Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki,

tryb i sposób mianowania na stopnie wojskowe, na

które mogą mianować Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej albo Minister Obrony Narodowej, oraz stopnie wojskowe, na które mogą mianować organy wojskowe, o których mowa w art. 76 ust. 3 i 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej

„ustawą”, a także wzór wniosku o mianowanie.

§ 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do

1) żołnierzy

b) odbywających przeszkolenie wojskowe,

c) okresowej służby wojskowej,

d) rezerwy,

1) posiadany stopień wojskowy (nr oraz data postanowienia lub decyzji o mianowaniu);

2) imię i nazwisko;

3) imię ojca;

4) datę i miejsce urodzenia;

5) numer ewidencyjny PESEL;

6) wykształcenie (nazwa szkoły oraz rok jej ukończenia, posiadany tytuł zawodowy, stopień lub tytuł

naukowy);

7) informacje dodatkowe;

8) pisemne uzasadnienie wniosku.

4. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe

inne niż określone w ust. 2 stosuje się wzór wniosku

o mianowanie określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

rcl

a) zasadniczej służby wojskowej,

3. We wniosku, o którym mowa w ust. 2, zamieszcza się następujące dane osobowe

5. We wniosku, o którym mowa w ust. 4, zamieszcza się następujące dane osobowe

1) nazwisko;

2) imię (imiona);

e) pełniących czynną służbę wojskową w razie

ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny,

3) imię ojca;

f) pełniących służbę przygotowawczą;

4) numer ewidencyjny PESEL;

ww

w.

2) osób oraz żołnierzy rezerwy, podlegających mianowaniu w przypadkach, o których mowa w art. 76

ust. 8 pkt 1—4 ustawy.

Załącznik nr 2

rcl

WZÓR

ww

w.

rcl

.go

v.p

l

— 7446 —

ww

w.

§ 3. Mianowanie w przypadkach, o których mowa

w art. 76 ust. 8 p

pkt 1—4 ustawy, następuje

p j z okazji

j

świąt: Święta Narodowego

g Trzeciego

g Maja,

j Święta

Wojska Polskiego i Narodowego Święta Niepodległości.

§ 4. 1. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy

następuje na wniosek uprawnionego organu.

2. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe,

o których mowa w art. 76 ust. 4 i 6 ustawy, stosuje się

wzór wniosku o mianowanie określony w załączniku

nr 1 do rozporządzenia.

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r.

Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220,

poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242,

z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz. 1109, Nr 206,

poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458 oraz

z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161, poz. 1278,

Nr 190, poz. 1474 i Nr 219, poz. 1706.

5) nazwę stowarzyszenia;

6) miejsce pracy oraz zajmowane stanowisko;

7) wojskową komendę uzupełnień właściwą dla miejsca zamieszkania żołnierza rezerwy lub osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej;

8) posiadany stopień wojskowy (nr i data decyzji, nazwa organu wydającego, tytuł mianowania);

9) okresy odbywania służby przygotowawczej, ćwiczeń wojskowych oraz okres służby wojskowej

w posiadanym stopniu wojskowym (dokładna data i miejsce odbywania oraz łączna liczba dni,

nr i data rozkazu);

10) wykształcenie — wykonywany zawód (nazwa szkoły/uczelni, data jej ukończenia, staż pracy w zawodzie);

11) tytuły i stopnie naukowe i zawodowe;

12) stopień etatowy i nazwę stanowiska, na które żołnierz rezerwy posiada przydział mobilizacyjny,

pracowniczy przydział mobilizacyjny lub przydział

organizacyjno-mobilizacyjny lub przewiduje się

nadanie mu takiego przydziału (wraz z pełną nazwą jednostki wojskowej);

stopnia pułkownika (komandora) — szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub żołnierz zawodowy upoważniony przez organ wojskowy uprawniony do mianowania;

.go

v.p

l

13) wyszkolenie wojskowe (jakie, gdzie i kiedy ukończone);

Poz. 561

14) ocenę ogólną z egzaminu na oficera albo podoficera;

15) poziom znajomości języków obcych;

2) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy).

16) kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej

(data orzeczenia);

2. W przypadku śmierci osoby mianowanej akt ten

wręcza się najbliższemu członkowi rodziny tej osoby.

17) opinię upoważnionych organów wojskowych;

3. Wręczenie aktu mianowania ma charakter uroczysty.

18) pisemne uzasadnienie wniosku.

§ 5. 1. W przypadku ujawnienia, po złożeniu wniosku o mianowanie, okoliczności wykluczającej mianowanie organ wnioskujący niezwłocznie powiadamia

o tej okoliczności organ uprawniony do mianowania.

2. Organ uprawniony do mianowania, po otrzymaniu zawiadomienia o zaistnieniu okoliczności wykluczającej mianowanie, odpowiednio

1) umarza postępowanie w sprawie mianowania;

2) uchyla lub stwierdza nieważność decyzji o mianowaniu.

§ 6. 1. Żołnierzowi mianowanemu na wyższy stopień wojskowy wręcza się akt mianowania. W przypadku śmierci tego żołnierza akt mianowania wręcza

się najbliższemu członkowi jego rodziny.

2. W przypadku mianowania żołnierzy rezerwy na

pierwszy i wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów wyciąg z decyzji o mianowaniu przesyłany jest do

szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego

Wojska Polskiego właściwej do spraw kadrowo-mobilizacyjnych.

3. W przypadku odmowy mianowania przez uprawniony organ żołnierzy rezerwy i osób, o których mowa

w art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do

spraw kadr informuje o podjętej decyzji podmioty,

o których mowa w § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, pkt 3 lit. b,

pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz § 32.

rcl

2. Akt mianowania sporządza organ, który mianował żołnierza.

§ 8. 1. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, po podpisaniu decyzji o mianowaniu przez organ do tego

uprawniony, niezwłocznie przesyła wyciąg z tej decyzji do podmiotów, o których mowa w § 24 ust. 1 pkt 2

lit. a i b, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz

§ 32, jeżeli występowały one z wnioskiem o mianowanie.

3. W przypadku mianowania na stopień pułkownika (komandora) akt mianowania sporządza dyrektor

departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

ww

w.

4. W przypadku mianowania żołnierza rezerwy na

wyższy stopień wojskowy przez Ministra Obrony Narodowej akt mianowania sporządza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 4, akt

mianowania wręcza żołnierzowi organ uprawniony do

mianowania lub wojskowy komendant uzupełnień,

szef wojewódzkiego sztabu wojskowego, attaché

obrony (wojskowy, morski, lotniczy) albo żołnierz zawodowy upoważniony przez organ wojskowy do mianowania.

6. Żołnierzowi Narodowych Sił Rezerwowych akt

mianowania wręcza dowódca jednostki wojskowej,

do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy.

Rozdział 2

Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą

służbę wojskową

§ 9. 1. Żołnierz odbywający zasadniczą służbę wojskową może być mianowany na stopień starszego

szeregowego (starszego marynarza) z dniem zwolnienia z tej służby i przeniesienia do rezerwy.

2. Na stopień starszego szeregowego (starszego

marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który

1) posiada wykształcenie co najmniej gimnazjalne

i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje

(uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami

Zbrojnymi”;

7. Wręczenie aktu mianowania ma charakter uroczysty.

2) w czasie służby wojskowej osiągnął co najmniej

dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań

służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 7. 1. Osobie niepodlegającej obowiązkowi służby

wojskowej mianowanej na wyższy stopień wojskowy,

inny niż określony w art. 76 ust. 4 i 6 ustawy, akt mianowania wręcza

§ 10. 1. Z wnioskiem o mianowanie na stopień

starszego szeregowego (starszego marynarza) występuje przełożony żołnierza, od szczebla co najmniej dowódcy kompanii (równorzędnego).

1) wojskowy komendant uzupełnień, a w przypadku

oficerów mianowanych na stopień wojskowy od

stopnia porucznika (porucznika marynarki) do

2. Wniosek o mianowanie, o którym mowa

w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania.

2. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień

do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia.

3. Mianowanie na stopień wojskowy starszego

szeregowego (starszego marynarza) następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na

ten stopień.

Rozdział 3

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż po odbyciu trzech miesięcy

okresowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

.go

v.p

l

§ 11. 1. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika.

Poz. 561

Mianowanie żołnierzy odbywających

przeszkolenie wojskowe

§ 12. 1. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) może być mianowany żołnierz, który osiągnął bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej i zdał egzamin kończący pierwsze sześć tygodni przeszkolenia

wojskowego.

2. Na stopień kaprala (mata) mianuje się żołnierza,

który zdał egzamin końcowy z przeszkolenia wojskowego, z dniem ukończenia tego przeszkolenia.

4. Żołnierza można mianować na kolejny stopień

wojskowy z dniem zwolnienia z okresowej służby wojskowej, niezależnie od mianowania w czasie tej służby, jeżeli w trakcie jej trwania wykonywał obowiązki

na stanowisku poza granicami państwa nie krócej niż

sześć miesięcy.

5. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1—4, może

nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy

zajmowanego stanowiska służbowego.

§ 15. Organami właściwymi do mianowania na

stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego

marynarza) i w korpusie podoficerskim są

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli

lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant uczelni wojskowej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe

— do stopnia starszego chorążego sztabowego

(starszego chorążego sztabowego marynarki)

włącznie w podległych jednostkach wojskowych;

rcl

3. Przez egzamin, o którym mowa w ust. 2, należy

rozumieć egzamin określony w art. 76 ust. 9 pkt 1

ustawy.

3. W przypadku powołania do służby okresowej

w celu jej pełnienia w polskim kontyngencie wojskowym poza granicami państwa żołnierza można mianować na kolejny stopień wojskowy, jednak nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska, na które został

powołany.

4. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień

wojskowy występuje przełożony żołnierza zajmujący

stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii

(równorzędne).

ww

w.

5. Wniosek o mianowanie, o którym mowa

w ust. 4, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień

wojskowy.

6. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

§ 13. 1. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) i kaprala

(mata) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia

etatowego pułkownika.

2. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień

do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia.

Rozdział 4

Mianowanie żołnierzy odbywających

okresową służbę wojskową

§ 14. 1. Żołnierz odbywający okresową służbę wojskową może być mianowany na wyższy stopień wojskowy.

2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji oraz

dowódca zajmujący stanowisko służbowe oznaczone stopniem etatowym pułkownika — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana)

włącznie w podległej jednostce wojskowej.

§ 16. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który

1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne

i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje

(uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych;

2) w czasie odbywania okresowej służby wojskowej

osiągnął bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 17. Na wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone

w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok. Mianowanie to może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska służbowego.

§ 18. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują

1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) i stopnie wojskowe w korpusie podoficerskim — przełożony żołnierza zajmujący stanowisko

służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne);

§ 22. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie

oficerów w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8

pkt 5 ustawy, może być mianowany żołnierz w stopniu wojskowym szeregowego lub podoficera, który

spełnia warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy, odbył kurs oficerski lub pełnił służbę przygotowawczą i odbył ćwiczenia wojskowe w wymiarze co

najmniej piętnastu dni.

.go

v.p

l

2) na stopnie wojskowe w korpusie oficerskim — dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa okresową służbę wojskową.

Poz. 561

2. Wniosek o mianowanie, o którym mowa

w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień

wojskowy.

3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

§ 23. 1. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie

oficerów może być mianowany oficer

Mianowanie żołnierzy rezerwy

1) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 5

ustawy, jeżeli w posiadanym stopniu wojskowym

odbył ćwiczenia wojskowe w łącznym wymiarze

co najmniej piętnastu dni;

§ 19. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który

2) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 6

ustawy, w korpusach osobowych: lotnictwa, Marynarki Wojennej, sprawiedliwości i obsługi prawnej, medycznym lub duszpasterstwa.

Rozdział 5

1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne

i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje

(uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych;

2) w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych osiągał

bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu

zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

§ 24. 1. Z wnioskiem o mianowanie występują

1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) oraz stopnie wojskowe w korpusie podoficerów w przypadkach, o których mowa w art. 76

ust. 8 pkt 5 i 6 ustawy, przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy

kompanii (równorzędny), komendant szkoły podoficerskiej, jeżeli nie jest organem właściwym do

mianowania, lub wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące;

rcl

§ 20. 1. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie

podoficerów może być mianowany żołnierz spełniający warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy, który

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy

zajmowanego stanowiska służbowego.

1) odbywał lub pełnił czynną służbę wojskową albo

odbywał zajęcia wojskowe;

2) odbywa czynną służbę wojskową w ramach kursu

oficerskiego, po odbyciu co najmniej siedmiu dni

tego kursu, jeżeli pełnił służbę przygotowawczą

w kilku okresach.

ww

w.

2. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów mianuje się szeregowego (marynarza) i starszego szeregowego (starszego marynarza) po zdaniu

egzaminu na podoficera, a w przypadku żołnierza pełniącego służbę przygotowawczą — po zdaniu egzaminu na podoficera i odbyciu ćwiczeń wojskowych

w wymiarze co najmniej siedmiu dni.

§ 21. 1. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie

podoficerów może być mianowany podoficer

1) jeżeli spełnia warunki określone w art. 76 ust. 8

pkt 5 ustawy i w posiadanym stopniu wojskowym

odbył łącznie ćwiczenia wojskowe w wymiarze co

najmniej siedmiu dni;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 6

ustawy, w korpusie osobowym medycznym.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

mianowanie na wyższy stopień wojskowy może nastąpić nie wcześniej niż po upływie jednego roku od

daty ostatniego mianowania.

3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy

zajmowanego stanowiska służbowego.

2) w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 1 ustawy

a) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy)

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających

obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za

granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,

b) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających

żołnierzy, którzy brali udział w walkach o niepodległość państwa, wobec żołnierzy zrzeszonych w tych stowarzyszeniach,

c) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy,

trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz

rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony

w podmiotach, o których mowa w lit. b;

3) w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 2 ustawy

a) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy)

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających

obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za

granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

wniosek o mianowanie przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na

dany stopień wojskowy.

c) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy,

trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz

rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony

w podmiotach, o których mowa w lit. b;

3. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim

przedstawicielstwie dyplomatycznym przesyła do

Wojskowego

j

g Komendanta Uzupełnień

p

Warszawa-Śródmieście, który przesyła go do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

właściwego do spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za

pośrednictwem szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego.

.go

v.p

l

b) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających

żołnierzy mających szczególne zasługi z tytułu

działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej,

4) w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 3 ustawy

a) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy)

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających

obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za

granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,

c) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy,

trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz

rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony

w podmiotach, o których mowa w lit. b;

5. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy wojskowy komendant uzupełnień przesyła do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska

Polskiego właściwego do spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za pośrednictwem szefa wojewódzkiego sztabu

wojskowego.

5) w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 4 ustawy

6. Szef komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwej do spraw kadrowo-mobilizacyjnych po zaopiniowaniu wniosku przesyła

go do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr.

rcl

b) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających

żołnierzy, którzy brali udział w misjach pokojowych, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach,

4. Wniosek o mianowanie żołnierza rezerwy podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2—6, przesyłają do

wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub

pobytu czasowego, trwającego ponad trzy miesiące,

który przesyła go do szefa komórki organizacyjnej

Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwego do

spraw kadrowo-mobilizacyjnych, za pośrednictwem

szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego.

a) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy)

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do żołnierzy posiadających

obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za

granicą w obszarze właściwości danego polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego,

ww

w.

b) organy władzy publicznej albo podmioty posiadające osobowość prawną zatrudniające żołnierzy zasłużonych z tytułu wykonywania prac lub

zadań na rzecz obronności państwa,

c) władze naczelne organizacji pozarządowych wykonujących działania o charakterze obronnym,

edukacyjno-wychowawczym lub w zakresie bezpieczeństwa publicznego, w których działały lub

działają te osoby,

d) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy,

trwającego ponad trzy miesiące, jeżeli żołnierz

rezerwy nie jest zatrudniony lub zrzeszony

w podmiotach, o których mowa w lit. b i c;

6) w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 5 i 6 ustawy

a) dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz

posiada przydział mobilizacyjny lub w której

pełnił okresową służbę wojskową, odbywał ćwiczenia wojskowe albo posiada nadany przydział

kryzysowy,

b) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy,

trwającego ponad trzy miesiące.

7. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr przesyła wniosek dotyczący żołnierza rezerwy, o którym mowa

w art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, do Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych w celu wyrażenia opinii, a następnie przedstawia go Ministrowi

Obrony Narodowej.

8. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje odpowiednio decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy lub

postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 25. 1. Organem właściwym do mianowania na

stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego

marynarza) i w korpusie podoficerskim jest Minister

Obrony Narodowej.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 5 i 6 ustawy, organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego

(starszego marynarza) i w korpusie podoficerskim są

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli

lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant uczelni wojskowej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe

— do stopnia starszego chorążego sztabowego

2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne

stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej

jednostce wojskowej, oraz wojskowy komendant

uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu

stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy miesiące.

