Ustawa z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o Trybunale Stanu

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 925, z 2003 r. Nr 175, poz. 1692 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Opinię, o której mowa w ust. 6, Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej przyjmuje

na posiedzeniu zamkniętym.

”

;

2)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Przewodniczący Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej przesyła niezwłocznie osobie

objętej wnioskiem odpis wstępnego wniosku, informując ją o prawie do złożenia pisemnych

wyjaśnień w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania oraz o innych uprawnieniach przysługujących

tej osobie w postępowaniu przed Komisją.

”

;

3)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Jeżeli zostanie ujawniona okoliczność, która mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności

członka Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej przy czynności przesłuchania przez

Komisję osoby objętej wnioskiem lub świadka, ulega on wyłączeniu z tej czynności.

2.

Za okoliczność, o której mowa w ust. 1, nie może być w szczególności uznana przynależność

do określonego klubu lub koła poselskiego.

3.

Wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje Komisja, na wniosek osoby objętej wnioskiem,

świadka lub członka Komisji; w głosowaniu nie bierze udziału członek Komisji, którego

wyłączenia głosowanie dotyczy.

”

;

4)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej może żądać od organów władzy publicznej oraz

organów osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej pisemnych

wyjaśnień lub przedstawienia dokumentów będących w ich dyspozycji, jak także akt każdej

sprawy przez nie prowadzonej.

2.

Komisja może zlecić Prokuratorowi Generalnemu lub Najwyższej Izbie Kontroli przeprowadzenie

określonej czynności niezbędnej do wyjaśnienia okoliczności sprawy.

3.

Komisja może zapoznawać się z dokumentami lub aktami, badając sprawę na miejscu.

”

;

5)

po art. 9 dodaje się art. 9a-9g w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Czynności dowodowe Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej przeprowadza na posiedzeniach

zamkniętych.

2.

W postępowaniu przed Komisją osoba objęta wnioskiem, świadkowie i biegli zwolnieni

są od obowiązku zachowania tajemnicy służbowej i państwowej.

3.

Dla uzyskania wiedzy specjalistycznej Komisja może powoływać biegłych lub tłumaczy.

Do biegłych stosuje się odpowiednio przepisy art. 9b ust. 3-6.

Art. 9b.

1.

Każda osoba wezwana przed Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej w charakterze świadka

ma obowiązek stawić się w wyznaczonym terminie i złożyć zeznania.

2.

Jeżeli świadek nie może stawić się na wezwanie z powodu choroby, kalectwa lub innej

niedającej się pokonać przeszkody, Komisja może go przesłuchać w miejscu jego pobytu.

3.

W przypadku gdy świadek bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie Komisji, bez

zezwolenia Komisji wydali się z miejsca czynności albo bezpodstawnie uchyli się od

złożenia zeznań, Komisja może zwrócić się do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem

o zastosowanie kary porządkowej.

4.

Do postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, oraz wykonania

orzeczonej kary porządkowej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego wykonawczego.

5.

Komisji przysługuje zażalenie na odmowę zastosowania kary porządkowej. Do postępowania

w sprawie zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

6.

Na terenie Sejmu czynności związane z przymusowym doprowadzeniem przed Komisję ukaranego

karą porządkową, wykonuje, na polecenie sądu, Straż Marszałkowska.

Art. 9c.

1.

Na zewnątrz Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej reprezentuje oraz działa w jej

imieniu przewodniczący Komisji lub, z jego upoważnienia, zastępca przewodniczącego.

2.

Przewodniczący Komisji kieruje posiedzeniem Komisji i czuwa nad jego prawidłowym przebiegiem.

3.

Przewodniczący Komisji prowadzi przesłuchanie przed Komisją, a w szczególności

1)

poucza świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy,

2)

poucza biegłego lub tłumacza o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej opinii

lub tłumaczenia,

3)

poucza świadka o przysługujących mu uprawnieniach w postępowaniu przed Komisją,

4)

uchyla pytania sugerujące treść odpowiedzi i pytania nieistotne bądź niestosowne.

4.

W trakcie przesłuchania przed Komisją od decyzji przewodniczącego osobie objętej wnioskiem

lub świadkowi przysługuje odwołanie do Komisji. Komisja rozstrzyga o odwołaniu w drodze

głosowania, większością głosów.

Art. 9d.

1.

Osoba objęta wnioskiem ma obowiązek stawić się przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej.

2.

Osoba objęta wnioskiem ma w szczególności prawo do

1)

składania wyjaśnień ustnie lub na piśmie i zgłaszania wniosków dowodowych; może jednak

bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania

wyjaśnień,

2)

korzystania z pomocy nie więcej niż trzech obrońców; obrońcą w postępowaniu przed

Komisją może być jedynie adwokat lub racica prawny,

3)

uczestniczenia osobiście lub przez obrońcę we wszystkich czynnościach dowodowych przeprowadzanych

przez Komisję oraz w czynnościach podejmowanych na jej żądanie,

4)

dostępu do materiału dowodowego po uzyskaniu zgody Komisji,

5)

końcowego zaznajomienia się z materiałami postępowania przeprowadzonego przed Komisją.

Art. 9e.

1.

W postępowaniu przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej świadkowi należy umożliwić

swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a następnie

można zadawać pytania zmierzające

do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Nie wolno zadawać pytań sugerujących

świadkowi treść odpowiedzi ani pytań nieistotnych bądź niestosownych.

2.

W postępowaniu przed Komisją świadkowi służy w szczególności prawo do

1)

uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli jej udzielenie mogłoby narazić świadka

lub osobę dla niego najbliższą w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

odmowy zeznań, gdy jest on osobą najbliższą dla osoby objętej wnioskiem lub jeżeli

w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym

postępowaniem przed Komisją,

3)

złożenia wniosku o zwolnienie od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania, jeżeli

pozostaje z osobą objętą wnioskiem w szczególnie bliskim stosunku osobistym,

4)

złożenia wniosku o zarządzenie przerwy w posiedzeniu Komisji,

5)

złożenia wniosku o uchylenie pytania, które w ocenie świadka sugeruje mu treść odpowiedzi,

jest nieistotne bądź niestosowne,

6)

złożenia wniosku o zmianę terminu przesłuchania,

7)

złożenia wniosku o dokonanie czynności, które Komisja może albo ma obowiązek podejmować

z urzędu.

3.

O uprawnieniach wymienionych w ust. 2 oraz o odpowiedzialności karnej za zeznanie

nieprawdy lub zatajenie prawdy świadka poucza się przed rozpoczęciem przesłuchania.

Art. 9f.

1.

Z przesłuchania sporządza się protokół.

2.

Protokół sporządza się w oparciu o zapis dźwiękowy przesłuchania.

3.

O dokonywaniu zapisu dźwiękowego przesłuchania przewodniczący Komisji informuje osobę

przesłuchiwaną.

4.

Zapis dźwiękowy przebiegu przesłuchania stanowi załącznik do protokołu.

5.

Protokół podpisuje przewodniczący Komisji i osoba przesłuchiwana.

6.

Skreśleń, poprawek lub uzupełnień w protokole dokonuje przewodniczący Komisji na wniosek

osoby przesłuchiwanej lub członka Komisji, o czym informuje członków Komisji na jej

najbliższym posiedzeniu.

7.

Skreślenia, poprawki lub uzupełnienia dokonane w protokole wymagają omówienia podpisanego

przez osoby podpisujące protokół.

8.

Odrzucony wniosek o dokonanie skreśleń, poprawek lub uzupełnień dołącza się do protokołu.

9.

Jeżeli osoba przesłuchiwana odmawia podpisania protokołu lub nie może go podpisać,

przewodniczący Komisji zaznacza w protokole przyczynę braku podpisu.

10.

Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe w protokole mogą być sprostowane na wniosek

lub z urzędu.

Art. 9g.

1.

Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej uchwala sprawozdanie o wystąpieniu do Zgromadzenia

Narodowego z wnioskiem o postawienie Prezydenta w stan oskarżenia albo o umorzenie

postępowania w sprawie.

2.

W stosunku do osób wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 Komisja uchwala sprawozdanie

o wystąpieniu do Sejmu z wnioskiem o pociągnięcie tych osób do odpowiedzialności przed

Trybunałem Stanu albo o umorzenie postępowania w sprawie.

3.

Wniosek o postawienie w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed

Trybunałem Stanu powinien spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia, a wniosek o umorzenie postępowania - zawierać uzasadnienie

faktyczne i prawne tego wniosku.

4.

