Ustawa z dnia 19 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 2 w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

kontroli na miejscu w zakresie przestrzegania wymogów wskazanych w załączniku II pkt A ust. 6-8 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego

wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej

polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego

rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1782/2003

(Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.), jako specjalny organ kontroli, o którym mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie

do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i

kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu

oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej

zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

(Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65);

”

;

2)

w art. 5

a)

w ust. 2 uchyla się pkt 3,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności oraz osoby, o

których mowa w ust. 2 pkt 2, wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu

organów Inspekcji.

”

;

3)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie funkcjonowania

laboratoriów dla celów kontroli urzędowych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, jest Rada do spraw Laboratoriów.

2.

Rada do spraw Laboratoriów liczy 7 członków.

3.

Kadencja Rady do spraw Laboratoriów trwa 4 lata.

4.

Członków Rady do spraw Laboratoriów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

rolnictwa, na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, spośród osób wyróżniających się

wiedzą oraz doświadczeniem zawodowym w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej.

5.

Członkowie Rady do spraw Laboratoriów wybierają z jej składu przewodniczącego i sekretarza.

6.

Przewodniczący Rady do spraw Laboratoriów może zapraszać na jej posiedzenia osoby

niebędące członkami tej Rady, posiadające wiedzę lub doświadczenie zawodowe w dziedzinie

diagnostyki laboratoryjnej.

7.

Rada do spraw Laboratoriów działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

Regulamin Rady do spraw Laboratoriów zatwierdza Główny Lekarz Weterynarii.

8.

Członkom Rady do spraw Laboratoriów przysługuje zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania

oraz diety na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77.

9.

Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady do spraw Laboratoriów oraz zwrot kosztów

i diet, o których mowa w ust. 8, są pokrywane z budżetu państwa ze środków będących

w dyspozycji ministra właściwego do spraw rolnictwa.

”

;

4)

w art. 13

a)

w ust. 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

sprawuje nadzór nad prawidłowym funkcjonowaniem systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w art. 25d ust. 1;

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Sprawując nadzór, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, Główny Lekarz Weterynarii w szczególności

1)

ma prawo do bezpośredniego dostępu do danych zawartych w centralnej bazie danych,

o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1;

2)

przeprowadza kontrolę w zakresie prawidłowego funkcjonowania systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 25d ust. 1, w tym kontroluje wprowadzanie przez upoważnione podmioty

danych dotyczących wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych, w zakresie określonym

w art. 23, do centralnej bazy danych, o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1.

”

;

5)

w art. 16

a)

w ust. 1 w pkt 1 w lit. k średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. l w

brzmieniu

„

l)

badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni;

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje kierownikowi zakładu higieny weterynaryjnej

wchodzącego w skład wojewódzkiego inspektoratu weterynarii, zwanego dalej „zakładem

higieny weterynaryjnej”, kopię decyzji administracyjnej w sprawie wyznaczenia do wykonywania

czynności określonej w ust. 1 pkt 1 lit. I oraz kopię umowy, o której mowa w ust.

3 pkt 1, o wykonywanie tej czynności.

”

,

c)

w ust. 5 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

złożenia wniosku przez osobę wyznaczoną, a także po złożeniu wniosku przez

a)

kierownika zakładu higieny weterynaryjnej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt

1 lit. l,

b)

kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt - w przypadku, o którym mowa w ust. 1

pkt 1a.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

O dokonaniu zmian w zakresie wyznaczenia do wykonywania czynności, o której mowa w

ust. 1 pkt 1 lit. l, powiatowy lekarz weterynarii powiadamia kierownika zakładu higieny

weterynaryjnej.

”

;

6)

po art. 19f dodaje się art. 19g w brzmieniu

„

Art. 19g.

Kontrole na miejscu, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 lit. c, przeprowadza się

w zakresie, w trybie i na zasadach określonych w przepisach o płatnościach w ramach

systemów wsparcia bezpośredniego.

”

;

7)

art. 23 - 25 otrzymują brzmienie

„

Art. 23.

1.

Stwierdzenie albo wykluczenie choroby zakaźnej zwierzęcia, w tym choroby odzwierzęcej,

wydanie oceny mięsa, oceny zdrowotnej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego, niejadalnych

produktów pochodzenia zwierzęcego, ubocznych produktów zwierzęcych oraz pasz może

być poprzedzone przeprowadzeniem badań laboratoryjnych.

2.

Badaniami laboratoryjnymi, w tym przeprowadzanymi w ramach monitorowania i badań kontrolnych,

są objęte również szkodliwe dla ludzi i zwierząt czynniki biologiczne, chemiczne,

fizyczne, odzwierzęce czynniki chorobotwórcze oraz związana z nimi oporność na środki

przeciwdrobnoustrojowe, określone w prawodawstwie weterynaryjnym, a także w przepisach

dotyczących pasz oraz bezpieczeństwa żywności i żywienia.

