego ustalania

majątku i jego przekazywania oraz sposób uregulowania zobowiązań i uprawnień pracowników

jednostek naukowych, mając na uwadze poprawę jakości prowadzonych badań naukowych

lub prac rozwojowych oraz potencjału naukowego jednostek naukowych, a także racjonalne

gospodarowanie środkami finansowymi oraz majątkiem tych jednostek naukowych.

1.

Prezes Akademii może tworzyć i likwidować inne jednostki organizacyjne Akademii, w

szczególności domy pracy twórczej, domy zjazdów i konferencji lub domy rencistów.

2.

Prezes Akademii nadaje jednostkom wymienionym w ust. 1 statut określający zasady ich

działania i strukturę organizacyjną, a także nadzoruje ich działalność. Do jednostek

tych stosuje się art. 43 pkt 3.

1.

Mienie Akademii obejmuje prawa majątkowe, w szczególności prawo własności, prawo użytkowania

wieczystego gruntów oraz własność budynków i urządzeń trwale związanych z gruntami.

2.

Mienie Akademii jest przeznaczone do realizacji zadań określonych w art. 2 oraz na

wyposażenie jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii.

3.

Mienie Akademii przeznaczone jest także jako rezerwa na cele związane z wyposażeniem

nowo tworzonych jednostek naukowych oraz innych jednostek organizacyjnych Akademii,

a także na cele zapewnienia odpowiedniej bazy naukowo-badawczej dla jednostek już

istniejących.

4.

Wyposażenie jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii w mienie,

o którym mowa w ust. 1, jest poprzedzone sporządzeniem, na wniosek Prezesa Akademii,

analizy określającej niezbędność mienia do prowadzenia działalności statutowej w przypadku

tworzenia, łączenia, podziału i reorganizacji tych jednostek.

1.

Gospodarowanie mieniem Akademii, w tym mieniem jednostek naukowych i innych jednostek

organizacyjnych Akademii, odbywa się zgodnie z zasadami celowości, gospodarności i

oszczędności oraz zgodnie z wymogami racjonalnej gospodarki.

2.

Nieruchomości stanowiące mienie Akademii tworzą zasób nieruchomości.

3.

Gospodarowanie zasobem nieruchomości polega na prowadzeniu ewidencji, a także na przekazywaniu

nieruchomości na realizację zadań statutowych jednostek naukowych i innych jednostek

organizacyjnych Akademii oraz na podejmowaniu wszelkich decyzji i dokumentowaniu wszelkich

czynności zmierzających do utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym, zgodnie

z ich przeznaczeniem, jak również do uzasadnionego inwestowania w te nieruchomości.

4.

Ewidencja, o której mowa w ust. 3, obejmuje

1)

oznaczenie nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, w tym

a)

nazwę jednostki ewidencyjnej oraz numer i nazwę obrębu,

b)

numer i powierzchnię działki (działek),

c)

liczbę działek ewidencyjnych tworzących nieruchomość,

d)

jednostkę organizacyjną władającą nieruchomością,

e)

tytuł prawny;

2)

informacje o prowadzonej dla nieruchomości księdze wieczystej lub zbiorze dokumentów,

w tym

a)

numer księgi wieczystej lub zbioru dokumentów,

b)

sąd rejonowy prowadzący księgę wieczystą,

c)

właściciela lub użytkownika wieczystego,

d)

podstawę prawną nabycia prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego,

e)

inne informacje niezbędne do ustalenia stanu prawnego, w tym informacje o zgłoszonych

roszczeniach do nieruchomości.

5.

Gospodarowanie zasobem nieruchomości prowadzone jest w celu zapewnienia niezbędnej

bazy dla prowadzenia działalności statutowej przez istniejące i nowo tworzone jednostki

naukowe i inne jednostki organizacyjne Akademii, zabezpieczenia środków finansowych

na realizację zobowiązań określonych prawomocnym wyrokiem sądowym, utrzymania i poprawy

stanu nieruchomości oraz zapewnienia wpływu środków na konto pozabudżetowe.

1.

Wartość rynkową mienia Akademii oraz instytutów oblicza się na podstawie średniego

kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu odpowiednio z dnia dokonania

czynności prawnej albo z dnia wystąpienia do Prezesa Akademii odpowiednio przez Kanclerza

Akademii lub dyrektora instytutu o zgodę.

2.

W przypadku rozporządzenia prawem własności lub prawem użytkowania wieczystego nieruchomości,

wartość rynkową mienia oblicza się łącznie bez względu na liczbę nabywców ułamkowych

części tych praw i liczbę sprzedanych udziałów.

Zbycie lokali mieszkalnych stanowiących własność Akademii wraz ze zbyciem prawa użytkowania

wieczystego gruntów będących w użytkowaniu wieczystym Akademii, znajdujących się w

zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych na rzecz najemców lokali na mocy przepisów szczególnych

zwolnione jest z wnoszenia opłaty z tytułu przeniesienia prawa użytkowania wieczystego,

o której mowa w art. 17b ust. 5 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami

rolnymi Skarbu Państwa

(Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700, z późn. zm..