Wnioski mniejszości mogą zawierać jedynie wnioski o umorzenie postępowania, postawienie

w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu.

5.

Wnioski mniejszości do sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, zawierające wnioski

o postawienie w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem

Stanu powinny spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia.

6.

Jeżeli wnioski, o których mowa w ust. 3 i 4, nie odpowiadają warunkom określonym w

ustawie, odpowiednio przewodniczący Zgromadzeniu Narodowemu albo Marszałek Sejmu,

w uzgodnieniu z Prezydium Sejmu, wzywa wnioskodawców do ich uzupełnienia w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres uzupełnienia wniosku.

7.

W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie i w zakresie, o których mowa w ust.

6, wniosek taki nie podlega rozpatrzeniu.

”

;

6)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej przedstawia Zgromadzeniu Narodowemu sprawozdanie

z przeprowadzonego postępowania wraz z wnioskiem, o którym mowa w art. 9g ust. 1.

”

;

7)

w art. 11 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Po podjęciu uchwały o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu Sejm

wybiera spośród posłów, w terminie 3 miesięcy, oskarżyciela, który posiada kwalifikacje

wymagane do zajmowania stanowiska sędziego. W razie utraty uprawnień przez oskarżyciela

jego obowiązki do czasu wyboru nowego oskarżyciela wykonuje Marszałek Sejmu.

3.

Po wyborze oskarżyciela, o którym mowa w ust. 2, Marszałek Sejmu przesyła, z zastrzeżeniem

art. 13 ust. 3b, przewodniczącemu Trybunału Stanu, uchwałę Sejmu o pociągnięciu do

odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu wraz z uchwałą Komisji Odpowiedzialności

Konstytucyjnej albo wnioskiem mniejszości, które w dalszym postępowaniu przed Trybunałem

Stanu stanowią akt oskarżenia. W wypadku konieczności uchylenia immunitetu poselskiego

lub senatorskiego następuje to po wyrażeniu przez Sejm lub Senat zgody na pociągnięcie

do odpowiedzialności karnej.

”

;

8)

w art. 13

a)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9g ust. 1, Zgromadzenie Narodowe

głosuje nad postawieniem Prezydenta w stan oskarżenia.

”

,

b)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9g ust. 2, Sejm głosuje nad pociągnięciem

do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt

2-7 i ust. 2.

”

;

9)

w art. 13a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli po nadaniu biegu przez Marszałka Sejmu wnioskowi wstępnemu, a przed podjęciem

uchwały o postawieniu w stan oskarżenia albo o pociągnięciu do odpowiedzialności przed

Trybunałem Stanu albo przed stwierdzeniem umorzenia postępowania w sprawie upłynie

kadencja Sejmu, postępowanie w danej sprawie toczy się nadal po rozpoczęciu następnych

kadencji Sejmu.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Sejm nowej kadencji wybiera posła oskarżyciela.

”

;

10)

art. 20a otrzymuje brzmienie

„

Art. 20a.

1.

W postępowaniu przed Trybunałem Stanu udział obrońcy jest konieczny.

2.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, obrońcą może być jedynie adwokat lub radca

prawny.

”

;

11)

po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

1.

Kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przed Komisją

Odpowiedzialności Konstytucyjnej, zanim zostały ujawnione w postępowaniu przed Trybunałem

Stanu,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia publicznie wiadomości z rozprawy przed

Trybunałem Stanu prowadzonej z wyłączeniem jawności.

3.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela Przewodniczący Komisji.

”

.

Czynności dokonane w postępowaniu przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem

przepisów dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Przewodniczący Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej przesyła niezwłocznie osobie

objętej wnioskiem odpis wstępnego wniosku, informując ją o prawie do złożenia pisemnych

wyjaśnień w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania oraz o innych uprawnieniach przysługujących

tej osobie w postępowaniu przed Komisją.

1.

Jeżeli zostanie ujawniona okoliczność, która mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności

członka Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej przy czynności przesłuchania przez

Komisję osoby objętej wnioskiem lub świadka, ulega on wyłączeniu z tej czynności.

2.

Za okoliczność, o której mowa w ust. 1, nie może być w szczególności uznana przynależność

do określonego klubu lub koła poselskiego.

3.

Wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje Komisja, na wniosek osoby objętej wnioskiem,

świadka lub członka Komisji; w głosowaniu nie bierze udziału członek Komisji, którego

wyłączenia głosowanie dotyczy.

