Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej

§ 1. Rozporządzenie określa

1) tryb i warunki udzielania urlopów żołnierzom

w czynnej służbie wojskowej;

2) tryb i warunki odwoływania żołnierza w czynnej

służbie wojskowej z urlopu lub przedłużania mu

tego urlopu;

3) wymiar urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

3. Jeżeli okres odbywania okresowej służby wojskowej lub służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, za który należny jest urlop wypoczynkowy, jest krótszy w danym roku kalendarzowym niż dwanaście miesięcy, urlopu tego udziela się

żołnierzowi proporcjonalnie do okresu odbywanej

służby.

4. Na wniosek żołnierza dowódca jednostki wojskowej może udzielić urlopu wypoczynkowego w częściach.

5. Plan urlopów wypoczynkowych dla żołnierzy

opracowuje się na szczeblu pododdziału, uwzględniając w miarę możliwości ich wnioski. Plan urlopów podaje się do wiadomości żołnierzy.

6. W przypadkach uzasadnionych potrzebami służbowymi lub na wniosek żołnierza urlopu wypoczynkowego można udzielić w innym terminie niż określony

w planie urlopów.

rcl

1) ustawa — ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

2. Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1

pkt 4, nie wlicza się czasu niezbędnego na przejazd do

miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca

stacjonowania jednostki wojskowej żołnierza.

2) żołnierz — żołnierza w czynnej służbie wojskowej,

o której mowa w art. 59 ustawy.

§ 3. 1. Urlopu wypoczynkowego udziela się w jednym nieprzerwanym okresie żołnierzom

w.

1) odbywającym zasadniczą służbę wojskową — jednorazowo, w czasie jej odbywania, w wymiarze

dziesięciu dni kalendarzowych, po odbyciu co najmniej trzech miesięcy tej służby;

2) pełniącym okresową służbę wojskową — w wymiarze dwudziestu sześciu dni kalendarzowych

w danym roku;

ww

3) pełniącym służbę przygotowawczą — jednorazowo, w czasie jej pełnienia, w wymiarze pięciu dni

kalendarzowych, po odbyciu co najmniej dwóch

miesięcy tej służby, z tym że w przypadku służby

pełnionej w kilku okresach urlopu wypoczynkowego udziela się wyłącznie w pierwszym okresie służby;

4) pełniącym służbę wojskową w razie ogłoszenia

mobilizacji i w czasie wojny — w wymiarze do

dwudziestu sześciu dni kalendarzowych w danym

roku.

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r.

Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220,

poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242,

z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz. 1109, Nr 206,

poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458 oraz

z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161, poz. 1278,

Nr 190, poz. 1474 i Nr 219, poz. 1706.

7. Żołnierzowi, który w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym nie mógł korzystać z tego urlopu z powodu choroby trwającej co najmniej trzy dni,

dowódca jednostki wojskowej udziela ponownie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po powrocie do

jednostki wojskowej lub w okresie późniejszym na

czas równy liczbie dni, w czasie których żołnierz pozostawał na zwolnieniu lekarskim.

8. Podstawą ponownego udzielenia żołnierzowi

urlopu w przypadku, o którym mowa w ust. 7, jest zaświadczenie lekarskie stwierdzające chorobę i czas jej

trwania.

9. Do urlopu wypoczynkowego można dołączyć,

na wniosek żołnierza, urlop dodatkowy.

§ 4. Urlopu dodatkowego udziela się corocznie,

w wymiarze dziesięciu dni kalendarzowych, żołnierzom, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy

1) pełniącym służbę w jednostkach powietrzno-desantowych, desantowo-szturmowych lub innych

jednostkach wojskowych, jeśli wykonali co najmniej dziesięć skoków spadochronowych w ciągu

roku;

2) zajmującym stanowiska nurków lub płetwonurków

oraz instruktorów sanitarnych zabezpieczających

nurkowanie, którzy systematycznie nurkują lub

przebywają w komorze dekompresyjnej;

3) w ust. 2 pkt 4 — udziela się w łącznym wymiarze

nie dłuższym niż czternaście dni kalendarzowych

w czasie trwania tej służby.

.go

v.p

l

3) wchodzącym w skład etatowych załóg trałowców,

niszczycieli min, okrętów podwodnych, okrętów

rakietowych, okrętów zwalczania okrętów podwodnych, jeśli okręty te wychodziły w morze co

najmniej sześćdziesiąt dni w ciągu roku;

Poz. 397

4) pełniącym służbę w jednostkach wojskowych przeznaczonych do zwalczania terroryzmu, jeśli brali

bezpośredni udział w realizacji tego zadania;

5) przebywającym w strefie działań bojowych w czasie wojny co najmniej przez sześćdziesiąt dni

w ciągu roku.

§ 5. 1. Urlopu zdrowotnego udziela się żołnierzowi, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 3 ustawy, w jednym nieprzerwanym okresie, w wymiarze do jednego

miesiąca.

2. Podstawą udzielenia żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu zdrowotnego jest orzeczenie w tej

sprawie wojskowej komisji lekarskiej.

§ 6. 1. Urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi na jego udokumentowany wniosek w przypadku

2) ślubu żołnierza;

5. Urlopu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 ustawy,

udziela się na czas trwania kampanii wyborczej po

przedstawieniu przez tego żołnierza zaświadczenia

Państwowej Komisji Wyborczej o rozpoczęciu i prowadzeniu przez niego własnej kampanii wyborczej.

§ 7. 1. Niezależnie od przypadków, o których mowa w § 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1—3, żołnierzom pełniącym

służbę w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny

można udzielić urlopu okolicznościowego również

w przypadku czasowego niewykonywania przez nich

zadań bojowych.

2. Urlop, o którym mowa w ust. 1, może być udzielony żołnierzowi w jednym nieprzerwanym okresie raz

w roku kalendarzowym, w wymiarze

1) w korpusie szeregowych — do siedmiu dni kalendarzowych;

2) w korpusie podoficerów — do dziesięciu dni kalendarzowych;

rcl

1) zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego

członka rodziny, za którego uważa się małżonka,

dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego,

siostrę, brata, babkę lub dziadka żołnierza, a także

dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka żołnierza;

4. Urlop, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie przysługuje za okres, w którym żołnierz przebywał na innym urlopie, z wyjątkiem urlopów wymienionych

w art. 70 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy.

3) w korpusie oficerów — do piętnastu dni kalendarzowych.

3) urodzenia się dziecka żołnierza;

3. Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1,

nie wlicza się czasu niezbędnego na przejazd do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki wojskowej żołnierza.

2. Urlopu okolicznościowego można udzielić żołnierzowi również w przypadkach uzasadnionych

szczególnie ważnymi względami

§ 8. Urlopu nagrodowego udziela się żołnierzom

w trybie, na warunkach i w wymiarze określonych

w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

w.

4) potrzeby odwiedzenia małżonka lub dziecka żołnierza, z wyjątkiem żołnierzy odbywających ćwiczenia wojskowe rotacyjne.

1) rodzinnymi;

2) osobistymi;

3) klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

ww

4) związanymi z pracami sezonowymi w prowadzonym osobiście lub wraz ze współmałżonkiem

gospodarstwie rolnym.

3. Urlopu okolicznościowego w przypadkach,

o których mowa

1) w ust. 1 pkt 1—3 i ust. 2 pkt 1—3 — udziela się

w wymiarze od dwóch do pięciu dni kalendarzowych;

2) w ust. 1 pkt 4 — udziela się, niezależnie od osoby

odwiedzanej, w wymiarze trzech dni kalendarzowych za każdy miesiąc odbywania lub pełnienia

czynnej służby wojskowej, z tym że żołnierzom odbywającym ćwiczenia wojskowe urlopu tego

udziela się za każde trzydzieści dni odbywania tych

ćwiczeń;

§ 9. 1. Urlopu z tytułu honorowego krwiodawstwa

udziela się żołnierzowi w wymiarze jednego dnia kalendarzowego za każde oddane 200 ml krwi.