1.

Zbycie lub obciążenie nieruchomości Akademii oraz instytutów o wartości powyżej 50 000

euro wymaga zgody Prezydium Akademii.

2.

Czynności prawne dokonane z naruszeniem przepisu określonego w ust. 1, są nieważne.

Akademia odpłatnie zbywa lub odpłatnie oddaje do używania innym podmiotom, na podstawie

umów prawa cywilnego, składniki aktywów trwałych, na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 42 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm., jeżeli składniki tych aktywów są zbędne do realizacji zadań Akademii oraz do utworzenia

rezerwy, o której mowa w art. 71 ust. 3.

1.

Akademia jest zwolniona z opłat rocznych za użytkowanie wieczyste gruntów stanowiących

własność Skarbu Państwa, jeżeli grunty te są wykorzystywane na realizację zadań określonych

w art. 2.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład

Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Akademia, z tytułu użytkowania wieczystego

tych gruntów ponosi opłaty określone w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami

rolnymi Skarbu Państwa.

3.

Akademia jest zwolniona z opłat z tytułu przekazywania prawa własności lub prawa użytkowania

wieczystego nieruchomości rolnych instytutom Akademii.

1.

Działalność Akademii jest finansowana ze środków pochodzących z budżetu państwa i

z innych źródeł.

2.

Środki pochodzące z budżetu państwa, o których mowa w ust. 1, są klasyfikowane w dziale

„Nauka” i ujmowane w wyodrębnionej części budżetu państwa - „Polska Akademia Nauk”,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw nauki.

3.

Prezes Akademii wykonuje zadania i kompetencje dysponowania budżetem Akademii. W zakresie,

o którym mowa w ust. 2, Prezes Akademii podlega ministrowi właściwemu do spraw nauki.

1.

Przychodami Akademii są

1)

dotacja podmiotowa na pokrycie kosztów bieżącej działalności Akademii, obejmująca

a)

działalność organów i korporacji uczonych Akademii, w tym diety oraz zwrot kosztów

podróży oraz zakwaterowania na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 77, przysługujące osobom działającym i uczestniczącym w pracach organów oraz korporacji

uczonych Akademii,

b)

współpracę naukową z zagranicą realizowaną w ramach umów i porozumień podpisanych

przez Akademię, w tym składki do organizacji międzynarodowych,

c)

działalność Kancelarii Akademii, pomocniczych jednostek naukowych i innych jednostek

organizacyjnych działających w strukturze Akademii,

d)

działalność instytutów międzynarodowych w części obejmującej bieżącą eksploatację

budynków stanowiących siedzibę tych instytutów oraz koszty utrzymania, administracji

i obsługi technicznej, jeżeli umowy międzynarodowe albo porozumienia z zagranicznymi

instytucjami lub organizacjami naukowymi nie stanowią inaczej,

e)

działalność upowszechniającą naukę, o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki;

2)

dotacja celowa na zadania w zakresie kształcenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt

3;

3)

dotacja celowa na finansowanie inwestycji realizowanych przez Kancelarię Akademii,

pomocnicze jednostki naukowe i inne jednostki organizacyjne działające w strukturze

Akademii;

4)

dotacja celowa na wkład własny w programach realizowanych przez Akademię, z udziałem

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków

pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

5)

środki pozyskane przez Akademię zgodnie z odrębnymi przepisami z funduszy strukturalnych

lub z niepodlegających zwrotowi środków pomocy udzielanej przez państwa członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), programów ramowych Unii Europejskiej

oraz innych źródeł zagranicznych;

6)

przychody z działalności gospodarczej;

7)

przychody ze sprzedaży, użytkowania rzeczy i praw majątkowych Akademii;

8)

darowizny, spadki i zapisy;

9)

środki finansowe pochodzące z innych źródeł.

2.

Dotacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może obejmować

1)

nagrody naukowe określone w statucie Akademii;

2)

koszty audytów prowadzonych w Akademii oraz zlecanych przez Prezesa Akademii do przeprowadzenia

w jednostce naukowej lub innej jednostce organizacyjnej Akademii.

3.

Przychodami Akademii mogą być również dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie

przekształceń lub restrukturyzacji pomocniczych jednostek naukowych oraz innych jednostek

organizacyjnych działających w strukturze Akademii.

4.

Restrukturyzacja pomocniczych jednostek naukowych oraz innych jednostek organizacyjnych

działających w strukturze Akademii może obejmować zmiany struktury organizacyjnej

lub zatrudnienia wynikające ze zmiany profilu prowadzonej działalności.

5.

Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz w ust. 3, są przekazywane przez ministra

właściwego do spraw nauki ze środków ujętych w części budżetu państwa „Polska Akademia

Nauk”, jeżeli działalność ta nie jest finansowana ze środków finansowych ujętych w

części budżetu państwa „Nauka”.

6.

Koszty działalności Akademii są pokrywane z przychodów, o których mowa w ust. 1 i

3.

W przypadku realizacji przez instytut zadań, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3

oraz art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. d, Akademia może z przychodów, o których mowa w art.

79 ust. 1 pkt 1 i 2, przekazywać tym jednostkom dotacje z przeznaczeniem na dofinansowanie

kosztów tych zadań.

Przychody, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 6-9, Akademia przeznacza na realizację

zadań statutowych, w szczególności na rozwój nauki, w tym na promowanie nowatorskich

badań, dofinansowywanie inwestycji wspomagających działalność naukową, promowanie

rozwoju młodych naukowców, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, przez przyznawanie stypendiów naukowych przez Prezesa Akademii, a także na koszty

utrzymania mienia Akademii, w tym remonty, przebudowy lub rozbudowy i inne inwestycje,

oraz finansowanie zobowiązań publicznoprawnych i cywilnoprawnych. Środki te, niewydatkowane

w danym roku, przechodzą na rok następny.

1.

Akademia tworzy

1)

fundusz statutowy;

2)

fundusze określone w odrębnych ustawach.

2.

Fundusz statutowy Akademii odzwierciedla równowartość netto środków trwałych, wartości

niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku stanowiących wyposażenie

Akademii.

3.

Fundusz statutowy ulega zwiększeniu o wartość zysku netto Akademii.

4.

Fundusz statutowy ulega zmniejszeniu o wartość pokrycia straty netto Akademii.

1.

Akademia i jej instytuty mogą, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych i prac

rozwojowych oraz prowadzenia działań z zakresu transferu technologii i promocji nauki,

za zgodą ministra właściwego do spraw nauki, tworzyć spółki, obejmować lub nabywać

i posiadać udziały oraz akcje spółek handlowych.

2.

Wpływy z tytułu dywidend oraz ze zbycia udziałów lub akcji spółek handlowych stanowią

przychody Akademii lub jej instytutów.

1.

Akademia prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. Podstawą gospodarowania środkami,

o których mowa w art. 79 ust. 1 i 3, jest plan finansowy, zwany dalej „planem”.

2.

Roczny plan obejmuje

1)

przychody z prowadzonej działalności;

2)

dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

3)

koszty, w tym

a)

wynagrodzenia i składki od nich naliczane,

b)

płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań,

c)

zakup towarów i usług;

4)

środki na wydatki majątkowe;

5)

środki przyznane innym podmiotom;

6)

stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;

7)

stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.

3.

Do czasu zatwierdzenia planu na podstawie kwot ujętych w ustawie budżetowej podstawą

gospodarki finansowej jest projekt planu.

4.

Plan jest uchwalany przez Prezydium Akademii na wniosek Prezesa Akademii i podlega

zatwierdzeniu w ciągu 21 dni przez ministra właściwego do spraw nauki.

5.

Sprawozdania budżetowe z wykonania planu sporządza Prezes Akademii w terminie do 31

marca roku następującego po roku budżetowym i przedstawia je do zatwierdzenia ministrowi

właściwemu do spraw nauki.

6.

Instytuty prowadzą samodzielną gospodarkę finansową, pokrywając koszty działalności

z przydzielonych im środków publicznych na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146), a także z innych środków pozyskiwanych przez instytuty.

7.

Instytuty mogą uczestniczyć w wynikach ekonomicznych osiąganych z tytułu stosowania

i upowszechniania efektów ich działalności.

8.

Podstawą gospodarki finansowej instytutu jest plan finansowy, który ustala dyrektor

po zasięgnięciu opinii rady naukowej.

1.

Instytut tworzy fundusze

1)

statutowy;

2)

rezerwowy;

3)

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

2.

Instytut może tworzyć fundusze

1)

badań własnych;

2)

stypendialny;

3)

wdrożeń;

4)

nagród.

3.

Fundusze, o których mowa w ust. 1 i 2, tworzy się na podstawie następujących zasad

1)

fundusz statutowy stanowi równowartość majątku na dzień rozpoczęcia działalności;

2)

fundusz rezerwowy tworzy się z nie mniej niż 8% zysku netto za poprzedni rok obrotowy;

3)

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się na zasadach wynikających z odrębnych

przepisów;

4)

fundusz wdrożeń jest tworzony ze środków przekazanych instytutowi na podstawie umów

przez przedsiębiorców wdrażających wyniki badań naukowych lub prac rozwojowych tego

instytutu, z tytułu osiągnięcia wymiernych efektów ekonomicznych wdrożenia;

5)

fundusz badań własnych oraz fundusz stypendialny tworzone są z zysku netto za poprzedni

rok obrotowy oraz darowizn;

6)

fundusz nagród instytut tworzy w ciężar kosztów działalności w bieżącym roku obrotowym,

do wysokości odpisu 8,5% sumy wynagrodzeń otrzymanych przez pracowników tej jednostki

w poprzednim roku obrotowym, uwzględniając składniki wynagrodzeń przyjmowane do obliczania

ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy;

wysokość odpisu ustala dyrektor instytutu; jeżeli dokonanie odpisu powodowałoby w

bieżącym roku obrotowym ujemny wynik finansowy lub zwiększyłoby ujemny wynik, odpisu

nie dokonuje się.