1.

Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej może żądać od organów władzy publicznej oraz

organów osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej pisemnych

wyjaśnień lub przedstawienia dokumentów będących w ich dyspozycji, jak także akt każdej

sprawy przez nie prowadzonej.

2.

Komisja może zlecić Prokuratorowi Generalnemu lub Najwyższej Izbie Kontroli przeprowadzenie

określonej czynności niezbędnej do wyjaśnienia okoliczności sprawy.

3.

Komisja może zapoznawać się z dokumentami lub aktami, badając sprawę na miejscu.

1.

Czynności dowodowe Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej przeprowadza na posiedzeniach

zamkniętych.

2.

W postępowaniu przed Komisją osoba objęta wnioskiem, świadkowie i biegli zwolnieni

są od obowiązku zachowania tajemnicy służbowej i państwowej.

3.

Dla uzyskania wiedzy specjalistycznej Komisja może powoływać biegłych lub tłumaczy.

Do biegłych stosuje się odpowiednio przepisy art. 9b ust. 3-6.

1.

Każda osoba wezwana przed Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej w charakterze świadka

ma obowiązek stawić się w wyznaczonym terminie i złożyć zeznania.

2.

Jeżeli świadek nie może stawić się na wezwanie z powodu choroby, kalectwa lub innej

niedającej się pokonać przeszkody, Komisja może go przesłuchać w miejscu jego pobytu.

3.

W przypadku gdy świadek bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie Komisji, bez

zezwolenia Komisji wydali się z miejsca czynności albo bezpodstawnie uchyli się od

złożenia zeznań, Komisja może zwrócić się do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem

o zastosowanie kary porządkowej.

4.

Do postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, oraz wykonania

orzeczonej kary porządkowej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego wykonawczego.

5.

Komisji przysługuje zażalenie na odmowę zastosowania kary porządkowej. Do postępowania

w sprawie zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

6.

Na terenie Sejmu czynności związane z przymusowym doprowadzeniem przed Komisję ukaranego

karą porządkową, wykonuje, na polecenie sądu, Straż Marszałkowska.

1.

Na zewnątrz Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej reprezentuje oraz działa w jej

imieniu przewodniczący Komisji lub, z jego upoważnienia, zastępca przewodniczącego.

2.

Przewodniczący Komisji kieruje posiedzeniem Komisji i czuwa nad jego prawidłowym przebiegiem.

3.

Przewodniczący Komisji prowadzi przesłuchanie przed Komisją, a w szczególności

1)

poucza świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy,

2)

poucza biegłego lub tłumacza o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej opinii

lub tłumaczenia,

3)

poucza świadka o przysługujących mu uprawnieniach w postępowaniu przed Komisją,

4)

uchyla pytania sugerujące treść odpowiedzi i pytania nieistotne bądź niestosowne.

4.

W trakcie przesłuchania przed Komisją od decyzji przewodniczącego osobie objętej wnioskiem

lub świadkowi przysługuje odwołanie do Komisji. Komisja rozstrzyga o odwołaniu w drodze

głosowania, większością głosów.

1.

Osoba objęta wnioskiem ma obowiązek stawić się przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej.

2.

Osoba objęta wnioskiem ma w szczególności prawo do

1)

składania wyjaśnień ustnie lub na piśmie i zgłaszania wniosków dowodowych; może jednak

bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania

wyjaśnień,

2)

korzystania z pomocy nie więcej niż trzech obrońców; obrońcą w postępowaniu przed

Komisją może być jedynie adwokat lub racica prawny,

3)

uczestniczenia osobiście lub przez obrońcę we wszystkich czynnościach dowodowych przeprowadzanych

przez Komisję oraz w czynnościach podejmowanych na jej żądanie,

4)

dostępu do materiału dowodowego po uzyskaniu zgody Komisji,

5)

końcowego zaznajomienia się z materiałami postępowania przeprowadzonego przed Komisją.

1.

W postępowaniu przed Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej świadkowi należy umożliwić

swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a następnie

można zadawać pytania zmierzające

do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Nie wolno zadawać pytań sugerujących

świadkowi treść odpowiedzi ani pytań nieistotnych bądź niestosownych.

2.