2. Urlopu, o którym mowa w ust. 1, można udzielić

żołnierzowi łącznie z innym urlopem.

§ 10. 1. Fakt udzielenia żołnierzowi urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

2. W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, podaje się

rodzaj urlopu, jego wymiar, termin rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce przebywania żołnierza na urlopie i sposób jego powiadamiania w razie potrzeby odwołania tego żołnierza z urlopu.

3. Odwołanie żołnierza z urlopu stwierdza się

w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

Odwołanie powinno być uzasadnione i mieć wyjątkowy charakter.

2. O przedłużeniu urlopu w sytuacjach określonych

w ust. 1 decyduje dowódca garnizonu, a w garnizonach, w których są etatowi komendanci garnizonu —

komendant garnizonu, w którym żołnierz przebywa na

urlopie.

5. Żołnierz odwołany z urlopu obowiązany jest niezwłocznie stawić się w miejscu pełnienia służby.

4. Dowódca lub komendant garnizonu, o których

mowa w ust. 2, zawiadamia niezwłocznie dowódcę

jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa lub

pełni czynną służbę wojskową, o przedłużeniu urlopu

temu żołnierzowi.

.go

v.p

l

4. Odwołanie żołnierza z urlopu następuje za pomocą pisemnego zawiadomienia lub przez uprawnionego żołnierza (pracownika), przez dowódcę (komendanta) garnizonu (dowódcę jednostki wojskowej),

właściwego dla miejsca przebywania żołnierza w czasie urlopu, telefonicznie lub w każdy inny możliwy

i dostępny sposób.

6. Żołnierzowi odwołanemu z urlopu przysługuje

ponownie ten urlop w pełnym wymiarze, jeżeli żołnierz przebywał na nim nie dłużej niż trzy dni kalendarzowe. W pozostałych przypadkach przysługuje urlop

w wymiarze niewykorzystanym.

7. Żołnierzowi odwołanemu z urlopu udziela się

ponownie tego urlopu po ustaniu przyczyny, dla której został on z niego odwołany.

§ 11. 1. Żołnierzom przebywającym na urlopie

urlop ten może być przedłużony w razie

1) zachorowania żołnierza;

§ 12. 1. Do wymiaru urlopów wlicza się kolejne dni

kalendarzowe, w tym niedziele i święta oraz dni dodatkowo wolne od służby.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urlopu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3, § 4 i § 9 ust. 1. Do

wymiaru tych urlopów nie wlicza się niedziel i świąt

oraz dni dodatkowo wolnych od służby.

§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.2)

Minister Obrony Narodowej: B. Klich

2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 lipca 2004 r.

w sprawie urlopów żołnierzy niezawodowych (Dz. U.

Nr 162, poz. 1700 oraz z 2009 r. Nr 64, poz. 542), które traci

moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

na podstawie art. 22 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych

ustaw (Dz. U. Nr 161, poz. 1278).

rcl

2) zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego

członka rodziny, za którego uważa się małżonka,

dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego,

siostrę, brata, babkę lub dziadka żołnierza, a także

dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka żołnierza;

3. Przedłużenie urlopu nie może przekraczać jednorazowo pięciu dni kalendarzowych.

3) klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

ww

w.

4) powstania innych ważnych przyczyn uniemożliwiających powrót do jednostki wojskowej.

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz Lachowski

Data: 2010.04.20

11:06:23 +02'00'

Poz. 397

.go

v.p

l

397

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 30 marca 2010 r.

w sprawie urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej

Na podstawie art. 70 ust. 6 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241,

poz. 2416, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje