Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 marca 2010 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

§ 1. Rozporządzenie określa

1) wewnętrzną strukturę organizacyjną i zadania Prokuratury Generalnej, prokuratur apelacyjnych oraz

pozostałych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, a także liczbę zastępców Prokuratora Generalnego, o których mowa w art. 12

ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, zwanej dalej „ustawą”;

2) organizację pracy i sposób kierowania pracą;

2) w prokuraturach apelacyjnych i prokuraturach

okręgowych — kierownicy tych prokuratur i rzecznicy prasowi;

3) w prokuraturach rejonowych — prokurator rejonowy lub jego zastępca.

§ 4. Odpowiedzi na krytykę prasową oraz sprostowania publikowanych wiadomości nieprawdziwych

lub nieścisłych kierują rzecznicy prasowi.

Rozdział 2

Nazwy, tablice i pieczęcie urzędowe prokuratur

§ 5. Nazwę prokuratury apelacyjnej, prokuratury

okręgowej i prokuratury rejonowej ustala się zgodnie

z nazwą miejscowości stanowiącej jej siedzibę.

§ 6. 1. Na zewnątrz budynku jednostki organizacyjnej umieszcza się w widocznym miejscu tablicę z nazwą prokuratury oraz godłem państwowym.

rcl

3) dysponentów środków budżetowych;

1) w Prokuraturze Generalnej — rzecznik prasowy

Prokuratury Generalnej;

4) formy i tryb sprawowania nadzoru służbowego;

5) tryb załatwiania spraw osobowych;

6) organizację pracy organów kolegialnych;

7) szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w postępowaniu karnym, postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe oraz w postępowaniu

w sprawach o wykroczenia;

w.

8) sposób realizacji zadań związanych z udziałem

prokuratora w sprawach cywilnych, rodzinnych,

opiekuńczych oraz ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych;

9) szczegółowy porządek wykonywania przez prokuratora czynności w postępowaniu administracyjnym i przed sądami administracyjnymi;

10) tryb działań podejmowanych przez prokuratora

w celu zapobieżenia naruszeniom prawa;

2. Wewnątrz budynku umieszcza się tablicę informacyjną, wskazującą pełne nazwy komórek organizacyjnych jednostki organizacyjnej, ich rozmieszczenie

oraz dni i godziny przyjęć interesantów, a także godziny przyjęć kierownika jednostki organizacyjnej wyższego stopnia w sprawach skarg i wniosków.

§ 7. Prokuratura Generalna, prokuratury apelacyjne, prokuratury okręgowe i prokuratury rejonowe używają pieczęci urzędowych z nazwą prokuratury i wizerunkiem orła określonym w ustawie z dnia 31 stycznia

1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej

Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U.

z 2005 r. Nr 235, poz. 2000, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600,

z 2009 r. Nr 168, poz. 1323 oraz z 2010 r. Nr 18,

poz. 96).

DZIAŁ II

Or ga niza cja pr ok ur a t ur y

ww

11) tryb postępowania w sprawach skarg i wniosków.

§ 2. Właściwość prokuratora bez bliższego określenia oznacza zakres jego zadań w jednostce organizacyjnej, będącej jego miejscem służbowym.

§ 3. Zadania związane ze współpracą powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, zwanych

dalej „jednostkami organizacyjnymi”, ze środkami

masowego przekazu wykonują

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 26, poz. 156

i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474,

Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777.

Rozdział 1

Wewnętrzna struktura organizacyjna i zadania

Prokuratury Generalnej oraz pozostałych

powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury

Oddział 1

Przepisy ogólne

§ 8. 1. Wewnętrzną strukturę organizacyjną jednostki organizacyjnej ustala kierownik jednostki

w uzgodnieniu z kierownikiem jednostki organizacyj-

2) prokurator okręgowy — prokuratorowi apelacyjnemu;

.go

v.p

l

nej wyższego stopnia, określając komórki organizacyjne i rodzaj wykonywanych przez nie zadań oraz zakres

sprawowanego nad nimi nadzoru przez prokuratora

bezpośrednio przełożonego.

Poz. 296

2. Ustalenie wewnętrznej struktury organizacyjnej

prokuratury rejonowej wymaga ponadto zgody prokuratora apelacyjnego.

§ 9. 1. Prokuratorzy wykonują samodzielnie zlecone im czynności na stanowiskach pracy lub samodzielnych stanowiskach pracy, których zakres ustala

się rzeczowo lub terytorialnie.

2. Łączenie stanowisk pracy w komórki organizacyjne jest wskazane wtedy, gdy liczba wpływających

spraw przekracza możliwości sprawowania bezpośredniego nadzoru nad poszczególnymi stanowiskami

pracy przez kierownika jednostki organizacyjnej i jego

zastępcę.

3. W prokuraturach apelacyjnych, prokuraturach

okręgowych i prokuraturach rejonowych tworzy się

komórki organizacyjne wtedy, gdy liczba spraw przewidywanych do załatwienia uzasadnia zatrudnienie

w niej

3) prokurator rejonowy — prokuratorowi apelacyjnemu za pośrednictwem prokuratora okręgowego.

§ 11. 1. Prokurator Generalny wykonuje swoje zadania przy pomocy Pierwszego Zastępcy Prokuratora

Generalnego, trzech pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego, Naczelnego Prokuratora Wojskowego oraz Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2. Prokurator Generalny w drodze zarządzenia

określi zakres nadzoru nad departamentami i biurami

Prokuratury Generalnej wykonywanego przez Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego i trzech pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego.

Oddział 2

Struktura organizacyjna

i zadania Prokuratury Generalnej

§ 12. W skład Prokuratury Generalnej wchodzą następujące komórki organizacyjne

1) w dziale prokuratury apelacyjnej i prokuratury

okręgowej oraz w sekcji prokuratury rejonowej —

co najmniej trzech prokuratorów;

1) Biuro Prokuratora Generalnego;

2) w wydziale prokuratury apelacyjnej i prokuratury

okręgowej oraz w dziale prokuratury rejonowej —

co najmniej czterech prokuratorów;

3) Departament Organizacji Pracy, Wizytacji i Systemów Informatycznych Prokuratury;

rcl

2) Biuro Spraw Konstytucyjnych;

3) w funkcjonalnych komórkach organizacyjnych —

odpowiednio trzech lub czterech prokuratorów lub

pracowników prokuratury.

4. W Prokuraturze Generalnej tworzy się

4) Departament Postępowania Przygotowawczego;

5) Departament do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji;

6) Departament Postępowania Sądowego;

7) Departament Współpracy Międzynarodowej;

2) biura — gdy przewidziany do załatwienia zakres

zadań merytorycznych uzasadnia zatrudnienie

w nich co najmniej sześciu prokuratorów lub pracowników prokuratury;

10) Biuro Administracyjno-Finansowe

Generalnej;

w.

1) departamenty — gdy przewidziany do załatwienia

zakres zadań merytorycznych uzasadnia zatrudnienie w nich co najmniej dwunastu prokuratorów

lub pracowników prokuratury;

ww

3) wydziały — gdy przewidziany do załatwienia zakres zadań merytorycznych uzasadnia zatrudnienie w nich co najmniej czterech prokuratorów lub

pracowników prokuratury.

5. W departamentach i biurach Prokuratury Generalnej mogą być także tworzone, w zależności od potrzeb, zespoły. Zespoły tworzy się dla co najmniej

trzech prokuratorów lub pracowników prokuratury.

§ 10. Odpis zarządzenia określającego wewnętrzną

strukturę organizacyjną jednostki organizacyjnej przesyła do wiadomości

1) prokurator apelacyjny — odpisy zarządzeń określających strukturę organizacyjną prokuratury apelacyjnej i podległych prokuratur okręgowych —

Prokuratorowi Generalnemu;

8) Departament Budżetu i Majątku Prokuratury;

9) Biuro Kadr;

Prokuratury

11) Biuro Ochrony Informacji Niejawnych i Spraw

Obronnych.

§ 13. 1. Do podstawowych zadań Biura Prokuratora Generalnego należy

1) wykonywanie czynności związanych z realizacją

zadań Prokuratora Generalnego;

2) przygotowywanie sprawozdania Prokuratora Generalnego z rocznej działalności prokuratury,

o którym mowa w art. 10e ustawy;

3) przygotowywanie informacji o charakterze ogólnym dla Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Rady Ministrów i innych organów

w zakresie działania prokuratury, przy uwzględnieniu materiałów przedstawionych przez inne departamenty i biura;

23) opracowywanie opinii prawnych dotyczących

zgłaszanych przez inne komórki organizacyjne

Prokuratury Generalnej wątpliwości co do wykładni prawa;

.go

v.p

l

4) organizowanie ogólnopolskich narad Prokuratora

Generalnego i jego zastępców z prokuratorami

apelacyjnymi i prokuratorami okręgowymi;

Poz. 296

5) koordynowanie działalności w zakresie realizacji

zadań wspólnych dla departamentów i biur Prokuratury Generalnej;

6) obsługa narad Prokuratora Generalnego i jego zastępców;

7) obsługa sądów dyscyplinarnych dla prokuratorów

przy Prokuratorze Generalnym;

8) wykonywanie zadań określonych w przepisach

o odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów;

9) obsługa Krajowej Rady Prokuratury;

10) sprawowanie nadzoru nad prawidłowością oraz

terminowością rozpatrywania skarg i wniosków

dotyczących pracy i działalności jednostek organizacyjnych;

11) rozpatrywanie skarg i wniosków dotyczących pracy i działalności jednostek organizacyjnych w zakresie nieprzekazanym do załatwienia prokuratorom podległych jednostek organizacyjnych;

25) udział w pracach legislacyjnych związanych z projektami aktów normatywnych dotyczących prokuratury;

26) przygotowywanie opinii lub informacji w sprawach będących przedmiotem interpelacji i zapytań

poselskich, stanowisk w związku z oświadczeniami senatorów oraz udzielanie Rzecznikowi Praw

Obywatelskich żądanych odpowiedzi i wyjaśnień;

27) obsługa odwoławczej komisji dyscyplinarnej dla

mianowanych urzędników państwowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych;

28) wykonywanie czynności związanych z realizacją

obowiązku składania Prokuratorowi Generalnemu

oświadczeń o stanie majątkowym prokuratorów

z zachowaniem zasad określonych w przepisach

ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631,

z późn. zm.2)).

rcl

12) wykonywanie zadań na podstawie odrębnych

przepisów dotyczących realizacji kompetencji Prokuratora Generalnego w zakresie kontroli operacyjnej i innych czynności operacyjno-rozpoznawczych dokonywanych przez uprawnione organy;

24) opracowywanie opinii, na podstawie własnych

analiz oraz uwag i opinii przedstawianych przez inne komórki organizacyjne Prokuratury Generalnej

w zakresie ich działania, do projektów aktów normatywnych przekazywanych Prokuratorowi Generalnemu na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy;

13) informowanie Prokuratora Generalnego o publikacjach dotyczących istotnych problemów funkcjonowania prokuratury;

14) współpraca w zakresie kontaktów z mediami i z innymi organami, instytucjami i organizacjami;

w.

15) udostępnianie informacji publicznej w zakresie

właściwości Prokuratury Generalnej;

16) zapewnienie obsługi Prokuratora Generalnego

i jego zastępców w zakresie kontaktów z mediami;

2. W skład Biura Prokuratora Generalnego wchodzą

1) Zespół Prezydialny;

2) Wydział Kwestii Prawnych;

3) Wydział Informacji i Kontaktu z Mediami;

4) Wydział Skarg i Wniosków;

5) Zespół Kontroli Działań Operacyjnych Organów

Ścigania;

6) Rzecznik Dyscyplinarny Prokuratora Generalnego;

7) Rzecznik Prasowy Prokuratury Generalnej.

§ 14. Do podstawowych zadań Biura Spraw Konstytucyjnych należy

18) koordynowanie i nadzorowanie działalności informacyjnej prowadzonej w prokuraturach apelacyjnych i prokuraturach okręgowych;

1) prowadzenie spraw związanych z wykonywaniem

przez Prokuratora Generalnego jego konstytucyjnych uprawnień do inicjowania kontroli zgodności

z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej aktów normatywnych, w tym przygotowywanie projektów

wniosków Prokuratora Generalnego do Trybunału

Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej aktów normatywnych w sprawach zgłaszanych przez obywateli

lub inne podmioty zewnętrzne albo z własnej inicjatywy;

ww

17) organizowanie i koordynowanie działalności informacyjnej oraz współpraca z mediami;

19) obsługa strony internetowej Prokuratury Generalnej;

20) organizacja działalności informacyjnej Prokuratury Generalnej;

21) obsługa Biuletynu Informacji Publicznej Prokuratury Generalnej;

22) przygotowywanie, dla potrzeb Prokuratora Generalnego i jego zastępców, opinii oraz innych opracowań dotyczących zgodności z Konstytucją

Rzeczypospolitej Polskiej aktów normatywnych;

2) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 149,

poz. 1078, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r.

Nr 25, poz. 162, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 oraz z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375.

10) dokonywanie przez wizytatorów Prokuratury Generalnej oceny pracy prokuratorów wykonujących

czynności w prokuraturach apelacyjnych oraz koordynowanie działań w tym zakresie prowadzonych przez prokuratorów apelacyjnych i prokuratorów okręgowych;

.go

v.p

l

2) podejmowanie działań związanych z wykonywaniem obowiązków i uprawnień procesowych Prokuratora Generalnego jako uczestnika postępowania w sprawach rozpoznawanych przez Trybunał

Konstytucyjny;

Poz. 296

3) udział w rozprawach przed Trybunałem Konstytucyjnym, w których nie jest wymagany osobisty

udział Prokuratora Generalnego lub jego zastępcy;

4) bieżąca analiza wydawanych przez Trybunał Konstytucyjny orzeczeń oraz przedstawianie informacji w tym zakresie i wniosków wypływających

z orzecznictwa Trybunału dla pracy prokuratury.

§ 15. 1. Do podstawowych zadań Departamentu

Organizacji Pracy, Wizytacji i Systemów Informatycznych Prokuratury należy

1) opracowywanie sprawozdań z realizacji zadań prokuratury w zakresie wskazanym przez Prokuratora

Generalnego;

2) współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami społecznymi w zapobieganiu przestępczości oraz innym naruszeniom prawa;

12) monitorowanie spraw, w których strona wniosła

skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora bez nieuzasadnionej zwłoki i przygotowywanie analiz w tym zakresie;

13) koordynowanie działalności szkoleniowej prowadzonej w prokuraturach apelacyjnych i prokuraturach okręgowych;

14) dokonywanie, we współpracy z Biurem Kadr, analiz obciążenia pracą prokuratorów oraz równomierności ich rozmieszczenia i wykorzystania

w poszczególnych jednostkach organizacyjnych,

opracowywanie propozycji limitów zatrudnienia

prokuratorów oraz wielkości zatrudnienia w innych grupach zawodowych pracowników prokuratury w powiązaniu z planowanymi zadaniami

rzeczowymi do projektu budżetu jednostek organizacyjnych na następny rok;

5) opracowywanie rozwiązań organizacyjnych określających funkcjonowanie jednostek organizacyjnych, a w tym

16) gromadzenie, opracowywanie i analizowanie danych statystycznych w zakresie działania prokuratury oraz prowadzenie informatycznej bazy danych

statystycznych prokuratury;

a) rozpatrywanie wniosków dotyczących tworzenia, znoszenia i przekształcania jednostek organizacyjnych, a także zmian ich wewnętrznej

struktury organizacyjnej,

17) współpraca w zakresie sprawozdawczości i statystyki z Ministerstwem Sprawiedliwości, Głównym

Urzędem Statystycznym i Komendą Główną Policji;

18) nadzór nad biurowością i pracą sekretariatu Prokuratury Generalnej;

rcl

4) opracowywanie programów dotyczących podstawowych kierunków działania prokuratury;

15) organizowanie, koordynowanie i nadzorowanie

sprawozdawczości statystycznej z działalności jednostek organizacyjnych oraz innych materiałów

informacyjnych z tego zakresu;

w.

3) opracowywanie materiałów analitycznych i uogólniających dotyczących stanu przestępczości i praktyki jednostek organizacyjnych, w tym realizacji

wytycznych Prokuratora Generalnego;

11) opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie działania departamentu;

b) przygotowywanie wstępnych projektów aktów

prawnych dotyczących tworzenia, znoszenia

i przekształcania jednostek organizacyjnych,

c) nadzorowanie prawidłowości tworzenia wewnętrznych struktur jednostek organizacyjnych

i wprowadzanych zmian w tym zakresie,

ww

d) opracowywanie projektów przepisów regulaminowych i instrukcyjnych dla jednostek organizacyjnych;

6) opracowywanie rozwiązań organizacyjnych określających funkcjonowanie jednostek organizacyjnych;

19) prowadzenie spraw związanych z aktualizacją i zapewnieniem kompletności wzorów formularzy

urządzeń ewidencyjnych i druków procesowych;

20) opracowywanie kierunków rozwoju informatyzacji

jednostek organizacyjnych;

21) opracowywanie wstępnych projektów aktów normatywnych w zakresie wdrażania, stosowania

i rozwoju systemów informatycznych w prokuraturze;

8) prowadzenie działalności wizytacyjnej i lustracyjnej w jednostkach organizacyjnych;

22) opracowywanie i wdrażanie centralnego systemu

informatycznego oraz systemów informatycznych

w jednostkach organizacyjnych i nadzór nad ich

eksploatacją oraz koordynowanie działań zabezpieczających prawidłowe funkcjonowanie systemów informatycznych w jednostkach organizacyjnych, a także opiniowanie i standaryzacja zakupów

sprzętu informatycznego;

9) koordynowanie działalności wizytacyjnej i lustracyjnej prowadzonej w prokuraturach apelacyjnych;

23) opracowywanie w uzgodnieniu z Departamentem

Budżetu i Majątku Prokuratury projektu budżetu

w zakresie wdrażania rozwiązań informatycznych;

7) podejmowanie działań w zakresie usprawniania

i doskonalenia organizacji oraz metod pracy jednostek organizacyjnych;

4) koordynowanie działań prokuratury w zakresie

określonych rodzajów przestępstw;

.go

v.p

l

24) realizacja zadań informatycznych finansowanych

ze środków pomocowych w ramach funduszy Unii

Europejskiej i innych funduszy;

Poz. 296

25) współpraca z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji, Komendą Główną Policji,

Centralnym Zarządem Służby Więziennej oraz innymi organizacjami i instytucjami w zakresie dostępu do prowadzonych przez te podmioty baz danych i ewidencji;

26) wdrażanie systemu analizy kryminalnej w jednostkach organizacyjnych;

27) wykorzystywanie systemów informatycznych

w zakresie odzyskiwania mienia pochodzącego

z przestępstw;

5) monitorowanie postępowań przygotowawczych

prowadzonych w sprawach o określone rodzaje

przestępstw;

6) koordynowanie działalności innych organów państwowych w zakresie ścigania przestępstw;

7) kształtowanie praktyki w zakresie zwalczania przestępczości na podstawie badań akt, analiz informacji przekazywanych przez prokuratury apelacyjne i prokuratury okręgowe, innych ustaleń departamentu oraz w ramach współpracy międzynarodowej;

28) koordynowanie działań związanych z wypełnianiem obowiązków wynikających z ustawy z dnia

24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz

Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz. U. Nr 165,

poz. 1170, z 2008 r. Nr 195, poz. 1198 i Nr 216,

poz. 1367 oraz z 2010 r. Nr 41, poz. 233), zwanej

dalej „ustawą o SIS oraz VIS”;

8) przygotowywanie informacji dla Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych organów w zakresie działania departamentu;

29) koordynowanie działań związanych z przekazywaniem i otrzymywaniem informacji kryminalnych

z Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;

§ 17. Do podstawowych zadań Departamentu

do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji

należy

30) wykonywanie zadań związanych z administrowaniem przez Prokuratora Generalnego danymi przetwarzanymi w ogólnopolskich systemach informatycznych prokuratury;

1) nadzorowanie postępowań przygotowawczych

w sprawach o przestępstwa

a) o charakterze terrorystycznym,

b) noszące cechy zorganizowanej przestępczości,

c) łapownictwa w organach władzy ustawodawczej, organach administracji rządowej, samorządu terytorialnego, wymiaru sprawiedliwości,

ścigania i kontroli,

d) inne, które ze względu na wagę sprawy, na podstawie polecenia Prokuratora Generalnego, zostały przekazane do prowadzenia w wydziałach

do spraw przestępczości zorganizowanej i korupcji prokuratur apelacyjnych;

rcl

9) opracowywanie opinii prawnych w zakresie postępowania przygotowawczego.

31) zapewnienie obsługi informatycznej w Prokuraturze Generalnej i prawidłowego funkcjonowania

centralnych urządzeń informatycznych;

32) prowadzenie ewidencji sprzętu komputerowego;

w.

33) administrowanie informatycznymi systemami

finansowo-księgowymi i kadrowymi funkcjonującymi w Prokuraturze Generalnej oraz zapewnienie

właściwego działania urządzeń informatycznych

obsługujących te systemy.

2. W skład Departamentu Organizacji Pracy, Wizytacji i Systemów Informatycznych Prokuratury wchodzą

1) Wydział Organizacji Pracy Prokuratury;

2) Wydział do spraw Wizytacji, Lustracji i Oceny Prokuratorów;

3) Wydział do spraw Systemów Informatycznych;

ww

4) Wydział do spraw Sprawozdawczości i Statystyki.

§ 16. Do podstawowych zadań Departamentu Postępowania Przygotowawczego należy

1) sprawowanie nadzoru procesowego związanego

z realizacją uprawnień Prokuratora Generalnego

w postępowaniu przygotowawczym;

2) koordynowanie i kontrolowanie prawidłowości

sprawowania zwierzchniego nadzoru służbowego

nad postępowaniem przygotowawczym przez prokuratury apelacyjne i prokuratury okręgowe;

3) kontrolowanie prawidłowości prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawach nieobjętych zwierzchnim nadzorem służbowym;

2) zbieranie i analizowanie informacji oraz materiałów dotyczących przestępczości zorganizowanej,

a także opracowywanie na ich podstawie ocen dotyczących kierunków i dynamiki tej przestępczości;

3) koordynowanie działalności prokuratury i innych

organów państwowych w zakresie ścigania przestępczości zorganizowanej i zwalczania terroryzmu, handlu bronią, korupcji, prania pieniędzy,

handlu ludźmi, produkcji oraz obrotu środkami

odurzającymi i psychotropowymi;

4) współpraca międzynarodowa w zakresie opracowywania strategii zwalczania międzynarodowej

przestępczości zorganizowanej oraz ścigania jej

sprawców, współdziałanie z polskim przedstawicielem w EUROJUST w zakresie działań prokuratury oraz z przedstawicielami innych organizacji

międzynarodowych i ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej

i terroryzmu, korupcji, prania pieniędzy, handlu

ludźmi, rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, produkcji oraz obrotu środkami odurzającymi

i psychotropowymi;

5) rozpatrywanie, kierowanych do Prokuratury Generalnej, pism kwestionujących stanowisko prokuratur apelacyjnych zajmowane w sprawach przed

sądami administracyjnymi i związanych z udziałem prokuratora w postępowaniu administracyjnym;

.go

v.p

l

5) sprawowanie zwierzchniego nadzoru służbowego

oraz nadzoru procesowego w sprawach prowadzonych w wydziałach do spraw przestępczości

zorganizowanej i korupcji prokuratur apelacyjnych;

Poz. 296

6) kształtowanie praktyki ścigania na podstawie prowadzonych analiz i badań w zakresie działania departamentu;

7) opiniowanie wniosków kierowanych do Prokuratora Generalnego o wyrażenie zgody na wystąpienie do sądu o dopuszczenie dowodu z zeznań

świadka koronnego;

8) monitorowanie działań prokuratury w zakresie

określonych rodzajów przestępstw.

§ 18. 1. Do podstawowych zadań Departamentu

Postępowania Sądowego należy

1) opracowywanie projektów stanowisk w sprawach

cywilnych, w których Sąd Najwyższy zobowiązał

Prokuratora Generalnego do zajęcia na piśmie stanowiska co do skargi kasacyjnej wniesionej przez

stronę i odpowiedzi na skargę;

7) oddziaływanie na praktykę oskarżycielską jednostek organizacyjnych w szczególności przez opracowywanie wyników badań problematyki kasacyjnej i kierowanie pism instrukcyjnych do prokuratur

apelacyjnych;

8) opracowywanie projektów sprzeciwów od decyzji

wydanych przez ministrów, skarg do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzje nieuwzględniające sprzeciwu Prokuratora Generalnego, skarg kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego od orzeczeń wojewódzkiego sądu

administracyjnego w tego rodzaju sprawach oraz

innych środków prawnych zastrzeżonych do kompetencji Prokuratora Generalnego;

9) opracowywanie opinii prawnych w zakresie postępowania sądowego;

10) udzielanie pomocy instruktażowej prokuratorom

podległych jednostek organizacyjnych;

rcl

2) udział w posiedzeniach Sądu Najwyższego w składach zwykłych i powiększonych, dotyczących zagadnień prawnych w sprawach karnych i cywilnych oraz w posiedzeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego zagadnienie

prawne;

6) analiza orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego;

ww

w.

3) udział w postępowaniu przed Sądem Najwyższym,

udział w posiedzeniu składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, udział w posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego

w sprawie, w której skargę kasacyjną wniósł prokurator wykonujący czynności służbowe w Prokuraturze Generalnej lub strona, jeżeli w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym

brał udział prokurator wykonujący czynności służbowe w Prokuraturze Generalnej, a także udział

w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w sprawie, w której skargę wniósł

prokurator wykonujący czynności służbowe w Prokuraturze Generalnej, oraz w sprawie dotyczącej

decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym, w którym zgłosił udział prokurator wykonujący czynności służbowe w Prokuraturze Generalnej;

4) opracowywanie projektów wniosków Prokuratora

Generalnego do Sądu Najwyższego i do Naczelnego Sądu Administracyjnego o podejmowanie

uchwał mających na celu wyjaśnienie przepisów

prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie, oraz projektów wystąpień

w przedmiocie unieważnienia prawomocnego

orzeczenia sądu przez Sąd Najwyższy i przez Naczelny Sąd Administracyjny, a także opracowywanie wniosków zawierających propozycje rozstrzygnięć zagadnień prawnych w sprawach nadesłanych przez Sąd Najwyższy i przez Naczelny Sąd

Administracyjny;

11) prowadzenie spraw związanych z postępowaniem

o ułaskawienie;

12) opracowywanie projektów kasacji Prokuratora Generalnego od orzeczeń sądów powszechnych

w sprawach karnych i nieletnich rozpoznawanych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz. U.

Nr 89, poz. 555, z późn. zm.3)), zwanej dalej

„k.p.k.”;

13) koordynowanie spraw związanych z udziałem prokuratora w postępowaniu wykonawczym;

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62,

poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98,

poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,

z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130,

poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93,

poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r.

Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96,

poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163,

poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.

Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104,

poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192

i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz. 116, Nr 64,

poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664,

Nr 112, poz. 766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903,

z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz. 648, Nr 107, poz. 686,

Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308,

Nr 214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571

i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104,

Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716, Nr 127,

poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178,

poz. 1375, Nr 190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589 oraz

z 2010 r. Nr 7, poz. 46.

10) udział w pracach międzyresortowych grup multidyscyplinarnych oceniających stan prawa polskiego pod kątem jego zgodności z prawem Unii Europejskiej oraz opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie ich zgodności z międzynarodowymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej;

.go

v.p

l

14) współdziałanie z Centralnym Zarządem Służby

Więziennej i innymi właściwymi organami w zakresie udziału prokuratora w postępowaniu wykonawczym.

Poz. 296

2. W skład Departamentu Postępowania Sądowego wchodzą

1) Wydział Postępowania Sądowego w Sprawach

Karnych;

11) przygotowywanie projektów porozumień dotyczących współpracy, zawieranych pomiędzy Prokuratorem Generalnym a przedstawicielami organów

centralnych prokuratury państw obcych.

2) Wydział do spraw Cywilnych i Administracyjnych;

2. W skład Departamentu Współpracy Międzynarodowej wchodzą

3) Zespół Kasacji;

4) Zespół do spraw Ułaskawień.

§ 19. 1. Do podstawowych zadań Departamentu

Współpracy Międzynarodowej należy

1) analiza formalnoprawna, ekspedycja i nadzorowanie realizacji kierowanych za granicę wniosków

o pomoc prawną w sprawach karnych prowadzonych w jednostkach organizacyjnych i wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury oraz

przez Instytut Pamięci Narodowej — Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;

2) nadzorowanie i koordynowanie wykonywania

wniosków o pomoc prawną pochodzących z zagranicy;

2) Wydział Obrotu Prawnego z Zagranicą.

§ 20. 1. Do podstawowych zadań Departamentu

Budżetu i Majątku Prokuratury należy

1) zapewnienie obsługi oraz prawidłowego wykonywania obowiązków dysponenta głównego części

budżetowej — powszechne jednostki organizacyjne prokuratury, zwanej dalej „częścią budżetu

państwa odpowiadającą prokuraturze”;

2) opracowywanie materiałów do projektu ustawy

budżetowej obejmujących plany rzeczowe zadań

realizowanych ze środków budżetowych jednostek

organizacyjnych;

rcl

3) nadzorowanie i koordynowanie działań podejmowanych przez jednostki organizacyjne w zakresie

realizacji i wdrażania procedur związanych z europejskim nakazem aresztowania;

1) Wydział Spraw Międzynarodowych;

w.

4) nadzorowanie postępowań ekstradycyjnych realizowanych w Rzeczypospolitej Polskiej, przygotowywanie projektów decyzji ekstradycyjnych Ministra Sprawiedliwości oraz ekspediowanie wniosków ekstradycyjnych i monitorowanie postępowań wszczynanych w tych sprawach za granicą;

5) przygotowywanie projektów porozumień o utworzeniu międzynarodowych zespołów śledczych;

6) obsługa służbowych wyjazdów zagranicznych

przedstawicieli Prokuratora Generalnego i jego zastępców oraz przedstawicieli organów państw obcych i organizacji międzynarodowych przybywających na ich zaproszenie;

ww

7) wykonywanie zadań związanych ze współpracą

Prokuratora Generalnego i jego zastępców z przedstawicielstwami dyplomatycznymi, organami

państw obcych i organizacji międzynarodowych;

8) współpraca z organami Rady Europy i Unii Europejskiej polegająca w szczególności na przygotowywaniu opinii prawnych, sprawozdań, ocen stanu prawnego i innych opracowań w związku z inicjatywą legislacyjną tych organów, a także udział

w pracach legislacyjnych związanych z wdrażaniem prawa Unii Europejskiej do prawa polskiego;

9) nadzorowanie działalności punktów kontaktowych

Europejskiej Sieci Sądowej w jednostkach organizacyjnych;

3) sprawowanie nadzoru i kontroli

a) nad całością gospodarki finansowej podległych

jednostek organizacyjnych, w tym nad dokonywaniem przez te jednostki wstępnej oceny celowości poniesionych wydatków oraz realizacją

właściwych procedur, a także sygnalizowanie

potrzeb w zakresie przeprowadzenia kontroli ich

działalności i audytu przez właściwe komórki,

b) wykorzystania dotacji udzielonych z budżetu

państwa,

c) realizacji zadań finansowanych z budżetu państwa,

d) sporządzania okresowych ocen dotyczących

wykonywania zadań oraz dochodów i wydatków przez podległe jednostki organizacyjne

oraz podejmowanie, w razie potrzeby, działań

zmierzających do prawidłowego wykonania

budżetu;

4) planowanie, finansowanie i nadzorowanie inwestycji części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

5) ustalanie, na wniosek departamentów lub biur,

skutków finansowych projektowanych przez te komórki organizacyjne aktów normatywnych, po

uzyskaniu niezbędnych do tego informacji;

6) opiniowanie projektów aktów normatywnych,

przedstawianych Prokuratorowi Generalnemu do

uzgodnienia przez inne podmioty, w aspekcie skutków finansowych projektowanych regulacji dla

jednostek organizacyjnych;

8) nadzorowanie wykonywania zadań z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej w jednostkach organizacyjnych;

9) pozyskiwanie środków pomocowych z funduszy

unijnych i koordynowanie ich wydatkowania;

10) koordynowanie zarządzania środkami transportowymi jednostek organizacyjnych.

2. Do podstawowych zadań Głównego Księgowego Budżetu Prokuratury należy kierowanie wszelkimi

pracami mającymi na celu realizację praw i obowiązków dysponenta głównego w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz

z 2010 r. Nr 28, poz. 146), a w szczególności

1) planowanie i wykonywanie budżetu części oraz

sporządzanie sprawozdań i informacji z wykonania zadań budżetowych;

2) sprawowanie nadzoru i kontroli;

§ 21. 1. Do podstawowych zadań Biura Kadr należy

.go

v.p

l

7) monitorowanie wykonania wydatków w układzie

zadaniowym i sporządzanie informacji w tym zakresie;

Poz. 296

3) opracowanie harmonogramu realizacji budżetu

państwa w części;

2) realizacja zadań związanych z problematyką uposażeń prokuratorów w stanie spoczynku i uposażeń rodzinnych, wypłacanych ze środków finansowych pozostających w dyspozycji Prokuratury

Generalnej, w tym prowadzenie dokumentacji

osobowej i obsługa modułu kadrowego w elektronicznym

systemie

finansowo-księgowym

QNT;

3) przygotowywanie projektów wniosków Prokuratora Generalnego do Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej w przedmiocie powołania bądź odwołania

zastępców Prokuratora Generalnego;

4) przygotowywanie projektów decyzji kadrowych

Prokuratora Generalnego dotyczących: prokuratorów, asesorów, prokuratorów w stanie spoczynku,

członków ich rodzin pobierających uposażenie rodzinne, asystentów prokuratora i urzędników jednostek organizacyjnych, z zastrzeżeniem art. 13d

ust. 2 ustawy;

rcl

4) wykonywanie dyspozycji środkami budżetowymi

z rachunku bieżącego dysponenta części na rachunki bieżące podległych dysponentów na

sfinansowanie wydatków ujętych w ich planach

finansowych;

1) realizacja zadań związanych z problematyką zatrudniania i wynagradzania prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz prokuratorów delegowanych do Prokuratury Generalnej i pozostających

na etacie tej jednostki, w tym prowadzenie dokumentacji osobowej i obsługa modułu kadrowego

w elektronicznym systemie finansowo-księgowym

QNT;

5) przygotowywanie i wprowadzanie zmian w budżecie części;

w.

6) sporządzanie wniosków o rezerwy celowe, rezerwę ogólną i zapewnienie dofinansowania oraz decyzji o blokowaniu planowanych wydatków w części;

7) planowanie budżetu środków europejskich w części i kontrola wykonywania wydatków w tym zakresie;

8) dokonywanie oceny skutków projektowanych regulacji prawnych dla budżetu części.

ww

3. W skład Departamentu Budżetu i Majątku Prokuratury wchodzą

1) Główny Księgowy Budżetu Prokuratury;

2) Wydział Budżetu;

3) Wydział Majątku i Inwestycji;

4) Wydział Nadzoru Finansowego i Analiz;

5) Stanowisko do spraw Bezpieczeństwa i Higieny

Pracy oraz Ochrony Przeciwpożarowej.

4. Główny Księgowy Budżetu Prokuratury realizuje

zadania przy pomocy podległych wydziałów: Wydziału Budżetu oraz Wydziału Nadzoru Finansowego

i Analiz.

5) obsługa nominacji prokuratorskich i asesorskich;

6) przygotowywanie projektów decyzji kadrowych

dotyczących prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, zastrzeżonych do kompetencji Prokuratora Generalnego, wynikających z ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci

Narodowej — Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63,

poz. 424, z późn. zm.4));

7) przygotowywanie projektów decyzji kadrowych

dotyczących prokuratorów wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury, zastrzeżonych do

kompetencji Prokuratora Generalnego, wynikających z art. 11—14b, 16, 50, 51a ust. 2 pkt 4, art. 62a

i 65a ustawy, z zastrzeżeniem art. 13d ust. 4 ustawy;

8) wykonywanie czynności związanych z realizacją

uprawnień Prokuratora Generalnego wynikających z prawomocnych orzeczeń: sądu dyscyplinarnego, Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego, Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej, sądu dyscyplinarnego oraz Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego dla prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej — Komisji Badania

4) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 432, Nr 83,

poz. 561, Nr 85, poz. 571 i Nr 140, poz. 983 oraz z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375.

14) realizacja zadań związanych z zatrudnianiem asystentów prokuratora i pracowników Prokuratury

Generalnej, ich wynagrodzeniami i innymi świadczeniami, w tym prowadzenie dokumentacji osobowej i obsługa modułu kadrowego w elektronicznym systemie finansowo-księgowym QNT;

.go

v.p

l

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o wymierzeniu kary dyscyplinarnej określonej w art. 67

ust. 1 ustawy i w art. 104 § 3 ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.5)) w związku

z art. 62a ustawy, jak również z orzeczeń sądów

powszechnych o wymierzeniu środka karnego zakazu zajmowania stanowiska, zakazu wykonywania zawodu prokuratora oraz z realizacją uprawnień Prokuratora Generalnego wynikających

z art. 86 ust. 2 i 4 ustawy;

Poz. 296

9) realizacja zadań związanych z wykonywaniem

ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu

informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944—1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn.

zm.6));

10) badanie akt osobowych prokuratorów w stanie

spoczynku oraz analiza wszelkich zasobów archiwalnych i przygotowywanie projektów decyzji

Prokuratora Generalnego związanych z wykonywaniem art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia

1997 r. o zmianie ustawy — Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 1998 r. Nr 98, poz. 607 oraz z 2001 r. Nr 98,

poz. 1070);

16) sporządzanie projektów decyzji płacowych

w związku z przyznaniem lub zmianą dodatków

funkcyjnego i specjalnego oraz spowodowanych

nabyciem przez prokuratorów uprawnień do stawki awansowej lub nagrody jubileuszowej;

17) opiniowanie i przygotowywanie projektów aktów

prawnych pozostających w zakresie działania biura, dotyczących prokuratorów i pracowników prokuratury;

18) wykonywanie czynności związanych z nadawaniem orderów i odznaczeń państwowych oraz resortowych prokuratorom i pracownikom prokuratury;

19) przygotowywanie do publikacji w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

projektów obwieszczeń Prokuratora Generalnego

o wolnych i zwolnionych stanowiskach prokuratorskich;

rcl

11) opracowywanie dla Departamentu Budżetu i Majątku Prokuratury materiałów do projektu budżetu

i budżetu w zakresie uposażeń i świadczeń prokuratorów w stanie spoczynku oraz członków ich rodzin pobierających uposażenie rodzinne, wypłacanych ze środków finansowych pozostających

w dyspozycji Prokuratury Generalnej;

15) koordynowanie spraw związanych z przeprowadzaniem ocen kwalifikacyjnych pracowników Prokuratury Generalnej;

w.

12) opracowywanie analiz, informacji i sprawozdań

w zakresie liczby prokuratorów, w zależności od

stażu pracy, niezbędnych do wyliczenia wynagrodzeń w poszczególnych stawkach wynagrodzenia,

uposażeń i świadczeń prokuratorów w stanie spoczynku oraz członków ich rodzin pobierających

uposażenie rodzinne;

13) rozpatrywanie wniosków oraz przygotowywanie

projektów decyzji o udzieleniu prokuratorom płatnego urlopu dla poratowania zdrowia;

5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

ww

z 2001 r. Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271,

Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,

poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304,

Nr 130, poz. 1376, Nr 185, poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702

i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102, Nr 167,

poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178,

poz. 1479 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044

i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, Nr 64,

poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766,

Nr 136, poz. 959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482

i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz. 1457, Nr 228,

poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4,

Nr 9, poz. 57, Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 157,

poz. 1241, Nr 178, poz. 1375, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223,

poz. 1777.

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 561, Nr 85,

poz. 571, Nr 115, poz. 789, Nr 165, poz. 1171 i Nr 176,

poz. 1242 oraz z 2009 r. Nr 178, poz. 1375.

20) prowadzenie bazy danych o limitach etatów prokuratorskich, asesorskich i urzędniczych oraz przygotowywanie — w porozumieniu z Departamentem Organizacji Pracy, Wizytacji i Systemów Informatycznych Prokuratury — analiz zatrudnienia

prokuratorów i pracowników prokuratury oraz ich

rozmieszczenia i wykorzystania w poszczególnych

jednostkach organizacyjnych;

21) rozpatrywanie skarg i wniosków dotyczących

spraw osobowych prokuratorów i pracowników

prokuratury;

22) nadzór nad przestrzeganiem dyscypliny pracy

przez prokuratorów, asystentów prokuratora i pracowników Prokuratury Generalnej oraz prokuratorów i urzędników delegowanych do Prokuratury

Generalnej;

23) przygotowywanie informacji w sprawach kadrowych.

2. W skład Biura Kadr wchodzą

1) Wydział Spraw Osobowych Prokuratorów;

2) Zespół do spraw Prokuratorów w Stanie Spoczynku;

3) Zespół do spraw Osobowych Pracowników Prokuratury;

4) Zespół do spraw Etatyzacji Prokuratury.

§ 22. 1. Do podstawowych zadań Biura Administracyjno-Finansowego Prokuratury Generalnej należy

§ 24. 1. Do podstawowych zadań Biura Ochrony

Informacji Niejawnych i Spraw Obronnych należy

2) prowadzenie rachunkowości Prokuratury Generalnej;

1) zapewnienie ochrony informacji niejawnych wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub

przechowywanych w Prokuraturze Generalnej;

.go

v.p

l

1) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

i funkcji przez dysponenta trzeciego stopnia;

3) sporządzanie dokumentacji płacowej we współpracy z Biurem Kadr;

4) prowadzenie obsługi kasowej Prokuratury Generalnej;

5) prowadzenie rejestru zawartych umów Prokuratury Generalnej;

6) administrowanie nieruchomościami, z których korzysta Prokuratura Generalna;

7) prowadzenie spraw związanych z zaopatrzeniem,

wyposażeniem oraz usługami z zakresu obsługi

administracyjno-gospodarczej;

8) planowanie i realizacja zadań inwestycyjno-remontowych w odniesieniu do nieruchomości,

z których korzysta Prokuratura Generalna;

9) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

związanych z udzielaniem zamówień publicznych,

w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. —

Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r.

Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.7));

10) prowadzenie spraw socjalno-bytowych;

3) przeprowadzanie postępowań sprawdzających,

4) szkolenie pracowników w zakresie ochrony informacji niejawnych;

5) prowadzenie Kancelarii Tajnej Prokuratury Generalnej;

6) kontrola ochrony informacji niejawnych oraz przestrzegania przepisów o ochronie tych informacji;

7) okresowa kontrola ewidencji, materiałów i obiegu

dokumentów niejawnych;

8) zapewnienie ochrony fizycznej obiektów Prokuratury Generalnej, w tym kontrola ruchu osobowego

w tych obiektach;

9) zapewnienie prawidłowej realizacji zadań Prokuratora Generalnego w zakresie obronności państwa

określonych w przepisach ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241,

poz. 2416, z późn. zm.8)) i innych ustaw oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych.

rcl

11) gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych Prokuratury Generalnej;

2) zapewnienie ochrony systemów i sieci teleinformatycznych, w których są wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne;

12) prowadzenie spraw związanych z zapewnieniem

ochrony przeciwpożarowej oraz bezpieczeństwa

i higieny pracy w Prokuraturze Generalnej;

w.

13) wykonywanie zadań w zakresie realizacji przez

Prokuraturę Generalną projektów finansowanych

z budżetu środków europejskich, zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurami w tym zakresie;

2. W skład Biura Administracyjno-Finansowego

wchodzą

2. Biurem Ochrony Informacji Niejawnych i Spraw

Obronnych kieruje pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych podlegający bezpośrednio Prokuratorowi Generalnemu.

3. W skład Biura Ochrony Informacji Niejawnych

i Spraw Obronnych wchodzą

1) Kancelaria Tajna;

2) Zespół do spraw Obronnych.

1) Wydział Rachunkowości i Finansów;

2) Wydział Administracyjno-Gospodarczy;

3) Zespół do spraw Zamówień Publicznych;

ww

4) Zespół do spraw Bezpieczeństwa i Higieny Pracy

oraz Ochrony Przeciwpożarowej.

3. Wydziałem Rachunkowości i Finansów kieruje

Główny Księgowy Prokuratury Generalnej.

§ 23. W Prokuraturze Generalnej wykonywanie zadań w zakresie audytu wewnętrznego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych, należy do audytora wewnętrznego, który

podlega bezpośrednio Prokuratorowi Generalnemu.

7) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 171, poz. 1058, Nr 220,

poz. 1420 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 101,

Nr 65, poz. 545, Nr 91, poz. 742, Nr 157, poz. 1241, Nr 206,

poz. 1591, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1778.

Oddział 3

Struktura organizacyjna i zadania prokuratury

apelacyjnej

§ 25. 1. W skład prokuratury apelacyjnej wchodzą

1) Wydział do spraw Wizytacji i Okresowej Oceny

Prokuratorów;

2) Wydział Postępowania Sądowego;

3) Wydział do spraw Przestępczości Zorganizowanej

i Korupcji.

8) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r.

Nr 180, poz. 1496, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220,

poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242,

z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 180, poz. 1109, Nr 206,

poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458 oraz

z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161, poz. 1278,

Nr 190, poz. 1474 i Nr 219, poz. 1706.

15) dokonywania analizy kryminalnej;

.go

v.p

l

2. W prokuraturze apelacyjnej można ponadto

utworzyć

Poz. 296

1) Wydział Organizacji Pracy Prokuratur;

2) Wydział Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym;

3) Wydział Budżetowo-Administracyjny;

4) Samodzielny Dział do spraw Ochrony Informacji

Niejawnych.

3. Poszczególne wydziały prokuratury apelacyjnej

oznacza się następującymi cyframi rzymskimi

I — Wydział Organizacji Pracy Prokuratur;

16) prowadzenia strony internetowej prokuratury apelacyjnej;

17) obsługi Biuletynu Informacji Publicznej.

2. W przypadkach szczególnie uzasadnionych, wynikających zwłaszcza z liczby i wielkości podległych

prokuratur okręgowych, dla realizacji zadań określonych w ust. 1 pkt 10—17, w Wydziale Organizacji Pracy Prokuratur może zostać utworzony dział do spraw

informatyzacji i analiz.

§ 27. Do podstawowych zadań Wydziału Postępowania Sądowego należy

III — Wydział Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym;

1) udział prokuratorów w postępowaniu odwoławczym przed sądem apelacyjnym w sprawach karnych, cywilnych, ze stosunku pracy, ubezpieczeń

społecznych i gospodarczych;

IV — Wydział do spraw Wizytacji i Okresowej Oceny Prokuratorów;

2) udział prokuratorów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi;

II — Wydział Postępowania Sądowego;

V — Wydział do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji;

VI — Wydział Budżetowo-Administracyjny.

§ 26. 1. Do podstawowych zadań Wydziału Organizacji Pracy Prokuratur należą sprawy

3) nadzór nad udziałem prokuratorów prokuratur

okręgowych i prokuratur rejonowych w postępowaniu przed sądami i innymi organami;

4) kształtowanie praktyki prokuratorskiej w zakresie

postępowania sądowego;

2) przygotowywania posiedzeń zgromadzenia prokuratorów i kolegium prokuratury apelacyjnej;

5) analiza orzecznictwa sądu apelacyjnego i wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz badanie

zasadności i poziomu środków zaskarżenia wnoszonych przez podległe jednostki organizacyjne.

3) szkoleń prokuratorów, pozostałych pracowników

prokuratury oraz aplikantów prokuratorskich;

§ 28. Do podstawowych zadań Wydziału Nadzoru

nad Postępowaniem Przygotowawczym należy

4) działalności rzecznika dyscyplinarnego;

1) wykonywanie nadzoru instancyjnego w zakresie

środków odwoławczych rozpoznawanych przez

prokuratora nadrzędnego oraz innych form nadzoru procesowego;

rcl

1) organizacyjne i kadrowe;

5) udostępniania informacji publicznej;

w.

6) skarg i wniosków;

7) kontaktów z mediami;

8) sprawozdawczości i statystyki;

9) nadzoru nad biurowością i pracą sekretariatu;

ww

10) wykonywania zadań związanych z administrowaniem przez prokuratora apelacyjnego danymi

w systemach informatycznych;

11) koordynowania wprowadzania do praktyki w prokuraturach okręgowych ogólnopolskich oraz lokalnych systemów informatycznych;

12) prowadzenia stanowiska dostępowego do Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;

13) zapewnienia technicznej obsługi czynności związanych z zastosowaniem w postępowaniu karnym

technik informatycznych;

14) zapewnienia przestrzegania zasad bezpieczeństwa

systemów informatycznych oraz ochrony danych

osobowych w prokuraturze apelacyjnej i prokuraturach okręgowych;

2) sprawowanie zwierzchniego nadzoru służbowego

oraz kontroli nad śledztwami prowadzonymi

w prokuraturach okręgowych;

3) koordynowanie i kontrola prawidłowości sprawowania nadzoru służbowego nad postępowaniem

przygotowawczym przez prokuratury okręgowe;

4) koordynowanie działalności w zakresie ścigania

przestępstw, prowadzonej przez inne organy;

5) kształtowanie praktyki w zakresie zwalczania przestępczości na podstawie badań akt, analiz informacji przekazywanych przez prokuratury okręgowe oraz innych ustaleń;

6) rozstrzyganie sporów kompetencyjnych;

7) obrót prawny z zagranicą.

§ 29. Do podstawowych zadań Wydziału do spraw

Wizytacji i Okresowej Oceny Prokuratorów należy

1) przeprowadzanie wizytacji i lustracji prokuratur

okręgowych oraz koordynowanie działań podległych prokuratur okręgowych w tym zakresie;

§ 32. 1. Samodzielny Dział do spraw Ochrony Informacji Niejawnych obejmuje zakresem swego działania ochronę wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych informacji niejawnych.

3) dokonywanie ocen pracy prokuratorów wykonujących czynności w podległych prokuraturach okręgowych;

2. W skład samodzielnego działu, o którym mowa

w ust. 1, wchodzi kancelaria tajna. W uzasadnionych

przypadkach może być utworzony oddział kancelarii

tajnej prokuratury apelacyjnej.

.go

v.p

l

2) przeprowadzanie innych działań o charakterze

kontrolnym i analitycznym na podstawie badań

akt oraz innych ustaleń, w szczególności w sferze

postępowania karnego i działalności pozakarnej

na obszarze działania prokuratury apelacyjnej;

4) wykonywanie zadań z zakresu dokonywania ocen

kwalifikacyjnych pracowników prokuratury apelacyjnej.

§ 30. Do podstawowych zadań Wydziału do spraw

Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji należy

1) prowadzenie i nadzorowanie postępowań przygotowawczych w sprawach o przestępstwa

a) o charakterze terrorystycznym,

b) noszące cechy zorganizowanej przestępczości,

c) korupcji, a w szczególności łapownictwa w organach władzy ustawodawczej, organach administracji rządowej, samorządu terytorialnego,

wymiaru sprawiedliwości, ścigania i kontroli,

d) inne, które ze względu na wagę sprawy zostały

przekazane przez prokuratora apelacyjnego do

prowadzenia w wydziale;

§ 33. W prokuraturach apelacyjnych zapewnienie

prawidłowej realizacji zadań w zakresie obronności

państwa, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej i innych ustaw oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych, należy

do starszego inspektora do spraw obronnych, który

podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki.

§ 34. W prokuraturach apelacyjnych wykonywanie

zadań w zakresie audytu wewnętrznego zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych należy do audytora wewnętrznego,

który podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki.

§ 35. 1. W prokuraturach apelacyjnych, w których,

poza wymienionymi w art. 17 ust. 18 ustawy, nie

utworzono pozostałych wydziałów wymienionych

w § 25 lub utworzono niektóre z nich, zadania przewidziane dla tych wydziałów wykonywane są w samodzielnych działach lub wchodzących w skład wydziałów albo przez prokuratorów lub pracowników wykonujących czynności na samodzielnych stanowiskach

pracy.

rcl

2) udział prokuratorów w postępowaniu sądowym

w sprawach wymienionych w pkt 1, rozstrzyganych w pierwszej i drugiej instancji oraz w toku

czynności sądowych w postępowaniu przygotowawczym.

3. Samodzielnym działem, o którym mowa

w ust. 1, kieruje pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych, podlegający bezpośrednio prokuratorowi apelacyjnemu.

§ 31. 1. Do zadań Wydziału Budżetowo-Administracyjnego należy

1) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

i funkcji przez dysponenta budżetu odpowiednio

drugiego i trzeciego stopnia;

w.

2) prowadzenie rachunkowości;

3) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

związanych z udzielaniem zamówień publicznych,

w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. —

Prawo zamówień publicznych;

4) obsługa administracyjno-gospodarcza;

5) prowadzenie inwestycji i remontów;

ww

6) prowadzenie spraw socjalno-bytowych;

7) zapewnienie ochrony przeciwpożarowej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

2. W przypadkach uzasadnionych wielkością prokuratury apelacyjnej oraz liczbą i wielkością podległych jednostek organizacyjnych, w Wydziale Budżetowo-Administracyjnym można utworzyć dział finansowo-księgowy.

3. Wydziałem Budżetowo-Administracyjnym kieruje dyrektor finansowo-administracyjny. Funkcji dyrektora finansowo-administracyjnego nie może pełnić, pozostający w strukturze tego wydziału, główny

księgowy.

2. W prokuraturach apelacyjnych do kompetencji

komórek organizacyjnych wykonujących zadania z zakresu organizacji pracy prokuratur należą także zadania, które nie są objęte właściwością innych komórek

organizacyjnych tych jednostek.

Oddział 4

Struktura organizacyjna i zadania prokuratury

okręgowej

§ 36. 1. W skład prokuratury okręgowej mogą

wchodzić następujące komórki organizacyjne

1) Wydział Organizacyjny;

2) Wydział Postępowania Sądowego;

3) Wydział Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym;

4) Wydział Śledczy;

5) Wydział do spraw Przestępczości Gospodarczej;

6) Wydział Budżetowo-Administracyjny;

7) Samodzielny Dział do spraw Informatyzacji i Analiz;

8) Samodzielny Dział do spraw Ochrony Informacji

Niejawnych.

3. Poszczególne wydziały prokuratury okręgowej

oznacza się następującymi cyframi rzymskimi

I — Wydział Organizacyjny;

II — Wydział Postępowania Sądowego;

III — Wydział Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym;

IV — Wydział do spraw Informatyzacji i Analiz;

V — Wydział Śledczy;

3) udział prokuratorów w postępowaniu administracyjnym, przed sądami administracyjnymi oraz

w innych postępowaniach;

.go

v.p

l

2. W uzasadnionych przypadkach w prokuraturach

okręgowych, którym podlega więcej niż 9 prokuratur

rejonowych, zamiast Samodzielnych Działów do

spraw Informatyzacji i Analiz mogą zostać utworzone

Wydziały do spraw Informatyzacji i Analiz.

Poz. 296

4) udział prokuratorów przed sądem w postępowaniu wykonawczym i postępowaniu o ułaskawienie;

5) kształtowanie praktyki prokuratorskiej w zakresie

postępowania sądowego;

6) analiza orzecznictwa sądu okręgowego oraz badanie zasadności i poziomu środków zaskarżenia

wnoszonych przez podległe jednostki organizacyjne.

§ 39. Do podstawowych zadań Wydziału Nadzoru

nad Postępowaniem Przygotowawczym należy

VII — Wydział Budżetowo-Administracyjny.

1) sprawowanie nadzoru instancyjnego w zakresie

środków odwoławczych rozpoznawanych przez

prokuratora nadrzędnego oraz innych form nadzoru procesowego;

§ 37. Do podstawowych zadań Wydziału Organizacyjnego należą sprawy

2) sprawowanie zwierzchniego nadzoru służbowego

i kontroli nad śledztwami i dochodzeniami prowadzonymi w prokuraturach rejonowych;

VI — Wydział do spraw Przestępczości Gospodarczej;

1) organizacyjne i kadrowe;

4) kształtowanie praktyki w zakresie zwalczania przestępczości na podstawie badań akt, analiz informacji przekazywanych przez prokuratury rejonowe

oraz innych ustaleń;

rcl

2) szkoleń prokuratorów i pozostałych pracowników

prokuratury okręgowej i podległych jednostek organizacyjnych;

3) koordynowanie działalności w zakresie ścigania

przestępstw, prowadzonej przez inne organy;

3) kontroli realizacji ustawowych zadań przez podległe prokuratury rejonowe poprzez przeprowadzanie, w uzgodnieniu z jednostką nadrzędną, wizytacji, lustracji i badań akt oraz innych działań o charakterze kontrolnym i analitycznym;

4) dokonywania ocen pracy prokuratorów wykonujących czynności w podległych prokuraturach rejonowych;

w.

5) dokonywania ocen kwalifikacyjnych pracowników

prokuratury okręgowej i podległych prokuratur rejonowych;

6) skarg i wniosków;

7) udostępniania informacji publicznej;

8) kontaktów z mediami;

ww

9) sprawozdawczości i statystyki;

5) rozstrzyganie sporów kompetencyjnych;

6) obrót prawny z zagranicą;

7) udział prokuratorów w postępowaniu odwoławczym przed sądem okręgowym w sprawach karnych.

§ 40. Do zadań Wydziału Śledczego należy

1) prowadzenie śledztw własnych i nadzorowanie

śledztw powierzonych innym organom w sprawach o poważne przestępstwa o charakterze kryminalnym;

2) udział prokuratorów w postępowaniu sądowym

w sprawach, o których mowa w pkt 1, rozstrzyganych w pierwszej instancji oraz w toku czynności

sądowych w postępowaniu przygotowawczym.

10) nadzoru nad biurowością i pracą sekretariatu.

§ 38. Do podstawowych zadań Wydziału Postępowania Sądowego należy

1) udział prokuratorów w postępowaniu odwoławczym przed sądem okręgowym w sprawach karnych, cywilnych, ze stosunku pracy, ubezpieczeń

społecznych, gospodarczych oraz w sprawach

o wykroczenia i w innych postępowaniach przewidzianych przez ustawy;

2) nadzór nad udziałem prokuratorów prokuratur rejonowych w postępowaniu przed sądem;

§ 41. Do zadań Wydziału do spraw Przestępczości

Gospodarczej należy

1) prowadzenie śledztw własnych i nadzorowanie

śledztw powierzonych innym organom w sprawach o poważne przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwa skarbowe i inne

przestępstwa o charakterze gospodarczym;

2) udział prokuratorów w postępowaniu sądowym

w sprawach, o których mowa w pkt 1, rozstrzyganych w pierwszej instancji oraz w toku czynności

sądowych w postępowaniu przygotowawczym.

§ 43. 1. Do zadań Wydziału Budżetowo-Administracyjnego należy

1) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

i funkcji przez dysponenta budżetu trzeciego stopnia;

2) prowadzenie rachunkowości;

6) dokonywanie analizy kryminalnej;

.go

v.p

l

§ 42. W prokuraturach okręgowych, w których nie

utworzono Wydziału Śledczego lub Wydziału do

spraw Przestępczości Gospodarczej, zadania w zakresie prowadzenia śledztw i występowania w tych sprawach przed sądem pierwszej instancji realizuje się

w Wydziale Nadzoru nad Postępowaniem Przygotowawczym, który w tych jednostkach otrzymuje nazwę

Wydziału Postępowania Przygotowawczego.

Poz. 296

3) zapewnienie prawidłowego wykonywania zadań

związanych z udzielaniem zamówień publicznych,

w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. —

Prawo zamówień publicznych;

7) prowadzenie

okręgowej;

strony

internetowej

prokuratury

8) obsługa Biuletynu Informacji Publicznej.

§ 45. 1. Samodzielny Dział do spraw Ochrony Informacji Niejawnych obejmuje zakresem swego działania ochronę wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych informacji niejawnych.

2. W skład samodzielnego działu, o którym mowa

w ust. 1, wchodzi kancelaria tajna. W razie potrzeby

w prokuraturze rejonowej można utworzyć oddział

kancelarii tajnej prokuratury okręgowej.

3. Samodzielnym działem, o którym mowa

w ust. 1, kieruje pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych, podlegający bezpośrednio prokuratorowi okręgowemu.

4) obsługa administracyjno-gospodarcza;

5) prowadzenie inwestycji i remontów;

6) prowadzenie spraw socjalno-bytowych;

7) zapewnienie ochrony przeciwpożarowej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 46. W prokuraturach okręgowych zapewnienie

prawidłowej realizacji zadań w zakresie obronności

państwa, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej i innych ustaw oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych, należy

do starszego inspektora do spraw obronnych, który

podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki.

rcl

2. W przypadkach uzasadnionych wielkością prokuratury okręgowej oraz liczbą i wielkością podległych

prokuratur rejonowych, w Wydziale Budżetowo-Administracyjnym można utworzyć działy: finansowo-księgowy, administracyjno-gospodarczy oraz inwestycji i remontów.

4. Pełnomocnik do spraw ochrony informacji niejawnych prokuratury okręgowej obejmuje zakresem

swego działania prokuratury rejonowe pozostające

w obszarze właściwości miejscowej prokuratury okręgowej.

w.

3. Wydziałem Budżetowo-Administracyjnym kieruje dyrektor finansowo-administracyjny. Funkcji dyrektora finansowo-administracyjnego nie może pełnić, pozostający w strukturze tego wydziału, główny

księgowy.

§ 44. Do podstawowych zadań Samodzielnego

Działu do spraw Informatyzacji i Analiz należy

1) wykonywanie zadań związanych z administrowaniem przez prokuratora okręgowego danymi

w systemach informatycznych;

ww

2) koordynowanie wprowadzania do praktyki w prokuraturach okręgowych ogólnopolskich oraz lokalnych systemów informatycznych;

3) prowadzenie stanowiska dostępowego do Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych oraz

Punktu Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego;

4) zapewnienie technicznej obsługi czynności dokonywanych w postępowaniu karnym z zastosowaniem technik informatycznych;

5) zapewnienie przestrzegania zasad bezpieczeństwa

systemów informatycznych oraz ochrony danych

osobowych w prokuraturze okręgowej i podległych prokuraturach rejonowych;

§ 47. W prokuraturach okręgowych wykonywanie

zadań w zakresie audytu wewnętrznego zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych należy do audytora wewnętrznego,

który podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki.

§ 48. 1. W prokuraturach okręgowych, w których

nie utworzono wydziałów wymienionych w § 36 lub

utworzono niektóre z nich, zadania przewidziane dla

tych wydziałów wykonywane są w samodzielnych

działach lub wchodzących w skład wydziałów albo

przez prokuratorów lub pracowników, wykonujących

czynności na samodzielnych stanowiskach pracy.

2. W prokuraturach okręgowych do kompetencji

komórek wykonujących zadania z zakresu organizacji

pracy należą także zadania, które nie są objęte właściwością innych komórek organizacyjnych tych jednostek.

§ 49. 1. W ośrodkach zamiejscowych prokuratur

okręgowych nie wyodrębnia się komórek organizacyjnych.

2. W prokuraturze okręgowej, w której utworzono

ośrodek zamiejscowy, funkcję kierownika ośrodka pełni zastępca prokuratora okręgowego.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2

.go

v.p

l

Oddział 5

Struktura organizacyjna i zadania prokuratury

rejonowej

1) nową decyzję podpisuje prokurator bezpośrednio

przełożony;

§ 50. W prokuraturze rejonowej mogą być tworzone działy dla określonego rodzaju spraw lub dla spraw

z określonego obszaru właściwości.

2) polecenie i wytyczne włącza się do akt głównych

sprawy.

§ 51. W działach o obsadzie kadrowej przekraczającej 12 prokuratorów mogą być tworzone sekcje.

§ 57. 1. Prokurator przełożony, wydając polecenie,

powinien zachować drogę służbową. Zachowanie drogi służbowej obowiązuje również w korespondencji

z prokuratorem przełożonym.

§ 52. W prokuraturze rejonowej o obsadzie kadrowej przekraczającej 8 prokuratorów wydziela się stanowisko pracy albo tworzy sekcję lub dział do prowadzenia śledztw.

2. Jeżeli polecenie zostało wydane z pominięciem

drogi służbowej, wykonujący je prokurator zawiadamia o tym swojego zwierzchnika służbowego.

§ 53. Wydzielenie stanowiska pracy lub utworzenie działu do spraw cywilnych, ze stosunku pracy

i ubezpieczeń społecznych oraz administracyjnych

może nastąpić, gdy uzasadnia to liczba wpływających

wniosków w tych sprawach, wymagających podjęcia

czynności przez prokuratora.

§ 54. 1. W ośrodkach zamiejscowych prokuratur

rejonowych nie wyodrębnia się komórek organizacyjnych.

2. Odstąpienie od zasad wymienionych w ust. 1

wymaga zgody zwierzchnika służbowego, a w przypadkach

niecierpiących

zwłoki

zawiadomienia

zwierzchnika służbowego, niezwłocznie po wykonaniu

czynności.

§ 59. W przypadku zaistnienia okoliczności uzasadniających przekazanie sprawy według właściwości innej jednostce organizacyjnej, prokurator, który sprawę przekazuje, przeprowadza czynności niecierpiące

zwłoki.

rcl

2. W prokuraturze rejonowej, w której utworzono

ośrodek zamiejscowy, funkcję kierownika ośrodka pełni zastępca prokuratora rejonowego.

§ 58. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej określa

podział czynności podległych prokuratorów oraz zasady organizacji pracy i zastępowania prokuratorów

przy wykonywaniu czynności.

Rozdział 2

Organizacja pracy i sposób kierowania pracą

Oddział 1

Organizacja pracy

w.

§ 55. 1. Prokurator, wykonując samodzielnie czynności określone w ustawach, jest odpowiedzialny za

prawidłowe i terminowe ich wykonanie, zwłaszcza za

treść i formę wydanych postanowień i zarządzeń oraz

sporządzonych pism procesowych, a także za rzetelność ustnych sprawozdań i ścisłość udzielanych informacji.

ww

2. Prokurator podpisuje sporządzone przez siebie

pisma w ramach prowadzonych spraw, jeżeli przepisy

regulaminu lub wewnętrznego podziału czynności nie

stanowią inaczej. Każde sporządzone przez prokuratora pismo i adnotacja powinny zawierać jego imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz datę.

§ 56. 1. Prokurator bezpośrednio przełożony,

stwierdzając potrzebę zmiany lub uchylenia decyzji

prokuratora podległego

1) podejmuje nową decyzję osobiście;

2) w szczególnie uzasadnionych przypadkach może

polecić opracowanie projektu nowej decyzji, na

podstawie pisemnych wytycznych, prokuratorowi,

którego decyzję zmienia lub uchyla.

§ 60. 1. W razie potrzeby dokonania czynności na

obszarze właściwości innej jednostki organizacyjnej,

prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie może zwrócić się do niej o udzielenie pomocy

prawnej.

2. W pisemnym wniosku o udzielenie pomocy

prawnej należy wskazać okoliczności wymagające wyjaśnienia oraz określić czynności, które mają być dokonane. Do wniosku dołącza się kopie niezbędnych

dokumentów z akt sprawy. Akta sprawy lub odpowiednią ich część przesyła się tylko w razie konieczności.

3. Prokurator wezwany do udzielenia pomocy

prawnej powinien niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni, dokonać wnioskowanych czynności, tak

aby nie zachodziła konieczność ich powtarzania lub

uzupełniania.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach prokurator wezwany do udzielenia pomocy prawnej jest

uprawniony do powierzenia dokonania wnioskowanych czynności Policji lub innym organom uprawnionym do prowadzenia postępowań.

5. Jeżeli w toku realizacji wniosku o pomoc prawną wyłoni się potrzeba dokonania również innych, niewskazanych we wniosku czynności, prokurator wezwany powinien niezwłocznie je wykonać oraz poinformować o tym prokuratora wnioskującego.

5. Do korespondencji prokuratury rejonowej z prokuraturą apelacyjną i Prokuraturą Generalną stosuje

się odpowiednio przepis ust. 4.

.go

v.p

l

6. Jeżeli wykonanie czynności w ramach pomocy

prawnej w terminie określonym w ust. 3 nie jest możliwe, należy niezwłocznie zawiadomić prokuratora

zwracającego się o pomoc prawną o przyczynie zwłoki, z podaniem terminu wykonania czynności.

Poz. 296

§ 61. 1. Zawiadomienie o odmowie uwzględnienia

w całości lub w części złożonego w sprawie wniosku

lub innego żądania przesyła się zainteresowanemu

bezzwłocznie, z uzasadnieniem zajętego stanowiska,

a w razie potrzeby z pouczeniem o przysługujących

mu uprawnieniach.

2. Jeżeli wniosek lub inne żądanie pochodzi od

osoby niebędącej w stanie samodzielnie dochodzić

swoich praw, prokurator — gdy nie jest zobowiązany

do podjęcia działania z urzędu — powinien rozważyć

możliwość udzielenia jej pomocy prawnej lub potrzebą udzielenia takiej pomocy zainteresować właściwy

organ, instytucję lub organizację.

§ 62. 1. Korespondencję kierowaną do nadrzędnych jednostek organizacyjnych podpisują

1) prokurator apelacyjny — pisma kierowane do Prokuratora Generalnego, do dyrektora departamentu lub biura Prokuratury Generalnej; inne pisma

kierowane do Prokuratury Generalnej może podpisywać naczelnik wydziału prokuratury apelacyjnej;

§ 63. 1. Pisma do ministrów oraz do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych

państw obcych przesyła się za pośrednictwem odpowiednich departamentów lub biur Prokuratury Generalnej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przesyłania

pism procesowych.

§ 64. 1. Godziny urzędowania w prokuraturze apelacyjnej ustala prokurator apelacyjny.

2. Godziny urzędowania w prokuraturze okręgowej i podległych jej prokuraturach rejonowych ustala

prokurator okręgowy.

§ 65. 1. Prokurator przełożony może zarządzić pełnienie przez prokuratorów dyżurów po godzinach

urzędowania lub w dni ustawowo wolne od pracy.

2. W razie niepełnienia dyżurów, o których mowa

w ust. 1, prokurator przełożony zobowiązany jest do

zapewnienia możliwości kontaktu służbowego z wyznaczonym prokuratorem po godzinach urzędowania.

rcl

2) prokurator okręgowy — pisma kierowane do prokuratora apelacyjnego oraz naczelnika wydziału

prokuratury apelacyjnej; inne pisma do prokuratury apelacyjnej może podpisywać naczelnik wydziału prokuratury okręgowej;

6. W przypadkach określonych w ust. 4 i 5 stosuje

się odpowiednio przepis § 57 ust. 2.

w.

3) prokurator rejonowy — pisma kierowane do prokuratora okręgowego oraz naczelnika wydziału

prokuratury okręgowej; inne pisma do prokuratury okręgowej, na podstawie upoważnienia prokuratora rejonowego, może podpisywać kierownik

działu lub sekcji prokuratury rejonowej.

2. Korespondencję kierowaną do podległych jednostek organizacyjnych podpisują

1) Prokurator Generalny, dyrektor departamentu Prokuratury Generalnej lub dyrektor biura Prokuratury Generalnej — pisma kierowane do prokuratora

apelacyjnego;

ww

2) prokurator apelacyjny, naczelnik wydziału, kierownik samodzielnego działu lub prokurator nadrzędny, działający w zakresie zleconych mu czynności

— pisma kierowane do prokuratora okręgowego;

3) prokurator okręgowy, naczelnik wydziału, kierownik samodzielnego działu lub prokurator nadrzędny, działający w zakresie zleconych mu czynności

— pisma kierowane do prokuratora rejonowego.

3. W związku z rozpoznawaniem spraw w postępowaniu przyspieszonym prokurator przełożony może

zarządzić pełnienie dyżurów przez prokuratorów w godzinach pełnienia dyżurów we właściwych sądach rejonowych.

4. Prokurator przełożony w przypadku, o którym

mowa w ust. 3, ustala z właściwym prezesem sądu rejonowego sposób nawiązania kontaktu z wyznaczonym prokuratorem.

5. Dla zapewnienia dostępu do danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym, w związku

z rozpoznawaniem spraw w postępowaniu przyspieszonym, prokurator przełożony w jednostce organizacyjnej, przy której działa Punkt Informacyjny Krajowego Rejestru Karnego, może zarządzić odpowiednio

dłuższe godziny urzędowania Punktu.

6. O wydaniu zarządzenia, o którym mowa

w ust. 5, prokurator przełożony informuje niezwłocznie Dyrektora Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego.

3. Do korespondencji prokuratury apelacyjnej

i prokuratury okręgowej z prokuratorem rejonowym

stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 pkt 2 i 3.

7. Prokurator przełożony może zarządzić przebywanie wyznaczonego prokuratora i pracownika prokuratury w dni ustawowo wolne od pracy oraz w określonych godzinach w dni robocze, poza siedzibą jednostki organizacyjnej, w warunkach stałego kontaktu

telefonicznego.

4. Prokurator okręgowy może na żądanie dyrektora departamentu Prokuratury Generalnej lub dyrektora biura Prokuratury Generalnej przekazać korespondencję bez pośrednictwa prokuratora apelacyjnego.

§ 66. 1. Prokurator rejonowy zapewnia odpowiednie warunki kadrowe, techniczne i organizacyjne niezbędne do udziału prokuratora w postępowaniu przyspieszonym.

9) rzetelną i terminową sprawozdawczość statystyczną;

.go

v.p

l

2. Informację o warunkach pełnienia dyżuru prokurator rejonowy przekazuje właściwemu komendantowi Policji, wskazując sposób bezpośredniego kontaktowania się z prokuratorem pełniącym dyżur.

Poz. 296

3. Prokurator rejonowy ustala listę prokuratorów

wyznaczonych do pełnienia dyżurów, zarządzonych

w związku z rozpoznawaniem spraw w postępowaniu

przyspieszonym; listę przekazuje się niezwłocznie prezesowi właściwego sądu rejonowego oraz właściwemu komendantowi Policji.

10) zapewnienie ochrony informacji niejawnych;

11) zapewnienie ochrony danych osobowych.

§ 69. W celu realizacji zadań służbowych kierownicy jednostek organizacyjnych mogą wydawać zarządzenia, wytyczne i polecenia służbowe, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 2 ustawy.

§ 67. 1. W Prokuraturze Generalnej interesantów

przyjmuje Prokurator Generalny i jego zastępcy lub

wyznaczeni prokuratorzy i pracownicy Prokuratury

Generalnej.

§ 70. Kierownicy jednostek organizacyjnych reprezentują prokuraturę wobec organów państwowych

i samorządowych działających na obszarze ich właściwości oraz współdziałają z nimi w zakresie przewidzianym w ustawach.

2. W pozostałych jednostkach organizacyjnych interesantów przyjmują odpowiednio: prokurator apelacyjny, okręgowy i rejonowy, ich zastępcy lub wyznaczeni prokuratorzy i pracownicy prokuratury.

§ 71. Współdziałanie, o którym mowa w § 70, nie

może naruszać niezależności prokuratora.

3. Godziny przyjęć interesantów ustala kierownik

jednostki organizacyjnej, przy czym co najmniej raz

w tygodniu przyjęcia powinny się odbywać w ustalonym dniu po godzinach urzędowania.

4. Czas przyjęć interesantów przez pracowników

prokuratury nie może być krótszy niż połowa czasu

urzędowania jednostki.

rcl

Oddział 2

§ 72. 1. Kierownicy jednostek organizacyjnych dokonują podziału czynności podległych im prokuratorów i pracowników prokuratury, określając zakres i rodzaj wykonywanych przez nich zadań, z jednoczesnym

wskazaniem zastrzeżonych dla siebie czynności, sporządzają plany pracy podległych jednostek organizacyjnych obejmujące ważniejsze ich działania, a w razie

potrzeby zwołują narady i konferencje oraz podejmują

inne niezbędne czynności dla prawidłowego i sprawnego kierowania jednostką.

Kierowanie pracą prokuratur

§ 68. Prokuratorzy pełniący funkcje kierownicze zapewniają prawidłową i sprawną realizację zadań służbowych przez podległych im prokuratorów i pracowników prokuratury oraz właściwą organizację pracy

w powierzonych im jednostkach organizacyjnych i komórkach organizacyjnych prokuratury, poprzez

w.

1) dobór odpowiednich kadr;

2) usprawnianie organizacji i techniki pracy prokuratury;

3) dbałość o sprawność postępowania i należytą kulturę pracy w podległych jednostkach;

4) bieżącą współpracę z podmiotami uprawnionymi

do prowadzenia postępowań przygotowawczych;

ww

5) sprawowanie nadzoru nad szkoleniem prokuratorów i pracowników prokuratury;

6) kierowanie wykonaniem odpowiednio do kompetencji: budżetu w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze lub planu finansowego;

7) wykonywanie zarządu majątkiem i zapewnienie

oszczędnego gospodarowania mieniem prokuratury;

8) czuwanie nad przestrzeganiem zasad ochrony

i bezpieczeństwa obiektów prokuratury stosownie

do przepisów aktualnego ramowego wewnętrznego regulaminu w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa i porządku w jednostkach organizacyjnych;

2. Przy podziale czynności kierownicy jednostek

organizacyjnych uwzględniają kwalifikacje, uzdolnienia oraz doświadczenie zawodowe prokuratorów

i pracowników prokuratury, a także przestrzegają zasady odpowiedniego obciążenia ich pracą.

3. Podziału czynności dokonuje się w formie zarządzenia, którego treść podaje się do wiadomości

wszystkich pracowników.

§ 73. 1. Przełożeni i zwierzchnicy służbowi, niezależnie od sprawowania funkcji kierowniczych, powinni

także wykonywać czynności bezpośrednio związane

z realizacją zadań ustawowych prokuratury.

2. Prokuratorzy powołani do pełnienia funkcji kierownika działu, kierownika sekcji, wizytatora, rzecznika prasowego, rzecznika dyscyplinarnego oraz kierownika szkolenia wykonują także inne zlecone im zadania, niezwiązane z pełnioną funkcją.

Oddział 3

Nadzór służbowy

§ 74. 1. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji

ustawowych zadań prokuratury w zakresie czuwania

nad ściganiem przestępstw, a zwłaszcza należytego

i sprawnego przebiegu postępowań przygotowawczych prowadzonych lub nadzorowanych w podległych jednostkach organizacyjnych, prokurator bezpośrednio przełożony, zwierzchnik służbowy, prokurator

nadrzędny lub prokurator przełożony w ramach swoich uprawnień mogą podejmować czynności w trybie

nadzoru służbowego.

§ 77. W szczególnie uzasadnionych przypadkach,

jeżeli uzyskanie aprobaty przed podjęciem określonej

decyzji jest niemożliwe lub w znacznym stopniu utrudnione, a okoliczności sprawy wymagają niezwłocznego działania, asesor decyduje samodzielnie, zawiadamiając bezzwłocznie przełożonego lub zwierzchnika

służbowego o zajętym stanowisku.

3. Czynności w trybie kontroli służbowej realizowane są poprzez

§ 78. Zwierzchni nadzór służbowy stanowi zespół

czynności podejmowanych przez prokuratora nadrzędnego w celu zapewnienia prawidłowego i sprawnego przebiegu postępowania przygotowawczego

prowadzonego lub nadzorowanego w bezpośrednio

podległej jednostce organizacyjnej w sprawach, które

tego wymagają ze względu na ich wagę lub zawiłość.

1) wizytacje i lustracje;

.go

v.p

l

2. Czynności w trybie nadzoru służbowego wykonywane są jako wewnętrzny nadzór służbowy sprawowany przez prokuratora bezpośrednio przełożonego lub zwierzchnika służbowego w tej samej jednostce organizacyjnej lub jako zwierzchni nadzór służbowy

wykonywany przez prokuratora nadrzędnego albo jako kontrola służbowa.

2) badanie akt prowadzonego lub zakończonego postępowania przygotowawczego;

3) ocenę prawidłowości działań prokuratorów podległych jednostek organizacyjnych, w szczególności

dokonywaną w związku z informacją, o której mowa w § 81 ust. 1, przekazaną prokuratorowi nadrzędnemu;

4) monitorowanie lub koordynowanie ścigania określonej kategorii przestępstw.

§ 75. 1. Wewnętrzny nadzór służbowy prokurator

bezpośrednio przełożony lub zwierzchnik służbowy

sprawuje poprzez

1) zapoznawanie się z aktami prowadzonych postępowań;

2. Do sprawowania zwierzchniego nadzoru służbowego prokurator kierujący jednostką organizacyjną

wyższego stopnia wyznacza prokuratora wykonującego czynności w kierowanej przez siebie jednostce oraz

zawiadamia o tym kierownika jednostki organizacyjnej bezpośrednio podległej.

§ 80. 1. Wykonywanie zwierzchniego nadzoru służbowego polega na

rcl

2) żądanie relacji o przebiegu postępowania w poszczególnych sprawach;

§ 79. 1. Prokurator kierujący jednostką organizacyjną wyższego stopnia może podjąć decyzję o wdrożeniu zwierzchniego nadzoru służbowego w sprawie

prowadzonej w bezpośrednio podległej jednostce organizacyjnej z własnej inicjatywy albo na wniosek

prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie

przygotowawcze.

3) wydawanie, w razie potrzeby, poleceń dotyczących prowadzenia postępowania przy uwzględnieniu zasad określonych w art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 8a

ust. 1 ustawy;

4) sprawdzanie przygotowania i poziomu wystąpień

prokuratorów przed sądem;

w.

5) kontrolę terminowości i poziomu czynności wykonywanych przez prokuratorów;

6) przeprowadzanie analiz prawidłowości realizacji

zadań służbowych.

7) analizę obciążenia pracą poszczególnych prokuratorów.

ww

2. W ramach wewnętrznego nadzoru służbowego

prokurator bezpośrednio przełożony może przekazać

sprawę do dalszego prowadzenia innemu prokuratorowi.

3. Wewnętrzny nadzór służbowy wobec asesora

jest sprawowany również przez aprobatę.

§ 76. 1. Aprobata, o której mowa w art. 99 ust. 1a

ustawy, lub jej odmowa następuje poprzez zamieszczenie na rękopisie albo odpisie pisma procesowego

odpowiedniej adnotacji, daty i podpisu oraz odciśnięcie pieczęci służbowej.

2. W razie odmowy aprobaty informuje się asesora o powodach tej decyzji i udziela mu wskazówek co

do sposobu załatwienia sprawy lub usunięcia stwierdzonych uchybień.

1) zapoznawaniu się z aktami sprawy w jednostce organizacyjnej, w której prowadzone jest postępowanie;

2) udzielaniu pisemnych lub bezpośrednich konsultacji prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowawcze, w szczególności co do zakresu i kierunków postępowania

oraz efektywnego wykonywania czynności procesowych;

3) przyjmowaniu referatów o przebiegu postępowania;

4) omawianiu przebiegu postępowania w toku narad

służbowych.

2. W toku czynności określonych w ust. 1 przepis

§ 248 stosuje się odpowiednio.

3. W wyjątkowych przypadkach prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy może żądać przedstawienia mu akt sprawy w oryginale lub w postaci

kserokopii albo w formie dokumentu elektronicznego.

Przedstawienie akt nie może tamować biegu postępowania przygotowawczego.

4. Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy nie może żądać przedstawienia na piśmie informacji o aktualnym toku postępowania.

5. Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy nie może wydawać prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowaw-

§ 85. W celu poprawy sprawności i efektywności

prowadzonych postępowań przygotowawczych prokurator nadrzędny może zarządzić monitorowanie lub

koordynowanie ścigania określonej kategorii przestępstw.

6. Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy może, w formie pisemnej, podając uzasadnienie, wystąpić o przejęcie sprawy objętej zwierzchnim

nadzorem przez innego prokuratora podległej jednostki organizacyjnej albo prokuratora jednostki organizacyjnej wyższego stopnia.

1) systematycznym zbieraniu i analizowaniu materiałów, w tym danych statystycznych, dotyczących

form, kierunków i dynamiki przestępczości, sposobu działania sprawców przestępstw oraz okoliczności sprzyjających ich popełnianiu;

.go

v.p

l

cze poleceń dotyczących prowadzenia postępowania.

Jeżeli prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy stwierdzi potrzebę wydania takiego polecenia,

występuje z pisemnym wnioskiem o jego wydanie do

prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie

przygotowawcze, a w razie potrzeby — do kierownika

jednostki organizacyjnej sprawującej nadzór.

7. Prokurator sprawujący zwierzchni nadzór służbowy nie może rozstrzygać zażaleń na decyzje podjęte

w toku nadzorowanego przez niego postępowania

przygotowawczego. Do rozstrzygnięcia zażaleń w tej

sprawie wyznacza się innego prokuratora.

2) prowadzeniu badań akt spraw dotyczących określonej kategorii przestępstw oraz opracowywanie,

przy uwzględnieniu danych, o których mowa

w pkt 1, sprawozdań i raportów o stanie przestępczości;

3) opracowywaniu i wdrażaniu do praktyki prokuratorskiej metodyki prowadzenia postępowań przygotowawczych, dotyczącej wybranej kategorii

przestępstw.

§ 87. Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do sprawowania nadzoru służbowego

i kontroli spraw z zakresu działalności pozakarnej prokuratury.

rcl

§ 81. 1. O wszczęciu śledztwa oraz istotnych dla

przebiegu postępowania czynnościach i zdarzeniach

w ich toku w sprawach dużej wagi ze względu na ich

rodzaj, charakter, skutki lub społeczny oddźwięk, prokurator jest zobowiązany bezzwłocznie informować

prokuratora nadrzędnego. Z własnej inicjatywy prokurator powinien informować prokuratora nadrzędnego

także o sprawach zawiłych, wymagających konsultacji.

§ 86. Monitorowanie lub koordynowanie ścigania

przestępstw polega w szczególności na

2. Kierownik jednostki organizacyjnej wyższego

stopnia może zwrócić się do kierownika podległej jednostki organizacyjnej o nadesłanie informacji dotyczącej postępowania przygotowawczego lub sądowego

w każdej sprawie, określając zakres żądanej informacji.

w.

§ 82. 1. W razie wystąpienia takiej potrzeby prokurator nadrzędny może dokonać kontroli akt toczącego

się lub zakończonego postępowania przygotowawczego.

2. O poczynionych w toku kontroli ustaleniach,

w tym zwłaszcza o stwierdzonych uchybieniach, prokurator nadrzędny informuje kierownika podległej

jednostki organizacyjnej.

ww

§ 83. 1. Wydane w toku wykonywania czynności

nadzoru i kontroli polecenia, zalecenia, a także treść

ustaleń i konsultacji, dokumentuje się na piśmie.

2. O stwierdzonych w toku wykonywania czynności nadzoru i kontroli przypadkach oczywistej i rażącej

obrazy przepisów prawa przez prokuratora zawiadamia się przełożonego dyscyplinarnego tego prokuratora.

§ 84. Prokurator nadrzędny w każdym czasie może

dokonać analizy akt toczącego się lub zakończonego

w podległej jednostce organizacyjnej postępowania

przygotowawczego i zająć pisemne stanowisko

w kwestii zgłoszonej przez strony lub inne uprawnione osoby.

Oddział 4

Wizytacja i lustracja

§ 88. Wizytację i lustrację przeprowadza się stosownie do potrzeb, w szczególności gdy pojawią się

sygnały o istotnych nieprawidłowościach w działalności danej jednostki organizacyjnej.

§ 89. 1. Wizytacja jednostki organizacyjnej obejmuje

1) zgodność ukształtowania wewnętrznej struktury

jednostki organizacyjnej z obowiązującymi w tym

zakresie przepisami;

2) prawidłowość podziału czynności prokuratorów

i pozostałych pracowników jednostki organizacyjnej;

3) prawidłowość kierowania podległymi komórkami

organizacyjnymi, formy i organizację nadzoru wewnętrznego;

4) sposób planowania zadań i realizacji harmonogramu pracy;

5) prawidłowość prowadzenia działalności wizytacyjnej i lustracyjnej;

6) organizację i poziom prowadzenia wewnętrznej

działalności szkoleniowej;

7) organizację wewnętrznego obiegu informacji

i systemu zapoznawania pracowników z obowiązującymi w prokuraturze poleceniami i wytycznymi;

9) organizację kontaktów z mediami;

§ 93. 1. W zarządzeniu określa się zadania, zakres

kontroli i termin jej przeprowadzenia oraz skład zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, ze wskazaniem

prokuratora — przewodniczącego zespołu.

.go

v.p

l

8) prawidłowość załatwiania spraw kadrowych,

w tym udzielania kar porządkowych i inicjowania

postępowań dyscyplinarnych;

Poz. 296

10) prawidłowość postępowania w sprawach skarg

i wniosków;

11) organizację zabezpieczenia tajemnicy państwowej

i służbowej;

12) wykonywanie zadań związanych z administrowaniem danymi w systemach informatycznych;

13) sposób i metody sprawowania zwierzchniego nadzoru służbowego przez prokuratora nadrzędnego

i sprawowania wewnętrznego nadzoru służbowego przez bezpośredniego przełożonego;

14) sposób sprawowania nadzoru instancyjnego przez

prokuratora nadrzędnego;

15) prawidłowość prowadzenia postępowań przygotowawczych;

16) poziom i sprawność postępowań przygotowawczych w badanych sprawach;

17) działalność w zakresie postępowania sądowego

w sprawach karnych;

3. W odniesieniu do planowanej wizytacji termin

określony w ust. 1 nie może być krótszy niż 14 dni.

§ 94. 1. Wizytacje i lustracje prokuratur apelacyjnych przeprowadzają wizytatorzy Prokuratury Generalnej i wyznaczeni prokuratorzy Prokuratury Generalnej lub prokuratur apelacyjnych. Zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator Prokuratury Generalnej.

2. Wizytacje i lustracje prokuratur okręgowych

przeprowadzają wizytatorzy prokuratury apelacyjnej

i wyznaczeni prokuratorzy prokuratury apelacyjnej lub

podległych prokuratur okręgowych. Zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator prokuratury apelacyjnej.

3. Wizytacje i lustracje prokuratur rejonowych

przeprowadzają wizytatorzy prokuratury okręgowej

i wyznaczeni prokuratorzy prokuratury okręgowej. Zespołowi wizytacyjnemu przewodniczy wizytator prokuratury okręgowej.

rcl

18) działalność pozakarną w pozostałych sprawach;

2. O zamierzonej wizytacji lub lustracji zawiadamia

się kierownika jednostki organizacyjnej w terminie

umożliwiającym przygotowanie żądanych materiałów

i akt spraw.

19) funkcjonowanie i organizację sekretariatu.

2. Wizytacja powinna obejmować co najmniej

6-miesięczny okres działalności jednostki organizacyjnej, a jej zakres może być rozszerzony w zależności od

potrzeb.

3. Wizytację przeprowadza się nie rzadziej niż co

5 lat.

w.

4. Wizytacja nie może trwać dłużej niż 14 kolejnych

dni roboczych.

4. W skład zespołu przeprowadzającego wizytację

lub lustrację powołuje się również inspektorów do

spraw biurowości lub pracowników sekretariatu nadrzędnej jednostki organizacyjnej.

§ 95. W zależności od potrzeb skład zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego w każdym czasie może

zostać zmieniony, zwłaszcza gdy w związku z poczynionymi ustaleniami zakres przeprowadzanej kontroli

wymaga rozszerzenia.

§ 96. 1. Ustalenia poczynione w toku wizytacji lub

lustracji omawia się bezpośrednio po jej zakończeniu,

na naradzie z prokuratorami i pracownikami kontrolowanej jednostki organizacyjnej.

2. Zakresem lustracji obejmuje się okres niezbędny dla dokonania ocen prawidłowości praktyki na

określonym odcinku pracy oraz ustalenia przyczyn

nieprawidłowości w działaniu jednostki organizacyjnej.

2. W toku narady określonej w ust. 1 informuje się

kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

o najistotniejszych spostrzeżeniach wskazujących na

potrzebę bezzwłocznego usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

§ 91. W toku wizytacji i lustracji udziela się instruktażu niezbędnego dla usprawnienia działania kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz pomocy w rozwiązywaniu bieżących problemów w jej działaniu.

§ 97. 1. Z przebiegu wizytacji i lustracji sporządza

się sprawozdanie.

§ 92. Zarządzenie o przeprowadzeniu wizytacji lub

lustracji prokuratury apelacyjnej wydaje Prokurator

Generalny, prokuratury okręgowej — prokurator apelacyjny, prokuratury rejonowej — prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.

1) określenie celu i zakresu wizytacji;

ww

§ 90. 1. Lustrację, w celu kontroli prawidłowości

praktyki na wybranych odcinkach pracy, zbadania

przyczyn uchybień w pracy lub nieprawidłowości działania jednostki organizacyjnej można przeprowadzić

w każdym czasie.

2. Sprawozdanie z wizytacji powinno zawierać

2) poczynione ustalenia oraz, w razie potrzeby, zalecany sposób usunięcia przyczyn stwierdzonych

nieprawidłowości;

4) wnioski końcowe.

3. Przy formułowaniu ogólnej oceny kontrolowanej jednostki organizacyjnej uwzględnia się ponadto

.go

v.p

l

3) oceny badanych odcinków pracy i ogólną ocenę

kontrolowanej jednostki organizacyjnej, określenie poziomu pracy prokuratorów i pracowników

prokuratury oraz odrębną ocenę pracy kierownika

jednostki organizacyjnej i jego zastępców;

Poz. 296

3. Sprawozdanie z lustracji powinno zawierać dane dotyczące zakresu poczynionych ustaleń, ujawnionych uchybień i ich przyczyn oraz wynikające z nich

wnioski. W sprawozdaniu, w razie potrzeby, należy zamieścić zalecenia polustracyjne.

4. W sprawozdaniu z wizytacji i lustracji należy

wskazać zakres badań dokonywanych przez poszczególnych członków zespołu wizytacyjnego lub lustracyjnego, a w załączniku do sprawozdania — wykaz

zbadanych spraw.

§ 98. 1. Przy formułowaniu ocen poszczególnych

odcinków pracy jednostki organizacyjnej uwzględnia

się dokonane w toku wizytacji ustalenia dotyczące

zwłaszcza

1) prawidłowości i terminowości dokonywanych

czynności procesowych w toku postępowań przygotowawczych i po ich zakończeniu;

2) stan kadrowy i warunki pracy jednostki organizacyjnej;

3) stopień obciążenia pracą prokuratorów i pracowników prokuratury;

4) odsetek prowadzonych w jednostce organizacyjnej spraw o skomplikowanym charakterze;

5) liczbę oraz zasadność skarg na prokuratorów i pracowników prokuratury;

6) liczbę oraz zasadność skarg na przewlekłość postępowania przygotowawczego.

4. Przy ustalaniu wyników wizytacji ocenia się prawidłowość realizacji ustawowych zadań prokuratury

na poszczególnych odcinkach pracy, całokształt funkcjonowania kontrolowanej jednostki organizacyjnej

oraz określa stopień realizacji zaleceń z poprzedniej

kontroli.

5. Odrębnej ocenie podlega prawidłowość i poziom wykonywania zadań przez kierownika jednostki

organizacyjnej, jego zastępców, naczelników wydziałów, kierowników samodzielnych działów, kierowników ośrodków zamiejscowych i wizytatorów.

§ 99. 1. Sprawozdanie z wizytacji przesyła się kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej

w terminie 30 dni od dnia jej zakończenia.

rcl

2) sprawności i poziomu prowadzonych lub nadzorowanych postępowań przygotowawczych;

1) wyniki pracy jednostki organizacyjnej na poszczególnych odcinkach;

3) przestrzegania terminów procesowych;

4) trafności podejmowanych decyzji i poziomu ich

sporządzenia oraz poziomu opracowywania pism

procesowych;

5) aktywności i poziomu wystąpień prokuratorów

w postępowaniu sądowym;

w.

6) prawidłowości oceny orzeczeń sądowych i praktyki odwoławczej;

7) poziomu i terminowości czynności podejmowanych w toku innych postępowań.

2. Za oczywiście rażące uchybienia w pracy prokuratora uważa się zwłaszcza

1) znaczną i zawinioną przewlekłość postępowania;

ww

2) bezpodstawny wniosek o zastosowanie przez sąd

tymczasowego aresztowania lub podjęcie przez

prokuratora innej bezpodstawnej decyzji w przedmiocie tymczasowego aresztowania;

3) bezpodstawne postanowienie kończące postępowanie przygotowawcze;

4) nieuzasadniony akt oskarżenia;

5) oczywiście niesłuszny wniosek w zakresie wymiaru kary;

6) niezaskarżenie oczywiście niesłusznego orzeczenia

sądowego;

7) niezachowanie terminu zawitego.

2. W przypadkach uzasadnionych zwłaszcza wielkością wpływu spraw do kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub zakresem kontroli zarządzający wizytację, na wniosek przewodniczącego zespołu wizytacyjnego, może przedłużyć termin sporządzenia sprawozdania z wizytacji na dalszy czas oznaczony, nie dłuższy niż 60 dni od dnia jej zakończenia.

3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może zgłosić uwagi do sprawozdania w terminie

14 dni od daty jego otrzymania. W razie potrzeby do

uwag tych ustosunkowuje się zespół wizytacyjny.

4. Po rozpatrzeniu uwag kierownika kontrolowanej

jednostki organizacyjnej prokurator zarządzający wizytację zatwierdza przedstawione przez zespół wizytacyjny oceny pracy kontrolowanej jednostki, jej kierownika i zastępców kierownika.

5. Prokurator zarządzający wizytację podpisuje

i przesyła do podległej jednostki organizacyjnej zalecenia powizytacyjne.

§ 100. 1. Omówienie wyników wizytacji z prokuratorami kontrolowanej jednostki organizacyjnej powinno nastąpić w terminie do 30 dni od daty zatwierdzenia ocen, o których mowa w § 99 ust. 4.

2. W omówieniu wyników wizytacji w prokuraturze apelacyjnej uczestniczy Prokurator Generalny,

w prokuraturze okręgowej — prokurator apelacyjny,

a w prokuraturze rejonowej — prokurator okręgowy.

formalną zgłoszenia, wyznacza wizytatora prokuratury okręgowej do przeprowadzenia oceny kwalifikacji, którą następnie przedstawia kolegium

prokuratury okręgowej;

.go

v.p

l

3. Ustalenia dokonane w toku wizytacji przedstawia przewodniczący zespołu wizytacyjnego.

Poz. 296

§ 101. W przypadku stwierdzenia oczywiście rażących uchybień, a także uzyskania niezadowalającej

oceny pracy jednostki organizacyjnej lub niezadowalającej oceny pracy na określonym odcinku, przeprowadza się, po upływie wyznaczonego terminu, sprawdzenie prawidłowości wykonania zaleceń powizytacyjnych.

§ 102. 1. Sprawozdanie z lustracji przesyła się kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej

w terminie 14 dni od dnia jej zakończenia.

2. Zarządzający lustrację, na wniosek przewodniczącego zespołu lustracyjnego, może przedłużyć termin sporządzenia sprawozdania z lustracji na dalszy

czas oznaczony, nie dłuższy niż 30 dni od daty jej zakończenia, w przypadkach uzasadnionych zwłaszcza

wielkością wpływu spraw do jednostki organizacyjnej

lub zakresem kontroli.

3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może zgłosić uwagi do sprawozdania w terminie

7 dni od dnia jego otrzymania. W razie potrzeby do

uwag tych ustosunkowuje się zespół lustracyjny.

4) występuje z wnioskami do prokuratora apelacyjnego, upoważnionego na podstawie odrębnych

przepisów do podejmowania decyzji w tym przedmiocie, z wnioskami o powołanie do pełnienia

określonych funkcji w prokuraturach rejonowych

i prokuraturze okręgowej oraz o odwołania z ich

pełnienia, a także w innych sprawach zastrzeżonych do decyzji prokuratora apelacyjnego;

5) podejmuje pozostałe decyzje kadrowe w zakresie

pozostawionym do jego kompetencji na podstawie przepisów szczególnych;

6) w granicach posiadanych środków finansowych,

z zachowaniem przepisów o wynagrodzeniu, przyznaje podległym pracownikom prokuratur rejonowych i prokuratury okręgowej kolejne wyższe

stawki wynagrodzenia zasadniczego, określa wysokość przysługujących im dodatków oraz ustala

wysokość wynagrodzenia podległych asystentów

prokuratora;

rcl

4. Zarządzający lustrację, po rozpatrzeniu zgłoszonych uwag, bezzwłocznie zatwierdza zalecenia polustracyjne, które przekazuje kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej, zakreślając termin ich

wykonania.

3) występuje, z zachowaniem drogi służbowej,

z wnioskami o odwołanie ze stanowiska prokuratora prokuratury rejonowej i prokuratora prokuratury okręgowej oraz o mianowanie i zwolnienie

asesora prokuratury, a także w innych sprawach

zastrzeżonych do decyzji Prokuratora Generalnego;

§ 103. 1. Przepisy niniejszego oddziału nie mają zastosowania do doraźnych lustracji prowadzonych na

polecenie Prokuratora Generalnego lub jego zastępców.

w.

2. Sprawozdanie z lustracji, o której mowa w ust. 1,

dyrektor właściwego departamentu przedstawia Prokuratorowi Generalnemu.

3. Informację o sposobie wykonania zaleceń sformułowanych na tle ustaleń doraźnie przeprowadzonej

lustracji dyrektor właściwego departamentu przedstawia Prokuratorowi Generalnemu w terminie określonym w poleceniu.

Oddział 5

ww

Sprawy osobowe

§ 104. Prokurator rejonowy przedstawia prokuratorowi okręgowemu pisemne wnioski w sprawach ze

stosunku pracy podległych pracowników.

§ 105. Prokurator okręgowy

1) dokonuje podziału etatów prokuratorskich i asesorskich, etatów asystenta prokuratora oraz etatów pracowników prokuratury na prokuratury rejonowe i komórki organizacyjne prokuratury okręgowej;

2) przed przedstawieniem Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydata na stanowisko prokuratora prokuratury rejonowej przeprowadza kontrolę

7) na podstawie przepisów szczególnych udziela urlopów wychowawczych oraz urlopów bezpłatnych

asesorom prokuratury i prokuratorom prokuratur

rejonowych, prokuratorom prokuratury okręgowej

oraz pozostałym pracownikom podległych jednostek organizacyjnych;

8) podejmuje decyzje we wszystkich innych sprawach dotyczących pracowników, jeżeli przepisy

szczególne nie stanowią inaczej;

9) niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Generalnego, z zachowaniem drogi służbowej, o utworzeniu

lub zwolnieniu stanowiska prokuratora prokuratury rejonowej w celu uruchomienia procedury obwieszczenia o wolnym stanowisku prokuratorskim

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

§ 106. Prokurator apelacyjny

1) dokonuje podziału etatów prokuratorskich, etatów

asystenta prokuratora oraz etatów pracowników

prokuratury na prokuratury okręgowe i komórki

organizacyjne prokuratury apelacyjnej;

2) przed przedstawieniem Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydata na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej lub prokuratury apelacyjnej przeprowadza kontrolę formalną zgłoszenia,

wyznacza wizytatora prokuratury apelacyjnej do

przeprowadzenia oceny kwalifikacji, którą następnie przedstawia kolegium prokuratury apelacyjnej;

4) realizuje uprawnienia przewidziane w § 105 pkt 3,

5—8 w stosunku do prokuratorów oraz pracowników prokuratury apelacyjnej;

5) niezwłocznie zawiadamia Prokuratora Generalnego, z zachowaniem drogi służbowej, o utworzeniu

lub zwolnieniu stanowiska prokuratora prokuratury okręgowej lub prokuratury apelacyjnej w celu

uruchomienia procedury obwieszczenia o wolnym

stanowisku prokuratorskim w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 107. Prokurator Generalny

i pracownikach prokuratury wykonujących czynności

w prokuraturze apelacyjnej wydaje prokurator apelacyjny, a o prokuratorach i pracownikach prokuratury

wykonujących czynności w prokuraturze okręgowej

i prokuraturze rejonowej — prokurator okręgowy.

.go

v.p

l

3) na podstawie odrębnych przepisów, powołuje

prokuratorów do pełnienia funkcji w prokuraturze

apelacyjnej, prokuraturach okręgowych i prokuraturach rejonowych oraz odwołuje z ich pełnienia;

Poz. 296

1) dokonuje podziału etatów prokuratorskich, etatów

asystenta prokuratora oraz etatów pracowników

prokuratury na poszczególne prokuratury apelacyjne;

2) przed przedstawieniem Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydata na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej przeprowadza kontrolę formalną zgłoszenia oraz wyznacza wizytatora

Prokuratury Generalnej do przeprowadzenia oceny kwalifikacji;

§ 111. Opinia może być udostępniona do wglądu

tylko prokuratorowi i pracownikowi prokuratury,

którego dotyczy, jego zwierzchnikom i przełożonym

oraz osobom prowadzący postępowanie służbowe lub

dyscyplinarne wobec danego prokuratora lub pracownika prokuratury.

Rozdział 3

Organizacja pracy organów kolegialnych

§ 112. Zakres zadań i sposób działania Krajowej

Rady Prokuratury określają odrębne przepisy.

§ 113. Prokurator apelacyjny ustala projekt porządku dziennego posiedzenia zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej oraz posiedzenia kolegium prokuratury apelacyjnej, a prokurator okręgowy

projekt porządku dziennego posiedzenia kolegium

prokuratury okręgowej.

rcl

3) realizuje uprawnienia przewidziane w § 105 pkt 6

i 7 w stosunku do prokuratorów oraz pracowników

Prokuratury Generalnej.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą opinii wydawanych o aplikantach i asesorach prokuratury oraz innych opinii służbowych sporządzonych w czasie trwania stosunku służbowego (stosunku pracy) prokuratorów i pracowników prokuratury.

§ 108. Kierownik jednostki organizacyjnej wydaje

decyzje i składa wnioski w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej

1) prokuratorów — w ramach ustawowych uprawnień przełożonego dyscyplinarnego;

w.

2) pracowników prokuratury — w ramach określonych przepisami prawa uprawnień kierownika

urzędu.

§ 109. 1. Roczny plan urlopów prokuratorów i pracowników prokuratury ustala kierownik jednostki organizacyjnej.

ww

2. Prokurator Generalny ustala także plan urlopów

prokuratorów apelacyjnych, prokurator apelacyjny —

plan urlopów prokuratorów okręgowych, a prokurator

okręgowy — plan urlopów prokuratorów rejonowych.

3. Kierownicy jednostek organizacyjnych, zgodnie

z ustalonym planem, udzielają urlopów wypoczynkowych oraz decydują o konieczności odwołania z urlopu wypoczynkowego podległych im prokuratorów

i pozostałych pracowników.

§ 114. 1. Na posiedzenie zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej oraz posiedzenie kolegium prokuratury apelacyjnej i kolegium prokuratury

okręgowej mogą być zaproszeni prokuratorzy okręgowi i prokuratorzy rejonowi, kierownicy komórek organizacyjnych prokuratury apelacyjnej i prokuratury

okręgowej oraz przedstawiciele związków zawodowych, stowarzyszeń lub innych organizacji działających w prokuraturze.

2. W razie potrzeby w posiedzeniu, o którym mowa w ust. 1, lub w jego części mogą uczestniczyć inni

zaproszeni pracownicy prokuratury lub osoby zaproszone spoza prokuratury.

§ 115. 1. Zebranie prokuratorów w Prokuraturze

Generalnej, zgromadzenie prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej, kolegium prokuratury apelacyjnej

i kolegium prokuratury okręgowej wyrażają opinię lub

zajmują stanowisko w formie uchwały zapadającej

zwykłą większością głosów, której treść zamieszcza

się w protokole posiedzenia.

§ 110. 1. Opinia o prokuratorach i pracownikach

prokuratury w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy może być wydana wyłącznie na

ich prośbę.

2. Z przebiegu posiedzenia zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej oraz kolegium

prokuratury apelacyjnej i kolegium prokuratury okręgowej sporządza się protokół, który powinien zawierać streszczenie dyskusji oraz treść powziętych

uchwał.

2. Opinie o prokuratorach i pracownikach prokuratury wykonujących czynności w Prokuraturze Generalnej wydaje Prokurator Generalny, o prokuratorach

§ 116. Szczegółowy tryb pracy zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej określa uchwalony przez nie regulamin.

d) przestrzeganiem dyscypliny finansów publicznych,

.go

v.p

l

Rozdział 4

Poz. 296

Dysponenci środków budżetowych

§ 117. 1. Środkami z części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze w zakresie pobierania dochodów i dokonywania wydatków dysponują — stosownie do zakresu swoich kompetencji — dysponenci poszczególnych stopni.

2. Dysponentem głównym jest Prokurator Generalny, jako dysponent części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze.

3. Dysponentem drugiego stopnia jest prokurator

apelacyjny w zakresie dysponowania środkami

budżetowymi prokuratur okręgowych na obszarze

działania danej prokuratury apelacyjnej.

4. Dysponentem trzeciego stopnia jest odpowiednio

1) Prokurator Generalny w zakresie dysponowania

środkami budżetowymi Prokuratury Generalnej;

2) prokurator apelacyjny w zakresie dysponowania

środkami budżetowymi danej prokuratury apelacyjnej;

f) efektywnością i skutecznością realizacji planów

w układzie zadaniowym na podstawie mierników stopnia realizacji celów,

g) ustalaniem dla podległych jednostek organizacyjnych sposobu dokonywania wydatków przy

wykorzystaniu służbowych kart płatniczych;

6) dokonywanie ocen przebiegu wykonania zadań

w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze oraz dochodów i wydatków jednostek organizacyjnych, w tym: przede wszystkim prawidłowości i terminowości pobierania dochodów;

zgodności wydatków z planowanym przeznaczeniem; prawidłowości wykorzystania środków

finansowych, w tym zakresu zrealizowanych zadań

oraz podejmowanie, w razie potrzeby, działań

zmierzających do prawidłowego wykonania

budżetu;

7) przedstawianie Ministrowi Finansów za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości informacji o realizacji Wieloletniego Planu Finansowego Państwa

w części budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze, w tym o stopniu realizacji celów, w terminach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych;

rcl

3) prokurator okręgowy w zakresie dysponowania

środkami budżetowymi danej prokuratury okręgowej oraz prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.

e) realizacją zadań finansowanych z budżetu państwa,

§ 118. Zadania i kompetencje dysponenta głównego obejmują

1) przygotowywanie i przedstawianie Ministrowi

Finansów projektu budżetu wraz z uzasadnieniem,

a następnie wykonywanie budżetu w części

budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

w.

2) opracowywanie i przedkładanie Ministrowi Finansów projektu budżetu w układzie zadaniowym

wraz z uzasadnieniem, a następnie wykonywanie

wydatków w układzie zadaniowym w części

budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

3) opracowywanie, w porozumieniu z Ministrem

Finansów, harmonogramu realizacji budżetu państwa w części odpowiadającej prokuraturze;

ww

4) wydawanie dyspozycji uruchomienia środków

budżetowych z rachunku bieżącego dysponenta

głównego dla podległych dysponentów, w granicach określonych harmonogramem, o którym mowa w pkt 3;

5) sprawowanie nadzoru i kontroli nad całością

gospodarki finansowej prokuratury, w tym

a) kontroli nad dokonywaniem przez podległe jednostki organizacyjne wstępnej oceny celowości

poniesionych wydatków oraz realizacją właściwych procedur,

b) gospodarowaniem mieniem Skarbu Państwa,

c) funkcjonowaniem adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej,

8) przedstawianie Ministrowi Finansów sprawozdania z wykonania ustawy budżetowej w części

budżetu państwa odpowiadającej prokuraturze;

9) ustalanie szczegółowych zasad i organizowanie

przepływu informacji w zakresie realizacji zadań

finansowo-rzeczowych oraz koordynowanie wykonania tych zadań na obszarach apelacji;

10) opracowywanie (w tym także w układzie zadaniowym), po zasięgnięciu opinii dysponentów drugiego stopnia, zgodnych ze strategią przyjętą przez

Radę Ministrów programów wieloletnich do realizacji przez jednostki organizacyjne i — po ustanowieniu przez Radę Ministrów programu wieloletniego — zabezpieczanie środków i limitów środków budżetowych na jego realizację;

11) przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości planu

działalności prokuratury na rok następny w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra

Sprawiedliwości planu działalności kierowanego

przez niego działu administracji rządowej;

12) przekazywanie Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdania z wykonania planu działalności prokuratury oraz oświadczenia o stanie kontroli zarządczej

za poprzedni rok w zakresie prokuratury w terminach umożliwiających sporządzenie przez Ministra

Sprawiedliwości sprawozdania z wykonania planu

działalności oraz złożenie oświadczenia o stanie

kontroli zarządczej za poprzedni rok w zakresie kierowanych przez niego działów administracji rządowej;

9) wykonywanie obowiązków w zakresie planowania,

finansowania i nadzorowania inwestycji jednostek

organizacyjnych na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej.

.go

v.p

l

13) inicjowanie i wprowadzanie efektywnych form zarządzania finansami i majątkiem prokuratury oraz

koordynowanie i nadzorowanie tych procesów;

Poz. 296

14) określanie, w uzasadnionych przypadkach, zakresu zadań i kompetencji podległych dysponentów;

15) wykonywanie obowiązków w zakresie planowania, finansowania i nadzorowania inwestycji prokuratury.

§ 119. Zadania i kompetencje dysponenta drugiego stopnia obejmują

1) przygotowywanie przy współpracy z podległymi

dysponentami trzeciego stopnia projektu planu

finansowego jednostek organizacyjnych na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej i przedstawianie go dysponentowi głównemu, opracowywanie planu finansowego jednostek organizacyjnych na obszarze działania danej prokuratury

apelacyjnej, a następnie wykonywanie planu

finansowego jednostek organizacyjnych na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

2) przygotowywanie przy współpracy z podległymi

dysponentami trzeciego stopnia projektu budżetu

w układzie zadaniowym na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej, a następnie wykonywanie wydatków w układzie zadaniowym na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej;

1) przygotowywanie projektu planu finansowego —

odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury

apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej, a następnie przedstawianie go

dysponentowi wyższego stopnia; przygotowywanie planu finansowego — odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej,

a następnie wykonywanie planu finansowego danej jednostki organizacyjnej;

2) przygotowywanie projektu budżetu w układzie zadaniowym — odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej, a następnie wykonywanie wydatków w układzie zadaniowym;

3) opracowywanie w porozumieniu z właściwym

dysponentem wyższego stopnia harmonogramu

realizacji planu finansowego — odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub

prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych

na obszarze działania danej prokuratury okręgowej;

rcl

3) opracowywanie, w porozumieniu z podległymi

dysponentami trzeciego stopnia, harmonogramu

realizacji planów finansowych poszczególnych

jednostek organizacyjnych na obszarze działania

danej prokuratury apelacyjnej;

§ 120. Zadania i kompetencje dysponenta trzeciego stopnia obejmują

4) dysponowanie rachunkami bieżącymi prokuratury

apelacyjnej, z wyodrębnieniem rachunków dochodów i wydatków;

w.

5) sprawowanie nadzoru i kontroli przebiegu wykonania zadań określonych w planach finansowych

podległych dysponentów oraz przestrzegania

przez nich zasad gospodarki finansowej, w tym

gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, przestrzegania dyscypliny finansów publicznych oraz

funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej;

ww

6) uczestniczenie w opracowywaniu projektów programów wieloletnich w zakresie dotyczącym obszaru działania danej prokuratury apelacyjnej;

7) podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz

optymalizacji wydatków związanych z funkcjonowaniem jednostek organizacyjnych na obszarze

działania danej prokuratury apelacyjnej;

8) organizowanie na obszarze działania danej prokuratury apelacyjnej właściwego przepływu informacji w zakresie realizacji zadań oraz dochodów i wydatków, w tym programów wieloletnich, przez

podległe jednostki organizacyjne; dokonywanie

ich kwartalnych ocen oraz przekazywanie tych

ocen wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi głównemu;

4) dysponowanie rachunkiem bieżącym — odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej — z wyodrębnieniem rachunku dochodów i wydatków;

5) sprawowanie nadzoru i kontroli nad realizacją zadań określonych w planie finansowym — odpowiednio Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur

rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej, przestrzeganie zasad gospodarki

finansowej, w tym gospodarowania mieniem

Skarbu Państwa, przestrzegania dyscypliny finansów publicznych oraz funkcjonowania adekwatnej,

skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej;

6) organizowanie właściwego przepływu informacji

w zakresie realizacji zadań finansowanych

z budżetu państwa, w tym programów wieloletnich — odpowiednio w Prokuraturze Generalnej,

prokuraturze apelacyjnej lub prokuraturze okręgowej i prokuraturach rejonowych na obszarze działania danej prokuratury okręgowej — oraz dokonywanie ich kwartalnej oceny i przekazywanie jej

wraz z niezbędnymi wnioskami dysponentowi

wyższego stopnia;

7) podejmowanie działań organizacyjnych na rzecz

optymalizacji wydatków związanych z funkcjonowaniem — odpowiednio Prokuratury Generalnej,

prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania

danej prokuratury okręgowej;

DZIAŁ III

Pos t ę po wan i e p rzyg o to wawcze

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 121. Postępowania przygotowawcze są prowadzone lub nadzorowane w prokuraturach rejonowych,

okręgowych i apelacyjnych, z uwzględnieniem zakresu zadań określonych w art. 17 ust. 4, 6 i 8 ustawy.

§ 122. 1. Terytorialny zakres działania jednostek

organizacyjnych w sprawach karnych, związany z obszarem ich właściwości ustalonym przepisami wydanymi na podstawie art. 17 ust. 13 ustawy, zwany dalej

„właściwością miejscową”, określają

1) przepisy § 123—126;

2) przepisy wydane na podstawie art. 17 ust. 14 ustawy;

2. W sprawach o przestępstwo popełnione za pośrednictwem sieci teleinformatycznej lub telekomunikacyjnej postępowanie przygotowawcze prowadzi się

lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej, na której

obszarze właściwości sprawca działał.

3. W sprawach o kradzież w transporcie lądowym,

wodnym i powietrznym oraz o przestępstwo na szkodę pasażerów korzystających ze środków tego transportu, postępowanie przygotowawcze prowadzi się

lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej, na której

obszarze właściwości ujawniono przestępstwo lub

przyjęto zawiadomienie o jego popełnieniu.

§ 125. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej według § 123 i 124, postępowanie przygotowawcze prowadzi się lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej wyznaczonej przez kierownika prokuratury

apelacyjnej, na której obszarze właściwości najwcześniej uzyskano informację o popełnieniu przestępstwa

lub przestępstwa skarbowego.

§ 126. 1. Jeżeli przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe popełniono na obszarze właściwości kilku

jednostek organizacyjnych, postępowanie przygotowawcze prowadzi się lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej, na której obszarze właściwości najpierw

wszczęto postępowanie przygotowawcze.

rcl

3) przepisy odrębnych ustaw.

§ 124. 1. W sprawach o przestępstwo określone

w art. 209 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks

karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.9)), zwanej dalej „k.k.”, postępowanie przygotowawcze prowadzi

się lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej, na której obszarze właściwości stale mieszka lub czasowo

przebywa pokrzywdzony.

.go

v.p

l

8) prowadzenie działalności inwestycyjnej odpowiednio — Prokuratury Generalnej, prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej i prokuratur rejonowych na obszarze działania danej prokuratury

okręgowej.

Poz. 296

2. Ilekroć w odrębnych ustawach jest mowa

o właściwości miejscowej lub właściwości prokuratora w sprawach karnych, należy przez to rozumieć

właściwość miejscową, o której mowa w ust. 1.

w.

3. Przekazanie sprawy według właściwości miejscowej innej jednostce organizacyjnej nie wymaga

formy postanowienia ani zarządzenia i nie podlega zaskarżeniu.

4. Spór o właściwość miejscową między równorzędnymi jednostkami organizacyjnymi rozstrzyga

kierownik jednostki organizacyjnej nadrzędnej nad

jednostką organizacyjną, która pierwsza wszczęła

spór.

ww

5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, ze

względu na dobro prowadzonego postępowania, kierownik nadrzędnej jednostki organizacyjnej może

przekazać podległej jednostce organizacyjnej do prowadzenia lub nadzoru sprawę z pominięciem zasad

właściwości miejscowej określonych w przepisach,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 123. 1. Postępowanie przygotowawcze prowadzi

się lub nadzoruje w jednostce organizacyjnej, na której obszarze właściwości popełniono przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe, chyba że przepis szczególny

stanowi inaczej.

2. Przepisy art. 31 § 2 i art. 32 § 1 k.p.k. stosuje się

odpowiednio.

2. W jednostce organizacyjnej właściwej według

ust. 1 prowadzi się lub nadzoruje postępowanie przygotowawcze także po wyłączeniu do prowadzenia

w odrębnym postępowaniu sprawy poszczególnych

osób lub o poszczególne czyny, chyba że przekazanie

wyłączonej sprawy innej jednostce organizacyjnej

w istotny sposób przyczyni się do przyspieszenia lub

usprawnienia postępowania przygotowawczego w tej

sprawie.

§ 127. Przed przekazaniem sprawy według właściwości miejscowej innej jednostce organizacyjnej dokonuje się czynności niecierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa lub

przestępstwa skarbowego.

9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83,

poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027

i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r.

Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750,

Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25,

poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243,

poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132,

poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180,

poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592

i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123,

poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r.

Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,

poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504,

Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323,

Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589

oraz z 2010 r. Nr 7, poz. 46 i Nr 40, poz. 227 i 229.

§ 133. 1. Jeżeli zachodzi potrzeba pociągnięcia

prokuratora do odpowiedzialności karnej, prokurator

prowadzący śledztwo, po dokonaniu niezbędnych

czynności dowodowych, występuje do prokuratora

bezpośrednio przełożonego o skierowanie do sądu

dyscyplinarnego wniosku o zezwolenie na ściganie.

.go

v.p

l

§ 128. Śledztwo lub dochodzenie wszczęte w sprawie prowadzi się w stosunku do wszystkich czynów

ujawnionych w jego toku.

Poz. 296

§ 129. Jednym postępowaniem przygotowawczym

obejmuje się wszystkie czyny pozostające w związku

podmiotowym lub przedmiotowym z czynem stanowiącym podstawę jego wszczęcia, chyba że zachodzą

okoliczności, o których mowa w art. 34 § 3 k.p.k.

§ 130. 1. W przypadku łączenia spraw do prowadzenia w jednym postępowaniu przygotowawczym,

akta postępowania później wszczętego włącza się do

akt postępowania wcześniej wszczętego.

2. Niezależnie od dnia wszczęcia postępowania

przygotowawczego w łączonych sprawach akta dochodzenia włącza się do akt śledztwa, a akta innego

postępowania do akt postępowania, w którym stosuje

się tymczasowe aresztowanie.

3. W przypadku połączenia spraw czas trwania

postępowania przygotowawczego liczy się od dnia

najwcześniej wszczętego postępowania.

§ 131. 1. Wyłączenie do prowadzenia w odrębnym

postępowaniu sprawy poszczególnych osób lub o poszczególne czyny wymaga wydania postanowienia.

2. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1,

określa się

§ 134. 1. W razie stwierdzenia w toku postępowania, że przestępstwo jest ścigane na wniosek, należy

uzyskać oświadczenie pokrzywdzonego, czy żąda ścigania.

2. Prokurator wyraża zgodę na cofnięcie wniosku

o ściganie lub odmawia jej w drodze zarządzenia.

§ 135. 1. Jeżeli prokurator uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go od udziału w sprawie na mocy

art. 40 § 1 pkt 1—4, 6 i 10 w związku z art. 47 § 1 k.p.k.,

stosuje się odpowiednio tryb postępowania określony

w art. 42 § 2 k.p.k. Prokurator bezpośrednio przełożony, po złożeniu przez prokuratora, którego dotyczy

wyłączenie, oświadczenia na piśmie, wyznacza do

prowadzenia lub nadzorowania postępowania innego

prokuratora.

rcl

1) podmiotowy i przedmiotowy zakres wyłączenia;

2. W razie przekazania sprawy innej jednostce organizacyjnej na podstawie § 122 ust. 5, z wnioskiem

o zezwolenie na ściganie występuje prokurator bezpośrednio przełożony prokuratora prowadzącego śledztwo, właściwy ze względu na miejsce prowadzenia

postępowania; o skierowaniu wniosku o zezwolenie

na ściganie należy poinformować przełożonego dyscyplinarnego prokuratora, którego dotyczy ten wniosek.

2) sposób wyłączenia — przez dokładne wskazanie

nazwy i daty przeprowadzonych dowodów lub innych sporządzonych dokumentów oraz numeru

karty lub miejsca złożenia dowodów rzeczowych

z zaznaczeniem, czy dokumenty wydziela się

w oryginale czy w odpisie lub kopii.

w.

3. Czas trwania postępowania przygotowawczego

w wyłączonej sprawie liczy się od dnia wszczęcia postępowania pierwotnego tylko wtedy, gdy sprawa ta

była objęta zakresem postanowienia o wszczęciu

śledztwa lub dochodzenia. W takim przypadku wyłączona sprawa obejmuje także odpis postanowienia

o wszczęciu oraz o przedłużeniu okresu śledztwa albo

dochodzenia.

ww

4. Jeżeli w podlegającej wyłączeniu innej sprawie

niż określona w ust. 3 były dokonywane czynności

procesowe, czas trwania postępowania przygotowawczego liczy się od dnia pierwszej czynności, co należy

określić w postanowieniu o wyłączeniu sprawy.

5. W wyłączonej sprawie wydaje się, z zastrzeżeniem ust. 3, postanowienie o wszczęciu śledztwa lub

dochodzenia.

§ 132. W razie stwierdzenia, że sprawca przestępstwa podlegającego orzecznictwu sądów powszechnych popełnił także przestępstwo podlegające orzecznictwu sądów wojskowych lub wspólnie z osobą podlegającą orzecznictwu tych sądów, prokurator, po dokonaniu czynności niezbędnych dla zabezpieczenia

śladów i dowodów przestępstwa, wydaje postanowienie o przekazaniu sprawy właściwemu prokuratorowi

wojskowemu.

2. Jeżeli istnieją podstawy wyłączenia, o których

mowa w ust. 1, a prokurator nie złożył stosownego

oświadczenia, prokurator bezpośrednio przełożony

z urzędu wyłącza tego prokuratora od udziału w sprawie i wyznacza do prowadzenia lub nadzorowania postępowania innego prokuratora.

3. Prokurator, który wystąpił z żądaniem wyłączenia go lub co do którego złożono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41 k.p.k. w związku z art. 47 § 1

k.p.k., powstrzymuje się od podejmowania czynności

procesowych, z wyjątkiem czynności niecierpiących

zwłoki, do czasu załatwienia żądania lub wniosku przez

prokuratora bezpośrednio przełożonego.

4. Z wnioskiem o wyłączenie oskarżyciela publicznego, zgłoszonym po rozpoczęciu przewodu sądowego, postępuje się w sposób określony w art. 41 § 2

k.p.k.

5. O wyłączeniu prowadzącego postępowanie

przygotowawcze lub oskarżyciela publicznego innego

niż prokurator orzeka prokurator nadzorujący to postępowanie.

§ 136. Zarządzenie prokuratora w prowadzonym

lub nadzorowanym przez niego postępowaniu przygotowawczym może być wydane ustnie, jeżeli nie

przysługuje na nie zażalenie. O wydaniu takiego zarządzenia prokurator sporządza w aktach podręcznych

adnotację.

2. Prokurator, o którym mowa w ust. 1, podejmuje

decyzję w przedmiocie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia, przekazując jednocześnie funkcjonariuszowi

Policji albo innego uprawnionego organu dokonującemu czynności lub uczestniczącemu w ich dokonaniu

ustne polecenia i wytyczne. Na wniosek funkcjonariusza Policji albo innego uprawnionego organu polecenia i wytyczne prokurator potwierdza w odręcznej notatce urzędowej.

.go

v.p

l

Rozdział 2

Poz. 296

Wszczęcie śledztwa i dochodzenia

§ 137. 1. Prokurator — niezależnie od właściwości

miejscowej i rodzaju czynu zabronionego — przyjmuje zgłoszone ustnie w prokuraturze zawiadomienie

o przestępstwie i sporządza protokół z uwzględnieniem art. 304a k.p.k.

2. Prokurator jest obowiązany nadać bieg sprawie

niezwłocznie, najpóźniej w terminie 7 dni od dnia sporządzenia protokołu lub otrzymania pisemnego zawiadomienia o przestępstwie.

§ 138. Czynności, o których mowa w art. 307 § 1

k.p.k., mogą polegać w szczególności na

1) zażądaniu od zawiadamiającego przedstawienia

dodatkowych dokumentów lub informacji niezbędnych dla prawidłowej oceny zdarzenia, którego dotyczy zawiadomienie;

2) żądaniu przeprowadzenia kontroli w określonym

zakresie;

3) zleceniu właściwemu organowi sprawdzenia faktów zawartych w zawiadomieniu;

4) żądaniu nadesłania dokumentacji lekarskiej dotyczącej osoby pokrzywdzonej;

4. W przypadku zaistnienia podstaw do umorzenia

postępowania przygotowawczego, wydaje się postanowienie o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia bez

uprzedniego wydania postanowienia o wszczęciu

śledztwa lub dochodzenia.

§ 143. 1. W postanowieniu o wszczęciu śledztwa

lub dochodzenia określa się czyn przez zwięzłe wskazanie okoliczności faktycznych należących do znamion

przestępstwa, czasu i miejsca jego popełnienia oraz

osoby pokrzywdzonej.

2. Wskazanie sprawcy w opisie czynu określonego w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, może

nastąpić, gdy jest to niezbędne dla jego poprawnego

określenia, a jednocześnie zachodzą warunki do bezzwłocznego sporządzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

rcl

5) przesłuchaniu w charakterze świadka osoby, która

złożyła pisemne zawiadomienie o przestępstwie.

3. Jeżeli zachodzi konieczność kontynuowania postępowania przygotowawczego w formie śledztwa,

prokurator po otrzymaniu akt sprawy z Policji albo innego organu uprawnionego do prowadzenia postępowania przygotowawczego niezwłocznie wydaje postanowienie o jego wszczęciu.

w.

§ 139. Wszczęcie śledztwa albo dochodzenia na

skutek anonimowego zawiadomienia może nastąpić

po uprzednim sprawdzeniu przytoczonych w nim okoliczności. Zawiadomienie takie prokurator może przekazać Policji lub innemu uprawnionemu organowi

albo organom kontroli w celu sprawdzenia przytoczonych w zawiadomieniu okoliczności albo pozostawić

je bez biegu. W razie niepotwierdzenia się okoliczności wskazanych w treści anonimowego zawiadomienia pozostawia się je bez biegu i bez wydawania postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia.

ww

§ 140. Zatwierdzenie postanowienia Policji albo innego uprawnionego organu o odmowie wszczęcia

śledztwa lub dochodzenia wymaga zbadania przez

prokuratora, czy istotnie jest brak podstaw do wszczęcia postępowania i czy rozważono wszystkie okoliczności podniesione w zawiadomieniu o przestępstwie.

§ 141. Prokurator powinien zapewnić niezwłoczne

uzyskiwanie bieżących informacji od Policji o najpoważniejszych zdarzeniach, z którymi jest związane

uzasadnione podejrzenie zaistnienia przestępstwa;

dotyczy to zwłaszcza przypadków gwałtownej śmierci,

uzasadniającej podejrzenie popełnienia zabójstwa, katastrofy, poważnego wypadku drogowego i poważnego pożaru.

§ 142. 1. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania czynności procesowych, o których mowa w art. 308 § 1 i 2

k.p.k., prokurator, jeżeli jest obecny na miejscu zdarzenia, dokonuje tych czynności osobiście lub kieruje ich

przebiegiem.

Rozdział 3

Przebieg postępowania przygotowawczego

Oddział 1

Śledztwo

§ 144. Forma śledztwa obowiązuje w stosunku do

wszystkich czynów ujawnionych w czasie jego trwania, objętych jednym postępowaniem ze względu na

łączność podmiotową, przedmiotową lub podmiotowo-przedmiotową; dotyczy to również spraw poszczególnych osób lub o poszczególne czyny wyłączonych

do odrębnego postępowania, z zastrzeżeniem § 131

ust. 5.

§ 145. 1. Niezwłocznie po wszczęciu śledztwa sporządza się, w miarę potrzeby, plan śledztwa lub plan

czynności śledczych, zwłaszcza w sprawach zawiłych

i o poważne przestępstwa. Plan śledztwa i plan czynności śledczych należy aktualizować stosownie do

ujawnionych nowych okoliczności.

2. Plan śledztwa i plan czynności śledczych przechowuje się w aktach podręcznych sprawy.

§ 146. 1. Powierzenie Policji albo innemu uprawnionemu organowi przeprowadzenia śledztwa w całości lub w określonym zakresie może nastąpić w szczególności wtedy, gdy zachodzi konieczność korzystania

ze znajdujących się w ich dyspozycji środków operacyjno-technicznych.

Oddział 3

.go

v.p

l

2. Powierzenie Policji albo innemu uprawnionemu

organowi przeprowadzenia śledztwa w całości lub

w określonym zakresie albo dokonania poszczególnych czynności śledztwa następuje w formie zarządzenia.

Poz. 296

§ 147. W razie przejęcia dochodzenia do śledztwa

okres śledztwa liczy się od dnia wydania postanowienia o jego wszczęciu, przy czym czasu trwania dochodzenia nie wlicza się do okresu śledztwa.

§ 148. 1. Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa

powinien wyjaśniać powody, dla których nie można

go zakończyć i wskazywać kierunki dalszego postępowania.

2. Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa na czas

powyżej 3 miesięcy do roku składa się prokuratorowi

nadzorującemu śledztwo lub prokuratorowi bezpośrednio przełożonemu wobec prokuratora, który prowadzi śledztwo nie później niż na 7 dni przed upływem

terminu zakończenia śledztwa.

3. Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa na czas

powyżej roku składa się właściwemu prokuratorowi

nie później niż na 14 dni przed upływem terminu zakończenia śledztwa.

4. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, występuje prokurator, który prowadzi lub nadzoruje śledztwo.

§ 153. 1. Wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów obejmuje jego sporządzenie, niezwłoczne ogłoszenie i przesłuchanie podejrzanego.

2. Sporządzenie postanowienia o przedstawieniu

zarzutów uważa się za jego wydanie, gdy ogłoszenie

tego postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego

nie jest możliwe z powodów określonych w art. 313

§ 1 k.p.k. lub art. 173 § 1 ustawy z dnia 10 września

1999 r. — Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r.

Nr 111, poz. 765, z późn. zm.10)), zwanej dalej „k.k.s.”.

§ 154. 1. Potwierdzenie ogłoszenia postanowienia

o przedstawieniu zarzutów oraz pouczenia podejrzanego o prawie żądania podania ustnie podstaw zarzutów, a także o prawie żądania sporządzenia uzasadnienia tego postanowienia, stanowi podpis podejrzanego. O odmowie złożenia podpisu lub przeszkodzie

w jego złożeniu należy sporządzić adnotację.

2. Na postanowieniu o przedstawieniu zarzutów

zamieszcza się wzmiankę o zgłoszeniu przez podejrzanego lub jego obrońcę żądań, o których mowa

w ust. 1.

3. Fakt podania ustnie podstaw zarzutów należy

udokumentować w protokole przesłuchania podejrzanego.

rcl

§ 149. W rozumieniu art. 310 § 2 k.p.k. prokuratorem prowadzącym śledztwo jest prokurator, który po

wszczęciu śledztwa prowadzi je osobiście bądź powierzył jego przeprowadzenie Policji albo innemu uprawnionemu organowi w określonym zakresie lub zlecił

dokonanie poszczególnych czynności śledztwa, zaś

prokuratorem nadzorującym śledztwo jest prokurator,

który po wszczęciu śledztwa powierzył jego przeprowadzenie w całości Policji albo innemu uprawnionemu organowi.

Przedstawienie, uzupełnienie i zmiana zarzutów

w.

Oddział 2

Dochodzenie

ww

§ 150. Dochodzenia nie prowadzi się, jeżeli zarzucony podejrzanemu czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch lub więcej przepisach ustawy karnej,

pozostających w zbiegu kumulatywnym, z których

chociaż jeden wyłącza możliwość prowadzenia dochodzenia.

§ 151. Jeżeli zachodzi potrzeba przedłużenia czasu

trwania dochodzenia, prokurator powinien spowodować przedłożenie mu wniosku o przedłużenie czasu

trwania dochodzenia, wraz z aktami sprawy, nie później niż na 7 dni przed upływem terminu dochodzenia.

§ 152. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

wobec braku dostatecznych podstaw do wykrycia

sprawcy i wpisaniu sprawy do rejestru przestępstw

jest dopuszczalne w każdej sprawie, w której może

być prowadzone dochodzenie. W razie przedłużenia

przez prokuratora okresu dochodzenia, stosuje się zasady ogólne.

4. W uzasadnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów przytacza się w zwięzły sposób okoliczności faktyczne stanowiące podstawę przedstawienia

zarzutów, a w razie potrzeby — argumenty przemawiające za przyjętą kwalifikacją prawną.

5. Przepisy ust. 1—4 stosuje się odpowiednio do

postanowienia o uzupełnieniu lub o zmianie przedstawionych zarzutów.

§ 155. Postanowienie o przedstawieniu zarzutów

należy sporządzić, mimo niemożności ogłoszenia go,

jeżeli zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przygotowawczego z przyczyn leżących po stronie

osoby podejrzanej.

§ 156. 1. Postanowienie o uzupełnieniu zarzutów

wydaje się, gdy podejrzanemu należy zarzucić czyn,

który nie był objęty uprzednio wydanym postanowieniem o przedstawieniu, zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy okaże się, że podejrzany nie popełnił czynu objętego

uprzednio wydanym postanowieniem o przedstawieniu, zmianie lub uzupełnieniu zarzutów lub że postępowanie karne o ten czyn nie może toczyć się z innych

przyczyn wyłączających ściganie, postępowanie przygotowawcze w tej części umarza się.

10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 766, z 2008 r.

Nr 66, poz. 410, Nr 215, poz. 1355 i Nr 237, poz. 1651 oraz

z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 8, poz. 39, Nr 157, poz. 1241,

Nr 168, poz. 1323, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589.

2. Postanowienie określone w ust. 1 wydaje się, jeżeli zachodzi potrzeba istotnej zmiany opisu czynu lub

też zarzucony czyn należy zakwalifikować z surowszego przepisu albo z przepisu o takim samym zagrożeniu ustawowym lub z łagodniejszego przepisu, gdy

ma to znaczenie dla obrony podejrzanego.

Oddział 4

3. Zażalenie na zarządzenie prokuratora odmawiające udostępnienia akt w sytuacji określonej w art. 156

§ 5a k.p.k., powinno zostać rozpatrzone niezwłocznie,

nie później jednak niż do czasu rozpoczęcia posiedzenia sądu odwoławczego rozpoznającego zażalenie na

zastosowanie lub przedłużenie tymczasowego aresztowania.

.go

v.p

l

§ 157. 1. Postanowienie o zmianie zarzutów dotyczy czynu, który był objęty uprzednio wydanym postanowieniem o przedstawieniu, zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.

Poz. 296

Rozdział 4

Postępowanie dowodowe

Oddział 1

Przesłuchanie osoby

Udostępnianie akt sprawy

§ 158. 1. W postępowaniu przygotowawczym

uwzględnienie i odmowa uwzględnienia wniosku

o udostępnienie akt, sporządzenie z nich odpisów

i kserokopii oraz odpłatne wydanie uwierzytelnionych

odpisów lub kserokopii następuje w formie zarządzenia, które wymaga pisemnego uzasadnienia.

2. W zarządzeniu należy dokładnie określić zakres

i sposób udostępnienia akt oraz sporządzenia lub wydania z nich odpisów lub kserokopii.

2. W razie, gdy tożsamość przesłuchiwanej osoby

budzi wątpliwości i występuje niemożność jej ustalenia, należy w chwili dokonywania czynności procesowej posłużyć się uzyskanymi od niej danymi, a następnie zastosować tryb ustalenia tożsamości określony w ustawie z dnia 29 września 1986 r. — Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688,

z późn. zm.11)) oraz w ustawie z dnia 10 kwietnia

1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm.12)).

rcl

3. Rozpoznając wniosek strony lub jej przedstawiciela procesowego lub ustawowego prokurator ma na

uwadze dobro postępowania przygotowawczego,

a w przypadku wniosku innej osoby, nadto uzasadniony interes społeczny, a także ważny interes prywatny

oraz prawa osób trzecich.

§ 163. 1. Przed przesłuchaniem sprawdza się dane

osobowe przesłuchiwanego na podstawie dowodu

osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego

tożsamość, czyniąc o tym stosowną wzmiankę w protokole przesłuchania. Brak dowodu tożsamości należy

odnotować w protokole.

§ 159. Prokurator podejmuje decyzje w przedmiocie udostępnienia akt, umożliwienia sporządzenia

z nich odpisów i kserokopii oraz odpłatnego wydania

uwierzytelnionych odpisów lub kserokopii także wówczas, gdy powierzył prowadzenie śledztwa w całości

lub w części Policji albo innemu uprawnionemu organowi.

w.

§ 160. Prokurator podejmuje decyzję, o której mowa w § 159, również, gdy przekazuje akta sądowi wykonującemu czynności w toku postępowania przygotowawczego, co powinien zastrzec przy ich przekazaniu.

§ 161. 1. Udostępnienie akt lub ich odpisów i kserokopii na potrzeby sądów i innych organów niezwiązane z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym może nastąpić wyłącznie na ich wniosek.

ww

2. W przypadku żądania sporządzenia z akt odpisów lub kserokopii, podstawę uwzględnienia wniosku

stanowią przepisy ustaw określających kompetencje

tych organów, które powinny zostać powołane w zarządzeniu prokuratora.

§ 162. 1. Wniosek prokuratora o zastosowanie lub

przedłużenie tymczasowego aresztowania, o jakim

mowa w art. 156 § 5a k.p.k., powinien zawierać uzasadnienie oraz stanowisko w przedmiocie udostępnienia podejrzanemu i jego obrońcy akt sprawy w części

zawierającej dowody wskazane we wniosku.

2. Wniosek przesyła się sądowi wraz z odpowiednią liczbą kopii dla podejrzanego i jego obrońcy.

§ 164. W protokole przesłuchania należy przyjąć,

jako formę gramatyczną relacji przesłuchiwanego

pierwszą osobę czasu przeszłego i zamieszczać możliwie dokładnie charakterystyczne określenia lub zwroty użyte przez osobę przesłuchiwaną oraz wzmianki

dotyczące szczególnego zachowania się tej osoby.

Każdą stronę protokołu przesłuchania podpisują

wszystkie osoby biorące udział w czynności.

§ 165. Przebieg czynności utrwalony za pomocą

urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, jak również przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie przesłuchania świadka na odległość, na żądanie osoby w niej uczestniczącej należy

odtworzyć bezpośrednio po jej dokonaniu i fakt ten

odnotować w protokole czynności.

§ 166. W przesłuchaniu dokonywanym osobiście

przez prokuratora nie może brać udziału lub być przy

nim obecny funkcjonariusz Policji albo innego uprawnionego organu prowadzący postępowanie lub wykonujący czynności procesowe z udziałem przesłuchiwanej osoby. Czynność tę przeprowadza się w siedzibie

prokuratury, chyba że szczególne względy stoją temu

na przeszkodzie.

11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 125 i Nr 181,

poz. 1287 oraz z 2008 r. Nr 182, poz. 1121, Nr 195,

poz. 1198, Nr 220, poz. 1431 i Nr 234, poz. 1571.

12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, z 2007 r.

Nr 21, poz. 125, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 171,

poz. 1056, Nr 195, poz. 1198 i Nr 220, poz. 1414 oraz

z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 39, poz. 306, Nr 69, poz. 595

i Nr 223, poz. 1777.

i czy jest zgodna z zasadami logicznego rozumowania.

Wynagrodzenie biegłego może ulec obniżeniu, jeżeli

opinia jest wadliwa, niezgodna z postanowieniem

prokuratora lub została złożona ze znacznym nieusprawiedliwionym opóźnieniem.

2. Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba niewładająca

w wystarczającym stopniu językiem polskim, należy

do wszystkich czynności procesowych z jego udziałem

wezwać tłumacza.

§ 172. 1. W razie zgłoszenia przez biegłych konieczności połączenia badania stanu zdrowia psychicznego

podejrzanego z obserwacją w zakładzie leczniczym,

prokurator kieruje do sądu wniosek w tym przedmiocie tylko wówczas, gdy zostały spełnione przesłanki,

o których mowa w art. 203 § 1 k.p.k.

.go

v.p

l

§ 167. 1. Prokurator poucza pokrzywdzonego przed

pierwszym przesłuchaniem o przysługujących mu

uprawnieniach oraz ciążących na nim obowiązkach

i konsekwencjach ich niedopełnienia. Kopię doręczonego na piśmie i podpisanego przez pokrzywdzonego

pouczenia załącza się do akt sprawy.

§ 168. 1. Prokurator poucza podejrzanego przed

pierwszym przesłuchaniem o przysługujących mu

uprawnieniach oraz ciążących na nim obowiązkach

i konsekwencjach ich niedopełnienia. Kopię doręczonego na piśmie i podpisanego przez podejrzanego pouczenia załącza się do akt sprawy.

2. Podejrzanego poucza się w miarę potrzeby także o uprawnieniach i obowiązkach innych niż wymienione w art. 300 k.p.k. O zakresie udzielonych podejrzanemu pouczeń zamieszcza się stosowną wzmiankę

w początkowej części protokołu przesłuchania.

2. Przed wystąpieniem z wnioskiem o orzeczenie

obserwacji, prokurator sprawdza, czy została udostępniona biegłym całość niezbędnej do wydania ostatecznej opinii dokumentacji lekarskiej dotyczącej podejrzanego, a w szczególności odnoszącej się do jego

dotychczasowego leczenia psychiatrycznego, a w razie potrzeby umożliwia biegłym zapoznanie się z aktami uprzednio prowadzonych przeciwko temu podejrzanemu spraw karnych oraz w porozumieniu z biegłymi zbiera odpowiednie dane, także w drodze przesłuchań i innych stosownych czynności.

3. Odmowę zgody na złożenie przez podejrzanego

wyjaśnień na piśmie, wraz z podaniem jej powodów,

odnotowuje się w protokole przesłuchania.

Oddział 3

Zatrzymanie rzeczy. Przeszukanie. Dowody rzeczowe

Oddział 2

§ 173. Zatrzymaniu w drodze dobrowolnego wydania lub odebrania albo po uprzednim przeszukaniu

podlegają rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie,

które

rcl

Biegli

§ 169. Prokurator powołuje biegłego niezwłocznie

po zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do

wydania opinii. Materiał powinien być zebrany w sposób umożliwiający wydanie opinii w wyznaczonym

terminie.

w.

§ 170. 1. W postanowieniu o powołaniu biegłego

prokurator określa materiały przekazane biegłemu

w celu wydania opinii, w sposób umożliwiający ich

identyfikację.

2. W razie przekazania biegłemu materiałów nieokreślonych w postanowieniu o powołaniu biegłego

lub udzielenia dodatkowych informacji, prokurator

sporządza notatkę urzędową z wyszczególnieniem zakresu udostępnionego biegłemu materiału dowodowego.

ww

§ 171. 1. Prokurator kieruje tokiem prac biegłego,

zaznajamiając go z wynikami prowadzonego postępowania, niezbędnymi do wydania opinii, a w razie potrzeby, stosownie do wyników badań, może zmienić

zakres opinii lub postawionych pytań.

2. Po otrzymaniu opinii prokurator niezwłocznie

zapoznaje się z jej treścią. Jeżeli opinia jest niepełna,

prokurator zleca jej uzupełnienie, a jeżeli opinia jest

niejasna — prokurator osobiście dokonuje czynności

zmierzających do jej wyjaśnienia.

3. Podejmując decyzję o przyznaniu biegłemu należności, prokurator ocenia, czy opinia jest pełna i jasna oraz sporządzona w sposób rzetelny, a nadto czy

oparta jest na prawidłowych przesłankach, odpowiada aktualnemu stanowi wiedzy w danej dziedzinie

1) służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa;

2) zachowały na sobie ślady przestępstwa;

3) pochodzą bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa;

4) mogą służyć jako środek dowodowy do wykrycia

sprawcy czynu lub ustalenia przyczyn i okoliczności przestępstwa albo których posiadanie bez zezwolenia jest zabronione.

§ 174. Podejmując decyzję w przedmiocie zatwierdzenia zatrzymania rzeczy lub przeszukania, prokurator ustala, czy dokonanie przeszukania i zatrzymania

rzeczy na podstawie nakazu kierownika właściwej jednostki Policji a także innego uprawnionego organu lub

legitymacji służbowej ich funkcjonariusza było uzasadnione oraz czy postanowienie prokuratora o przeszukaniu nie mogło być uprzednio wydane, a także

czy czynności te zostały przeprowadzone i udokumentowane zgodnie z przepisami k.p.k.

§ 175. 1. W postanowieniu o przeszukaniu należy

podać cel tej czynności, ze wskazaniem osoby podejrzanej, która ma być wykryta, zatrzymana lub przymusowo doprowadzona, albo rzeczy, które mają być znalezione lub zatrzymane, jak również imię, nazwisko

i adres osoby (nazwę i adres instytucji), u której czynności te mają być przeprowadzone, oraz organ wykonujący czynność.

Oddział 5

.go

v.p

l

2. W uzasadnieniu postanowienia należy przedstawić dowody lub przytoczyć okoliczności dające podstawę do przypuszczenia, że osoba podejrzana lub

wymienione rzeczy znajdują się w miejscu wskazanym

w postanowieniu. W razie zarządzenia zatrzymania

i przymusowego doprowadzenia osoby podejrzanej

należy nadto wykazać istnienie przesłanek wymienionych w art. 247 § 1 k.p.k.

Poz. 296

§ 176. Prokurator kontroluje prawidłowość postępowania z dowodami rzeczowymi, nie dopuszczając

zwłaszcza do

1) przechowywania ich w prokuraturze bez uprzedniego zarejestrowania;

2) przechowywania w aktach sprawy dowodów rzeczowych w postaci pieniędzy polskich i zagranicznych, książeczek oszczędnościowych i czekowych,

kart płatniczych, papierów wartościowych;

3) zwrotu osobie uprawnionej dowodu rzeczowego

bez należytego udokumentowania;

4) przekazania sądowi aktu oskarżenia lub wniosku

o warunkowe umorzenie postępowania przygotowawczego bez dowodów rzeczowych.

§ 181. 1. Prokurator rozpatruje niezwłocznie wnioski stron, ich obrońców i pełnomocników o przeprowadzenie określonych dowodów i dopuszczenie ich do

udziału w czynnościach.

2. Jeżeli w żądaniu dopuszczenia do udziału

w czynnościach procesowych nie sprecyzowano, o jakie czynności chodzi, należy wezwać składającego żądanie do wskazania, w jakich czynnościach postępowania przygotowawczego chce uczestniczyć.

3. O treści postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w czynnościach postępowania przygotowawczego zawiadamia się składającego żądanie.

§ 182. 1. Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że

podejrzany nie jest w stanie ponieść kosztów obrony,

prokurator powinien pouczyć go o prawie wystąpienia z żądaniem wyznaczenia obrońcy z urzędu.

2. Po stwierdzeniu okoliczności uzasadniających

wyznaczenie obrońcy z urzędu w myśl art. 79 § 1 i 2

k.p.k. prokurator niezwłocznie występuje z odpowiednim wnioskiem do prezesa właściwego sądu.

3. W razie wydania przez biegłych opinii, że poczytalność podejrzanego zarówno w chwili popełnienia

zarzucanego mu czynu, jak i w czasie postępowania

nie budzi wątpliwości, prokurator występuje do prezesa sądu o cofnięcie wyznaczonego uprzednio obrońcy

z urzędu.

rcl

§ 177. Prokurator w toku prowadzonego przez siebie postępowania przygotowawczego, uznając określone przedmioty zatrzymane w trybie, o którym mowa

w § 173, za dowody rzeczowe, niezwłocznie wydaje

w tym przedmiocie postanowienie, w którym wskazuje także miejsce i sposób ich przechowywania.

Udział stron, ich obrońców i pełnomocników

w.

§ 178. W sprawie, w której dokonano pobrania lub

utrwalenia materiału, o którym mowa w art. 192a § 1

k.p.k., prokurator po wykorzystaniu go wydaje niezwłocznie zarządzenie o usunięciu z akt sprawy i zniszczeniu pobranego lub utrwalonego materiału, zbędnego dla postępowania. Z czynności tych sporządza

się protokół, który załącza się do akt sprawy.

Oddział 4

Zebranie danych o osobie podejrzanego

ww

§ 179. 1. Dane o osobie podejrzanego, o których

mowa w art. 213 § 1 i 2 k.p.k., należy uzyskać niezwłocznie po wydaniu w stosunku do niej postanowienia o przedstawieniu zarzutów albo po postawieniu jej zarzutu bez wydania takiego postanowienia

w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego. W przypadku rozstrzygania

kwestii zastosowania środka zapobiegawczego, uzyskanie danych, o których mowa w art. 213 § 1 k.p.k.,

powinno nastąpić przed podjęciem decyzji w tym

przedmiocie.

2. Danych o karalności podejrzanego pochodzących sprzed 6 miesięcy należy zażądać ponownie.

§ 180. Jeżeli podejrzanym jest nieletni albo jeżeli

karalność czynu zależy od wieku pokrzywdzonego, do

akt sprawy załącza się wyciąg z dowodu osobistego,

paszportu lub z aktu urodzenia podejrzanego lub pokrzywdzonego.

Oddział 6

Udział prokuratora w czynnościach dowodowych

§ 183. W poważniejszych sprawach prokurator

osobiście kieruje oględzinami miejsca zdarzenia oraz

w razie potrzeby dokonuje odtworzenia jego przebiegu. Dotyczy to zwłaszcza spraw o zabójstwo, katastrofę komunikacyjną i budowlaną oraz wypadek przy pracy ze skutkiem śmiertelnym.

§ 184. 1. W miarę potrzeby prokurator, poza czynnościami zastrzeżonymi dla niego, osobiście przeprowadza w śledztwie najistotniejsze dla sprawy czynności, a zwłaszcza przesłuchuje

1) jedynego bezpośredniego świadka zdarzenia;

2) świadków, o których mowa w art. 192 § 2 k.p.k.,

oraz małoletnich;

3) pokrzywdzonych, przede wszystkim w sprawach

o przestępstwa określone w art. 156 § 1, art. 197

i art. 280—282 k.k.;

4) biegłych;

2. Prokurator przesłuchuje również podejrzanego

w postępowaniu prowadzonym przez Policję, jeżeli zachodzą warunki do skierowania do sądu wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania.

6. Wszystkie czynności dowodowe z udziałem podejrzanego, od którego przyjęto zobowiązanie określone w ust. 1, oraz czynności z udziałem świadka koronnego wykonuje osobiście prokurator.

.go

v.p

l

§ 185. W sprawach, o których mowa w art. 185a

§ 1 k.p.k., z wnioskiem do sądu o przesłuchanie pokrzywdzonego, który w chwili przesłuchania nie ukończył 15 lat, występuje prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie i bierze udział w tej czynności.

W razie potrzeby ponownego przesłuchania pokrzywdzonego stosuje się tryb określony w art. 185a k.p.k.

Poz. 296

Rozdział 5

Środki przymusu

§ 186. Jeżeli wniosek, o którym mowa w art. 316

§ 3 k.p.k., został złożony w prokuraturze lub w siedzibie innego organu prowadzącego postępowanie, prokurator przekazuje go sądowi wraz z własnym stanowiskiem.

§ 187. 1. Po przyjęciu od podejrzanego do protokołu zobowiązania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2

i ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 2007 r. Nr 36, poz. 232 oraz z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375), zwanej dalej „ustawą o świadku

koronnym”, prokurator prowadzący lub nadzorujący

postępowanie przygotowawcze niezwłocznie przesłuchuje podejrzanego, co do okoliczności warunkujących wydanie przez sąd postanowienia w przedmiocie

dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego

oraz wykonuje inne niezbędne czynności.

Zatrzymanie

§ 188. Czas zatrzymania liczy się od chwili faktycznego pozbawienia wolności zatrzymanego.

§ 189. Decyzja prokuratora o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu osoby podejrzanej lub podejrzanego wymaga formy postanowienia. Przepis

§ 175 ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

§ 190. Prokurator każdorazowo ocenia zasadność,

legalność i prawidłowość zatrzymania osoby w postępowaniu przygotowawczym przez Policję i inne uprawnione organy, zwracając zwłaszcza uwagę na

1) istnienie przesłanek określonych w art. 244 § 1

k.p.k.;

2) przestrzeganie terminów określonych w art. 248

§ 1 i 2 k.p.k.;

3) proporcjonalność czasu zatrzymania do potrzeb

postępowania;

rcl

2. Prokurator prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze przed skierowaniem do

Prokuratora Generalnego wniosku o wyrażenie zgody

na wystąpienie do sądu o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego, przedstawia podejrzanemu

zarzuty popełnienia wszystkich przestępstw, których

ten podejrzany dopuścił się i które ujawnił, składając

wyjaśnienie w trybie i na zasadach określonych

w ustawie o świadku koronnym, a następnie w miarę

potrzeby uzupełniająco go przesłuchuje.

Oddział 1

w.

3. W celu uzyskania zgody Prokuratora Generalnego na wystąpienie do sądu o dopuszczenie dowodu

z zeznań świadka koronnego, prokurator apelacyjny

przesyła akta sprawy wraz z uzasadnionym wnioskiem

dyrektorowi właściwego departamentu Prokuratury

Generalnej. Prokurator okręgowy uzasadniony wniosek w tym przedmiocie wraz z aktami sprawy przesyła

za pośrednictwem prokuratora apelacyjnego, który

dołącza swoją opinię w kwestii zasadności dopuszczenia dowodu.

ww

4. Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu

o dopuszczeniu dowodu z zeznań świadka koronnego

i wyłączeniu wobec podejrzanego materiałów do odrębnego postępowania, w sprawie przeciwko pozostałym sprawcom, prokurator niezwłocznie przesłuchuje osobę wskazaną w postanowieniu sądu w charakterze świadka, z uwzględnieniem treści art. 8 ustawy o świadku koronnym.

5. O przesłuchaniu podejrzanego, od którego przyjęto zobowiązanie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2

i ust. 2 ustawy o świadku koronnym, i o wydaniu postanowienia o odmowie wystąpienia z wnioskiem

o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka koronnego

oraz o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia przez

sąd dowodu z zeznań świadka koronnego prokurator

prowadzący lub nadzorujący postępowanie przygotowawcze zawiadamia drogą służbową, z uwzględnieniem przepisów o ochronie tajemnicy państwowej,

dyrektora właściwego departamentu Prokuratury

Generalnej.

4) przestrzeganie uprawnień zatrzymanego;

5) prawidłowość udokumentowania zatrzymania

i związanych z nim czynności w aktach głównych

sprawy.

Oddział 2

Środki zapobiegawcze

§ 191. Jeżeli zachodzą wątpliwości co do podstawy faktycznej zastosowania środka zapobiegawczego,

określonej w art. 249 § 1 k.p.k., prokurator zleca Policji

albo innemu uprawnionemu organowi dokonanie niezbędnych czynności dowodowych lub dokonuje ich

osobiście.

§ 192. Od chwili złożenia wniosku o zastosowanie

tymczasowego aresztowania do czasu rozpoznania tego wniosku podejrzany pozostaje w dyspozycji sądu.

§ 193. 1. Jeżeli podejrzany powołuje się na zły stan

zdrowia lub doznane obrażenia ciała, prokurator zarządza zbadanie go przez lekarza, a wyniki badania dołącza do wniosku o zastosowanie tymczasowego

aresztowania.

2. Jeżeli sąd, stosując tymczasowe aresztowanie

umieścił podejrzanego w odpowiednim zakładzie leczniczym, prokurator po otrzymaniu świadectwa lekarskiego ocenia zasadność utrzymania tymczasowego

aresztowania i przekazania tymczasowo aresztowanego do aresztu śledczego lub wykonywania tymczasowego aresztowania poza aresztem śledczym we wskazanym zakładzie leczniczym, określając jednocześnie

warunki umieszczenia w nim tymczasowo aresztowanego.

W przypadku nieudzielenia zgody powiadamia się

o tym organ żądający, ze wskazaniem, kiedy doprowadzenie lub przeprowadzenie czynności będzie mogło

nastąpić.

4. Po wydaniu przez sąd postanowienia o tymczasowym aresztowaniu prokurator przesyła do aresztu

śledczego, jeżeli wynika to z akt śledztwa lub dochodzenia, informacje o podejrzanym mające na celu zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego lub zapewnienie bezpieczeństwa w areszcie.

W przypadku gdy zachodzi konieczność izolowania

podejrzanego od innych tymczasowo aresztowanych,

informacja powinna zawierać w szczególności ich dane osobowe. Prokurator powiadamia również areszt

śledczy o odstąpieniu od dalszego izolowania podejrzanego od innych tymczasowo aresztowanych.

§ 199. 1. W przypadku konieczności przetransportowania tymczasowo aresztowanego do zakładu karnego lub aresztu śledczego właściwego ze względu na

miejsce przeprowadzenia czynności, prokurator wydaje zarządzenie

.go

v.p

l

3. W przypadku otrzymania w toku śledztwa informacji o złym stanie zdrowia tymczasowo aresztowanego prokurator zarządza zbadanie go przez lekarza

w zakładzie karnym lub areszcie śledczym.

§ 194. Decyzję, co do uchylenia tymczasowego

aresztowania ze względów wskazanych w art. 259

k.p.k., podejmuje się niezwłocznie po ich sprawdzeniu.

§ 195. Jeżeli istnieją podstawy, o których mowa

w art. 258 § 1 k.p.k., wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania można skierować do sądu także

wtedy, gdy podejrzany jest pozbawiony wolności

w innej sprawie.

2) o wysłaniu nakazu wydania do administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, z którego podejrzany będzie doprowadzony do miejsca przeprowadzenia czynności, z podaniem informacji o mającym nastąpić przetransportowaniu.

2. Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, prokurator wydaje również wtedy, gdy zachodzi konieczność

dokonania czynności poza zakładem karnym z udziałem odbywającego prawomocnie orzeczoną karę pozbawienia wolności. O wyznaczonym terminie wykonania czynności z udziałem skazanego na terenie zakładu karnego prokurator pisemnie zawiadamia administrację zakładu karnego, w którym skazany odbywa

karę.

rcl

§ 196. 1. We wniosku o zastosowanie lub przedłużenie tymczasowego aresztowania wskazuje się dowody świadczące o popełnieniu przez podejrzanego

zarzuconego mu przestępstwa oraz przytacza się okoliczności, które przemawiają za koniecznością stosowania lub przedłużenia tego środka zapobiegawczego

na podstawie prawnej powołanej we wniosku.

1) o wysłaniu do właściwej jednostki Policji albo innego uprawnionego organu nakazu doprowadzenia wraz z pisemnym poleceniem przetransportowania tymczasowo aresztowanego do zakładu

karnego lub aresztu śledczego;

2. Przepis ust. 1 stosuje się w razie istnienia i powołania we wniosku więcej podstaw zastosowania

lub przedłużenia tymczasowego aresztowania.

w.

§ 197. O uchyleniu tymczasowego aresztowania

prokurator niezwłocznie zawiadamia sąd, który wydał

postanowienie o tymczasowym aresztowaniu; odpis

postanowienia o uchyleniu tymczasowego aresztowania wraz z nakazem zwolnienia niezwłocznie przekazuje do administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym tymczasowo aresztowany przebywa.

ww

§ 198. 1. Tymczasowo aresztowany w postępowaniu przygotowawczym pozostaje do dyspozycji prokuratora, na którego wniosek środek ten został zastosowany po raz pierwszy.

2. Jeżeli sąd lub inny uprawniony organ zwraca

się o wydanie z aresztu śledczego tymczasowo aresztowanego w celu uczestniczenia w czynnościach procesowych w innej sprawie lub o udzielenie zgody na

przeprowadzenie czynności procesowych z udziałem

podejrzanego na terenie aresztu śledczego, a dobro

postępowania nie stoi temu na przeszkodzie, prokurator udziela zgody na doprowadzenie lub na udział

w czynnościach na terenie aresztu śledczego.

3. O udzieleniu zgody zawiadamia się pisemnie

nie później niż na 7 dni przed mającym nastąpić wydaniem lub przeprowadzeniem czynności administrację

aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa.

3. O zakończeniu czynności z udziałem podejrzanego należy niezwłocznie zawiadomić administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego, a następnie wydać polecenie przetransportowania tymczasowo

aresztowanego do aresztu śledczego, w którym poprzednio przebywał, chyba że prokurator przeprowadzający czynności postanowi inaczej.

4. W przypadku konieczności wykonania czynności

procesowych z tymczasowo aresztowanym pozostającym do dyspozycji innego organu, prokurator pisemnie zwraca się do tego organu o udzielenie zgody na

dokonanie czynności w określonym czasie na terenie

zakładu karnego lub aresztu śledczego, a w przypadku

konieczności przeprowadzenia czynności poza jednostką penitencjarną, w której tymczasowo aresztowany przebywa, występuje również o udzielenie zgody na przetransportowanie go do wskazanego aresztu

śledczego lub innego miejsca przeprowadzania czynności. Jeżeli tymczasowo aresztowany pozostaje

w dyspozycji innego prokuratora, zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje ten prokurator.

5. Jeżeli tymczasowo aresztowany pozostaje do

dyspozycji kilku organów uprawnionych, przetransportowanie uzgadnia się ze wszystkimi uprawnionymi

organami.

6. Jeżeli nie sprzeciwia się temu dobro postępowania przygotowawczego, niektóre czynności procesowe z udziałem osób pozbawionych wolności, w tym

zwłaszcza końcowe zaznajomienie z materiałami postępowania, należy, w miarę możliwości, dokonywać

na terenie aresztu śledczego lub zakładu karnego.

2. Zarządzenie o zgodzie na widzenie, poza danymi określonymi w art. 94 k.p.k., powinno zawierać

1) imię i nazwisko oraz adres osoby odwiedzającej;

2) numer dokumentu tożsamości;

3) termin jego ważności;

4) wskazanie stopnia pokrewieństwa z tymczasowo

aresztowanym;

5) określenie sposobu kontaktu z tymczasowo aresztowanym w trakcie widzenia;

6) podpis prokuratora.

§ 201. 1. W przypadku zwrotu sprawy przez sąd do

uzupełnienia postępowania przygotowawczego przeciwko osobie uprzednio tymczasowo aresztowanej,

czas trwania tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym liczy się od daty wpływu akt

do prokuratury po uprawomocnieniu się postanowienia o zwrocie sprawy, przy czym okresy tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym

sumuje się.

.go

v.p

l

§ 200. 1. Prokurator udziela zgody na widzenie

z tymczasowo aresztowanym w formie zarządzenia.

O odmowie udzielenia zezwolenia na widzenie zawiadamia się osobę ubiegającą się o widzenie.

Poz. 296

3. Oryginał zarządzenia o zgodzie na widzenie doręcza się osobie odwiedzającej, natomiast jego kopię

pozostawia w aktach podręcznych.

§ 202. Z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym

wobec podejrzanego pozostającego na wolności, który w tej samej sprawie był przedtem aresztowany,

prokurator występuje do sądu właściwego do dalszego stosowania lub przedłużenia tego środka.

§ 203. 1. Jeżeli sąd wyda postanowienie o zwrocie

sprawy prokuratorowi na podstawie art. 345 § 1 k.p.k.,

a w sprawie tej nadal istnieją podstawy do utrzymania

tymczasowego aresztowania, właściwy prokurator

niezwłocznie po uprawomocnieniu się tego postanowienia, a jeszcze przed zwróceniem akt sprawy do

prokuratury, występuje do sądu, przed którym toczy

się postępowanie, z wnioskiem o przedłużenie stosowania tego środka nieprzekraczającego okresu, o którym mowa w art. 263 § 3 k.p.k.

rcl

4. Cenzurowania korespondencji podejrzanych

tymczasowo aresztowanych innej niż wymieniona

w art. 8 § 3, art. 102 pkt 11 i art. 103 § 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U.

Nr 90, poz. 557, z późn. zm.13)) dokonuje prokurator,

który prowadzi bądź nadzoruje postępowanie. Ocenzurowana korespondencja podlega oznakowaniu pieczęcią o treści: „Ocenzurowano, data ... podpis ...”.

Pieczęć przystawia się na korespondencji.

2. Jeżeli sprawę przeciwko osobie tymczasowo

aresztowanej przekazano do dalszego prowadzenia

innej jednostce organizacyjnej, o przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji tej jednostki powiadamia się administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego, w którym podejrzany przebywa.

w.

5. Jeżeli korespondencja tymczasowo aresztowanego zawiera wiadomości mogące utrudnić postępowanie przygotowawcze, prokurator zarządza załączenie jej do akt sprawy, o czym zawiadamia nadawcę;

nie dotyczy to korespondencji, którą można doręczyć

adresatowi po usunięciu z niej takich wiadomości.

ww

6. Korespondencję tymczasowo aresztowanych

z organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka, Rzecznikiem Praw Obywatelskich, organami państwowymi

i samorządowymi, obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym przesyła się

niezwłocznie do adresata bez jej cenzurowania,

umieszczając na kopercie adnotację „Bez cenzury”

opatrzoną datą i podpisem.

13) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931,

z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98,

poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676

i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142,

poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889,

Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426

i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178,

poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226, poz. 1648,

z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214,

poz. 1344, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62,

poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115,

poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206,

poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 34, poz. 191 i Nr 40, poz. 227.

2. Jeżeli oczekiwanie na uprawomocnienie się postanowienia o zwrocie sprawy powodowałoby zagrożenie upływu oznaczonego terminu tymczasowego

aresztowania bądź niezachowanie terminu określonego w art. 263 § 6 k.p.k., prokurator uczestniczący

w rozprawie lub posiedzeniu, na którym zapadła decyzja o zwrocie sprawy, wnosi o przedłużenie tymczasowego aresztowania przez sąd, przed którym toczy się

postępowanie, bądź też o wystąpienie przez ten sąd

z wnioskiem o jego przedłużenie na podstawie art. 263

§ 4 k.p.k.

§ 204. O każdym przypadku tymczasowego aresztowania, którego czas trwania przekroczył 9 miesięcy,

prokurator okręgowy zawiadamia prokuratora apelacyjnego, podając jednocześnie przewidywany termin

zakończenia postępowania przygotowawczego.

§ 205. O każdym przypadku przedłużenia tymczasowego aresztowania na okres powyżej roku prokurator apelacyjny zawiadamia Prokuratora Generalnego.

§ 206. 1. Postanowienie o uchyleniu tymczasowego aresztowania prokurator powinien wydać najpóźniej na 3 dni przed upływem terminu, do którego tymczasowe aresztowanie miało trwać. Odpis tego postanowienia w dniu jego wydania przekazuje się wraz

z nakazem zwolnienia do zakładu karnego lub aresztu

śledczego, w którym przebywa tymczasowo aresztowany.

3. Po doprowadzeniu podejrzanego prokurator

przesłuchuje go i w razie potrzeby występuje do sądu

z wnioskiem o przedłużenie tymczasowego aresztowania. Jeżeli prokurator z takim wnioskiem nie wystąpi, to niezwłocznie uchyla uprzednio wydane postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oraz odwołuje

list gończy.

.go

v.p

l

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zawiadomienia o przekazaniu tymczasowo aresztowanego

do dyspozycji innego organu.

Poz. 296

3. Administrację zakładu karnego lub aresztu śledczego należy również zawiadomić najpóźniej na 3 dni

przed upływem terminu, do którego aresztowanie ma

trwać, że prokurator nie będzie występował o jego

przedłużenie. Zawiadomienie powinno mieć formę

pisemną.

4. O uchyleniu tymczasowego aresztowania wobec osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej powiadamia się odpowiednio właściwą wojskową

komendę uzupełnień bądź wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).

§ 207. 1. Jeżeli zakaz opuszczania przez oskarżonego kraju jest połączony z zatrzymaniem paszportu lub

innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia

granicy albo z zakazem wydania takiego dokumentu,

odpis postanowienia w tym przedmiocie przesyła się

organowi, który wydał paszport lub inny dokument,

bądź jest uprawniony do ich wydania.

2. Zatrzymany paszport lub inny dokument przekazuje się organowi, który wydał ten dokument.

§ 210. 1. Jeżeli ustały przyczyny poszukiwania podejrzanego listem gończym, należy niezwłocznie odwołać poszukiwanie i zawiadomić o tym właściwą jednostkę Policji i Komendę Główną Straży Granicznej.

2. W przypadku uchylenia postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w stosunku do

osoby poszukiwanej listem gończym należy także

uchylić postanowienie o poszukiwaniu tej osoby listem gończym oraz odwołać list gończy.

Oddział 4

Zabezpieczenie majątkowe

§ 211. W sprawach, o których mowa w art. 291

k.p.k., należy już w początkowym stadium postępowania przygotowawczego zbierać informacje o stanie

majątkowym osoby podejrzanej oraz o rzeczach i prawach majątkowych podlegających zabezpieczeniu,

a będących we władaniu innych osób.

rcl

3. Odpis postanowienia dotyczącego cudzoziemców przesyła się wraz z zatrzymanym dokumentem

urzędowi konsularnemu państwa obcego, którego

obywatelem jest cudzoziemiec.

4. Odpisy postanowień o tymczasowym aresztowaniu i poszukiwaniu listem gończym, wraz z nakazem przyjęcia, przesyła się Komendzie Głównej Straży

Granicznej oraz jednostce Policji właściwej ze względu na miejsce ostatniego zamieszkania lub pobytu podejrzanego.

4. Odpisy postanowień, o których mowa

w ust. 1 i 3, przesyła się Komendzie Głównej Straży

Granicznej.

5. Odpisy postanowień o uchyleniu środka zapobiegawczego, o którym mowa w ust. 1, bądź jego

zmianie przesyła się organom wymienionym w ust. 1,

3 i 4.

ww

w.

§ 208. W przypadku zastosowania środka zapobiegawczego określonego w art. 276 k.p.k., odpis postanowienia o zawieszeniu podejrzanego w czynnościach

służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo zawierającego nakaz powstrzymania się od określonej działalności doręcza się pracodawcy lub właściwemu organowi samorządu zawodowego albo instytucji, a odpis postanowienia o nakazaniu powstrzymania się od

prowadzenia określonego rodzaju pojazdów Komendzie Głównej Policji.

Oddział 3

List gończy

§ 209. 1. Wydając postanowienie o poszukiwaniu

podejrzanego listem gończym prokurator występuje

do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego

aresztowania na okres 14 dni od dnia zatrzymania podejrzanego.

2. Do listu gończego dołącza się odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu oraz nakaz przyjęcia podejrzanego do najbliższego, według miejsca

jego zatrzymania, aresztu śledczego.

§ 212. W razie potrzeby, przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym, prokurator

przesłuchuje podejrzanego i inne osoby na okoliczności dotyczące mienia podlegającego zajęciu.

§ 213. 1. W postanowieniu o zabezpieczeniu majątkowym wymienia się wszystkie tytuły zabezpieczenia mające zastosowanie w sprawie oraz wskazuje się

składniki majątkowe podlegające zajęciu.

2. Zakres zabezpieczenia na poczet grożącej

grzywny oraz środków karnych powinien odpowiadać

przewidywanemu wymiarowi tej kary lub środków

karnych.

§ 214. 1. Prokurator po wydaniu postanowienia

o zabezpieczeniu majątkowym występuje z wnioskiem

do właściwego sądu o nadanie postanowieniu klauzuli wykonalności, o ile przepis szczególny tak stanowi.

2. Odpis postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym doręcza się podejrzanemu za zwrotnym pokwitowaniem odbioru, które załącza się do akt sprawy.

Podejrzanemu, wobec którego zastosowano tymczasowe aresztowanie, odpis postanowienia doręcza się

podczas przesłuchania lub za pośrednictwem administracji aresztu śledczego, natomiast podejrzanemu

przebywającemu na wolności za pośrednictwem organu egzekucyjnego.

§ 220. 1. Przed zatwierdzeniem postanowienia

o zawieszeniu postępowania prokurator bada, czy zostały zebrane i zabezpieczone w sprawie wszystkie dostępne materiały dowodowe i czy podjęto niezbędne

czynności w celu wykrycia i ujęcia podejrzanego.

4. W sprawach, w których Policja lub inny uprawniony organ dokonał tymczasowego zajęcia, jeden egzemplarz protokołu zajęcia dołącza się do akt postępowania przygotowawczego, a drugi przesyła wraz z postanowieniem o zabezpieczeniu organowi egzekucyjnemu, czyniąc o tym w piśmie przewodnim wzmiankę.

2. Jeżeli prokurator uzna zawieszenie postępowania za przedwczesne, poleca uzupełnienie postępowania we wskazanym przez siebie kierunku.

.go

v.p

l

3. Przesyłając organowi egzekucyjnemu postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym do wykonania,

prokurator w piśmie przewodnim wskazuje mienie

podejrzanego ujawnione w toku postępowania przygotowawczego i miejsce, w którym ono znajduje się.

§ 215. Zajęte ruchomości, z wyjątkiem kosztowności, książeczek oszczędnościowych, kart płatniczych,

pieniędzy i papierów wartościowych, można pozostawić u podejrzanego lub członka jego rodziny albo oddać na przechowanie osobie godnej zaufania. Dotyczy

to zwłaszcza pojazdów samochodowych, maszyn

i urządzeń technicznych wymagających niezbędnej

konserwacji.

§ 216. 1. O wydaniu postanowienia o zabezpieczeniu w sprawie, w której dokonano tymczasowego zajęcia, zawiadamia się za zwrotnym poświadczeniem

odbioru osobę, której oddano pod dozór zajęte ruchomości.

2. Zarządzenie o poszukiwaniu przez Policję lub inny właściwy organ przesyła się do jednostki Policji lub

organowi właściwemu ze względu na miejsce ostatniego zamieszkania lub pobytu podejrzanego.

§ 222. W czasie zawieszenia postępowania przygotowawczego należy okresowo, nie rzadziej niż raz

w ciągu 6 miesięcy, sprawdzać, czy przyczyny zawieszenia trwają nadal.

§ 223. 1. Po ustaniu przyczyn zawieszenia postępowania prokurator niezwłocznie wydaje postanowienie

o jego podjęciu.

2. Jeżeli ustały przyczyny, które spowodowały zarządzenie poszukiwania, należy je niezwłocznie odwołać i zawiadomić o tym właściwy organ.

rcl

2. Jeżeli w sprawie, o której mowa w ust. 1, prokurator odstąpił od wydania postanowienia o zabezpieczeniu, o upadku tymczasowego zajęcia należy zawiadomić podejrzanego oraz osobę, u której pozostawiono zajęte ruchomości, i niezwłocznie zwrócić za pokwitowaniem tymczasowo zajęte mienie osobie

uprawnionej.

§ 221. 1. Zawieszając postępowanie z powodu nieujęcia podejrzanego, prokurator, w celu ustalenia

miejsca jego pobytu, zarządza poszukiwania przez Policję lub inny uprawniony organ.

Rozdział 7

Zakończenie postępowania przygotowawczego

§ 217. O uchyleniu postanowienia o zabezpieczeniu zawiadamia się podejrzanego i organ egzekucyjny, któremu postanowienie przesłano do wykonania.

Oddział 1

Zamknięcie postępowania przygotowawczego

w.

§ 218. Nadesłany przez organ egzekucyjny protokół dokonanego zajęcia mienia składa się do akt postępowania przygotowawczego, a w odpisie — do akt

podręcznych. Jeżeli akta sprawy znajdują się już w sądzie, jeden egzemplarz protokołu należy przesłać sądowi w celu dołączenia do właściwych akt.

Rozdział 6

§ 224. Czynności przewidziane w art. 321 § 1 k.p.k.,

dokonywane na wniosek podejrzanego lub jego

obrońcy, przeprowadza się, gdy istnieją podstawy do

sporządzenia i wniesienia do sądu aktu oskarżenia

albo wniosku o warunkowe umorzenie postępowania

bądź skierowania sprawy do sądu z wnioskiem

o umorzenie postępowania i zastosowanie środków

zabezpieczających.

Zawieszenie postępowania

ww

§ 219. 1. Jeżeli do czasu zakończenia śledztwa lub

dochodzenia prowadzonego przeciwko kilku podejrzanym wobec jednego z nich zachodzi przeszkoda uzasadniająca zawieszenie postępowania, przed sporządzeniem aktu oskarżenia lub wniosku o warunkowe

umorzenie postępowania albo wniosku przewidzianego w art. 324 § 1 k.p.k. należy wyłączyć sprawę tego

podejrzanego do odrębnego postępowania.

2. W przypadku gdy wobec podejrzanych działających wspólnie odrębne postępowanie ograniczyłoby

w sposób znaczny możliwość wyjaśnienia okoliczności sprawy, przeszkoda po stronie jednego z podejrzanych może być podstawą zawieszenia postępowania

w całości.

§ 225. 1. Przed końcowym zaznajomieniem z materiałami postępowania podejrzany i jego obrońca mają

prawo do przejrzenia akt w terminie określonym przez

organ procesowy. Przejrzenie akt może nastąpić bezpośrednio przed zaznajomieniem z materiałami postępowania.

2. Zaznajomienie z materiałami postępowania powinno objąć wszystkie materiały sprawy dotyczącej

podejrzanego. Dopuszczalne jest łączne lub grupowe

zaznajomienie dwóch lub więcej podejrzanych z materiałami sprawy.

§ 226. 1. Postanowienia o zamknięciu śledztwa

albo dochodzenia nie wydaje się przed rozpoznaniem

zgłoszonych wniosków o uzupełnienie postępowania.

3. Niezależnie od liczby podejrzanych wydaje się

jedno postanowienie o zamknięciu śledztwa albo dochodzenia.

Oddział 2

Oddział 3

.go

v.p

l

2. Jeżeli podejrzany w sytuacji określonej

w art. 325c pkt 1 lit. b k.p.k. został pozbawiony wolności i w końcowej fazie dochodzenia jest nadal tymczasowo aresztowany, wydaje się postanowienie o zamknięciu dochodzenia.

Poz. 296

Umorzenie postępowania przygotowawczego

§ 227. Umarzając śledztwo lub dochodzenie na

podstawie art. 322 k.p.k. jako przyczynę umorzenia

można dodatkowo wskazać

1) niewykrycie sprawcy przestępstwa;

2) okoliczność, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa;

Akt oskarżenia

§ 232. 1. Prokurator, stosując art. 331 k.p.k., jest

obowiązany do podjęcia, w terminach wskazanych

w tym przepisie, właściwych decyzji procesowych co

do wszystkich podejrzanych i zarzuconych im czynów.

2. W sprawie o przestępstwo skarbowe, podlegające rozpoznaniu w postępowaniu zwyczajnym, stosuje się art. 155 k.k.s.

3. Akt oskarżenia sporządzony w dochodzeniu

przez prokuratora zawiera uzasadnienie.

§ 233. W akcie oskarżenia, oprócz tytułu i daty pisma oraz danych wymienionych w art. 119 § 1 i art. 332

§ 1 i 2 k.p.k., należy

3) brak interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu albo w objęciu ściganiem z urzędu.

1) w nagłówku podać imię i nazwisko osoby objętej

oskarżeniem, ze wskazaniem kwalifikacji prawnej

zarzucanego jej czynu, z uwzględnieniem wymogów określonych w art. 11 i 12 k.k.;

§ 228. 1. Śledztwo lub dochodzenie może być

umorzone w całości lub w części. Umorzenie w części

może dotyczyć osób, zarzuconych czynów lub zdarzeń

objętych postępowaniem.

2) podać dane dotyczące zatrzymania, zastosowania

tymczasowego aresztowania albo innego środka

zapobiegawczego;

3) w przypadku objęcia oskarżeniem kilku osób, wymienić w kolejności sprawców, podżegaczy, pomocników i inne osoby, których przestępstwo pozostaje w ścisłym związku z przestępstwem sprawcy, zamieszczając po danych o osobie każdego

z nich stawiane im zarzuty w zasadzie w porządku

chronologicznym, z tym jednak, aby czyny zagrożone oczywiście surowszymi karami poprzedzały

inne zarzuty;

rcl

2. Jeżeli stwierdzono, że podejrzany nie popełnił

zarzuconego mu przestępstwa, a jednocześnie nie wykryto sprawcy, w postanowieniu wymienia się obie

przyczyny umorzenia postępowania.

w.

§ 229. 1. W rozstrzygnięciu (sentencji) postanowienia o umorzeniu śledztwa lub dochodzenia należy

przytoczyć opis czynu w postaci ustalonej w toku postępowania, odpowiadającą mu kwalifikacje prawną,

a także przyczynę i podstawę prawną umorzenia.

2. W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu

należy wymienić osoby, przeciwko którym toczyło się

postępowanie, oraz zarzuty albo zdarzenia będące

jego przedmiotem, zwięźle przedstawić czynności,

jakich dokonano, i poczynione ustalenia, ocenić zebrane dowody oraz wskazać podstawy faktyczne

i prawne, które zadecydowały o umorzeniu.

ww

§ 230. Po wydaniu lub zatwierdzeniu postanowienia o umorzeniu śledztwa albo dochodzenia prokurator niezwłocznie podejmuje decyzję o uchyleniu zastosowanych środków zapobiegawczych oraz w przedmiocie dowodów rzeczowych, z zastrzeżeniem

art. 325e § 2 zdanie drugie k.p.k.

§ 231. Jeżeli w wyniku śledztwa lub dochodzenia

prowadzonego przeciwko dwom lub więcej podejrzanym zachodzą podstawy do warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do jednego lub niektórych z nich, a co do innych należy sporządzić akt

oskarżenia, prokurator wyłącza postanowieniem

sprawę w odpowiedniej części do odrębnego prowadzenia.

4) w przypadku sporządzenia osobnych konkluzji

w odniesieniu do poszczególnych oskarżonych

wymienić w każdej z nich imiona i nazwiska

wszystkich współsprawców objętych aktem oskarżenia; jeżeli jednak przeciwko współsprawcy toczy

się odrębne postępowanie, jego nazwiska nie zamieszcza się w konkluzji, podając je tylko w uzasadnieniu.

§ 234. Wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy następuje przez wymienienie nazwy sądu

i jego siedziby oraz powołanie przepisów uzasadniających właściwość rzeczową i miejscową.

§ 235. 1. W uzasadnieniu aktu oskarżenia należy

wskazać, co do których oskarżonych wydano postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym oraz w jakiej

części wyłączono sprawy poszczególnych osób lub

o poszczególne czyny do odrębnego postępowania

lub postępowanie umorzono.

2. Na marginesie uzasadnienia, a także listy, wykazu i wniosku, wymienionych w art. 333 k.p.k., należy

podać właściwe numery kart akt sprawy dotyczące

powołanego dowodu lub osoby.

Oddział 4

.go

v.p

l

§ 236. 1. Akt oskarżenia przesyła do sądu odpowiednio prokurator apelacyjny, prokurator okręgowy

lub prokurator rejonowy.

Poz. 296

2. W piśmie do sądu należy zamieścić informację o

1) wysłaniu zawiadomień, o których mowa w art. 334

§ 2 k.p.k., z podaniem ich daty;

2) przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji sądu;

3) miejscu przechowywania i o przekazaniu do dyspozycji sądu dowodów rzeczowych, których nie

dołączono do akt sprawy, oraz o dokonanym zabezpieczeniu majątkowym.

3. W piśmie, o którym mowa w ust. 2, należy również zamieścić wniosek o rozpoznanie wytoczonego

równocześnie powództwa cywilnego lub wzmiankę

o zgłoszeniu powództwa w toku postępowania przygotowawczego albo wystąpieniu z wnioskiem, o którym mowa w art. 49a k.p.k.

§ 237. 1. Przesyłając akt oskarżenia do sądu należy

dołączyć także po jednym odpisie aktu oskarżenia dla

każdego obrońcy oskarżonego, jak również zawiadomić obrońcę oskarżonego o przesłaniu aktu oskarżenia do sądu.

§ 241. Zgodę na warunki skazania podejrzany wyraża w protokole przesłuchania podejrzanego lub

w protokole końcowego zaznajomienia go z materiałami postępowania albo w odrębnym dokumencie.

§ 242. Jeżeli po dokonaniu uzgodnień, o których

mowa w art. 335 § 1 k.p.k., nastąpi zmiana lub uzupełnienie zarzutów podejrzanemu, należy dokonać ponownych uzgodnień w tym zakresie.

§ 243. Skrócone postępowanie przygotowawcze,

o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k., przeprowadza się

wtedy, gdy podejrzany nie zaprzecza popełnieniu zarzuconego mu czynu, a jego wyjaśnienia, jak i okoliczności popełnienia przestępstwa, nie budzą wątpliwości.

Rozdział 8

Nadzór procesowy prokuratora nad postępowaniem przygotowawczym

§ 244. Nadzór prokuratora nad postępowaniem

przygotowawczym dotyczy również czynności procesowych dokonywanych na podstawie art. 308 § 1

k.p.k.

§ 245. Obowiązkiem prokuratora sprawującego

nadzór nad postępowaniem przygotowawczym jest

zapewnienie sprawnego i zgodnego z przepisami procedury karnej oraz niniejszego regulaminu przebiegu

tego postępowania.

rcl

2. Zwrotne pokwitowanie odbioru zawiadomień,

o których mowa w art. 334 § 2 k.p.k., przesyła się niezwłocznie po ich otrzymaniu do sądu w ślad za aktem

oskarżenia.

Konsensualne zakończenie postępowania

przygotowawczego

w.

§ 238. 1. Przekazanie tymczasowo aresztowanego

do dyspozycji sądu następuje równocześnie z przesłaniem aktu oskarżenia. O przesłaniu aktu oskarżenia

i przekazaniu tymczasowo aresztowanego do dyspozycji sądu powiadamia się dyrektora zakładu karnego

lub aresztu śledczego, w którym tymczasowo aresztowany przebywa.

2. W przypadku zastosowania w postępowaniu

przygotowawczym poręczenia lub dozoru Policji,

o przesłaniu do sądu aktu oskarżenia należy zawiadomić poręczającego lub jednostkę organizacyjną Policji

sprawującą dozór nad podejrzanym.

ww

§ 239. Prokurator może jednocześnie z wniesieniem aktu oskarżenia wytoczyć powództwo cywilne,

jeżeli według jego oceny wymaga tego interes społeczny, a dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym są wystarczające do uwzględnienia powództwa; w przypadku wytoczenia powództwa, do akt

sprawy należy dołączyć wymaganą liczbę odpisów

pozwu.

§ 240. Na wniosek pokrzywdzonej osoby fizycznej

lub po uzyskaniu jej zgody prokurator powinien wytoczyć powództwo cywilne, zwłaszcza jeżeli pokrzywdzony na skutek ułomności, niezaradności lub z innej

przyczyny ma ograniczoną możliwość samodzielnego

dochodzenia przysługujących mu roszczeń lub przemawia za tym wzgląd na zasady współżycia społecznego i wychowawczą rolę postępowania karnego.

§ 246. 1. Powierzając Policji lub innym uprawnionym organom przeprowadzenie śledztwa w całości

lub określonym zakresie, prokurator udziela wytycznych oraz określa termin do przedstawienia planu

śledztwa albo planu czynności śledczych, jeżeli zachodzi potrzeba jego sporządzenia. Plan ten podlega kontroli prokuratora, który w razie potrzeby dokonuje

w nim zmian i uzupełnień oraz wskazuje czynności

procesowe, których dokona sam lub w których chce

uczestniczyć.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy

nie zachodzą przesłanki z art. 315 § 2 k.p.k., prokurator

może zastrzec, że dopuszczenie stron do udziału

w czynnościach śledczych wymaga jego zgody.

§ 247. Prokurator, sprawując nadzór nad postępowaniem w sprawach, w których Policja wszczęła dochodzenie z własnej inicjatywy, ocenia prawidłowość

przebiegu postępowania przy zapoznawaniu się z aktami sprawy, a zwłaszcza przy rozpoznawaniu wniosków o przedłużenie okresu dochodzenia.

§ 248. Zapoznając się z aktami sprawy i oceniając

przebieg postępowania, prokurator zwraca uwagę na

realizację celów i zadań postępowania przygotowawczego, a w szczególności na

1) szybkość i trafność podejmowania pierwszych

czynności po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie;

3) zasadność wszczęcia dochodzenia;

§ 250. Nadzór prokuratora, o którym mowa

w art. 326 § 3 pkt 4 k.p.k., dotyczy także sytuacji, gdy

prokurator rozpoznaje zażalenie w przypadkach określonych w art. 465 § 3, art. 466 § 1 i art. 467 § 1 k.p.k.

.go

v.p

l

2) przestrzeganie zakresu czynności i terminu postępowania sprawdzającego;

Poz. 296

4) prawidłową realizację kierunku postępowania;

5) prawidłowość przeprowadzenia i udokumentowania dowodów;

6) szybkość postępowania, a zwłaszcza koncentrację

czynności;

7) prawidłowość przeprowadzenia czynności związanych z przedstawieniem, uzupełnieniem lub zmianą zarzutów;

8) prawidłowość decyzji o zatrzymaniu osób podejrzanych oraz zawiadomienia prokuratora o tych

decyzjach;

9) procesową potrzebę stosowania środków zapobiegawczych i zabezpieczenia majątkowego;

10) zakres przedmiotowy i podmiotowy postępowania;

§ 251. Zatwierdzenie postanowienia o odmowie

wszczęcia oraz o zawieszeniu śledztwa lub dochodzenia bądź o jego umorzeniu, a także aktu oskarżenia

sporządzonego przez Policję w dochodzeniu następuje na oryginale i odpisie dokumentu, ze wskazaniem

imienia, nazwiska i stanowiska służbowego prokuratora oraz daty. Odpis zatwierdzonego dokumentu załącza się do akt podręcznych.

§ 252. Jeżeli postanowienie o odmowie wszczęcia

albo o umorzeniu śledztwa lub dochodzenia wymaga

zmian i poprawek, prokurator zwraca je organowi prowadzącemu postępowanie w celu ich dokonania lub

sam sporządza postanowienie.

§ 253. Jeżeli akt oskarżenia sporządzony przez Policję w dochodzeniu nie odpowiada wymaganiom

ustawowym, prokurator poleca poprawić go lub sam

go sporządza albo wydaje postanowienie, o którym

mowa w art. 331 § 1 k.p.k.

11) należyte wyjaśnienie okoliczności sprawy;

§ 254. Spostrzeżenia i uwagi dotyczące sposobu

prowadzenia postępowania przygotowawczego, wynikające z nadzoru, prokurator sprawujący nadzór

przekazuje kierownikowi właściwej jednostki organizacyjnej Policji albo kierownikowi jednostki organizacyjnej innego uprawnionego organu, a w rażących

przypadkach niewykonania polecenia prokuratora

w postępowaniu przygotowawczym, występuje do

przełożonego funkcjonariusza z żądaniem wszczęcia

przeciwko niemu postępowania służbowego lub dyscyplinarnego.

rcl

12) realizację uprawnień procesowych uczestników

postępowania;

13) sprawdzenie wyjaśnień podejrzanych;

14) przestrzeganie okresów śledztwa i dochodzenia;

15) ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu

przestępstwa;

w.

16) dostosowanie do potrzeb konkretnej sprawy sposobu gromadzenia dowodów, przeprowadzenie

ich w odpowiednim momencie i w odpowiedniej

kolejności;

17) prawidłowość czynności związanych z zamknięciem postępowania;

18) techniczną stronę akt sprawy, a w szczególności

przejrzystość ułożenia materiałów, numerację kart

i szatę graficzną.

ww

§ 249. 1. W razie potrzeby prokurator sprawujący

nadzór nad postępowaniem zastrzega swój udział

w czynnościach procesowych, osobiste ich przeprowadzenie bądź przejęcie sprawy do swego prowadzenia.

2. Jeżeli dobro śledztwa lub dochodzenia wymaga

zmiany prowadzącego postępowanie przygotowawcze, prokurator zwraca się o to do jego przełożonego

służbowego.

3. W przypadku uznania, że dany organ nie daje

gwarancji prawidłowego przeprowadzenia postępowania, prokurator przejmuje śledztwo lub dochodzenie do swego prowadzenia.

§ 255. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się

odpowiednio do nadzoru prokuratora nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inne

uprawnione organy.

§ 256. Prokurator rejonowy lub prokurator przez

niego wyznaczony co najmniej raz w roku dokonuje kontroli dochodzeń prowadzonych przez organy

posiadające także uprawnienia oskarżycieli publicznych i w razie potrzeby udziela im niezbędnych wskazań.

Rozdział 9

Terminy i zażalenia

§ 257. Do okresu postępowania przygotowawczego nie wlicza się czasu, jaki upływa

1) od dnia skierowania sprawy do postępowania mediacyjnego do dnia wpływu sprawy do prokuratury po zakończeniu tego postępowania;

2) od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania do dnia jego podjęcia;

2. Do podjęcia na nowo umorzonego postępowania nie jest wymagane ujawnienie się nowych faktów

lub dowodów.

.go

v.p

l

3) od dnia wydania postanowienia o zamknięciu

śledztwa lub dochodzenia, a jeżeli w dochodzeniu

nie wydano postanowienia o jego zamknięciu, od

dnia wniesienia aktu oskarżenia do sądu — do

dnia wpływu akt sprawy z sądu, w której uprawomocniło się postanowienie o przekazaniu sprawy

prokuratorowi na podstawie art. 345 § 1 k.p.k.;

Poz. 296

4) od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego do dnia

a) wydania przez prokuratora postanowienia

o uwzględnieniu zażalenia na postanowienie

o umorzeniu postępowania na podstawie

art. 463 § 1 w związku z art. 465 § 1 k.p.k.,

b) wpływu akt sprawy z sądu po uchyleniu postanowienia o umorzeniu postępowania,

c) wydania postanowienia o podjęciu na nowo lub

wznowieniu umorzonego postępowania na

podstawie art. 327 § 1 albo art. 327 § 2 k.p.k.,

d) wydania przez Prokuratora Generalnego postanowienia o uchyleniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego na podstawie art. 328 k.p.k.

§ 263. 1. W uzasadnieniu postanowienia o podjęciu na nowo lub wznowieniu umorzonego postępowania należy wskazać okoliczności stanowiące podstawę jego wydania.

2. O podjęciu na nowo i o wznowieniu umorzonego postępowania zawiadamia się pokrzywdzonego

oraz instytucję państwową, samorządową lub społeczną, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,

a o wznowieniu również podejrzanego.

§ 264. Prokurator Generalny może uchylić prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania

przygotowawczego na podstawie art. 328 k.p.k., jeżeli

materiał dowodowy istniejący w chwili podejmowania decyzji o umorzeniu wskazuje, że jest ono niezasadne, a jednocześnie brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

§ 265. 1. Pismo zawierające żądanie wszczęcia lub

podjęcia na nowo umorzonego postępowania przygotowawczego w sprawie, w której uprawomocniło się

postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania

przygotowawczego albo o umorzeniu śledztwa lub

dochodzenia, jeżeli nie uzasadnia wszczęcia lub podjęcia na nowo umorzonego postępowania, pozostawia się bez biegu. Odpowiedzi składającemu pismo

udziela kierownik jednostki organizacyjnej, w której

wydano lub zatwierdzono postanowienie o odmowie

wszczęcia postępowania albo o jego umorzeniu.

rcl

§ 258. Jeżeli zażalenie nie odpowiada wymaganiom formalnym, a zwłaszcza nie wskazuje przedmiotu zaskarżenia, prokurator wzywa wnoszącego do

usunięcia braku w zakreślonym terminie. Wezwanie

wymaga wydania zarządzenia, które doręcza się wnoszącemu pismo z pouczeniem o skutkach procesowych nieusunięcia braku.

§ 262. Podjąć na nowo umorzone śledztwo lub dochodzenie może prokurator, który wydał lub zatwierdził postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego, a prokurator nadrzędny tylko wtedy,

gdy przejmuje sprawę do swego prowadzenia.

w.

§ 259. Po otrzymaniu zażalenia na postanowienie

w przedmiocie środka zapobiegawczego oraz w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego prokurator, nie

dostrzegając możliwości uchylenia lub zmiany tych

postanowień, niezwłocznie przesyła zażalenie wraz

z aktami sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie

bądź jest właściwy do rozpoznania zażalenia, i przedstawia uzasadniony wniosek o podjęcie stosownego

rozstrzygnięcia.

§ 260. 1. Uznając, że nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia na postanowienie zamykające drogę

do wydania wyroku, prokurator jest obowiązany

przedstawić je niezwłocznie właściwemu sądowi wraz

z aktami sprawy i wnioskiem zawierającym jego stanowisko co do zasadności zażalenia.

ww

2. Przed dokonaniem czynności, o których mowa

w ust. 1, prokurator może osobiście przedsięwziąć lub

zlecić Policji albo innemu uprawnionemu organowi

sprawdzenie nowych istotnych faktów i dowodów, na

które powołuje się wnoszący zażalenie.

Rozdział 10

Podjęcie na nowo i wznowienie umorzonego

postępowania oraz uchylenie lub zmiana

prawomocnego postanowienia o umorzeniu

postępowania

§ 261. 1. Postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego śledztwa lub dochodzenia należy wydać niezwłocznie po ujawnieniu okoliczności wskazujących,

że umorzenie postępowania było niezasadne.

2. W przypadku złożenia ponownego wniosku

w tym przedmiocie, właściwy prokurator, nie uwzględniając żądania, przekazuje pismo prokuratorowi nadrzędnemu nad tym, który wydał lub zatwierdził postanowienie. Jeżeli wniosek nie zawiera żadnych nowych

okoliczności podważających zasadność podjętej decyzji, prokurator nadrzędny udziela składającemu pismo

odpowiedzi, informując go o braku podstaw do

wszczęcia albo podjęcia na nowo umorzonego postępowania przygotowawczego. Odpowiedź powinna zawierać informację o pozostawieniu bez biegu następnych pism w tej samej sprawie, jeżeli nie zostaną

przedstawione nowe okoliczności, podważające zasadność prawomocnego postanowienia o odmowie

wszczęcia albo o umorzeniu postępowania przygotowawczego.

3. Pismo kwestionujące zasadność prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego przeciwko osobie, będące co do istoty

wnioskiem o wznowienie postępowania, przekazuje

się do rozpoznania prokuratorowi nadrzędnemu nad

prokuratorem, który wydał lub zatwierdził to postanowienie. Pismo informujące o braku podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 327 § 2 k.p.k. powinno

zawierać także informację o możliwości pozostawienia bez biegu następnych pism w tej sprawie, jeżeli

nie zostaną przedstawione w nich nowe okoliczności

uzasadniające wznowienie postępowania.

Rozdział 11

interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania

z urzędu. Przepis § 270 ust. 2 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.

.go

v.p

l

4. Jeżeli pismo zawiera wniosek o wydanie postanowienia przewidzianego w art. 328 k.p.k. lub potrzeba taka wyłoni się w toku badania sprawy, pismo wraz

z aktami i stosownym wnioskiem prokuratora apelacyjnego przekazuje się Prokuraturze Generalnej. Pismo informujące o braku podstaw do wydania postanowienia na podstawie art. 328 k.p.k. podpisuje dyrektor lub zastępca dyrektora właściwego departamentu

Prokuratury Generalnej.

Poz. 296

Postępowanie przyspieszone

§ 266. W postępowaniu przyspieszonym, w warunkach określonych przepisami rozdziału 54a k.p.k.,

prokurator przesłuchuje podejrzanego i zatwierdza

wniosek o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym, kierując go wraz z aktami sprawy i dowodami rzeczowymi do sądu albo odmawia jego zatwierdzenia.

§ 267. Prokurator przed zatwierdzeniem wniosku

o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym rozstrzyga o dowodach rzeczowych, a w razie konieczności wydaje postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego, oraz wykonuje inne czynności niezbędne do skierowania do sądu wniosku

o rozpoznanie sprawy w tym postępowaniu.

DZIAŁ IV

Współpr a ca mię dzy na r odow a w spr a wac h

k a r ny ch

Rozdział 1

Pomoc prawna

Oddział 1

Występowanie o zagraniczną pomoc prawną

§ 273. 1. Wniosek o udzielenie pomocy prawnej

w sprawie karnej powinien być sporządzony w języku

polskim, pismem maszynowym, bez skrótów i poprawek, podpisany przez prokuratora apelacyjnego lub

prokuratora okręgowego i opatrzony pieczęcią urzędową z nazwą prokuratury.

rcl

§ 268. W razie braku podstaw do zatwierdzenia

wniosku o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przyspieszonym oraz w przypadku przekazania sprawy

przez sąd celem przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, prokurator podejmuje decyzję co do

właściwej formy dalszego postępowania albo wydaje

postanowienie o jego umorzeniu.

§ 272. Jeżeli w toku postępowania przygotowawczego wszczętego o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego okaże się, że czyn będący przedmiotem postępowania jest przestępstwem ściganym

z oskarżenia prywatnego, a interes społeczny nie wymaga ścigania z urzędu, prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na brak

interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu.

W uzasadnieniu postanowienia należy wykazać brak

w czynie znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz brak interesu społecznego w ściganiu sprawcy z urzędu. Przepis § 270 ust. 2 zdanie

drugie stosuje się odpowiednio.

w.

§ 269. W razie stwierdzenia, że czyn wyczerpuje

znamiona przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego, lecz nie ma charakteru chuligańskiego, prokurator podejmuje decyzję co do dalszego biegu postępowania z uwzględnieniem art. 60 § 1 k.p.k.

Rozdział 12

Postępowanie w sprawach z oskarżenia prywatnego

ww

§ 270. 1. Jeżeli zawiadomienie o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego nie daje podstaw do

wszczęcia postępowania z urzędu, prokurator przekazuje doniesienie właściwemu sądowi, powiadamiając

o tym pokrzywdzonego.

2. W sprawie, w której dokonywano czynności

przewidziane w art. 307 k.p.k., prokurator, nie znajdując podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Pokrzywdzonego poucza się o prawie do złożenia aktu oskarżenia, ze wzmianką, że w przypadku

wniesienia przez niego prywatnego aktu oskarżenia

materiały sprawy zostaną na jego żądanie przesłane

sądowi.

§ 271. Jeżeli dowody zebrane w toku postępowania przygotowawczego nie potwierdzają oceny, o której mowa w art. 60 § 1 k.p.k., prokurator wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na brak

2. We wniosku należy przytoczyć dokładny adres

jednostki organizacyjnej wraz z numerami telefonu

i faksu, sygnaturę sprawy, dane personalne i adresy

podejrzanych i świadków, z których udziałem mają

być przeprowadzone czynności, a także określić zwięźle stan faktyczny sprawy ze wskazaniem kwalifikacji

prawnej czynu, którego postępowanie dotyczy, oraz

wskazać czynności wraz z uzasadnieniem konieczności ich przeprowadzenia.

3. Jeżeli wniosek dotyczy czynności z udziałem

osób przebywających za granicą, należy wskazać dane

umożliwiające organowi państwa obcego ich identyfikację, a w dalszej kolejności — miejsce pobytu.

§ 274. 1. Wniosek o przesłuchanie osoby powinien

zawierać katalog skierowanych do niej pytań.

2. W przypadku wnoszenia o przesłuchanie osoby

w charakterze świadka, należy jednocześnie zwrócić

się do organu państwa obcego z prośbą o uprzedzenie jej o treści art. 233 k.k. oraz w razie potrzeby zapoznanie z treścią art. 182 lub 183 § 1 k.p.k.

3. W przypadku wnoszenia o przesłuchanie podejrzanego należy zwrócić się do organu państwa obcego z prośbą o uprzednie pouczenie go o obowiązkach

i przysługujących mu uprawnieniach.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien

określać przesłanki uzasadniające powołanie zespołu

polskiego, przewidziane w art. 589c § 1 k.p.k., a także

elementy, które powinno zawierać porozumienie o powołaniu takiego zespołu, wymienione w art. 589b § 3

k.p.k.

§ 276. Jeżeli wniosek zawiera prośbę o przesłuchanie świadka lub biegłego w formie konferencji telefonicznej, powinno się również wskazać — oprócz danych wymienionych w § 275 — informację o tym, że

świadek lub biegły wyraża gotowość do udziału

w czynności w takiej formie.

§ 283. 1. Tryb określony w § 282 ust. 1 stosuje się

także w przypadku delegowania prokuratora do zespołu, o którym mowa w art. 589d § 1 k.p.k., chyba że

wniosek o delegowanie właściwy organ państwa

współpracującego skieruje bezpośrednio do Prokuratora Generalnego.

.go

v.p

l

§ 275. Jeżeli wniosek zawiera prośbę o przesłuchanie świadka lub biegłego w formie wideokonferencji,

powinno się dodatkowo wskazać organ i nazwiska

osób, które będą przeprowadzały czynność, oraz przyczyny, dla których nie jest pożądane lub możliwe osobiste stawiennictwo świadka lub biegłego.

§ 277. Do wniosku dołącza się wyciąg z powołanych w nim przepisów k.k. łącznie z przepisami dotyczącymi przedawnienia, z powołanych przepisów

k.p.k. i innych ustaw, jeżeli ich treść nie została przytoczona.

§ 278. 1. Jeżeli umowa przewiduje bezpośrednią

wymianę wniosków o pomoc prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych, wniosek taki powinien być zaadresowany do odpowiedniej jednostki

prokuratury lub innego właściwego organu za granicą

i powoływać się na postanowienia stosownej umowy

lub porozumienia.

Oddział 2

Wykonywanie wniosków o udzielenie pomocy

prawnej

§ 284. Czynności w ramach pomocy prawnej powinny być przeprowadzone przez prokuratora właściwej prokuratury apelacyjnej, prokuratora właściwej

prokuratury okręgowej albo prokuratora właściwej

prokuratury rejonowej pod nadzorem służbowym prokuratury okręgowej.

§ 285. Protokoły z czynności przeprowadzanych

w ramach realizacji wniosku o udzielenie pomocy

prawnej sporządza się w języku polskim, pismem maszynowym, bez skrótów i poprawek i opatruje pieczęcią urzędową. Oryginały przekazywane są stronie

wzywającej, zaś odpisy pozostawia się w aktach podręcznych prokuratora.

rcl

2. Jeżeli umowa o obrocie prawnym nie przewiduje bezpośredniej wymiany wniosków o pomoc prawną pomiędzy właściwymi organami państw obcych,

wniosek taki przesyła się w dwóch egzemplarzach bez

wskazania adresata i bez powoływania podstawy

prawnej do Prokuratury Generalnej, która przesyła je

do właściwego organu państwa obcego.

2. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 589e § 1 k.p.k., prokurator uczestniczący w pracach zespołu przedstawia niezwłocznie

prokuratorowi przełożonemu informację na piśmie.

§ 279. Wniosek o pomoc prawną polegający na

przesłuchaniu obywatela polskiego w charakterze podejrzanego, świadka lub biegłego, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy przesyła bezpośrednio

do właściwego urzędu konsularnego.

w.

§ 280. 1. W sprawach skomplikowanych lub szczególnej wagi prokurator może zwrócić się o dopuszczenie go przez organ państwa obcego do udziału w czynnościach wymienionych we wniosku.

2. Wyjazd prokuratora w celu wzięcia udziału

w czynnościach przeprowadzanych za granicą wymaga zgody prokuratora apelacyjnego lub prokuratora

okręgowego.

ww

§ 281. 1. Doręczenie pism osobom przebywającym

na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o obrocie prawnym, odbywa się

w trybie przewidzianym w tej umowie.

2. Jeżeli osoba przebywa na terytorium państwa,

z którym Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy

o obrocie prawnym, dokumenty doręcza się wraz

z tłumaczeniem drogą pocztową za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

§ 282. 1. Wniosek o powołanie wspólnego zespołu

śledczego, o którym mowa w art. 589c k.p.k., prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy kieruje drogą

służbową do Prokuratora Generalnego.

§ 286. Jeżeli otrzymany wniosek zawiera prośbę

o dokonanie czynności poza właściwością miejscową

danej jednostki organizacyjnej, wniosek taki należy

niezwłocznie przekazać właściwej prokuraturze apelacyjnej lub okręgowej z jednoczesnym powiadomieniem o tym strony wzywającej.