4.

Fundusze, o których mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się lub zwiększa na następujących

zasadach

1)

fundusz statutowy instytutu zwiększa się o odpis z zysku netto i darowizny;

2)

fundusz rezerwowy służy na pokrycie strat instytutu; w przypadku gdy strata netto

będzie wyższa niż fundusz rezerwowy, pozostała część straty zostanie pokryta z funduszu

statutowego;

3)

w przypadku gdy fundusz rezerwowy osiągnie wartość 1/5 funduszu statutowego, instytut

może nie dokonywać odpisu z zysku;

4)

odpisu na fundusz nagród dokonuje się zaliczkowo w bieżącym roku obrotowym, z tym

że wypłata nagród następuje w następnym roku, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego

instytutu warunki wypłat ze środków tego funduszu określa zakładowy układ zbiorowy

pracy lub regulamin wynagradzania;

5)

środki funduszu wdrożeniowego przeznacza się na wypłatę nagród za osiągnięcie efektów

wdrożenia; warunki wypłat ze środków tego funduszu określa zakładowy układ zbiorowy

pracy lub regulamin ustalony przez instytut.

5.

Zysk netto instytutu przeznacza się na zwiększenie

1)

funduszu rezerwowego;

2)

funduszu badań własnych;

3)

funduszu statutowego;

4)

funduszu nagród;

5)

funduszu stypendialnego;

6)

zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

6.

Niewykorzystane wdanym roku kalendarzowym środki funduszów instytutu przechodzą na

rok następny.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

finansowania i gospodarki finansowej Akademii oraz gospodarki finansowej jej instytutów,

sposób sporządzania planu finansowego, sprawozdawczości i rozliczania kosztów przez

Akademię i jej instytuty, z zachowaniem zasady prawidłowej gospodarki majątkiem Akademii

i jej instytutów.

Jednostki naukowe Akademii mogą zatrudniać

1)

pracowników naukowych;

2)

pracowników badawczo-technicznych;

3)

pracowników bibliotecznych, dokumentacji i informacji naukowej;

4)

pracowników inżynieryjnych i technicznych;

5)

pracowników organizacyjno-ekonomicznych i administracyjnych;

6)

pracowników na stanowiskach robotniczych i obsługi.

1.

Pracownicy naukowi mogą być zatrudniani na stanowiskach

1)

profesora zwyczajnego;

2)

profesora nadzwyczajnego;

3)

profesora wizytującego;

4)

adiunkta;

5)

asystenta.

2.

Pracownicy badawczo-techniczni mogą być zatrudniani na stanowiskach

1)

głównego specjalisty do spraw środowiskowej aparatury badawczej;

2)

specjalisty.

1.

Na stanowisku profesora zwyczajnego można zatrudnić osobę, która posiada tytuł naukowy.

2.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić osobę, która posiada stopień

naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy.

3.

Na stanowisku profesora wizytującego można zatrudnić osobę, która

1)

przebywa na urlopie bezpłatnym w innej jednostce naukowej, o której mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, i posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy, lub

2)

na stałe zamieszkuje za granicą i posiada co najmniej stopień naukowy doktora.

4.

Zatrudnienie na stanowisku profesora wizytującego nie może być dłuższe niż 3 lata.

5.

Na stanowisku adiunkta można zatrudnić osobę, która posiada co najmniej stopień naukowy

doktora.

6.

Na stanowisku asystenta można zatrudnić osobę, która posiada tytuł zawodowy magistra

lub równorzędny.

7.

Na stanowisku specjalisty lub głównego specjalisty do spraw obsługi środowiskowej

aparatury badawczej, o których mowa w art. 88 ust. 2, można zatrudnić osobę, która

posiada stopień naukowy doktora.

8.

Przy zatrudnianiu na stanowisku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 -4, cudzoziemca

lub obywatela polskiego, który stopień naukowy lub tytuł naukowy uzyskał za granicą,

można odstąpić od wymagań określonych w ust. 1-3 i 5.

9.

Przy zatrudnianiu na stanowisku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 5 i ust. 2, cudzoziemca

lub obywatela polskiego, który uzyskał za granicą co najmniej tytuł zawodowy, można

odstąpić od wymagań określonych w ust. 6 i 7.

Bibliotekarze oraz pracownicy dokumentacji i informacji naukowej mogą być zatrudnieni

na stanowiskach

1)

kustosza dyplomowanego;

2)

starszego kustosza dyplomowanego;

3)

asystenta bibliotecznego;

4)

adiunkta bibliotecznego;

5)

asystenta dokumentacji i informacji naukowej;

6)

adiunkta dokumentacji i informacji naukowej;

7)

dokumentalisty dyplomowanego;

8)

starszego dokumentalisty dyplomowanego.

1.

Stosunek pracy na stanowisku profesora zwyczajnego lub nadzwyczajnego nawiązuje się

na podstawie mianowania albo umowy o pracę. Na podstawie mianowania zatrudnia się

wyłącznie osobę posiadającą tytuł naukowy profesora. Wyłącznie na podstawie umowy

o pracę można zatrudnić osobę, która

1)

posiada ustalone prawo do emerytury lub renty;

2)

jest zatrudniona w jednostce naukowej Akademii w niepełnym wymiarze czasu pracy;

3)

jest zatrudniona na podstawie mianowania w innej jednostce naukowej, o której mowa

w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

2.

Stosunek pracy z innymi pracownikami naukowymi niż określeni w ust. 1 nawiązuje się

przez zawarcie umowy o pracę na czas nieokreślony lub na czas określony, niezbędny

do wykonania określonego zadania badawczego.

3.

Mianowania na stanowisko profesora zwyczajnego i profesora nadzwyczajnego dokonuje

Prezes Akademii, na wniosek dyrektora właściwej jednostki naukowej, po uzyskaniu opinii

rady naukowej.

4.

Umowę o pracę zawiera dyrektor właściwej jednostki naukowej.

5.

Zatrudnienie pracownika naukowego jest poprzedzone konkursem ogłaszanym na stronie

podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw nauki.

Sposób i tryb przeprowadzania konkursów na poszczególne stanowiska naukowe uchwala

rada naukowa instytutu lub dyrektor pomocniczej jednostki naukowej.

1.

Okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta niemającego stopnia naukowego doktora habilitowanego

nie może przekroczyć 8 lat, a asystenta niemającego stopnia naukowego doktora - 6

lat.

2.

Bieg terminów, o których mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu na czas trwania urlopu macierzyńskiego

i wychowawczego oraz urlopu dla poratowania zdrowia.

W jednostkach naukowych na stanowiskach, o których mowa w art. 88, może być zatrudniona

osoba nieposiadająca obywatelstwa polskiego bez konieczności uzyskania zezwolenia

wojewody, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy

(Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm..

1.

Do podstawowych obowiązków pracowników naukowych należy wykonywanie zadań statutowych

jednostek naukowych, w szczególności prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych,

ogłaszanie i upowszechnianie ich wyników oraz udział w realizacji podjętych przez

jednostkę zadań w zakresie kształcenia.

2.

Pracownicy naukowi mogą prowadzić w zatrudniającej ich jednostce naukowej badania

podjęte z własnej inicjatywy za zgodą dyrektora. W tym przypadku korzystanie przez

pracownika z warsztatu badawczego jednostki naukowej nie może kolidować z programem

badań naukowych, porządkiem wewnętrznym i możliwościami materialnymi jednostki naukowej.

3.

Podjęcie przez pracownika naukowego dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy

lub prowadzenie działalności gospodarczej bez uzyskania wcześniejszej zgody dyrektora

jednostki naukowej stanowi podstawę rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem w

jednostce naukowej stanowiącej podstawowe miejsce pracy.

4.

Osoby pełniące funkcję dyrektora jednostki naukowej mogą podejmować dodatkowe zatrudnienie

w ramach stosunku pracy lub prowadzić działalność gospodarczą za zgodą Prezesa Akademii.

Wykonywanie przez dyrektora zatrudnienia w ramach stosunku pracy lub prowadzenie działalności

gospodarczej bez zgody Prezesa Akademii powoduje odwołanie z funkcji dyrektora jednostki

naukowej.

5.

Wypowiedzenia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, dokonuje dyrektor, a odwołania

z funkcji, o której mowa w ust. 4, Prezes Akademii.

6.

Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników naukowych podejmujących zatrudnienie

w ramach stosunku pracy

1)

w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach

urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm.;

2)

w organach towarzystw naukowych i zawodowych;

3)

w organach wymiaru sprawiedliwości;

4)

w instytucjach kultury;

5)

w Kancelarii Akademii, korporacji uczonych i organach Akademii.

7.

Dyrektor instytutu przedstawia do wiadomości odpowiedniej rady kuratorów wydziału

właściwego ze względu na specjalność naukową instytutu informację o pracownikach,

o których mowa w ust. 3-6. Informacja ta jest uwzględniana przy ocenie instytutu,

o której mowa w art. 28 ust. 4 pkt 1.