W postępowaniu przed Komisją świadkowi służy w szczególności prawo do

1)

uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli jej udzielenie mogłoby narazić świadka

lub osobę dla niego najbliższą w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

odmowy zeznań, gdy jest on osobą najbliższą dla osoby objętej wnioskiem lub jeżeli

w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym

postępowaniem przed Komisją,

3)

złożenia wniosku o zwolnienie od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania, jeżeli

pozostaje z osobą objętą wnioskiem w szczególnie bliskim stosunku osobistym,

4)

złożenia wniosku o zarządzenie przerwy w posiedzeniu Komisji,

5)

złożenia wniosku o uchylenie pytania, które w ocenie świadka sugeruje mu treść odpowiedzi,

jest nieistotne bądź niestosowne,

6)

złożenia wniosku o zmianę terminu przesłuchania,

7)

złożenia wniosku o dokonanie czynności, które Komisja może albo ma obowiązek podejmować

z urzędu.

3.

O uprawnieniach wymienionych w ust. 2 oraz o odpowiedzialności karnej za zeznanie

nieprawdy lub zatajenie prawdy świadka poucza się przed rozpoczęciem przesłuchania.

1.

Z przesłuchania sporządza się protokół.

2.

Protokół sporządza się w oparciu o zapis dźwiękowy przesłuchania.

3.

O dokonywaniu zapisu dźwiękowego przesłuchania przewodniczący Komisji informuje osobę

przesłuchiwaną.

4.

Zapis dźwiękowy przebiegu przesłuchania stanowi załącznik do protokołu.

5.

Protokół podpisuje przewodniczący Komisji i osoba przesłuchiwana.

6.

Skreśleń, poprawek lub uzupełnień w protokole dokonuje przewodniczący Komisji na wniosek

osoby przesłuchiwanej lub członka Komisji, o czym informuje członków Komisji na jej

najbliższym posiedzeniu.

7.

Skreślenia, poprawki lub uzupełnienia dokonane w protokole wymagają omówienia podpisanego

przez osoby podpisujące protokół.

8.

Odrzucony wniosek o dokonanie skreśleń, poprawek lub uzupełnień dołącza się do protokołu.

9.

Jeżeli osoba przesłuchiwana odmawia podpisania protokołu lub nie może go podpisać,

przewodniczący Komisji zaznacza w protokole przyczynę braku podpisu.

10.

Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe w protokole mogą być sprostowane na wniosek

lub z urzędu.

1.

Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej uchwala sprawozdanie o wystąpieniu do Zgromadzenia

Narodowego z wnioskiem o postawienie Prezydenta w stan oskarżenia albo o umorzenie

postępowania w sprawie.

2.

W stosunku do osób wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 Komisja uchwala sprawozdanie

o wystąpieniu do Sejmu z wnioskiem o pociągnięcie tych osób do odpowiedzialności przed

Trybunałem Stanu albo o umorzenie postępowania w sprawie.

3.

Wniosek o postawienie w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed

Trybunałem Stanu powinien spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia, a wniosek o umorzenie postępowania - zawierać uzasadnienie

faktyczne i prawne tego wniosku.

4.

Wnioski mniejszości mogą zawierać jedynie wnioski o umorzenie postępowania, postawienie

w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu.

5.

Wnioski mniejszości do sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, zawierające wnioski

o postawienie w stan oskarżenia albo o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem

Stanu powinny spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia.

6.

Jeżeli wnioski, o których mowa w ust. 3 i 4, nie odpowiadają warunkom określonym w

ustawie, odpowiednio przewodniczący Zgromadzeniu Narodowemu albo Marszałek Sejmu,

w uzgodnieniu z Prezydium Sejmu, wzywa wnioskodawców do ich uzupełnienia w terminie

14 dni, wskazując niezbędny zakres uzupełnienia wniosku.

7.

W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie i w zakresie, o których mowa w ust.

6, wniosek taki nie podlega rozpatrzeniu.

1.

W postępowaniu przed Trybunałem Stanu udział obrońcy jest konieczny.

2.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, obrońcą może być jedynie adwokat lub radca

prawny.

1.

Kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przed Komisją

Odpowiedzialności Konstytucyjnej, zanim zostały ujawnione w postępowaniu przed Trybunałem

Stanu,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia publicznie wiadomości z rozprawy przed

Trybunałem Stanu prowadzonej z wyłączeniem jawności.

3.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela Przewodniczący Komisji.