§ 287. W przypadku otrzymania wniosku niezawierającego informacji umożliwiających jego wykonanie,

należy zwrócić się do strony wzywającej o jego uzupełnienie lub wyjaśnienia w tym zakresie.

§ 288. Wniosek organu państwa obcego o dopuszczenie do udziału w czynnościach jego przedstawiciela rozpoznaje prokurator apelacyjny lub prokurator

okręgowy właściwy dla miejsca dokonania tych czynności.

Rozdział 2

Przejęcie i przekazanie ścigania karnego

§ 289. W przypadku przejęcia przez polskie organy

wymiaru sprawiedliwości ścigania karnego na podstawie wniosku skierowanego przez państwo obce,

o którym mowa w art. 590 § 1 k.p.k., po zakończeniu

postępowania, odpis prawomocnej decyzji należy

przesłać bezpośrednio zagranicznemu organowi sądowemu lub za pośrednictwem Prokuratury Generalnej, gdy taki tryb porozumiewania się wynika z umowy międzynarodowej.

1) oznaczenie organu wzywającego, włącznie ze

wskazaniem numeru telefonu i telefaksu, a w miarę możliwości także osoby wyznaczonej do kontaktu oraz jej adresu poczty elektronicznej;

2) przedmiot i podstawę wniosku;

§ 294. Jeżeli podejrzany nie posiada dokumentu

uprawniającego do przekroczenia granicy państwa,

prokurator, przed przekazaniem dyrektorowi aresztu

śledczego nakazu, o którym mowa w § 292, zwraca się

o wydanie stosownego dokumentu do urzędu konsularnego lub przedstawicielstwa dyplomatycznego

w Rzeczypospolitej Polskiej państwa, którego obywatelem jest tymczasowo aresztowany, a jeżeli nie jest

to możliwe, występuje o wydanie dokumentu, o którym mowa w art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca

2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234,

poz. 1694, z późn. zm.14)).

.go

v.p

l

§ 290. 1. Wniosek o przejęcie ścigania karnego kierowany do państwa obcego przez polskie organy wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 591 § 1

k.p.k., powinien zawierać

Poz. 296

3) imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, miejsce zamieszkania lub pobytu oraz

imiona rodziców podejrzanego;

Rozdział 3

4) zwięzły opis stanu faktycznego oraz informacje dotyczące rozmiaru szkody.

2. Do wniosku dołącza się akta sprawy zawierające

uwierzytelnione odpisy materiału dowodowego oraz

wyciągi z przepisów karnych dotyczących kwalifikacji

czynu będącego przedmiotem postępowania oraz

przedawnienia karalności czynu.

3. W przypadku akt przekazywanych za granicę za

pośrednictwem Prokuratury Generalnej, należy przygotować dwa egzemplarze wyżej wymienionych odpisów oraz w razie wątpliwości uzgodnić z Prokuraturą

Generalną sposób przekazania dowodów rzeczowych.

Ekstradycja

Oddział 1

Wystąpienie z wnioskiem do państwa obcego

o wydanie osoby ściganej

§ 295. 1. Wniosek o wydanie osoby ściganej powinien zawierać w szczególności

1) oznaczenie organu wzywającego, włącznie z adresem, numerem telefonu i faksu oraz adresem

poczty elektronicznej;

2) przedmiot i podstawę wniosku;

3) imię, nazwisko, obywatelstwo, datę i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania lub pobytu oraz

imiona rodziców osoby ściganej;

§ 291. 1. Do akt sprawy przekazywanego postępowania karnego należy dołączyć udokumentowany

wniosek pokrzywdzonego o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, o ile taki wniosek został złożony.

5) informacje o przedawnieniu karalności.

w.

rcl

4. Wniosek podlega tłumaczeniu przez tłumacza

przysięgłego na język urzędowy państwa wezwanego

lub inny wskazany język, chyba że umowa międzynarodowa lub porozumienie stanowi inaczej. Załączniki

do wniosku tłumaczy się tylko wtedy, gdy umowa lub

porozumienie tak stanowi.

2. W sprawie, w której przejęte postępowanie karne zawiera wniosek pokrzywdzonego o naprawienie

szkody należy, kierując do sądu akt oskarżenia, wnosić

i popierać ten wniosek.

ww

§ 292. 1. W razie uwzględnienia wniosku o przejęcie ścigania przez organy państwa obcego wobec osoby tymczasowo aresztowanej w Rzeczypospolitej Polskiej, prokurator sporządza nakaz wydania i przetransportowania oskarżonego do granicy Rzeczypospolitej

Polskiej w uzgodnionym uprzednio terminie.

2. Nakaz, o którym mowa w ust. 1, prokurator przesyła dyrektorowi właściwego aresztu śledczego.

§ 293. 1. Wraz z osobą tymczasowo aresztowaną

przekazuje się organowi państwa obcego dowody rzeczowe, o ile ich charakter na to pozwala.

2. O ile postanowiono o przekazaniu dowodów

rzeczowych organowi państwa obcego w przypadkach innych niż określone w ust. 1, prokurator zwraca

się do organu państwa obcego o wskazanie czasu,

miejsca i sposobu ich przekazania.

4) opis czynów, w związku z którymi wnioskuje się

o wydanie, czas i miejsce ich popełnienia oraz

kwalifikację prawną;

2. Do wniosku dołącza się

1) odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu;

2) odpis listu gończego;

3) tekst przepisów mających zastosowanie w sprawie, w tym tekst przepisów o przedawnieniu;

4) w miarę możliwości fotografię lub inne materiały

identyfikacyjne osoby ściganej.

§ 296. Wniosek o wydanie w dwóch egzemplarzach i wraz z załącznikami prokurator apelacyjny lub

prokurator okręgowy przesyła do Prokuratury Generalnej w celu nadania dalszego biegu.

§ 297. Prokurator, który wnioskował o wydanie,

zawiadamia areszt śledczy, w którym osadzono osobę

wydaną, jakie postępowanie było podstawą wydania,

a także, że osoba wydana nie może być bez zgody

14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165,

poz. 1170, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 180, poz. 1112,

Nr 216, poz. 1367, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570

oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206 i Nr 95,

poz. 790.

Oddział 2

§ 303. 1. O zastosowaniu przez sąd i uchyleniu

tymczasowego aresztowania wobec obywatela państwa obcego prokurator apelacyjny lub prokurator

okręgowy bezzwłocznie powiadamia Prokuraturę Generalną oraz wysyła pisemne zawiadomienie bezpośrednio do właściwego terytorialnie urzędu konsularnego lub do właściwego przedstawicielstwa dyplomatycznego. W odniesieniu do obywateli państw obcych,

z którymi Rzeczpospolita Polska nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych, oraz osób korzystających

z prawa azylu, zawiadomienie kieruje się do Departamentu Konsularnego i Polonii Ministerstwa Spraw

Zagranicznych, a jego kopię przesyła się do Prokuratury Generalnej.

.go

v.p

l

państwa wydającego ścigana, skazana ani pozbawiona wolności w celu wykonania kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo popełnione przed dniem

wydania niż to, w związku z którym nastąpiło wydanie.

Poz. 296

Wydanie osoby ściganej na wniosek państwa

obcego

§ 298. 1. Czynności zastrzeżone dla prokuratora

powinny być wykonywane przez prokuratora właściwej prokuratury okręgowej. W toku tych czynności należy przede wszystkim ustalić, czy zachodzą warunki

do wydania osoby ściganej.

2. O wyjaśnienie wątpliwości w przedmiocie obywatelstwa osoby objętej wnioskiem państwa obcego

o ekstradycję należy zwracać się do właściwego urzędu, a w przypadku stwierdzenia, że uzyskanie dowodów obywatelstwa polskiego nastąpiło z naruszeniem

prawa, należy wystąpić o unieważnienie odnośnych

dokumentów.

3. Jeżeli w toku czynności zajdzie potrzeba uzyskania dodatkowych informacji od organu występującego o ekstradycję, należy zebrane materiały wraz z odpowiednim wnioskiem przedstawić Prokuraturze

Generalnej.

3. Dokument tożsamości cudzoziemca, wobec którego zastosowano tymczasowe aresztowanie, deponuje się w areszcie śledczym.

4. O udzieleniu zezwolenia właściwemu przedstawicielowi dyplomatycznemu lub konsularnemu na widzenie z tymczasowo aresztowanym cudzoziemcem

decyduje prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy albo wyznaczony prokurator, mając na uwadze

zasady i terminy określone w konwencji konsularnej

i innych umowach międzynarodowych, jeżeli zawarte

zostały z państwem, którego obywatelem jest tymczasowo aresztowany.

rcl

§ 299. Po ustaleniu, że osoba wskazana we wniosku państwa obcego podlega ekstradycji, prokurator

przesłuchuje tę osobę w charakterze podejrzanego

oraz w miarę potrzeby zabezpiecza dowody, po czym

wnosi sprawę do właściwego miejscowo sądu okręgowego.

2. Zawiadomienie o zastosowaniu tymczasowego

aresztowania, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać, poza danymi osobowymi, określeniem obywatelstwa i miejsca zamieszkania, oznaczenie dokumentu tożsamości, treść przedstawionego zarzutu

wraz z kwalifikacją prawną czynu i podstawą prawną

tymczasowego aresztowania, datę zatrzymania i miejsce osadzenia.

§ 300. Prokurator bierze udział w posiedzeniu sądu, dotyczącym wydania opinii w przedmiocie ekstradycji.

w.

§ 301. 1. Przy występowaniu do sądu z wnioskiem

o zastosowanie tymczasowego aresztowania na wniosek organu państwa obcego obowiązują ogólne przepisy o dopuszczalności stosowania środków zapobiegawczych.

2. Zawiadamiając bezpośrednio organ ścigający

państwa obcego i Prokuraturę Generalną o zastosowaniu przez sąd tymczasowego aresztowania cudzoziemca, należy podać datę zatrzymania.

ww

Rozdział 4

Postępowanie w stosunku do cudzoziemców

i osób korzystających z immunitetów

§ 302. Poza przypadkami określonymi w art. 586

§ 1 i art. 613 § 1 k.p.k. oraz gdy nie nastąpiło pouczenie o treści art. 138 k.p.k., doręczenie pisma stronie

i osobie składającej poręczenie majątkowe, a przebywającej na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o obrocie prawnym, odbywa się w trybie przewidzianym w tej umowie; osobie

przebywającej na terytorium innego państwa, doręcza

się pismo wraz z tłumaczeniem drogą pocztową za

zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

§ 304. 1. Prokurator apelacyjny lub prokurator

okręgowy bezzwłocznie powiadamia za pośrednictwem Prokuratury Generalnej Protokół Dyplomatyczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych o prowadzeniu

postępowania karnego, dotyczącego osoby korzystającej z immunitetu dyplomatycznego i konsularnego.

2. Na prokuratorze apelacyjnym lub prokuratorze

okręgowym spoczywa obowiązek powiadamiania Prokuratury Generalnej o decyzjach procesowych wydawanych w sprawach, o których mowa w ust. 1.

3. Odpis decyzji kończącej postępowanie karne doręcza osobie korzystającej z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego Protokół Dyplomatyczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych na wniosek Prokuratury Generalnej.

Rozdział 5

Współpraca w ramach Unii Europejskiej

Oddział 1

Przekazywanie osób ściganych na podstawie

europejskiego nakazu aresztowania i poszukiwania

międzynarodowe

§ 305. 1. W sytuacji określonej w art. 607a k.p.k.

wniosek o wydanie europejskiego nakazu aresztowa-

pejskim”, wydanego przez organ innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, jest właściwy miejscowo prokurator okręgowy.

2. Jeżeli miejsce pobytu osoby ściganej jest znane, właściwy prokurator apelacyjny lub prokurator

okręgowy jednocześnie wnosi do sądu okręgowego

o przekazanie nakazu właściwemu organowi sądowemu państwa wykonania nakazu.

2. Po dokonaniu czynności, o których mowa

w art. 607k § 2—4 k.p.k., prokurator okręgowy kieruje

sprawę do właściwego miejscowo sądu okręgowego

z wnioskiem o wydanie postanowienia w przedmiocie

przekazania osoby ściganej. Kierując wniosek o wydanie postanowienia o przekazaniu osoby ściganej, prokurator wnosi jednocześnie, jeżeli istnieją przesłanki,

o zastosowanie wobec tej osoby tymczasowego aresztowania lub innego środka zapobiegawczego.

.go

v.p

l

nia, zwanego dalej „nakazem”, kieruje do sądu okręgowego właściwy miejscowo prokurator apelacyjny

lub prokurator okręgowy.

3. W przypadku gdy osoba ścigana, której miejsce

pobytu jest znane, przebywa na terytorium państwa

uczestniczącego w Systemie Informacyjnym Schengen, zwanym dalej „SIS”, przesyła się, w formie dokumentu elektronicznego odpis nakazu w formacie PDF

i jego tłumaczenie na język angielski w formacie DOC,

TXT lub RTF, w sposób zapewniający poufność i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio na

adres poczty elektronicznej Biura SIRENE, po czym

dokonuje się bezzwłocznie wprowadzenia danych tej

osoby do SIS; przepis § 322 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

§ 308. O każdym przypadku wystąpienia do sądu

okręgowego o wydanie nakazu oraz o przyjęciu nakazu europejskiego od organu państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, a także o decyzji sądu w tym zakresie prokurator okręgowy niezwłocznie informuje Prokuraturę Generalną. Prokuraturę Generalną należy

również informować o niedotrzymaniu terminów wydania postanowienia w przedmiocie przekazania osoby ściganej, określonych w art. 607m k.p.k., oraz o wystąpieniu przeszkód w jej przekazaniu, o których mowa w art. 607n § 2 k.p.k.

Oddział 2

rcl

4. W przypadku gdy miejsce pobytu osoby ściganej nie jest znane, a istnieje podejrzenie, że osoba ścigana może przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS, przesyła się, w formie dokumentu

elektronicznego odpis nakazu w formacie PDF i jego

tłumaczenie na język angielski w formacie DOC, TXT

lub RTF wraz z wnioskiem o wdrożenie poszukiwań

międzynarodowych w formacie PDF w sposób zapewniający poufność i integralność przekazywanych danych, bezpośrednio na adres poczty elektronicznej

Biura SIRENE, po czym dokonuje się bezzwłocznie

wprowadzenia danych tej osoby do SIS. Odpis wniosku o wdrożenie poszukiwań międzynarodowych wraz

z informacją o przekazaniu odpisu nakazu i jego tłumaczenia na język angielski do Biura SIRENE przesyła

się do wiadomości Prokuraturze Generalnej; przepis

§ 322 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

§ 307. Udział prokuratora w czynnościach sądu

okręgowego związanych z wydaniem i wykonaniem

europejskiego nakazu aresztowania jest obowiązkowy.

w.

5. W przypadku ustalenia, że osoba ścigana przebywa, lub gdy istnieje podejrzenie, że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS,

niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

ww

6. Przejęcia osoby ściganej przekazywanej do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie nakazu, dokonuje

właściwa prokuratura apelacyjna lub prokuratura

okręgowa po bezpośrednich uzgodnieniach z organem sądowym państwa wykonania nakazu albo za

pośrednictwem punktów kontaktowych Europejskiej

Sieci Sądowniczej lub Prokuratury Generalnej.

7. Prokurator zawiadamia areszt śledczy, w którym

osadzono osobę przekazaną, jakie postępowanie było

podstawą przekazania, a także, że osoba przekazana

nie może być bez zgody organu sądowego państwa

wykonania nakazu ścigana, skazana ani pozbawiona

wolności w celu wykonania kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo popełnione przed dniem

przekazania, niż to, w związku z którym nastąpiło przekazanie.

§ 306. 1. Organem uprawnionym do przyjęcia europejskiego nakazu aresztowania, o którym mowa

w art. 607k § 1 k.p.k., zwanego dalej „nakazem euro-

Obrót prawny związany z wykonywaniem

orzeczeń

§ 309. O wykonanie postanowienia o zatrzymaniu

dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia występuje prokurator właściwej prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej.

§ 310. Wystąpienie o wykonanie, chociażby nieprawomocnego, postanowienia o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia kieruje się bezpośrednio do właściwego organu sądowego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

chyba że oświadczenie złożone przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej stanowi inaczej.

§ 311. Prokurator, który występował o wykonanie

postanowienia o zatrzymaniu dowodów lub mającego

na celu zabezpieczenie mienia, w razie potrzeby prowadzi konsultacje z organem sądowym innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a w szczególności przekazuje, na żądanie tego organu, dalsze niezbędne informacje umożliwiające wykonanie tego

postanowienia.

§ 312. Orzeczenie organu sądowego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zatrzymaniu

dowodów lub mające na celu zabezpieczenie mienia

wykonuje prokurator właściwej miejscowo prokuratury okręgowej albo prokurator prokuratury rejonowej

pod nadzorem prokuratury okręgowej.

§ 313. Po ustaleniu, że dowody lub mienie znajdują się lub są przechowywane na terytorium Polski i nie

zachodzą przesłanki do odmowy wykonania orzecze-

§ 314. Jeżeli okaże się, że dowody lub mienie, których dotyczy orzeczenie sądowe organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, znajdują się

lub są przechowywane na obszarze właściwości różnych prokuratur okręgowych, jednostka do której

wpłynęło orzeczenie przekazuje niezwłocznie jego odpisy wszystkim właściwym miejscowo prokuraturom

okręgowym, powiadamiając o tym organ sądowy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który wystąpił z orzeczeniem. Wówczas każda z właściwych

miejscowo prokuratur bada, czy nie zachodzą przesłanki do odmowy wykonania orzeczenia, jak również

wydaje postanowienie w przedmiocie wykonania tego orzeczenia.

§ 315. Decyzję o wstrzymaniu wykonania orzeczenia o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia prokurator powinien podjąć najpóźniej w momencie wydawania postanowienia

w przedmiocie wykonania tych orzeczeń.

Oddział 3

§ 318. 1. W ramach prowadzonych postępowań

prokuratorzy mogą zwracać się do punktów kontaktowych EJN ustanowionych dla obszaru właściwości

danej prokuratury apelacyjnej o pomoc w uzyskaniu

informacji o prawie i praktyce państw działających

w ramach EJN, w tym dotyczących w szczególności

.go

v.p

l

nia, prokurator wydaje postanowienie w przedmiocie

wykonania tego orzeczenia bez konieczności wydania

postanowienia o zatrzymaniu dowodów lub o zabezpieczeniu mienia na podstawie krajowych przepisów

k.p.k.

1) prawidłowego przygotowania wniosku o pomoc

prawną, europejskiego nakazu aresztowania oraz

innych instrumentów z zakresu współpracy międzynarodowej;

2) ustalenia organów właściwych do przyjmowania

wystąpień, o których mowa w pkt 1;

3) stanu realizacji wystąpień, o których mowa

w pkt 1, przez organ strony wezwanej;

2. Jednostki organizacyjne umożliwiają realizację

zadań EJN poprzez przekazywanie informacji na zapytania polskich punktów kontaktowych sieci.

§ 319. 1. W sprawach o przestępstwa skierowane

przeciwko interesom finansowym Unii Europejskiej

prokuratorzy apelacyjni i okręgowi mogą zwrócić się

do OLAF o udzielenie informacji, udostępnienie materiałów albo podjęcie działań koordynacyjnych niezbędnych dla potrzeb prowadzonego postępowania.

Wystąpienia dotyczyć mogą również uzyskania informacji z zakresu funkcjonowania instytucji Unii Europejskiej.

rcl

Pozostałe formy współpracy

§ 316. 1. W ramach prowadzonego postępowania

jednostki organizacyjne współpracują z instytucjami Unii Europejskiej, w tym w szczególności

z EUROJUST, Europejską Siecią Sądową (EJN) oraz

Europejskim Urzędem do Spraw Zwalczania Nadużyć

Finansowych (OLAF).

w.

2. Jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, prokuratorzy apelacyjni i okręgowi porozumiewają się z instytucjami określonymi w ust. 1 bezpośrednio. W sprawach

zawiłych, jeżeli wymagają tego okoliczności sprawy,

komunikacja taka odbywać się może za pośrednictwem Prokuratury Generalnej.

§ 317. 1. W sprawach o charakterze transgranicznym, prowadzonych o przestępstwa dużej wagi,

w szczególności popełnione w grupie zorganizowanej,

prokuratorzy apelacyjni i prokuratorzy okręgowi mogą zwrócić się do Krajowego Przedstawiciela Polski

w EUROJUST w celu podjęcia przez EUROJUST

ww

Poz. 296

1) działań koordynujących postępowania prowadzone lub nadzorowane przez prokuraturę z działaniami organów sądowych innych państw członkowskich Unii Europejskiej;

2) działań mających na celu przyspieszenie wykonania wniosku o pomoc prawną, europejskiego nakazu aresztowania oraz innych instrumentów z zakresu współpracy międzynarodowej.

2. Jednostki organizacyjne umożliwiają realizację

zadań Krajowego Przedstawiciela Polski w EUROJUST

poprzez udzielanie informacji na kierowane przez niego zapytania.

2. Jednostki organizacyjne umożliwiają realizację

zadań OLAF poprzez udzielanie informacji na kierowane przez Urząd zapytania, jak również udostępnianie,

w granicach przewidzianych przepisami prawa, materiałów z prowadzonych postępowań.

Rozdział 6

Dostęp do danych

Systemu Informacyjnego Schengen (SIS)

oraz Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS)

§ 320. Prokurator apelacyjny oraz prokurator okręgowy zapewniają całodobowy kontakt z Biurem

SIRENE poprzez zorganizowanie systemu dyżurów

pełnionych przez prokuratorów kierowanej przez siebie jednostki organizacyjnej.

§ 321. Przetwarzanie danych SIS odbywa się poprzez Centralną Bazę Danych Systemu Informatycznego Prokuratury.

§ 322. 1. Wpisów danych SIS w sprawach pozostających na etapie postępowania przygotowawczego

dokonują prokuratury apelacyjne i prokuratury okręgowe.

2. Wprowadzenia danych SIS dotyczących osób,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o SIS

oraz VIS, dokonuje się bezzwłocznie w przypadku

ustalenia, że osoba poszukiwana przebywa lub zaistnienia podejrzenia, że może ona przebywać na terytorium państwa uczestniczącego w SIS.

§ 328. W przypadku zaistnienia potrzeby uzyskania

wglądu do danych Wizowego Systemu Informacyjnego, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 7 ust. 1 pkt 1—3

ustawy o SIS oraz VIS, prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy zwraca się w tej sprawie do Komendanta Głównego Policji jako centralnego punktu dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego, o którym

mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o SIS oraz VIS.

.go

v.p

l

3. Wprowadzenia danych SIS dotyczących osób,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o SIS oraz

VIS, i przedmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1

pkt 7 ustawy o SIS oraz VIS, można dokonywać w przypadku ustalenia, że osoby te przebywają, a przedmioty te znajdują się lub zaistnienia podejrzenia, że osoby

te mogą przebywać, a przedmioty te mogą znajdować

się na terytorium państwa uczestniczącego w SIS oraz

gdy uzasadnia to waga lub charakter sprawy.

Poz. 296

DZIAŁ V

§ 323. 1. Obowiązkiem prokuratora prowadzącego

lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze

w sprawie, w której podjęto czynności poszukiwawcze

za pośrednictwem SIS, jest dbałość o zgodność z prawem, dokładność i aktualność wprowadzonych danych SIS, w tym o bezzwłoczną zmianę lub usunięcie

danych niezgodnych z prawem, niedokładnych lub

nieaktualnych.

2. Bezpośrednio po przekazaniu osoby, o której

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy o SIS oraz VIS,

uchyleniu nakazu albo w przypadku, gdy nastąpiło

przedawnienie karalności przestępstwa, dokonuje się

usunięcia danych niezgodnych z prawem lub nieaktualnych.

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 329. W postępowaniu przed sądem prokurator

sprawuje funkcję oskarżyciela publicznego oraz podejmuje czynności zmierzające do prawidłowego

i jednolitego stosowania prawa. W tym celu

1) bierze udział w rozprawach i posiedzeniach;

2) składa wnioski co do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć;

3) zaskarża orzeczenia i zarządzenia, które uznaje za

niesłuszne.

§ 330. Prokurator w toku postępowania sądowego

dąży do realizacji celów postępowania karnego określonych w art. 2 § 1 k.p.k. oraz współdziała z sądem

w przeprowadzeniu procesu rzetelnego, sprawnego

i z poszanowaniem godności uczestników postępowania.

rcl

3. Prokurator, do którego zadań należy wykonywanie czynności z zakresu obrotu prawnego z zagranicą,

nie rzadziej niż co 6 miesięcy, żąda od właściwego prokuratora nadesłania informacji o stanie spraw, w których wprowadzono dane SIS, i podejmuje działania

zmierzające do zapewnienia aktualności tych danych.

Udzia ł pr ok ur a t or a w post ę pow a niu

są dow y m w spr a w a ch k a r ny ch

§ 324. Wglądu do danych SIS dotyczących osób

i przedmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1—7

ustawy o SIS oraz VIS, można dokonywać wyłącznie

w sytuacji, gdy uzasadniają to potrzeby postępowania

karnego.

w.

§ 325. W przypadku stwierdzenia, że dane osoby

biorącej udział w postępowaniu lub dane przedmiotu

zatrzymanego dla potrzeb postępowania karnego są

zarejestrowane w SIS, podejmuje się niezwłocznie

czynności umożliwiające podjęcie wnioskowanych

działań w związku ze zidentyfikowaniem osoby lub

przedmiotu oraz informuje Biuro SIRENE przy użyciu

formularzy, których wzory określono w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy o SIS

oraz VIS.

ww

§ 326. W przypadku stwierdzenia wprowadzenia

danych SIS dokonanego przez organ innego państwa,

które wymaga zastrzeżenia w SIS z uwagi na zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 604 § 1 pkt 1 albo

art. 607p § 1 pkt 4 lub § 2 k.p.k., prokurator, do którego

zadań należy wykonywanie czynności z zakresu obrotu prawnego z zagranicą, niezwłocznie informuje Biuro SIRENE o konieczności dokonania takiego zastrzeżenia.

§ 327. W przypadku braku bezpośredniego dostępu do danych SIS spowodowanego przyczynami niezależnymi od prokuratury wprowadzenia danych SIS

dokonują prokuratury apelacyjne i prokuratury okręgowe za pośrednictwem centralnego organu technicznego Krajowego Systemu Informatycznego przy użyciu karty wpisu, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy

o SIS oraz VIS.

Rozdział 2

Udział prokuratora w postępowaniu przed sądem

pierwszej instancji

§ 331. 1. Prokurator uczestniczy w posiedzeniach

sądu, gdy ustawa tak stanowi, oraz gdy sąd rozpoznaje wniosek prokuratora albo rozstrzyga zażalenie na

jego decyzję.

2. W posiedzeniu sądu rozpoznającego zażalenie

na zatrzymanie udział prokuratora jest obowiązkowy,

gdy zatrzymanie nastąpiło na jego zarządzenie lub gdy

w trybie nadzoru prokurator stwierdził uchybienia

w przebiegu tej czynności.

3. Prokurator powinien uczestniczyć także w innych posiedzeniach, gdy wymaga tego dobro postępowania.

§ 332. 1. Do udziału w rozprawie (posiedzeniu) powinien być wyznaczony prokurator, który w danej

sprawie prowadził lub nadzorował postępowanie

przygotowawcze albo sporządził akt oskarżenia.

2. W sprawach skomplikowanych, a także w przypadku, gdy postępowanie prowadził zespół prokuratorów, w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania przed sądem do udziału w rozprawie można

wyznaczyć więcej niż jednego prokuratora.

§ 338. 1. Przy powoływaniu się na dowód należy

w uzasadnieniu środka odwoławczego wskazać numer karty akt sprawy, a także postanowienia o ujawnieniu dowodu.

§ 333. Na rozprawie (posiedzeniu) prokurator składa wnioski we wszystkich kwestiach wymagających

rozstrzygnięcia przez sąd i wypowiada się co do wniosków zgłaszanych przez uczestników postępowania.

Wypowiedzi prokuratora zawierają należycie sprecyzowane stanowisko. Prokurator zwraca uwagę, aby

jego wypowiedzi były zaprotokołowane z możliwą dokładnością.

2. Jeżeli w środku odwoławczym powołuje się dowody objęte wnioskiem o sprostowanie protokołu

rozprawy, a w kwestii tej nie nastąpiło jeszcze rozstrzygnięcie, treść dowodów można także podać

w brzmieniu określonym we wniosku o sprostowanie

protokołu rozprawy.

.go

v.p

l

3. Odstępstwa od zasady, określonej w ust. 1, są

dopuszczalne w uzasadnionych przypadkach, a w postępowaniu przed sądem okręgowym tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych.

§ 334. Prokurator w przemówieniu końcowym, po

przedstawieniu istotnych okoliczności sprawy, omówieniu i ocenie dowodów, wskazuje na prawne i społeczne aspekty sprawy, uzasadniając kwalifikację

prawną czynu, rodzaj i wymiar wnioskowanej kary

i środków karnych oraz innych rozstrzygnięć.

§ 335. W sprawach, w których funkcje oskarżycielskie przed sądami rejonowymi wykonują przedstawiciele innych organów, prokurator zapoznaje się z treścią orzeczeń i w miarę potrzeby zaskarża je. Organom

tym prokurator udziela wskazówek i zaleceń w wypełnianiu funkcji oskarżycielskiej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio po otrzymaniu z sądu zawiadomienia o przyjęciu środka odwoławczego wniesionego przez oskarżonego, z tym

że z aktami podręcznymi przesyła się w miarę możliwości odpis wyroku i tego środka.

Rozdział 4

Udział prokuratora w postępowaniu przed sądem

odwoławczym

rcl

§ 336. 1. Z przebiegu i wyników rozprawy (posiedzenia) prokurator składa niezwłocznie sprawozdanie

wraz z własną oceną orzeczenia (zarządzenia) przełożonemu, który swoim podpisem pod adnotacją w aktach podręcznych stwierdza przyjęcie sprawozdania.

W szczególności prokurator informuje przełożonego

o zastosowaniu przez sąd art. 387 i 397 k.p.k., czyniąc

o tym adnotację w aktach podręcznych. W sprawach

rozpoznawanych bez udziału prokuratora zasadność

orzeczenia bada i składa sprawozdanie wyznaczony

prokurator.

§ 339. 1. Równocześnie z przesłaniem do sądu

środka odwoławczego należy przekazać prokuratorowi, który będzie występował przed sądem odwoławczym, akta podręczne wraz z odpisem zaskarżonego

orzeczenia i dodatkowym odpisem środka odwoławczego.

w.

2. Przełożony, niezależnie od oceny prokuratora,

może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia orzeczenia. Wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia orzeczenia, które wydano w sprawie

obejmującej więcej niż jednego oskarżonego, powinien wskazywać, którego z oskarżonych dotyczy.

ww

3. W przypadku określonym w ust. 2 po uzyskaniu

sporządzonego na piśmie uzasadnienia orzeczenia

przełożony może wyznaczyć innego prokuratora niż

uczestniczący w rozprawie do dokonania oceny zasadności orzeczenia. Ocenę taką poprzedza zapoznanie

się z aktami danej sprawy. W razie stwierdzenia braku

podstaw do zaskarżenia orzeczenia prokurator przedstawia swoją ocenę na piśmie.

Rozdział 3

Środki odwoławcze

§ 337. 1. Środek odwoławczy od orzeczenia sądu

pierwszej instancji przesyła do sądu prokurator, który

skierował akt oskarżenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego.

§ 340. Do udziału w rozprawach i posiedzeniach

sądu odwoławczego wyznacza prokuratora naczelnik

właściwego wydziału, który decyduje także o potrzebie złożenia pisemnego wniosku. Przepis § 332 stosuje się odpowiednio.

§ 341. Prokurator uczestniczący w postępowaniu

przed sądem odwoławczym cofa środek odwoławczy

w przypadkach określonych w art. 429 § 1 k.p.k., a także, który uznał za oczywiście bezzasadny.

§ 342. O cofnięciu środka odwoławczego należy

zawiadomić prokuratora, który zaskarżył orzeczenie,

podając mu motywy tej decyzji.

§ 343. 1. W postępowaniu przed sądem odwoławczym przepis § 333 stosuje się odpowiednio.

2. W razie potrzeby, wynikającej z charakteru sprawy lub wagi rozstrzyganych problemów, sporządza

się wniosek na piśmie.

§ 344. Akta podręczne zwraca się właściwej jednostce organizacyjnej, podając w miarę potrzeby

główne motywy stanowiska sądu odwoławczego oraz

ocenę tego stanowiska.

§ 345. Zwracając akta podręczne prokuratorowi

okręgowemu (rejonowemu), powiadamia się go o dostrzeżonych w postępowaniu odwoławczym uchybieniach postępowania przygotowawczego lub sądowego, a w miarę potrzeby podejmuje się odpowiednie

środki oddziaływania służbowego.

4. Wniosek o wznowienie postępowania przesyła

do właściwego sądu odpowiednio prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.

.go

v.p

l

Rozdział 5

Poz. 296

Zaskarżanie prawomocnych orzeczeń

§ 346. 1. W razie stwierdzenia w orzeczeniu sądu

odwoławczego uchybień wymienionych w art. 439

k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 523 k.p.k., wniosek o doręczenie

orzeczenia kieruje do sądu odwoławczego odpowiednio naczelnik właściwego wydziału prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej. W przypadku, o którym mowa w art. 457 § 2 k.p.k., przy kierowaniu wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem stosuje

się odpowiednio § 336 ust. 2 zdanie drugie.

§ 349. Do udziału prokuratora Prokuratury Generalnej przed Sądem Najwyższym w postępowaniu kasacyjnym i dotyczącym wznowienia postępowania

stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 4.

2. Kasację od orzeczenia, o którym mowa w ust. 1,

sporządzoną przez prokuratora prokuratury apelacyjnej lub prokuratury okręgowej, wnosi do Sądu Najwyższego za pośrednictwem sądu odwoławczego odpowiednio prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy.

§ 350. 1. W przypadku ujawnienia okoliczności dających podstawę do odwołania odroczenia, przerwy

w wykonaniu kary pozbawienia wolności lub warunkowego przedterminowego zwolnienia albo do podjęcia zawieszonego postępowania wykonawczego, prokurator bezzwłocznie występuje do sądu ze stosownym wnioskiem.

DZIAŁ VI

Udzia ł pr ok ur a t or a w post ę pow a niu

w y k ona w czy m

3. Przepis § 339 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia

wolności i warunkowego umorzenia postępowania.

§ 351. Prokurator powinien brać udział w posiedzeniach sądu, gdy sąd pierwszej lub drugiej instancji

rozstrzyga

1) prośbę o ułaskawienie;

rcl

4. Pisemną odpowiedź na kasację składa odpowiednio prokurator prokuratury apelacyjnej lub okręgowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania kasacji

innej strony. Uznając kasację za oczywiście bezzasadną, prokurator zarządza przesłanie odpowiedzi podmiotom wymienionym w art. 530 § 5 k.p.k., o czym

informuje sąd, a po nadejściu zwrotnych poświadczeń

jej odbioru przesyła je do sądu w ślad za odpowiedzią

na kasację.

5. W przypadku niesporządzenia przez sąd odwoławczy uzasadnienia orzeczenia w czasie powodującym zagrożenie upływu terminu, o którym mowa

w art. 524 § 3 k.p.k., prokurator apelacyjny lub prokurator okręgowy, na dwa miesiące przed upływem tego

terminu, powinien zawiadomić o tym prezesa sądu

odwoławczego.

w.

