Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie sporządzania projektu planu ochrony dla obszaru Natura 2000

§ 1. Rozporządzenie określa dla obszaru Natura

2000, zwanego dalej „obszarem”

1) tryb sporządzania projektu planu ochrony;

2) zakres prac koniecznych dla sporządzenia projektu

planu ochrony;

3) tryb dokonywania zmian w planie ochrony.

§ 2. Tryb sporządzania projektu planu ochrony dla

obszaru obejmuje następujące czynności

1) ustalenie terenu objętego projektem planu ochrony oraz przedmiotów ochrony obszaru;

2) sformułowanie założeń do projektu planu ochrony;

3) identyfikację zainteresowanych osób i podmiotów

prowadzących działalność w obrębie siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, dla których ochrony wyznaczono obszar;

4) sformułowanie projektu planu ochrony;

5) zaopiniowanie, o którym mowa w art. 29 ust. 2

ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, zwanej dalej „ustawą”.

§ 3. 1. Zakres prac koniecznych dla sporządzania

projektu planu ochrony dla obszaru obejmuje

1) opisanie granic obszaru w formie wektorowej warstwy informacyjnej w układzie współrzędnych,

o którym mowa w § 3 pkt 4 rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych

(Dz. U. Nr 70, poz. 821);

2) zgromadzenie, zweryfikowanie i uzupełnienie informacji o obszarze i przedmiotach ochrony istotnych dla jego ochrony, w tym dotyczących

a) uwarunkowań geograficznych, przyrodniczych,

społecznych, gospodarczych i kulturowych, kierunków rozwoju społecznego i gospodarczego,

a także uwarunkowań wynikających z istniejących form ochrony przyrody innych niż obszar

i celów ich ochrony,

1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządo-

wej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra

Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

b) występowania przedmiotów ochrony oraz

ich stanu, zagrożeń, wymogów i możliwości

ochrony,

c) istniejących i projektowanych planów, studiów

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gmin, strategii i programów dotyczących obszaru lub mogących mieć na niego

wpływ;

3) wykonanie inwentaryzacji, badań i ekspertyz niezbędnych do uzyskania wiedzy o przedmiotach

ochrony i uwarunkowaniach ich ochrony, obejmujące w szczególności

a) analizę i ocenę występujących w obszarze

przedmiotów ochrony i obszarów ważnych dla

funkcjonowania oraz rozpoznanie czynników

istotnych dla przedmiotów ochrony,

b) analizę i zbadanie czynników i procesów wpływających na integralność obszaru,

c) analizę roli obszaru w zapewnieniu spójności

sieci Natura 2000 i zbadanie uwarunkowań tej

roli, zwłaszcza powiązań obszaru z innymi obszarami oraz wzajemnych oddziaływań z obszarami sąsiednimi;

4) łączną ocenę stanu ochrony przedmiotów ochrony

polegającą na

a) w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych

— ustaleniu parametru powierzchni i rozmieszczenia siedliska przyrodniczego w obszarze,

uwzględniając jego fragmentację, trend zachodzących zmian oraz fragmentację poszczególnych wydzieleń siedliska przyrodniczego,

— ustaleniu parametru struktury poszczególnych wydzieleń siedliska przyrodniczego,

uwzględniając stan ochrony jego typowych

gatunków, oraz procesów ekologicznych zachodzących w tym wydzieleniu, w porównaniu z strukturą i procesami typowymi dla

właściwego stanu ochrony siedliska,

— ocenie parametru szans zachowania siedliska

przyrodniczego w przyszłości,

b) w odniesieniu do gatunków

— ustaleniu

parametru

stanu

populacji,

uwzględniając liczebność i rozmieszczenie

gatunku w obszarze oraz trend zachodzących

zmian liczebności, oszacowaniu, a także

uwzględnieniu cech populacji gatunku, właściwych dla danej populacji gatunku,

— ustaleniu parametru siedliska gatunku,

uwzględniając wielkość i jakość poszczególnych wydzieleń siedliska gatunku w porównaniu z cechami siedliska gatunku typowymi

dla właściwego stanu ochrony,

— ocenie parametru szans zachowania gatunku

w przyszłości;

5) ocenę istniejących i potencjalnych zagrożeń dla

utrzymania lub osiągnięcia właściwego stanu

przedmiotów ochrony, uwzględniając ocenę,

o której mowa w pkt 4, oraz ocenę prawdopodobnych kierunków zmian uwarunkowań przyrodniczych, społecznych, gospodarczych i ich możliwy

wpływ na parametry;

6) ustalenie warunków utrzymania lub odtworzenia

właściwego stanu ochrony przedmiotów ochrony

obszaru, zachowania integralności obszaru oraz

spójności sieci Natura 2000 przez

a) rozpoznanie lub zmianę celów ochrony w innych formach ochrony przyrody położonych

w obszarze lub częściowo się z nim pokrywających,

b) wskazanie terenów, na których sposoby zagospodarowania powodowałyby znaczące negatywne oddziaływanie na obszar,

c) wskazanie terenów, na których sposoby zagospodarowania mogą powodować znaczące negatywne oddziaływanie na obszar,

d) wskazanie sposobów zagospodarowania akwenów morskich, zwłaszcza prowadzenia rybołówstwa i żeglugi, pozyskania kopalin oraz lokalizacji obiektów na morzu,

Poz. 401

zachowanie lub poprawienie integralności obszaru i roli, jaką dany obszar pełni dla spójności sieci

Natura 2000, przez

a) ustalenie działań ochrony czynnej, które powinny być wykonane dla przedmiotów ochrony,

b) ustalenie działań, które powinny być wykonane

w celu odtworzenia lub przywrócenia w obszarze gatunków lub siedlisk przyrodniczych mających znaczenie dla Wspólnoty,

c) ustalenie działań, które są potrzebne dla utrzymania, odtworzenia lub poprawy funkcjonowania korytarzy ekologicznych łączących obszar

z obszarami sąsiednimi,

d) zaplanowanie rozmieszczenia obiektów i urządzeń służących celom ochrony obszaru, z wskazaniem ich lokalizacji,

e) ustalenie działań, które należy podjąć w ramach

gospodarki prowadzonej w obszarze, zwłaszcza

z zakresu gospodarowania wodami, zachowania lub odtworzenia możliwości wędrówki organizmów wodnych, zalesiania, kształtowania

przestrzeni produkcyjnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej,

f) wskazanie sposobów prowadzenia gospodarki

rolnej, leśnej, rybackiej,

f) ustalenie działań pożądanych dla zrównoważonego rozwoju obszaru bazujących na wykorzystaniu zasobów krajobrazu i przyrody obszaru,

a nieprzeszkadzających osiąganiu, utrzymywaniu lub odtwarzaniu właściwego stanu przedmiotów ochrony, zwłaszcza działań dotyczących

zabudowy lub lokalizacji infrastruktury technicznej, komunikacyjnej, turystycznej lub edukacyjnej;

g) wskazanie śródlądowych wód powierzchniowych płynących, w których powinna być zachowana lub odtworzona możliwość wędrówki ryb

i innych organizmów wodnych,

9) ustalenie sposobów monitoringu realizacji działań

ochronnych oraz ich skutków, przez wskazanie

sposobów, metod, częstotliwości, zakresu obserwacji i rejestracji danych umożliwiających

h) wskazanie sprzyjających ochronie obszaru kierunków rozwoju społecznego, gospodarczego,

a) weryfikację spełnienia warunków, o których

mowa w pkt 6,

i) sformułowanie wskazań do planów zagospodarowania przestrzennego, planów urządzenia lasu, uproszczonych planów urządzenia lasu, inwentaryzacji stanu lasu, operatów rybackich

i planów gospodarowania wodami,

b) weryfikację i pomiar stanu realizacji działań

ochronnych, o których mowa w pkt 8;

e) wskazanie sposobów gospodarowania wodami,

j) wstępne ustalenie dla przedsięwzięć, w zależności od ich charakterystyki i lokalizacji w obszarze,

ryzyka negatywnego oddziaływania na obszar;

7) ustalenie, w oparciu o analizę obowiązujących studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów

zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz

planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego

i wyłącznej strefy ekonomicznej, wskazań do zmiany studiów lub planów, których realizacja naruszy

lub stworzy ryzyko naruszenia zakazu, o którym

mowa w art. 33 ustawy;

8) ustalenie działań ochronnych zapewniających utrzymanie lub odtworzenie właściwego stanu przedmiotów ochrony, likwidację, ograniczenie zidentyfikowanych zagrożeń lub zapobieżenie im, oraz

10) ustalenie sposobów monitoringu stanu ochrony

przedmiotów ochrony przez wskazanie sposobów,

metod, częstotliwości, zakresu obserwacji i rejestracji danych umożliwiających

a) aktualizację łącznej oceny stanu ochrony przedmiotów ochrony, o której mowa w pkt 4,

b) porównanie różnic między aktualnymi parametrami stanu ochrony przedmiotów ochrony

a parametrami właściwego stanu ochrony,

c) ocenę zidentyfikowanych zagrożeń do ustalenia,

czy nastąpiło zmniejszenie zagrożeń;

11) sporządzenie dokumentacji projektu planu ochrony w formie elektronicznej, opracowanej w formie

opisu tekstowego, zestawień tabelarycznych,

przedstawień graficznych, map, baz danych, w tym

cyfrowych warstw informacyjnych.