W jednostkach naukowych i innych jednostkach organizacyjnych Akademii nie może powstać

stosunek podległości służbowej między małżonkami oraz osobami pozostającymi ze sobą

w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego

stopnia oraz w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.

1.

Pracownicy naukowi podlegają ocenom okresowym, dokonywanym przez radę naukową, obejmującym

wyniki ich pracy, przy czym asystenci i adiunkci nie rzadziej niż raz na 2 lata, a

profesorowie nie rzadziej niż raz na 4 lata. Szczegółowy tryb i częstotliwość dokonywania

ocen określa rada naukowa instytutu w regulaminie zatwierdzonym przez wiceprezesa

Akademii nadzorującego prace wydziału.

2.

Pracownikom naukowym Akademii przysługuje prawo odwołania od oceny ich działalności

zawodowej, w szczególności od oceny ich pracy. Odwołanie składa się do wiceprezesa

Akademii nadzorującego pracę odpowiedniego wydziału. Regulamin odwołań ustala Prezes

Akademii.

Pracownicy naukowi oraz pracownicy badawczo-techniczni mają prawo do urlopu wypoczynkowego

w wymiarze 36 dni w roku kalendarzowym.

1.

Pracownikom Akademii przysługuje dodatek za wysługę lat

1)

pracownikom naukowym - w wysokości 3% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 3

latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku, do 20% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 20 latach pracy;

2)

pozostałym pracownikom - w wysokości 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po

5 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku, do 20% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 20 latach pracy.

2.

Za wieloletnią pracę pracownikom Akademii przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

Pracownikowi Akademii przechodzącemu na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności

do pracy przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia

obliczonego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za

urlop wypoczynkowy.

Pracownik naukowy zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy po przepracowaniu co najmniej

3 lat w instytucie ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze

nieprzekraczającym jednego roku według zasad i trybu określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm..

1.

Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może ulec rozwiązaniu w drodze porozumienia

stron w każdym czasie.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym, z zachowaniem trzymiesięcznego

okresu wypowiedzenia, może nastąpić w przypadku

1)

czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej niezdolności

przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza

poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, jeżeli okres ten przekracza 2

lata;

2)

wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji instytutu;

3)

otrzymania przez mianowanego pracownika naukowego, w okresie nie krótszym niż rok,

dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których mowa w art. 96;

4)

podjęcia dodatkowego zatrudnienia lub prowadzenia działalności gospodarczej bez uzyskania

zgody dyrektora, o której mowa w art. 94 ust. 3.

3.

Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym bez wypowiedzenia może

nastąpić w przypadku

1)

trwałej utraty zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej orzeczeniem

lekarza orzecznika w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 224), jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika na innym stanowisku, odpowiednim

do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy pracownik odmawia przejścia

do innej pracy;

2)

niedostarczenia w wyznaczonym terminie orzeczenia potwierdzającego zdolność do pracy

na zajmowanym stanowisku, wydanego przez lekarza prowadzącego badania okresowe lub

kontrolne;

3)

dopuszczenia się przez niego

a)

czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm. stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądu,

b)

stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej na podstawie orzeczenia

komisji do spraw etyki w nauce

-

przywłaszczenia sobie autorstwa albo wprowadzenia w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego artystycznego

wykonania albo publicznego zniekształcenia takiego utworu, artystycznego wykonania,

fonogramu, wideogramu lub nadania,

-

naruszenia w inny sposobu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych,

-

fałszowania badań lub wyników badań naukowych,

-

innego oszustwa naukowego;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

4.

Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może być rozwiązany również z innych

ważnych przyczyn, po uzyskaniu zgody rady naukowej instytutu.

1.

Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa z mocy prawa w przypadku

1)

stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;

2)

prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

3)

prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska,

w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków pracownika naukowego;

4)

upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

5)

odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

6)

upływu okresu mianowania;

7)

śmierci pracownika naukowego.

2.

Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego zatrudnionego na stanowisku profesora

zwyczajnego lub nadzwyczajnego wygasa z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok

życia.

3.

Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor.

4.

Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego pełniącego funkcję dyrektora z końcem

roku, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się - na czas pozostały do

zakończenia pełnienia tej funkcji - w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.

Organem właściwym do rozwiązania stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym

jest Prezes Akademii.

Zasady wynagradzania pracowników instytutów określa się w zakładowych układach zbiorowych

pracy albo w zakładowych regulaminach wynagradzania.

Minister właściwy do spraw nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy

określi, w drodze rozporządzenia, warunki wynagradzania pracowników pomocniczych jednostek

naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii oraz tryb przyznawania innych

świadczeń związanych z wykonywaną pracą, uwzględniając kwalifikacje poszczególnych

osób, pełnione funkcje oraz zakres realizowanych obowiązków.

W sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy do pracowników instytutów, pomocniczych

jednostek naukowych i innych jednostek organizacyjnych Akademii stosuje się przepisy

Kodeksu pracy.

Pracownicy naukowi i badawczo-techniczni zatrudnieni w jednostkach naukowych Akademii

ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za rażące naruszenie obowiązków lub uchybienie

godności pracownika nauki.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

nagana z pozbawieniem prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w instytucie na okres

do 5 lat.

2.

Odpis orzeczenia o udzieleniu kary dyscyplinarnej z uzasadnieniem włącza się do akt

osobowych pracownika naukowego lub badawczo-technicznego.

1.

Karę upomnienia za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi nakłada dyrektor po uprzednim

wysłuchaniu pracownika naukowego lub badawczo-technicznego.

2.

Pracownik naukowy lub badawczo-techniczny ukarany przez dyrektora karą upomnienia

może wnieść odwołanie do komisji dyscyplinarnej. Odwołanie wnosi się w terminie 14

dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, komisja nie może wymierzyć kary surowszej.

1.

W sprawach dyscyplinarnych pracowników naukowych lub badawczo-technicznych orzekają

1)

w pierwszej instancji - komisja dyscyplinarna w jednostce naukowej w składzie trzech

członków;

2)

w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna do spraw pracowników naukowych i badawczo-technicznych

jednostek naukowych przy Prezesie Akademii w składzie trzech członków.

2.

W składzie orzekającym komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, co najmniej jeden z

członków powinien posiadać tytuł zawodowy magistra na kierunku prawo.

3.

Przewodniczącym składu orzekającego powinien być pracownik naukowy zatrudniony na

stanowisku nie niższym niż obwiniony.

1.

Komisja dyscyplinarna, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 1, pochodzi z wyboru. Tryb

wyboru członków komisji określa statut jednostki naukowej Akademii.

2.

Komisję dyscyplinarną, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, powołuje Prezes Akademii.

3.

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 110 ust. 1, są niezawisłe w zakresie

orzekania.

4.

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 110 ust. 1, rozstrzygają samodzielnie

wszelkie zagadnienia faktyczne oraz prawne i nie są związane rozstrzygnięciami innych

organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego skazującego wyroku sądu oraz opinii

komisji do spraw etyki w nauce, o której mowa w art. 39.

5.

W sprawach naruszeń dyscyplinarnych, które stanowią jednocześnie naruszenie zasad

etyki w nauce, w szczególności określonych w art. 112 ust. 3 pkt 1-4, komisja dyscyplinarna

może zwrócić się o wydanie opinii do komisji do spraw etyki w nauce, o której mowa

w art. 39. Opinia komisji do spraw etyki w nauce wiąże komisję dyscyplinarną w ustaleniu

treści naruszenia.

6.

Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością głosów.

7.

Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 1, trwa 4 lata.

8.

Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, trwa 4 lata

i odpowiada kadencji organów Akademii.

9.

Obsługę komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, zapewniają

komórki organizacyjne Kancelarii Akademii.

1.

Postępowanie dyscyplinarne komisja dyscyplinarna wszczyna na wniosek rzecznika dyscyplinarnego.

2.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie 6 miesięcy od dnia powzięcia

odpowiednio przez dyrektora lub Prezesa Akademii wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego

nałożenie kary oraz po upływie 5 lat od popełnienia tego czynu. Jeżeli czyn stanowi

przestępstwo, okres ten nie może być krótszy od okresu przedawnienia ścigania tego

przestępstwa, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające z urzędu w przypadku, gdy

pracownikowi naukowemu lub badawczo-technicznemu zarzuca się popełnienie czynu polegającego

na

1)

przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu;

2)

rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania;

3)

naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w inny sposób;

4)

fałszowaniu badań lub wyników badań naukowych i prac rozwojowych lub dokonaniu innego

oszustwa naukowego;

5)

przyjmowaniu, w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w jednostce

naukowej, korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy;

6)

powoływaniu się na wpływy w jednostce naukowej, instytucji państwowej lub samorządowej

albo wywoływaniu przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej w przekonaniu o istnieniu

takich wpływów i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść

majątkową lub osobistą albo jej obietnicę;

7)

udzieleniu albo obiecywaniu udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej w zamian

za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w jednostce naukowej, polegające na wywarciu

wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję lub zajmującej

stanowisko w jednostce naukowej, w związku z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem

stanowiska.

4.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2, wszczęto postępowanie dyscyplinarne, karalność

czynu uzasadniającego nałożenie kary ustaje z upływem 2 lat od dnia wszczęcia postępowania.

5.

Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego

wobec pracownika naukowego lub badawczo-technicznego, któremu zarzuca się popełnienie

czynu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1-5.

6.

