Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43,

poz. 430) wprowadza się następujące zmiany

1) § 129 otrzymuje brzmienie

„§ 129. 1. Na drodze, w tym na łącznicy węzła lub

jezdni zbierająco-rozprowadzającej, powinno się stosować bariery ochronne,

zwane dalej „barierami”, spełniające

wymagania normy przenoszącej normę

EN 1317, z uwzględnieniem warunków

określonych w ust. 2 i 3.

2) w § 130 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie

„5. Bariera betonowa

w szczególności

może

być

stosowana

1) na wąskim pasie dzielącym,

2) jako bariera osłonowa przy obiekcie i przeszkodzie,

3) jako bariera skrajna w tunelu i przy ścianie

oporowej,

4) na odcinku drogi niebezpiecznym dla uczestników ruchu.

6. Bariera od strony najazdu i zakończenia powinna posiadać nachylone do powierzchni korony

drogi odcinki końcowe zagłębione i zakotwione poniżej poziomu gruntu lub inne zakończenia spełniające wymagania normy przenoszącej normę EN 1317.”.

rcl

2. Odległość lica prowadnicy lub podstawy

bariery powinna wynosić nie mniej niż

1) 0,50 m — licząc od krawędzi pasa

awaryjnego albo utwardzonego pobocza,

2) 1,00 m — licząc od krawędzi pasa ruchu drogi klasy Z i dróg wyższych

klas,

3) 0,75 m — licząc od krawędzi pasa ruchu drogi klasy L lub D.

ruchu znajduje się krawężnik o wysokości

co najmniej 0,12 m.”;

w.

3. Dopuszcza się odległość lica prowadnicy

lub podstawy bariery od krawędzi pasa

ruchu 0,5 m, jeżeli na krawędzi pasa

1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządo-

ww

wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r.

Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191,

poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914,

Nr 199, poz. 1227, Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321

i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31,

poz. 206, Nr 160, poz. 1276 i Nr 161, poz. 1279.

§ 2. Przepisów niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego (drogowe bariery ochronne) umieszczonych na

drogach przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

§ 3. 1. Do realizacji inwestycji drogowych, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostało rozstrzygnięte postępowanie

o udzielenie zamówienia na projekt, wykonawstwo

lub projekt i wykonawstwo, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, za zgodą

inwestora stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.04.21

18:41:57 +02'00'

— 5589 —

Poz. 407

.go

v.p

l

407

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 1 kwietnia 2010 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne

i ich usytuowanie

Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156,

poz. 1118, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje