Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego

§ 1. 1. Rozporządzenie określa definicje ryzyka

handlowego, politycznego i nierynkowego, które mogą prowadzić do powstania szkody.

2. Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają

1) podmiot publiczny — podmiot, który w jakiejkolwiek formie reprezentuje władzę publiczną i nie

może zostać uznany za niewypłacalny w drodze jakiegokolwiek postępowania sądowego lub administracyjnego;

2) podmiot prywatny — podmiot, który nie jest podmiotem publicznym, chyba że podmiot ten może

zostać uznany za podmiot publiczny z uwagi na

a) jego status prawny,

b) efektywność postępowania prawnego przeciwko niemu,

§ 3. Ryzyko polityczne obejmuje

1) opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem prywatnym, oraz jego

poręczyciela albo gwaranta, którzy są podmiotami

publicznymi;

2) opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem publicznym, oraz jego

poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują;

3) jednostronne zerwanie kontraktu eksportowego

przez dłużnika, który jest podmiotem publicznym,

rozumiane jako niewykonanie lub nienależyte wykonanie kontraktu eksportowego, w szczególności

bezpodstawna odmowa przyjęcia towarów lub

usług;

4) środki lub decyzje kraju trzeciego, innego niż

Rzeczpospolita Polska lub kraj ubezpieczającego,

podjęte przez rząd kraju trzeciego lub jego władze

publiczne w formie uznawanej za interwencję rządu, które uniemożliwiają wykonanie umowy finansującej kontrakt eksportowy lub kontraktu eksportowego;

rcl

c) jego źródła finansowania i dochodów,

3) jednostronne zerwanie kontraktu eksportowego

przez dłużnika, który jest podmiotem prywatnym,

rozumiane jako niewykonanie lub nienależyte wykonanie kontraktu eksportowego, w szczególności

bezpodstawna odmowa przyjęcia towarów lub

usług.

d) fakt, że może on również spłacać długi, korzystając ze źródeł niezwiązanych z funduszami administracji publicznej, w szczególności z przychodów uzyskanych z podatków lokalnych lub

ze świadczenia usług publicznych,

e) wpływ, jaki może na niego wywierać rząd kraju

macierzystego, lub kontrolę, którą może nad

nim sprawować.

w.

§ 2. Ryzyko handlowe obejmuje

1) prawne lub faktyczne stwierdzenie niewypłacalności dłużnika, który jest podmiotem prywatnym, oraz

jego poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują

i są podmiotami prywatnymi;

ww

2) opóźnienie w spełnieniu świadczenia przez dłużnika, który jest podmiotem prywatnym, oraz jego

poręczyciela albo gwaranta, jeżeli występują i są

podmiotami prywatnymi;

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej

— finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada

2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592).

2) Rozporządzenie wdraża dyrektywę Rady 98/29/WE w sprawie harmonizacji podstawowych przepisów dotyczących

zasad ubezpieczeń kredytów eksportowych dla transakcji

objętych ubezpieczeniem średnio- i długoterminowym

(Dz. Urz. UE L 148 z 07.05.1998, str. 22, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 11, t. 28,

str. 246).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2005 r.

Nr 143, poz. 1204 oraz z 2009 r. Nr 161, poz. 1277 i Nr 215,

poz. 1662.

5) ogłoszenie powszechnego moratorium płatniczego przez rząd kraju dłużnika lub kraju, który uczestniczy w dokonywaniu płatności w związku z umową finansującą kontrakt eksportowy lub kontraktem eksportowym;

6) niemożność lub opóźnienie w dokonywaniu transferu należności uiszczanych w związku z umową

finansującą kontrakt eksportowy lub kontraktem

eksportowym, spowodowane wydarzeniami politycznymi, trudnościami gospodarczymi, środkami

prawnymi lub administracyjnymi, które wystąpiły

lub zostały podjęte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;

7) przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika, zgodnie z którymi dokonanie przez dłużnika płatności

w walucie lokalnej powoduje zwolnienie dłużnika

z długu, bez względu na to, że w wyniku wahań

kursu walutowego płatność dokonana przez dłużnika, przeliczona na walutę umowy finansującej

kontrakt eksportowy lub kontraktu eksportowego,

nie jest wystarczająca do spełnienia przez dłużnika

świadczenia w całości według stanu na dzień dokonania płatności;

8) środki lub decyzje podjęte przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej lub rząd kraju ubezpieczającego, łącznie ze środkami i decyzjami podjętymi

przez Unię Europejską, odnoszące się do handlu

§ 4. Ryzyko nierynkowe obejmuje ryzyko handlowe i polityczne zdefiniowane w § 2 i 3, związane z dłużnikami mającymi siedziby w krajach innych niż kraje

Unii Europejskiej, Australia, Kanada, Islandia, Japonia, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria i Stany

Zjednoczone.

9) siłę wyższą, której działanie występuje poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje w szczególności następujące zdarzenia i ich skutki: wojnę,

wojnę domową, powstanie, rewolucję, zamieszki,

przewlekłe masowe strajki, trzęsienie ziemi, wybuch wulkanu, cyklon, tajfun, powódź, gwałtowną

falę przypływową, pożary o rozmiarach katastrofalnych, awarię nuklearną, akty piractwa morskiego.

§ 5. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

umów ubezpieczenia eksportowego zawieranych do

dnia wejścia w życie rozporządzenia.

.go

v.p

l

między państwem członkowskim i krajami trzecimi, takie jak zakaz wywozu, jeżeli skutki takich

środków lub decyzji uniemożliwiają należyte wykonanie umowy finansującej kontrakt eksportowy

lub kontraktu eksportowego i nie są w inny sposób rekompensowane przez dany rząd;

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ww

w.

rcl

Minister Finansów: w z. E. Suchocka-Roguska

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.05.14

17:47:43 +02'00'

Poz. 534

.go

v.p

l

534

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW1)

z dnia 7 maja 2010 r.

w sprawie określenia definicji ryzyka handlowego, politycznego i nierynkowego2)

Na podstawie art. 2 ust. 9 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 59,

poz. 609, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje