Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie sporządzania projektu planu zadań ochronnych dla obszaru natura 2000

§ 1. Rozporządzenie określa dla obszaru Natura

2000, zwanego dalej „obszarem”

b) występowania przedmiotów ochrony oraz opisu ich stanu, zagrożeń, wymogów i możliwości

ochrony,

.go

1) tryb sporządzania projektu planu zadań ochronnych;

a) uwarunkowań geograficznych, przyrodniczych,

społecznych, gospodarczych i kulturowych, kierunków rozwoju społecznego i gospodarczego,

a także uwarunkowań wynikających z istniejących form ochrony przyrody innych niż obszar

i celów ochrony obszaru,

2) zakres prac koniecznych dla sporządzenia projektu

planu zadań ochronnych;

3) tryb dokonywania zmian w planie zadań ochronnych.

§ 2. Tryb sporządzania projektu planu zadań

ochronnych dla obszaru obejmuje dokonanie następujących czynności

1) ustalenie terenu objętego projektem planu zadań

ochronnych oraz przedmiotów ochrony obszaru;

3) ocenę stanu ochrony przedmiotów ochrony, dokonywaną na podstawie dostępnych informacji i niezbędnych prac terenowych uzupełniających inwentaryzację, charakterystyki jakościowe lub rozpoznanie uwarunkowań funkcjonowania przedmiotów ochrony, polegającą na łącznej ocenie

stanu ochrony siedlisk przyrodniczych i gatunków

w.

rcl

2) sformułowanie założeń do sporządzenia projektu

planu zadań ochronnych;

c) istniejących i projektowanych planów, studiów

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gmin, strategii i programów dotyczących obszaru lub mogących mieć na niego

wpływ;

3) podanie do publicznej wiadomości informacji o zamiarze przystąpienia do sporządzenia projektu

planu zadań ochronnych;

4) identyfikację zainteresowanych osób i podmiotów

prowadzących działalność w obrębie siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, dla których ochrony wyznaczono obszar;

a) w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych

— ustaleniu parametru powierzchni i rozmieszczenia siedliska przyrodniczego w obszarze,

z uwzględnieniem jego fragmentacji, trendu

zachodzących zmian oraz fragmentacji poszczególnych wydzieleń siedliska przyrodniczego,

6) uzgodnienie, o którym mowa w art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

zwanej dalej „ustawą”.

— ustaleniu parametru struktury poszczególnych wydzieleń siedliska przyrodniczego,

z uwzględnieniem stanu ochrony jego typowych gatunków oraz procesów ekologicznych zachodzących w tym wydzieleniu, w porównaniu ze strukturą i procesami typowymi

dla właściwego stanu ochrony siedliska,

§ 3. Zakres prac koniecznych do sporządzania projektu planu zadań ochronnych dla obszaru obejmuje

— ocenie parametru szans zachowania siedliska

przyrodniczego w przyszłości,

5) sformułowanie projektu planu zadań ochronnych;

ww

1) opisanie granic obszaru w formie wektorowej warstwy informacyjnej, w układzie współrzędnych,

o którym mowa w § 3 pkt 4 rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych

(Dz. U. Nr 70, poz. 821);

2) zgromadzenie, zweryfikowanie i uzupełnienie informacji o obszarze i przedmiotach ochrony, istotnych dla ochrony, w tym dotyczących

1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządo-

wej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra

Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

b) w odniesieniu do gatunków

— ustaleniu

parametru

stanu

populacji,

z uwzględnieniem liczebności i rozmieszczenia gatunku w obszarze oraz trendu zachodzących zmian tej liczebności, oszacowaniu,

a także uwzględnieniu cech populacji gatunku, właściwych dla danej populacji gatunku,

— ustaleniu parametru siedliska gatunku,

z uwzględnieniem wielkości i jakości poszczególnych wydzieleń siedliska gatunku w porównaniu z cechami siedliska gatunku typowymi dla właściwego stanu ochrony,

— ocenę parametru szans zachowania gatunku

w przyszłości;

4) ocenę istniejących i potencjalnych zagrożeń dla

utrzymania lub osiągnięcia właściwego stanu

przedmiotów ochrony, z uwzględnieniem oceny,

o której mowa w pkt 3, oraz oceny prawdopodobnych kierunków zmian uwarunkowań przyrodniczych, społecznych, gospodarczych i ich możliwego wpływu na parametry;

5) ustalenie celów działań ochronnych do osiągnięcia w okresie, na jaki jest sporządzany plan zadań

ochronnych, umożliwiające monitoring i weryfikację ich osiągnięcia, z uwzględnieniem

zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz

planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego

i wyłącznej strefy ekonomicznej, wskazań do zmiany tych studiów lub planów, których realizacja naruszy lub stworzy ryzyko naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 33 ustawy;

8) ocenę potrzeby sporządzenia planu ochrony dla

części lub całości obszaru oraz określenie terminu

jego sporządzenia, z uwzględnieniem konieczności

a) przeprowadzenia inwentaryzacji

przedmiotów ochrony lub

lub

badań

b) zaplanowania ochrony w okresie 20 lat, lub

c) unormowania zagadnień wchodzących w zakres

planu ochrony, a niemieszczących się w zakresie planu zadań ochronnych, lub

.go

a) konieczności utrzymania właściwego stanu

ochrony, likwidacji, ograniczenia istniejących

lub potencjalnych zagrożeń dla przedmiotu

ochrony lub zapobieżenia im — jeżeli obecny

stan przedmiotów ochrony w obszarze został

oceniony jako właściwy,

Poz. 186

v.p

l

Dziennik Ustaw Nr 34

b) potrzeby osiągnięcia właściwego stanu ochrony, konieczności likwidacji, ograniczenia istniejących lub potencjalnych zagrożeń odpowiedzialnych za niewłaściwy stan ochrony przedmiotu ochrony lub zapobieżenia im — jeżeli

obecny stan przedmiotów ochrony w obszarze

został oceniony jako niezadowalający lub zły,

9) sporządzenie dokumentacji projektu planu zadań

ochronnych w formie elektronicznej, opracowanej

w formie opisu tekstowego, zestawień tabelarycznych, przedstawień graficznych, map, baz danych,

w tym cyfrowych warstw informacyjnych.

§ 4. 1. Ustalając teren objęty projektem planu zadań ochronnych, o którym mowa w § 2 pkt 1, sprawdza się przesłanki do nieobejmowania części obszaru

projektem planu zadań ochronnych, o których mowa

w art. 28 ust. 11 ustawy.

w.

rcl

c) konieczności uzupełnienia stanu wiedzy o przedmiocie ochrony i konieczności likwidacji, ograniczenia zagrożeń dla przedmiotu ochrony lub

zapobieżenia im — jeżeli stan ochrony przedmiotu ochrony nie jest możliwy do oceny;

d) zmiany granic obszaru lub przedmiotu ochrony;

6) ustalenie działań ochronnych wynikających z ustalonych celów działań ochronnych, w tym wskazanie

a) działań ochronnych zapewniających monitoring

osiągnięcia celów działań ochronnych, a zwłaszcza monitoring przyjętych parametrów stanu

ochrony przedmiotów ochrony,

b) zakresu prac przewidzianych do realizacji,

c) terenu lub miejsca realizacji,

d) terminu oraz częstotliwości realizacji,

e) podmiotu odpowiedzialnego

i monitoring,

za

wykonanie

2. Ustalenie przedmiotów ochrony obszaru, o których mowa w § 2 pkt 1, polega na przeanalizowaniu

danych o obszarze przekazanych do Komisji Europejskiej, z uwzględnieniem ich znaczenia dla zachowania

lub odtworzenia zasobów siedlisk przyrodniczych lub

gatunków, dla których wyznaczono obszar.

3. Ustalenia, o których mowa w ust. 2, mogą być

zmienione w toku prac nad projektem planu zadań

ochronnych, jeżeli wynikają z nowych danych.

§ 5. W ocenie, o której mowa w § 3 pkt 3, stosuje

się skalę oceny stanu ochrony określoną w załączniku

do rozporządzenia.

f) szacowanych kosztów realizacji działań,

g) technicznych uwarunkowań realizacji działań,

ww

h) podmiotów, których współdziałanie przy realizacji działań ochronnych jest niezbędne;

7) ustalenie, w oparciu o analizę obowiązujących studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów

§ 6. Zmiany w planie zadań ochronnych przeprowadza się w trybie, o którym mowa w § 2.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Środowiska: A. Kraszewski

v.p

l

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2010.03.08

15:30:10 +01'00'

— 2893 —

Poz. 186

186

v.p

l

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA1)

z dnia 17 lutego 2010 r.

w sprawie sporządzania projektu planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000

Na podstawie art. 28 ust. 13 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151,

poz. 1220, Nr 157, poz. 1241 i Nr 215, poz. 1664) zarządza się, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska

z dnia 17 lutego 2010 r. (poz. 186)

SKALA OCENY STANU OCHRONY

I. Stan ochrony siedliska przyrodniczego w obszarze Natura 2000 jest scharakteryzowany następującymi parametrami

1) parametr 1: powierzchnia siedliska;

2) parametr 2: struktura i funkcja;

3) parametr 3: szanse zachowania siedliska.

Każdy z parametrów jest oceniany w skali: FV = właściwy, U1 = niezadowalający, U2 = zły. W przypadku

braku danych zapisuje się XX = nieznany.

Parametr

1. Powierzchnia

siedliska

.go

Parametr 1: „powierzchnia siedliska” ocenia się wg następującej skali

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Nie zmniejsza się,

nie jest

antropogenicznie

pofragmentowana

Wykazuje powolny

trend spadkowy lub jest

antropogenicznie

pofragmentowana

Wykazuje szybki trend

spadkowy lub jest silnie

antropogenicznie

pofragmentowana

Występowania siedliska w formie rozproszonych wydzieleń uwarunkowanych warunkami siedliskowymi

(np. rzeźbą terenu) nie uznaje się za antropogeniczną fragmentację.

Parametr 2: „struktura i funkcja” ocenia się wg następującej skali

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

w.

rcl

Parametr

2. Struktura

i funkcja

W dobrym stanie, brak

znaczących zaburzeń,

zachodzą typowe dla

siedliska procesy

ekologiczne, stan

typowych gatunków

właściwy, różnorodność

biologiczna związana

z siedliskiem niezubożona

Niewielkie zaburzenia,

np. nieoptymalne

zagospodarowanie,

niewielkie zubożenie

strukturalne, zaburzenie

typowych dla siedliska

procesów ekologicznych,

zubożenie różnorodności

biologicznej, upośledzenie

funkcji, niezadowalający

stan niektórych typowych

gatunków

U2 (zły)

Istotne, głębokie

zaburzenia, np. brak

właściwego

zagospodarowania,

zubożenie strukturalne,

brak typowych dla

siedliska procesów

ekologicznych, głębokie

zubożenie różnorodności

biologicznej, utrata funkcji,

zły stan typowych

gatunków lub wyraźne

zubożenie ich zestawu

Do oceny struktury i funkcji siedliska stosuje się odrębne dla każdego gatunku zestawy wskaźników, przyjęte na

podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2 ustawy, i raportów, o których mowa w art. 38 ustawy.

ww

Parametr 3: „szanse zachowania siedliska” ocenia się wg następującej skali

Parametr

3. Szanse

zachowania

siedliska

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Brak zagrożeń

i negatywnych trendów.

Zachowanie siedliska

w stanie niepogorszonym

w perspektywie 10—20 lat

jest niemal pewne

Zachowanie siedliska

w stanie niepogorszonym

w perspektywie 10—20 lat

nie jest pewne, ale jest

prawdopodobne,

o ile uda się zapobiec

istniejącym zagrożeniom

Zachowanie siedliska

w stanie niepogorszonym

w perspektywie 10—20 lat

będzie bardzo trudne

zaawansowane procesy

recesji, silne negatywne

trendy lub znaczne

zagrożenia

Łączna ocena stanu ochrony jest ustalana na podstawie parametrów 1—3, wg następującego schematu wnioskowania

1) jeżeli choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U2, to ocena globalna = U2;

2) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U1, to ocena globalna

= U1;

v.p

l

3) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale dwa lub trzy parametry są ocenione jako XX, to ocena globalna = XX;

4) jeżeli nie zachodzi powyższe (tj. wszystkie trzy parametry są ocenione jako FV albo dwa parametry są ocenione jako FV, a jeden jako XX), to ocena globalna = FV.