2. Ustalając działania ochronne, o których mowa

w ust. 1 pkt 8, należy w szczególności wskazać

1) obszar lub miejsce realizacji;

2) termin oraz częstotliwość realizacji;

3) podmiot odpowiedzialny za wykonanie i monitoring;

4) obligatoryjność lub fakultatywność działania,

uwzględniając konieczność osiągnięcia celów

ochrony obszaru.

§ 4. 1. Ustalenie terenu objętego projektem planu

ochrony, o którym mowa w § 2 pkt 1, obejmuje

1) sprawdzenie

a) ustanowionych planów ochrony dla części obszaru,

b) istnienia w granicach obszaru parków narodowych, rezerwatów przyrody lub parków krajobrazowych, oraz ustanowionych planów ochrony, porównując z zakresem, o którym mowa

w art. 29 ustawy,

Poz. 401

2) ocenę potrzeby zmian planów, o których mowa

w pkt 1;

3) ustalenie obszaru lub części obszaru dla opracowania projektu planu ochrony.

2. Ustalenie przedmiotów ochrony obszaru, o których mowa w § 2 pkt 1, obejmuje analizę danych o obszarze przekazanych do Komisji Europejskiej,

z uwzględnieniem ich znaczenia dla zachowania lub

odtworzenia zasobów siedlisk przyrodniczych lub gatunków, dla których wyznaczono obszar.

§ 5. W ocenie, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 4,

stosuje się skalę oceny stanu ochrony określoną w załączniku do rozporządzenia.

§ 6. Zmiany w planie ochrony przeprowadza się

w trybie, o którym mowa w § 2.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

c) istnienia nadleśnictw położonych w granicach

obszaru, oraz planów urządzenia lasu, porównując z zakresem, o którym mowa w art. 29

ustawy;

Minister Środowiska: A. Kraszewski

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz

Lachowski

Data: 2010.04.20

11:07:36 +02'00'

Poz. 401

401

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA1)

z dnia 30 marca 2010 r.

w sprawie sporządzania projektu planu ochrony dla obszaru Natura 2000

Na podstawie art. 29 ust. 10 ustawy z dnia

16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U.

z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, Nr 157, poz. 1241 i Nr 215,

poz. 1664) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska

z dnia 30 marca 2010 r. (poz. 401)

SKALA OCENY STANU OCHRONY

I. Stan ochrony siedliska przyrodniczego w obszarze Natura 2000 jest scharakteryzowany trzema podstawowymi parametrami

1) parametr 1: powierzchnia siedliska;

2) parametr 2: struktura i funkcja;

3) parametr 3: szanse zachowania siedliska.

Każdy z parametrów jest oceniany w skali: FV = właściwy, U1 = niezadowalający, U2 = zły. W przypadku braku

danych zapisuje się XX = nieznany.

Parametr 1: „powierzchnia siedliska” ocenia się wg następującej skali

Parametr

1. Powierzchnia

siedliska

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Nie zmniejsza się,

nie jest antropogenicznie

pofragmentowana

Wykazuje powolny

trend spadkowy lub

jest antropogenicznie

pofragmentowana

Wykazuje szybki trend

spadkowy lub jest silnie

antropogenicznie

pofragmentowana

Występowanie siedliska w formie rozproszonych wydzieleń uwarunkowanych warunkami siedliskowymi

(np. rzeźbą terenu) nie uznaje się za antropogeniczną fragmentację.

Parametr 2: „struktura i funkcja” ocenia się wg następującej skali

Parametr

2. Struktura

i funkcja

FV (właściwy)

W dobrym stanie, brak

znaczących zaburzeń,

zachodzą typowe dla

siedliska procesy

ekologiczne, stan

typowych gatunków

właściwy, różnorodność

biologiczna związana

z siedliskiem

niezubożona

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Istotne, głębokie

Niewielkie zaburzenia,

zaburzenia, np. brak

np. nieoptymalne

właściwego

zagospodarowanie,

zagospodarowania,

niewielkie zubożenie

zubożenie strukturalne,

strukturalne, zaburzenie

brak typowych

typowych dla siedliska

dla siedliska procesów

procesów ekologicznych,

zubożenie różnorodności ekologicznych, głębokie

zubożenie różnorodności

biologicznej,

biologicznej, utrata

upośledzenie funkcji,

niezadowalający stan nie- funkcji, zły stan typowych

gatunków lub wyraźne

których typowych

zubożenie ich zestawu

gatunków

Do oceny struktury i funkcji siedliska stosuje się odrębne dla każdego gatunku zestawy wskaźników, przyjęte na

podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2 ustawy, i raportów, o których mowa w art. 38 ustawy.