Rozdział 6

2) na stopień wojskowy w korpusie oficerów

a) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz

pełni czynną służbę wojskową,

.go

v.p

l

(starszego chorążego sztabowego marynarki)

włącznie w podległych jednostkach wojskowych,

oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego;

Poz. 561

Mianowanie żołnierzy pełniących czynną służbę

wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji

i w czasie wojny

§ 26. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny organami właściwymi do mianowania na wyższy

stopień wojskowy żołnierzy pełniących czynną służbę

wojskową są organy, o których mowa w art. 76 ust. 7

pkt 1 i 2 ustawy, oraz

1) Minister Obrony Narodowej lub Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych — do stopnia pułkownika (komandora) włącznie;

2. Wniosek o mianowanie, o którym mowa

w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień

wojskowy.

3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

§ 28. 1. Warunkiem mianowania żołnierza na

pierwszy stopień wojskowy w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny jest

1) w korpusie podoficerów — posiadanie przez niego

wykształcenia co najmniej na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej i zdanie egzaminu na podoficera;

2) w korpusie oficerskim — posiadanie przez niego

wykształcenia wyższego i zdanie egzaminu na oficera.

2. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy może

nastąpić w przypadku, gdy żołnierz spełnia łącznie następujące warunki

1) otrzymał pozytywną opinię służbową;

rcl

2) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny), Szef

Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szef Służby

Wywiadu Wojskowego, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant wyższej szkoły

oficerskiej oraz dowódca zajmujący równorzędne

lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia

starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych, oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego;

b) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad trzy miesiące.

ww

w.

3) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego

sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej, oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce

pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad trzy

miesiące;

4) dowódca jednostki wojskowej, oddziału lub pododdziału zajmujący stanowisko służbowe od

szczebla co najmniej dowódcy kompanii (równorzędny) — do stopnia kaprala (mata) włącznie

w podległej jednostce wojskowej, oddziale lub

pododdziale.

§ 27. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje

1) na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) oraz stopnie w korpusie podoficerów —

przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub

pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad

trzy miesiące;

2) jest zdyscyplinowany;

3) posiada kwalifikacje wojskowe wymagane na danym stanowisku;

4) pełni czynną służbę wojskową przez okres co najmniej sześciu miesięcy, a od ostatniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok.

3. Mianowanie może nastąpić na stopień wojskowy nie wyższy niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego.

Rozdział 7

Mianowanie żołnierzy pełniących służbę

przygotowawczą

§ 29. 1. Na zakończenie służby przygotowawczej

komendant szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia,

w którym żołnierz był szkolony na potrzeby korpusu

oficerów albo podoficerów i zdał egzamin na

1) oficera, mianuje na stopień kaprala (mata), z jednoczesnym przeznaczeniem żołnierza do mianowania na stopień oficerski, po odbyciu ćwiczeń

wojskowych w wymiarze, o którym mowa w § 22;

2) podoficera, mianuje na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza), z jednoczesnym

przeznaczeniem żołnierza do mianowania na stopień podoficerski, po odbyciu ćwiczeń wojskowych w wymiarze, o którym mowa w § 20 ust. 2.

2. Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest

równoznaczny z egzaminem, o którym mowa w ust. 1

pkt 2.

§ 30. Do mianowania, o którym mowa w § 29,

uprawniony jest komendant szkoły wojskowej (ośrodka szkolenia) zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej pułkownika (komandora), a w przypadku gdy stopień etatowy

zajmowanego stanowiska służbowego jest niższy —

jego przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział 8

5) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego osoby, trwającego ponad

trzy miesiące, jeżeli osoba ta nie jest zatrudniona

lub zrzeszona w podmiotach, o których mowa

w pkt 2—4.

.go

v.p

l

3. Żołnierz pełniący służbę przygotowawczą w ramach kształcenia na potrzeby korpusu oficerów może

być mianowany na stopień starszego szeregowego

(starszego marynarza) przez komendanta szkoły wojskowej lub ośrodka szkolenia, nie wcześniej niż po

upływie połowy okresu służby przygotowawczej,

za uzyskiwanie pozytywnych wyników w szkoleniu

i dyscyplinie.

Poz. 561

Mianowanie osób niepodlegających obowiązkowi

czynnej służby wojskowej

§ 31. Z wnioskiem o mianowanie na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów osób, o których

mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, występują

1) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze

właściwości danego polskiego przedstawicielstwa

dyplomatycznego;

§ 34. Stowarzyszenia oraz organizacje, o których

mowa w § 31 pkt 2 i 3 oraz § 32 pkt 2—4, przesyłają

wnioski o mianowanie na wyższy stopień wojskowy

do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr.

§ 35. Wojskowy komendant uzupełnień wnioski

o mianowanie przesyła do dyrektora departamentu

Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do

spraw kadr.

§ 36. 1. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr przedstawia

Ministrowi Obrony Narodowej projekt wniosku do

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o mianowanie

osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1—4 ustawy,

na pierwszy stopień oficerski podporucznika (podporucznika marynarki) lub na stopnie oficerskie generałów (admirałów).

rcl

2) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby, które brały udział w walkach o niepodległość

państwa, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach;

§ 33. Attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy)

w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym przesyła wnioski o mianowanie na wyższy stopień wojskowy osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1—4

ustawy, do Wojskowego Komendanta Uzupełnień

Warszawa-Śródmieście, który przesyła je do dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej

właściwego do spraw kadr.

3) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby mające szczególne zasługi z tytułu działalności

na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej;

ww

w.

4) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego osoby, trwającego ponad

trzy miesiące, jeżeli osoba ta nie jest zrzeszona

w podmiotach, o których mowa w pkt 2 i 3.

§ 32. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy osób, o których mowa w art. 76

ust. 8 pkt 3 i 4 ustawy, występują

1) attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) w polskim przedstawicielstwie dyplomatycznym w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie stale zamieszkujących za granicą w obszarze

właściwości danego polskiego przedstawicielstwa

dyplomatycznego;

2) władze naczelne stowarzyszeń zrzeszających osoby, które brały udział w misjach pokojowych, wobec osób zrzeszonych w tych stowarzyszeniach;

3) organy władzy publicznej albo podmioty posiadające osobowość prawną, zatrudniające osoby mające zasługi w pracach lub zadaniach na rzecz

obronności państwa;

4) władze naczelne organizacji pozarządowych wykonujących działania o charakterze obronnym, edukacyjno-wychowawczym lub w zakresie bezpieczeństwa publicznego, w których działały lub działają te osoby;

2. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr przed przedstawieniem wniosku dotyczącego osób, o którym mowa

w art. 76 ust. 8 pkt 1 i 2 ustawy, przesyła ten wniosek

do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w celu wyrażenia opinii.

3. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony

Narodowej właściwego do spraw kadr przedstawia

Ministrowi Obrony Narodowej projekt decyzji o mianowaniu na wyższy stopień wojskowy inny niż określony w ust. 1 osób, o których mowa w art. 76 ust. 8

pkt 1—4 ustawy.

Rozdział 9

Mianowanie żołnierzy, którzy ponieśli śmierć

w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej

mającą związek z tą służbą

§ 37. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy żołnierza w razie jego śmierci w czynnej służbie wojskowej, mającej związek z tą służbą,

może wystąpić

1) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz

pełnił czynną służbę wojskową;

2) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad trzy miesiące, w dniu śmierci żołnierza.

3. Wniosek o mianowanie, o którym mowa

w ust. 1, przedstawia się drogą służbową Ministrowi

Obrony Narodowej, a w przypadku wniosku na pierwszy stopień oficerski (podporucznika) oraz na stopnie

oficerskie generałów i admirałów — Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Mianowanie następuje odpowiednio decyzją

Ministra Obrony Narodowej lub postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział 10

służby kontraktowej, mianowani są z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dniu 31 grudnia

2009 r.

.go

v.p

l

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach

z wnioskiem o mianowanie może wystąpić Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego lub dowódca rodzaju Sił Zbrojnych (równorzędny).

Poz. 561

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 40. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony

Narodowej z dnia 16 kwietnia 2009 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. Nr 65,

poz. 548).

§ 41. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: B. Klich

ww

w.

rcl

§ 38. Żołnierze nadterminowej zasadniczej służby

wojskowej, jeżeli nie zawarli kontraktu na pełnienie

§ 39. Żołnierz rezerwy, który ukończył przeszkolenie wojskowe przed dniem 1 stycznia 2004 r., może

być mianowany na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów, jeśli spełnił warunki określone

w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy oraz odbył ćwiczenia wojskowe o łącznym wymiarze co najmniej pięciu dni.

.go

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz

Lachowski

Data: 2010.05.21

23:51:43 +02'00'

Poz. 561

.go

v.p

l

561

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 30 kwietnia 2010 r.

w sprawie mianowania na stopnie wojskowe

Na podstawie art. 76 ust. 14 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241,

poz. 2416, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Załączniki do rozporządzenia Ministra Obrony

Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. (poz. 561)

Załącznik nr 1

rcl

WZÓR

ww

w.

.go

v.p

l