3.

Wymagań dotyczących badań laboratoryjnych określonych w ustawie nie stosuje się do

badania trichinoskopowego na obecność włośni mięsa przeznaczonego na użytek własny.

Art. 24.

1.

Badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni jest przeprowadzane w

1)

pomieszczeniu, o którym mowa w załączniku III w sekcji I w rozdziale II w ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny

w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), udostępnianym pracownikom Inspekcji lub osobom wyznaczonym na podstawie art. 16

i 18 przez podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego lub

2)

innym przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu, którym dysponuje Inspekcja.

2.

Pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne

mięsa na obecność włośni, zwane dalej „pracownią badania mięsa na obecność włośni”,

powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego

przeprowadzenia tego badania, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym

szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)

w mięsie

(Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 60, z późn. zm.).

3.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej lub osoba przez niego upoważniona kontroluje,

czy w pracowni badania mięsa na obecność włośni są spełniane wymagania w zakresie

systemu zarządzania wskazanym w art. 12 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 882/2004.

4.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej o stwierdzeniu naruszenia wymagań określonych

w ust. 3 w pracowni badania mięsa na obecność włośni przez

1)

osobę wyznaczoną na podstawie art. 16 lub 18 - informuje powiatowego lekarza weterynarii;

2)

pracownika Inspekcji - informuje wojewódzkiego lekarza weterynarii.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje,

w drodze decyzji administracyjnej, osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 lub 18

do przeprowadzenia badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni, usunięcie stwierdzonych

naruszeń, określając sposób i termin ich usunięcia.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, pracownik Inspekcji ponosi odpowiedzialność

porządkową lub dyscyplinarną na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

Art. 25.

1.

Aby zapewnić jednolity sposób przeprowadzania badań laboratoryjnych dla celów kontroli

urzędowych określonych w rozporządzeniu nr 882/2004, związanych z realizacją zadań,

o których mowa w art. 3 ust. 1, tworzy się system laboratoriów urzędowych, obejmujący

akredytowane laboratoria.

2.

W ramach systemu, o którym mowa w ust. 1, działają

1)

laboratoria urzędowe w rozumieniu art. 12 rozporządzenia nr 882/2004, obejmujące

a)

zakłady higieny weterynaryjnej, w tym pracownie badania mięsa na obecność włośni,

b)

laboratoria państwowych instytutów badawczych,

c)

laboratoria weterynaryjne wchodzące w skład innych niż wymienione w lit. a jednostek

organizacyjnych Inspekcji,

d)

inne laboratoria zatwierdzone przez Głównego Lekarza Weterynarii;

2)

krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu art. 33 rozporządzenia nr 882/2004.

3.

Główny Lekarz Weterynarii wyznacza laboratoria urzędowe, o których mowa w ust. 2 pkt

1 lit. a-c, do przeprowadzenia badań laboratoryjnych w zakresie określonym w ust.

1.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, wyznaczając laboratorium urzędowe, o którym mowa w ust.

2 pkt 1 lit. a, do przeprowadzenia badań laboratoryjnych mięsa na obecność włośni,

wskazuje pracownię badania mięsa na obecność włośni, na podstawie informacji przekazanych

przez powiatowego lekarza weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii.

5.

Jeżeli brak jest laboratorium urzędowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a-c, do

przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć

do przeprowadzenia tych badań krajowe laboratorium referencyjne.

6.

Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego, które można wyznaczyć do przeprowadzenia

wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii

Rady do spraw Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań znajdujące się

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, zwanego dalej „państwem członkowskim EFTA”, krajowe albo wspólnotowe

laboratorium referencyjne.

7.

Laboratoria urzędowe są poddawane w zakresie stosowanych metod badawczych regularnym

badaniom porównawczym przeprowadzanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a gdy

brak jest takiej możliwości - przez krajowe lub wspólnotowe laboratorium referencyjne

znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego EFTA.

8.

Główny Lekarz Weterynarii sporządza, w sposób określony przez Komisję Europejską,

wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych oraz innych laboratoriów, których obowiązek

publikowania wynika z przepisów Unii Europejskiej, aktualizuje go i umieszcza na stronie

internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii.

