Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych

§ 1. Rozporządzenie określa

1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych;

2) warunki osadzania żołnierza w izbie zatrzymań

oraz organizację osadzania żołnierzy w izbach zatrzymań;

1) czy istnieją przesłanki i warunki do przeprowadzenia badań żołnierza poprzedzających zastosowanie dyscyplinarnego środka zapobiegawczego;

2) ile i jakie rodzaje badań powinny być przeprowadzone przed zastosowaniem dyscyplinarnego

środka zapobiegawczego;

3) czy okoliczności wskazują na potrzebę niezwłocznego przeprowadzenia badań lub zastosowania

dyscyplinarnego środka zapobiegawczego niedopuszczenia do czynności lub osadzenia;

4) ile i jakie dyscyplinarne środki zapobiegawcze należy zastosować.

2. Jeżeli stan żołnierza na to pozwala, przed przeprowadzeniem badań należy zapytać tego żołnierza

o rodzaj i ilość spożywanego alkoholu lub używanych

narkotyków.

rcl

3) rodzaje, zakres, przypadki, warunki i sposób dokonywania badań, w celu zapewnienia prawidłowości ich przeprowadzania, sposób postępowania

w przypadku odmowy poddania się badaniu przez

żołnierza, procedurę składania i rozpatrywania zażaleń w tych sprawach.

§ 3. 1. Przed wydaniem polecenia poddania żołnierza badaniom lub postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego wydający je

organ jest obowiązany do ustalenia

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) ustawie — należy przez to rozumieć ustawę z dnia

9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej;

2) niedopuszczeniu do czynności — należy przez to

rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy

niedopuszczenia żołnierza do wykonywania czynności służbowych;

w.

3) osadzeniu — należy przez to rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy osadzenia w izbie zatrzymań żołnierza będącego w stanie nietrzeźwości lub odurzenia;

4) zawieszeniu w czynnościach — należy przez to rozumieć dyscyplinarny środek zapobiegawczy zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych;

ww

5) organie — należy przez to rozumieć przełożonego

dyscyplinarnego albo żołnierza Żandarmerii Wojskowej, albo żołnierza wojskowego organu porządkowego, wydającego polecenie przeprowadzenia badań, zlecającego przeprowadzenie badań

albo osobiście przeprowadzającego badania lub

wydającego postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego;

6) badaniach — należy przez to rozumieć badania konieczne do ustalenia zawartości alkoholu lub narkotyku w organizmie żołnierza, w tym zabieg pobrania krwi;

7) konwojowaniu — należy przez to rozumieć doprowadzenie wykonywane na zasadach określonych

w przepisach postępowania karnego oraz konwojowanie określone w przepisach o służbie konwojowej.

§ 4. 1. Polecenie poddania żołnierza badaniom

i postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego

środka zapobiegawczego podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

2. Przeprowadzając badania, organ może przywołać inną osobę na świadka lub do sporządzenia protokołu tych badań.

3. W razie odmowy poddania się przez żołnierza

badaniom lub braku możliwości przeprowadzenia badań organ przeprowadza lub zleca przeprowadzenie

innych dowodów w celu udokumentowania przyczyny uzasadniającej niedopuszczenie do czynności lub

osadzenia.

4. Jeżeli po wydaniu postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego nie jest

możliwe natychmiastowe jego wykonanie, organ sporządza adnotację na oryginale postanowienia, w której podaje przyczynę stanowiącą przeszkodę jego wykonania.

§ 5. 1. Wyciąg, z rozkazu lub decyzji zawierających

polecenie poddania żołnierza badaniom, odpis postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, kopię protokołu badań lub protokołu

o braku możliwości przeprowadzenia badań — doręcza się za pokwitowaniem niezwłocznie, nie później

jednak niż w terminie trzech dni od dnia ich wydania

1) żołnierzowi, którego polecenie lub postanowienie

dotyczy;

2) obsłudze izby zatrzymań, w przypadku wydania

postanowienia o osadzeniu;

4. Na postanowienie organu odwoławczego zażalenie nie przysługuje.

.go

v.p

l

3) dowódcy jednostki wojskowej albo kierownikowi

instytucji cywilnej, w której żołnierz pełni czynną

służbę wojskową;

Poz. 415

4) właściwym organom ścigania i ochrony porządku

prawnego — jeżeli okoliczności sprawy wskazują

na możliwość popełnienia przez żołnierza czynu

zabronionego, za który grozi odpowiedzialność

karna.

2. Odpis postanowienia o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego doręcza się za pokwitowaniem również organowi kadrowemu oraz organowi finansowemu uprawnionym do dokonywania

potrąceń z należności finansowych żołnierza.

§ 6. Zażalenie na zastosowanie dyscyplinarnych

środków zapobiegawczych lub zażalenie na polecenie

poddania badaniom, lub warunki i sposób przeprowadzenia badań wnosi się pisemnie do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który zastosował

środek zapobiegawczy lub polecił poddanie badaniom.

§ 7. 1. Organ odwoławczy rozpatruje zażalenie

w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia mu zażalenia.

1) rozkaz albo decyzję zawierające polecenie poddania żołnierza badaniom,

2) postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego

środka zapobiegawczego

— może je w każdym czasie uchylić albo zmienić.

2. W przypadku uchylenia rozkazu lub decyzji albo

postanowienia organ wstrzymuje czynności wykonywane na ich podstawie.

§ 10. Czynności określone w rozporządzeniu, których nie wykonano ze względu na to, że żołnierz znajdował się w stanie wyłączającym świadomość, wykonuje się po ustaniu tego stanu, chyba że ich wykonanie byłoby bezprzedmiotowe.

§ 11. 1. Postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, odpowiednio do

rodzaju zastosowanego środka, zawiera

1) stopień wojskowy, imię, nazwisko oraz stanowisko

służbowe lub funkcję organu wydającego postanowienie;

2) nazwę komórki lub jednostki organizacyjnej, w której przełożony dyscyplinarny, żołnierz Żandarmerii

Wojskowej lub żołnierz wojskowego organu porządkowego, wydający polecenie przeprowadzenia badań, zlecający przeprowadzenie badań albo

osobiście przeprowadzający badania lub wydający

postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego

środka zapobiegawczego, pełni czynną służbę wojskową lub jest zatrudniony;

rcl

2. Przed rozstrzygnięciem zażalenia organ odwoławczy może wysłuchać żołnierza, którego ma dotyczyć rozstrzygnięcie, lub zażądać od właściwego organu przekazania innych materiałów sprawy niezbędnych do rozpatrzenia zażalenia.

§ 9. 1. Organ wydający

3. Przed rozstrzygnięciem zażalenia wnoszący zażalenie może je wycofać.

4. Zażalenie złożone po terminie lub przez osobę

nieuprawnioną, wycofane przez składającego go żołnierza albo niedopuszczalne z mocy ustawy, nie podlega rozpatrzeniu.

w.

5. Jeżeli organ odwoławczy nie otrzymał wyników

badań niezbędnych do rozstrzygnięcia zażalenia, może on przedłużyć termin rozpatrzenia zażalenia do czasu uzyskania wyników badań. O przedłużeniu terminu

rozpatrzenia zażalenia organ odwoławczy zawiadamia

żołnierza składającego zażalenie.

ww

§ 8. 1. Rozpatrując zażalenie, organ odwoławczy

może rozkaz albo decyzję zawierające polecenie poddania żołnierza badaniom oraz postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego

1) utrzymać w mocy albo

2) zmienić, albo

3) uchylić.

3) datę i miejsce wydania postanowienia;

4) podstawę prawną wydania postanowienia;

5) wskazanie przyczyny, z powodu której zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy;

6) stopień wojskowy, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe lub funkcję żołnierza, wobec którego

zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy;

7) określenie rodzaju i liczby zastosowanych dyscyplinarnych środków zapobiegawczych;

8) okres stosowania oraz datę i godzinę, od której liczy się ten okres;

9) wskazanie izby zatrzymań, w której nietrzeźwy lub

odurzony żołnierz ma zostać osadzony, albo zakładu opieki zdrowotnej, do którego ma zostać skierowany;

2. Organ odwoławczy może zmienić lub uchylić

rozkaz lub decyzję, lub postanowienie, na które żołnierz wniósł zażalenie, tylko wtedy gdy były wydane

z naruszeniem przepisów ustawy.

