Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie użycia broni palnej przez funkcjonariuszy celnych

§ 1. Rozporządzenie określa

1) sposób postępowania przy użyciu broni palnej

i szczegółowe warunki jej użycia;

§ 5. W przypadku, o którym mowa w § 4, oraz

gdy w wyniku użycia broni palnej nastąpiła śmierć

osoby lub szkoda w mieniu, funkcjonariusz jest obowiązany do

.go

2) sposób dokumentowania faktu użycia broni palnej.

2. Funkcjonariusz może odstąpić od obowiązku,

o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy jest zapewnione bezzwłoczne udzielenie pomocy przez inne

właściwe podmioty, obowiązane do tego na podstawie odrębnych przepisów.

§ 2. 1. Przy podejmowaniu decyzji o użyciu broni

palnej funkcjonariusz celny, zwany dalej „funkcjonariuszem”, jest obowiązany postępować ze szczególną

rozwagą, traktując broń palną jako środek szczególny

i ostateczny.

2. Przez użycie broni palnej w przypadkach, o których mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o Służbie Celnej, zwanej dalej „ustawą”, rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej

obezwładnienia, po wyczerpaniu trybu postępowania

określonego w § 3.

1) zabezpieczenia śladów w miejscu zdarzenia i niedopuszczenia w to miejsce osób postronnych;

2) w miarę możliwości, ustalenia świadków zdarzenia.

§ 6. 1. Po każdym przypadku użycia broni palnej

funkcjonariusz jest obowiązany niezwłocznie

1) zabezpieczyć miejsce zdarzenia do czasu przybycia

Policji;

w.

rcl

2) w miarę możliwości ustalić świadków zdarzenia;

§ 3. 1. Funkcjonariusz przed użyciem broni palnej

jest obowiązany

1) po uprzednim okrzyku „SŁUŻBA CELNA” wezwać

osobę do zachowania się zgodnego z prawem,

a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni, niebezpiecznego narzędzia lub odstąpienia od użycia przemocy;

2) w razie niepodporządkowania się wezwaniom

określonym w pkt 1, zagrozić użyciem broni palnej, wzywając „STÓJ — BO STRZELAM”;

3) oddać strzał ostrzegawczy w bezpiecznym kierunku, jeżeli wezwania określone w pkt 1 i 2 okażą się

bezskuteczne.

ww

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w sytuacjach,

gdy z zachowania osoby posiadającej broń lub niebezpieczne narzędzie wynika, że wszelka zwłoka groziłaby

bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego.

3. Użycie broni palnej w sytuacjach, o których mowa w ust. 2, musi być poprzedzone okrzykiem „SŁUŻBA CELNA, STÓJ — BO STRZELAM”.

§ 4. 1. Jeżeli wskutek użycia broni palnej nastąpiło

zranienie osoby lub widoczny stan bezpośredniego

zagrożenia życia lub zdrowia, funkcjonariusz jest obowiązany, z zachowaniem bezpieczeństwa własnego

i innych osób, niezwłocznie udzielić osobie poszkodowanej pierwszej pomocy, a następnie spowodować

podjęcie wobec niej medycznych działań ratowniczych, w rozumieniu przepisów o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

3) powiadomić dyżurnego w izbie celnej właściwej

ze względu na miejsce zdarzenia, zwanego dalej

„dyżurnym”, oraz swojego bezpośredniego przełożonego;

4) sporządzić w tej sprawie pisemną informację.

2. Pisemna informacja, o której mowa w ust. 1

pkt 4, zawiera

1) wskazanie imienia, nazwiska i stopnia służbowego

funkcjonariusza;

2) wskazanie typu i numeru seryjnego użytej broni

palnej;

3) określenie czasu i miejsca użycia broni palnej;

4) imię, nazwisko i adres osoby, wobec której użyto

broni palnej, o ile ustalenie takich danych jest

możliwe;

5) szczegółowe uzasadnienie użycia broni palnej;

6) opis działań funkcjonariusza poprzedzających użycie broni palnej;

7) określenie skutków użycia broni palnej;

8) imiona, nazwiska i adresy zamieszkania ewentualnych świadków zdarzenia, o ile ustalenie takich

danych jest możliwe;

9) adnotację o udzielonej osobie poszkodowanej

pierwszej pomocy;

10) wskazanie innych istotnych okoliczności i faktów

dotyczących zdarzenia;

11) podpis funkcjonariusza sporządzającego informację.

§ 7. Do obowiązków bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza, który użył broni palnej lub oddał

strzał ostrzegawczy, należy

1) zbadanie, czy użycie broni palnej lub oddanie

strzału ostrzegawczego nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami;

§ 8. 1. Dyżurny, po uzyskaniu informacji o użyciu

broni palnej, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić najbliższą miejscu zdarzenia jednostkę Policji oraz

udzielić funkcjonariuszowi pomocy w niezbędnym zakresie.

2. Jeżeli w wyniku użycia broni palnej nastąpiły

śmierć lub zranienie człowieka, dyżurny jest obowiązany oprócz jednostki, o której mowa w ust. 1, powiadomić niezwłocznie również właściwego miejscowo

prokuratora.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

ww

w.

rcl

.go

2) niezwłoczne zawiadomienie swojego przełożonego o każdym przypadku użycia broni palnej lub oddania strzału ostrzegawczego.

Poz. 31

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.01.15

18:27:31 +01'00'

— 814 —

Poz. 31

31

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 22 grudnia 2009 r.

w sprawie użycia broni palnej przez funkcjonariuszy celnych

Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323

i Nr 201, poz. 1540) zarządza się, co następuje