”

;

8)

po art. 25 dodaje się art. 25a -25d w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Kierownik laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d, ubiegającego

się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych

w danym kierunku dla celów kontroli urzędowych, składa na piśmie wniosek w tym zakresie

do Głównego Lekarza Weterynarii.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię oryginału

a)

certyfikatu akredytacji,

b)

zakresu akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań określonym we wniosku;

2)

opinię właściwego dla kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego albo krajowego

lub wspólnotowego laboratorium referencyjnego znajdującego się na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA, w przypadku

gdy brak jest krajowego laboratorium referencyjnego, o

a)

kwalifikacjach osób przeprowadzających badania,

b)

spełnianiu warunków niezbędnych do przeprowadzania badań,

c)

stosowanych metodach badawczych, do której dołącza się kopię oryginału raportu z badań

porównawczych określonych metod badawczych przeprowadzonych przez krajowe laboratorium

referencyjne, krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub wspólnotowe

laboratorium referencyjne.

3.

Główny Lekarz Weterynarii wydaje decyzję administracyjną w sprawie zatwierdzenia laboratorium

ubiegającego się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania

badań laboratoryjnych, po przeprowadzeniu w nim badań porównawczych określonych metod

badawczych przez krajowe laboratorium referencyjne lub, w przypadku braku takiego

laboratorium, przez krajowe lub wspólnotowe laboratorium referencyjne znajdujące się

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

EFTA i uzyskaniu zgodnego wyniku takich badań.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie,

jeżeli przestało ono spełniać warunki zatwierdzenia lub uzyskało niezgodne wyniki

dwóch kolejnych badań porównawczych, o których mowa w ust. 3, lub nie poddało się

takim badaniom.

5.

Jeżeli laboratorium urzędowe, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a-c, z przyczyn

finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie przeprowadzić badań laboratoryjnych

w zakresie określonym w art. 25 ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć,

na czas określony, do przeprowadzania tych badań laboratorium urzędowe, o którym mowa

w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d.

6.

Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wyznaczenia, o którym mowa w ust. 5, określa

1)

zakres badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez wyznaczone laboratorium;

2)

sposób pozyskiwania przez wyznaczone laboratorium materiału do badań laboratoryjnych;

3)

zasady gromadzenia i przekazywania danych o wynikach przeprowadzanych badań laboratoryjnych;

4)

wysokość opłat za badania laboratoryjne przeprowadzane przez wyznaczone laboratorium.

Art. 25b.

1.

Krajowe laboratoria referencyjne

1)

wykonują zadania

a)

Inspekcji, o których mowa w art. 3, w zakresie referencyjności,

b)

określone w art. 33 rozporządzenia nr 882/2004;

2)

prowadzą centralną bazę danych, o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1, oraz gromadzą

i przetwarzają dane dotyczące wyników badań laboratoryjnych przeprowadzanych w ramach

systemu, o którym mowa w art. 25 ust. 1.

2.

Krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań sprawuje nadzór

nad laboratoriami urzędowymi, w zakresie prawidłowości wykonywania przez nie badań,

przeprowadzając kontrolę, w szczególności sprzętu i odczynników stosowanych do tych

badań, a także badań porównawczych oraz wyboru metod do akredytacji.

3.

Krajowe laboratoria referencyjne corocznie, do dnia 15 stycznia, przekazują Głównemu

Lekarzowi Weterynarii informacje o przeprowadzonych kontrolach.

4.

Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych są finansowane z budżetu państwa z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

5.

Wydatki inwestycyjne związane z prowadzeniem centralnej bazy danych, o której mowa

w art. 25d ust. 1 pkt 1, mogą być finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw rolnictwa, w wysokości do 100% planowanej wartości

kosztorysowej inwestycji.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia

1)

określi, jakie krajowe laboratoria referencyjne są krajowymi laboratoriami referencyjnymi,

o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, a w przypadku gdy dla

każdego ze wspólnotowych laboratoriów referencyjnych zostanie określone więcej niż

jedno krajowe laboratorium referencyjne - także sposób współpracy tych laboratoriów,

mając na względzie wykonywane przez te laboratoria zadania, a także zapewnienie efektywnej

współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi

laboratoriami referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi;

2)

może określić dodatkowe wymagania, jakie powinny spełniać krajowe laboratoria referencyjne,

uwzględniając ich specyfikę wynikającą z rodzaju przeprowadzanych przez nie badań.

Art. 25c.

1.

Krajowe laboratoria referencyjne przekazują Głównemu Lekarzowi Weterynarii corocznie,

do dnia 15 stycznia

1)

informacje o uzyskanych przez laboratoria urzędowe i krajowe laboratoria referencyjne

wynikach przeprowadzonych badań porównawczych;

2)

szczegółowy zakres rzeczowy realizacji zadań krajowych laboratoriów referencyjnych,

z uwzględnieniem potrzeb laboratoriów urzędowych.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje corocznie, do dnia 31 grudnia, ministrowi właściwemu

do spraw rolnictwa zatwierdzony szczegółowy zakres rzeczowy realizacji zadań krajowych

laboratoriów referencyjnych w następnym roku budżetowym.

Art. 25d.

1.

Dane dotyczące wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych w zakresie określonym

w art. 23 są gromadzone i przetwarzane przy użyciu systemu teleinformatycznego obejmującego

1)

centralną bazę danych prowadzoną przez krajowe laboratoria referencyjne;

2)

lokalne bazy danych prowadzone w zakładach higieny weterynaryjnej przeprowadzających

badania laboratoryjne dla celów kontroli urzędowych.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb gromadzenia, przetwarzania oraz przekazywania danych dotyczących wyników

przeprowadzonych badań laboratoryjnych, a także sposób prowadzenia baz danych określonych

w ust. 1, mając na względzie zapewnienie efektywnej kontroli stanu bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, stanu zdrowia zwierząt oraz szybkiego przepływu

informacji dotyczących wyników tych badań.

”

;

9)

w art. 31 uchyla się ust. 2-4.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) wprowadza się następujące zmiany

1)

w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 1 w lit. z średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje

się lit. za w brzmieniu

„

za)

dyrektywy Rady 2008/73/WE z dnia 15 lipca 2008 r. upraszczającej procedury dotyczące

podawania i publikowania informacji z dziedziny weterynarii i zootechniki oraz zmieniającej

dyrektywy 64/432/EWG, 77/504/EWG, 88/407/EWG, 88/661/EWG, 89/361/EWG, 89/556/EWG,

90/426/EWG, 90/427/EWG, 90/428/EWG, 90/429/EWG, 90/539/EWG, 91/68/EWG, 91/496/EWG,

92/35/EWG, 92/65/EWG, 92/66/EWG, 92/119/EWG, 94/28/WE, 2000/75/WE, decyzję 2000/258/WE

oraz dyrektywy 2001/89/WE, 2002/60/WE i 2005/94/WE

(Dz. Urz. UE L 219 z 14.08.2008, str. 40);

”

;

2)

w art. 2 pkt 38 otrzymuje brzmienie

„

38)

czynności lecznicze - podawanie zwierzęciu, po uprzednim zbadaniu przez lekarza weterynarii,

substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym lub beta-agonistycznym w celu

leczenia problemu płodności - włącznie z przerwaniem ciąży, a substancji o działaniu

beta-agonistycznym także w celu leczenia trudności z oddychaniem, choroby kości łódkowatej,

ochwatu kopyta u koniowatych oraz wywoływania tokolizy u krów lub koniowatych;

”

;

3)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Powiatowy lekarz weterynarii powiadamia o wydaniu decyzji zakazującej prowadzenia

działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, d-f, h, i, l, p oraz

w art. 4 ust. 3, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównego Lekarza

Weterynarii.

”

;

4)

w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii dane zawarte w rejestrze, z wyłączeniem danych zawartych

w rejestrze podmiotów prowadzących działalność, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit.

n, a także informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego

w tym rejestrze. Informacje te są umieszczane na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii.

”

;

5)

w art. 12

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

listy podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1

lit. a,c-f, h, I;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Główny Lekarz Weterynarii umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez

Główny Inspektorat Weterynarii, w sposób określony przez Komisję Europejską, listy

podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit.

a, c-f, h, I oraz w art. 4 ust. 3, a także aktualizuje te listy.

”

;

6)

w art. 27 ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Koniowate przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej oraz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innych państw członkowskich

Unii Europejskiej powinny być przemieszczane z gospodarstwa pochodzenia bezpośrednio

lub za pośrednictwem miejsca gromadzenia, tak szybko, jak to możliwe.

”

;

7)

w art. 52c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Laboratoria wykonujące badania w kierunku chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników

chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania przechowują izolaty odzwierzęcych

czynników chorobotwórczych i przekazują je zakładom higieny weterynaryjnej, o których

mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z późn. zm..

”

;

8)

w art. 57 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia program, o którym mowa w ust. 5, z ministrem właściwym

do spraw

1)

finansów publicznych - pod względem finansowym,

2)

rolnictwa - pod względem merytorycznym

- i występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zatwierdzenie tak uzgodnionego

programu.

”

;

9)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

Zabrania się umieszczania na rynku, w celu podawania zwierzętom, z których lub od

których są pozyskiwane produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach

pochodzenia zwierzęcego, substancji o działaniu tyreostatycznym, stilbenów, pochodnych

stilbenów, ich soli i estrów, substancji o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiolu

17β i jego pochodnych estropodobnych.