10) zadania i miejsce wykonywania zadań, jakie żołnierz zawieszony w czynnościach ma wykonywać

w okresie tego zawieszenia;

3. Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy

wydaje postanowienie wraz z uzasadnieniem, które

przekazuje osobom i organom określonym w § 5.

11) wykaz odebranych żołnierzowi i przekazanych lub

złożonych do depozytu przedmiotów, środków,

substancji lub dokumentów;

13) czytelny podpis organu wydającego postanowienie;

14) czytelny podpis żołnierza objętego dyscyplinarnym środkiem zapobiegawczym, wraz z datą jego

złożenia; w razie odmowy złożenia podpisu lub

niemożności złożenia czytelnego podpisu przez tego żołnierza sporządza się o tym fakcie adnotację

na postanowieniu.

2. Do postanowienia o uchyleniu albo zmianie dyscyplinarnego środka zapobiegawczego przepis ust. 1

stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Badania zawartości alkoholu lub narkotyków

§ 12. Badania mogą obejmować

1) badanie wydychanego powietrza;

2) badanie śliny;

4) badanie moczu;

5) badanie wydzielin organizmu;

6) badania włosów.

§ 17. 1. Badanie krwi polega na przeprowadzeniu

analizy laboratoryjnej krwi pobranej z żyły badanego

żołnierza metodą chromatografii gazowej połączonej

ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą medyczną.

2. Krew do badania pobiera się w objętości około

5 cm3 z zachowaniem następujących warunków

1) do pobrania krwi należy używać jedynie sprzętu

jednorazowego użytku;

2) do pojemnika, do którego pobiera się krew, nie

wolno dodawać innych substancji;

3) do pobrania krwi używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji

po jego zamknięciu;

4) do dezynfekcji skóry należy używać jedynie środków odkażających niezawierających alkoholu.

3. W pobranej krwi oznacza się zawartość alkoholu

oraz innych środków lub substancji powodujących

stan nietrzeźwości lub odurzenia.

rcl

3) badanie krwi;

2. W miarę możliwości badanie śliny powinno być

przeprowadzone przed innymi badaniami w celu ustalenia zawartości narkotyków w organizmie.

.go

v.p

l

12) pouczenie żołnierza o prawie do złożenia i terminie złożenia zażalenia, prawie do cofnięcia wniesionego zażalenia, prawie do powiadomienia

wskazanej przez niego osoby o zastosowaniu wobec niego dyscyplinarnego środka zapobiegawczego oraz wskazanie organu odwoławczego rozpatrującego zażalenie;

Poz. 415

§ 13. Badania nielaboratoryjne i zabiegi niezbędne

do ich wykonania, w tym w szczególności badanie

wydychanego powietrza, może przeprowadzać organ

lub, na jego polecenie albo zlecenie, inna osoba.

w.

§ 14. 1. Do badań powinny być używane urządzenia i materiały z ważnym świadectwem dopuszczenia

do użytku lub wzorcowania.

2. Do badań mogą być wykorzystywane zarówno

urządzenia stacjonarne, jak i podręczne.

§ 15. 1. Badanie wydychanego powietrza przeprowadza się za pomocą urządzenia do określania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.

ww

2. W miarę możliwości badanie wydychanego powietrza powinno być przeprowadzone przed innymi

badaniami w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie.

3. W przypadku pozytywnego wyniku, potwierdzającego obecność alkoholu w organizmie, stwierdzonego w trakcie pierwszego badania należy, po wymaganym w instrukcji urządzenia okresie, przeprowadzić

drugie i ewentualnie kolejne badanie.

§ 16. 1. Badanie śliny polega na pobraniu, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny i ich

umieszczeniu w urządzeniu do oznaczania alkoholu

lub narkotyków metodą immunologiczną, zgodnie

z instrukcją obsługi tego urządzenia.

4. W razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia,

że pobranie krwi może stanowić zagrożenie dla życia

lub zdrowia badanego, decyzję o dokonaniu tego badania albo jego nieprzeprowadzeniu podejmuje lekarz, dokumentując tę decyzję na piśmie; odpis tego

dokumentu doręcza organowi.

§ 18. 1. Badanie moczu polega na analizie moczu

żołnierza poddanego badaniu metodami wymienionymi w § 17 ust. 1.

