Ustawa z dnia 5 marca 2010 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

7.

Pozostawanie pod opieką medyczną potwierdza się zaświadczeniem lekarskim lub zaświadczeniem

wystawionym przez położną.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia

społecznego określi, w drodze rozporządzenia, formę opieki medycznej, o której mowa

w ust. 6, oraz wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 7, uwzględniając odpowiednio

rodzaje świadczeń zdrowotnych udzielanych kobiecie w okresie ciąży przez lekarza i

położną oraz zakres danych niezbędnych do zapewnienia należytego udokumentowania pozostawania

jej pod opieką medyczną w okresie od 10 tygodnia ciąży do porodu.

”

;

2)

w art. 15b ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Pozostawanie pod opieką medyczną potwierdza się zaświadczeniem lekarskim lub zaświadczeniem

wystawionym przez położną. Przepisy wydane na podstawie art. 9 ust. 8 stosuje się

odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1

1)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

orzeczenia o zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz inne orzeczenia

i zaświadczenia lekarskie wydawane na życzenie świadczeniobiorcy, jeżeli nie są one

związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy, kontynuowaniem

nauki, uczestnictwem dzieci, uczniów, słuchaczy zakładów kształcenia nauczycieli i

studentów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym wypoczynku, a także jeżeli nie

są wydawane dla celów pomocy społecznej, orzecznictwa o niepełnosprawności oraz uzyskania

zasiłku pielęgnacyjnego;

”

;

2)

dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

zaświadczenie lekarskie lub zaświadczenie wystawione przez położną, wydawane na życzenie

świadczeniobiorcy, jeżeli nie są wydawane dla celów uzyskania dodatku z tytułu urodzenia

dziecka lub jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka;

”

.

Dodatek z tytułu urodzenia dziecka lub jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka,

o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15b ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, do

dnia 31 grudnia 2011 r. przysługują po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego lub

zaświadczenia wystawionego przez położną, potwierdzającego co najmniej jedno badanie

kobiety w okresie ciąży przez lekarza ginekologa lub położną.

1.

Matka lub ojciec dziecka, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie

otrzymali dodatku z tytułu urodzenia dziecka lub jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia

dziecka, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15b ust. 1 ustawy, o której mowa w

art. 1, mają prawo złożenia wniosku o wypłatę tych świadczeń na zasadach określonych

w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 3 niniejszej ustawy.

2.

Matka lub ojciec dziecka, którym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z powodu

braku zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego pozostawanie kobiety pod opieką medyczną

nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu odmówiono wypłaty dodatku z tytułu

urodzenia dziecka lub jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, o których

mowa w art. 9 ust. 1 i art. 15b ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, albo pozostawiono

bez rozpatrzenia wniosek o dokonanie wypłaty tych świadczeń, mają prawo ponownego

złożenia wniosku o wypłatę tych świadczeń na zasadach określonych w przepisach ustawy,

o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 3 niniejszej ustawy.

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.