”

;

10)

w art. 64 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

utrzymywania w gospodarstwie zwierząt akwakultury, w których organizmie znajdują się

lub u których wykryto substancje wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, gdy

stwierdzono, że substancje te podawano zgodnie z art. 65 lub 67;

2)

umieszczania na rynku lub uboju zwierząt gospodarskich lub zwierząt dzikich utrzymywanych

przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie, w których organizmach znajdują się lub

u których wykryto substancje wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, gdy stwierdzono,

że substancje te podawano zgodnie z art. 65 lub 67.

”

;

11)

w art. 65 w ust. 1 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

trenbolonu alilu, podawanego doustnie, lub substancji o działaniu beta-agonistycznym

zidentyfikowanym koniowatym, jeżeli są one stosowane zgodnie ze wskazaniami producenta,

”

;

12)

uchyla się art. 69;

13)

w art. 71 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

umieszczanie na rynku zwierząt do hodowli oraz zwierząt reprodukcyjnych, które nie

będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych, jeżeli w ostatnim czasie były poddane

czynnościom leczniczym, o których mowa w art. 65 lub 67;

”

;

14)

w art. 72 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

nieprzestrzegania ograniczeń lub zakazów stosowania substancji, o których mowa w art.

65 lub 67.

”

;

15)

w art. 73 w ust. 2 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

substancje o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiol 17β i jego pochodne estropodobne,

z wyłączeniem przypadków, gdy substancje te były podawane w sposób określony w art.

65-67 lub 71, a okresy karencji przewidziane w umowach międzynarodowych były przestrzegane;

”

;

16)

art. 74 otrzymuje brzmienie

„

Art. 74.

Dopuszcza się przywóz z państw trzecich zwierząt przeznaczonych do hodowli, zwierząt

reprodukcyjnych, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych, lub mięsa

z nich pozyskanego, jeżeli państwa te zagwarantują spełnienie wymagań określonych

w przepisach art. 63-68 lub 70-73.

”

;

17)

w art. 79 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto umieszcza na rynku, w celu podawania zwierzętom, z których lub od których są pozyskiwane

produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego,

substancje o działaniu tyreostatycznym, stilbeny, pochodne stilbenów, ich sole i estry,

substancje o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiol 17β i jego pochodne estropodobne

-

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

”

;

18)

w załączniku nr 3

a)

uchyla się pkt 19,

b)

w pkt 41 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 42 i 43 w brzmieniu

„

42)

mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida);

43)

roztocze Tropilaelaps.

”

.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. Nr 144, poz. 1045, z 2008 r. Nr 144, poz. 899, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi krajowy wykaz zakładów, o którym mowa w art. 19

rozporządzenia nr 183/2005, na podstawie informacji i danych określonych w ust. 2.

4.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, wykaz, o którym mowa w ust. 3.

”

;

2)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, w terminie do dnia 30 listopada, wykaz zakładów

państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz, na podstawie danych objętych

ewidencją.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej corocznie, w terminie do

dnia 31 grudnia, wykaz zakładów państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz,

zawierający dane dotyczące tych zakładów objęte ewidencją.

”

;

3)

w art. 48 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz miejsc kontroli innych

niż określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w których może być dokonywana

kontrola graniczna pasz, mając na względzie zwiększony poziom kontroli pasz.

”

.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

(Dz. U. Nr 171, poz. 1225, z późn. zm. w art. 78 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

laboratoria Inspekcji Weterynaryjnej określone w art. 25 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej;

”

.

1.

Laboratoria oraz pracownie badania mięsa na obecność włośni spełniające wymagania

w zakresie systemu zarządzania wskazane w art. 12 ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy były przeprowadzane badania

laboratoryjne w zakresie określonym w art. 23 ustawy wymienionej w art. 1, uważa się

za laboratoria działające w systemie laboratoriów urzędowych, wyznaczonych zgodnie

z art. 25 ust. 3-6 i art. 25a ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

2.

Pracownie badania mięsa na obecność włośni niespełniające wymagań w zakresie systemu

zarządzania, o których mowa w ust. 1, mogą przeprowadzać badania mięsa na obecność

włośni po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, przez okres stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1162/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego

środki przejściowe do celów wykonania rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004

oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 10), jeżeli spełniają warunki określone w art. 6 tego rozporządzenia.

3.

Zakłady higieny weterynaryjnej, wchodzące w skład wojewódzkich inspektoratów weterynarii,

potwierdzają spełnienie przez pracownie badania mięsa na obecność włośni warunków

określonych w art. 6 rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, i informują o tym Głównego

Lekarza Weterynarii.

4.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje w sprawie akredytacji

zgodnie z art. 6 rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2.

1.