Parametr 3: „szanse zachowania siedliska” ocenia się wg następującej skali

Parametr

3. Szanse

zachowania

siedliska

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Zachowanie siedliska

Zachowanie siedliska

Brak zagrożeń

i negatywnych trendów. w stanie niepogorszonym w stanie niepogorszonym

w perspektywie 10—20 lat w perspektywie 10—20 lat

Zachowanie siedliska

będzie bardzo trudne

nie jest pewne, ale jest

w stanie niepogorszonym

zaawansowane procesy

prawdopodobne, o ile

w perspektywie 10—20 lat

recesji, silne negatywne

uda się zapobiec

jest niemal pewne

trendy lub znaczne

istniejącym zagrożeniom

zagrożenia

Łączna ocena stanu ochrony jest ustalana na podstawie parametrów 1—3 wg następującego schematu wnioskowania

1) jeżeli choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U2, to ocena globalna = U2;

2) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U1, to

ocena globalna = U1;

3) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale dwa lub trzy parametry są ocenione jako XX, to ocena globalna = XX;

4) jeżeli nie zachodzi powyższe (tj. wszystkie trzy parametry są ocenione jako FV albo dwa parametry są ocenione jako FV, a jeden jako XX), to ocena globalna = FV.

II. Stan ochrony gatunku w obszarze Natura 2000 jest scharakteryzowany następującymi parametrami

1) parametr 1: populacja;

2) parametr 2: siedlisko;

3) parametr 3: szanse zachowania gatunku.

Każdy z parametrów jest oceniany w skali: FV = właściwy, U1 = niezadowalający, U2 = zły. W przypadku braku danych zapisuje się XX = nieznany.

Parametr 1: „populacja” ocenia się wg następującej skali

Parametr

1. Populacja

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Liczebność jest stabilna

w dłuższym okresie

(mogą występować

naturalne fluktuacje) oraz

populacja wykorzystuje

potencjalne możliwości

obszaru oraz struktura

wiekowa, rozrodczość

i śmiertelność

prawdopodobnie

nie odbiegają od normy

Liczebność wykazuje

powolny trend spadkowy

lub jest

znacznie niższa od

potencjalnych

możliwości obszaru

lub struktura,

rozrodczość albo

śmiertelność są

antropogenicznie

zaburzone

Liczebność wykazuje

silny trend spadkowy

lub struktura wiekowa,

rozrodczość

i śmiertelność

są zaburzone w sposób

zagrażający powstaniem

takiego trendu

w najbliższej przyszłości

Do oceny naturalności lub zaburzenia cech populacji stosuje się specyficzne dla każdego gatunku zestawy

wskaźników, przyjęte na podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2

ustawy, i raportów, o których mowa w art. 38 ustawy.

Parametr 2: „siedlisko” ocenia się wg następującej skali

Parametr

2. Siedlisko

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Wielkość wystarczająco

duża i jakość

odpowiednio dobra

dla długoterminowego

przetrwania gatunku

Wielkość i jakość

siedliska

antropogenicznie

pogorszona tak,

że nie jest optymalna

dla gatunku

Wielkość zdecydowanie

zbyt mała lub jakość

niewątpliwie

niezapewniająca

długoterminowego

przetrwania gatunku

Do oceny wielkości i jakości siedliska stosuje się odrębne dla każdego gatunku zestawy wskaźników, przyjęte

na podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2 ustawy, i raportów,

o których mowa w art. 38 ustawy.

Parametr 3: „szanse zachowania gatunku” ocenia się wg następującej skali

Parametr

3. Szanse

zachowania

gatunku

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Zachowanie gatunku

Zachowanie gatunku

Brak istotnych

negatywnych oddziaływań w perspektywie 10—20 lat w perspektywie 10—20 lat

będzie bardzo trudne,

nie jest pewne, ale jest

i nie przewiduje się

silne negatywne zmiany

prawdopodobne, o ile

większych zagrożeń

w populacji i siedlisku lub

uda się zapobiec

w przyszłości,

przewidywane znaczne

istniejącym negatywnym

nie obserwuje się

zagrożenia w przyszłości

oddziaływaniom

negatywnych zmian

(praktycznie nie do

i przewidywanym

w populacji i siedlisku.

wyeliminowania)

umiarkowanym

Zachowanie gatunku

zagrożeniom

w perspektywie

10—20 lat jest niemal

pewne

III. Łączna ocena stanu ochrony jest ustalana na podstawie parametrów wg następującego schematu wnioskowania

1) jeżeli choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U2, to ocena globalna = U2;

2) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U1, to

ocena globalna = U1;

3) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale dwa lub trzy parametry są ocenione jako XX, to ocena globalna = XX;

4) jeżeli nie zachodzi powyższe (tj. wszystkie trzy parametry są ocenione jako FV albo dwa parametry są ocenione jako FV, a jeden jako XX), to ocena globalna = FV.