Kary dyscyplinarne określone w art. 108 ust. 1 ulegają zatarciu, a odpis orzeczenia

o ukaraniu, dołączony do akt osobowych pracownika naukowego lub badawczo-technicznego,

podlega usunięciu po upływie 3 lat, a w przypadku kary określonej w art. 108 ust 1

pkt 3 po upływie 5 lat od dnia doręczenia mu prawomocnego orzeczenia o ukaraniu, jeżeli

w tym okresie nie został on ukarany dyscyplinarnie lub prawomocnie skazany za przestępstwo

umyślne.

1.

Rzecznika dyscyplinarnego w instytucie powołuje rada naukowa instytutu spośród pracowników

naukowych tego instytutu, a w pomocniczej jednostce naukowej dyrektor spośród pracowników

naukowych tej jednostki.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców przy komisji, o której mowa w art. 110

ust. 1 pkt 2, powołuje Prezes Akademii spośród pracowników naukowych posiadających

co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego.

3.

W przypadku powzięcia przez organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego, wiadomości

o popełnieniu czynu uzasadniającego odpowiedzialność dyscyplinarną organ niezwłocznie

poleca rzecznikowi dyscyplinarnemu wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

4.

Kadencja rzecznika dyscyplinarnego powoływanego przez radę naukową instytutu lub dyrektora

pomocniczej jednostki naukowej trwa 4 lata.

5.

Kadencja rzecznika dyscyplinarnego powoływanego przez Prezesa Akademii trwa 4 lata

i odpowiada kadencji organów Akademii.

6.

Organ, który powołał rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępców może ich odwołać przed

upływem kadencji w przypadku złożenia rezygnacji lub z innego uzasadnionego powodu.

1.

Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy.

2.

W przypadku gdy obwiniony uchyla się od uczestnictwa w postępowaniu, postępowanie

może toczyć się pod jego nieobecność.

3.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej w pierwszej instancji strony mogą się odwołać

do komisji, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

4.

Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1

pkt 2, stronom służy odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące apelacji. Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego nie służy kasacja.

5.

O prawomocnym orzeczeniu w sprawach naruszeń, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt

1 -4, komisja dyscyplinarna przekazuje informację do wiadomości organu przyznającego

środki finansowe na naukę.

6.

Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, a istnieje uzasadniona

podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody nieznane w chwili jego wydania,

wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano go za popełnienie innego czynu

lub komisja bezpodstawnie umorzyła postępowanie;

3)

w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub w poważnym

stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony, albo skład komisji nie

odpowiadał warunkom określonym w art. 110, albo zasiadała w niej osoba podlegająca

wyłączeniu.

7.

Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 6 pkt 1, jeżeli była ona

przedmiotem rozpoznania przez sąd apelacyjny w trybie określonym w ust. 4.

8.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie jest dopuszczalne

po jego śmierci albo po upływie 3 lat od popełnienia czynu będącego podstawą orzeczenia,

a gdy czyn stanowił przestępstwo - po upływie okresu przedawnienia ścigania tego przestępstwa

lub w razie wykonania kary i jej zatarcia.

9.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać, w terminie 30 dni

od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie: obwiniony, obrońca,

rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości

co do jego poczytalności - także jego małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.

1.

Dyrektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków pracownika naukowego lub badawczo-technicznego,

przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne, a także w toku postępowania

wyjaśniającego, jeżeli ze względu na wagę i wiarygodność przedstawionych zarzutów

celowe jest odsunięcie go od wykonywania obowiązków.

2.

Pracownik naukowy lub badawczo-techniczny zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu

obowiązków z dniem jego tymczasowego aresztowania.

3.

Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy, chyba że

przeciwko pracownikowi naukowemu lub badawczo-technicznemu toczy się nadal postępowanie

karne.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze pracownika naukowego lub badawczo-technicznego w okresie

zawieszenia w pełnieniu obowiązków może ulec obniżeniu, a tymczasowo aresztowanego

ulega ograniczeniu najwyżej do połowy, w zależności od stanu rodzinnego pracownika

naukowego lub badawczo-technicznego, począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zawieszenie. W okresie zawieszenia w

pełnieniu obowiązków nie przysługują dodatki do wynagrodzenia oraz wynagrodzenie za

godziny ponadwymiarowe.

2.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem z braku dowodów

winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego, pracownikowi naukowemu

lub badawczo-technicznemu należy wypłacić pozostałą część pełnego wynagrodzenia.

Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego, przebieg postępowania

wyjaśniającego i dyscyplinarnego, sposób i warunki wzywania i przesłuchiwania obwinionego,

świadków i biegłych oraz przeprowadzania innych dowodów, a także sposób wykonywania

kar dyscyplinarnych i ich zatarcia, z zachowaniem przejrzystości tych postępowań oraz

zapewnieniem bezstronności osób przeprowadzających te postępowania.

Do postępowania dyscyplinarnego wobec pracowników naukowych i badawczo-technicznych

w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem art. 82.

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące system

nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 620).