Programy przyjęte przez Radę Ministrów w drodze uchwały i przekazane do Komisji Europejskiej

z wnioskiem o ich zatwierdzenie lub programy zatwierdzone przez Komisję Europejską

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wprowadza się w drodze rozporządzenia

Rady Ministrów, na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 2.

2.

Do zmiany programów wprowadzonych przez Radę Ministrów na podstawie art. 57 ust. 7

ustawy wymienionej w art. 2 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy niniejszej ustawy.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 24 ust. 7 i 8 oraz art. 25 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 25b ust. 6 pkt 1 i 2 oraz art. 25d ust. 2 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 1

pozostają w mocy do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych i mogą być

zmieniane na podstawie tego przepisu.

1.

Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie funkcjonowania

laboratoriów dla celów kontroli urzędowych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, jest Rada do spraw Laboratoriów.

2.

Rada do spraw Laboratoriów liczy 7 członków.

3.

Kadencja Rady do spraw Laboratoriów trwa 4 lata.

4.

Członków Rady do spraw Laboratoriów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

rolnictwa, na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, spośród osób wyróżniających się

wiedzą oraz doświadczeniem zawodowym w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej.

5.

Członkowie Rady do spraw Laboratoriów wybierają z jej składu przewodniczącego i sekretarza.

6.

Przewodniczący Rady do spraw Laboratoriów może zapraszać na jej posiedzenia osoby

niebędące członkami tej Rady, posiadające wiedzę lub doświadczenie zawodowe w dziedzinie

diagnostyki laboratoryjnej.

7.

Rada do spraw Laboratoriów działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

Regulamin Rady do spraw Laboratoriów zatwierdza Główny Lekarz Weterynarii.

8.

Członkom Rady do spraw Laboratoriów przysługuje zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania

oraz diety na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 77.

9.

Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady do spraw Laboratoriów oraz zwrot kosztów

i diet, o których mowa w ust. 8, są pokrywane z budżetu państwa ze środków będących

w dyspozycji ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Marszałek Sejmu ogłosi tekst jednolity ustawy wymienionej w art. 1 w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Kontrole na miejscu, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 lit. c, przeprowadza się

w zakresie, w trybie i na zasadach określonych w przepisach o płatnościach w ramach

systemów wsparcia bezpośredniego.

1.

Stwierdzenie albo wykluczenie choroby zakaźnej zwierzęcia, w tym choroby odzwierzęcej,

wydanie oceny mięsa, oceny zdrowotnej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego, niejadalnych

produktów pochodzenia zwierzęcego, ubocznych produktów zwierzęcych oraz pasz może

być poprzedzone przeprowadzeniem badań laboratoryjnych.

2.

Badaniami laboratoryjnymi, w tym przeprowadzanymi w ramach monitorowania i badań kontrolnych,

są objęte również szkodliwe dla ludzi i zwierząt czynniki biologiczne, chemiczne,

fizyczne, odzwierzęce czynniki chorobotwórcze oraz związana z nimi oporność na środki

przeciwdrobnoustrojowe, określone w prawodawstwie weterynaryjnym, a także w przepisach

dotyczących pasz oraz bezpieczeństwa żywności i żywienia.

3.

Wymagań dotyczących badań laboratoryjnych określonych w ustawie nie stosuje się do

badania trichinoskopowego na obecność włośni mięsa przeznaczonego na użytek własny.

1.

Badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni jest przeprowadzane w

1)

pomieszczeniu, o którym mowa w załączniku III w sekcji I w rozdziale II w ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny

w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), udostępnianym pracownikom Inspekcji lub osobom wyznaczonym na podstawie art. 16

i 18 przez podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego lub

2)

innym przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu, którym dysponuje Inspekcja.

2.

Pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne

mięsa na obecność włośni, zwane dalej „pracownią badania mięsa na obecność włośni”,

powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego

przeprowadzenia tego badania, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym

szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)

w mięsie

(Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 60, z późn. zm.).

3.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej lub osoba przez niego upoważniona kontroluje,

czy w pracowni badania mięsa na obecność włośni są spełniane wymagania w zakresie

systemu zarządzania wskazanym w art. 12 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 882/2004.

4.

Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej o stwierdzeniu naruszenia wymagań określonych

w ust. 3 w pracowni badania mięsa na obecność włośni przez

1)

osobę wyznaczoną na podstawie art. 16 lub 18 - informuje powiatowego lekarza weterynarii;

2)

pracownika Inspekcji - informuje wojewódzkiego lekarza weterynarii.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje,

w drodze decyzji administracyjnej, osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 lub 18

do przeprowadzenia badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni, usunięcie stwierdzonych

naruszeń, określając sposób i termin ich usunięcia.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, pracownik Inspekcji ponosi odpowiedzialność

porządkową lub dyscyplinarną na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

1.