§ 347. 1. Wniosek o wniesienie przez Prokuratora

Generalnego kasacji w trybie art. 521 k.p.k. składa odpowiednio prokurator apelacyjny albo prokurator

okręgowy. W przypadku gdy kasacja ma być wniesiona na niekorzyść oskarżonego, wniosek taki powinien

być złożony nie później niż na 4 miesiące od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

2. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1,

przesyła się akta główne oraz akta podręczne sprawy.

ww

§ 348. 1. Uznając potrzebę wznowienia postępowania sądowego z urzędu lub na skutek podania

uprawnionej osoby, prokurator rejonowy przedstawia

prokuratorowi okręgowemu stosowny wniosek wraz

z aktami sprawy.

2. W razie uznania podania za niezasadne pozostawia się je bez biegu i powiadamia o tym zainteresowanego, podając motywy odmowy.

3. W sprawie, w której akt oskarżenia wniósł prokurator okręgowy, wniosek o skierowanie do sądu

wniosku o wznowienie postępowania z urzędu lub zasługujące na uwzględnienie podanie uprawnionej

osoby o wznowienie postępowania przesyła się prokuratorowi apelacyjnemu.

2) wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzuty co do obliczenia kary;

3) o zamianie kary pozbawienia wolności na grzywnę

wobec cudzoziemca;

4) w przedmiocie umorzenia lub zawieszenia postępowania;

5) w przedmiocie odroczenia wykonania kary oraz

warunkowego zawieszenia wykonania kary;

6) o zamianie kary grzywny lub kary ograniczenia

wolności na zastępczą karę pozbawienia wolności;

7) w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności po zwolnieniu skazanego ze szpitala psychiatrycznego lub zakładu leczenia odwykowego;

8) w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej oraz odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia;

9) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie

kary pozbawienia wolności w systemie dozoru

elektronicznego oraz uchylenia takiego zezwolenia;

10) w przedmiocie warunkowego przedterminowego

zwolnienia.

§ 353. Biorąc udział w posiedzeniu sądu, prokurator ustosunkowuje się do rozpatrywanych wniosków

i kwestii z nimi związanych, a następnie ocenia zasadność orzeczenia sądu oraz potrzebę jego zaskarżenia,

jeżeli uznaje za wadliwe lub niesłuszne.

DZIAŁ VII

DZIAŁ VIII

.go

v.p

l

§ 352. Prokurator powinien rozważyć potrzebę

wzięcia udziału w posiedzeniu sądu również w innych

sprawach, zwłaszcza zawiłych lub poruszających opinię społeczną.

Poz. 296

Pos t ę po wan i e o u ł askawi en i e

§ 354. 1. Jeżeli z treści otrzymanego pisma wynika,

że zawiera ono prośbę o ułaskawienie, prokurator

przesyła je do właściwego sądu pierwszej instancji.

2. Biorąc udział w posiedzeniu sądu rozpoznającego prośbę o ułaskawienie, prokurator powinien zwracać uwagę na to, czy okoliczności, o których mowa

w art. 563 k.p.k., są należycie wyjaśnione i poparte dowodami. Prokurator zwraca w szczególności uwagę,

czy

1) wskazane w prośbie, a powstałe po wydaniu wyroku zdarzenia są należycie udokumentowane;

§ 356. W sprawach przeciwko podejrzanym o czyny zabronione określone w art. 16 ustawy z dnia

28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary

(Dz. U. Nr 197, poz. 1661, z późn. zm.15)) powiadomienia, o którym mowa w art. 21 ust. 4 ww. ustawy, dokonuje na piśmie prokurator, jeżeli prowadzi lub nadzoruje postępowanie przygotowawcze lub wnosi akt

oskarżenia albo składa wniosek o warunkowe umorzenie postępowania. Kopię powiadomienia i dowód

jego doręczenia podmiotowi zbiorowemu dołącza się

do akt postępowania.

§ 357. 1. Wniosek o pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

składa prokurator, który wniósł akt oskarżenia albo

złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania w sprawie przeciwko osobie, za której czyn zabroniony podmiot zbiorowy może ponieść odpowiedzialność.

2. W sprawach, w których akt oskarżenia albo

wniosek o warunkowe umorzenie postępowania kieruje bezpośrednio do sądu inny uprawniony organ,

wniosek składa prokurator rejonowy, na którego obszarze właściwości mieści się siedziba tego sądu.

rcl

2) zebrano dokumenty dotyczące zachowania się

skazanego po wydaniu wyroku, a zwłaszcza

Czy nności pr ok ur a t or a w spr a w a c h

odpow ie dzia lności podmiot ów zbior owyc h

a) aktualny wywiad środowiskowy,

b) opinie z miejsca pracy,

c) aktualne dane o karalności,

d) opinie o zachowaniu się w zakładzie karnym

w okresie odbywania kary pozbawienia wolności,

w.

e) dane dotyczące zakresu wykonania orzeczonych

kar i środków karnych oraz uiszczenia kosztów

i opłat sądowych.

3. Przychylając się do prośby na posiedzeniu sądu,

prokurator zajmuje równocześnie stanowisko co do

udzielenia przerwy w wykonaniu kary lub wstrzymania jej wykonania.

ww

4. Niedopuszczalne jest składanie przez prokuratora na posiedzeniu wniosku o pozostawienie prośby

bez dalszego biegu, jeżeli o wydanie opinii zwrócił się

Prokurator Generalny na podstawie art. 567 § 1 i 2

k.p.k.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w sprawach o przestępstwa skarbowe, w których sąd orzekł

o zezwoleniu na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.

§ 358. Jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co

do podstaw odpowiedzialności podmiotu zbiorowego, można dokonać sprawdzenia faktów w tym zakresie w trybie określonym w art. 43 ustawy. W takim

przypadku nie przesłuchuje się osoby uprawnionej do

występowania w imieniu podmiotu zbiorowego.

§ 359. Składając wniosek o pociągnięcie podmiotu

zbiorowego do odpowiedzialności, w razie potrzeby

prokurator występuje o wydanie postanowienia o zabezpieczeniu na podstawie art. 26 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary.

§ 360. Wniosek o pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności przesyła do sądu bezpośredni przełożony w stosunku do prokuratora składającego wniosek. Przepis § 237 stosuje się odpowiednio.

§ 361. 1. W rozprawie bierze udział prokurator, który złożył wniosek o pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności.

§ 355. 1. Uznając potrzebę wszczęcia postępowania o ułaskawienie z urzędu, prokurator przedstawia

prokuratorowi nadrzędnemu umotywowany wniosek

wraz z aktami sprawy i odpowiednimi dokumentami.

15) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

2. W przypadku przewidzianym w art. 568 k.p.k.

prokurator występuje równocześnie do Prokuratora

Generalnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania

kary lub zarządzenie przerwy w jej wykonaniu.

z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 191, poz. 1956 i Nr 243,

poz. 2442, z 2005 r. Nr 157, poz. 1316, Nr 178, poz. 1479,

Nr 180, poz. 1492 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 120,

poz. 826, z 2007 r. Nr 75, poz. 492 i Nr 166, poz. 1172,

z 2008 r. Nr 214, poz. 1344 oraz z 2009 r. Nr 20, poz. 106,

Nr 62, poz. 504, Nr 166, poz. 1317 i Nr 201, poz. 1540.

3. Środki odwoławcze wnosi do sądu prokurator,

który uczestniczył w rozprawie.

DZIAŁ IX

z późn. zm.16)), zwanej dalej „k.p.c.”, oraz w innych

ustawach nie mogą naruszać zasady swobody kształtowania stosunku cywilnoprawnego, chyba że treść

lub cel tego stosunku sprzeciwia się jego naturze,

ustawie lub zasadom współżycia społecznego.

.go

v.p

l

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy względy organizacyjne przemawiają za udziałem w rozprawie

prokuratora równorzędnej jednostki organizacyjnej,

na której obszarze właściwości mieści się siedziba sądu właściwego do rozpoznania sprawy. W takim przypadku akta podręczne sprawy przekazuje się kierownikowi właściwej równorzędnej jednostki organizacyjnej

z odpowiednim wnioskiem.

Pos t ę powan i e w sp rawi e skarg i

na pr z e wl ekł o ść p o stęp o wan i a

przyg o to wawczeg o

2. Prokurator samodzielnie ocenia przesłanki określone w art. 7 k.p.c., uzasadniające żądanie wszczęcia

postępowania cywilnego lub zgłoszenie w nim udziału. Udział prokuratora w postępowaniu przed sądem,

w którym strony mają zapewnioną pomoc prawną,

mogą uzasadniać wyjątkowe okoliczności sprawy.

§ 367. 1. Sprawy cywilne należą do zakresu działania jednostki organizacyjnej, na której obszarze właściwości mieści się siedziba sądu właściwego do rozpoznania sprawy cywilnej.

2. Prokurator rejonowy może podjąć czynności

przed sądem okręgowym jako sądem pierwszej instancji, jeżeli uzasadniają to wyniki postępowania prowadzonego w podległej mu jednostce organizacyjnej.

16) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39,

poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82

i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45,

poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21,

poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21

i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198,

Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r.

Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r.

Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83,

poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73,

poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270,

Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117,

poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139,

poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r.

Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52,

poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552

i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037,

Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322,

z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635,

Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125,

poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253,

Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126,

poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271,

Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41,

poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109,

poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139,

poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.

Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91,

poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr 162,

poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204,

poz. 2091, Nr 210, poz. 2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237,

poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86,

poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150,

poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1413 i 1417,

Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538,

Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12,

poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186,

poz. 1379, Nr 208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656

i Nr 235, poz. 1699, z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319,

Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731, Nr 112,

poz. 766 i 769, Nr 115, poz. 794, Nr 121, poz. 831, Nr 123,

poz. 849, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1287, Nr 192,

poz. 1378 i Nr 247, poz. 1845, z 2008 r. Nr 59, poz. 367,

Nr 96, poz. 609 i 619, Nr 110, poz. 706, Nr 116, poz. 731,

Nr 119, poz. 772, Nr 120, poz. 779, Nr 122, poz. 796,

Nr 171, poz. 1056, Nr 220, poz. 1431, Nr 228, poz. 1507,

Nr 231, poz. 1547 i Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 26,

poz. 156, Nr 67, poz. 571, Nr 69, poz. 592 i 593, Nr 131,

poz. 1075, Nr 179, poz. 1395 i Nr 216, poz. 1676 oraz

z 2010 r. Nr 3, poz. 13, Nr 7, poz. 45 i Nr 40, poz. 229.

rcl

§ 362. 1. Prokurator, do którego wniesiono skargę

na przewlekłość postępowania przygotowawczego

w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym

lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179,

poz. 1843 oraz z 2009 r. Nr 61, poz. 498), zwanej dalej

„ustawą o skardze”, po stwierdzeniu swojej właściwości oraz zbadaniu wymogów formalnych skargi

przekazuje ją niezwłocznie wraz z aktami głównymi

postępowania przygotowawczego sądowi właściwemu do rozpoznania skargi z wnioskiem zawierającym

stanowisko co do zasadności skargi.

2. Przed przekazaniem akt prokurator zapewnia

możliwość dalszego prowadzenia postępowania przygotowawczego przez sporządzenie niezbędnych odpisów lub kserokopii z akt sprawy.

w.

§ 363. O wniesieniu skargi na przewlekłość postępowania przygotowawczego prokurator zawiadamia

niezwłocznie kierownika nadrzędnej jednostki organizacyjnej, przedstawiając mu równocześnie pisemne

stanowisko w przedmiocie zasadności skargi.

§ 364. Prokurator przełożony, któremu sąd doręczył odpis skargi w trybie art. 10 ust. 2a ustawy o skardze, zapewnia udział w postępowaniu przed sądem

wyznaczonego prokuratora. Przepis § 339 stosuje się

odpowiednio.

§ 365. W razie uwzględnienia skargi dotyczącej

przewlekłości postępowania przygotowawczego będącego w toku prokurator nadrzędny obejmuje sprawę zwierzchnim nadzorem służbowym.

ww

Poz. 296

DZIAŁ X

S pos ób r eal i zacj i zad ań zwi ązan ych

z udz ia łe m p ro ku rato ra w sp rawach

c y w ilny c h, r od zi n n ych , o p i eku ń czych or a z

z e s t os unk u pracy i z zakresu u b ezp i ecze ń

sp o ł eczn ych

§ 366. 1. Czynności prokuratora przewidziane

w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. — Kodeks

postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296,

3. W wyjątkowych przypadkach prokurator może

inicjować wytoczenie powództwa, o którym mowa

w ust. 1, przez organ uprawniony do podejmowania

czynności procesowych za Skarb Państwa.

.go

v.p

l

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy względy organizacyjne lub zawiłość sprawy cywilnej przemawiają za podjęciem czynności przez prokuratora okręgowego. W takim przypadku akta sprawy lub inne materiały przekazuje się prokuratorowi okręgowemu z odpowiednim wnioskiem.

Poz. 296

4. Jeżeli zachodzi potrzeba podjęcia czynności

w postępowaniu odwoławczym w sprawie, w której

w postępowaniu przed sądem okręgowym jako sądem pierwszej instancji brał udział prokurator rejonowy lub prokurator okręgowy, stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 2 i 3.

§ 368. Przed wytoczeniem powództwa na rzecz

oznaczonej osoby lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, złożeniem żądania zabezpieczenia powództwa lub wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego prokurator porozumiewa się z zainteresowaną osobą lub jednostką, pouczając ją

o przysługujących jej prawach. Jeżeli ta osoba lub jednostka nie zamierza dochodzić przysługujących jej

roszczeń, prokurator podejmuje czynności tylko wtedy, gdy uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.

2. W razie potrzeby prokurator zwraca się na piśmie do obowiązanej osoby lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną o dobrowolne spełnienie świadczenia majątkowego w określonym terminie.

§ 371. Powództwo przewidziane w art. 57 k.p.c.

można wytoczyć zwłaszcza wtedy, gdy zachodzi potrzeba ustalenia, na podstawie art. 189 k.p.c., nieważności czynności prawnych z przyczyn określonych

w art. 58 k.c.

§ 372. Składając wniosek o wszczęcie postępowania nieprocesowego, prokurator wskazuje osoby lub

jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi zainteresowane w sprawie, w rozumieniu art. 510

§ 1 k.p.c., w celu umożliwienia im uczestnictwa w postępowaniu.

rcl

§ 369. 1. Powództwo na rzecz Skarbu Państwa

o orzeczenie, na podstawie art. 412 ustawy z dnia

23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16,

poz. 93, z późn. zm.17)), zwanej dalej „k.c.”, przepadku

świadczenia lub jego wartości prokurator może wytoczyć w każdej sprawie, w której uzasadniają to dowody zebrane w postępowaniu karnym lub w postępowaniu o przestępstwo skarbowe, gdy nie został prawomocnie orzeczony w tym postępowaniu środek

karny przepadku przedmiotu tego świadczenia lub jego równowartości albo ściągnięcia równowartości

pieniężnej przepadku przedmiotu lub korzyści majątkowej i nie działa organ uprawniony do podejmowania czynności procesowych za Skarb Państwa.

§ 370. 1. Przed wytoczeniem powództwa w sprawie o roszczenie majątkowe prokurator zwraca się na

piśmie do uprawnionej osoby lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną o przedstawienie dowodu wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia

w określonym terminie.

w.

2. Przed wytoczeniem powództwa, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się § 368.

17) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

ww

z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r.

Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r.

Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3,

poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79,

poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496,

z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85,

poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417,

z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149,

poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741,

Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106,

poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532,

z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88,

poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91,

Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638,

z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r.

Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124,

poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959,

Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783,

z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172,

poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166,

z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181,

poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012,

Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r.

Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075 oraz

z 2010 r. Nr 40, poz. 222.

§ 373. Prokurator może zgłosić wniosek o ubezwłasnowolnienie, gdy stwierdzi, że brak jest osób do

tego uprawnionych na podstawie art. 545 § 1 k.p.c.

albo że osoby te bezpodstawnie uchylają się od zgłoszenia wniosku albo nie są w stanie samodzielnie go

zgłosić wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju

umysłowego, nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn.

§ 374. 1. Zgłoszenie udziału prokuratora w postępowaniu sądowym jest wskazane zwłaszcza w sprawach

1) których okoliczności wskazują na to, że postępowanie dotyczy oświadczenia woli złożonego dla

pozoru lub dla ukrycia innej czynności prawnej

albo że strony mają na celu obejście ustawy;

2) przeciwko Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub innej właściwej osobie prawnej o naprawienie szkody wyrządzonej przy wykonywaniu władzy publicznej;

3) o stwierdzenie nieważności czynności prawnej

skutkującej przeniesieniem własności lub obciążeniem nieruchomości;

4) dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony

praw autorskich lub praw pokrewnych;

5) o zwolnienie od egzekucji przedmiotów majątkowych zajętych w postępowaniu karnym lub postępowaniu o przestępstwo skarbowe, chyba że prokurator jest jednym z pozwanych;

6) dotyczących ochrony rodziny;

5) o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką;

.go

v.p

l

7) o naprawienie szkody na osobie lub mieniu wyrządzonej szczególnie drastycznym działaniem sprawcy;

Poz. 296

8) dotyczących ochrony środowiska naturalnego.

2. Prokurator zgłasza udział w sprawie, w której

sąd zawiadomił go, na podstawie art. 59 k.p.c., że

uważa jego udział za potrzebny; niezgłoszenie udziału

w takiej sprawie może nastąpić tylko w wyjątkowych

przypadkach.

3. W sprawach, w których postępowanie toczy się

z inicjatywy prokuratora oraz w których zgłosił on

udział w postępowaniu, prokurator uczestniczy w rozprawie, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Za zgodą prokuratora bezpośrednio przełożonego prokurator może nie uczestniczyć w rozprawie

przed sądem drugiej instancji, jeżeli udział ten byłby

niecelowy.

§ 375. O niezgłoszeniu udziału w sprawie, o której

mowa w § 374 ust. 2, oraz o odstąpieniu od udziału

w sprawie prokurator niezwłocznie zawiadamia sąd.

§ 376. 1. Prokurator może w każdym stadium postępowania zmienić stanowisko, w tym cofnąć lub

zmienić zgłoszony wniosek, jeżeli uzasadniają to okoliczności sprawy.

7) o orzeczenie zakazu utrzymywania kontaktów

z dzieckiem.

§ 379. W sprawach ze stosunku pracy i z zakresu

ubezpieczeń społecznych wniesienie przez prokuratora pozwu albo odwołania do sądu oraz zgłoszenie jego udziału w postępowaniu sądowym jest wskazane

zwłaszcza wtedy, gdy

1) wskutek rażącego naruszenia prawa został narażony ważny interes pracownika, grupy pracowników

lub ubezpieczonego albo sprawa wywołała poruszenie opinii publicznej lub ma charakter precedensowy;

2) pracownik lub ubezpieczony wskutek nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn nie jest

w stanie samodzielnie dochodzić swoich praw;

3) rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku

z dyskryminacją w zatrudnieniu lub ujawnieniem

przez pracownika przestępstwa w zakładzie pracy

albo z wyrażoną przez niego uzasadnioną krytyką

zakładu pracy lub osób pełniących w tym zakładzie

funkcje kierownicze;

4) wskutek rażących zaniedbań zakładu pracy pracownik nie otrzymał należnego świadczenia

z ubezpieczenia społecznego albo świadczenia

z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

rcl

2. Prokurator może cofnąć pozew bez zgody osoby

lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, na której rzecz wytoczył powództwo, chyba że ta

osoba lub jednostka wstąpiła do sprawy w charakterze powoda.

6) o pozbawienie władzy rodzicielskiej;

w.

3. Prokurator nie może samodzielnie rozporządzać

przedmiotem sporu, a w szczególności zrzec się roszczenia ani zawrzeć ugody sądowej zawierającej rozporządzenie tym przedmiotem.

ww

§ 377. Wytoczenie przez prokuratora powództwa

w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazane zwłaszcza wtedy, gdy osoba uprawniona wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju

umysłowego, nieporadności lub z innych wyjątkowych przyczyn nie jest w stanie samodzielnie dochodzić swoich roszczeń albo bezpodstawnie uchyla się

od tego ze szkodą dla interesu społecznego lub ważnego interesu prywatnego.

§ 378. Udział prokuratora w postępowaniu z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego jest wskazany

zwłaszcza w sprawach

1) o unieważnienie oraz o ustalenie istnienia albo

nieistnienia małżeństwa;

2) o zaprzeczenie ojcostwa lub macierzyństwa oraz

o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa;

3) o przysposobienie przez cudzoziemców lub obywateli polskich mających miejsce zamieszkania

lub miejsce zwykłego pobytu za granicą;

4) o rozwiązanie przysposobienia;

§ 380. 1. Skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi do Sądu Najwyższego odpowiednio prokurator okręgowy albo prokurator apelacyjny, przedstawiając niezwłocznie akta sprawy lub inne materiały

Prokuraturze Generalnej.

2. Prokurator okręgowy sporządza i wnosi skargi

wymienione w ust. 1 tylko w sprawach, w których postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało zainicjowane przez niego albo podległego prokuratora rejonowego lub toczyło się z udziałem tych

prokuratorów.

3. W razie stwierdzenia, że do wniesienia skargi jest

uprawniony wyłącznie Prokurator Generalny, akta sprawy lub inne materiały przedstawia się niezwłocznie

Prokuratorowi Generalnemu z odpowiednim wnioskiem.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie

potrzeby wystąpienia Prokuratora Generalnego do

Sądu Najwyższego z wnioskiem o unieważnienie prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 64 ustawy

z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z późn. zm.18)).

18) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2004 r. Nr 25, poz. 219, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119,

z 2008 r. Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459,

Nr 157, poz. 1241, Nr 178, poz. 1375 i Nr 219, poz. 1706.

DZIAŁ XI

3. Jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła, prokurator

rejonowy albo prokurator okręgowy może przedstawić akta sprawy lub inne materiały z wnioskiem o jej

przejęcie odpowiednio prokuratorowi okręgowemu

albo prokuratorowi apelacyjnemu.

.go

v.p

l

§ 381. Czynności dowodowe, o których mowa

w art. 43 ustawy, przeprowadza się tylko wtedy, gdy

jest to niezbędne do zajęcia stanowiska w przedmiocie zainicjowania postępowania przed sądem lub zgłoszenia w nim udziału. W takim przypadku nie przesłuchuje się stron czynności prawnej.

Poz. 296

Udz ia ł pr oku rato ra w p o stęp o waniu

a dm inis t r a cyj n ym i w p o stęp o waniu

pr z e d s ą d am i ad m i n i stracyj n ym i

§ 382. 1. Prokurator inicjuje postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądem administracyjnym oraz bierze udział w tych postępowaniach, jeżeli

wymaga tego ochrona praworządności, a w szczególności, gdy naruszenie prawa lub bezczynność organu

narusza interes Rzeczypospolitej Polskiej lub interes

społeczny.

2. Prokurator może odmówić stronie postępowania administracyjnego podjęcia czynności, jeżeli przysługują jej środki odwoławcze lub skarga do sądu administracyjnego albo wniosek o wznowienie postępowania lub wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.

§ 384. 1. Akta sprawy lub inne materiały przedstawia się Prokuratorowi Generalnemu z odpowiednim

wnioskiem, gdy zachodzi potrzeba

1) wniesienia przez Prokuratora Generalnego sprzeciwu od decyzji administracyjnej wydanej przez

ministra;

2) wystąpienia Prokuratora Generalnego do Prezesa

Rady Ministrów o uchylenie rozporządzenia wojewody;

3) wystąpienia Prokuratora Generalnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych;

4) zwrócenia się Prokuratora Generalnego do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o wystąpienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego

z wnioskiem o unieważnienie prawomocnego

orzeczenia sądu administracyjnego na podstawie

art. 172 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

rcl

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, gdy

właściwy organ nadzoru podjął z urzędu czynności

w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

4. Sprzeciw i skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w § 384

ust. 2, oraz skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosi odpowiednio prokurator okręgowy albo prokurator apelacyjny. W takim przypadku

stosuje się odpowiednio przepis § 384 ust. 1.

4. Jeżeli w sprawie można wnieść zarówno skargę

do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak

i sprzeciw, wyboru jednego z tych środków dokonuje

się z uwzględnieniem potrzeby szybkiego i skutecznego załatwienia sprawy.

w.

5. Jeżeli niezgodna z prawem uchwała organu samorządu terytorialnego wywołała lub może wywołać

niekorzystne skutki prawne, które można odwrócić

z zastosowaniem art. 147 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.19)),

prokurator wnosi skargę na tę uchwałę do wojewódzkiego sądu administracyjnego z żądaniem stwierdzenia jej nieważności.

ww

§ 383. 1. Z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz § 384 ust. 1,

§ 385 i 386, sprawy, o których mowa w § 382 ust. 1,

należą do zakresu działania prokuratury rejonowej lub

prokuratury okręgowej, na których obszarze właściwości wszczęto albo powinno być wszczęte postępowanie administracyjne.

2. W razie sporu sprawą zajmuje się ta jednostka

organizacyjna, właściwa według ust. 1, w której wcześniej zarejestrowano sprawę.

2. Sprzeciw do ministra jako organu wyższego

stopnia w stosunku do organu, który wydał zaskarżoną sprzeciwem decyzję, oraz skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję ministra kieruje się za pośrednictwem Prokuratury Generalnej.

3. Kopię skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję ministra przedstawia się niezwłocznie

Prokuraturze Generalnej.

§ 385. Za ministrów, o których mowa w § 18 ust. 1

pkt 8, § 63 ust. 1 i § 384 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3, uważa

się organy wymienione w art. 5 § 2 pkt 4 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071,

z późn. zm.20)).

§ 386. 1. Prokurator apelacyjny lub prokurator

okręgowy w mieście stanowiącym siedzibę wojewódzkiego sądu administracyjnego zapewnia udział

19) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 94, poz. 788,

Nr 169, poz. 1417, Nr 250, poz. 2118 i Nr 264, poz. 2205,

z 2006 r. Nr 38, poz. 268, Nr 208, poz. 1536 i Nr 217,

poz. 1590, z 2007 r. Nr 120, poz. 818, Nr 121, poz. 831

i Nr 221, poz. 1650, z 2008 r. Nr 190, poz. 1171 i Nr 216,

poz. 1367, z 2009 r. Nr 53, poz. 433, Nr 144, poz. 1179,

Nr 178, poz. 1375, Nr 216, poz. 1676 i Nr 221, poz. 1736

oraz z 2010 r. Nr 36, poz. 196.

20) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z 2002 r.

Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387,

z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r.

Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682

i Nr 181, poz. 1524, z 2008 r. Nr 229, poz. 1539, z 2009 r.

Nr 195, poz. 1501 i Nr 216, poz. 1676 oraz z 2010 r.

Nr 40, poz. 230.

DZIAŁ XII

.go

v.p

l

prokuratora w posiedzeniach tego sądu w sprawach,

w których prokurator zainicjował postępowanie administracyjne lub brał w nim udział albo wniósł skargę

do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub zgłosił

udział w postępowaniu przed tym sądem.

Poz. 296

2. Po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu

administracyjnego lub zgłoszeniu udziału w postępowaniu przed tym sądem akta podręczne sprawy lub

inne materiały niezwłocznie przekazuje się prokuratorowi apelacyjnemu lub prokuratorowi okręgowemu

właściwemu do zapewnienia udziału prokuratora

w posiedzeniu sądu, chyba że prokurator, który wniósł

skargę, zamierza sam wziąć udział w tym posiedzeniu.

§ 387. 1. W sprawach, w których prokurator brał

udział w postępowaniu przed wojewódzkim sądem

administracyjnym lub wniósł skargę kasacyjną albo

uznał za potrzebny swój udział w posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, z zastrzeżeniem ust. 3

i 4 oraz art. 265 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. —

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, udział prokuratora w posiedzeniu tego sądu zapewnia prokurator apelacyjny w mieście stanowiącym

siedzibę wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie.

§ 391. Środki zapobiegające naruszeniom prawa,

w tym popełnianiu przestępstw, prokurator podejmuje bezpośrednio po ustaleniu okoliczności uzasadniających ich stosowanie, niezależnie od stopnia zaawansowania postępowania przygotowawczego.

§ 392. 1. Przekazanie na podstawie art. 18 § 2 k.p.k.

właściwemu organowi sprawy, w której odmówiono

wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo postępowanie umorzono, powinno nastąpić w szczególności,

gdy zachodzi potrzeba podjęcia przez obowiązane organy przewidzianych prawem środków zmierzających

w szczególności do

1) zapewnienia bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi;

2) ochrony bezpieczeństwa i higieny pracy;

3) ochrony środowiska naturalnego;

4) ochrony zwierząt;

5) ochrony danych osobowych;

6) ochrony dziedzictwa narodowego;

rcl

2. W uzasadnionych przypadkach prokurator apelacyjny może zwrócić się do Prokuratora Apelacyjnego w Warszawie o zapewnienie udziału prokuratora

w posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego

w sprawie indywidualnej.

Tr y b dzia ła ń pode jmow a ny ch pr zez

pr ok ur a t or a w ce lu za pobie że nia

na r usze niom pr a w a

3. Prokuratura Generalna zapewnia udział prokuratora w posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów, a także w sprawie, w której skargę kasacyjną wniósł prokurator wykonujący czynności służbowe w tej prokuraturze lub

strona, jeżeli w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym brał udział ten prokurator.

w.

4. Prokurator apelacyjny może wystąpić do Prokuratury Generalnej z wnioskiem o udział w posiedzeniu

Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie indywidualnej prokuratora wykonującego czynności służbowe w tej prokuraturze, jeżeli sprawa jest szczególnie zawiła.

ww

§ 388. Czynności dowodowe, o których mowa

w art. 43 ustawy, przeprowadza się tylko wtedy, gdy

dowody zebrane w postępowaniu administracyjnym

lub zawarte w aktach postępowania karnego albo inne materiały nie wystarczają do oceny, czy doszło do

naruszenia prawa przez organ administracji publicznej.

§ 389. Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do innych postępowań prowadzonych

z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego,

jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

§ 390. Przewidzianej w ustawach szczególnych

zgody na dokonanie czynności kontrolnych prokurator udziela albo odmawia udzielenia zgody w formie

postanowienia. Przepis § 175 stosuje się odpowiednio.

7) ochrony interesów i praw konsumentów;

8) wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do pracownika naruszającego obowiązki służbowe;

9) pociągnięcia pracownika winnego powstania szkody do odpowiedzialności materialnej;

10) przeciwdziałania demoralizacji nieletniego lub

przemocy w rodzinie;

11) zobowiązania osoby uzależnionej do poddania się

leczeniu odwykowemu.

2. Jeżeli ustawa uzależnia wszczęcie przez właściwy organ postępowania, o którym mowa w ust. 1, od

złożenia wniosku, prokurator, przekazując sprawę,

składa wniosek lub zwraca się do uprawnionego organu o jego złożenie, wnosząc jednocześnie o poinformowanie go o sposobie załatwienia sprawy.

§ 393. W ramach współdziałania w zapobieganiu

przestępczości i innym naruszeniom prawa z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi, organami samorządu terytorialnego i organizacjami społecznymi, prokurator

1) w uzasadnionych przypadkach, z własnej inicjatywy składa organom samorządowym informację

o stanie zagrożenia przestępczością i istnieniu warunków do naruszeń prawa, a w razie potrzeby

przedstawia wnioski o wydanie przepisów porządkowych na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia

2) uczestniczy w pracach komisji bezpieczeństwa

i porządku na podstawie art. 38a ust. 6 ustawy

z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn.

zm.22));

3) kieruje z własnej inicjatywy do organów państwowych i organizacji społecznych informacje o stanie

zagrożenia przestępczością i innymi naruszeniami

prawa wraz z odpowiednimi wnioskami;

4) podejmuje inne działania zmierzające do tworzenia prawnych i organizacyjnych warunków przeciwdziałania naruszeniom prawa.

DZIAŁ XIII

Skarg i i wn i o ski

widzianym w odpowiednich przepisach tego postępowania; pism tych nie należy traktować jako skarg.

.go

v.p

l

8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.

z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.21));

Poz. 296

§ 394. Wpływające do prokuratury skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 i 241 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego podlegają załatwieniu zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków

(Dz. U. Nr 5, poz. 46).

§ 398. Skargę na działalność prokuratury, zawierającą także zarzuty odnoszące się do działalności innych organów, prokurator rozpoznaje w zakresie swojej właściwości i niezwłocznie przekazuje odpis skargi

właściwemu organowi.

§ 399. Złożoną ustnie skargę na działalność prokuratury przyjmuje się do protokołu. Skargę na inne organy przyjmuje się do protokołu tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy uzasadniają podjęcie przez prokuratora czynności w określonym trybie. W pozostałych

przypadkach informuje się skarżącego, jaki organ jest

właściwy do rozpatrzenia skargi lub o przysługujących

mu środkach prawnych.

§ 400. Wielokrotnie ponawiane skargi w sprawach

już wyjaśnionych w całości, niezawierające nowych

okoliczności, mogą być pozostawione bez biegu; należy o tym powiadomić skarżącego, informując, że podtrzymuje się zajęte uprzednio stanowisko i że niewykazanie w kolejnych skargach nowych okoliczności

spowoduje pozostawienie ich bez biegu. O pozostawieniu skargi bez biegu zawiadamia się skarżącego.

rcl

§ 395. Skargę na czynności lub zachowanie prokuratora rozpatruje jego bezpośredni przełożony, a skargę na pracownika prokuratury — jego przełożony.

§ 397. Jeżeli pismo lub zgłoszenie ustne, podlegające rozpoznaniu w trybie określonego postępowania,

zawiera także zarzuty dotyczące niedopełnienia obowiązków, przekroczenia uprawnień lub uchybienia

godności urzędu przez prokuratora, w tej części należy

traktować je jako skargę, do której załatwienia jest

właściwy przełożony dyscyplinarny.

§ 396. Pisma o charakterze procesowym dotyczące

zakresu działania prokuratora w postępowaniu karnym w konkretnej sprawie załatwia się w trybie prze21) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ww

w.

ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62,

poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214,

poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568,

z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203 i Nr 167,

poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457,

z 2006 r. Nr 17, poz. 128 i Nr 181, poz. 1337, z 2007 r.

Nr 48, poz. 327, Nr 138, poz. 974 i Nr 173, poz. 1218,

z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r.

Nr 52, poz. 420 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 28,

poz. 142 i 146 i Nr 40, poz. 230.

22) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62,

poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 200,

poz. 1688 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 162, poz. 1568,

z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 i Nr 167, poz. 1759, z 2007 r.

Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223,

poz. 1458, z 2009 r. Nr 92, poz. 753 i Nr 157, poz. 1241

oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146 i Nr 40, poz. 230.

DZIAŁ XIV

Pr ze pis k ońcow y

§ 401. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

31 marca 2010 r.23)

Minister Sprawiedliwości: K. Kwiatkowski

23) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządze-

niem Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r.

— Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U.

Nr 169, poz. 1189, z 2008 r. Nr 58, poz. 354 i Nr 235,

poz. 1608 oraz z 2009 r. Nr 160, poz. 1272 i Nr 201,

poz. 1546), które traci moc z dniem 31 marca 2010 r.

w związku z wejściem w życie art. 1 pkt 17 lit. a ustawy

z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 178,

poz. 1375 i Nr 219, poz. 1706).

Elektronicznie

podpisany przez

Mariusz

Lachowski

Data: 2010.03.30

23:06:40 +02'00'

— 4246 —

Poz. 296

.go

v.p

l

296

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 24 marca 2010 r.

Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39,

z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje

DZIAŁ I

P rzep i sy wstęp n e

Rozdział 1

Przepisy ogólne