II. Stan ochrony gatunku w obszarze Natura 2000 jest scharakteryzowany następującymi parametrami

1) parametr 1: populacja;

2) parametr 2: siedlisko;

3) parametr 3: szanse zachowania gatunku.

Każdy z parametrów jest oceniany w skali: FV = właściwy, U1 = niezadowalający, U2 = zły. W przypadku

braku danych zapisuje się XX = nieznany.

Parametr

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Liczebność jest stabilna

w dłuższym okresie (mogą

występować

naturalne fluktuacje) oraz

populacja wykorzystuje

potencjalne możliwości

obszaru, oraz struktura

wiekowa, rozrodczość

i śmiertelność

prawdopodobnie

nie odbiegają od normy

Liczebność wykazuje

powolny trend spadkowy

lub jest znacznie niższa

od potencjalnych

możliwości obszaru lub

struktura, rozrodczość

albo śmiertelność są

antropogenicznie

zaburzone

Liczebność wykazuje

silny trend spadkowy

lub struktura wiekowa,

rozrodczość i śmiertelność

są zaburzone w sposób

zagrażający powstaniem

takiego trendu

w najbliższej przyszłości

w.

rcl

1. Populacja

.go

Parametr 1: „populacja” ocenia się wg następującej skali

Do oceny naturalności lub zaburzenia cech populacji stosuje się odrębne dla każdego gatunku zestawy wskaźników, przyjęte na podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2 ustawy,

i raportów, o których mowa w art. 38 ustawy.

Parametr 2: „siedlisko” ocenia się wg następującej skali

Parametr

2. Siedlisko

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

Wielkość wystarczająco

duża i jakość

odpowiednio dobra dla

długoterminowego

przetrwania gatunku

Wielkość i jakość siedliska

antropogenicznie

pogorszona tak, że nie jest

optymalna dla gatunku

U2 (zły)

Wielkość zdecydowanie

zbyt mała lub jakość

niewątpliwie

niezapewniająca

długoterminowego

przetrwania gatunku

Do oceny wielkości i jakości siedliska stosuje się odrębne dla każdego gatunku zestawy wskaźników, przyjęte

na podstawie wiedzy naukowej do celów monitoringu, o którym mowa w art. 112 ust. 2 ustawy, i raportów,

o których mowa w art. 38 ustawy.

ww

Parametr 3: „szanse zachowania gatunku” ocenia się wg następującej skali

Parametr

3. Szanse

zachowania

gatunku

FV (właściwy)

U1 (niezadowalający)

U2 (zły)

Brak istotnych

negatywnych oddziaływań

i nie przewiduje się

większych zagrożeń

w przyszłości, nie

obserwuje się

negatywnych zmian

w populacji i siedlisku.

Zachowanie gatunku

w perspektywie 10—20 lat

jest niemal pewne

Zachowanie gatunku

w perspektywie 10—20 lat

nie jest pewne, ale jest

prawdopodobne, o ile uda

się zapobiec istniejącym

negatywnym

oddziaływaniom

i przewidywanym

umiarkowanym

zagrożeniom

Zachowanie gatunku

w perspektywie 10—20 lat

będzie bardzo trudne,

silne negatywne zmiany

w populacji i siedlisku lub

przewidywane znaczne

zagrożenia w przyszłości

(praktycznie nie do

wyeliminowania)

v.p

l

III. Łączna ocena stanu ochrony jest ustalana na podstawie parametrów 1—3 wg następującego schematu

wnioskowania

1) jeżeli choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U2, to ocena globalna = U2;

2) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale choć jeden z trzech parametrów jest oceniony jako U1, to ocena globalna

= U1;

3) jeżeli nie zachodzi powyższe, ale dwa lub trzy parametry są ocenione jako XX, to ocena globalna = XX;

ww

w.

rcl

.go

4) jeżeli nie zachodzi powyższe (tj. wszystkie trzy parametry są ocenione jako FV albo dwa parametry są ocenione jako FV, a jeden jako XX), to ocena globalna = FV.