Aby zapewnić jednolity sposób przeprowadzania badań laboratoryjnych dla celów kontroli

urzędowych określonych w rozporządzeniu nr 882/2004, związanych z realizacją zadań,

o których mowa w art. 3 ust. 1, tworzy się system laboratoriów urzędowych, obejmujący

akredytowane laboratoria.

2.

W ramach systemu, o którym mowa w ust. 1, działają

1)

laboratoria urzędowe w rozumieniu art. 12 rozporządzenia nr 882/2004, obejmujące

a)

zakłady higieny weterynaryjnej, w tym pracownie badania mięsa na obecność włośni,

b)

laboratoria państwowych instytutów badawczych,

c)

laboratoria weterynaryjne wchodzące w skład innych niż wymienione w lit. a jednostek

organizacyjnych Inspekcji,

d)

inne laboratoria zatwierdzone przez Głównego Lekarza Weterynarii;

2)

krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu art. 33 rozporządzenia nr 882/2004.

3.

Główny Lekarz Weterynarii wyznacza laboratoria urzędowe, o których mowa w ust. 2 pkt

1 lit. a-c, do przeprowadzenia badań laboratoryjnych w zakresie określonym w ust.

1.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, wyznaczając laboratorium urzędowe, o którym mowa w ust.

2 pkt 1 lit. a, do przeprowadzenia badań laboratoryjnych mięsa na obecność włośni,

wskazuje pracownię badania mięsa na obecność włośni, na podstawie informacji przekazanych

przez powiatowego lekarza weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii.

5.

Jeżeli brak jest laboratorium urzędowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a-c, do

przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć

do przeprowadzenia tych badań krajowe laboratorium referencyjne.

6.

Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego, które można wyznaczyć do przeprowadzenia

wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii

Rady do spraw Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań znajdujące się

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, zwanego dalej „państwem członkowskim EFTA”, krajowe albo wspólnotowe

laboratorium referencyjne.

7.

Laboratoria urzędowe są poddawane w zakresie stosowanych metod badawczych regularnym

badaniom porównawczym przeprowadzanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a gdy

brak jest takiej możliwości - przez krajowe lub wspólnotowe laboratorium referencyjne

znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa

członkowskiego EFTA.

8.

Główny Lekarz Weterynarii sporządza, w sposób określony przez Komisję Europejską,

wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych oraz innych laboratoriów, których obowiązek

publikowania wynika z przepisów Unii Europejskiej, aktualizuje go i umieszcza na stronie

internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii.

1.

Kierownik laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d, ubiegającego

się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych

w danym kierunku dla celów kontroli urzędowych, składa na piśmie wniosek w tym zakresie

do Głównego Lekarza Weterynarii.

2.

Do wniosku dołącza się

1)

kopię oryginału

a)

certyfikatu akredytacji,

b)

zakresu akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań określonym we wniosku;

2)

opinię właściwego dla kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego albo krajowego

lub wspólnotowego laboratorium referencyjnego znajdującego się na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA, w przypadku

gdy brak jest krajowego laboratorium referencyjnego, o

a)

kwalifikacjach osób przeprowadzających badania,

b)

spełnianiu warunków niezbędnych do przeprowadzania badań,

c)

stosowanych metodach badawczych, do której dołącza się kopię oryginału raportu z badań

porównawczych określonych metod badawczych przeprowadzonych przez krajowe laboratorium

referencyjne, krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub wspólnotowe

laboratorium referencyjne.

3.

Główny Lekarz Weterynarii wydaje decyzję administracyjną w sprawie zatwierdzenia laboratorium

ubiegającego się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania

badań laboratoryjnych, po przeprowadzeniu w nim badań porównawczych określonych metod

badawczych przez krajowe laboratorium referencyjne lub, w przypadku braku takiego

laboratorium, przez krajowe lub wspólnotowe laboratorium referencyjne znajdujące się

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

EFTA i uzyskaniu zgodnego wyniku takich badań.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie,

jeżeli przestało ono spełniać warunki zatwierdzenia lub uzyskało niezgodne wyniki

dwóch kolejnych badań porównawczych, o których mowa w ust. 3, lub nie poddało się

takim badaniom.

5.

Jeżeli laboratorium urzędowe, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a-c, z przyczyn

finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie przeprowadzić badań laboratoryjnych

w zakresie określonym w art. 25 ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć,

na czas określony, do przeprowadzania tych badań laboratorium urzędowe, o którym mowa

w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d.

6.

Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wyznaczenia, o którym mowa w ust. 5, określa

1)

zakres badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez wyznaczone laboratorium;

2)

sposób pozyskiwania przez wyznaczone laboratorium materiału do badań laboratoryjnych;

3)

zasady gromadzenia i przekazywania danych o wynikach przeprowadzanych badań laboratoryjnych;

4)

wysokość opłat za badania laboratoryjne przeprowadzane przez wyznaczone laboratorium.

1.

Krajowe laboratoria referencyjne

1)

wykonują zadania

a)

Inspekcji, o których mowa w art. 3, w zakresie referencyjności,

b)

określone w art. 33 rozporządzenia nr 882/2004;

2)

prowadzą centralną bazę danych, o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1, oraz gromadzą

i przetwarzają dane dotyczące wyników badań laboratoryjnych przeprowadzanych w ramach

systemu, o którym mowa w art. 25 ust. 1.

2.

Krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań sprawuje nadzór

nad laboratoriami urzędowymi, w zakresie prawidłowości wykonywania przez nie badań,

przeprowadzając kontrolę, w szczególności sprzętu i odczynników stosowanych do tych

badań, a także badań porównawczych oraz wyboru metod do akredytacji.

3.

Krajowe laboratoria referencyjne corocznie, do dnia 15 stycznia, przekazują Głównemu

Lekarzowi Weterynarii informacje o przeprowadzonych kontrolach.

4.

Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych są finansowane z budżetu państwa z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

5.

Wydatki inwestycyjne związane z prowadzeniem centralnej bazy danych, o której mowa

w art. 25d ust. 1 pkt 1, mogą być finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw rolnictwa, w wysokości do 100% planowanej wartości

kosztorysowej inwestycji.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia

1)

określi, jakie krajowe laboratoria referencyjne są krajowymi laboratoriami referencyjnymi,

o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, a w przypadku gdy dla

każdego ze wspólnotowych laboratoriów referencyjnych zostanie określone więcej niż

jedno krajowe laboratorium referencyjne - także sposób współpracy tych laboratoriów,

mając na względzie wykonywane przez te laboratoria zadania, a także zapewnienie efektywnej

współpracy tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi

laboratoriami referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi;

2)

może określić dodatkowe wymagania, jakie powinny spełniać krajowe laboratoria referencyjne,

uwzględniając ich specyfikę wynikającą z rodzaju przeprowadzanych przez nie badań.

1.

Krajowe laboratoria referencyjne przekazują Głównemu Lekarzowi Weterynarii corocznie,

do dnia 15 stycznia

1)

informacje o uzyskanych przez laboratoria urzędowe i krajowe laboratoria referencyjne

wynikach przeprowadzonych badań porównawczych;

2)

szczegółowy zakres rzeczowy realizacji zadań krajowych laboratoriów referencyjnych,

z uwzględnieniem potrzeb laboratoriów urzędowych.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje corocznie, do dnia 31 grudnia, ministrowi właściwemu

do spraw rolnictwa zatwierdzony szczegółowy zakres rzeczowy realizacji zadań krajowych

laboratoriów referencyjnych w następnym roku budżetowym.

1.

Dane dotyczące wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych w zakresie określonym

w art. 23 są gromadzone i przetwarzane przy użyciu systemu teleinformatycznego obejmującego

1)

centralną bazę danych prowadzoną przez krajowe laboratoria referencyjne;

2)

lokalne bazy danych prowadzone w zakładach higieny weterynaryjnej przeprowadzających

badania laboratoryjne dla celów kontroli urzędowych.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb gromadzenia, przetwarzania oraz przekazywania danych dotyczących wyników

przeprowadzonych badań laboratoryjnych, a także sposób prowadzenia baz danych określonych

w ust. 1, mając na względzie zapewnienie efektywnej kontroli stanu bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, stanu zdrowia zwierząt oraz szybkiego przepływu

informacji dotyczących wyników tych badań.

1.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, w terminie do dnia 30 listopada, wykaz zakładów

państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz, na podstawie danych objętych

ewidencją.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej corocznie, w terminie do

dnia 31 grudnia, wykaz zakładów państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz,

zawierający dane dotyczące tych zakładów objęte ewidencją.

Zabrania się umieszczania na rynku, w celu podawania zwierzętom, z których lub od

których są pozyskiwane produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach

pochodzenia zwierzęcego, substancji o działaniu tyreostatycznym, stilbenów, pochodnych

stilbenów, ich soli i estrów, substancji o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiolu

17β i jego pochodnych estropodobnych.

Dopuszcza się przywóz z państw trzecich zwierząt przeznaczonych do hodowli, zwierząt

reprodukcyjnych, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych, lub mięsa

z nich pozyskanego, jeżeli państwa te zagwarantują spełnienie wymagań określonych

w przepisach art. 63-68 lub 70-73.