2. Mocz do badania nielaboratoryjnego pobiera

się do pojemnika, w objętości co najmniej 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków

1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku;

2) do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie

wolno dodawać innych substancji.

3. Mocz do badania laboratoryjnego pobiera się

do dwóch pojemników, w objętości co najmniej po

5 cm3 z zachowaniem następujących warunków

1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji

po jego zamknięciu;

2) do pojemnika, do którego pobiera się mocz, nie

wolno dodawać innych substancji.

4. W pobranym moczu oznacza się zawartość alkoholu oraz innych środków lub substancji powodujących stan nietrzeźwości lub odurzenia.

2) pozbawia się przedmiotów, środków i substancji

stwarzających niebezpieczeństwo dla życia lub

zdrowia, a w szczególności broni, amunicji, materiałów radioaktywnych, wybuchowych lub łatwopalnych, substancji trujących, duszących lub parzących oraz tych, których posiadanie jest zabronione, jak również przedmiotów, środków i substancji mogących stanowić materiał dowodowy

lub podlegać przepadkowi albo których posiadanie wymaga zezwolenia;

.go

v.p

l

5. Badanie moczu w celu ustalenia zawartości

w organizmie alkoholu lub narkotyków polega na wykonaniu odpowiedniego testu do wykrywania tych

środków lub substancji.

Poz. 415

§ 19. Badanie włosów polega na pobraniu jednego

włosa do analizy, która ma na celu określenie obecności środków lub substancji powodujących stan odurzenia.

§ 20. Badanie wydzielin organizmu, a w szczególności potu, polega na pobraniu wydzielin organizmu

do analizy, która ma na celu określenie obecności

środków lub substancji powodujących stan nietrzeźwości lub odurzenia.

3) pozbawia się tych przedmiotów i dokumentów

służbowych, których posiadanie przez żołnierza

w okresie stosowania dyscyplinarnego środka zapobiegawczego nie jest zasadne.

§ 21. 1. Pobrane do badań laboratoryjnych próbki

zostają niezwłocznie przekazane do najbliższej placówki, o której mowa w § 22 ust. 1.

§ 24. 1. Rzeczy odebrane żołnierzowi, wobec którego zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy, deponuje i zwraca organ.

2. Dostarczenie krwi lub moczu do właściwej placówki zapewnia dowódca jednostki wojskowej (kierownik instytucji cywilnej), w której przełożony dyscyplinarny, żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub żołnierz

wojskowego organu porządkowego, wydający polecenie przeprowadzenia badań, zlecający przeprowadzenie badań albo osobiście przeprowadzający badania lub wydający postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego, pełni czynną

służbę wojskową lub jest zatrudniony.

2. Zwrotowi nie podlegają przedmioty, środki

i substancje, których posiadanie jest zabronione.

§ 25. Żołnierza zawiesza w czynnościach przełożony dyscyplinarny, który prowadzi postępowanie dyscyplinarne.

rcl

3. Naczynia zawierające krew lub mocz do badań

oznacza się, umieszczając na nich informacje o stopniu wojskowym, imieniu i nazwisku oraz dacie urodzenia żołnierza, od którego zostały pobrane. Naczynia

zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę

ich zawartości w czasie przesyłki.

3. O posiadaniu przez żołnierza przedmiotów,

środków i substancji, których posiadanie jest zabronione, organ zawiadamia właściwe organa ścigania,

w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

4. Do czasu rozpoczęcia badań pobrane krew

i mocz należy przechowywać w temperaturze od 0 °C

do 6 °C.

w.

§ 22. 1. Oznaczanie zawartości alkoholu lub narkotyków w próbkach pobranych do badań laboratoryjnych wykonują

1) policyjne laboratoria kryminalistyczne;

2) laboratoria (pracownie, zakłady) analityczne;

ww

3) zakłady medycyny sądowej i zakłady akademii medycznych lub inne jednostki — na podstawie umowy zawartej z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości lub dowódcą jednostki wojskowej.

2. Wyniki badań niezwłocznie przekazuje się organowi.

Rozdział 3

Szczegółowy tryb postępowania w sprawach

stosowania dyscyplinarnych środków

zapobiegawczych

§ 23. Żołnierza, wobec którego zastosowano dyscyplinarny środek zapobiegawczy

1) odsuwa się od wykonywania dotychczasowych

czynności służbowych na czas stosowania tego

środka;

§ 26. 1. Organ określający zadania, które ma wykonywać żołnierz w okresie zawieszenia w czynnościach,

powinien uwzględniać kwalifikacje zawieszonego

w czynnościach żołnierza. Zadania te nie mogą być

poniżające lub bardziej uciążliwe fizycznie od wykonywanych przed zawieszeniem w czynnościach.

2. Nadzór nad pełnieniem służby przez żołnierza

w okresie jego zawieszenia w czynnościach wykonuje

przełożony dyscyplinarny, który go zawiesił w czynnościach, lub na jego polecenie inny przełożony zawieszonego w czynnościach żołnierza.

3. Jeżeli przełożonemu dyscyplinarnemu, który zawiesił w czynnościach żołnierza, podlega więcej niż

jedna jednostka wojskowa (jednostka organizacyjna

instytucji cywilnej), może on na okres zawieszenia

w czynnościach skierować żołnierza do pełnienia służby w innej niż macierzysta jednostce wojskowej (jednostce organizacyjnej instytucji cywilnej).

§ 27. Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne w sprawie przewinienia dyscyplinarnego, które stanowiło przyczynę

zawieszenia w czynnościach, niezwłocznie przekazuje

odpis tego orzeczenia organowi, który zawiesił

w czynnościach żołnierza, jeżeli sam nie jest tym

organem.

§ 28. 1. Organ wydaje postanowienie o osadzeniu

żołnierza po uzyskaniu zaświadczenia lekarskiego

stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych

do osadzenia.

§ 29. 1. Zorganizowanie konwojowania osadzanego do izby zatrzymań zapewnia organ, który wydał

postanowienie o osadzeniu.

2. Organ może konwojować żołnierza do izby zatrzymań albo zwrócić się o jego konwojowanie do

przełożonego dyscyplinarnego albo jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, albo wojskowego

organu porządkowego.

3. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, nie jest

upoważniony do wyznaczenia konwoju albo nie ma

możliwości konwojowania, występuje on z wnioskiem

o wyznaczenie konwoju, pisemnie lub ustnie, do właściwego

1) dowódcy jednostki wojskowej;

2) oficera dyżurnego jednostki wojskowej;

3) oficera dyżurnego jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej;

4) oficera inspekcyjnego garnizonu.

§ 31. 1. Konwojujący osadzanego żołnierza powinni posiadać następujące dokumenty

.go

v.p

l

2. W celu uzyskania zaświadczenia lekarskiego

o braku, lub istnieniu, przeciwwskazań zdrowotnych

do osadzenia organ konwojuje żołnierza na badania

lekarskie albo zwraca się o jego konwojowanie do innego uprawnionego organu.

Poz. 415

2) postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego

środka zapobiegawczego;

3) zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia.

2. Podstawę umieszczenia osadzanego żołnierza

w izbie zatrzymań stanowią dokumenty, o których

mowa w ust. 1.

§ 32. Przyjmując osadzonego żołnierza do izby zatrzymań, obsługa izby zatrzymań

1) kontroluje

stan

nietrzeźwości

osadzonego,

a w przypadku stwierdzenia u niego wystąpienia

istotnych zakłóceń funkcji zdrowotnych organizmu

natychmiast powiadamia właściwe służby ratowniczo-medyczne;

2) niezwłocznie zawiadamia

a) komendanta właściwej terytorialnie jednostki

organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej lub prokuratora wojskowego o każdym przypadku popełnienia przez żołnierza przestępstwa ściganego z urzędu albo wykroczenia,

rcl

4. Osoba, do której wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązana do natychmiastowego zorganizowania konwoju żołnierza do izby

zatrzymań.

1) protokół badań osadzonego potwierdzający, że

znajduje się on w stanie wymagającym jego osadzenia, albo protokół o braku możliwości ich przeprowadzenia;

5. Organ dokumentuje przebieg konwojowania,

sporządzając meldunek, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 grudnia

2001 r. w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania niektórych uprawnień przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej (Dz. U. Nr 157, poz. 1851 oraz z 2008 r.

Nr 182, poz. 1129).

w.

