Ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 42 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca

w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173, którego następstwem jest

śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia

przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości

lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, chyba że zachodzi

wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

”

;

2)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

§ 1.

W razie skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu albo

za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek

na zdrowiu, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, a także w razie

skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355, jeżeli

sprawca był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł

z miejsca zdarzenia sąd może orzec nawiązkę na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko środowisku sąd może orzec nawiązkę

na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, o którym mowa

w art. 400 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm..

”

;

3)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

§ 1.

Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może

orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej; świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a, 179 lub art. 180,

sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do wysokości określonej w § 1.

”

;

4)

uchyla się art. 49a;

5)

w art. 57a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W wypadku określonym w § 1 sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, chyba że orzeka

obowiązek naprawienia szkody, obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązkę

na podstawie art. 46. Jeżeli pokrzywdzony nie został ustalony, sąd może orzec nawiązkę

na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

”

;

6)

w art. 58 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Przepisu § 3 nie stosuje się do sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz do

sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a§4.

”

;

7)

w art. 67 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd zobowiązuje sprawcę do naprawienia szkody

w całości albo w części, a może na niego nałożyć obowiązki wymienione w art. 72 §

1 pkt 1-3, 5 lub 7a, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt

7 lub nawiązkę oraz zakaz prowadzenia pojazdów wymieniony w art. 39 pkt 3, do lat

2.

”

;

8)

w art. 69 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Zawieszenia wykonania kary ograniczenia wolności lub grzywny nie stosuje się wobec

sprawcy występku o charakterze chuligańskim. Wobec sprawcy występku o charakterze

chuligańskim oraz sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 sąd może warunkowo

zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

”

;

9)

w art. 178a dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie

pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo

za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie

nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego

w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego

w związku ze skazaniem za przestępstwo,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł rozdziału VII otrzymuje brzmienie

„

Rozdział VII

Uczestnictwo społeczeństwa w wykonywaniu orzeczeń, pomoc w społecznej readaptacji

skazanych oraz Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej”;

2)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

§ 1.

Tworzy się Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwany dalej

„Funduszem”.

§ 2.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

§ 3.

Przychodami Funduszu są środki pieniężne pochodzące z

1)

orzeczonych przez sądy nawiązek oraz świadczeń pieniężnych,

2)

potrąceń w wysokości 20 % wynagrodzenia przysługującego za pracę skazanych zatrudnionych

w formach określonych w art. 121 § 2,

3)

wykonania kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 7,

4)

spadków, zapisów i darowizn,

5)

dotacji, zbiórek i innych źródeł.

§ 4.

Środki Funduszu są przeznaczane na

1)

pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin, zwłaszcza pomoc

medyczną, psychologiczną, rehabilitacyjną, prawną oraz materialną, udzielaną przez

jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia

zysku, w tym stowarzyszenia, fundacje, organizacje i instytucje,

2)

pomoc postpenitencjarną osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych

i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin, udzielaną przez zawodowych kuratorów

sądowych oraz Służbę Więzienną,

3)

pomoc postpenitencjarną osobom, o których mowa w pkt 2, udzielaną przez podmioty wymienione

w art. 38 § 1,

4)

działalność podejmowaną lub powierzoną przez dysponenta Funduszu, mającą na celu wsparcie

i rozwój systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej,

w szczególności na

a)

promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących poprawie sytuacji osób

pokrzywdzonych przestępstwem oraz skutecznej readaptacji skazanych,

b)

podejmowanie przedsięwzięć o charakterze edukacyjnym i informacyjnym,

c)

pokrywanie kosztów związanych z organizowaniem i prowadzeniem szkoleń,

d)

podejmowanie, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji oraz potrzeb

osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz osób skazanych.

§ 5.

Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w § 4 pkt 1, 3 i 4, odbywa się w trybie

otwartego konkursu ofert.

§ 6.

Przyznanie środków na realizację zadań, o których mowa w § 4 pkt 1, 3 i 4, następuje

na podstawie umowy.

§ 7.

Podmioty, z którymi została zawarta umowa, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej

ewidencji księgowej otrzymanych środków oraz dokonywanych z tych środków wydatków.

§ 8.

Podmioty, które otrzymały środki finansowe z Funduszu, są obowiązane do sporządzania

i przekazywania dysponentowi Funduszu sprawozdań dotyczących wykorzystania tych środków,

w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji zadania.

§ 9.

Pomocy z Funduszu nie przyznaje się w takim zakresie, w jakim została ona udzielona

z innych źródeł.

§ 10.

Dysponent Funduszu kontroluje prawidłowość wydatkowania środków otrzymanych z Funduszu

pod względem racjonalności i legalności ich wydatkowania, w tym zgodności informacji

zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w § 8, ze stanem faktycznym.

§ 11.

Kontrola, o której mowa w § 10, odbywa się zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146).

§ 12.

Podmioty, które wykorzystały przekazane im środki niezgodnie z celem ich przyznania,

są obowiązane do zwrotu dysponentowi Funduszu równowartości przekazanych środków w

terminie 30 dni od dnia wezwania do zwrotu.

§ 13.

Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem obowiązana

jest do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń.

§ 14.

W wypadku ustalenia, że osoba której udzielono pomocy wykorzystała ją niezgodnie z

przeznaczeniem podmiot, który udzielił pomocy obowiązany jest do wezwania tej osoby

do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń w terminie 30 dni od dnia wezwania jej

do zwrotu.

§ 15.

Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem i pomimo

wezwania nie zwróciła jej równowartości traci prawo do dalszej pomocy, chyba że zachodzą

wyjątkowe okoliczności uzasadniające udzielenie jej takiej pomocy.

§ 16.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin,

2)

tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych

i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin,

3)

warunki i tryb udzielania środków z Funduszu podmiotom, w tym w szczególności tryb

przeprowadzania konkursu ofert, kryteria oceny oferty i tryb zawierania umów na realizację

powierzonych zadań,

4)

szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu,

5)

sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu

- uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej gospodarki finansowej w zakresie realizacji

zadań dotyczących pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej,

a także potrzebę skutecznego i racjonalnego wykorzystania środków Funduszu oraz osiągnięcia

celów, dla których Fundusz został utworzony.

”

;

3)

w art. 173 w § 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

udzielanie pomocy postpenitencjarnej,

”

;

4)

uchyla się art. 196a;

5)

w art. 242 § 15 otrzymuje brzmienie

„

§ 15.

Przez pojęcie wynagrodzenia przypadającego skazanemu rozumie się kwotę, pozostałą

po dokonaniu potrąceń z wynagrodzenia przysługującego składek na ubezpieczenie społeczne

i kwoty na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, stanowiącą

podstawę do naliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. w art. 401

1)

w ust. 7 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

wpływy z nawiązek wymierzanych na podstawie art. 47 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..

”

;

2)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Przychody, o których mowa w ust. 7 pkt 14, przeznacza się wyłącznie na cele związane

z ochroną środowiska.

”

.

W sprawach, w których orzeczono nawiązkę lub świadczenie pieniężne przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy do wykonania nawiązki i świadczenia pieniężnego stosuje

się przepisy dotychczasowe.

Instytucje, stowarzyszenia, fundacje lub organizacje społeczne, na rzecz których orzeczono

środki finansowe z tytułu nawiązki lub świadczenia pieniężnego, są obowiązane przekazać

Ministrowi Sprawiedliwości, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

sprawozdanie dotyczące wykorzystania tych środków za okres nierozliczony na dotychczasowych

zasadach, zawierające informację o wysokości otrzymanych środków oraz ich rozliczenie

ze wskazaniem celów, na które zostały wydane, a także do wyodrębnienia tych środków

w ewidencji księgowej.

1.

Minister Sprawiedliwości może zlecić kontrolę prawdziwości danych zawartych w sprawozdaniu,

o którym mowa w art. 5. Ocenie Ministra Sprawiedliwości podlega również celowość i

gospodarność wydatkowania przez te podmioty otrzymanych środków.

2.

Kontrola może także dotyczyć spełnienia przez instytucję, fundację, stowarzyszenie

lub organizację społeczną obowiązków, o których mowa w art. 5.

Prezesi sądów apelacyjnych są obowiązani, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, przekazać Ministrowi Sprawiedliwości zestawienie środków finansowych

przekazanych w okresie od dnia 1 stycznia do 30 czerwca 2011 r. poszczególnym instytucjom,

stowarzyszeniom, fundacjom lub organizacjom społecznym, w wyniku wyroków orzekających

nawiązkę lub świadczenie pieniężne, zapadłych w sądach na obszarze danej apelacji.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Fundusz Pomocy Postpenitencjarnej staje

się Funduszem Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, 6, 8 i 9,

które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2010 r.

§ 1.

Tworzy się Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwany dalej

„Funduszem”.

§ 2.

Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.

§ 3.

Przychodami Funduszu są środki pieniężne pochodzące z

1)

orzeczonych przez sądy nawiązek oraz świadczeń pieniężnych,

2)

potrąceń w wysokości 20 % wynagrodzenia przysługującego za pracę skazanych zatrudnionych

w formach określonych w art. 121 § 2,

3)

wykonania kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 7,

4)

spadków, zapisów i darowizn,

5)

dotacji, zbiórek i innych źródeł.

§ 4.

Środki Funduszu są przeznaczane na

1)

pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin, zwłaszcza pomoc

medyczną, psychologiczną, rehabilitacyjną, prawną oraz materialną, udzielaną przez

jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia

zysku, w tym stowarzyszenia, fundacje, organizacje i instytucje,

2)

pomoc postpenitencjarną osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych

i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin, udzielaną przez zawodowych kuratorów

sądowych oraz Służbę Więzienną,

3)

pomoc postpenitencjarną osobom, o których mowa w pkt 2, udzielaną przez podmioty wymienione

w art. 38 § 1,

4)

działalność podejmowaną lub powierzoną przez dysponenta Funduszu, mającą na celu wsparcie

i rozwój systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej,

w szczególności na

a)

promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących poprawie sytuacji osób

pokrzywdzonych przestępstwem oraz skutecznej readaptacji skazanych,

b)

podejmowanie przedsięwzięć o charakterze edukacyjnym i informacyjnym,

c)

pokrywanie kosztów związanych z organizowaniem i prowadzeniem szkoleń,

d)

podejmowanie, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji oraz potrzeb

osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz osób skazanych.

§ 5.

Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w § 4 pkt 1, 3 i 4, odbywa się w trybie

otwartego konkursu ofert.

§ 6.

Przyznanie środków na realizację zadań, o których mowa w § 4 pkt 1, 3 i 4, następuje

na podstawie umowy.

§ 7.

Podmioty, z którymi została zawarta umowa, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej

ewidencji księgowej otrzymanych środków oraz dokonywanych z tych środków wydatków.

§ 8.

Podmioty, które otrzymały środki finansowe z Funduszu, są obowiązane do sporządzania

i przekazywania dysponentowi Funduszu sprawozdań dotyczących wykorzystania tych środków,

w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji zadania.

§ 9.

Pomocy z Funduszu nie przyznaje się w takim zakresie, w jakim została ona udzielona

z innych źródeł.

§ 10.

Dysponent Funduszu kontroluje prawidłowość wydatkowania środków otrzymanych z Funduszu

pod względem racjonalności i legalności ich wydatkowania, w tym zgodności informacji

zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w § 8, ze stanem faktycznym.

§ 11.

Kontrola, o której mowa w § 10, odbywa się zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146).

§ 12.

Podmioty, które wykorzystały przekazane im środki niezgodnie z celem ich przyznania,

są obowiązane do zwrotu dysponentowi Funduszu równowartości przekazanych środków w

terminie 30 dni od dnia wezwania do zwrotu.

§ 13.

Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem obowiązana

jest do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń.

§ 14.

W wypadku ustalenia, że osoba której udzielono pomocy wykorzystała ją niezgodnie z

przeznaczeniem podmiot, który udzielił pomocy obowiązany jest do wezwania tej osoby

do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń w terminie 30 dni od dnia wezwania jej

do zwrotu.

§ 15.

Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem i pomimo

wezwania nie zwróciła jej równowartości traci prawo do dalszej pomocy, chyba że zachodzą

wyjątkowe okoliczności uzasadniające udzielenie jej takiej pomocy.

§ 16.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin,

2)

tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych

i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin,

3)

warunki i tryb udzielania środków z Funduszu podmiotom, w tym w szczególności tryb

przeprowadzania konkursu ofert, kryteria oceny oferty i tryb zawierania umów na realizację

powierzonych zadań,

4)

szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu,

5)

sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu

- uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej gospodarki finansowej w zakresie realizacji

zadań dotyczących pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej,

a także potrzebę skutecznego i racjonalnego wykorzystania środków Funduszu oraz osiągnięcia

celów, dla których Fundusz został utworzony.

§ 1.

W razie skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu albo

za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek

na zdrowiu, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, a także w razie

skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355, jeżeli

sprawca był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł

z miejsca zdarzenia sąd może orzec nawiązkę na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko środowisku sąd może orzec nawiązkę

na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, o którym mowa

w art. 400 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm..

§ 1.

Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może

orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym

oraz Pomocy Postpenitencjarnej; świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a, 179 lub art. 180,

sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu

Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do wysokości określonej w § 1.