§ 30. 1. Przed rozpoczęciem konwojowania osoba

konwojująca żołnierza

1) podaje żołnierzowi swój stopień wojskowy, imię

i nazwisko oraz pełnioną funkcję;

2) podaje żołnierzowi podstawę prawną oraz przyczynę konwojowania;

3) sprawdza, czy konwojowany żołnierz posiada przy

sobie

b) dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz

pełnił służbę wojskową przed osadzeniem,

o każdym przypadku popełnienia przez żołnierza wykroczenia lub przewinienia dyscyplinarnego;

3) zapewnia pomoc przedmedyczną lub organizuje

pomoc lekarską, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że osadzony znajduje się w stanie zagrażającym życiu lub zdrowiu, a w szczególności gdy

a) ma widoczne obrażenia ciała lub utracił przytomność,

b) oświadczy, że cierpi na schorzenia wymagające

stałego lub okresowego leczenia,

c) z posiadanych informacji wynika, że może być

chory zakaźnie.

§ 33. 1. W przypadku odmowy przyjęcia żołnierza

do izby zatrzymań

b) wojskowy dokument tożsamości albo — w razie

jego utraty lub zniszczenia — inny dokument,

na podstawie którego można ustalić tożsamość

tego żołnierza

1) ze względu na niemożność udzielenia niezbędnych

świadczeń medycznych — żołnierza umieszcza się

w najbliższym zakładzie opieki zdrowotnej;

ww

a) przedmioty, środki, substancje lub dokumenty,

o których mowa w § 23 pkt 2 i 3,

— oraz odbiera je żołnierzowi.

2. Wobec braku dokumentów, o których mowa

w ust. 1 pkt 3 lit. b, lub ich uszkodzenia w stopniu

uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią dowódca jednostki wojskowej lub organ ochrony porządku prawnego albo wymiaru sprawiedliwości potwierdza pisemnie tożsamość osadzanego.

2) z powodu braku wolnych miejsc we właściwej

izbie zatrzymań — żołnierza umieszcza się

w najbliższej izbie zatrzymań;

3) z powodu braku dokumentów, o których mowa

w § 30 ust. 1 pkt 3 lit. b, lub braku potwierdzenia

tożsamości, o którym mowa w § 30 ust. 2, albo ich

uszkodzenia w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią — żołnierza zwalnia się.

§ 34. W przypadku wniesienia przez osadzonego

żołnierza zażalenia na postanowienie o zastosowaniu

dyscyplinarnego środka zapobiegawczego osadzenia

w izbie zatrzymań, zażalenie na to postanowienie oraz

kopię dokumentacji związanej z osadzeniem przekazuje się niezwłocznie do wojskowego sądu garnizonowego właściwego ze względu na miejsce osadzenia

żołnierza.

Rozdział 4

Przepisy szczególne

mi”, nie stosuje się ograniczeń, terminów oraz warunków określonych w przepisach § 5—7, § 21 ust. 1

i 2 oraz 4, § 22, 26, oraz § 28—31 rozporządzenia, jeżeli jest to niemożliwe lub szczególnie utrudnione.

.go

v.p

l

2. W przypadkach określonych w ust. 1, przed

opuszczeniem izby zatrzymań, w razie konieczności,

udziela się żołnierzowi niezbędnej pomocy medycznej.

Poz. 415

§ 37. W warunkach szczególnych pobrane do badań laboratoryjnych próbki przekazuje się do najbliższej jednostki medycznej posiadającej właściwe kwalifikacje i sprzęt do przeprowadzenia badań laboratoryjnych, o których mowa w rozporządzeniu.

Rozdział 5

Przepis końcowy

§ 38. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: B. Klich

ww

w.

rcl

§ 35. W czasie pełnienia czynnej służby wojskowej

po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania

zadań służbowych w strefie działań wojennych oraz

w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa, jak również udziału

w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub ratowniczych, zwanych dalej „warunkami szczególny-

§ 36. W warunkach szczególnych zażalenia w sprawach dotyczących stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych oraz przeprowadzania badań

można wnosić ustnie i bezpośrednio do organu odwoławczego.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.04.21

18:40:10 +02'00'

Poz. 415

.go

v.p

l

415

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 2 kwietnia 2010 r.

w sprawie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych

Na podstawie art. 42 ustawy z dnia 9 października

2009 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 190,

poz. 1474) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne